Δεν είναι ο εκπάλγου ομορφιάς λεβεντονιός, ο έλληνας με την απολλώνια
ομορφιά, που σφάζονται τα θηλυκά στα ποδάρια του.
Δεν είναι ο "Μπάμπης μας", με το γαμάτο επάγγελμα, την σέξι στολή και τα κονέ του στην high society...
Όχι, δεν είναι.
Είναι το χειριστικό, το απόλυτα κτητικό αρσενικό που παραπλάνησε και καπάρωσε ένα κοριτσάκι 14χρονο, και δεν καταγγέλθηκε από κανέναν (από 'κει ξεκίνησαν όλα)
Είναι δολοφόνος, ένας κοινός δολοφόνος, σκληρός άνθρωπος, αδίστακτος.
Είναι αυτός, που θέλοντας να της βουλώσει το στόμα, να την κάνει να σκάσει, κυριολεκτικά την έσκασε, την δολοφόνησε («για το καλό του παιδιού του»!!!!!!.
Την σκότωσε αργά και βασανιστικά μπροστά στο μωράκι της, την έκλαιγε,
και ορκίζεται στην πατρική αγάπη.
Όχι, δεν είναι ο "Μπάμπης", είναι ο Χαράλαμπος Αναγνωστόπουλος, ο δολοφόνος.
Το Χαμομηλάκι
Είναι ο στυγνός εγκληματίας, με το παγερό βλέμμα, που σχεδίασε
με απόλυτη ψυχραιμία το "άλλοθί του".
Είναι ο απαθής ψεύτης, ο αναίσχυντος υποκριτής...
Είναι ο απαθής ψεύτης, ο αναίσχυντος υποκριτής...
Υποκριτικό, αηδιαστικό, το αγκάλιασμά του στη γυναίκα που της στέρησε
το παιδί της.
Όχι, δεν είναι ο "Μπάμπης", είναι ο Χαράλαμπος Αναγνωστόπουλος, ο δολοφόνος.
Το Χαμομηλάκι



