Ευτυχώς, στην Αίγυπτο δεν υπήρχε φράχτης...

Ο μικρός Χριστός έζησε ως πρόσφυγας...

(Αφιερωμένο σε όσους, ενώ δηλώνουν, και καλά, "Χριστιανοί-Ορθόδοξοι", απεχθάνονται τον Συνάνθρωπο...)

Πρόσφυγες
Ο μικρός Χριστός εξαναγκάζεται να φύγει, για να γλιτώσει από την απειλή του θανάτου. Καταδιωγμένος, κουρασμένος, πεινασμένος, τρομαγμένος, πρόσφυγας. 

Πρόσφυγες είναι και σήμερα χιλιάδες παιδιά και μεγάλοι, που υποχρεώνονται ν’ αλλάξουν τόπο διαμονής, γιατί στην πατρίδα τους κινδυνεύουν.

Πρόσφυγες.... 

Μάτια τρομαγμένα, ανήσυχα. ψυχές κουρασμένες και φοβισμένες. Ζητούν ένα στοργικό βλέμμα, ένα φιλικό χέρι, λίγο ζεστό φαγητό, έναν καλό λόγο. 

Κάποιοι μιλούν σκληρά ή κοροϊδευτικά γι’ αυτούς. 

Ο λόγος του Χριστού όμως είναι ξεκάθαρος: 

«Ξένος ήμουν και με φροντίσατε… Αν κάνατε κάποιο καλό σ’ έναν από τους ταπεινούς αδελφούς μου, είναι σαν να το κάνατε σ’ εμένα…».

 

περισσότερα εδώ: hamomilaki

Εκλιπαρεί γονατιστή με το παιδί στην αγκαλιά…

Μια μητέρα, η Λάντι Πάερεζ, γονατισμένη, κρατώντας σφιχτά το χέρι του εξάχρονου γιού της, ικετεύει με δάκρυα στα μάτια, να της επιτρέψουν να περάσει τα σύνορα του Μεξικού με τις ΗΠΑ για μια …«καλύτερη τύχη».

Έχει διανύσει περισσότερα από 2.400 χιλιόμετρα από την πατρίδα της, την Γουατεμάλα. 

Έχει πληρώσει πολλά χρήματα σε κάθε λογής δουλεμπόρους για να φτάσει μέχρι εκεί… 

Πλέον βρίσκεται απέναντι στην ειδική φρουρά που έχει τοποθετηθεί από τους Μεξικανούς στα σύνορα για να αποτρέπουν τους μετανάστες να περνούν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το τελευταίο …«εμπόδιο». 

Επί εννέα ολόκληρα λεπτά, παρακαλεί, κλαίει προσπαθεί να πείσει τους ειδικούς φρουρούς. Αυτοί αμετάπειστοι εκτελούν εντολές… 

Την ακολουθούν σε κάθε βήμα. Ο φόβος «ανακατεύεται» με τον πόνο και την ελπίδα… 

Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια χάνεται. Η άλλη πλευρά των συνόρων είναι η μοναδική «όαση»….

Όπως μεταδίδει το πρακτορείο Reuters, όταν κάποια στιγμή οι φρoυροί κοίταξαν προς μια άλλη κατεύθυνση, η μητέρα έτρεξε με το παιδί της και πέρασαν στην άλλη μεριά, εκεί όπου την συνέλαβαν οι αμερικανικές Αρχές και τώρα αυτό που ελπίζει είναι να πείσει τους αρμόδιους που θα εξετάσουν την αίτηση της για την χορήγηση ασύλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι εικόνες σφίγγουν το στομάχι. 
Διαδραματίζονται σε μια περίοδο που ο Τραμπ ετοιμάζεται να επεκτείνει το τείχος του αίσχους ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Μεξικό. 

Αποτυπώνουν το δράμα χιλιάδων ανθρώπων που παλεύουν με «θεούς και δαίμονες» για να γλυτώσουν από τη φτώχεια και την ανέχεια. 

Στην άλλη μεριά των συνόρων, στις ΗΠΑ, η άγρια εκμετάλλευση θα συνεχιστεί, οι μετανάστες είναι πολίτες δεύτερης και τρίτης κατηγορίας, αλλά η ελπίδα για τα μια καλύτερη ζωή των παιδιών πάντα θα υπάρχει. Ακόμα και αν δεν πραγματοποιηθεί ποτέ…

imerodromos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κύριοι, Δ. Χατζόπουλε και Η. Μακρή, είναι, τελικά, σκουπίδι ή κατσαρίδα ο Αντετοκούμπο;

Όταν οι κατατρεγμένοι θύματα των Ισλαμοφασιστών τρέχουν να σωθούν από την λεπίδα του ISIS, είναι σκουπίδια.

Φυσικά και η εφημερίδα της σοβαρής Χρυσής Αυγής μετά χαράς δημοσίευσε το σκίτσο που παρουσίαζε τους «άλλους» σαν σκουπίδια.

Αν καταφέρουν να διακριθούν προσπερνώντας όλα τα εμπόδια από αυτούς πους τους θεωρούν σκουπίδια, τότε κάνουμε κι ένα σκίτσο να τους «τιμήσουμε».

.....................

Ο σκιτσογράφος Ηλίας Μακρής που ζωγράφιζε τους μετανάστες σαν κατσαρίδες τι γνώμη έχει για τον Αντετοκουνμπο;
Ο Ηλίας Μακρής, σκιτσογράφος της Καθημερινής, σε σκίτσο του τον Απρίλιο του 2016 σχεδίασε τους πρόσφυγες σαν «κατσαρίδες» που καταστρέφουν και μολύνουν το «φιλέτο» του Ελληνικού.

Τώρα επειδή τον βράβευσε το NBA δεν βλέπει τον Αντετοκούνμπο σαν κατσαρίδα. Πάλι καλά

netakias

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι