Οι χρηματοδότες του Ναζισμού

Η γνώση του ιστορικού παρελθόντος είναι εργαλείο πολύτιμο,
προκειμένου να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας

Το χαμομηλάκι

Η ακροδεξιά ανεβαίνει στην Ευρώπη και μέρα με την ημέρα αυξάνει τα ποσοστά της. Ποιοι είναι οι λόγοι ανόδου των νεοναζιστικών-φασιστικών κομμάτων;

Αρκεί να κάνουμε μία ιστορική αναδρομή για να καταλάβουμε πώς ανεβαίνουν….
Από τα Πρακτικά Δικών της Νυρεμβέργης, τόμος 1, κεφάλαιο VIII, προκύπτει ότι μία σειρά από τραπεζίτες, βιομηχάνους, εφοπλιστές, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών και πολυεθνικές χρηματοδότησαν-προώθησαν-συνεργάστηκαν με τον Αδόλφο Χίτλερ!
Ας δούμε μερικά ονόματα…

Τραπεζίτες:

1. H Union Banking Corp. – UBC της γνωστής οικογένειας των Thyssen και Harriman ξέπλενε χρήματα των Ναζί. Για την δημιουργία της συμμετείχαν η Τράπεζα του Αugust Thyssen με αρχηγείο στο Βερολίνο, και η Τράπεζα Βορ Χάντελ (Ολλανδία) που ανήκε στην Harriman & Co. Η Harriman & Co δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα των σιδηροδρόμων William Averell Harriman και τον Prescott Bush ορίζοντας ως πρόεδρο τον τραπεζίτη Max Warburg. Οι Χάριμαν –Τίσεν, με την UBC, ήταν από τους μεγαλύτερους χρηματοδότες του ναζιστικού καθεστώτος. Πρόεδρος της UBC ήταν ο Πρέσκοτ Μπους. O τέως πρόεδρος των ΗΠΑ, όπως και ο πατέρας του (πρώην διευθυντής της CIA, αντιπρόεδρος, και πρόεδρος) έφτασαν στα υψηλότερα πολιτικά αξιώματα των ΗΠΑ χάρη στην συμβολή του πρόγονού τους Πρέσκοτ Μπους. Μαζί του συνεργάστηκε και η οικογένεια Ντάλες όπου του παρείχαν νομική υποστήριξη αλλά και διαπλοκή. Διαπλοκή μέσω της Wall Street με την συμμετοχή της οικογένειας Βάρμπουργκ και του μεγιστάνα πρόεδρου της Γερμανικής Κοινοπραξίας Χάλυβα, Κλαρενς Ντίλον. Διαπλοκή μέσω των μυστικών υπηρεσιών αφού ήταν οι ιδρυτές της CIA. Η Οικογένεια Thyssen επισήμως εντάχθηκε στο Ναζιστικό Κόμμα το 1931, ενώ επί ιδρύσεως του κόμματος «δώρισε» 25.000 USD. Η UBC έγινε το μυστικό κανάλι που προστάτευε το Ναζιστικό κεφάλαιο που διέφευγε από την Γερμανία προς τις ΗΠΑ διαμέσου της Ολλανδίας.
2. Η αμερικανική τράπεζα Kuhn, Loeb&Co., επικεφαλής της οποίας, ήταν ο αδελφός του Max Warburg, Felix Warburg
3. Μέσα από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας των ΗΠΑ πάνω από 30 εκατ USD κατευθύνθηκαν προς το «Ταμείο του Χίτλερ». Ο Paul Warburg θεωρείται ο εμπνευστής της (ιδιωτικής) Ομοσπονδιακής Αποθεματικής Τράπεζας των ΗΠΑ!!!
4. H γνωστή προσφάτως και σκανδαλωδώς πτωχευμένη τράπεζα των αδελφών Lehman είχε κάνει τεράστιες επενδύσεις μέσω δανείων στην Ναζιστική Γερμανία.
5. Η ελβετική «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών» που χρηματοδότησε τον Χίτλερ και που ο πρόεδρος της, ο Γερμανός βιομήχανος και τραπεζίτης Schacht, ήταν ο υπουργός Οικονομικών του Χίτλερ από το 1934.
6. Η Deutsche Bank που χρηματοδότησε τη δημιουργία και λειτουργία των ναζιστικών φούρνων του Άουσβιτς αλλά και τον προσηλυτισμό των νέων στο ναζισμό.
7. Η τράπεζα Chase Manhattan την οποία εκπροσωπούσε ο John McCloy (ταυτόχρονα ήταν και νομικός εκπρόσωπος εταιρειών συμφερόντων Ροκφέλερ). Ο McCloy ως Ύπατος Αρμοστής των ΗΠΑ στη Γερμανία μετά τον πόλεμο, φρόντισε να παραγραφούν τα αδικήματα των στελεχών των εταιρειών δυτικών συμφερόντων και δεν τιμωρήθηκε ούτε ο ίδιος, όπως ήταν φυσικό, για τις σχέσεις του με τον ναζισμό. O McCloy ήταν από το 1947 ο πρόεδρος και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Βιομήχανοι:

1. Στις 26 Γενάρη 1934, σε ομιλία του, ο Κρουπ, επικεφαλής της γνωστής πολυεθνικής και των Γερμανών βιομηχάνων είπε: «Ο εθνικοσοσιαλισμός απελευθέρωσε τον Γερμανό εργάτη από τη μέγγενη ενός δόγματος (σ.σ. του κομμουνιστικού δόγματος) που ήταν βασικά εχθρικό τόσο για τον εργοδότη όσο και για τον εργαζόμενο. Ο Αδόλφος Χίτλερ επέστρεψε τον εργάτη στο έθνος του. Τον μετέτρεψε σε πειθαρχημένο στρατιώτη της εργασίας και συνεπώς σύντροφο μας (σ.σ. σύντροφο των βιομηχάνων)»! Ο ίδιος κύριος, ο κύριος Κρουπ, ένα χρόνο νωρίτερα, στη μυστική σύσκεψη της 20ής Φλεβάρη 1933, ήταν ένας εκ των παρευρισκομένων βιομηχάνων, τραπεζιτών κτλ. που έδωσαν στους παριστάμενους Χίτλερ και Γκέρινγκ την τελική τους έγκριση για την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί. Ο «κύριος» Κρουπ το 1940 παρέλαβε από τα χέρια του Χίτλερ το χρυσό παράσημο του ναζιστικού κράτους. Η σημερινή Κρουπ είναι αυτή στην οποία οι κυβερνήσεις της Ελλάδας έχουν ξεπουλήσει τα ναυπηγεία της χώρας. Μόνο από ένα εργοστάσιο της «Κρουπ», της σημερινής «Κρουπ» με τις 670 θυγατρικές σε όλο τον κόσμο, από το εργοστάσιο που ξέχασαν να βομβαρδίσουν οι Αμερικάνοι στο Έσσεν, οι ναζί χρηματοδοτήθηκαν μέχρι το 1945 με το ασύλληπτο για την εποχή ποσό των 4.738.446 μάρκων.
2. Η εταιρεία I.G. Farben (Interessen – Gemeinschaft Farbenindustrie Aktiengesellschaft), το τεραστίων διαστάσεων βιομηχανικό συγκρότημα της οποίας κατασκευάστηκε από κρατούμενους του Άουσβιτς. Περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι πέθαναν στη διάρκεια της κατασκευής του. Στη Φάρμπεν δούλευαν 85.000 κρατούμενοι των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Η Φάρμπεν κατασκεύασε το Κυκλώνιο Β. Ήταν το αέριο που χρησιμοποιήθηκε για την εξόντωση χιλιάδων ανθρώπων στα κρεματόρια. Δείτε την κοινοπραξία του βασικού πυλώνα χρηματοδότησης του Χίτλερ: AGFA (Aktien-Gesellschaft für Anilin-Fabrikation), με έδρα το Βερολίνο, Cassella (Leopold Cassella & Co.) με έδρα τη Φρανκφούρτη, BASF (Badische Anilin und Soda Fabrik), με έδρα το Λούντβιχσχάφεν, Bayer, με έδρα το Λεβερκούζεν (η γνωστή φαρμακοβιομηχανία), Farbwerke Hoechst (σήμερα γνωστή ως Sanofi-Aventis, μετά την κατάργηση του εμπορικού ονόματος Hoechst ), με έδρα τη Φρανκφούρτη-Χέξτ (Frankfurt-Höchst), Chemische Werke Hüls, με έδρα το Μαρλ (Marl) (Προσχώρησε το 1938, μετά την ίδρυσή της), Chemische Fabrik Kalle, με έδρα το Βισμπάντεν-Μπίμπριχ (Wiesbaden-Biebrich).
3. Οι εταιρείες Kuhlmann (Γαλλία), Imperial Chemical Industries(γνωστότερης σαν ICI) της Βρετανίας, Standard Oil (NJ), DuPont και Dow Chemical των ΗΠΑ συνεργάζονται ΑΜΕΣΑ με την Φάρμπεν! Το 1928, ο Herry Ford (General Motors) και η American Standart Oil Company (Rockfellers) συγχωνεύτηκαν με την IG FARBEN. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, υπήρχαν πάνω από 100 αμερικανικές εταιρείες, οι οποίες είχαν θυγατρικές και συνεργάζονταν με τη ναζιστική Γερμανία.
4. Η General Motors στα εργοστάσια της οποίας κατασκευάστηκαν χιλιάδες θωρακισμένα αυτοκίνητα, φορτηγά και τανκς για τον γερμανικό στρατό. «Ό,τι συμφέρει την General Motors συμφέρει την Αμερική», έλεγε ο Αϊζενχάουερ. Το αμερικανικό κράτος αποζημίωσε με 33 εκατ. δολάρια την General Motors για τις ζημιές που υπέστησαν τα εργοστάσια της σε Γερμανία και Αυστρία στον πόλεμο.
5. Το 1/3 των φορτηγών της Βέρμαχτ το κατασκεύασε η αμερικανική πολυεθνική «Ford». Οι μισοί «εργαζόμενοι» της εταιρείας ήταν σκλάβοι από στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο πρόεδρος της «Ford», ο «κύριος» Ford, το 1938 γιόρτασε τα 75α γενέθλιά του παραλαμβάνοντας από τους Γερμανούς πρόξενους στο Ντιτρόιτ το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού.
6. Οι 25 από τους μεγαλύτερους βιομηχάνους της Γερμανίας το 1933 τροφοδότησαν το αποκαλούμενο και «Ταμείο του Χίτλερ» με το αστρονομικό για την εποχή ποσό των 3 εκατ. μάρκων. Ήταν στις εκλογές του ’33 που οι Ναζί πήραν το 44% των ψήφων. Στα εργοστάσια αυτών καταδικάστηκαν σε υποχρεωτική εργασία οι κρατούμενοι από το Μαουτχάουζεν.
7. Η Standard Oil (η σημερινή Exxon-Mobil), συμφερόντων Ροκφέλερ, στη διάρκεια του πολέμου, προμήθευε με καύσιμα και τον Άξονα… Τα Γερμανικά αεροπλάνα δεν μπορούσαν να πετάξουν αν δεν τους προμήθευε ο Rockefeler μέσω της Standard Oil ένα ειδικό πρόσθετο στο καύσιμο… Ο μεγάλος βομβαρδισμός του Λονδίνου δεν θα είχε επιτευχθεί αν η Standard Oil δεν πουλούσε αυτό το πρόσθετο έναντι 20 εκατ. USD.
8. Η ΙΒΜ, ο πρόεδρος της οποίας, Τ. Γουώτσον, τιμήθηκε προσωπικά από τον Αδόλφο Χίτλερ, για τις «υπηρεσίες» του στο Γ’ Ράιχ με το μετάλλιο του Μεγάλου Σταυρού της Γερμανικής Τάξης του Αετού το 1937.
9. Η Siemens με πρόταση και χρηματοδότηση του επικεφαλής της στην Αθήνα, συγκροτήθηκαν τα Τάγματα Ασφαλείας το 1943.
10. Η ΙΤΤ (η σημερινή ΑΤ and Τ) και η General Electric, για την μηχανοργάνωση των στρατοπέδων συγκέντρωσης.

Το βρήκα εδώ και το ποστάρω με την ευκαιρία του σημερινού event Rock Against Fascism για τη στήριξη του ντοκιμαντέρ Fascism Inc του Άρη Χατζηστεφάνου.

ypoptomousi

Δείτε το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ, ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε

Για να μάθουμε εμείς και τα παιδιά μας: Πόσο αντιστάθηκαν στον Ναζισμό και τον Φασισμό οι Ευρωπαϊκές χώρες;

"Χάριν της ιστορικής αληθείας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, εξ όλων των αντιπάλων οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμον θάρρος και υψίστην περιφρόνησιν προς τον θάνατον…"

Χίτλερ 

(από λόγο πού εκφώνησε στις 10/5/1941)

Ελλάδα: 219 ημέρες.
Νορβηγία 61 ημέρες.
Γαλλία 43 ημέρες. [Η υπερδύναμη της εποχής]
Πολωνία 30 ημέρες.
Βέλγιο 18 ημέρες.
Ολλανδία 4 ημέρες.
Γιουγκοσλαβία 3 ημέρες.
Δανία 0 μέρες. Οι Δανοί παραδόθηκαν σε έναν μοτοσικλετιστή του Χίτλερ ο οποίος μετέφερε στον Δανό βασιλιά αίτηση του Χίτλερ για διέλευση των ναζιστικών στρατευμάτων, ο Δανός βασιλιάς σε ένδειξη υποταγής παρέδωσε το στέμμα του στον μοτοσικλετιστή για να το πάει στο Βερολίνο και στον Χίτλερ!!
Τσεχοσλοβακία 0 ημέρες.
Αλβανία 0 ημέρες.
Λουξεμβούργο 0 ημέρες.

pluton22

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος - η στάση των Ευρωπαϊκών χωρών

Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμοςπώς έδρασαν οι Ευρωπαϊκές χώρες στην επέλαση του Άξονα(συνοπτική ιστορική μελέτη)

του φιλόλογου Δημήτρη Ζαχαρίου

Στην παρούσα μελέτη, που βασίστηκε σε ιστορικά αρχεία και διαδικτυακές Εγκυκλοπαίδειες, παρουσιάζονται με αλφαβητική σειρά οι χώρες της Ευρώπης και οι ενέργειες στις οποίες προέβησαν όταν βρέθηκαν αντιμέτωπες, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, με τη λαίλαπα του Άξονα Γερμανίας – Ιταλίας – Ιαπωνίας. Σκοπός μου δεν είναι να γράψω ιστορικό έργο, αλλά να παρουσιάσω συνοπτικά και συγκριτικά τη συμβολή κάθε Ευρωπαϊκού κράτους στην αντίσταση κατά του ναζισμού και φασισμού, αλλά ταυτόχρονα να φανεί και το μέγεθος της εθελόδουλης υποταγής λαών και κυβερνήσεων, που προτίμησαν τη ντροπιαστική υποδούλωση στις ορέξεις των κατακτητών.
Αλβανία: 
Η ιταλική εισβολή στην Αλβανία (7 Απριλίου 1939 - 12 Απριλίου 1939) ήταν μια σύντομη στρατιωτική εκστρατεία…
Αυστρία: 
Ο Χίτλερ απέστειλε τελεσίγραφο στον Καγκελάριο της Αυστρίας Κουρτ φον Σούσνινγκ στις 11 Μαρτίου, με το οποίο του ζητούσε να παραδώσει την εξουσία στους Εθνικοσοσιαλιστές, διαφορετικά θα επακολουθούσε εισβολή στη χώρα. Εκείνος απλά παραιτήθηκε και την επόμενη μέρα, η 8η Στρατιά της Βέρμαχτ πέρασε τα σύνορα της Αυστρίας, όπου την ανέμενε μια μεγάλη έκπληξη: Αντί να αντιμετωπίσει την αντίσταση του αυστριακού στρατού, έγινε δεκτή με ναζιστικές σημαίες, χιτλερικούς χαιρετισμούς και λουλούδια, επονομάζοντας, έτσι, την εκστρατεία Blumenkrieg ("Πόλεμο των λουλουδιών").
Βουλγαρία: 
έγινε σύμμαχος της Γερμανίας, υπογράφοντας το Σύμφωνο Τριμερούς Συνεργασίας την 1η Μαρτίου 1941 παρέχοντας το δικαίωμα ελεύθερης διέλευσης για τις γερμανικές μονάδες που επιχειρούσαν κατά της Γιουγκοσλαβίαςκαι της Ελλάδας. Στη Βουλγαρία παραδόθηκαν τμήματα της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας για να εκπληρώσει το όνειρο της «Μεγάλης Βουλγαρίας».
Γαλλία: 
την 1η Σεπτεμβρίου του 1939 ο γερμανικός στρατός εισέβαλε στην Πολωνία, γεγονός που σηματοδότησε την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη. Η Γαλλία κηρύσσει αρχικά πόλεμο κατά της Γερμανίας και επιστράτευση στις 22 Σεπτεμβρίου του 1939, 72 μεραρχίες Γάλλων παρατάσσονται στη γραμμή Μαζινό, αλλά για όλο το χειμώνα του 1939 Γάλλοι και Γερμανοί έμεναν αδρανείς δίνοντας την εντύπωση ότι οι ηγέτες Γαλλίας και Γερμανίας είχαν συμφωνήσει να μη γίνει επίθεση, για να μην πληγούν οικονομικά και στρατιωτικά δύο χώρες. Στις 10 Μαΐου 1940τα ξημερώματα, ισχυρότατες γερμανικές δυνάμεις επιτέθηκαν ταυτόχρονα εναντίον της Ολλανδίας, του Βελγίου και τηςΓαλλίας και μέχρι τις 14 Ιουνίου οι γερμανικές φάλαγγες πεζικού μπήκαν στο Παρίσι.
Γιουγκοσλαβία: 
 η εισβολή στη Γιουγκοσλαβία (γνωστή ως Επιχείρηση 25) άρχισε στις 6 Απριλίου 1941 και έληξε με την άνευ όρων παράδοση του Βασιλικού Γιουγκοσλαβικού Στρατού στις 17 Απριλίου. Οι εισβάλουσες δυνάμεις του Άξονα κατέλαβαν και διαμέλισαν το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας σε κράτος της Κροατίας, της Σερβίας και βασίλειο του Μαυροβουνίου, ενώ άλλες περιοχές διαμοιράστηκαν στη Γερμανία, την Ιταλία, τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία. Οι Γιουγκοσλάβοι σύντομα ανέπτυξαν οργανωμένα κινήματα αντίστασης, τους Παρτιζάνους, με επικεφαλής τον Γιόσιπ Μπροζ Τίτο και το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας, και το μοναρχικό τσέτνικς με αντικρουόμενα όμως συμφέροντα και στόχους. Οι Τσέτνικ συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις του Άξονα εναντίον των Παρτιζάνων.
Δανία: 
παρέμεινε επίσημα ουδέτερο κράτος αλλά οι Γερμανοί εισέβαλαν, χωρίς κήρυξη πολέμου, στις 9 Απριλίου 1940 έπειτα από μάχη λίγων ωρών. Η κυβέρνηση της Δανίας παρέμεινε στην Κοπεγχάγη μέχρι το 1943 και υπέγραψε τοΣύμφωνο Άντι-Κομιντέρν. Στις 29 Αυγούστου 1943 η κυβέρνηση υπέβαλε την παραίτησή της στο βασιλιά και διαλύθηκε, ως απάντηση στα γερμανικά αιτήματα για περισσότερες παραχωρήσεις.
Ελβετία: 
μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία την 1η Σεπτεμβρίου του 1939, η χώρα κινητοποιήθηκε πλήρως μέσα σε τρεις ημέρες. Αν και προγραμματίστηκε ναζιστική εισβολή για το 1940, δεν συνέβη ποτέ, επειδή ο Χίτλερ αποφάσισε πως μια τέτοια σύγκρουση θα ήταν σπατάλη πόρων. Η Ελβετία διέθετε ισχυρή στρατιωτική δύναμη και ορεινή γεωγραφική θέση που θα δυσκόλευε την εισβολή. Παρά την ουδετερότητά της έγιναν εχθροπραξίες με αρκετά γερμανικά αεροσκάφη να καταρρίπτονται για παραβίαση του ελβετικού εναέριου χώρου, αεροσκάφη και από τις δύοπλευρές να προσγειώνονται λόγω βλαβών, ενώ αρκετές πόλεις της Ελβετίας βομβαρδίστηκαν κατά λάθος και από τις δύο πλευρές.

για την ελληνική περίπτωση, νομίζω, υπάρχει επαρκής ενημέρωση

Εσθονία: 
Το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης άφησε την Εσθονία στη σοβιετική σφαίρα επιρροής. Τον Ιούνιο του 1940 ο κόκκινος στρατός υποβοήθησε πραξικόπημα και στις 2 Ιουλίου 1940 ανακηρύχθηκε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας. Καταλήφθηκε από τη Γερμανία το 1941, μετά τον πόλεμο που ξέσπασε μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης και τότε 70.000 Εσθονοί εντάχθηκαν στη γερμανική πλευρά για να πολεμήσουν τους Σοβιετικούς. Το Σεπτέμβριο του 1944 ανακαταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση όπου παρέμεινε μέχρι το 1991.
Ηνωμένο Βασίλειο: 
ήταν ένας από τους αρχικούς Συμμάχους εναντίον του Άξονα και μπήκε στον πόλεμο το 1939 για να τηρήσει τις εγγυήσεις του προς την Πολωνία. Μετά την πτώση της Γαλλίας, το Ηνωμένο Βασιλείου ήταν το μόνο ελεύθερο έθνος που είχε απομείνει στην Ευρώπη. Οργάνωσε μέτωπα αντίστασης στη Δυτική Ευρώπη, στον Ατλαντικό, στη Μεσόγειο, στη Βόρεια Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία. Διατηρώντας στενούς δεσμούς με τους λαούς της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, οι δυνάμεις των χωρών αυτών συχνά ενσωματώνονταν σε βρετανικές στρατιωτικές επιχειρήσεις (Κύπρος, Αίγυπτος, Ινδία).
Ισλανδία: 
ήταν ημι-ανεξάρτητο κράτος υπό τον βασιλιά της Δανίας. Μετά την εισβολή των Γερμανών στη Δανία προσπάθησε να διατηρήσει ουδέτερη στάση, όμως οι βρετανικές δυνάμεις εισέβαλαν στις 10 Μαΐου 1940 για να εξασφαλίσουν βάσεις και να αποτρέψουν τον έλεγχό της από τη Γερμανία. Στις 7 Ιουλίου 1941, ο έλεγχος της Ισλανδίας μεταφέρθηκε από τη Βρετανία στις ΗΠΑ που δεν είχαν ακόμα εμπλακεί στον πόλεμο. Η Ισλανδία στη συνέχεια παρείχε πολύτιμες υπηρεσίες στην αμερικανική Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό με στρατιωτικές βάσεις.
Ισπανία: 
η κυβέρνηση του δικτάτορα Φράνκο αναρριχήθηκε στην εξουσία με ιταλική και γερμανική παρέμβαση και υποστήριξη. Η Ισπανία, η οποία υπέφερε από τις συνέπειες του εμφυλίου που τελείωσε πρόσφατα, δε διέθετε πόρους για συμμετοχή σε πόλεμο. Παρά την ουδετερότητά του το καθεστώς του Φράγκο απέστειλε εθελοντές για να πολεμήσουν στο πλευρό των Γερμανών εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης. Καθώς όμως οι Σύμμαχοι διαφαίνονταν νικητές, το καθεστώς έσπευσε να δηλώσει ουδετερότητα τον Ιούλιο του 1943.
Κροατία: 
Το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας έγινε μέλος του Άξονα στις 10 Απριλίου του 1941 και εντάχθηκε στο Τριμερές Σύμφωνο στις 15 Ιουνίου 1941. Ο στρατός της πολέμησε στο πλευρό του Άξονα κυρίως για την καταπολέμηση των Παρτιζάνων της Σερβίας και ξεκίνησε εκστρατεία γενοκτονίας των Σέρβων στην Κροατία και τη Βοσνία. Δημιούργησαν γι’ αυτό το σκοπό στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως το στρατόπεδο θανάτου του Γιασένοβατς.
Κύπρος: 
βρισκόταν κάτω από βρετανική κατοχή ήδη από το 1878 και παρόλο που αντιμετώπιζε τους Άγγλους ως κατακτητές 30.000 περίπου Κύπριοι κατατάχτηκαν εθελοντικά στα αποικιακά στρατεύματα που στάλθηκαν σε εκστρατείες του Δυτικού Μετώπου (Ελλάδα, Βόρεια Αφρική Γαλλία και αλλού).
Λετονία: 
Μετά την ολοκλήρωση του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, η Λετονία αναγκάστηκε να δεχθεί Σοβιετικές φρουρές. Στις 16 Ιουνίου 1940, η Σοβιετική Ένωση εξέδωσε τελεσίγραφο, ζητώντας να αντικατασταθεί κυβέρνηση και να δεχτεί απεριόριστο αριθμό σοβιετικών στρατευμάτων. Η κυβέρνηση υποχώρησε στις απαιτήσεις και τα σοβιετικά στρατεύματα κατέλαβαν τη χώρα στις 17 Ιουνίου του 1940 και αμέσως μετά η Λετονία προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Το επόμενο έτος οι σοβιετικές υπηρεσίες ασφαλείας της Λετονίας, θανάτωσαν έστειλαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας 35.000 - 50.000 Λετονούς, οπότε, όταν οι γερμανικές δυνάμεις μπήκαν στη Ρίγα την 1η Ιουλίου του 1941, έγιναν δεκτοί ως απελευθερωτές! Η Ρίγα ανακαταλήφθηκε από τις σοβιετικές δυνάμεις στις 13 Οκτωβρίου 1944 και αποτέλεσε στο εξής Σοβιετική Δημοκρατία.
Λιθουανία: 
ως αποτέλεσμα των Μολότοφ-Ρίμπεντροπ μεταξύ της ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης, η Λιθουανία είχε καταληφθεί από τον Κόκκινο Στρατό και με τη βία προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση χωρίς στρατιωτική αντίσταση.
Λουξεμβούργο: 
όταν η Γερμανία εισέβαλε στη Γαλλία μέσω των Κάτω Χωρών την άνοιξη του 1940, το Λουξεμβούργο,παρά την ουδετερότητά του και τις προσπάθειες της κυβέρνησης να επιβραδύνει τις γερμανικές δυνάμεις προώθησης, παραδόθηκε με μικρή αντίσταση. Η κυβέρνηση κατέφυγε σε εξορία, αλλά ποτέ δεν κήρυξε τον πόλεμο κατά του Άξονα. Το Λουξεμβούργο παρέμεινε υπό γερμανικό έλεγχο έως ότου απελευθερώθηκε από τους Συμμάχους στο τέλος του 1944.
Μάλτα: 
ήταν βρετανική αποικία και από τον Ιούνιο του 1940 έως το Δεκέμβρη του 1942, βομβαρδίστηκε ανελέητα από τη γερμανική αεροπορία. Αποτέλεσε θέατρο αποφασιστικών αγώνων του Πολέμου ώστε πολλοί ιστορικοί την αποκαλούν «το Στάλινγκραντ της Μεσογείου».
Νορβηγία: 
παρέμεινε ουδέτερη μέχρι την εισβολή της Γερμανίας στις 9 Απριλίου 1940. Η νορβηγική κυβέρνηση εγκατέλειψε την πρωτεύουσα και μετά από δύο μήνες μαχών κατέφυγε στη Μεγάλη Βρετανία και συνέχισε τον αγώνα της στην εξορία. Η νορβηγική ναυτιλία συνέβαλε σημαντικά στην πολεμική προσπάθεια των Συμμάχων.
Ολλανδία: 
δήλωσε ουδετερότητα το 1939 όμως το Μάιο του 1940, Ρότερνταμ και Middelburg βομβαρδίστηκαν βαριά από τους Γερμανούς και έτσι οι Ολλανδοί προσχώρησαν στους Συμμάχους και συνέβαλαν με τις ένοπλες δυνάμεις τους στην υπεράσπιση της Ανατολικής Ασίας. Μέχρι την απελευθέρωσή τους το 1945, οι Ολλανδοί πολέμησαν στο πλευρό των Συμμάχων σε όλο τον κόσμο.
Ουγγαρία: 
ήταν μια σημαντική σύμμαχος των Γερμανών γιατί υπέγραψε το Τριμερές Σύμφωνο στις 20 Νοεμβρίου1940 και πήρε μέρος στην εισβολή στη Σοβιετική Ένωση το επόμενο έτος.
Πολωνία: 
από εδώ ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1939 έπειτα από επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας. Πολλοί Πολωνοί πολίτες και στρατιώτες διέφυγαν, αναδιοργανώθηκαν και πήραν μέρος στη Μάχη της Γαλλίας. Άλλοι ενσωματώθηκαν στις δυνάμεις της Βρετανίας και πολωνοί πιλότοι διακρίθηκαν στη Μάχη της Βρετανίας.Η Πολωνία ήταν η μόνη κατεχόμενη από τους Γερμανούς χώρα που ποτέ δεν είχε επίσημη συνεργασία με τους Ναζί. Το πολωνικό Κίνημα Αντίστασης, ήταν το μεγαλύτερο αντι-ναζιστικό σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη και το μόνομη-κομμουνιστικό μεταξύ των σλαβικών χωρών.
Πορτογαλία: 
κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Πορτογαλία ήταν υπό τον έλεγχο του δικτάτορα Antóniode Oliveira Salazar. Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1939, η Πορτογαλία διακήρυξε ουδετερότητα για να αποφευχθεί μια στρατιωτική επιχείρηση στο πορτογαλικό έδαφος από τον άξονα ή τους Συμμάχους. Η γερμανική κατάληψη της Γαλλίας έφερε τους Ναζί στα Πυρηναία όπου ασκούν πιέσεις στην Πορτογαλία για εξαγωγή βολφραμίου που τους είναι απαραίτητο για τον πόλεμο. Οι απειλές και οι βυθίσεις πορτογαλικών πλοίων αναγκάζουν τον Salazar να υπογράψει το 1942 συμφωνία για την πώληση βολφραμίου στη Γερμανία. Τον Ιούνιο του 1943 η Βρετανία ζητά τη χρήση των πορτογαλικών Αζορών, για να δημιουργήσει αεροπορική και ναυτική βάση και οι Σύμμαχοι υπόσχονται κάθε δυνατή βοήθεια σε περίπτωση γερμανικής επίθεσης εναντίον της Πορτογαλίας. Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία εγγυώνται την ακεραιότητα των κτήσεων της Πορτογαλίας. Το 1944, η Πορτογαλία ανακοίνωσε την πλήρη απαγόρευση των αποστολών βολφραμίου στη Γερμανία.
Ρουμανία: 
συμμετείχε πρώτη στον πόλεμο με την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης για τα μέλη της πολωνικής κυβέρνησης και πολωνικών στρατευμάτων το 1939. Κατά τη διάρκεια του 1940, απειλήθηκε με σοβιετική εισβολή και παραχώρησε έδαφός της στη Σοβιετική Ένωση, την Ουγγαρία και τη Βουλγαρία. Μετά από εσωτερική πολιτική αναταραχή εντάχθηκε στον Άξονα και συμμετείχε με πάνω από 600.000 άνδρες στη γερμανική εισβολή της Σοβιετικής Ένωσης. Η Ρουμανία ήταν επίσης μια σημαντική πηγή πετρελαίου για τη ναζιστική Γερμανία μέσω των πετρελαιοπηγών της στο Πλοέστι. Με την είσοδο των σοβιετικών στρατευμάτων στη Ρουμανία τον Αύγουστο του 1944 εντάχθηκε στους Συμμάχους και διέθεσε κατά του Άξονα 567.000 άνδρες σε 38 μεραρχίες. Μετά τον πόλεμο έγινε βίαια Λαϊκή Δημοκρατία, πέρασε στη σοβιετική σφαίρα επιρροής και εντάχθηκε το Σύμφωνο της Βαρσοβίας.
Σουηδία: 
διατήρησε ουδετερότητα στη διάρκεια του πολέμου, αν και ορισμένοι σουηδοί εθελοντές συμμετείχαν στον πόλεμο ενάντια στη Σοβιετική Ένωση.
Τσεχοσλοβακία: 
διαμελίστηκε από τη ναζιστική Γερμανία το 1938 σε Τσεχία (προτεκτοράτο της Βοημίας και της Μοραβίας) και Σλοβακική Δημοκρατία, ένα ναζιστικο-εξαρτώμενο καθεστώς. Από το 1940, η κυβέρνησή της βρισκόταν σε εξορία στο Λονδίνο και αναγνωρίστηκε ως Συμμαχική δύναμη. Σλοβακική Εθνική Εξέγερση ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1944, κατεστάλη από τις γερμανικές δυνάμεις στο τέλος του Οκτωβρίου, ενώ αντάρτες συνέχισαν να μάχονται στα βουνά μέχρι το τέλος του πολέμου.
Φινλανδία: 
περιελήφθη στη σοβιετική σφαίρα ενδιαφέροντος του Συμφώνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ και όταν αρνήθηκε να επιτρέψει στη Σοβιετική Ένωση στρατιωτικές βάσεις στο έδαφός της, δέχθηκε επίθεση από τις σοβιετικές δυνάμεις στο Χειμερινό Πόλεμο (30 Νοεμβρίου 1939 - 13 Μαρτίου 1940). Μετά τον πόλεμο, η Φινλανδία ζήτησε ανεπιτυχώς προστασία από το Ηνωμένο Βασίλειο και από τη Σουηδία για να αντιμετωπίσει τη συνεχιζόμενη σοβιετική πίεση, πριν στραφεί προς τη βελτίωση των σχέσεων με τη ναζιστική Γερμανία. Επειδή, τελικά, συνεργάστηκε με τη Γερμανία,Βρετανία και Καναδάς της κήρυξαν πόλεμο το Δεκέμβριο του 1941. Στις 26 Ιουνίου του 1944 υπέγραψε συμφωνία συμμαχίας με τη ναζιστική Γερμανία.

Πηγές:
European theatre of World War II, http://en.wikipedia.org/wiki/European_theatre_of_World_War_II
World War II, http://en.wikipedia.org/wiki/World_War_II
Map of Europe during World War II, http://www.mapsofworld.com/world-maps/world-war-ii-map-of-europe.html
The history place, http://www.historyplace.com/worldwar2/timeline/ww2time.htm

zachariou99

90 χρόνια από τον ναζιστικό νόμο της ευγονικής

Στις 14 Ιουλίου του 1933, πριν από 90 περίπου χρόνια, οι εθνικοσοσιαλιστές επικύρωναν στο γερμανικό κοινοβούλιο νόμο για την «γενετική υγεία», η οποία άνοιγε το δρόμο στην υποχρεωτική στείρωση, αλλά και στην ευθανασία.

Το καλοκαίρι του 1933 οι εθνικοσοσιαλιστές του Αδόλφου Χίτλερ ήλεγχαν απόλυτα κάθε πτυχή της πολιτικής και κοινωνικής ζωής στη Γερμανία. Ήταν η στιγμή που επέλεξαν για να περάσουν από το κοινοβούλιο ένα νόμο για την «υγεία των γονιδίων» (Erbgesundheitsgesetz), με τον οποίο έθεταν σε λειτουργία το σχέδιό τους για τη δημιουργία μιας «άριας φυλής».

Με το νόμο που επικυρώθηκε στη βουλή στις 14 Ιουλίου του 1933 άνοιγε ο δρόμος στην υποχρεωτική στείρωση ατόμων είτε με διανοητικά προβλήματα, είτε με σοβαρά προβλήματα ένταξης στην κοινωνία. Στόχος των ναζί ήταν να σταματήσουν τη μετάδοση «προβληματικών γονίδιων» από τη μια γενιά στην επόμενη. Στις προϋποθέσεις για την αναγκαστική στείρωση ο νόμος αναφέρονταν συγκεκριμένα στα διανοητικά προβλήματα, την επιληψία, τη σχιζοφρένεια, τον αλκοολισμό, αλλά και τη σοβαρή σωματική δυσπλασία, που οφείλοντας σε γονιδιακό πρόβλημα.

Η γερμανίδα γιατρός και ιστορικός Κριστιάνε Ρότμαλερ ερευνά εδώ και χρόνια το ναζιστικό πρόγραμμα στείρωσης. Μιλώντας στην DW τονίζει ότι η διδασκαλία της ευγονικής απασχολούσε ειδικούς και μη ήδη από τον 19ο αιώνα: «Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η ευγονική ήταν επινόηση των ναζί. Η βιολογία των γονιδίων θεωρούνταν ήταν ήδη από τότε ένας αναγνωρισμένος επιστημονικός τομέας. Κυρίως οι γιατροί χαιρέτισαν τότε τον νόμο των ναζί, ίσως γιατί πίστευαν ότι το όνειρο για μια τέλεια κοινωνία θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα.

Μνημείο για τα θύματα της ευθανασίας στο Βρανδεμβούργο.
Με τέτοια λεωφορεία μεταφέρονταν τα θύματα

Η ευθανασία

Με την αρχή του πολέμου η ευγονική των εθνικοσοσιαλιστών περνούσε σε μια νέα φρικτή φάση: την ευθανασία, η οποία προέβλεπε το θάνατο ανθρώπων με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα ή αναπηρία. Οι άνθρωποι με διανοητικές ή σοβαρές ψυχολογικές διαταραχές θεωρούνταν βαρίδια για μια κοινωνία, η οποία θεωρούσε ότι «δεν μπορούσε να συμβάλλει πια στην θεραπεία τους», λέει η ειδικός Κριστιάνε Ρότμαλερ. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 1941, όταν οι διαμαρτυρίες της καθολικής εκκλησίας πάγωσαν ως ένα βαθμό το πρόγραμμα ευθανασίας των ναζί, περίπου 70.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από ενέσεις ή σε θαλάμους αερίων. Δυστυχώς οι θάνατοι συνεχίστηκαν και μέχρι το τέλος του πολέμου, όμως οι ναζί απέφευγαν πλέον να μιλούν δημόσια για το πρόγραμμα.

Σε αναγκαστική στείρωση έχουν προχωρήσει στο παρελθόν και άλλες χώρες, όπως η Σουηδία και οι ΗΠΑ, όπου τον περασμένο αιώνα στειρώθηκαν περίπου 60.000 άνθρωποι. Όμως καμία χώρα εκτός της εθνοσοσιαλιστικής Γερμανίας δεν δολοφόνησε ασθενείς και ανάπηρους. Ακόμα και δεκαετίες μετά το τέλος του πολέμου, τα θύματα της «ευγονικής» των ναζί ούτε αναγνωρίστηκαν ως τέτοια, ούτε αποζημιώθηκαν. Μόλις το 1988 η Γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή θεώρησε τις εκατοντάδες χιλιάδες αναγκαστικές στειρώσεις ποινικό αδίκημα.

Marc Lüpke-Schwarz / Στέφανος Γεωργακόπουλος

Υπεύθ. Σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

dw.com

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Εκπαιδευτικοί και «το αυγό του φιδιού»

Ο Νεοναζισμός μπήκε στα σχολεία, κανονικά.

     Σε συνθήκες κρίσης ο Ναζισμός, αυτή η ιδιαίτερη και ορμητική μορφή του φασισμού, αναπτύσσεται ραγδαία. Το τέρας δεν πέθανε και έχει ήδη εκκολάψει τα αυγά του.
    Τα παιδιά εντονότατα εισπράττουν την κρίση της εποχής μας.
Μια κρίση με πολλές μορφές, με όλες τις μορφές...
Αγανακτούν με την αδικία, αισθάνονται ανασφάλεια, όσον αφορά το μέλλον τους,
Μπροστά τους βλέπουν τα αδιέξοδα.
Αδιέξοδα που τα έχει στήσει μπροστά τους η ίδια η κοινωνία, οι γονείς, οι πολιτικοί, η πολιτική, οι..., οι..., οι....
Βιώνουν τον αποκλεισμό, την απόρριψη.
Η υποκρισία, η σήψη, η διαφθορά, η φτώχεια, έχουν κάνει τοξικό το περιβάλλον.
Τα παιδιά αγανακτούν, είναι θυμωμένα, πολύ θυμωμένα και έξω από τα σχολεία τα περιμένει το μαύρο.
Έχουμε καλλιεργήσει το έδαφος, έχει γίνει η σπορά και η συγκομιδή έχει, εδώ και χρόνια, αρχίσει.

Ο Νεοναζισμός μπήκε στα σχολεία, κανονικά.

    Δάσκαλε, Γίνε φορέας του Καλού και μετάδωσέ το.
Αφορμές μπορείς να βρεις. Κάνε πράξη την ιδιότητά σου. Εκπαίδευσε τους μαθητές σου, όποια ειδικότητα και αν έχεις.
Πέρα από το αναλυτικό πρόγραμμα του Υπουργείου, πέρα από τα τσιτάτα, πέρα από τα τετριμμένα, πέρα από την βαθμολογία, τα τεστ, τα διαγωνίσματα.

     Διδάσκεις Ιστορία στην ΣΤ' Δημοτικού, στην Γ' Γυμνασίου, στην Γ' Λυκείου;
Άνοιξε το βιβλίο και ξεκίνα την ύλη ανάποδα.
Μέσα στον Οκτώβρη, και μέχρι τις 26, δίδαξε στα παιδιά το κεφάλαιο για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Φύγε από το βιβλίο, άπλωσε τις πληροφορίες. Κανένα αναλυτικό πρόγραμμα, κανένα Υπουργείο, καμιά αξιολόγηση να μη σε σταματάει. 

Είσαι Εκπαιδευτικός, αυτό είναι το έργο σου.
Μίλησε, δείξε (υπάρχει υλικό) τα εγκλήματα των Ναζί.
Δείξε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τη σφαγή στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο...
Την πείνα στην Κατοχή, τους μαυραγορίτες, τους Χίτες, τους συνεργάτες των Γερμανών...
Μίλα με ονοματεπώνυμα, μη διστάζεις.
Τα παιδιά να δουν τις όψεις, όλες τις όψεις, του θανάτου που ο Ναζισμός προκάλεσε.
Πρέπει, είναι απαραίτητο να μάθουν, να καταλάβουν τι είναι ο Ναζισμός.
Να δουν όλα τα δεινά. Να αντιληφθούν.
Δώσε στοιχεία, αριθμό νεκρών,
Δείξε, Δάσκαλε. Δείξε και μίλα.

    Θεολόγε, εσύ κι αν έχεις όπλα πανίσχυρα.
Κάθε μάθημα, κάθε κεφάλαιο και μια ευκαιρία.
Δεν χρειάζεται να λες πολλά. Λίγα και καίρια.
Από σένα να κατανοήσουν τα παιδιά ότι ο Ναζισμός στέκεται απέναντι στο Χριστό και το Ευαγγέλιό του. 

Ξεκάθαρα μίλα, ξεκάθαρα πες ότι Ναζιστής και Χριστιανός δεν γίνεται.
Το «Αγαπάτε αλλήλους», «...αγαπάτε τους εχθρούς υμών...» δεν έχει καμιά δουλειά με το δαιμονικό ναζιστικό μίσος. Δώσε την ασπίδα της Αγάπης Του στα παιδιά, όπλισέ τα. Μπορείς να το κάνεις.
Γίνε φορέας και μετάδωσε...

     Δάσκαλε, αν δεν το κάνεις εσύ, μην περιμένεις να το κάνουν άλλοι. Αυτοί, οι άλλοι, ασχολούνται με τα σκουπίδια, με το life styling, με ό,τι ηλίθιο και βρώμικο...
Αν δεν το κάνεις εσύ, θα σηκώσουν και άλλα παιδιά το χέρι σε ναζιστικό χαιρετισμό, με την ψυχή τους γεμάτη από το ναζιστικό μίσος.

Το Χαμομηλάκι

Η Ηγεμονία της Angela

# Angela

Έγιναν και οι εκλογές στη Γερμανία και ξαναβγήκε η κυρία Angela.

Η Άγγελλα είναι καγκελάριος από το 2005, είναι η μακροβιότερη ηγέτις της Ευρώπης.

Όλη η κρίση της πατρίδας μας είναι επί ηγεμονίας της.

Στα χρόνια της Αγγέλας η ηγεμονία της πανίσχυρης Γερμανίας, πέτυχε:

Την έξοδο της Βρετανίας από την ευρωπαϊκή ένωση.

Την ακυβερνησία της Ισπανίας

Την ακυβερνησία της Ιταλίας

Κατέστρεψε την Πορτογαλία

Ρήμαξε την Ιρλανδία

Κούρεψε την Κύπρο

Αλλοτρίωσε τη Γαλλία

Εγκατέστησε μια φασιστική κυβέρνηση στην Ουκρανία

Πέτυχε την άνοδο του ναζισμού στην Ευρώπη

Επέτρεψε το ξεσάλωμα του ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Κατάφερε την οικονομική αφυδάτωση των λαών της Ευρώπης

Συνέβαλε την εκλογή του ΤΡΑΜΠ

Έπνιξε χιλιάδες πρόσφυγες στις θάλασσες

Εξαθλίωσε εκατομμύρια πρόσφυγες

Ανέδειξε την τρομοκρατία στην Ευρώπη

Απομόνωσε την Ευρώπη από τα διεθνή πράγματα,

Ανέχθηκε..., ξεγέλασε..., αδιαφόρησε..., 

................

Τί πέτυχε η Γερμανία επί καγκελαρίας Αγγέλας;

Ένα πράγμα προσπάθησε μετά μανίας η Άγγελλα, να καταστρέψει την Ελλάδα.

Αυτό είναι το έργο της.

Και μήπως πέτυχε κάτι για τους ίδιους τους Γερμανούς; Ίδια και χειρότερα είναι με μας.

Η Άγγελλα είναι η μητέρα που κυοφόρησε και ανέδειξε στη βουλή τους ακροδεξιούς σε ποσοστό 13%. 

Το τρίτο κόμμα της Γερμανίας είναι δικό της παιδί.

Επειδή, η ανθρωπιά εξέλειπε από την ηγεμονία της Αγγέλας.

Η Angela δεν είναι άγγελος, είναι προφανές.

το χαμομηλάκι

2+2=5

Η μικρού μήκους ταινία πραγματεύεται με αλληγορικό τρόπο 

τη σχέση χειραγώγησης της σκέψης και αντίστασης στην εξουσία. 

"Ελευθερία είναι να σου επιτρέπεται να πεις ότι 2+2=4... 

Από εκεί και πέρα, όλα επιτρέπονται", 

γράφει ο Όργουελ στο "1984".
Στο ίδιο έργο χρησιμοποιεί το 2+2=5 σαν ένα παράδειγμα χειραγώγησης και επιβολής: 
" Όταν το κόμμα λέει ότι 2+2=5, τότε είναι σωστό και δεν αρκεί μόνο να το λες, πρέπει και να το πιστεύεις." 
Αυτό ενέπνευσε τον Ιρανικής καταγωγής Babak Anvari, να γυρίσει την ταινία "Two & Two".

Βασικό του κίνητρο ήταν, σύμφωνα με δηλώσεις του, να διερευνήσει την επιθυμία των ανθρώπων να αμφισβητήσουν την εξουσία. 
Σε ποιο βαθμό δέχονται να σκύψουν το κεφάλι και να υπακούσουν στις εντολές της εξουσίας και πότε αρχίζουν να αμφισβητούν και να αντιστέκονται; 
Μπορεί η ωμή βία να καθυποτάξει τους ανθρώπους και να χειραγωγήσει τη σκέψη τους ή προκαλεί την αντίστασή τους;

Σενάριο, σκηνοθεσία: Βabak Anvari
Προτάθηκε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους 2012 
στα βραβεία BAFTA 2012

http://antikleidi.com

Κίτρινα αστέρια, κόκκινες πόρτες Ο Ναζισμός ζει και θέλει να βασιλέψει

Σε δημοσίευμά της η βρετανική εφημερίδα Dailymail αναφέρει πως εκατοντάδες πρόσφυγες, που έχουν καταθέσει αίτηση ασύλου στη Βρετανία, μένουν σε σπίτια με πόρτες που έχουν βαφτεί κόκκινες. 

The OTHER victims of red door apartheid

Αυτή την τακτική, όπως αναφέρει η εφημερίδα, μοιάζει με το κίτρινο αστέρι που ανάγκαζαν οι Ναζί να φοράνε οι Εβραίοι.

Οι πόρτες με το κόκκινο χρώμα καθιστούν πολύ εύκολη την αναγνώριση των σπιτιών των προσφύγων και «διευκολύνουν» όσους ευθύνονται για τις επιθέσεις σε σπίτια προσφύγων. 

Ο πρώην βουλευτής Ian Swales των φιλελεύθερων, της περιοχής του Middlesbrough, όπου διαμένουν οι πρόσφυγες που έχουν ζητήσει άσυλο είπε ότι αυτό αποτελεί σημάδι διαχωρισμού και θυμίζει τη Γερμανία του 1930.

Οι πρόσφυγες που μένουν στην περιοχή έχουν καταγγείλει ότι δέχονται ρατσιστικές επιθέσεις, πολλές φορές τους έχουν πετάξει αβγά, περιττώματα σκύλων και πέτρες.
...............
περισσότερα εδώ: altsantiri

20/04/1889: Η Μαύρη επέτειος ... - Lebensunwertes Leben

Τα 52α γενέθλια του Χίτλερ και η «Επιχείρηση Μαρίτσα» (Μαρίτσα = Έβρος).

Τα τελευταία γενέθλια του Χίτλερ. Οι 'ευχετήριες οβίδες' από τους Σοβιετικούς

-------------------------------------
Η ναζιστική ευγονική ήταν η πρακτική εφαρμογή κοινωνικών πολιτικών της ναζιστικής Γερμανίας, που τοποθέτησαν στο κέντρο της ναζιστικής ιδεολογίας τη βελτίωση της Άριας φυλής ή της γερμανικής "Ubermenschen" κυρίαρχης φυλής.

Ο «εξαγνισμός» της λευκής φυλής
από την ρυπαρότητα....

Στοχοποιήθηκαν άνθρωποι, οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν "ζωές ανάξιες της ζωής" (Γερμανικά: Lebensunwertes Leben), που περιλαμβάνουν, εκτός των άλλων, ποινικούς εγκληματίες, "εκφυλισμένους", αντιφρονούντες, αδύναμους διανοητικά ή σωματικά, ομοφυλόφιλους, αέργους, παράφρονες, για να αποβληθούν από την αλυσίδα της κληρονομικότητας.
Περισσότερα από 400.000 άτομα στειρώθηκαν παρά τη θέλησή τους, ενώ 275.000 θανατώθηκαν στο πλαίσιο του Προγράμματος T4, ενός προγράμματος ευθανασίας.

«Πέφτει ο άλλος στη θάλασσα και, αν είναι μόνος του, θα τον πνίξεις. Αν έχει και μωρό μαζί του;»

Να η λύση για το μεταναστευτικό!!!!
Γειά σου βρε Μυλωνάκη με τα ωραία σου!!
Γιατί κολλάς όμως με το μωρό;; Αργά αλλά σταθερά θα μεγαλώσει. Πνίξτο κι αυτό!!

Ήταν το ερώτημα που έθεσε κατά τη διάρκεια της εκπομπή του στο κανάλι του Γιώργου Καρατζαφέρη ο δημοσιογράφος, απόστρατος συνταγματάρχης, και πολιτευτής του ΛΑΟΣ, Αντώνης Μυλωνάκης.
 
Η φράση του παρουσιαστή που αναφέρθηκε με αυτό τον τρόπο στο μεταναστευτικό έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στα social media.

lifo

Η Μαύρη Γιατρίνα της Κοζάνης

Το παρακάτω κείμενο είναι αυστηρώς ακατάλληλο
για ρατσιστές - ναζιστές και γενικότερα για κάθε μισάνθρωπο

Είναι μαύρη και γυναίκα. Ήρθε παιδάκι στην Ελλάδα. Μεγάλωσε, σπούδασε, έγινε γιατρός, σώζει ζωές, μιλάει ελληνικά, σκέφτεται ελληνικά και ακόμη αντιμετωπίζει τη ρατσιστική βία, λεκτικά, σωματικά, ψυχολογικά.
Είναι ασθενείς που αρνούνται τις υπηρεσίες της, και σαν τους Ιεχωβάδες που αρνούνται τη μετάγγιση αίματος.

Είμαστε με τα καλά μας; Επειδή το χρώμα του δέρματος, είναι αλλιώτικο. Μα πόσο βλάκες μπορεί να είναι μερικοί; Πόσο ανόητοι; Τι διαφορά έχει το συκώτι του μαύρου από του άσπρου; Άμα πεθαίνει το παιδάκι σου και υπάρχει μόνο ένα μαυράκι δότης, δεν θα πάρεις το όργανο που του σώζει τη ζωή; Θα το πάρεις και θα καταπιείς τη γλώσσα σου που ξεστόμισε τις ανόητες φράσεις.

Ποιος είσαι εσύ, ανόητε ρατσιστή που θα κρίνεις ποιος είναι πρώτης και δεύτερης κατηγορίας άνθρωπος; Ποιος είσαι εσύ ανόητε άνθρωπε που θα στερήσεις πρόσβαση στις βασικές ανάγκες διαβίωσης και ελευθερίας στο διπλανό σου; Κακομοίρη, υπάνθρωπε που βγάζεις όλη τη μιζέρια σου, το κόμπλεξ σου και τη μικροψυχία σου σε βάρος του αδύνατου, του ξενιτεμένου, του μετανάστη.

Βλάκα ναζιστή που αφήνεις την ψυχή σου να τη κυριεύει το μίσος και η ξενοφοβία. Που χάνεις τη γαλήνη σου και τη ψυχική σου ηρεμία από μια ηλίθια προκατάληψη. Αλλά να σου πω; Πρώτα εσύ μισείς τον εαυτό σου, τον σιχαίνεσαι και βρήκες αποκούμπι στο περιθώριο των μισάνθρωπων που βρήκαν νόημα στη ζωή τους να σπέρνουν φόβο και τρόμο στους αδύναμους.

Άντε ησύχασε, χαζέ, έ χαζέ. Βρέστα με τον εαυτό σου. Πάψε να υποφέρεις. Γίνε Άνθρωπος.

Αυτός είναι ο υπέρτατος νόμος: «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν», κάντον πράξη, για να σωθείς, και τώρα και αύριο.

Το χαμομηλάκι

Το τέλειο «άριο μωρό» των ναζί ήταν παιδί Εβραίων!!

Η φωτογραφία της Έσι Ταφτ, ως βρέφος, είχε επιλεγεί από τους Ναζί σε διαγωνισμό για το τέλειο «άριο μωρό».
Όταν ήταν έξι μηνών, το πρόσωπό της εμφανίστηκε σε εξώφυλλο περιοδικού, αφίσες και καρτ ποστάλ προπαγάνδας στη ναζιστική Γερμανία. Μάλιστα, η 80χρονη πλέον Ταφτ αναφέρει πως επιλέχθηκε από τον ίδιο τον Γκέμπελς.
Όμως η «μηχανή προπαγάνδας» του, δεν ανακάλυψε ποτέ ότι το μωρό ήταν παιδί Εβραίων.
«Αν οι Ναζί ήξεραν ποια είμαι δεν θα ζούσα», λέει η ίδια σήμερα.

περισσότερα εδώ

Εγκυκλο-παιδικά: Όταν τα αρχαία πήγαν στο καταφύγιο κατά τη γερμανική κατοχή

Για να μην ξεχνάμε με ποιους έχουμε να κάνουμε
--------------------------------
ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 26.10.2012

Της Γιωτας Συκκα            

--------------------------------

Μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ελληνικής Ιστορίας φέρνει στην επιφάνεια η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου.

Κλοπές, βανδαλισμοί, λεηλασίες σημειώθηκαν σε μουσεία και μνημεία της χώρας με την Ακρόπολη να κατέχει στον κατάλογο των καταστροφών την κυρίαρχη θέση.

Τις ζημιές τις κατήγγειλε καθημερινά ο Ιωάννης Μηλιάδης, από τους διαπρεπείς αρχαιολόγους της εποχής και διευθυντής της Ακροπόλεως από το 1940 ώς το 1960.

Οπως φαίνεται κανείς δεν μπορούσε να περιορίσει τους Γερμανούς και Ιταλούς αξιωματικούς και στρατιώτες.

Τα περιγράφει τόσο εύστοχα ο αρχαιολόγος, γ.γ. της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας και ακαδημαϊκός Βασίλειος Πετράκος. Η πρόσφατη ανατύπωση της έκδοσης «Αρχαία της Ελλάδας κατά τον πόλεμο 1940 - 1944» είναι χρυσωρυχείο. Ενας απίστευτος πλούτος πληροφοριών και στοιχείων για όσα έπραξαν οι κατακτητές, αλλά και η αδιάλλακτη στάση των Ελλήνων αρχαιολόγων που ήταν ακλόνητοι στις αρχές τους.

Ηταν τότε που η Αρχαιολογική Υπηρεσία βρέθηκε «στην παράλογη θέση να καταστρέφει το έργο που γενιές Ελλήνων αρχαιολόγων είχαν δημιουργήσει». Να διαλύουν μουσεία και συλλογές και να θάβουν τα αρχαία σε κρύπτες, θησαυροφυλάκια και σπηλιές. Η Ακρόπολη ήταν το κατ' εξοχήν μνημείο της αρχαίας Ελλάδας που όλοι οι ξένοι στρατιωτικοί ήθελαν να φωτογραφηθούν.

Ιδανικός τόπος μαζί με τον Λυκαβηττό και για τα αντιαεροπορικά πυροβόλα και τους προβολείς. Οι ελληνικές Αρχές κατάφεραν την απομάκρυνσή τους τον Ιούλιο του 1941, όμως ενάμιση μήνα αργότερα, οι Ιταλοί πια, κουβάλησαν στην Ακρόπολη πυροβόλα και πυρομαχικά ενώ τον Οκτώβριο κατασκεύαζαν και τσιμεντένιες βάσεις.

Είχε γίνει στρατώνας

Η παραμονή των στρατιωτικών στην Ακρόπολη και το μουσείο είχε γενικά δυσάρεστες συνέπειες για τα μνημεία του Ιερού Βράχου. «Στις αίθουσες των αρχαϊκών αετωμάτων εγκατέστησαν το πλυντήριό τους και το μαγειρείο και το υπόλοιπο μουσείο μεταβλήθηκε σε στρατώνα.

Ο Βράχος έγινε στρατιωτική περιοχή, όπου οι στρατιώτες χρησιμοποιούσαν τα πολεμικά μηχανήματα χωρίς φροντίδα για τον τόπο. Αναβαν φωτιές για το πρόχειρο φαγητό τους, βρώμιζαν τα μνημεία με βενζίνες, πετρέλαια και μηχανέλαια και, όπως ήταν φυσικό, μεταχειρίζονταν τα απόμερα σημεία της Ακροπόλεως για αποχωρητήρια.

Μαρτυρείται μάλιστα πως ούτε ο Παρθενώνας ούτε τα Προπύλαια γλίτωσαν από τη χρήση αυτή. Στους Ελληνες αρχαιολόγους φοβερή εντύπωση έκαμε η φωτογράφιση Ιταλών στρατιωτών αγκαλιά με τις Κόρες του Ερεχθείου, ακόμη φοβερότερη, ότι στην Ακρόπολη σύχναζαν και οι ερωτικοί σύντροφοι των Ιταλών. Δεν παρέλειψαν ακόμη οι ίδιοι να θραύουν αρχιτεκτονικά μέλη για απόσπαση αναμνηστικών κομματιών ή να χαράζουν τα ονόματά τους στα μάρμαρα των μνημείων».

Το υπουργείο Παιδείας στις 11 Νοεμβρίου του 1940 έδωσε στους εφόρους οδηγίες για τον τρόπο προστασίας. Λίγοι άνθρωποι, ελάχιστα μέσα, κι όμως η απόκρυψη των αρχαίων -με συντονιστή τον γραμματέα της Αρχαιολογικής Εταιρείας Γεώργιο Οικονόμο-αποδείχθηκε ευεργετική. Τα χάλκινα μεγάλα αγάλματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου συσκευάστηκαν το καθένα ειδικά με περιτυλίγματα, πισσόχαρτα και τοποθετήθηκαν σε κιβώτια όπως η κεραμική και τα αντικείμενα μικροτεχνίας τα οποία φυλάχτηκαν στα υπόγεια της νέας πτέρυγας, ενώ τα πολύτιμα χρυσά, στο θησαυροφυλάκιο της Τραπέζης της Ελλάδος. Εκεί παραδόθηκαν και τα ευρήματα της ανασκαφής των Δελφών του 1939, ελεφάντινα και χρυσά κ.ά.

Τα γλυπτά ασφαλίστηκαν στα υπόγεια της νέας πτέρυγας του μουσείου. «Τριάντα πέντε κιβώτια φυλάχτηκαν στο σπήλαιο της Εννεακρούνου και άλλα είκοσι δύο στις φυλακές του Σωκράτους. Τα πολύ μεγάλα αγάλματα και ανάγλυφα τάφηκαν σε τάφρους, που ανοίχτηκαν στις ίδιες αίθουσες στις οποίες ήσαν εκτεθειμένα, όπως η Θέμις του Χαιρεστράτου, το ανάγλυφο της Ελευσίνος, ο κούρος των Μεγάρων, ο Ερμής της Ανδρου, η ιέρεια Αριστονόη του Ραμνούντος, οι κούροι του Σουνίου».

Η συσκευασία των νομισμάτων του Νομισματικού Μουσείου άρχισε με προφορική εντολή στις 28 Οκτωβρίου και ώς τις 4 Νοεμβρίου είχε ολοκληρωθεί ο εγκιβωτισμός όλων των πολύτιμων αρχαίων του μουσείου σε 61 κιβώτια. Τα γλυπτά του Μουσείου Ακροπόλεως σκορπίστηκαν σε πολλές κρύπτες. Στο ίδιο το μουσείο ανοίχτηκε «μέγας λάκκος εντός της αιθούσης του Παρθενώνος». Οσα δεν χωρούσαν εκεί φυλάχτηκαν εις την κρύπτην Εννεακρούνου», στις «φυλακές του Σωκράτους», στην πύλην του μουσείου αλλά και στην αυλή. Σύμφωνα με τα πρωτόκολλα απόκρυψης χρησιμοποιήθηκαν «επί του Βράχου της Ακροπόλεως, κατά μήκος της βορείας πλευράς του Παρθενώνος, λαξευτά τέσσαρα φρέατα», όπου τάφηκαν σε στρώσεις αρχαία κ.ά.

Τα σημαντικότερα αντικείμενα του Βυζαντινού Μουσείου κι όσα δεν μεταφέρθηκαν στην Τράπεζα της Ελλάδος προστατεύθηκαν σε ορύγματα στην αυλή του μουσείου κι άλλα στα υπόγεια του μεγάρου της Δούκισσας της Πλακεντίας. Τα γλυπτά του Μουσείου Κεραμεικού σε δύο λάκκους που ανοίχτηκαν πίσω από τα μνημεία του Δεξίλεω και της Δημητρίας και Παμφίλης, ενώ του Μουσείου Πειραιά καταχώθηκαν «σε βαθύ ημικυκλικό αγωγό της ορχήστρας του αρχαίου θεάτρου, που βρίσκεται έξω από το μουσείο». Ο ηνίοχος του Μουσείου Δελφών χωρίστηκε σε δύο τμήματα και φυλάχτηκε σε κιβώτια με άχυρο και μπαμπάκι και μαζί με άλλα πολύτιμα αρχαία «εξασφαλίστηκαν στους δύο λαξευτούς τάφους που είναι και σήμερα θεατοί στον κήπο του μουσείου».

Την περίοδο 1940 - 44 η Αρχαιολογική Υπηρεσία διέθετε άξιους επιστήμονες, οι οποίοι συχνά απογοητεύονταν από τους πρώην ξένους φίλους που εργάζονταν στην Ελλάδα και είχαν πια διαφορετικό πρόσωπο.

Οι Γερμανοί αρχαιολόγοι

«Οι Γερμανοί, κυρίως, αρχαιολόγοι άλλαξαν με ευχαρίστηση ρόλους. Ως στρατιωτικοί αρχαιολόγοι τήρησαν τα προσχήματα και τους ελληνικούς νόμους με την τραχύτητα του κατακτητή και όχι με τη διακριτικότητα του επιστήμονα, πρώην φίλου και πρώην συμφοιτητή των Ελλήνων». Οπως σημειώνει ο κ. Πετράκος ξέχασαν ότι η κατάκτηση της Ελλάδας από τον στρατό τους δεν τους έδωσε κανένα δικαίωμα επάνω στη χώρα και τα μνημεία της, πέρα από αυτό που δίνει η βία». Τι ακολούθησε; Παράνομες ανασκαφές, προσβλητική συμπεριφορά, απειλητικά έγγραφα και πιέσεις προς τους πρώην φίλους και συναδέλφους. Στην Κρήτη κατέστρεψαν τον μινωικό βασιλικό τάφο των Ισοπάτων, στη Δήλο στις 6/9/1941 ο Ιταλός στρατιωτικός διοικητής Κυκλάδων Τζοβάνι Δούκα ήταν προσβλητικός: «οι αξιωματικοί ελεηλάτουν τας προθήκας (του μουσείου), οι στρατιώται ανοίξαντες το συρτάριον της τραπέζης, ένθα επωλούντο τα εισιτήρια, αφήρεσαν περί τας χιλίας πεντακοσίας δραχμάς». Λίγους μήνες αργότερα στο Μουσείο Κεραμεικού κατά τη διάρκεια ξενάγησης Γερμανών κλάπηκε πήλινος μελανόμορφος πίνακας που εικόνιζε πρόθεση νεκρού. Ο Kurt Gebauer που ξεναγούσε «δεν έκρινε σκόπιμον και συναδελφικόν ουδέ τον διευθυντήν του Μουσείου να ειδοποιήση δι' έν τόσον σοβαρόν συμβάν».

 

kathimerini