Οι χωματερές είναι τα ορυχεία του μέλλοντος

Η λέξη «σκουπίδια» είναι απαρχαιωμένη. Όσοι βγάζουν λεφτά από αυτά, βλέποντάς τα ως υλικά προς πώληση, τα λένε συνήθως ΑΣΑ (Αστικά Στερεά Απόβλητα). Τώρα υπάρχουν και στην Ελλάδα οι πρώτες τοπικές κοινωνίες που έχουν λύσει το ζήτημα των ΑΣΑ και βγάζουν κέρδη από αυτά, όπως πολλοί άλλοι Ευρωπαϊκοί δήμοι. Η Ευρώπη είναι η μόνη ήπειρος όπου υπάρχουν κοινωνίες σχεδόν μηδενικών αποβλήτων.

Κάποιες Ευρωπαϊκές χώρες αγοράζουν «σκουπίδια» από άλλες, όπως η Σουηδία και η Νορβηγία, και βγάζουν κέρδη από τα υλικά που ανακτούν, τα λιπάσματα και την ενέργεια. Αλλά κι εκείνες οι χώρες που έφτιαξαν εργοστάσια καύσης, όπως η Δανία και η Γερμανία, έχουν ήδη αλλάξει το σχεδιασμό τους και κατευθύνονται προς την πλήρη αξιοποίηση των υλικών.

Οι χωματερές είναι τα ορυχεία του μέλλοντος.

Στην Ελλάδα υπάρχουν ορισμένα φωτεινά παραδείγματα μικρών κοινωνικών εταιρειών που βγάζουν λεφτά από τα στερεά απόβλητα, και μοιράζουν τα κέρδη στους ιδιοκτήτες των «σκουπιδιών», τους ίδιους τους πολίτες που τα παράγουν. Μια επίσκεψη στις ιστοσελίδες της Λακωνικής Βιοενεργειακής(1), της Αρκαδικής Εναλλακτικής (2), και της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Καλλονής Τήνου (3) είναι πολύ διαφωτιστική.

Υπάρχουν και στην Ελλάδα, πλέον, πολίτες που διαχωρίζουν όλα τα υλικά, τα πουλούν και κερδίζουν απ' αυτά. Όμως, ενώ δεν παράγουν καθόλου «σκουπίδια», πληρώνουν υποχρεωτικώς τα δημοτικά τέλη για υπηρεσίες που δεν χρειάζονται. Δικαίως, λοιπόν, και θέλουν τώρα να εξαιρεθούν από την πληρωμή τους.

Ιδού ένα φωτεινό μέλλον: ισχύς στον ίδιο τον πολίτη. Τι πιο φιλελεύθερο;

Τελείως αντίθετα με αυτή την εικόνα του ενδυναμωμένου πολίτη που κερδίζει μέσω κοινωνικών εταιρειών από τα απόβλητα που ο ίδιος παράγει, είναι ο κεντρικός σχεδιασμός του κράτους μας. Αντί να βλέπει τα Αστικά Στερεά Απόβλητα ως υλικά, και ως πηγή κέρδους για τον πολίτη, τα βλέπει ως μια μάστιγα που πρέπει να εξαφανίσει από τις γειτονιές.

Το κράτος στήνει μεγαλεπήβολους «μιζοκεντρικούς» μηχανισμούς, με μεγάλα συμβόλαια και τεράστιες εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων. Τι πιο συγκεντρωτικό;

Για να είναι σίγουρα τα κέρδη και η απόσβεση των μεγάλων επενδύσεων, το κράτος υποχρεώνει τους Δήμους να στέλνουν εγγυημένες ποσότητες «σκουπιδιών» για δεκαετίες. Δηλαδή, αν δεν παράγουν αρκετά σύμμεικτα απόβλητα στο μέλλον, οι Δήμοι θα πληρώνουν και πρόστιμο. Αντί να ανταμείβεται η μείωση, πάει η επιδότηση (κυριολεκτικά) στα σκουπίδια.

Δεν είναι τυχαίο που εγκληματικές οργανώσεις νέμονται τα αστικά απόβλητα σε πολλές περιοχές της Ελλάδος. Υπάρχουν πολλά κέρδη στα «σκουπίδια», της τάξεως του 1δις Ευρώ σήμερα. Κι όσο βελτιώνεται η τεχνολογία και η διαλογή, τόσο μεγαλώνουν και τα κέρδη.

Το συμπέρασμα είναι σαφές. Προτείνω να εγκαταλείψουμε τον ανόητο κεντρικό σχεδιασμό με τεράστια εργοστάσια και αντίστοιχα μεγάλα συμφέροντα. Αντί να μοιράζονται τα κέρδη και οι μίζες μεταξύ λίγων, να μοιράσουμε το όφελος στους πολίτες με εταιρικά σχήματα σαν αυτά που ήδη υπάρχουν.

Αντί να εχθρευόμαστε το κέρδος για τον πολίτη, να το αγκαλιάσουμε. Το κέρδος είναι σπουδαίο κίνητρο. Κι ακόμα και στα «σκουπίδια» υπάρχουν πολλά κέρδη.

(1) www.bioenergeiaki.gr
(2) arkadikienallaktiki.blogspot.gr
(3) koinsepkalloni.blogspot.gr

Γράφει ο  Φώτης Κοκοτός 17/01/2014 - 20:23 

* Ο Φώτης Κοκοτός ασχολείται με μελέτες και κατασκευές έργων τουριστικής φύσης (ξενοδοχεία, σπα, συνεδριακά, κ.ο.κ.) ενώ ταυτόχρονα επενδύει στην ανάπτυξη παραθεριστικών τουριστικών κατοικιών και αρθρογραφεί σχετικά με τον Τουρισμό και το Περιβάλλον. Στις εκλογές του 2012 ήταν υποψήφιος βουλευτής Λασιθίου με τη ΔΡΑΣΗ.

o-klooun.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

homateres-elysan-to-zitima-skoupidion-vgazontas-lefta

Σώθηκα, επειδή διάβαζα τα βιβλία που έβρισκα στα σκουπίδια

Πρωτοχρονιά στο δρόμο με τον φιλόσοφο ρακοσυλλέκτη

Με καταγωγή από το Πήλιο και μεγαλωμένος στα Καμίνια και στα Εξάρχεια ο Σπύρος Μαγαλιός εδώ και έξι δεκαετίες έχει φάει το πεζοδρόμιο με το κουτάλι. Δεν υπάρχει γωνιά της Αθήνας που να μην την έχει αναζητήσει κάτι χρήσιμο μέσα από τα άχρηστα αντικείμενα που πετιούνται. 

Δεν υπάρχει άνθρωπος στα παζάρια της Αθήνας που να μην τον γνωρίζει. 

Οι νεότεροι τον αποκαλούν "φιλόσοφο", παρότι ο ίδιος μέχρι σημείου παρεξηγήσεως, δεν αποδέχεται αυτόν τον χαρακτηρισμό.

«Ημουν αναλφάβητος. Στο πεζοδρόμιο και μέσα στα παζάρια έμαθα τα βασικά σε δεκαπέντε γλώσσες για να συνενοούμαι. Σε αυτούς που δεν ξέρουν πολλά φαίνεται πως κάτι ξέρω... Αυτό είναι όλο...», μας λέει ο 74χρονος γκουρού των ρακοσυλλεκτών που διέσωσε θησαυρούς και έδωσε νόημα στα σκουπίδια των αστών. Άλλωστε ακόμα και για να αξιολογήσεις ένα σκουπίδι χρειάζεται γνώση και εμπειρία...

Το αρχικό ραντεβού δόθηκε στην οδό Αγησιλάου στον Κεραμεικό όπου ο ίδιος έμεινε για 18 χρόνια. Αναπώλησε τις στιγμές που τα παλιά σπίτια της Αθήνας έσφυζαν από ζωή. Στη συνέχεια μας πήγε στην στην Ακαδημία Πλάτωνος όπου έχει την επαγγελματική του έδρα, ένα παλιό σπίτι του 1916 που έχει μέσα θησαυρούς που βρήκε στα σκουπίδια.
...................
Σώθηκα από τα βιβλία που διάβαζα
«Ηρθαμε στην Αθήνα το 1964 από τον Αλμυρό Βόλου. Τότε ήμουν 17 ετών. Μείναμε αρχικά στα Καμίνια στον Πειραιά και μετά στα Εξάρχεια. Δεν αποδέχομαι τον χαρακτηρισμό φιλόσοφος. Δεν έχω τίτλο σπουδών. Ημουν πέρα για πέρα αναλφάβητος.

Την όποια γνώση την απέκτησα στο παζάρι και μέσα από τα βιβλία που μάζευα και άρχισα να τα διαβάζω. Απλά τα όσα ξέρω εντυπωσιάζουν αυτούς που δεν γνωρίζουν πολλά. Στο παζάρι υπάρχουν πολλοί αλλοδαποί, τουρίστες, επισκέπτες, ξένοι και η ανάγκη να διαπραγματευτώ μαζί τους με έκανε να μάθω τα βασικά σε δεκαπέντε γλώσσες.

Η μεγάλη επιρροή ήταν η μελέτη αποσπασματικά βιογραφικά σημειώματα του Ρήγα Βελεστινλή. Ο Ρήγας ήξερε τούρκικα, ρουμάνικα, γαλλικά, γερμανικά, αραβικά.

Είχα έπαρση και ήθελα να μοιάσω του Ρήγα... Η πρώτη γλώσσα που ήθελα να μάθω ήταν αραβικά. Που να μάθεις αραβικά εδώ; Στα Καμίνια είχε ναυτικούς που ήξεραν αραβικά. Αρχικά έμαθα να μετράω στα αραβικά και μετά έμαθα και τα βασικά. Μιλάω τα βασικά σε 15 γλώσσες... ».

....................
περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έστειλαν στο Αρκαλοχώρι τόνους από κουρέλια και σκουπίδια

Τόνοι από άχρηστα ρούχα, μέχρι αποκριάτικες στολές, νυφικά, τρύπιες κουβέρτες, σκισμένα σεντόνια, ψηλοτάκουνα έφτασαν στους σεισμόπληκτους στο Αρκαλοχώρι της Κρήτης.

Γεγονός που εκτός του ότι προσβάλλει την αξιοπρέπεια των σεισμοπλήκτων, έχει ως συνέπεια, εκατοντάδες εθελοντές να προσπαθούν να ξεχωρίσουν ρούχα ενώ θα μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο.
Αυτό επισημαίνει σε ανάρτησή του ο Αρχιμανδρίτης Αγαθάγγελος Γιανναράκης ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Αγαπητοί αδελφοί, βοηθώ τον συνάνθρωπο μου σημαίνει σέβομαι την αξιοπρέπεια του και την ανάγκη του. Μας έχετε στείλει πολλούς τόνους ρούχα άχρηστα, αποκριάτικες στολές, νυφικά, κουβέρτες σκοροφαγωμένες, φορεμένα σκισμένα καλσόν, άπλυτα εσώρουχα, σκισμένα σεντόνια, χιλιάδες παπούτσια σκισμένα. 

Βοηθώ σημαίνει σέβομαι όχι ξεσκαρτάρω πατάρι, ντουλάπα.

Υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης. Σεβασμός. Εκατοντάδες εθελοντές προσπαθούν να ξεχωρίσουν ρούχα ενώ θα μπορούσαν να κάνουν κάτι άλλο. Σας παρακαλούμε. Μην στέλνετε κουρέλια και σκουπίδια».

tvxs

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δεν κλάψαμε και δεν κλαίμε μόνο τον Μίκη....

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Τον εαυτό μας κλαίμε, τη χώρα μας, τον πολιτισμό μας που χάνεται.

........
“Παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου”, διάλεξαν να τραγουδήσουν όσοι μαζεύτηκαν έξω από τη Μητρόπολη περιμένοντας τη σορό του. 

Ο Στρατηγάκος, ο σκηνοθέτης της ΕΡΤ, με το που άκουσε το μαντάτο, έγραψε στο facebook: «Ξαφνικά γέρασα, Μίκη.»

Οι Έλληνες νιώσαμε ότι αποκολλήθηκε, ότι χάσαμε ένα κομμάτι του εαυτού μας, της ταυτότητας και της πατρίδας μας, της δημοκρατικής ανθρωπότητας, της μόνης που αξίζει να ονομάζεται έτσι, και του πολιτισμού της.
........
Τα τραγούδια και ο λόγος του εκτόπισαν ξαφνικά τα σκουπίδια από τα ερτζιανά και τις τηλεοράσεις. 

Εκατομμύρια Έλληνες τα ξανατραγούδησαν. Οι μελωδίες του ξεχύθηκαν στους δρόμους από τα ανοιχτά παράθυρα των σπιτιών. Σε μερικά λεπτά, η πολιτιστική ατμόσφαιρα της χώρας πήγε από το πλην στο +100. 

Ο ίδιος ο Θάνατος με τη δύναμή του μάς άρπαξε απότομα σαν ανεμοστρόβιλος και μας γύρισε, με το ζόρι σχεδόν, από την εποχή της Λίνας Μενδώνη στην εποχή της Μελίνας Μερκούρη, από την εποχή του Λιγνάδη στην εποχή του Κατράκη. 

Κανείς δεν μπορούσε να αντισταθεί σε αυτόν τον άνεμο, ούτε καν οι ζωντανοί νεκροί που κυριαρχούν στο δημόσιο βίο και λόγο. Ξανανιώσαμε όπως νιώθαμε κάποτε, ζαλιστήκαμε βγαίνοντας από τις αναθυμιάσεις στον καθαρό αέρα, στη χώρα που κάποτε υπήρξε και κάποτε γνωρίσαμε ή ακούσαμε γι’ αυτήν.

Έδωσε και μια ευκαιρία στους νέους ανθρώπους να εξοικειωθούν με το έργο του, δηλαδή με τη χώρα τους. Χωρίς μνήμη, δεν υπάρχει κρίση, με λήθη δεν υπάρχει αλήθεια.

Μελαγχολήσαμε. Γιατί αυτό το δώρο που μας έκανε ήταν πολύ οδυνηρό. Μετρήσαμε μέσα μας πού είμαστε κάποτε και πού είμαστε τώρα. Βρεθήκαμε ξαφνικά στην Ελλάδα που γνωρίσαμε ή ακούσαμε γι’ αυτήν, μια Ελλάδα που μπορεί να ήταν καλή ή κακή, αλλά υπήρχε, ήταν αυθεντική, με τα πάνω της και με τα κάτω της. 

Δεν ήταν, ακόμα, μια εικονική χώρα, με εικονικό κράτος, εικονική οικονομία, εικονικούς πολιτικούς και εικονικά κόμματα. 

Το μόνο σχεδόν πραγματικό που μας απέμεινε είναι η ένταση της επιταχυνόμενης αποσύνθεσης και διάλυσης. Που κι αυτή μας κινητοποιεί πια μόνο όταν η φωτιά φτάσει στα προαύλια των σπιτιών μας.

Μελαγχολήσαμε, αλλά πήραμε και κουράγιο τραγουδώντας ξανά αυτά τα τραγούδια που βγαλμένα από το αίμα, τον πόνο και την αγάπη σε βοηθάνε να αντιμετωπίσεις και την πιο ζοφερή πραγματικότητα, βυθίζονται στην ψυχή, ποτίζουν ξανά τη ρίζα του ξεραμένου δέντρου. 

Και κανείς δεν ξέρει τις υπόγειες διαδρομές του, κανείς δεν ξέρει τι, πώς και πότε θα παραγάγει αυτός ο σπόρος που τόσο άφθονος ξαναρίχτηκε αυτές τις μέρες στη γη μας. 

Γιατί, όπως λέει κι ο Χριστός στην παραβολή του σπορέως, «εξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ. Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν ὃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν, καὶ κατεπατήθη, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατέφαγεν αὐτό· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐπὶ τὴν πέτραν, καὶ φυὲν ἐξηράνθη διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἰκμάδα· καὶ ἕτερον ἔπεσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀκανθῶν, καὶ συμφυεῖσαι αἱ ἄκανθαι ἀπέπνιξαν αὐτό. καὶ ἕτερον ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀγαθήν, καὶ φυὲν ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα. Ταῦτα λέγων ἐφώνει· Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω» (Λουκ. η΄ 4-8).
................
ολόκληρο το κείμενο εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οδηγίες για την προστασία από τα σκουπίδια

Το ΚΕΕΛΠΝΟ, ανταποκρινόμενο άμεσα σε θέματα που αφορούν στην προστασία της δημόσιας υγείας από την παρατεταμένη συσσώρευση απορριμμάτων, ενημερώνει πως:

Η εκτεταμένη συσσώρευση και παραμονή απορριμμάτων εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία, ιδιαίτερα σε περιβάλλον αυξημένων θερμοκρασιών.

Η εκτεταμένη παραμονή σε συνδυασμό με υψηλές θερμοκρασίες αποτελεί πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη μικροοργανισμών, κάποιοι εκ των οποίων μπορούν να επιζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τα οικιακά απορρίμματα, κυρίως όταν περιέχουν υπολείμματα τροφών, ιδίως νωπών, είναι δυνατό να γίνουν μολυσματικά, όταν παραμένουν αδιάθετα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Παρατεταμένη έκθεση των απορριμμάτων σε σωρούς είναι δυνατό να προσελκύσει διάφορα έντομα και τρωκτικά, τα οποία με τη σειρά τους αποτελούν φορείς νοσημάτων. 
Σε κατάλληλες καιρικές συνθήκες είναι δυνατή η μετάδοση παθογόνων οργανισμών από ζώα ή/και έντομα φορείς, που έχουν μολυνθεί από αστικά απορρίμματα, στον άνθρωπο μέσω δήγματος ή μόλυνσης τροφών ή νερού.

Το ΚΕΕΛΠΝΟ συνιστά τα κατωτέρω μέτρα πρόληψης:
💐Ο προσεκτικός διαχωρισμός του είδους των απορριμμάτων, δηλαδή τα υπολείμματα τροφίμων ή οργανικών ουσιών θα πρέπει να συλλέγονται χωριστά από τα υπόλοιπα απορρίμματα (χαρτιά, γυαλιά, πλαστικά, κονσέρβες) και να φυλάσσονται στο σπίτι, έως ότου αποκατασταθεί η ορθολογική αποκομιδή των απορριμμάτων.
💐 Συνιστάται οι άδειες συσκευασίες τροφίμων να ξεπλένονται πριν πεταχτούν.
💐 Επιπρόσθετα συνιστάται η συλλογή απορριμμάτων σε ανθεκτικές σακούλες, σφιχτά δεμένες. 
💐 Οι σακούλες που περιέχουν υπολείμματα τροφίμων δεν θα πρέπει να εκτίθενται στον ήλιο, αλλά να φυλάσσονται σε δροσερό μέρος.
💐 Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ό,τι αφορά στην επαφή του κοινού με τρωκτικά, όπως οι ποντικοί αλλά και με αδέσποτα ζώα, όπως σκυλιά και γάτες, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα μετάδοσης μικροβίων στον άνθρωπο.
💐 Οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, ώστε να αποφεύγεται η επαφή ή η προσέγγιση των ζώων τους σε σωρούς απορριμμάτων.

achaianews.gr