Showing posts with label Σωματική βία. Show all posts
Showing posts with label Σωματική βία. Show all posts

Friday, 20 July 2018

Μην κάνεις skip στην έμφυλη βία

Ένα συγκλονιστικό βίντεο για την έμφυλη βία δημοσιεύει το Κέντρο Γυναικείων Ερευνών και Μελετών Διοτίμα, προσπαθώντας να αφυπνίσει όλους, όσους έρχονται αντιμέτωποι με περιστατικά Έμφυλης Βίας. 

Τι είναι η έμφυλη βία;
Η έμφυλη βία είναι ένα καθημερινό, παγκόσμιο φαινόμενο, που πηγάζει από την ανισότητα των φύλων και εμπεριέχει τη χρήση υπαρκτής ή υποτιθέμενης δύναμης. Χρησιμοποιείται ως μέσο άσκησης κοινωνικού ελέγχου, τιμωρίας και σωφρονισμού των γυναικών. Διαιωνίζεται εξαιτίας των κυρίαρχων κοινωνικών, πολιτισμικών και θρησκευτικών στερεοτύπων. 
Εντείνεται σε φάσεις πολεμικών συγκρούσεων και φυσικών καταστροφών, αλλά και σε περιόδους κρίσεων, με την αύξηση της ανεργίας, την ένταση της φτώχιας, την αποδόμηση του κράτους δικαίου, την κατάρρευση των προνοιακών δομών και του συστήματος υποστήριξης.
Στο βίντεο όπου πρωταγωνιστεί ο Ερρίκος Λίτσης πολλές γυναίκες αναγνωρίζουν τα σημάδια της έμφυλης βίας που έχουν υποστεί ή που ακόμη υπομένουν μέσα στο σπίτι τους.
Τι λένε οι έρευνες;
  • 1 στις 5 γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού, παγκοσμίως
  • 40% με 50% των γυναικών έχει αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, στην Ε.Ε.
  • 35% των γυναικών βιώνουν κάποια μορφή φυσικής ή /και σεξουαλικής βίας σε κάποια περίοδο της ζωής τους, σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO)
  • 50 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα λόγω της ενδοοικογενειακής βίας, στην Ε.Ε.
Ποια άτομα πλήττει η έμφυλη βία;
Οι γυναίκες και τα κορίτσια πλήττονται από την έμφυλη βία, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. 
Όλες οι γυναίκες μπορεί να υποστούν έμφυλη βία, ανεξάρτητα από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, την κοινωνική τάξη και την εθνικότητά τους. 
Ωστόσο, οι άνεργες, οι επισφαλώς εργαζόμενες, οι φτωχές γυναίκες και οι μετανάστριες, είναι πιο ευάλωτες, αφού δεν έχουν οικονομική ανεξαρτησία και κοινωνική στήριξη, με αποτέλεσμα να φοβούνται ακόμη περισσότερο να ζητήσουν βοήθεια.
Η έμφυλη βία στρέφεται και εναντίον των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων (λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, τρανς, ιντερσέξ). Χρησιμοποιείται ως τιμωρία απέναντι σε όσους και όσες «αψηφούν τις νόρμες του κοινωνικού φύλου». 

Ποιες είναι οι κατηγορίες και οι μορφές της;
Η έμφυλη βία είναι λεκτική, ψυχολογική/ συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική και οικονομική. 
Στο ακραίο της όριο μπορεί να οδηγήσει στη γυναικοκτονία. 
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι γυναίκες που χάνουν τη ζωή τους από έμφυλη βία, διεθνώς, είναι περισσότερες από τα θύματα των πολέμων.
Σύμφωνα με τη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών (1993), στην κατηγορία της έμφυλης βίας εντάσσονται πράξεις που προκαλούν σωματικά, σεξουαλικά ή ψυχικά τραύματα, απειλές τέτοιων πράξεων, εξαναγκασμό και στέρηση ελευθερίας του ατόμου. Αυτές οι πράξεις μπορεί να συμβούν τόσο στην ιδιωτική όσο και τη δημόσια σφαίρα, στο πλαίσιο της οικογένειας, του εργασιακού περιβάλλοντος, της κοινωνίας ή της κοινότητας.
Η έμφυλη βία έχει πολλές μορφές: ο βιασμός, η άσκηση σεξουαλικής βίας, η χρήση σωματικής βίας/κακοποίσης, η ψυχολογική και συναισθηματική κακοποίηση, η σεξουαλική εκμετάλλευση, η εμπορία ανθρώπων (trafficking), η άρνηση πόρων και ευκαιριών, ο εξαναγκαστικός γάμος - είναι μερικές από αυτές.

Ποιες είναι οι συνέπειές της;
Η έμφυλη βία είναι ιδιαίτερα επώδυνο βίωμα. Οι άμεσες συνέπειές της είναι πολλαπλές. Απειλεί τη σωματική υγεία των γυναικών και των ατόμων, που την έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν από αυτή. Οι σωματικές βλάβες, η ψυχική και συναισθηματική αποσταθεροποίηση, οι επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, ακόμη και ο θάνατος, είναι μερικές από τις συνέπειές της. 
Οι επιπτώσεις της είναι έντονες στην ψυχική και συναισθηματική υγεία. 
Ενδεικτικά αναφέρουμε: μετατραυματικό στρες, ανασφάλεια, κατάθλιψη, θυμός, φόβος, ντροπή αυτοκαταστροφική διάθεση. Μάλιστα το θύμα συνήθως κατηγορεί και μισεί τον εαυτό του. 
 Τέλος δεν εκλείπουν και οι συνέπειες στην κοινωνικότητα των γυναικών, αφού συχνά όσες έχουν υποστεί έμφυλη βία κατηγορούνται οι ίδιες για όσα τους συνέβησαν, στιγματίζονται, απομονώνονται και απορρίπτονται από το κοινωνικό τους περιβάλλον, χάνουν την κοινωνική λειτουργικότητας τους, με συνέπειες και στα παιδιά τους σε περιπτώσεις ενδο-οικογενειακής βίας .
tvxs.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 23 May 2009

Είναι ντροπή να χτυπάς ένα παιδί ...

Όλα θα πάνε καλά: «έχε το νου σου στο παιδί...»



Παγκόσμια ημέρα κατά της σωματικής βίας απέναντι στα τα παιδιά σήμερα.
Ακούω από το πρωί πολλά στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, διαβάζω στο Ίντερνετ σχετικές με το θέμα πληροφορίες.
Δε γνωρίζω για την αλήθεια των αριθμών, των παιδιών που φτάνουν στα νοσοκομεία με προβλήματα υγείας τα οποία έχουν προκληθεί από τους μεγάλους που έχουν, υποτίθεται, ταχθεί να τα προστατεύουν.

Είναι ντροπή να χτυπάς ένα παιδί, δεν εξευτελίζεται μόνο το παιδί μπροστά στα μάτια των μεγάλων αλλά και εσύ ο ίδιος που δεν ελέγχεις τον εαυτό σου, το θυμό σου, ξεσπώντας σε ένα αδύναμο πλάσμα.
Οι ειδικοί λένε ότι όταν μεγαλώσει αυτό το παιδί έχει μεγάλες πιθανότητες να κάνει τα ίδια στο δικό του το παιδί, καθώς η βία αναπαράγεται ή να αποκτήσει διάφορα ψυχολογικά προβλήματα που θα είναι δύσκολο να ξεπεράσει. 

Μέχρι τα 10 μου χρόνια υπήρξα ένα κακοποιημένο παιδί, όχι σε μόνιμη βάση αλλά αρκετά για να μου αφήσει τα σημάδια της αυτή η κακοποίηση. Και να μην τολμήσει να μιλήσει κανένας για υπερβολή αν δεν έχει υποστεί το ίδιο, όπως δεν επιτρέπεται να μιλάει για αναπηρία και να παίρνει θέση κάποιος που δεν είναι ανάπηρος, που δεν την έχει βιώσει στο πετσί του.
Παλεύω ακόμα με τα θηρία του παρελθόντος που πολύ συχνά αναβιώνουν μέσα στα όνειρα-εφιάλτες μου, στους φόβους και στις φοβίες μου, στην κατάθλιψη που πέρασα και στη δυσκολία μου να εμπιστευθώ τον Άλλον αν και είμαι γενικά χαρούμενος άνθρωπος.  

Αρκετές είναι οι φορές, ακόμα και τώρα που δεν υπάρχει λόγος, στα 40 μου χρόνια, με αφορμή το παραμικρό γεγονός που πυροδοτεί ένταση να νιώθω σα δαρμένο ζώο και το μόνο που θέλω είναι να λουφάξω σε μια γωνιά,να γίνω αόρατη από τα βλέμματα και τις όποιες προθέσεις των άλλων. 
Δεν κατάλαβα μέχρι και σήμερα γιατί αντί για μια αγκαλιά και ένα φιλί όπως τα περισσότερα παιδιά είχα μια λουρίδα να με περιμένει ή διάφορες απειλές. 
Μην κακομεταχειρίζεστε τα παιδιά - δεν σας "ανήκουν" και είναι ό,τι χειρότερο μπορείτε να κάνετε, υπονομεύετε το μέλλον. Ο νους μου πήγε στο τραγούδι του Θεοδωράκη, γι αυτό και ο τίτλος: "... έχε το νου σου στο παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα".

Και, προς Θεού, δε θέλω αναδρομικά σχόλια συμπαράστασης - μοιράστηκα μαζί σας όλα αυτά τα "προσωπικά" με αφορμή τη σημερινή ημέρα γιατί γνωρίζω καλά το θέμα και γιατί ναι, μπορώ να το επιβεβαιώσω, είναι ό,τι πιο τραυματικό για μια παιδική ψυχή.

Αναρτήθηκε από ολα θα πανε καλα... στις 30.4.09

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki