Showing posts with label Blue Whale Game-Μπλε Φάλαινα. Show all posts
Showing posts with label Blue Whale Game-Μπλε Φάλαινα. Show all posts

Thursday, 31 January 2019

Αυτοκτόνησε 13χρονη που έπαιζε την "Μπλε Φάλαινα"
13-Year-Old Kills Herself In ‘Blue Whale’ Challenge

Γονείς, ενισχύστε την ψηφιακή σας νοημοσύνη

Η έφηβη, σύμφωνα με την Daily Mail, άφησε ζωγραφιές με φάλαινες και μία λίστα με 25 πράγματα που ήθελε να κάνει πριν πεθάνει, μαζί με οδηγίες του παιχνιδιού, που ενθαρρύνει τους παίκτες να αυτοκτονήσουν.

Νεκρή στο κρεβάτι της στα Άδανα της νότιας Τουρκίας βρέθηκε η 13χρονη Emine Karadag, η οποία αυτοκτόνησε με την καραμπίνα του πατέρα της παίζοντας το διαδικτυακό παιχνίδι αυτοκτονίας «Μπλε Φάλαινα».
..............
περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 5 August 2018

Momo: Ένα νέο παιχνίδι αυτοκτονίας
Γονείς, ενισχύστε την ψηφιακή σας νοημοσύνη!

Συναγερμός έχει σημάνει από την εμφάνιση ενός νέου επικίνδυνου «παιχνιδιού», το οποίο θεωρείται εξίσου επικίνδυνο με την «Μπλε Φάλαινα», ένα παιχνίδι το οποίο ίσως συνδέεται με την απόπειρα αυτοκτονίας ενός 17χρονου πριν από λίγο καιρό στη Μυτιλήνη.

Σύμφωνα με το αρμόδιο γραφείο της ειδικής υπηρεσίας που συστάθηκε για να εντοπίζει επικίνδυνα παιχνίδια διαδικτυακών προκλήσεων υπήρξε ενημέρωση για το «Momo» που άρχισε από το Facebook, ωστόσο πλέον έχει «γιγαντωθεί» μέσω WhatsApp, ενώ έχει ήδη αναφερθεί ο θάνατος μίας 12χρονης στην Αργεντινή.

Το κορίτσι κινηματογραφούσε τις δραστηριότητές της, πριν κρεμαστεί από ένα δέντρο στην αυλή του σπιτιού του, σύμφωνα με το Buenos Aires Times. Οι αρχές υποψιάζονται ότι κάποιος την ενθάρρυνε να αυτοκτονήσει, αναφέρει η έκθεση.
Η αρχική «πρόκληση» για τον παίκτη, ήταν να επικοινωνήσει με έναν άγνωστο αριθμό που είχε ως avatar μία τρομακτική γυναικεία μορφή, ενώ έπειτα καλείται να περάσει μια επικίνδυνη δοκιμασία.
Οι σχεδιαστές του παιχνιδιού φαίνεται πως έκλεψαν τη συγκεκριμένη μορφή από τον Γιαπωνέζο αρτίστα Midori Hayashi, ο οποίος, όπως αποδείχθηκε από την έρευνα των Αρχών, δεν είχε ιδέα για το φονικό παιχνίδι.

Από την πλευρά του, επιθεωρητής από τη Βραζιλία, ο οποίος συμμετέχει στην παγκόσμια έρευνα, ανέφερε ότι το παιχνίδι φέρεται να αποτελεί βάση για κλοπή δεδομένων από μεγάλες εγκληματικές ομάδες, που δρουν μέσω Διαδικτύου σε ολόκληρο τον κόσμο.
Οι αρχές έχουν συνδέσει μάλιστα ήδη το παιχνίδι «Momo» με την αυτοκτονία μίας 12χρονης στο Μπουένος Άιρες, εκδίδοντας επείγουσα προειδοποίηση προς τους γονείς, ώστε να λάβουν τα μέτρα τους.
Παράλληλα, ερευνούν και άλλες «παράξενες» υποθέσεις με θανάτους εφήβων σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία του BBC, το «Momo» έχει κάνει επιβεβαιωμένα την εμφάνισή του σε Μεξικό, Αργεντινή, Ηνωμένες Πολιτείες, Γερμανία και Γαλλία, ωστόσο δεν αποκλείεται να έχει επεκταθεί και σε περισσότερες χώρες.
madata
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 29 May 2017

Γονείς, ενισχύστε την ψηφιακή σας νοημοσύνη!
Η «Μπλε Φάλαινα» και ο διαδικτυακός Ωκεανός
The Blue Whale: Important Information for Parents!

The Blue Whale Suicide Game: 
Important Information for Parents!
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, ψυχίατρος Δρ. Κωνσταντίνος Σιώμος μιλάει στην «Ε»
«Τα παιδιά στην περίοδο της εφηβείας θα κάνουν συνήθως αυτό που κάνει η παρέα. Η ενημέρωση και μόνο δεν φτάνει γι΄ αυτήν την ηλικιακή ομάδα. Στο σχολείο θα πρέπει να υπάρχει ειδικό μάθημα έτσι ώστε να αποκτήσουμε ψηφιακή νοημοσύνη διότι το 2025 χρήστες του ίντερνετ θα είναι 9 στους 10 σε όλον τον πλανήτη και όχι 1 στους 2 που είναι σήμερα».

Ο κ. Κωνσταντίνος Σιώμος είναι ψυχίατρος όμως η «Ε» του ζήτησε να μιλήσει με αφορμή την αρρωστημένη τρέλα που ονομάζεται «Μπλε Φάλαινα» και με τη δεύτερη ιδιότητά του. Είναι πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο που σαν βασικό σκοπό έχει την ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα.

Τα χαρακτηριστικά αυτής της θανατηφόρας, εν τέλει σε πολλές περιπτώσεις, σειράς δοκιμασιών είναι γνωστά. 
Γι' αυτό τον λόγο ρωτάμε τον κ. Σιώμο τι πρέπει να κάνουν οι γονείς σε τέτοιες περιπτώσεις. 
«Από πολύ μικρή ηλικία οφείλουμε να έχουμε κάποια φίλτρα, προγράμματα γονικού ελέγχου για να μπορούμε να ελέγχουμε και να έχουμε φραγή σε ιστοσελίδες για παράνομο, ακατάλληλο ή επιβλαβές περιεχόμενο. Όλες οι εταιρίες τηλεπικοινωνιών έχουν ειδικά προγράμματα που τα προμηθεύουν αυτά αρκεί να το ζητήσουμε. Από κει και πέρα χρειάζεται ενημέρωση», λέει και αμέσως γίνεται πιο συγκεκριμένος: 
«Στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή ο γονέας δεν μπορεί να μένει στο «ξέρω μόνο να ανοίγω τον υπολογιστή». 
Πρέπει να ενισχυθεί η ψηφιακή του νοημοσύνη. Έχουμε όλοι ένα προφίλ στο διαδίκτυο. 
Ξέρουμε πώς να το διαχειριζόμαστε; 
Ποια είναι τα δικαιώματά μας; 
Ξέρουμε να τα ασκούμε; 
Για να μάθουμε και στα παιδιά μας. Ξέρουμε πώς να προστατευτούμε από το μπούλινγκ; 
Κάτι που είναι βασικό στοιχείο στο παιχνίδι «μπλε φάλαινα». Το παιδί μέσω του φόβου συνεχίζει να παίζει. Ένας ενήλικας θα το έκλεινε ή θα το αγνοούσε ή θα έκανε την καταγγελία αν απειλούνταν. Ένα παιδί δεν έχει την ικανότητα αντίστασης.
Άρα πρέπει να πούμε στα παιδιά μας να μην φοβούνται. Να έχουμε έναν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας. Να μην είμαστε τιμωρητικοί ή απαξιωτικοί. Να είμαστε κοντά στα παιδιά για να μας εμπιστευτούνε. Μόλις μας εμπιστευτούν να τα στηρίξουμε. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα απομονωθούν και αν γίνει αυτό θα επιτευχθεί ο στόχος του συγκεκριμένου παιχνιδιού και όλων αυτών των αντίστοιχων παιχνιδιών».
Σύμφωνα με τον ίδιο το φαινόμενο «Μπλε Φάλαινα» δεν είναι το πρώτο. Υπάρχουν κι άλλα που έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν και επηρεάζουν κυρίως αδιάγνωστους καταθλιπτικούς έφηβους ή ομάδες παιδιών που κάνουν χρήση ουσιών είτε όταν προέρχονται από φτωχό κοινωνικό και υποστηρικτικό περιβάλλον.
«Το 2006 υπήρχαν 100.000 σελίδες για το πώς μπορεί να αυτοκτονήσει κάποιος. Άρα πρέπει να δούμε πώς θα το προσεγγίσουμε» τονίζει χαρακτηριστικά.
ΕΧΕΜΥΘΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

«Σε ένα πρώτο επίπεδο το διαδίκτυο μπορεί να χαρακτηριστεί ως εχέμυθος πληροφοριοδότης. Σε ανθρώπους που έχουν περιέργεια για όλα αυτά τα φαινόμενα το διαδίκτυο μπορεί να δώσει όλες αυτές τις πληροφορίες και δεν είναι εύκολο να βάλεις όριο σε αυτές.
Αφού συλλέγονται αυτές οι πληροφορίες δημιουργούνται ομάδες αυτοκτονίας.
Σε ένα τρίτο επίπεδο μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα δοκιμαστήριο στο οποίο οι έφηβοι εμπλέκονται σε αυτοκτονικού τύπου συμπεριφορές με ελάσσονα αυτοκτονική συμπεριφορά δηλαδή χαρακιές και χρήση ουσιών. 
Σιγά- σιγά εξοικειώνεται. 
Αυτό καταγράφεται και βρίσκει μιμητές σε όλον τον κόσμο.

Πέρα από την ελάσσονα αυτοκτονική συμπεριφορά υπάρχει και η μείζονα αυτοκτονική συμπεριφορά με ακρωτηριασμούς και τέλος υπάρχουν και οι ολοκληρωμένες αυτοκτονικές συμπεριφορές. Στην Ιαπωνία θεωρείται λύση σε κάποια προβλήματα, λόγω κουλτούρας. Υπάρχει και η συνάντηση που ονομάζεται Net Suicide που είναι η συνάντηση στον ίδιο χώρο ανθρώπων που θέλουν να αυτοκτονήσουν. Κάποιος παρατηρητής υπάρχει. Εδώ δεν είναι μόνο ψυχιατρικό το θέμα, υπάρχουν και ποινικές ευθύνες. Γι' αυτό χρειάζεται επιστημονικό τιμ με την αστυνομία και να ελέγξουμε και τις νομοθεσίες μας αυτά τα θέματα. Τα θέματα αυτά πρέπει να μπούνε σε ένα πλαίσιο διεθνούς δικαίου».

Και εγένετο Ακαδημία Ψηφιακού Πολίτη…
Ζητάμε από τον κ. Σιώμο να μας μιλήσει για τη λειτουργία της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Εθισμού και εξηγεί πως αν και αρχικός στόχος είναι να ευαισθητοποιήσει σε θέματα γύρω από το διαδίκτυο, 
«προχωρώντας όμως τα χρόνια μέσα από την επιστημονική γνώση και τη μας δουλειά ιδρύσαμε το καλοκαίρι του 2016 την Ακαδημία Ψηφιακού Πολίτη. Είναι ένα εκπαιδευτικό όργανο της Εταιρείας που συνεργάζεται στην ευαισθητοποίηση του κοινού καθώς επίσης και οργανώνουμε ημερίδες με σκοπό τη δημιουργία ενός φόρουμ διεπιστημονικής προσέγγισης και βέλτιστων πρακτικών για τη διαχείριση αυτών των θεμάτων».

ΠΩΣ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
«Η μπλε φάλαινα εντάσσεται στο κυβερνο-έγκλημα»

*Τι λέει στην «Ε» ο ποινικολόγος, Δρ. Φώτης Σπυρόπουλος
«Η μπλε φάλαινα καθώς και άλλες συναφείς πρακτικές με τις οποίες ανήλικοι προκαλούνται σε "ασκήσεις θάρρους" μέσω διαδικτύου εντάσσονται στο κυβερνο-έγκλημα, με την έννοια

Tuesday, 23 May 2017

Το «σιγά μην συμβεί στο δικό μου παιδί», δεν ισχύει.

Το επικίνδυνο φαινόμενο "μπλε φάλαινα", έφτασε και στην Ελλάδα. Οι αυτοκτονίες στο εξωτερικό έχουν φτάσει τις 300 περίπου ενώ μόλις χθες ένα κοριτσάκι 15 ετών στην Ελλάδα παραλίγο να χάσει τη ζωή του.

Ποσό ενημερωμένοι είμαστε εμείς οι γονείς; 
Τι ξέρουμε για αυτό το άκρως επικίνδυνο διαδικτυακό παιχνίδι; 
Πως μπορούμε να προφυλάξουμε τα παιδιά μας; 

Η παγίδα είναι ότι είναι ένα παιχνίδι. 
«Σιγά μη συμβεί στο δικό μου παιδί» σκεφτόμαστε. 
Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος προειδοποιεί. 
Κάποιες εκπομπές στην τηλεόραση προειδοποιούν. 
Είναι αρκετό; 
Τα σχολεία τι κάνουν; 
Ελπίζω στο μάθημα πληροφορικής να έχουν ήδη συζητήσει για αυτό.

Το διαδίκτυο έχει κατακλύσει την ζωή των παιδιών μας. 
Όλα με ένα κινητό στο χέρι να μιλούν με τους φίλους τους, τις ομάδες που έχουν δημιουργήσει. Έχουν αφήσει στην άκρη τα laptop τους υπολογιστές και τα πάντα τα κάνουν μέσω κινητού τηλεφώνου. 
Πόσο μπορούμε να τα ελέγξουμε; 
Μιλάμε στα παιδιά μας για το φαινόμενο της μπλε φάλαινας, τους εφιστούμε την προσοχή. 
Τα παιδιά όμως… είναι παιδιά. 
«Χαζός είμαι βρε μάνα που θα παίξω αυτό το παιχνίδι;». 
Κάπως έτσι απαντούν, ανέμελα, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν ποσό δελεαστική μπορεί να είναι η παγίδα. 
Είμαι σίγουρη ότι τα περισσότερα παιδιά μπαίνουν να παίξουν από περιέργεια και μόνο. Λίγο ακόμα, λίγο ακόμα, για να πάμε παρακάτω, να δούμε τι θα γίνει, σκέφτονται και αυτή η περιέργεια μπορεί να τα σκοτώσει. Ή στην καλύτερη περίπτωση να τα φοβίσει. 

Τα παιδιά, παιδιά είναι. 
Ψάχνουν, θέλουν να κάνουν τις δικές τους ανακαλύψεις, θέλουν να αισθανθούν σπουδαία. 
Να καμαρώσουν στην τάξη τους και στην παρέα τους. Ένα παιχνίδι που ξεκινά αθώα, καταλήγει σε τραγωδία.

Έχω μιλήσει και γω στα παιδιά μου για αυτό. 
Επισκέφτηκα την σελίδα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ενημερώθηκα. Όταν τους μίλησα δεν περίμενα καμία άλλη απάντηση από αυτήν που άκουσα «σιγά βρε μαμά υπερβάλλεις. Είναι δυνατόν να κάνω κάτι τέτοιο». 
Σίγουρα το ίδιο θα πίστευαν και οι γονείς των θυμάτων. 
«Είναι δυνατόν το παιδί μου να κάνει κάτι τέτοιο;». 
Ίσως πολλά από αυτά τα παιδιά που πιάστηκαν στον ιστό της αράχνης αυτού του παιχνιδιού να το έκαναν από απλή περιέργεια. Ίσως ξεκίνησαν να παίζουν το θανατηφόρο παιχνίδι έτσι για να σπάσει η μονοτονία της καθημερινότητα τους. 
Το πιθανότερο είναι ότι τα περισσότερα από αυτά, μιλάμε για 300 άλλωστε, ήταν παιδιά με γονείς που νοιάζονται γι’ αυτά. Παιδιά που δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς ότι θα έφταναν στον θάνατο. 
Πώς μπορείς να προστατεύσεις το παιδί σου πραγματικά τελικά;
Προσπαθώ να απωθήσω την σκέψη ότι τα παιδιά μπορεί να μπουν σε αυτή την διαδικασία από περιέργεια. 
Όταν κλείνουν την πόρτα για να μιλήσουν με τους φίλους τους τρέμω. Μιλάνε ή παίζουν. 
Ελέγχω όσο μπορώ. Και όσο δεν μπορώ. 
Τους μιλάω καθημερινά για αυτό το φαινόμενο. Και για άλλα. Και για αυτά που θα σκαρφιστούν στο μέλλον αρρωστημένα μυαλά. 
Η φαντασία μας όμως ωχριά μπροστά σε αυτούς που μισούν το ανθρώπινο είδος. 
Τους εφιστώ την προσοχή. Ίσως και να τα φοβίζω με τα λόγια μου, το προσέχω όσο μπορώ. 
Παρακολουθώ με τα μάτια μου ακόμα και όταν λείπω. 
Ακόμα και πίσω από την πόρτα. 
Εμείς οι γονείς έχουμε και μια έκτη αίσθηση. Έχουμε και τις διαισθήσεις που μας οδηγούν. Είμαστε υποψιασμένοι. 

Να μιλάμε. Να μιλάμε στα παιδιά μας. Να τα ενημερώνουμε με σοβαρότητα. Με στοιχεία. Να μιλάμε. Να μιλάμε. Να μιλάμε.

themanagers

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki