Showing posts with label Προβλήματα Όρασης. Show all posts
Showing posts with label Προβλήματα Όρασης. Show all posts

Sunday, 19 February 2023

Οι συνάνθρωποί μας με το λευκό μπαστούνι

    Το λευκό μπαστούνι, είναι το τεχνικό βοήθημα που χρησιμοποιούν τα άτομα με πρόβλημα όρασης για να εντοπίζουν και να αποφεύγουν τα εμπόδια στην πορεία τους, στην προσπάθεια τους να κινούνται μόνοι, ανεξάρτητοι και με ασφάλεια.
Δεν βλέπω, βλέπεις όμως εσύ:
    Θέλεις να με βοηθήσεις;;;
Τότε, διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ' αυτά όταν κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.
Όταν με συναντήσεις μπορείς να με βοηθήσεις,
αν θυμηθείς τα παρακάτω:
    Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή να ζητιανεύουμε.
    Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός. Μη με μεταχειρίζεσαι σαν παιδάκι. Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω, παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat,... όπως ΕΣΥ!
    Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου. Όμως, μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ' το μπράτσο. Άσε με να πιάσω εγώ το δικό σου μπράτσο: Έτσι θα νιώθω (θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις, πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις.
    Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε;», «Τι θέλει να ψωνίσει;», «Ποιο φαγητό του αρέσει;», «Που θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;» «Πώς μπορεί;».... Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε εμένα.
    Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κλπ., τις μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα, αγγίζω, ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι.
    Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι στην τάξη ή στο δωμάτιο μαζί μου. 
    Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πες μου πως φεύγεις. Με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ' αφήνεις να μιλάω με κάποιον που δεν είναι κοντά μου.
    Οδήγησε το χέρι μου σε μια καρέκλα. Πες μου που είναι η πόρτα στο δωμάτιο, το αποχωρητήριο, το παράθυρο κλπ. Και αν υπάρχουν εμπόδια ή πράγματα στο πάτωμα. Δε θέλω να κάνω ζημιές, γιατί μπορώ να μην κάνω ζημιές.
    Βοήθησε με διακριτικά στο τραπέζι και πες μου για το φαγητό στο πιάτο μου. Χρησιμοποίησε το πιάτο μου σαν «ρολόι» και πες μου σε ποια «ώρα» είναι το κάθε είδος του φαγητού μου, π.χ «Το κρέας σου είναι στο Έξι». Κοίτα το ποτήρι μου να είναι δίπλα στο πιάτο μου και πες μου αν είναι στο δεξί ή στο αριστερό μου χέρι, για να το «δω» και εγώ όταν το χρειαστώ.
    Μου αρέσουν οι αθλητικές εκδηλώσεις, το θέατρο και ο κινηματογράφος, φτάνει να με βοηθάς να καταλαβαίνω τι γίνεται διαβάζοντας/περιγράφοντας μου όσα δεν μπορώ να δω.
    Μου αρέσουν οι εκδρομές και τα πάρτι. Πάρε με στην παρέα σου και γνώρισε με στους καλεσμένους σου.
    Ξέρω να συμπεριφέρομαι. Αν υστερώ σε κάτι βοήθησε με. Δε θέλω τον οίκτο σου αλλά τη φιλία σου! Μη μιλάς για τη «θαυματουργό αντίληψη» των τυφλών. Μην ξεχνάς ότι όσα έμαθα είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και εργασίας.
    Αν είσαι περίεργος θα μιλήσω μαζί σου για το πρόβλημα μου αλλά όχι μόνο γι' αυτό, γιατί για μένα είναι μια παλιά ιστορία! Έχω τόσα άλλα ενδιαφέροντα, χόμπι και απορίες όπως και εσύ!
.......

Βαγγέλης Αυγουλάς, 3ετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών, Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually Impaired Education and Work Support), Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών

Πρώτη ανάρτηση: Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009
Posted by ✿ margarita

Monday, 28 November 2016

«Το όνομά μου είναι: Ο πατέρας της Έλλης»!
My daughter Ellie- by Daddy Chris Clark

Μια συγκλονιστική εμπειρία που βιώνει πατέρας ενός παιδιού με προβλήματα όρασης
Θα γράψω λίγα πράγματα για την εμπειρία μου ως πατέρας ενός παιδιού με σοβαρά προβλήματα όρασης. Είμαι ο πατέρας της Έλλης Κλαρκ. Οι περισσότεροι σήμερα με γνωρίζουν ως «πατέρα της Έλλης» παρά με το όνομά μου. Η Έλλη είναι τώρα 5 ετών και ζούμε στο Κέιμπριτζσάιρ στην Αγγλία. 
Η Έλλη γεννήθηκε με Συγγενή Αμαύρωση του Leber (LCA – GUCY2D) και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα όρασης από τη γέννησή της. Δεν μπορεί να δει σχεδόν καθόλου.
My daughter Ellie- by Daddy Chris Clark
Θα χωρίσω την ιστορία μου σε τρία τμήματα: 
1. την περίοδο πριν τη διάγνωση 
2. την περίοδο πριν πάει στο σχολείο και 
3. τη ζωή της στο σχολείο.
Με ευκολία μπορώ να ομολογήσω πως τα 2 πρώτα χρόνια της ζωής της Έλλης ήταν η δυσκολότερη περίοδος της ζωής μου. Το να προσπαθώ να εξισορροπήσω τα συναισθήματά μου, να αποδεχτώ από τη μία την αναπηρία της Έλλης και το γεγονός ότι έγινα πατέρας και από την άλλη να πρέπει να αντιμετωπίσω τις ολοένα και αυξανόμενες ευθύνες μου σε έναν απαιτητικό χώρο εργασίας μου φάνταζε αδύνατο. 
Πέρασαν 9 μήνες μέχρι να διαγνωστεί η Έλλη και να επιβεβαιωθεί πως δεν έχει καθόλου όραση. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μέχρι να βγει η διάγνωση (και αυτό έτυχε να γίνει στα γενέθλια της Κέιτ, της γυναίκας μου), όλοι οι ειδικοί μάς διαβεβαίωναν ότι, σύμφωνα με τη γνώμη τους, η Έλλη θα μπορούσε να δει. 
Η κατάσταση της Έλλης ήταν εξαιρετικά δύσκολη και έπρεπε να έχουμε όλη μας την προσοχή στραμμένη σ’ αυτήν έτσι ώστε να μην εκτίθεται σε καταστάσεις που την αποσυντόνιζαν. Συνήθως έπαιζε στο παιδικό χαλάκι. Οποιοσδήποτε ήχος ή αλλαγή περιβάλλοντος τής προκαλούσε μεγάλη συναισθηματική κατάρρευση. Επίσης, ανησυχούσαμε πολύ καθώς δεν έτρωγε και έχανε συνεχώς βάρος.
Μας υποστήριζε βέβαια και η οικογένειά μας, όμως ανακουφιστήκαμε πάρα πολύ όταν η Έλλη γράφτηκε στον παιδικό σταθμό της γειτονιάς μας. Η υποστήριξη που έλαβε από το προσωπικό ήταν πολύ μεγάλη. Έτσι, η Κέιτ μπόρεσε να κάνει μία μεγάλη στροφή στην καριέρα της. Από Μηχανικός Σχεδίασης έγινε εκπαιδευόμενη στον τομέα της Αποκατάστασης των Ατόμων με Αναπηρία. 
Σύντομα θα έπαιρνε και την πιστοποίησή της. Δεν κάνουμε μισές δουλειές! Με την Κέιτ να μελετά, εμένα να εξελίσσομαι στην καριέρα μου και την Έλλη να βελτιώνεται όλο και περισσότερο όσον αφορά την κοινωνική της ανάπτυξη, η περίοδος κατά την οποία ήταν από 2,5 έως 4 ετών ήταν πραγματικά χαρούμενη. 
Η Έλλη έγινε ένα χαρούμενο και αστείο κοριτσάκι που της άρεσε να συναναστρέφεται με τους ενήλικες. Φυσικά, ακόμη και τότε υπήρχαν προβλήματα που έπρεπε να επιλυθούν (πείραζε τα μάτια της, δεν έτρωγε καλά, κινούνταν υπερβολικά, ήθελε να είναι ανεξάρτητη κτλ). 
Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να κάνουμε και άλλο παιδί και έτσι ήρθε στον κόσμο και η άλλη μας κόρη, η Κέιρα, που τώρα είναι 18 μηνών. 
Η ζωή της Έλλη άλλαξε κατά πολύ καθώς απέκτησε μία νέα αδερφή και έπρεπε να αντιμετωπίσει και την είσοδό της σε ένα νέο περιβάλλον, το σχολείο. Η Έλλη δέχτηκε πολύ καλά τον ερχομό της Κέιρα και προσαρμόστηκε παρ' όλες τις δυσκολίες που είχε και συνεχίζει να έχει καθώς, λόγω των αλλεργιών της, πρέπει να την προσέχουμε πολύ. Και μετά, ήρθε το σχολείο …
Η Έλλη πήγε για πρώτη φορά στο σχολείο το Σεπτέμβριο του 2015, όταν έκλεισε τα 5 της χρόνια. Είναι το μεγαλύτερο παιδί στην τάξη της. Πήγαινε σε ένα υπέροχο, γραφικό σχολείο σε ένα χωριό που απέχει 5 χλμ. από το σπίτι μας. Δυστυχώς, έπρεπε να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες και έτσι αποφασίσαμε να τη γράψουμε σε ένα νέο σχολείο που παρακολουθεί από το φετινό Σεπτέμβριο. 
Όλη αυτή η περιπέτεια προκάλεσε πολύ άγχος σε όλη την οικογένεια. Έχω περάσει όλον σχεδόν τον «ελεύθερό» μου χρόνο προσπαθώντας να μειώσω το αντίκτυπο που είχαν όλες αυτές οι δυσκολίες στην Έλλη έτσι ώστε να αισθανθεί καλύτερα, καθώς είναι ήδη υπερβολικά αγχωμένη.
Και έτσι, από τη στιγμή που έγινα πατέρας, έχω περάσει πάρα πολλά. Μπορώ με ειλικρίνεια να ομολογήσω πως η Έλλη έχει αλλάξει τη ζωή μου ριζικά …. προς το καλύτερο. Με έκανε να δω τον κόσμο με διαφορετικά μάτια και έχω αλλάξει και ο ίδιος σε σχέση με 6 χρόνια πριν. 
Παρ' όλες τις αντιξοότητες και τους συνεχείς αγώνες που δίνουμε έτσι ώστε η Έλλη να λάβει την κατάλληλη υποστήριξη που χρειάζεται και της αξίζει, αισιοδοξώ όλο και περισσότερο. Η ζωή αλλάζει συνεχώς και αυτά που θεωρούσα κάποτε σημαντικά δεν είναι πλέον. 
Η επιρροή που έχει ασκήσει η Έλλη πάνω μου με έχει αλλάξει και ως επαγγελματία. Μπορώ πλέον να παίρνω αποφάσεις και να ηγούμαι με μεγαλύτερη ευκολία. Η Έλλη είναι ένα υπέροχο μικρό κορίτσι και είμαι σίγουρος πως θα επηρεάζει όλο και περισσότερο τον περίγυρό της καθώς μεγαλώνει και γίνεται πιο ανεξάρτητη. 
Είμαι ευγνώμων που έχω μία τόσο υπέροχη κορούλα που μου άλλαξε όλη τη ζωή και, παρόλες τις αγχωτικές καταστάσεις που έχουμε περάσει, είμαι βέβαιος πως η Έλλη θα συνεχίσει να βελτιώνεται καθώς μεγαλώνει.

Επιμέλεια κειμένου Σωτηριάδου Χριστίνα
Πηγή κειμένου και εικόνων www.wonderbaby.org 
(Αναδημοσιεύτηκε από throughscarlettseyes.com )

Friday, 8 April 2016

Ένα βρέφος μόλις 4 μηνών βλέπει για πρώτη φορά την μητέρα του / BABY SEES His MUM for the First Time

Για τους τέσσερις πρώτους μήνες της ζωής του, μια σπάνια πάθηση —διαγνώστηκε με Oculocutaneous Albinism— ανάγκασε τον Λέοπολντ Γουίλμπουρ να «βλέπει με τα χέρια του», αλλά πλέον τα ειδικά γυαλιά που φτιάχτηκαν γι' αυτόν θα τον βοηθήσουν να δει ξανά.
Ο πατέρας του κατέγραψε τη στιγμή που φόρεσε για πρώτη φορά τα γυαλιά του στο σπίτι της οικογένειας στο Γούντινβιλ της Ουάσινγκτον.
Οι σκηνές δείχνουν τον Λέοπολντ να κοιτάζει προς τα κάτω σε σύγχυση, προτού σηκώσει το κεφάλι του στην μητέρα του Έριν που του φωνάζει «γεια σου γλυκέ μου».

περισσότερα εδώ: tvxs

Thursday, 27 September 2012

Τι να κάνετε όταν το παιδί παραπονιέται
πως δεν βλέπει καλά

Απολύτως αναγκαίος είναι ο προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος 
σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Του Αναστάσιου Ιωάννη Κανελλόπουλου 
καθηγητή Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης

Children's Vision Problems Q&A

Απολύτως αναγκαίος είναι ο προληπτικός οφθαλμολογικός έλεγχος σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Το πιο σημαντικό πρόβλημα που μπορεί να παρουσιάσουν παιδιά της προσχολικής και αρχικής σχολικής ηλικίας είναι η αμβλυωπία ή το κοινώς λεγόμενο «τεμπέλικο μάτι», σημειώνει ο καθηγητής Οφθαλμολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, Αναστάσιος Ιωάννης Κανελλόπουλος.
Αμβλυωπία είναι η μειωμένη οξύτητα στο ένα μάτι. Οι λόγοι που την προκαλούν είναι πολλοί: Οποιοσδήποτε μηχανισμός αναγκάζει ένα παιδί να μη βλέπει καλά από το ένα μάτι, όσο βλέπει από το άλλο, επιδεινώνουν την όραση.
Η αμβλυωπία που δεν έχει αντιμετωπιστεί μέχρι την ηλικία 6 έως 9 ετών μένει σαν μόνιμη «αναπηρία» στο παιδί.  
Μελέτες που έχουν γίνει σε άλλες χώρες, έχουν δείξει ότι το 8% του γενικού πληθυσμού έχει κάποιου βαθμού αμβλυωπία. Με αυτά τα δεδομένα -τονίζει ο καθηγητής- η προληπτική εξέταση είναι αναγκαία. Πρόκειται για μια ανώδυνη διαδικασία, η οποία πρέπει να γίνεται κάθε ένα έως δύο χρόνια σε παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών. Η δεύτερη σημαντική ενότητα προληπτικών ελέγχων σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας είναι ο στραβισμός και η τρίτη αφορά τη στερεοσκοπική όραση του παιδιού. 

Σύμφωνα με τον κ. Κανελλόπουλο, οι πιο συχνές ερωτήσεις που απευθύνουν οι γονείς στον οφθαλμίατρο είναι οι εξής:
Ο πατέρας ή η μητέρα του παιδιού έχει πολύ υψηλή μυωπία. Μπορεί να την αποφύγει το παιδί;
Η μυωπία δεν είναι απόλυτα κληρονομήσιμη. Σε οικογένειες με ιστορικό μυωπίας είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα να υπάρχουν παιδιά με μυωπία, αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο. Απ΄ όσα γνωρίζουμε, δεν υπάρχει τρόπος σε νεανική ηλικία να αποφύγει κάποιος τη μυωπία ή την υπερμετρωπία. Είναι κάτι που γενετικά καθορίζεται στο νεογνό από τον χρόνο της εγκυμοσύνης και μάλιστα με διάφορες μεθόδους διάγνωσης. Ο οφθαλμίατρος μπορεί να ξέρει περίπου πόσο... 

Tuesday, 23 August 2011

Επικίνδυνες για τα παιδικά ματάκια οι ταινίες 3D;
3-D Movies: Are They Bad for Kids' Eyes?

Από mother 
Στην πλειοψηφία τους, οι παιδικές ταινίες που παίζονται στο cinema δεν είναι πλέον απλές, μια και η προβολή τους είναι τρισδιάστατη, ενώ αντίστοιχα και στο σπίτι υπάρχει η πιθανότητα να βρίσκεται μια τηλεόραση με τέτοιες προδιαγραφές. Όμως, πόσο καλό είναι αυτό για τα μάτια ενός μικρού παιδιού; 

Could 3D TV damage our children's eyes?

Είναι γεγονός ότι, όπου παίζεται παιδική ταινία με τέτοιου είδους προβολή, οι ουρές είναι μεγάλες, αφού οι γονείς θέλουν το παιδί τους να δει όσο πιο «τέλεια» μπορεί την ταινία και με την τελευταία «λέξη» της τεχνολογίας!
Παρόλα αυτά, δεν είναι λίγα εκείνα τα παιδιά –ιδιαίτερα τα μικρά- που αρνούνται πεισματικά να φορέσουν τα ειδικά γυαλιά που απαιτούνται σε τέτοιου είδους προβολές, με αποτέλεσμα να βλέπουν όλη την ταινία σε πολύ χειρότερη ποιότητα από ότι θα την έβλεπαν αν πήγαιναν σε μια συμβατική έκδοση της ταινίας.
Εκτός όμως από αυτή –την πολύ συχνή- περίπτωση, οι επιστήμονες, αλλά και οι εταιρείες κατασκευής τηλεοράσεων και παιχνιδομηχανών 3D, προειδοποιούν ότι υπάρχει ο κίνδυνος να επηρεαστούν σημαντικά τα ματάκια των παιδιών που δεν έχουν ακόμα κλείσει τα 6 έτη!

Οι ειδικοί πιστεύουν πως υπάρχει η πιθανότητα οι τρισδιάστατες προβολές -που στέλνουν ταχύτατα διαφορετική εικόνα στο αριστερό και στο δεξί μάτι- να επηρεάσουν την ανάπτυξη της όρασης σε μικρά παιδιά και να οδηγήσουν ακόμα και σε στραβισμό! Εκτός όμως από την ακραία αυτή πιθανότητα, η κόπωση των ματιών και η γενικευμένη κούραση, δεν αποτελούν απλά μια μικρή πιθανότητα για ένα νεαρής ηλικίας παιδί, αλλά βεβαιότητα.

Λόγω όλων των παραπάνω, είναι πολύ καλύτερα οι γονείς να συμβουλεύονται τον παιδίατρο, έτσι ώστε εκείνος να κρίνει υπεύθυνα, εάν η όραση του παιδιού μπορεί να αντιμετωπίσει τέτοιες «προκλήσεις»! 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki