Οι Εκπαιδευτικοί και «το αυγό του φιδιού»

Ο Νεοναζισμός μπήκε στα σχολεία, κανονικά.

     Σε συνθήκες κρίσης ο Ναζισμός, αυτή η ιδιαίτερη και ορμητική μορφή του φασισμού, αναπτύσσεται ραγδαία. Το τέρας δεν πέθανε και έχει ήδη εκκολάψει τα αυγά του.
    Τα παιδιά εντονότατα εισπράττουν την κρίση της εποχής μας.
Μια κρίση με πολλές μορφές, με όλες τις μορφές...
Αγανακτούν με την αδικία, αισθάνονται ανασφάλεια, όσον αφορά το μέλλον τους,
Μπροστά τους βλέπουν τα αδιέξοδα.
Αδιέξοδα που τα έχει στήσει μπροστά τους η ίδια η κοινωνία, οι γονείς, οι πολιτικοί, η πολιτική, οι..., οι..., οι....
Βιώνουν τον αποκλεισμό, την απόρριψη.
Η υποκρισία, η σήψη, η διαφθορά, η φτώχεια, έχουν κάνει τοξικό το περιβάλλον.
Τα παιδιά αγανακτούν, είναι θυμωμένα, πολύ θυμωμένα και έξω από τα σχολεία τα περιμένει το μαύρο.
Έχουμε καλλιεργήσει το έδαφος, έχει γίνει η σπορά και η συγκομιδή έχει, εδώ και χρόνια, αρχίσει.

Ο Νεοναζισμός μπήκε στα σχολεία, κανονικά.

    Δάσκαλε, Γίνε φορέας του Καλού και μετάδωσέ το.
Αφορμές μπορείς να βρεις. Κάνε πράξη την ιδιότητά σου. Εκπαίδευσε τους μαθητές σου, όποια ειδικότητα και αν έχεις.
Πέρα από το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου, πέρα από τα τσιτάτα, πέρα από τα τετριμμένα, πέρα από την βαθμολογία, τα τεστ, τα διαγωνίσματα.

     Διδάσκεις Ιστορία στην ΣΤ' Δημοτικού, στην Γ' Γυμνασίου, στην Γ' Λυκείου;
Άνοιξε το βιβλίο και ξεκίνα την ύλη ανάποδα.
Μέσα στον Οκτώβρη, και μέχρι τις 26, δίδαξε στα παιδιά το κεφάλαιο για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Φύγε από το βιβλίο, άπλωσε τις πληροφορίες. Κανένα αναλυτικό πρόγραμμα, κανένα Υπουργείο, καμιά αξιολόγηση να μη σε σταματάει. 

Είσαι Εκπαιδευτικός, αυτό είναι το έργο σου.
Μίλησε, δείξε (υπάρχει υλικό) τα εγκλήματα των Ναζί.
Δείξε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τη σφαγή στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο...
Την πείνα στην Κατοχή, τους μαυραγορίτες, τους Χίτες, τους συνεργάτες των Γερμανών...
Μίλα με ονοματεπώνυμα, μη διστάζεις.
Τα παιδιά να δουν τις όψεις, όλες τις όψεις, του θανάτου που ο Ναζισμός προκάλεσε.
Πρέπει, είναι απαραίτητο να μάθουν, να καταλάβουν τι είναι ο Ναζισμός.
Να δουν όλα τα δεινά. Να αντιληφθούν.
Δώσε στοιχεία, αριθμό νεκρών,
Δείξε, Δάσκαλε. Δείξε και μίλα.

    Θεολόγε, εσύ κι αν έχεις όπλα πανίσχυρα.
Κάθε μάθημα, κάθε κεφάλαιο και μια ευκαιρία.
Δεν χρειάζεται να λες πολλά. Λίγα και καίρια.
Από σένα να κατανοήσουν τα παιδιά ότι ο Ναζισμός στέκεται απέναντι στο Χριστό και το Ευαγγέλιό του. 

Ξεκάθαρα μίλα, ξεκάθαρα πες ότι Ναζιστής και Χριστιανός δεν γίνεται.
Το «Αγαπάτε αλλήλους», «...αγαπάτε τους εχθρούς υμών...» δεν έχει καμιά δουλειά με το δαιμονικό ναζιστικό μίσος. Δώσε την ασπίδα της Αγάπης Του στα παιδιά, όπλισέ τα. Μπορείς να το κάνεις.
Γίνε φορέας και μετάδωσε...

     Δάσκαλε, αν δεν το κάνεις εσύ, μην περιμένεις να το κάνουν άλλοι. Αυτοί, οι άλλοι, ασχολούνται με τα σκουπίδια, με το life styling, με ό,τι ηλίθιο και βρώμικο...
Αν δεν το κάνεις εσύ, θα σηκώσουν και άλλα παιδιά το χέρι σε ναζιστικό χαιρετισμό, με την ψυχή τους γεμάτη από το ναζιστικό μίσος.

Το Χαμομηλάκι

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του πατέρα; Μια ειδικός απαντά και συμβουλεύει

Την τεράστια σημασία του ρόλου της μητέρας στην ανάπτυξη ενός παιδιού, τη γνωρίζουν όλοι, αφού για αιώνες η ανατροφή των παιδιών θεωρούνταν κυρίως... γυναικεία υπόθεση, ωστόσο οι ειδικοί εξηγούν πως ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός.

Η Ευρώπη Ευθυμιάδου,  εθελόντρια ψυχολόγος  στη Γραμμή «11525» και το Συμβουλευτικό Κέντρο για γονείς, παιδιά και εφήβους του «Μαζί για το παιδί», σε άρθρο της στην ιστοσελίδα mazigiatopaidi.gr εξηγεί πως ο πατέρας, μέσω της αλληλεπίδρασής του με το παιδί και μέσω της εμπλοκής του στη ζωή του, διαδραματίζει ένα μοναδικό και κρίσιμο ρόλο στην ψυχική υγεία και στην προσωπικότητα του παιδιού σε όλα τα στάδια ανάπτυξής του.

Η εμπλοκή του πατέρα ξεκινά ήδη από την περίοδο της εγκυμοσύνης της γυναίκας. Πολυάριθμες έρευνες έχουν δείξει ότι η συναισθηματική υποστήριξη του πατέρα στη μητέρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τους πρώτους μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού, παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση θετικών σχέσεων μεταξύ του ζευγαριού και κατ’ επέκταση μεταξύ γονέων και παιδιού.

Επίσης, παιδιά των οποίων οι πατέρες συμμετέχουν ενεργά στην ανατροφή τους από τη βρεφική ηλικία, είναι πιο πιθανό να είναι συναισθηματικά ασφαλή και να νιώθουν περισσότερη σιγουριά και αυτοπεποίθηση στο να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους και, καθώς μεγαλώνουν, να έχουν καλύτερες διαπροσωπικές σχέσεις.

Στη σχολική  ηλικία η πατρική εμπλοκή είναι κρίσιμος παράγοντας που θα καθορίσει την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του και την ικανότητά του να ανταποκρίνεται στις νέες προκλήσεις. Έχει βρεθεί ότι τα παιδιά που έχουν στενή σχέση με τον πατέρα τους τείνουν να διαμορφώνουν καλύτερες σχέσεις με τους άλλους, να συμπεριφέρονται λιγότερο επιθετικά και να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια τόσο στις σχέσεις που θα διαμορφώσουν στην παιδική ηλικία όσο και στην ενήλικη ζωή τους.

Στην  εφηβεία, ο πατέρας μπορεί επίσης να παίξει διαμεσολαβητικό ρόλο σε δυσκολίες που ενδεχομένως προκύπτουν ανάμεσα στον έφηβο και τη μητέρα. Επίσης, μπορεί να διευκολύνει στα προβλήματα συμπεριφοράς του έφηβου παιδιού του.  Ιδιαίτερα για τα έφηβα αγόρια, ο πατέρας λειτουργεί ως ισχυρό πρότυπο και έχει άμεση επιρροή στη συμπεριφορά, στην προσωπικότητα, στις επιλογές και στις συνήθειές τους.

Ο πατέρας λοιπόν, είναι σημαντικό να εδραιώσει μια σχέση εμπιστοσύνης με το παιδί του εστιάζοντας στα ακόλουθα:

• Να κατανοεί τα συναισθήματα του παιδιού του και να προσπαθεί να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων του. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το να προτρέψει το παιδί να ονομάσει αυτό που αισθάνεται και αν αυτό δυσκολεύεται να το διευκολύνει με ερωτήσεις.
• Να δείχνει σεβασμό στα συναισθήματα του παιδιού του, να ακούει όχι μόνο τα λόγια αλλά και τα συναισθήματα του παιδιού του. Όταν αναγνωρίζονται και γίνονται αποδεκτά όλα τα συναισθήματα και δεν αποκρύβονται ή αγνοούνται, το παιδί και ο πατέρας έρχονται πιο κοντά.
• Να μοιράζεται τα δικά του συναισθήματα με το παιδί.
• Να παίζει με το παιδί. Το παιχνίδι γίνεται ακόμη πιο σημαντικό όταν συμμετέχουν οι γονείς σε αυτό και ιδιαίτερα οι πατέρες, αν και εφόσον αυτό γίνεται σε χαλαρό και όχι σε αυστηρό κατευθυντικό ή ανταγωνιστικό κλίμα, ώστε να προωθείται ο σεβασμός και η άσκηση της συναισθηματικής αγωγής. Όταν οι μπαμπάδες παίζουν με τα παιδιά, δεν τα διασκεδάζουν μόνο, αλλά συμβάλλουν στην ανάπτυξή τους, προσφέροντάς τους ένα ασφαλές περιβάλλον γεμάτο προκλήσεις που τα βοηθά να μάθουν πώς να αλληλεπιδρούν με τους άλλους.
• Να επιδιώκει συχνή και καλή επικοινωνία με το παιδί και να είναι ενήμερος για όσα συμβαίνουν και ενδιαφέρουν το παιδί, π.χ. να γνωρίζει τους ανθρώπους που έχουν συχνή επαφή με το παιδί και τα περιβάλλοντα στα οποία βρίσκεται (φίλοι, δάσκαλοι, γιατροί, αθλητικοί χώροι).

mag.sigmalive.com