Showing posts with label τυφλοί. Show all posts
Showing posts with label τυφλοί. Show all posts

Sunday, 19 February 2023

Οι συνάνθρωποί μας με το λευκό μπαστούνι

    Το λευκό μπαστούνι, είναι το τεχνικό βοήθημα που χρησιμοποιούν τα άτομα με πρόβλημα όρασης για να εντοπίζουν και να αποφεύγουν τα εμπόδια στην πορεία τους, στην προσπάθεια τους να κινούνται μόνοι, ανεξάρτητοι και με ασφάλεια.
Δεν βλέπω, βλέπεις όμως εσύ:
    Θέλεις να με βοηθήσεις;;;
Τότε, διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ' αυτά όταν κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.
Όταν με συναντήσεις μπορείς να με βοηθήσεις,
αν θυμηθείς τα παρακάτω:
    Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή να ζητιανεύουμε.
    Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός. Μη με μεταχειρίζεσαι σαν παιδάκι. Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω, παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat,... όπως ΕΣΥ!
    Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου. Όμως, μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ' το μπράτσο. Άσε με να πιάσω εγώ το δικό σου μπράτσο: Έτσι θα νιώθω (θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις, πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις.
    Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε;», «Τι θέλει να ψωνίσει;», «Ποιο φαγητό του αρέσει;», «Που θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;» «Πώς μπορεί;».... Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε εμένα.
    Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κλπ., τις μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα, αγγίζω, ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι.
    Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι στην τάξη ή στο δωμάτιο μαζί μου. 
    Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πες μου πως φεύγεις. Με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ' αφήνεις να μιλάω με κάποιον που δεν είναι κοντά μου.
    Οδήγησε το χέρι μου σε μια καρέκλα. Πες μου που είναι η πόρτα στο δωμάτιο, το αποχωρητήριο, το παράθυρο κλπ. Και αν υπάρχουν εμπόδια ή πράγματα στο πάτωμα. Δε θέλω να κάνω ζημιές, γιατί μπορώ να μην κάνω ζημιές.
    Βοήθησε με διακριτικά στο τραπέζι και πες μου για το φαγητό στο πιάτο μου. Χρησιμοποίησε το πιάτο μου σαν «ρολόι» και πες μου σε ποια «ώρα» είναι το κάθε είδος του φαγητού μου, π.χ «Το κρέας σου είναι στο Έξι». Κοίτα το ποτήρι μου να είναι δίπλα στο πιάτο μου και πες μου αν είναι στο δεξί ή στο αριστερό μου χέρι, για να το «δω» και εγώ όταν το χρειαστώ.
    Μου αρέσουν οι αθλητικές εκδηλώσεις, το θέατρο και ο κινηματογράφος, φτάνει να με βοηθάς να καταλαβαίνω τι γίνεται διαβάζοντας/περιγράφοντας μου όσα δεν μπορώ να δω.
    Μου αρέσουν οι εκδρομές και τα πάρτι. Πάρε με στην παρέα σου και γνώρισε με στους καλεσμένους σου.
    Ξέρω να συμπεριφέρομαι. Αν υστερώ σε κάτι βοήθησε με. Δε θέλω τον οίκτο σου αλλά τη φιλία σου! Μη μιλάς για τη «θαυματουργό αντίληψη» των τυφλών. Μην ξεχνάς ότι όσα έμαθα είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και εργασίας.
    Αν είσαι περίεργος θα μιλήσω μαζί σου για το πρόβλημα μου αλλά όχι μόνο γι' αυτό, γιατί για μένα είναι μια παλιά ιστορία! Έχω τόσα άλλα ενδιαφέροντα, χόμπι και απορίες όπως και εσύ!
.......

Βαγγέλης Αυγουλάς, 3ετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών, Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually Impaired Education and Work Support), Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών

Πρώτη ανάρτηση: Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
Posted by ✿ margarita

Friday, 12 November 2021

Αν ήσουν στην θέση τους, πώς θα σου φαινόταν;

Απόδειξε ότι είσαι άνθρωπος, και σκέψου τους Συνανθρώπους σου, οι οποίοι κινούνται με Αναπηρικό καροτσάκι γιατί ΔΕΝ μπορούν να περπατήσουν όπως ΕΣΥ (!)
Ο Μόνος ''Δρόμος'' που μπορούν να κυκλοφορούν είναι τα ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ(!)

     Σεβάσου τον ΤΥΦΛΟ, που περπατάει στην ράμπα τυφλών πάνω στο Πεζοδρόμιο (Ναι, είναι τα κίτρινα ή κόκκινα πλακάκια που ΠΟΤΕ δεν ρώτησες σε τι χρησιμεύουν) και ΜΗΝ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙΣ με το όχημά σου στο Πεζοδρόμιο που εσύ ΒΛΕΠΕΙΣ, γιατί τον εμποδίζεις να περάσει(!)

      Σεβάσου την Μαμά με το καροτσάκι, τον Γέροντα, τον τραυματία και το ΔΙΚΑΙΩΜΑ του να κυκλοφορεί στο Πεζοδρόμιο(!)
     Πριν βρίσεις το Κράτος, τις Αρχές, τα λαμόγια, το Σύστημα (Δεν λέω ότι το κάνεις αδίκως) κάνε μια αυτοκριτική και μη γίνεσαι η τραγική αιτία για την Ταλαιπωρία ακόμα και για Θανάτους (γιατί εφόσον έχεις κλείσει το Πεζοδρόμιο με την Αμαξάρα σου αναγκαστικά ο μόνος τρόπος να συνεχίσει την πορεία του ο Πεζός, είναι να κατέβει στο οδόστρωμα κινδυνεύοντας ΕΞΑΙΤΙΑΣ σου και ΟΧΙ του Κράτους που ΠΑΝΤΑ και σε ΟΛΑ σου φταίει (Να και κάτι που Φταις ΜΟΝΟ ΕΣΥ και ΕΓΩ και ΕΜΕΙΣ)

     Αν ΔΕΝ βρίσκεις να Παρκάρεις, Πάρκαρε 2-3 Στενά πιο Πέρα. Άλλωστε, Ευτυχώς, Έχεις ΠΟΔΙΑ να περπατήσεις, Έχεις ΜΑΤΙΑ να δεις που περπατάς σε αντίθεση με κάποιους Άλλους.
     Αν ήσουν στην Θέση τους, πάνω σε ένα καροτσάκι, ΠΩΣ ΘΑ ΣΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ, να μην μπορείς να βγεις από το Σπίτι σου, εξαιτίας κάποιων Συνανθρώπων σου;

Ξέρω, θα πεις :
«Έλα μωρέ, θα το αφήσω μόνο 5 λεπτά, βαριέμαι να παρκάρω πιο πέρα»...
Δυστυχώς, όμως, το Άτομο ΜΕ Αναπηρίες ΔΕΝ μπορεί να ξέρει ποιο 5λεπτο επέλεξες ΕΣΥ, ο ΑΛΛΟΣ, ΕΓΩ να παρκάρουμε για να κλειστεί στο Σπίτι του.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki