Την προσοχή των γονέων εφιστούν οι ειδικοί, οι οποίοι διαπιστώνουν πως οι διατροφικές διαταραχές «χτυπούν» πλέον όχι μόνον ενήλικες και εφήβους αλλά ακόμη και μαθητές Δημοτικού. Είναι ενδεικτικό, πως το 5% των παιδιών έως 12 ετών έχουν κάνει ή επιθυμούν να κάνουν δίαιτα αλλά και γυμναστική για να φτιάξουν το σώμα τους!
Και ναι μεν, το παραπάνω στοιχείο δεν μπορεί να οδηγήσει σε διάγνωση, είναι όμως πιθανό τα παιδιά με πολύ χαμηλό βάρος και διαταραχή της εικόνας σώματος να παρουσιάζουν κάποιου είδους διατροφική διαταραχή.
Στην ερώτηση, ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν ακόμη και μικρά παιδιά στην ανορεξία ή τη βουλιμία, οι ειδικοί παραδέχονται πως δεν είναι απολύτως βέβαιοι, καθώς κάθε παιδί αντιδρά διαφορετικά σε συγκεκριμένα ερεθίσματα.
Παρόλα αυτά, από τη μελέτη περιπτώσεων ανορεξίας προκύπτει πως η συγκεκριμένη νόσος οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, όπως είναι η κληρονομικότητα, τα οικογενειακά προβλήματα, η πίεση που πιθανόν ασκούν οι γονείς, η ενδοοικογενειακή κακοποίηση, η χαμηλή αυτοεκτίμηση κ.λπ.
«Σύμμαχοι» της νευρογενούς ανορεξίας και βουλιμίας είναι καιτα πρότυπα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ, όπου και συνήθως το αδύνατο σώμα παρουσιάζεταιως το «εισιτήριο» προς την επιτυχία.
«Η ανορεξία είναι μια ασθένεια που πάει ενάντια σε βασικά ένστικτα Τα παιδιά βιώνουν βασανιστική πείνα, έως ότου να επιτύχουν να επιβληθούν στις ανάγκες του σώματος τους. Δεν αρκεί όμως η πίεση της οικογένειας ώστε να τραφούν σωστά. Δυστυχώς,η ανορεξία είναι μια πολυπαραγοντική νόσος με βαθύτερα αίτια», υπογραμμίζει η κ. Αλεξάνδρα Ρούσσου παιδοψυχίατρος, πρόεδρος της Εταιρείας για Ψυχική Υγεία Παιδιού και Εφήβου και Υπεύθυνη του Διεπιστημονικού Κέντρου για την Πρόληψη του Καπνίσματος και Αγωγής Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αυτός άλλωστε, είναι και ο λόγος που η θεραπευτική αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών απαιτεί τη συνεργασία παιδιού, οικογένειας και μιας διεπιστημονικής ομάδας (ψυχίατρος ή ψυχολόγος, παιδίατρος, διατροφολόγος) που θα ενώσει τις δυνάμεις της ώστε να εντοπίσει και να «δουλέψει» μαζί με το παιδί τα αίτια που το οδηγούν να έχει παθολογική σχέση με το φαγητό αλλά και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας που πιθανόν να προκύψουν εξ’ αιτίας της ανορεξίας ή/και της βουλιμίας.
Τα καλά νέα είναι πως σύμφωνα με διεθνή στοιχεία το 70% των παιδιών και εφήβων παρουσιάζουν βελτίωση μετά από θεραπεία – η οποία όμως κρατά χρόνια –και ακόμη πιο θετικό είναι πως οχτώ στους δέκα ανήλικους ασθενείς αποκτούν το φυσιολογικό τους βάρος αποφεύγοντας έτσι προβλήματα, όπως είναι η πρόωρη οστεοπόρωση, οι ενδοκρινολογικές διαταραχές και ακόμη σοβαρότερα προβλήματα υγείας.
«Παρόλα αυτά, το 5% των ανηλίκων στο δυτικό κόσμο χάνουν τη ζωή τους εξ’ αιτίας των διατροφικών διαταραχών. Και αυτό το ποσοστό είναι πολύ υψηλό», υπογραμμίζει η κ. Ρούσσου.
- Η αδυναμία διατήρησης του βάρους σώματος μέσα στα φυσιολογικά όρια για το φύλο, το ύψος και την ηλικία
- Ο υπερβολικός φόβος για την παχυσαρκία
- Η διαταραχή της εικόνας σώματος (εντύπωση ότι το σώμα είναι παχουλό, ακόμη κι όταν είναι υπερβολικά αδύνατο)
- Η αμηνόρροια (έλλειψη περιόδου)
- Συνεχή επεισόδια υπερκατανάλωσης φαγητού
- Πρόκληση εμετού
- Χρήση καθαρτικών ή διουρητικών για να μην πάρουν βάρος
- Υπερβολική ενασχόληση με το φαγητό και το βάρος
Four years ago, my 14-year-old daughter, Kitty, was diagnosed with anorexia.
Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
Συνέπεια αυτής της κατάστασης είναι να εκδηλώνουν τα παιδιά προβλήματα όπως ο πόνος στη μέση, οι ανισοϋψείς ώμοι (ο ένας είναι πιο χαμηλά από τον άλλο), η κύφωση και η επονομαζόμενη λειτουργική σκολίωση εκ στάσεως - προβλήματα τα οποία ευτυχώς συνήθως είναι παροδικά και μπορούν να βελτιωθούν με ειδικές ασκήσεις. Αυτά ανέφερε χθες ο πρόεδρος της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας κ. Ανδρέας Κωνσταντόπουλος, καθηγητής Παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και την ενημερωτική συνάντηση για τον αθλητισμό και τα παιδιά που διοργανώνει η Εταιρεία το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα. Όπως εξήγησε ο κ. Κωνσταντόπουλος, το να μεταφέρει ένα παιδί σχολική τσάντα με βάρος διπλάσιο από αυτό που αντέχει το σώμα του έχει συνέπειες - ιδίως όταν τη μεταφέρει στον έναν ώμο ή όταν δεν είναι η κατάλληλη για το σώμα του. 
Από μικρά στα βάσανα... Ασήκωτες είναι οι περισσότερες σχολικές τσάντες που μεταφέρουν καθημερινά οι μαθητές της χώρας μας, όπως έδειξε έρευνα της Ελληνικής Παιδιατρικής Εταιρείας, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στη σπονδυλική στήλη και στη μέση τους.
Posts
