Υπαπαντή: Η γιορτή της Παναγίας και της Ελληνίδας μάνας

 Χρόνια Πολλά σε όλες τις μανούλες!!

Έχουμε δική μας γιορτή για την μάνα, 

δεν μας χρειάζονται οι εμπορικές γιορτές.

Υπαπαντή θα πει «προϋπάντηση», από το ρήμα «απαντώ» και την πρόθεση «υπό», υπ[ό] + απαντώ
Υπαπαντή: Είναι η μέρα που η Παναγία πήγε τον Χριστό στην εκκλησία, 40 μέρες μετά τη γέννησή Του. 
Και βγήκε ο Συμεών να προϋπαντήσει την Παναγία και το Βρέφος.  

Πηγή

Αυτή τη μέρα, τη 2α Φεβρουαρίου, όρισαν οι Έλληνες το 1929 την γιορτή της Μητέρας.
    Η σημερινή γιορτή της μητέρας που γιορτάζεται παγκοσμίως κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαΐου, οφείλεται στον αγώνα που έκανε στις αρχές του 20ου αιώνα μία δασκάλα, από την Φιλαδέλφεια, ονόματι Άννα Τζάρβις η οποία ζούσε τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ana Jarvis, αγωνίστρια από πολύ νεαρή ηλικία, ήθελε να τιμάται αυτή τη συγκεκριμένη μέρα η μητέρα η οποία βοήθησε στη συμφιλίωση των Νοτίων και Βορείων μετά τον τραγικό εμφύλιο πόλεμο. Το κογκρέσο, το 1914 όρισε τη συγκεκριμένη μέρα ως εθνική εορτή και οι αγώνες της Τζάρβις δικαιώθηκαν.  
    Δεκαπέντε χρόνια αργότερα γιορτάστηκε για πρώτη φορά η γιορτή της Μητέρας στην Ελλάδα, όχι όμως τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου αλλά στις 2 Φεβρουαρίου ώστε να συνδυαστεί με τη χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής. 
Μόλις τη δεκαετία του '60 η γιορτή της μητέρας στη χώρα μας ακολούθησε τα αμερικανικά πρότυπα και γιορτάζεται πλέον τη 2η Κυριακή του Μαΐου.  

Πηγή

Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες για τη γιορτή της μητέρας, όπως και δικούς τους λόγους για να γιορτάζουν μια τέτοια μέρα, η δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει επικρατήσει διεθνώς. 
Έτσι πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα γιορτάζει την γιορτή της μητέρας την δεύτερη Κυριακή του Μάη. 

Η Γιορτή της μητέρας βέβαια έχει χάσει, όπως και όλες οι γιορτές, τον παραδοσιακό της χαρακτήρα.  
Γρήγορα το εμπόριο και διαφήμιση ανακάλυψαν μια νέα πηγή εσόδων και έτσι τα πρώτα συμβολικά λουλούδια της γιορτής έγιναν γρήγορα ανθοδέσμες και γλάστρες ώστε σήμερα η γιορτή της μητέρας να είναι η πιο εμπορική γιορτή για λουλούδια, γλάστρες και εποχιακά φυτά διεθνώς εκτός από τα Χριστούγεννα. Σύμφωνα με έρευνες η γιορτή της Μητέρας κατέχει τα τελευταία χρόνια μερίδιο 26% στο σύνολο των ετήσιων πωλήσεων λουλουδιών και φυτών που γίνονται κατά την διάρκεια των διάφορων γιορτών.  

Πηγή

40 ημέρες είναι το «όριο ασφαλείας» που χρειάζεται η μητέρα αλλά και το μωρό πριν από την πρώτη κοινή τους έξοδο στον κόσμο, υποστηρίζουν όλοι οι γιατροί.
40 μέρες μετά τη γέννα, κατά την Πίστη μας, η μάνα πηγαίνει το παιδί της στην Εκκλησία να πάρει την Ευχή.
40 μέρες είναι, από την 25η Δεκεμβρίου, η 2α Φεβρουαρίου, η γιορτή της Υπαπαντής.

Στις 2 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο, όλοι οι Έλληνες τιμούν την Μάνα όλων, την Παναγία στην πρώτη της εμφάνιση σαν Μητέρα.
Ας δούμε λίγο και το σπίτι μας,  ας δούμε την παράδοσή μας, ας δούμε την Πίστη μας, ας τιμήσουμε την Παναγία και κοντά σ' Αυτήν όλες τις Ελληνίδες Μανάδες.

Έχουμε δική μας γιορτή για την μάνα, δεν μας χρειάζονται οι εμπορικές γιορτές.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις μανούλες.
Παναγία μου,

«Θεοτόκε, η ελπίς πάντων των Χριστιανών, σκέπε, φρούρει, φύλαττε τούς ελπίζοντας εις Σέ».
Ξανά, πάλι, σήμερα που τόσο ανάγκη σε έχουμε....
Αμήν !

το χαμομηλάκι

Της Υπαπαντής σήμερα: Αλήθεια, τι γιορτάζουμε;

Αν μετρήσουμε τις μέρες που πέρασαν από τα Χριστούγεννα, σήμερα ο μικρός Χριστός σαραντίζει. 

Και στις σαράντα μέρες όλες οι μανούλες με τα μωρά τους πηγαίνουν στην Εκκλησία να πάρουν την ευχή.

    Όλες τις προηγούμενες μέρες οι ευχές για  "καλά σαράντα" δίνουν και παίρνουν, για να είναι καλά η μανούλα και το παιδάκι, να περάσουν οι κίνδυνοι που απειλούν και τους δυο και το νεογέννητο από ζυμαράκι που είναι να "τσουπώσει", να πιάνεται και ταχιά να μεγαλώσει.

    Στα σαράντα, που λέτε, κίνησε και η Παναγιά μας με το μικρό Χριστούλη και με τον προστάτη τους τον Ιωσήφ, να πάνε στο Ναό  να τους ευλογήσει ο γέροντας Συμεών. 

Έτσι έλεγαν τον Ιερέα του Ναού, που ο Θεός του είχε πει πως δε θα φύγει από τη ζωή πριν δει το Λυτρωτή του κόσμου.

Τότε, κατά το συνήθειο οι γονείς αγόραζαν ή ένα αρνάκι για να το προσφέρουν στο Θεό, ή δυο τρυγόνια, αν ήταν φτωχοί. 

Ο Ιωσήφ και η Μαρία δυο τρυγόνια πήραν μιας και φτωχοί άνθρωποι ήταν, και με χαρά μεγάλη και συγκίνηση μπήκαν στο Ναό.

    Και τότε ο γέροντας Συμεών, που αμέσως κατάλαβε ότι το μωρό που θα συναντούσε ήταν ο Λυτρωτής του κόσμου, η Αγάπη η ίδια, σηκώθηκε και με όσες δυνάμεις είχε έτρεξε να τον "υπαντήσει", να τον καλωσορίσει (αυτό σημαίνει στη γλώσσα μας, όπως τη μιλούσαν χιλιάδες χρόνια πριν, το ρήμα υπαντώ που με το πέρασμα των χρόνων έγινε υπαπαντώ, υπό+απαντώ), το σήκωσε στα χέρια του και ευτυχισμένος είπε:  Τώρα Θεέ μου μπορείς να με πάρεις, αφού με τα γέρικα μάτια μου είδα το Σωτήρα του κόσμου, το Φως το αληθινό...

Την Υπαπαντή λοιπόν του Χριστού μας, το καλωσόρισμα από το γέροντα Συμεών γιορτάζουμε σήμερα, και το σαράντισμα της Παναγιάς και του μικρού Χριστού μας.

Το χαμομηλάκι

Υπαπαντή: Αλήθεια, τι γιορτάζουμε σήμερα;

Αν μετρήσουμε τις μέρες που πέρασαν από τα Χριστούγεννα, σήμερα ο μικρός Χριστός σαραντίζει.
Και στις σαράντα μέρες όλες οι μανούλες με τα μωρά τους πηγαίνουν στην Εκκλησία να πάρουν την ευχή.

Όλες τις προηγούμενες μέρες οι ευχές για «καλά σαράντα» δίνουν και παίρνουν, για να είναι καλά η μανούλα και το παιδάκι, να περάσουν οι κίνδυνοι που απειλούν και τους δυο και το νεογέννητο από ζυμαράκι που είναι να «τσουπώσει», να πιάνεται και ταχιά να μεγαλώσει.

Στα σαράντα, που λέτε, κίνησε και η Παναγιά μας με το μικρό Χριστούλη και με τον προστάτη τους τον Ιωσήφ, να πάνε στο Ναό να τους ευλογήσει ο γέροντας Συμεών.
Έτσι έλεγαν τον Ιερέα του Ναού, που ο Θεός του είχε πει πως δε θα φύγει από τη ζωή πριν δει το Λυτρωτή του κόσμου.

Τότε, κατά το συνήθειο οι γονείς αγόραζαν ή ένα αρνάκι για να το προσφέρουν στο Θεό, ή δυο τρυγόνια, αν ήταν φτωχοί.
Ο Ιωσήφ και η Μαρία δυο τρυγόνια πήραν μιας και φτωχοί άνθρωποι ήταν, και με χαρά μεγάλη και συγκίνηση μπήκαν στο Ναό.

Και τότε ο γέροντας Συμεών, που αμέσως κατάλαβε ότι το μωρό που θα συναντούσε ήταν ο Λυτρωτής του κόσμου, η Αγάπη η ίδια, σηκώθηκε και με όσες δυνάμεις είχε έτρεξε να τον «υπαντήσει», να τον καλωσορίσει (αυτό σημαίνει στη γλώσσα μας, όπως τη μιλούσαν χιλιάδες χρόνια πριν, το ρήμα υπαντώ που με το πέρασμα των χρόνων έγινε υπαπαντώ, υπό+απαντώ), το σήκωσε στα χέρια του και ευτυχισμένος είπε: 

 Τώρα Θεέ μου μπορείς να με πάρεις, αφού με τα γέρικα μάτια μου είδα το Σωτήρα του κόσμου, το Φως το αληθινό...

Την Υπαπαντή λοιπόν του Χριστού μας, το καλωσόρισμα από το γέροντα Συμεών γιορτάζουμε σήμερα, και το σαράντισμα της Παναγιάς και του μικρού Χριστού μας.

Το χαμομηλάκι