Η μοναδικότητα της Αγίας Σοφίας : Ντοκιμαντέρ του «National Geographic»

Ένα εκπληκτικό αφιέρωμα στην Αγία Σοφία έκανε η τηλεόραση του National Geographic.

«Πράσινα μάρμαρα από την Κάρυστο, ροδόχροα με λευκές φλέβες από τη Φρυγία, ανοιχτόμαυρα με γαλάζιες φλέβες από τον Βόσπορο, κόκκινα με λευκά στίγματα από τη Θήβα της Αιγύπτου... Διακοσμητικό υλικό πρώτης τάξης από πολύτιμες πέτρες, χρυσάφι και ασήμι» περιγράφει το ντοκιμαντέρ.

Όλα αυτά στον ναό τον αφιερωμένο στην «Του Θεού Σοφία». Πέντε χρόνια, δέκα μήνες και τέσσερις ημέρες χρειάστηκαν για το χτίσιμο της Αγίας Σοφίας.

Εργάστηκαν δέκα χιλιάδες εργάτες και τεχνίτες, ενώ ο ίδιος ο Ιουστινιανός επέβλεπε την πορεία των εργασιών.

Το συνολικό κόστος για το χτίσιμο έφτασε τα 360 εκατομμύρια χρυσές δραχμές.

Δείτε το βίντεο:

Πηγή ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Το Φως της Αγίας Σοφίας

Στις 27 Δεκεμβρίου του 537, έγιναν τα εγκαίνια από τον Ιουστινιανό της Αγίας Σοφίας, ο οποίος βλέποντας την υπεροχή του Ναού έναντι του ξακουστού ναού του Σολομώντα, αναφωνεί: «Δόξα των Θεώ το καταξιωσάντι με τελέσαι τοιούτον έργον. Νενίκηκά σε Σολομών».

Η Αγία Σοφία είναι για την Ορθοδοξία
η οικουμενική πρωτεύουσά της.

Η Αγία Σοφία θεμελιώθηκε το 326 από τον Κωνσταντίνο, ο οποίος είχε επιστρέψει από τη Σύνοδο της Νίκαιας λίγους μήνες νωρίτερα. Αφιερώθηκε στη Θεία Σοφία, τη Σοφία του Λόγου ή το Λόγο του Θεού – δηλαδή στον ίδιο το Χριστό.

Όπως ο καθεδρικός ναός του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη (324 μ.Χ.), έτσι κι ο ναός της Αγίας Σοφίας χτί­στηκαν για πρώτη φορά και οι δύο από τον πρώτο χριστιανό αυτοκράτορα τον Κωνσταντίνο. Ο ένας στη Δύση και ο άλλος στην Ανατολή.

326	Θεμελιώθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο
360	Εγκαίνια της Μεγάλης Εκκλησίας επί βασιλείας του Κωνστάντιου Β΄
404	Ο ναός καταστρέφεται από πυρκαγιά κατά τη διάρκεια της Στάσης που ακολούθησε την καθαίρεση του πατριάρχη Ιωάννου Χρυσοστόμου
415	Εγκαίνια της Αγίας Σοφίας από τον Θεοδόσιο Β΄
532	Ο ναός καίγεται κατά τη διάρκεια της Στάσης του Νίκα
537	Εγκαίνια της καινούργιας τρουλαίας βασιλικής του Ιουστινιανού Α΄
1204	Ο μητροπολιτικός ναός λεηλατείται από τους σταυροφόρους.
1453	Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς. Η Αγία Σοφία μετατρέπεται σε τζαμί από τον σουλτάνο Μωάμεθ Β΄
1717	Το μεγαλύτερο μέρος των σωζόμενων ψηφιδωτών στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας καλύπτεται.
1931	Το Αμερικανικό Βυζαντινό Ινστιτούτο αρχίζει συστηματικές εργασίες αποκάλυψης και αποκατάστασης των ψηφιδωτών
1934	Η Αγία Σοφία τζαμί μετατρέπεται σε μουσείο.
2020	Η Αγία Σοφία μετατρέπεται σε τζαμί.

 
Η Αγία Σοφία στέκεται όρθια περίπου 1500 χρόνια αντέχοντας 64 σεισμούς μέχρι 7,4 Ρίχτερ.

Το πανεπιστήμιο του Πρίνστον, μελετάει γιατί αντέχει στους σεισμούς η Αγία Σοφία. Είναι περίεργο με τέτοιο Τρούλο πως αντέχει, Δεν υπάρχει άλλος τέτοιος τρούλος. Αιωρείται.
Ψάχνουν να βρουν γιατί δεν πέφτει ο Παρθενώνας και η Αγία Σοφία, αυτά τα δυο. Το Φως της Αγίας Σοφίας και το μεγαλείο του Παρθενώνα. Αυτά τα δυο θα φωτίζουν για πάντα.
Και οι δυο Ναοί φτιάχτηκαν από ελεύθερους ανθρώπους, όχι από δούλους. Για την Αγιά Σοφία συνεισέφεραν όλοι και οικονομικά. Ελεύθερα. Έλληνες σχεδίασαν τον Παρθενώνα, Έλληνες σχεδίασαν και την Αγιά Σοφιά.

Η Αγία Σοφία, είναι ο Χριστός, η ενσαρκωμένη Σοφία του Θεού, δια του Λόγου.
Οι Τούρκοι έχουν επικαλύψει τα πάντα, το Μέγα ψηφιδωτό του Χριστού όμως κείται ακάλυπτο, η απεικονισμένη ευλογία είναι η ωραιότερη που υπάρχει. Στην αχνή μισοκαλυμμένη επιφάνεια, διακρίνεται η ψηφιδωτή μορφή ενός τεράστιου Χριστού. Ξεχωρίζουν τα μαλλιά, το μέτωπο, τα πράα μάτια του Σωτήρα και το αχνό περίγραμμα της μορφής του. Το δεξί χέρι, με γλυκύτητα, είναι απλωμένο σε μια ανείπωτη ευλογία και, με την κίνηση του, μοιάζει να αγκαλιάζει τον άγνωστο επισκέπτη. Μέσα στις σκιές, νιώθει κανείς πως ο Χριστός στέκει ακοίμητος φρουρός πάνω από τους ανθρώπους του.
Όλων τα γόνατα κόβονται όταν αντικρίζουν την Αγία Σοφία. Είναι το συγκλονιστικό οικοδόμημα, αλλά και όλα όσα αντιπροσωπεύει. Κι ας μη τα σκέφτεται ο επισκέπτης. Τα κουβαλάει μέσα του. Όλη τη δόξα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, όλη την ιστορία της Ορθοδοξίας και την Προοπτική της στους αιώνες των αιώνων.
Η Αγία Σοφία αντιπροσωπεύει για την Ορθοδοξία την οικουμενική πρωτεύουσά της. Παρ' όλες τις προσπάθειες μεταμόρ­φωσης της Αγίας Σοφίας, τα χριστιανικά της χαρακτηριστικά δεν απαλείφονται. Η ίδια της η κατασκευαστική δομή δεν υποκύπτει στις απαιτήσεις του ισλαμικού τελε­τουργικού. Μοιάζει με έναν περήφανο αιχμάλωτο που, σιωπηρά, με αστείρευτη υπομονή αλλά και απίστευτη επιμονή, δεν παύει να αντιστέκεται στις αλυσίδες του.  
Η ΑΓΊΑ ΣΌΦΙΑ δημιουργήθηκε από Ορθόδοξους Χριστιανούς και λειτούργησε ως Ορθόδοξος Ναός για αιώνες και θα στέκεται στους αιώνες των αιώνων. Κάθε άλλη χρήση της είναι καταχρηστική και παράνομη και προσβάλλει την Ορθόδοξη Πίστη της οποίας ήταν και είναι το κέντρο της.

hamomilaki

Παναγία ἡ Παντοβασίλισσα, Γενέσιον τῆς Θεοτόκου - Η ιστορία της Ραφήνας

«Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ· ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν· καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν, ζωὴν τὴν αἰώνιον.»

Στο ναό υπάρχει και η ομώνυμη εικόνα που την έσωσαν
οι πρόσφυγες και την έφεραν από τα πατρογονικά
χώματα της Τρίγλιας Βιθυνίας.

Η Ραφήνα ιδρύθηκε απο Μικρασιάτες πρόσφυγες.Η καταγωγή τους είναι απο την  Τριγλία Βιθυνίας Μικράς Ασίας, μια ακμάζουσα πόλη στα παράλια της Προποντίδας και γενέτειρα του Μάρτυρα της Ορθοδοξίας και  του Ελληνισμού Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Οι Τριγλιανοί πρόσφυγες ίδρυσαν δύο πόλεις τη Ραφήνα Αττικής και την νέα Τριγλία Χαλκιδικής, που σήμερα  είναι αδελφοποιημένες. 

Στην περιοχή της Ραφήνας υπήρχε ο αρχαίος Αττικός Δήμος Αραφήν από το όνομα του οποίου  με  μετάθεση του αρχικού γράμματος στο τέλος της λέξης προέκυψε  η ονομασία Ραφήνα.

Στα τέλη Αυγούστου του 1923, όταν οι ξεριζωμένοι Τριγλιανοί έφθασαν στην Ραφήνα, αντίκρισαν ένα μικρό εκκλησάκι πάνω σ’ ένα μικρό πευκόφυτο λόφο 150 μέτρα από τη θάλασσα. 
Το εκκλησάκι το έλεγαν Παναγίτσα. Η Παναγίτσα κτίστηκε το 1746. Στην εκκλησία της Παναγίτσας λειτούργησε το πρώτο Δημοτικό Σχολείο για τα προσφυγόπουλα από την Τρίγλια το 1923-25. Τ
Τα προσφυγόπουλα της Τρίγλιας προσαρμόστηκαν από το μεγαλοπρεπές και περίφημο σχολείο της Τρίγλιας να κάνουν μάθημα στο εκκλησάκι της Παναγίτσας. Δάσκαλός τους ήταν ο Ευστράτιος Αντωνιάδης  «ο Στρατής ο Δάσκαλος»  (1877-1964 ), ο οποίος  ήρθε πρόσφυγας στην Ραφήνα με την οικογένειά του. Δίδαξε στο Δημοτικό σχολείο που  λειτούργησε τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς (1924-25) στο εκκλησάκι της Παναγίτσας κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες. Το σχολείο είχε τότε περίπου 60 παιδιά. Η ελονοσία μάστιζε τους πρόσφυγες Τριγλιανούς και τα παιδιά του σχολείου που έπιναν καθημερινά ένα κινίνο για προφύλαξη και θεραπεία. 

Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται ο Ι.Ν. της Παναγίας Παντοβασίλισσας, που είναι η πολιούχος της πόλης. Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου (Γέννηση της Θεοτόκου). 

Στο Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών μπορείτε να θαυμάσετε την εικόνα της Παναγίας που συνήθως αποκαλείται «Επίσκεψις». Από τα σημαντικότερα κειμήλια που διέσωσαν οι πρόσφυγες από την Τρίγλια, η Παναγία η Επίσκεψις, ψηφιδωτή φορητή εικόνα του 14ου αιώνα.

Στον περίβολο του Ναού υπάρχει ωραιότατο παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο της Μικρασίας, τον Άγιο Χρυσόστομο, Μαρτυρικό Μητροπολίτη Σμύρνης, καθώς και η προτομή του Εθνομάρτυρα.

O ναὸς τῆς Παναγίας τῆς Παντοβασίλισσας («τῶν Πάντων Βασίλισσας») κτίστηκε στὴν πενταετία 1945 – 1950. Κινητοποιήθηκαν ὅλοι οἱ κάτοικοι, πρόσφυγες καὶ μή, γιὰ νὰ συμβάλλουν στὸ ἔργο αὐτό. Ἄλλοι προσέφεραν προσωπικὴ ἐργασία καὶ ἄλλοι χρηματικὴ βοήθεια. Τὰ σχέδια καὶ τὴν μελέτη ἀνεγέρσεως τοῦ ναοῦ τὰ ἔκανε ὁ ἐξαίρετος ἀρχιτέκτων κ. Σόλων Κυδωνιάτης. Ἐργολάβος ἀνέλαβε ὁ Κωνσταντίνος Κεχαγιόγλου.

Η γιορτή της Παναγίας Παντοβασίλισσας

Η εφετινή γιορτή της Παναγίας Παντοβασίλισσας θα πραγματοποιηθεί στην κεντρική πλατεία της Ραφήνας, αύριο Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2012 και ώρα 7 μ.μ. Το Λύκειο των Ελληνίδων Ραφήνας θα παρουσιάσει χορούς της Μικρασίας και του Αιγαίου, θα ακουστούν μικρασιάτικα τραγούδια από τη χορωδία του Πικερμίου, ενώ ο Δήμος θα τιμήσει τη Ραφηνιώτισσα λαογράφο Σοφία Γιαρένη, την αξέχαστη "κυρά Σοφία" της Τρίγλιας. Να πάμε!...

Μετά από 12 χρόνια λειτούργησε ο ναός της Παντάνασσας στο Μοναστηράκι

Μετά από 12 ολόκληρα χρόνια ετελέσθη η πρώτη Θεία Λειτουργία, στον Ιστορικό Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Παντανάσσης (=της Βασίλισσας των πάντων) Μοναστηριακίου.

Πρόκειται για έναν από τους παλαιότερους
αλλά και πιο άγνωστους ναούς της Αθήνας.

Πρόκειται για τον αρχαιότερο Ναό των Αθηνών (κοντά 8^ο αιώνα), καθολικό ανδρικής και στη συνέχεια γυναικείας Μονής, αφιερωμένο στην Παναγία την Αθηνιώτισσα τύπου δρομικής τρίκλιτης βασιλικής.

Να αναφερθεί ότι ο ναός έμεινε κλειστός για 12 έτη, λόγω ανασκαφών και αναστηλώσεως από την Α΄ Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

Ήδη με την ευχή και ευλογία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ξεκινά η τακτική επαναλειτουργία του ενοριακού ναού με εφημέριο τον Ιερομόναχο π. Γαβριήλ Τεκνετζόγλου.

Ο Ναός θα λειτουργεί τις Κυριακές 8 π.μ. Όρθρος – Θεία Λειτουργία και τις Μεγάλες Εορτές.

Σύμφωνα με ιστορικές πληροφορίες, στο ναό αυτό εκάρη μοναχός ο Όσιος Λουκάς ο Στηριώτης και η Αγία Φιλοθέη.

Επίσης εκεί διακόνησε ο Άγιος Νεκτάριο Πενταπόλεως, και υπηρέτησε ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς.

Περιγραφή του Ιερού Ναού:

Πρόκειται για έναν από τους παλαιότερους αλλά και πιο άγνωστους ναούς της Αθήνας. Αφιερωμένος στην Παναγία Παντάνασσα, εορτάζει την ημέρα της Κοίμησης, το δεκαπενταύγουστο. Βρίσκεται κοντά στη συμβολή της οδού Αθηνάς με την οδό Ερμού, στην πλατεία Μοναστηρακίου, στην οποία έδωσε το όνομά του, όπως εξάλλου και σε ολόκληρη την περιοχή.

Κι αυτό, γιατί σε μεταβυζαντινό σιγίλιο του 1678, ο ναός αναφέρεται ως Μεγάλο Μοναστήρι, και με την ονομασία αυτή είναι γνωστός κατά τους χρόνους αυτούς.

Επίσης, στο έγγραφο αυτό αναφέρεται ότι την περίοδο της φραγκοκρατίας είχε προσαρτηθεί στη Μονή της Καισαριανής ως μοναστήρι «ανδρώον». Κατά την περίοδο στην οποία αναφέρεται το σιγίλιο, το μοναστήρι λειτουργούσε ως «γυναικείον καταγώγιον», δηλαδή ως γυναικεία μονή.

Απ’ το 1690 και μετά όμως, ο ναός της Παντάνασσας έγινε ενοριακός, όπως επίσης ενοριακή μονή έγινε και η Καισαριανή.

Απ’ την επανάσταση και μετά, η ονομασία Μεγάλο Μοναστήρι εξέπεσε σε Μικρομονάστηρο ή Μοναστηράκι.

Τα κελιά της Μονής βρίσκονταν στη θέση της σημερινής πλατείας, ενώ όλη η περιοχή ήταν γεμάτη από μικρομάγαζα, από τα οποία πολλά βρίσκονται ακόμα στη γειτονική οδό Πανδρόσου.

Ο ναός είναι καμαροσκέπαστη βασιλική, τύπος ναού που χαρακτηρίζει τη μεταβατική αρχιτεκτονική, όπως και τον γενικότερο  μεταβατικό χαρακτήρα της εποχής, δηλαδή τη μετάβαση από την παλαιοχριστιανική βασιλική στον σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό αλλά και – αντίστοιχα, με μιαν ευρεία έννοια – και τη μετάβαση από την ύστερη αρχαιότητα στον βυζαντινό και μεσαιωνικό κόσμο.

Οι τοιχογραφίες είναι νεώτερες.

Ο ναός έχει υποστεί αρκετές επεμβάσεις και αλλοιώσεις. Χαρακτηριστικό είναι το κωδωνοστάσιο, κατασκευή και προσθήκη των νεώτερων χρόνων.

Χρονολογείται στον 10ο αιώνα, χρονολογία που έχει υποστηριχθεί από τον Ορλάνδο.

Σημειώνεται ότι ο Σωτηρίου τον χρονολόγησε στον 7ο – 8ο αιώνα με βάση την τοιχοδομία του, ο Wulff στον 8ο-9ο αι., όπου και θεωρεί ότι ανάγονται όλες οι καμαροσκέπαστες βασιλικές της Αθήνας, ο Ξυγγόπουλος τον 10ο αιώνα, και τέλος ο Millet τον ανήγαγε στον 11ο-12ο αι. βάσει του τύπου των κιονοκράνων του.

Ο ναός συνδέεται με πολλές παραδόσεις και θρύλους της παλαιάς Αθήνας.

Πέμπτη, 08 Σεπτέμβριος 2011

Συντάχθηκε απο τον Αιμίλιο Πολυγένη