Όταν, όσο και όπως πρέπει... / Καληνύχτα σας...

Να μιλάς όταν πρέπει. 

Είναι φορές, που η σιωπή, έχει μεγαλύτερη αξία, από ό,τι και αν ήθελες να πεις. 

Είναι φορές που, αν ανοίξεις το στόμα σου, μόνο κακό θα καταλήξεις να κάνεις και ας είναι οι προθέσεις σου καλές.

Να μιλάς όσο πρέπει. 

Να ξέρεις πότε να σταματάς. Να ξέρεις πότε να κάνεις πίσω. 

Τη φλυαρία, κανείς δεν την αντέχει. 

Συγκεκριμένα πράγματα. Στοχευμένα. 

Όταν δεν υπάρχει μέτρο, τα πράγματα συνήθως, ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο.

Τέλος, να μιλάς όπως πρέπει. 

Να είσαι ευγενικός. Μαλακός. Να μην προσβάλεις. 

Να είσαι χαρούμενος. Χαμογελαστός. 

Να κάνεις τον άλλον άνθρωπο, να αναπαύεται κοντά σου. 

Να νιώθει ελεύθερος όταν μιλά μαζί σου. 

Να μπορεί να είναι ο εαυτός του. 

Να μιλάς και να μοιράζεις Καλοσύνη. Παρηγοριά. Ελπίδα. 

Δεν σου κοστίζει τίποτα.

Να μιλάς όταν πρέπει, όσο πρέπει και όπως πρέπει. Δοκίμασέ το… Δεν θα βγεις χαμένος.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έχεις δύο αυτιά και ένα στόμα...

Η φλυαρία ως πληγή του σύγχρονου ανθρώπου

Αν μελετήσει κανείς τις διαφημίσεις της τηλεφωνίας, θα συμπεράνει κάτι που φαίνεται αβλαβές, την προτροπή προς τη φλυαρία, («Μιλήστε δωρεάν, όσο θέλετε!») αλλά δεν είναι. 

Όταν μιλάμε ακατάπαυστα, είναι φυσικό να λέμε βλακείες και να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια. Κανείς δεν εκτιμά τους φλύαρους, μολονότι, ίσως, τους ανέχεται από ευγένεια.

Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την προσωπική μας ιστορία, για το δράμα μας, για τις περιπέτειες και τα κατορθώματά μας. 

Με το να φλυαρούμε γύρω από όλα αυτά γινόμαστε μεμψίμοιροι, ή πομπώδεις και καυχησιάρηδες. 

Η φλυαρία μάς εμποδίζει να ακούμε τους άλλους και, όχι σπάνια, μας καταδικάζει στον ρόλο του γελωτοποιού. 

Πολλοί φλύαροι άνθρωποι φρονούν ότι οι ιδέες τους είναι πρωτότυπες και πρέπει να διαδοθούν· στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι επαναλαμβάνουν κοινοτοπίες.

Η ακαταμάχητη επιθυμία μερικών ανθρώπων να μιλάνε τους κάνει δυσάρεστους όχι μόνον επειδή είναι κουραστικοί αλλά επειδή δείχνουν αναξιόπιστοι. 

Κανείς δεν εκτιμά τους κουτσομπόληδες. Αν δείτε την ταινία με τον τίτλο «Gossip» (David Guggenheim, 2000), θα διαπιστώσετε για μία ακόμη φορά την καταστροφική επίδραση του κουτσομπολιού. 

Επίσης, πολλοί άνθρωποι που μιλούν περισσότερο απ’ όσο ακούνε έχουν την τάση να υπερβάλλουν και να χυδαιολογούν. Όταν συμβαίνει αυτό καλύτερα να αποχωρούνε διακριτικά. Κι αν δεν έχουμε να πούμε κάτι καλύτερο από τη σιωπή, είναι προτιμότερο να σωπαίνουμε.

Έλεγε ο Αβραάμ Λίνκολν: «Είναι προτιμότερο να μένεις σιωπηλός και να σε παίρνουν για βλάκα, παρά να μιλάς και να αίρεις κάθε αμφιβολία». Λέγε μόνο τα απαραίτητα και με λιγοστές λέξεις. Το να ακούς είναι τέχνη.

Η στωική σιωπή
Η στωική σιωπή δεν σχετίζεται με τη σιωπή της κατωτερότητας που κάποτε επιβαλλόταν στις γυναίκες («Γυναιξί σιγή κόσμον φέρει» – Η σιωπή στολίζει τις γυναίκες). 

Η στωική σιωπή είναι μια στάση την οποία επιλέγουμε δεν μας επιβάλλεται. Όπως λέει ο Σενέκας, «Για να επιβάλεις τη σιωπή σε κάποιον, πρέπει να σιωπήσεις πρώτος εσύ».

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι