«Αφοπλισμό» στα σχολεία προωθεί ο Σαρκοζί

Σειρά αυστηρότερων μέτρων για την καταπολέμηση της βίας στα σχολεία ανακοινώνει ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί. Ανάμεσά τους, σώμα ειδικών πρακτόρων και δικαίωμα στο διδακτικό προσωπικό να ελέγχει τις σάκες των μαθητών

Σειρά αυστηρότερων μέτρων για την καταπολέμηση της βίας στα σχολεία ανακοινώνει ο Γάλλος Πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί. Ανάμεσά τους, σώμα ειδικών πρακτόρων και δικαίωμα στο διδακτικό προσωπικό να ελέγχει τις σάκες των μαθητών.

Ο Γάλλος Πρόεδρος δεν υιοθέτησε ωστόσο δύο από τις πιο αμφιλεγόμενες προτάσεις του υπουργού Παιδείας Ξαβιέ Νταρκό: την εγκατάσταση συστημάτων ανίχνευσης στις εισόδους των σχολικών ιδρυμάτων και οικονομικές κυρώσεις για την οικογένεια, όταν το παιδί φέρνει όπλο στο σχολείο.

Τα μέτρα ανακοινώθηκαν από τον αρχηγό του γαλλικού κράτους λίγες ημέρες μετά το σάλο που προκλήθηκε όταν ένας 13χρονος μαθητής τραυμάτισε ελαφρά με μαχαίρι μια εκπαιδευτικό σε λύκειο της νοτιοδυτικής Γαλλίας.

«Δεν υπάρχει ζήτημα να ανεχθούμε την παρουσία όπλων στον περίβολο των σχολικών ιδρυμάτων. Το διευθυντικό και το στελεχικό προσωπικό θα πρέπει στο μέλλον να διαθέτουν τα μέσα για να εξασφαλίζουν ότι οι μαθητές δεν φέρουν όπλα», δήλωσε ο Σαρκοζί σε ομιλία του στο προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων.

«Για το σκοπό αυτό θα εξουσιοδοτηθούν συγκεκριμένα να ανοίγουν τις τσάντες και τις σάκες και, αν ο μαθητής κατέχει όπλο, να υφίσταται όλες τις συνέπειες. Ας μην ξεχάσουμε ποτέ τους 17 νεκρούς του Βίνεντεν στη Γερμανία», πρόσθεσε αναφερόμενος στο φονικό που διαπράχθηκε στις 11 Μαρτίου σε σχολείο αυτής της γερμανικής πόλης.

"Θέλω επίσης κάθε διευθυντής σχολείου να μπορεί να διαθέτει μια κινητή ομάδα πρακτόρων εκπαιδευμένων για το σκοπό αυτό που θα βοηθούν σε παιδαγωγικό επίπεδο τους επικεφαλής των ιδρυμάτων αν υπάρξει συγκεκριμένη δυσκολία σχετική με την πειθαρχία σε λύκειο ή κολέγιο", συνέχισε.

Ο Σαρκοζί εξέφρασε επίσης τη βούλησή του να αναπτυχθεί στα σχολικά ιδρύματα η παρακολούθηση με κάμερες.

Στη διάρκεια της ομιλίας του, η οποία αφορούσε γενικότερα θέματα ασφαλείας, ο Γάλλος πρόεδρος επέκρινε όσους κατέκριναν αυτά τα μέτρα.

Συνδικάτα εκπαιδευτικών και γονέων μαθητών είχαν εκφράσει πολύ έντονες επιφυλάξεις και η αντιπολίτευση είχε κατηγορήσει τον αρχηγό του κράτους ότι ανεβάζει το θέμα της ασφάλειας μέσα στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωπαϊκές εκλογές. 

πηγή: εφημερίδα Έθνος

Δεν φροντίζουμε να δώσουμε Παιδεία, κάμποση αγάπη, κατανόηση και μια ελπίδα για το μέλλον στα παιδιά μας, 

πριν εισαχθεί και εδώ αυτό το φρούτο 

εξ Αμερικής μέσω από της «εταίρας» Ευρώπης;

Σε υπόγεια κάνουν μάθημα τα παιδιά στο Ασβεστοχώρι

Στους δρόμους βγήκαν γονείς και μαθητές στο Ασβεστοχώρι, απαιτώντας να κάνουν μάθημα σε άνετες και φωτεινές αίθουσες. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικών Σχολείων Ασβεστοχωρίου, Γ. Γαρυφάλλου, μιλάει στο tvxs και καταγγέλλει ότι παρά τη διαρκή και επίμονη πίεση, κανείς δεν δείχνει το παραμικρό ενδιαφέρον να δώσει λύση στο σοβαρότατο πρόβλημα της σχολικής στέγης.

Οι μαθητές του λυκείου στο Φίλυρο κάνουν μάθημα στους χώρους του παλιού κοινοτικού καταστήματος. Στο Χορτιάτη το δημοτικό σχολείο χτίστηκε πριν από έναν χρόνο, αλλά ήδη ξεπεράστηκε και ετοιμάζονται προκάτ κατασκευές στην αυλή του.

Όπως αναφέρει ο Γ. Γαρυφάλλου, το γυμνάσιο και το λύκειο Ασβεστοχωρίου στεγάζει 19 τμήματα σε μικρούς, ακόμα και υπόγειους χώρους. Επίσης, έχουν καταργηθεί χημεία, εργαστήρια και ημιυπαίθριοι χώροι για να λειτουργήσουν ως τάξεις.

Κατά τον κ. Γαρυφάλλου, υπάρχουν ορατές λύσεις, όμως οι αρμόδιοι φορείς αδιαφορούν εδώ και οκτώ χρόνια για το γεγονός αυτό. Έτσι, το Συμβούλιο Γονέων αποφάσισε σε σχετική του συνέλευση ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από τις διαρκείς κινητοποιήσεις. 

περισσότερα: TVXS

.

Τα σκολειά χτίστε

Με τη φλόγα που ψαίνει και που πλάθει,
με της καρδιάς τη φλόγα, με του Λόγου
τη δύναμη, ξεσκέπαστα, καθάρια,
και με τα χέρια, και με τα μαχαίρια,
τον τόπο πάρτε.

Κάτου σημάδια που έμπηξε το ψέμα!
Τα ταξίματα φέρτε στης Αλήθειας
της ιερής το βωμό και τα σφαχτάρια.
Στον τόπο απάνου όχι πολέμων κάστρα·
τα σκολειά χτίστε!

Λιτά χτίστε τα, απλόχωρα, μεγάλα,
γερά θεμελιωμένα, από της χώρας
ακάθαρτης, πoλύβοης, αρρωστιάρας
μακριά μακριά τ' ανήλιαγα σοκάκια,
τα σκολειά χτίστε!

Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων
περίσσια ανοίχτε, νάρχεται ο κυρ Ήλιος,
διαφεντευτής, να χύνεται, να φεύγει,
ονειρεμένο πίσω του αργοσέρνοντας
το φεγγάρι.

Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν
μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια
με τους κελαϊδισμούς και με τους μόσκους·
κι ο δάσκαλος, ποιητής και τα βιβλία
να είναι σαν κρίνα.
................................................................

Κωστής Παλαμάς

Για τα παιδιά που φεύγουν από το σπίτι - Τι κάνει ένα παιδί να φύγει από το σπίτι;

Οι πρόσφατες έρευνες καθώς και η καθημερινή επικαιρότητα παρουσιάζουν μεγάλη αύξηση στον αριθμό των παιδιών που φεύγουν από το σπίτι τους με τη θέλησή τους κάθε χρόνο. Τα παιδιά είναι σε προεφηβική ηλικία ή σε εφηβεία, κατά το μεγαλύτερο ποσοστό. Τα περισσότερα από αυτά επιστρέφουν σπίτι μετά από λίγες ώρες ή μια–δυο μέρες, κάποια –λίγα ευτυχώς– όμως εξαφανίζονται και η τύχη τους αγνοείται.

Συνήθως πού πηγαίνουν οι έφηβοι που «το σκάνε» από το σπίτι;

«Σε φίλους ή στον σύντροφο. Στη δεύτερη περίπτωση τα πράγματα μπορεί να γίνουν τραγικά και επικίνδυνα. Τις περισσότερες φορές κάποιος μεγαλύτερος τους έχει πουλήσει έρωτα και η κατάληξη είναι η προώθηση στην πορνεία. Συνήθως στο εξωτερικό».

Τα παιδιά περιφέρονται άσκοπα, ή βρίσκουν καταφύγιο σε χώρους που συχνάζουν συνομήλικοι ή μεγαλύτεροί τους π.χ. internet café ή τέλος καταφεύγουν σε φιλικά ή και συγγενικά σπίτια.

 .

Τι κάνει, όμως, ένα παιδί να φύγει από το σπίτι; 

Η φυγή είναι μια ακραία έκφραση αντίδρασης του παιδιού στη γενικότερη πίεση που εισπράττει τόσο από την οικογένειά του όσο και από το σχολείο, από την πλευρά δηλαδή των ενηλίκων. Νιώθοντας, λοιπόν ότι αδικείται, ότι κανείς δεν τον καταλαβαίνει, ότι όλοι έχουν υπερβολικές απαιτήσεις από αυτόν, ο έφηβος ανοίγει την πόρτα και φεύγει από το σπίτι προκαλώντας τους ενήλικες και τιμωρώντας τους μέσα από την ανησυχία που τους δημιουργεί. 

Η φυγή, δηλαδή, χρησιμεύει ως όπλο για εκδίκηση για όσα το παιδί αισθάνεται ό,τι έχει υποστεί από τους μεγάλους.

 .

Αναλυτικότερα:
Η καταπίεση που πιστεύει ότι δέχεται από το οικογενειακό του περιβάλλον είναι η βασική αιτία που ένα παιδί στην εφηβική ηλικία αποφασίζει να φύγει από το σπίτι του, ενώ στις μικρότερες ηλικίες αιτία της εξαφάνισης είναι η αρπαγή. Σύμφωνα με ψυχολόγους, οι κοπέλες μεταξύ 15 και 18 ετών πολύ συχνά θεωρούν ότι η φυγή είναι η λύση για πάρα πολλά θέματα, όπως για να αισθανθούν ανεξάρτητες, για να φοβίσουν τους γονείς τους ή ακόμη και να τους τιμωρήσουν επειδή, για παράδειγμα, τους απαγόρευσαν μια βραδινή έξοδο. Κανένα από αυτά τα παιδιά, όμως, δεν έχει επίγνωση των επιπτώσεων που θα έχει η φυγή του.

Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας, όπως λένε οι ειδικοί, είναι η κατάσταση που επικρατεί στο σπίτι. Δηλαδή τα παιδιά αποφασίζουν να φύγουν επειδή δεν αντέχουν φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας ή να έχουν «ζήσει» το διαζύγιο των γονιών τους. 

 .

Ακόμη δεν είναι λίγες και εκείνες οι περιπτώσεις που παιδιά αποφασίζουν να αφήσουν το σπίτι τους για να πάνε να γνωρίσουν το άτομο με το οποίο συνομιλούν σε δωμάτιο επικοινωνίας (chat room) στο Διαδίκτυο.

 .

Επιπροσθέτως ένας έφηβος μπορεί να εξαφανιστεί επειδή έχει τσακωθεί με φίλο του και ντρέπεται να πάει στο σχολείο γιατί φοβάται τις επιπτώσεις. Στις μικρότερες ηλικίες το παιδί όταν αισθανθεί ότι το έχει πλησιάσει απειλητικά κάποιος άγνωστος παραλύει από τον φόβο και πολλές φορές δεν ζητεί βοήθεια διότι αισθάνεται ότι δεν θα βρει ανταπόκριση.

 .

Βέβαια, αυτό που υποδηλώνει η φυγή είναι αδυναμία διαλόγου και επικοινωνίας και από τις δύο πλευρές καθώς και κενά στη σχέση που δημιουργήθηκαν με το πέρασμα του χρόνου και δεν γεφυρώθηκαν.

Οι γονείς, λοιπόν, θα πρέπει να δομήσουν εξαρχής, από την πρώτη παιδική ηλικία έναν δίαυλο επικοινωνιακό με τα παιδιά τους μέσα από τη συζήτηση και τα επιχειρήματα που θα αναπτύσσουν για να εδραιώσουν την άποψή τους αλλά και με την παρότρυνση προς τα παιδιά τους να κάνουν ακριβώς το ίδιο.  

Θα πρέπει να ακούμε προσεκτικά όσα μας λένε και όταν οι απόψεις τους και οι επιθυμίες τους είναι μέσα στα πλαίσια του λογικού και του εφικτού, να κάνουμε δεκτά τα αιτήματά τους.  
Το παιδί πρέπει να νιώθει ότι ο γονιός δεν μιλάει μόνο αλλά και ακούει, δεν επιβάλλει συνεχώς αλλά και αποδέχεται, δεν αρνείται πάντα αλλά και υποχωρεί μερικές φορές.

.

Ο σεβασμός πρέπει να είναι αμφίδρομος, πρέπει να σεβόμαστε κι εμείς το παιδί όπως θέλουμε και πρέπει να μας σέβεται εκείνο.  
Σε κάθε κρίση και ένταση, πρέπει να επιστρατεύουμε την υπομονή μας και με κατανόηση, αγάπη και επιχειρήματα να προσπαθούμε να επιλύνουμε το πρόβλημα, διδάσκοντας το παιδί ότι αυτός είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να ξεπερνά τις κρίσεις και να λύνει το πρόβλημα.

.

Ο έφηβος θα πρέπει να είναι ενήμερος για τους κινδύνους που τον απειλούν σήμερα, χωρίς, όμως, υπερβολές και υπερμεγενθύνσεις γιατί χάνει την εμπιστοσύνη του στους ενήλικες και την κοινωνία συνολικά, αποκτά απαισιόδοξη και μηδενιστική αντίληψη ενώ συγχρόνως υπεραπλουστεύει τους κινδύνους και τους θεωρεί φανταστικούς και υπερβολικούς. 

Θα πρέπει, επίσης, να κατανοήσει ότι η φυγή μεγαλώνει το πρόβλημα που ήδη υπάρχει και δεν το λύνει, ενώ δημιουργεί πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στο παρόν και το μέλλον του. Όταν κάτι δεν πάει καλά, ο μόνος δρόμος είναι ο διάλογος, η κατάθεση απόψεων και συναισθημάτων, η επιχειρηματολογία και κυρίως η αναγνώριση κι από τις δύο πλευρές, γονιών και παιδιών, ότι ο μόνος στόχος είναι το καλό του παιδιού τώρα και πάντα, και το μοναδικό κίνητρο είναι η αγάπη και το ενδιαφέρον.

.

Ξεκινώντας από αυτό το σημείο και κρατώντας το συνέχεια στο μυαλό μας, μικροί και μεγάλοι καθόμαστε στο τραπέζι και συζητούμε κρατώντας την πόρτα κλειστή στους κινδύνους και τις απειλές καθώς και στη ρήξη ανάμεσά μας.

.


πηγή: Το Χαμόγελο του Παιδιού

Τα μικρά παιδιά μπορούν να κρυφτούν στα πιο απίθανα μέρη

ΕΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΧΑΘΕΙ

.
 - Μην πανικοβληθείτε.

Η πλειοψηφία των παιδιών βρίσκεται άμεσα. Εάν το παιδί σας είναι μικρό σε ηλικία και χαθεί μέσα στο σπίτι, ψάξτε το σπίτι πολύ προσεχτικά.

ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΥΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΠΙΟ ΑΠΙΘΑΝΑ ΜΕΡΗ.

 .

Απίθανα μέρη που έχουν βρεθεί παιδιά:

 - μέσα σε ψυγεία

 - μέσα σε ντουλάπες / ντουλάπια
 - κάτω από έπιπλα
 - κάτω από σωρό άπλυτων

 - μέσα σε παλιά μπαούλα

 - μέσα στο αυτοκίνητο

 - στο μπάνιο

 - σε αποθηκευτικούς χώρους

 .

Αν συνεχίσετε να μην βρίσκετε το παιδί καλέστε το 100 ή πηγαίνετε στο Αστυνομικό τμήμα της περιοχής σας για να κάνετε δήλωση εξαφάνισης. ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΔΗΛΩΣΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΜΙΑ ΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Δώστε στην αστυνομία όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Απαραίτητα πάρτε μαζί σας μια πρόσφατη φωτογραφία του παιδιού. Προσέξτε να είναι κοντινή και καθαρή.

 .

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

περισσότερα στην πηγή: Το Χαμόγελο του Παιδιού

Εξαφανίσεις ανηλίκων στην Ελλάδα

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ μόλις το 2008 εξαφανίστηκαν 401 παιδιά σε όλη την Ελλάδα, εκ των οποίων τα 247 στην Αττική. 

Στην πλειοψηφία οι εξαφανίσεις αφορούν κορίτσια. 

Από τα κρούσματα που σημειώθηκαν πέρυσι τα 342 παιδιά βρέθηκαν, 7 ενηλικιώθηκαν ενώ 59 ακόμη αναζητούνται.

Αίσια έκβαση είχε το 91% των περιπτώσεων εξαφάνισης ανηλίκων που χειρίστηκε το «Χαμόγελο του Παιδιού» το 2008, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσαν χθες, Παγκόσμια Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών, οι υπεύθυνοι της οργάνωσης αλλά και της Αστυνομίας.

Το «Χαμόγελο του Παιδιού» έγινε αποδέκτης συνολικά 115 αιτημάτων μέσα στο 2008, από τα οποία μπόρεσε να συνδράμει στα 96, καθώς στα υπόλοιπα 19 συνέτρεχαν σοβαροί νομικοί λόγοι που δεν επέτρεπαν την ανάμειξή του. 

Στις 87 από τις 96 περιπτώσεις (91%), τα παιδιά βρέθηκαν, ενώ 9 (9%) αναζητούνται.

Στο πρώτο τετράμηνο του 2009, η βοήθεια του «Χαμόγελου του Παιδιού» έχει ζητηθεί σε 53 περιπτώσεις από τις οποίες επετράπη να βοηθήσει στις 42, οι 38 από αυτές είχαν αίσια έκβαση, ενώ 4 παιδιά αναζητούνται.

Ελληνικής υπηκοότητας κορίτσια στην εφηβική ηλικία αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό εξαφανίσεων (65% το 2008 και 79% το πρώτο τετράμηνο του 2009) σύμφωνα με τα περιστατικά που χειρίστηκε το «Χαμόγελο». Το 21% των περιπτώσεων του 2008 αφορούν παιδιά υπηκοότητας αλβανικής, ρουμανικής, πολωνικής, βουλγαρικής, βελγικής, αιγυπτιακής, καναδικής, ρωσικής, αιθιοπικής, σομαλικής.

πηγή: TVXS