Wednesday, 13 October 2010

Όλα για το χρήμα...


Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος
κακὸν νόμισμ' ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλεις
πορθεῖ, τόδ' ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων,
τόδ' ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας
χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθ' ἵστασθαι βροτῶν
πανουργίας δ' ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν
καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι.
Σοφοκλή «Αντιγόνη» στ. 295-301

Ελεύθερη απόδοση
Aπ’ τους θεσμούς που σπάρθηκαν
και φύτρωσαν, και βλάστησαν,
κανέναν δε θά βρεις
απ΄ το χρήμα χειρότερο.
 
Αν μπεις σε χώρα έρημη,
σε τόπο ρημαγμένο,
κι αν εύρεις σπίτια άψυχα
δίχως ζωής ανάσα,
το χρήμα τα κατέστρεψε,
και ρημαγμένα τ’ άφησε.
 
Και των ανθρώπων το μυαλό
συνέχεια δασκαλεύει
του ολέθρου ο εκμαυλιστής,
ο ακόρεστος ο πλούτος,
να τον θηρεύουν άπληστα,
την ύλη να λατρεύουν.            
Και άνθρωποι, οπού στο πριν
είχαν σωστά τα φρένα
για το καλό και το σωστό,
την ανθρωπιά, το δίκιο,
πανούργοι γίναν,
άδικοι και πονηροί και πλάνοι.

Σκέψεις...

Εμπόριο όπλων και πόλεμοι...
για το χρήμα
Εκμετάλλευση ανθρώπου
απ’ τον άνθρωπο;
Το χρήμα.
Εμπόριο ναρκωτικών… για το χρήμα
Παιδική πορνογραφία;
Το χρήμα
Εκμαυλισμός συνειδήσεων;
Από το χρήμα
Εξουσία...
για το χρήμα
Ξεπούλημα ιδανικών, φτώχεια των πολλών;
Το χρήμα
Θάνατοι παιδιών, εξαιτίας του χρήματος…

Όλα, όλα για το θεσμό αυτό
που επινοήσαμε
για να μας διευκολύνει
στις συναλλαγές μας
και καταλήξαμε
να τον υπηρετούμε
και θησαυρίζοντάς το
να γινόμαστε υποτελείς
και δούλοι του.
Βασιλική Π. Δεδούση

Τι να πω στα παιδιά σας;;

Με λένε Σοφία Λαμπίκη και ζω στα μέρη σας 10 χρόνια (4 στα Ψαρά και 6 στη Χίο) και το επάγγελμα μου είναι φιλόλογος στα δημόσια σχολειά σας.
Με μάγεψαν στο τόπο σας τα αρχοντικά του Κάμπου πνιγμένα στις μαντερινιές, οι ανεμώνες του Προβατά σε βόλτες φλεβαριάτικες, τ΄άγρια βράχια κι οι αέρηδες οι ψαριανοί, το γαλαζοπράσινο των νερών στα Βρουλίδια, το καστροχώρι των Μεστών, ο Επιτάφιος στα Κυδιάντα, κι ο πετρωμένος Ανάβατος και η βοτσαλωτή Αποθήκα και του κύμα του Μάναγρου…
Μα πιο πολύ με μάγεψε ο πολιτισμός, που μέσα στις μνήμες των ανθρώπων ζει και κληρονομείται ακούσια, μιας κοινωνίας αστικής –πριν να υπάρξει ο όρος-, μιας κοινωνίας ανοικτής και μορφωμένης. Και των Μνημείων της ίσκιος έπεσε πάνω μου βαρύς, και της Βιβλιοθήκης του Κοραή και της Σχολής της Χίου και των αρχοντικών της Μπέλλα Βίστα αλλά προτίστως αυτός της έμφυτης ευγένειας των ανθρώπων με Παιδεία.
Ζω ανάμεσά σας αδιάλειπτα δέκα χρόνια, δεν ψηφίζω εδώ, αλλά κοινή η μοίρα μου με τη δικιά σας, γι΄αυτό δυο λόγια θα μου τα επιτρέψετε.
Παρακολουθώ με θλίψη, μέρες τώρα, την έκπτωση μιας κοινωνίας ολόκληρης τη αναμονή των δημοτικών εκλογών.
Ανταλλαγή υποψηφίων δημοτικών συμβούλων-πλουραλισμός στην ιδεολογία;-, ακούω για βουλευτές που υποστηρίζουν τον αντίθετο υποψήφιο από αυτόν που προτείνει το κόμμα τους, άνθρωποι μικροί το πολιτικό δέμας και ολίγιστοι για τον πολιτισμό και τη ιστορία του τόπου να διεκδικούν τις θέσεις, διαβάζω για ελάχιστα δηλωμένα έξοδα που αντιστοιχούν σε πολυτελείς εκδόσεις φυλλαδίων, βλέπω με τα μάτια μου ότι υποψήφιοι δεν δηλώνουν καθόλου ισολογισμούς παραβιάζοντας το νόμο, διαγωνισμούς για θέσεις εκλεκτές και άδειες περιπτέρων να προκηρύσσονται τη αγία συνδρομή του τοπικού Τύπου
.

 Μα πιο πολύ βλέπω μια χαύνωση, αναντίστοιχη του επιπέδου των πολιτών της Χίου, μία παραίτηση, έναν ωχαδελφισμό και την μόνιμη επωδό που διέλυσε αυτή τη χώρα να ακούγεται απ΄όλα τα στόματα: «Χαλάρωσε! πώς κάνεις έτσι ρε παιδί μου; γιατί σου κάνει εντύπωση; πάντα έτσι γινόταν και πάντα έτσι θα γίνεται»
Έρχομαι λοιπόν κι εγώ, σαν ξένη, να ρωτήσω Χιώτες συμπολίτες, τί να απαντήσω στα παιδιά σας, αύριο στην τάξη, όταν διδάσκοντάς τα ότι «οι πολίτες είναι η πόλη» (Περικλέους Επιτάφιος), με ρωτήσουν «μα δεν είναι η πόλη οι λεφτάδες, οι κλέφτες, τα λαμόγια, κυρία;»
Και τι, όταν την Αντιγόνη διδάξω που σήκωσε τ΄ανάστημα στον τύραννο ηγεμόνα και προτίμησε το θάνατο, και μου πουν «κυρία, ούφο ήταν αυτή η τρελή, αυτά δεν γίνονται σήμερα»
Και τι όταν διδάξω Προμηθέα Δεσμώτη και την αντίστασή του, με τίμημα ισόβιο πόνο, στον Άδικο Λόγο του εξουσιαστή και με ειρωνευτούν λέγοντάς μου «εμένα, κυρία, ο πατέρας μου, μου είπε την πάρτη μου να κοιτώ και να κάνω τουμπεκί και θα με χώσει στο Δημόσιο ο βουλευτής ο τάδε»
Και πώς την Ισότητα, την Ελευθερία και την Αδελφοσύνη και πώς την τήρηση των Νόμων όταν η έφηβη θα γελάσει «κυρία, ποιοί νόμοι, προχτές τη κλήση μου την έσβησε ο δήμαρχος»
Και ποια Λογοτεχνία και ποια ευαισθησία νεανική και ποια Ποίηση;
Κι όσο κι αν προσπαθώ να τα μάθω ότι
"Οπου και να σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, / όπου και να θολώνει ο νους σας / μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό / και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη", (Οδυσσέας Ελύτης."Αξιον Εστί"), τελικά θα καταλήγουμε στο "Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει» (Γιώργος Σεφέρης.Τετράδιο Γυμνασμάτων).
Πού να βρίσκεσαι, κρυμμένος, Χιώτη εσύ που «τ΄αηδόνια δε σ' αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες»;
Πότε θα σηκωθείς ορθός;

Σοφία Λαμπίκη 

Χιλή: Όταν η ανθρωπότητα θέλει...

Ο συγκλονιστικός απεγκλωβισμός των μεταλλωρύχων

Ο συγκλονιστικός απεγκλωβισμός των μεταλλωρύχων καρέ- καρέ
Ύστερα από 68 ημέρες παραμονής στα έγκατα της Γης, ολοκληρώθηκε στις 06:15 ώρα Ελλάδος με επιτυχία ο απεγκλωβισμός του πρώτου εκ των 33 μεταλλωρύχων, οι οποίοι βρίσκονταν παγιδευμένοι από τις 5 Αυγούστου στο ορυχείο San Jose, στην έρημο Ατακάμα της Χιλής.
Πριν από λίγα λεπτά (06:15 ώρα Ελλάδας) απεγκλωβίστηκε, σώος και αβλαβής, ο πρώτος μεταλλωρύχος, Φλορένσιο Αβάλος. Οι καμπάνες των εκκλησιών της χώρας χτυπούσαν χαρμόσυνα, όταν ο 31χρονος βγήκε στην επιφάνεια. Κατά την έξοδό του, ο θαρραλέος μεταλλωρύχος δήλωσε: «Η πίστη κίνησε βουνά».

Σύζυγοι, παιδιά, γονείς και φίλοι των εργαζόμενων περίμεναν με ανυπομονησία έξω από το ορυχείο, ενώ εκατομμύρια τηλεθεατές παρακολουθούν την εξέλιξη από την τηλεόραση.
Ο μικρός γιος του μεταλλωρύχου ξέσπασε σε κλάματα βλέποντας τον κλωβό με τον πατέρα του να βγαίνει στην επιφάνεια, ενώ όλοι οι παρευρισκόμενοι- συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της χώρας Σεμπαστιάν Πινέρα- κρατούσαν την ανάσα τους μέχρι τη στιγμή που η πόρτα άνοιξε και ο 31χρονος βγήκε χαμογελαστός.
Φορώντας βαριά ρούχα και γυαλιά ηλίου, για να αντέξει σε συνθήκες που έχει να ζήσει από τον Αύγουστο, οπότε και εγκλωβίστηκαν οι 33 στο ορυχείο, ο Άβαλος αγκάλιασε και φίλησε την οικογένειά του εν μέσω ζητωκραυγών.
Έπειτα από λίγα λεπτά τον παρέλαβε ιατρική ομάδα προκειμένου να γίνουν γρήγορα οι πρώτες εξετάσεις και να διαπιστωθεί η κατάσταση της υγείας του.

Περισσότερα: Madata.gr 

Chile Frees First of 33 Miners in Longest Rescue

By Matt Craze and Nathan Crooks
(Adds San Jose mine will be turned into a national monument in 10th paragraph.)
Oct. 13 (Bloomberg) -- Chilean rescue workers pulled the first of 33 trapped miners to the surface in the world’s longest underground mine rescue.
Florencio Avalos emerged from the San Jose copper mine at 11:12 p.m. New York time after spending two months trapped in a tunnel more than 600 meters (1,970 feet) underground, according to images broadcast by state television channel TVN. Mario Sepulveda reached the surface an hour later.
“I am so overwhelmed with emotion because it’s been so long since we have seen him,” Avalos’ father Alfonso said in comments broadcast by TVN. “I am so content, so happy. Thank God that he emerged so strong.”
Avalos embraced his wife and son and Chile’s President Sebastian Pinera before being taken to a mobile hospital as rescuers shouted “Long Live Chile.” Sepulveda joked with rescuers and Pinera, who will oversee the rescue of the remaining men over the next 24 hours to 48 hours at the mine in the Atacama Desert.
The four-meter long “Phoenix” capsule painted in the red, white and blue colors of the Chilean flag is acting as an elevator, hoisting the miners to the surface through a 26-inch wide rescue hole.
Families embraced and threw confetti at the mine site where they have camped for more than two months to await the rescue of the men. They had lit fires to fend off the cold. Police erected barricades to protect the families from hundreds of reporters.

Στο αλκοόλ από νωρίς…

Καταλυτική η επιρροή του κοινωνικού περίγυρου
Χαμηλότερα κινείται συνεχώς ο μέσος όρος ηλικίας των καταναλωτών αλκοόλ και στη χώρα μας, γεγονός που προβληματίζει επιστήμονες, φορείς Υγείας και κυρίως γονείς. Η εικόνα 11χρονων και 12χρονων μαθητών Δημοτικού να καταναλώνουν οινοπνευματώδη ποτά σε πάρτι ή σε πλατείες σοκάρει ακόμα και τους πιο εξοικειωμένους σε τέτοιες καταστάσεις από εμπειρία σε άλλες κοινωνίες του εξωτερικού. Ωστόσο, φαίνεται ότι μια σειρά παραγόντων έχει συντελέσει στο να υπάρχει πρόσβαση στο αλκοόλ από μικρές ηλικίες.
Οι ανύπαρκτοι έλεγχοι από πλευράς Πολιτείας, ο απογαλακτισμός των νέων από το οικογενειακό περιβάλλον και ο μιμητισμός στη λογική «πίνω, επειδή πίνουν και οι φίλοι μου» έχουν παίξει το ρόλο τους.  
Η απαγορευτική σήμανση σε μπαράκια και κλαμπ για την κατανάλωση αλκοόλ από ανήλικους απλά περιορίζει το πρόβλημα. Γιατί ο πρώιμος έφηβος μπορεί να βρει αλκοόλ για το πάρτι που διοργανώνει στο σπίτι του ή να εφοδιαστεί από την «κάβα» του σπιτιού του για τη βόλτα του και το «άραγμα» στην πλατεία.

Το αλκοόλ πρότυπο κοινωνικότητας και… σεξουαλικότητας

Δεδομένου ότι οι σημερινοί νέοι θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν από τη γονεϊκή εξουσία και το γεγονός ότι διακατέχονται από το αίσθημα του να ανήκουν σε κάποια παρέα που θέλει να ζήσει ενδιαφέρουσες εμπειρίες τους κάνει πιο ευάλωτους και επιρρεπείς σε αρνητικές συνήθειες. Μιλώντας στα «Επίκαιρα», η κυρία Ιφιγένεια Μορφύρη, παιδοψυχολόγος, ανέφερε ότι μία από τις κυριότερες αιτίες που καταφεύγει ένα παιδί στην κατανάλωση αλκοόλ είναι οι παρέες του. «Θέλοντας ένας νέος να μιμηθεί τους φίλους του που πίνουν, αρχίζει τη συχνή κατανάλωση αλκοόλ», τονίζει με έμφαση η κυρία Μορφύρη. Επιπλέον, η ίδια επικεντρώνεται σε κοινωνικούς παράγοντες που έχουν να κάνουν με την απομόνωση του νέου από το φιλικό του περίγυρο. «Αν ένα παιδί είναι κοινωνικά αποξενωμένο, ανάλογα και με τα ερεθίσματά του, θα καταφύγει στην κατανάλωση ποτού από απόγνωση», τονίζει χαρακτηριστικά. Όπως επισημαίνει στη συνέχεια, ακόμη ένας σημαντικός παράγοντας είναι η διαφήμιση του αλκοόλ από την τηλεόραση και τους κινηματογράφους μέχρι και τις στάσεις των λεωφορείων. «Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν προβάλλουν την επικίνδυνη εικόνα του αλκοόλ, αλλά καταφέρνουν να συσχετίσουν το αλκοόλ με το ρομαντισμό, τη σεξουαλικότητα, την κοινωνικότητα, στοιχεία δηλαδή που συχνά λείπουν από τη ζωή ενός εφήβου», σχολιάζει σχετικά.
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι δηλώσεις της κυρίας Άννας Κοκκέβα, ψυχολόγου και καθηγήτριας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, η οποία αναφέρει ότι το φαινόμενο του αλκοολισμού, παρόλο που είναι σε ύφεση τα τελευταία χρόνια στο σύνολο του πληθυσμού της Ευρώπης, φαίνεται να γνωρίζει έξαρση στις νεαρές ηλικίες. «Τα νέα παιδιά, επηρεασμένα από τον τρόπο διασκέδασης της εποχής τους και με τεράστιες διαφορές από τις προηγούμενες γενιές, συνδυάζουν πλήρως το ποτό με κλαμπ και μπαράκια». Το ποσοστό των νέων που θα πιει λόγω κάποιων ιδιαίτερων περιστάσεων ή κάποιας συναισθηματικής φόρτισης είναι μικρό σε σχέση με εκείνους που ακολουθούν το μοτίβο «ποτό – διασκέδαση», αφού, όπως δηλώνει η κυρία Κοκκέβα, «μόνο το 10% των νέων θα θελήσει να πιει λόγω κάποιου προβλήματος που πιθανότατα αντιμετωπίζει».

Σωματικές και ψυχολογικές παρενέργειες

Ποιες είναι, όμως, οι παρενέργειες που δημιουργούνται από την κατανάλωση αλκοόλ κυρίως από μικρές ηλικίες; Όπως μας πληροφορεί η κυρία Κοκκέβα, το αλκοόλ είναι υπαίτιο για μεγάλο αριθμό τραυματισμών στους εφήβους σε ό,τι αφορά τις ξαφνικές λιποθυμίες στη μέση του δρόμου, αλλά και πιο ακραίες μορφές, όπως τα ατυχήματα από την οδήγηση υπό την επήρεια μέθης. Η κατάχρηση αλκοόλ από μικρή ηλικία αναμένεται να δημιουργήσει σοβαρά σωματικά αλλά και ψυχολογικά προβλήματα, καθώς έχει παρατηρηθεί σταδιακή αλλαγή της συμπεριφοράς των νέων που έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται ιδιαίτερα βίαιοι, επιθετικοί και ασταθείς.  
Από την άλλη πλευρά, η κατάχρηση αλκοόλ είναι επιβλαβής για τον οργανισμό τους, αφού μπορεί να βλάψει ζωτικά όργανα, όπως το συκώτι, ή, σε πιο ακραίες περιπτώσεις, να τους οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο.
Μία ακόμη σημαντική παρατήρηση της κυρίας Κοκκέβα είναι ότι τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει πλήρως το πορτρέτο του αλκοολικού σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Στην Ελλάδα, καθώς και στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού, η χρήση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ από νέους έχει διαφορετικά αίτια, ανάλογα με τις περιστάσεις. Όπως σημειώνει η κυρία Κοκκέβα, «αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην μιλάμε πλέον για μια μικρή μερίδα ατόμων που καταφεύγει στο αλκοόλ για συγκεκριμένους λόγους, αλλά για μια αρκετά μεγάλη μερίδα εφήβων που το αλκοόλ είναι κομμάτι της ζωής τους σε καθημερινή βάση».

Πρόληψη και αντιμετώπιση

Η κυρία Ντ. Καρβούνη, υπεύθυνη στο τμήμα Εφήβων – Νέων, δηλώνει στα «Επίκαιρα» ότι το πρόβλημα ξεκινά από την ίδια την οικογένεια αλλά και την Πολιτεία. Η οικογένεια θεωρεί ότι είναι ακίνδυνο εάν το παιδί καταναλώνει μία φορά την εβδομάδα μικρή ποσότητα αλκοόλ. Παρ’ όλ’ αυτά, η κυρία Καρβούνη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου διευκρινίζοντας πως το αλκοόλ δεν είναι τόσο αθώο, όσο το θεωρούμε. Με την πολυετή εμπειρία της στο χώρο γνωρίζει πως είναι ιδιαίτερα συνηθισμένα τα περιστατικά εφήβων αλλά και ενηλίκων, οι οποίοι, προκειμένου να σταματήσουν τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, στρέφονται προς το αλκοόλ. Η σωστή ενημέρωση της οικογένειας, καθώς και η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας για την καταπολέμηση του φαινομένου είναι οι λύσεις τις οποίες προκρίνει η ίδια.
Ο φόβος, ο κοινωνικός στιγματισμός, αλλά και η υποσυνείδητη ταύτιση του αλκοολικού με το χρήση ναρκωτικών αποτελούν τις κύριες αιτίες που τον εμποδίζουν να επισκεφθεί τα ιδρύματα απεξάρτησης από το αλκοόλ. «Ο χώρος των ιδρυμάτων είναι ταυτισμένος με τη χρήση παράνομων ουσιών και ένας αλκοολικός, ακόμα και σε τέτοια ηλικία, δεν θέλει να ταυτιστεί με αυτή την ομάδα», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η κυρία Καρβούνη. Βέβαια, είναι ιδιαίτερα συχνό το φαινόμενο τοξικομανών που παράλληλα είναι και αλκοολικοί.
Τι μερίδιο ευθύνης έχει τελικά η Πολιτεία απέναντι στο πρόβλημα; Η αύξηση του ποσοστού των νέων που καταφεύγει στο αλκοόλ καταδεικνύει ότι υφίστανται σοβαρά κενά στον τομέα της πρόληψης. Ένα από τα μέτρα που όφειλε να είχε πάρει Πολιτεία είναι ο περιορισμός διαφημίσεων που σχετίζονται με το αλκοόλ και μπορούν να επηρεάσουν με το περιεχόμενό τους έντονα νεαρά παιδιά. Ακόμη, όπως μας αναφέρει η κυρία Κοκκέβη, ένα σημαντικό πρόβλημα για το οποίο δεν έχει μεριμνήσει η Πολιτεία είναι ότι, παρόλο που απαγορεύεται η κατανάλωση αλκοόλ σε ανηλίκους χωρίς την παρουσία των γονιών τους, διάφοροι επιτήδειοι ιδιοκτήτες κλαμπ τους προσφέρουν αλκοόλ για να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Εκστρατεία κατά του αλκοολισμού στη Βρετανία

Ο αλκοολισμός, μαζί με την κατανάλωση παραισθησιογόνων ουσιών και χαπιών, έχει εξελιχθεί σε μάστιγα για τους νέους στη Βρετανία. Στο φως της δημοσιότητας ήρθαν αποκαλυπτικά στοιχεία σχετικά με την κατανάλωση αλκοόλ σε ηλικίες από 11 έως 16 ετών, μετά από εκστρατεία του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού κατά το αλκοολισμού στους νέους. Πιο συγκεκριμένα, το 10% των έφηβων ερωτηθέντων ανέφερε ότι υπήρξε μάρτυρας σοβαρού περιστατικού που συνέβη σε φιλικό του πρόσωπο και προήλθε από κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ. Παράλληλα, οι μισοί εκ των ερωτηθέντων έχουν δει φίλο τους να λιποθυμά ή ακόμη και να τραυματίζεται σοβαρά από πτώση εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης αλκοόλ. Σημαντικότερο όλων των στοιχείων που αποκάλυψε η έρευνα ήταν το γεγονός ότι το 23% των εφήβων, ηλικίας από 11 έως 16 χρόνων, έχει μεθύσει δύο ή τρεις φορές τους τελευταίους έξι μήνες. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν υπάρχει μόνο στη Βρετανία, αλλά επεκτείνεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Tuesday, 12 October 2010

Η παιδοφιλία: ΦΡΙΚΤΗ ΑΣΕΛΓΕΙΑ - Προσοχή στα παιδιά!!

Δίκτυο παιδόφιλων στο ελληνικό Facebook 

θεωρεί την παιδεραστία «δικαίωμα στη διαφορετικότητα»

Το μεγαλύτερο βήμα εξέλιξης στην ιστορία της παιδοφιλίας-παιδεραστίας, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι το Διαδίκτυο. 

Τα δωμάτια επικοινωνίας (chat rooms), καθώς και οι σελίδες κοινωνικής διαδικτύωσης (βλέπε Facebook) παρέχουν στους παιδόφιλους τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να εντοπίζουν τους στόχους τους.
Σύμφωνα με το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, από την 1/1/2005 μέχρι τις 30/6/2009 αντιμετώπισε 56 υποθέσεις παιδικής πορνογραφίας στο Διαδίκτυο, από τις οποίες συνελήφθησαν 78 άτομα. 
Όπως αναφέρεται σε έρευνες, ο τζίρος της παιδικής πορνογραφίας στο σύνολο του Διαδικτύου υπερβαίνει τα τρία δισεκατομμύρια ευρώ ανά έτος και ο αριθμός τον ιστοσελίδων παιδικού πορνογραφικού υλικού τα τελευταία δέκα χρόνια αυξήθηκε κατά 345%.

ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΥ,

καταγγέλλεται μόλις το 40% των περιστατικών κακοποίησης.
Ο δικηγόρος Σπύρος Κωνσταντινίδης τόνισε πως «μετά την κύρωση και εφαρμογή της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των παιδιών κατά της γενετήσιας εκμετάλλευσης και κακοποίησης (Νόμος 3727/2008) τα πράγματα έγιναν πιο αυστηρά.
Αυτό φαίνεται και από το Αρθρο 1 του νόμου που απαγορεύει την άσκηση επαγγέλματος που συνεπάγεται επαφή με παιδιά στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα σε όσους όχι μόνο έχουν καταδικαστεί αλλά και σε όσους διώκονται για εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας παιδιών και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής παιδιών.
Ακόμα, πολύ σημαντικά είναι τα Αρθρα 7 και 8, το πρώτο για την τήρηση απόλυτης προτεραιότητας για την περάτωση της ανάκρισης και για την προστασία μαρτύρων κατά την ποινική διαδικασία, κάτι που υπήρχε μόνο σε υποθέσεις τρομοκρατίας.
Οι ποινές φυλάκισης ξεκινούν από τουλάχιστον έναν χρόνο σε περιπτώσεις διακίνησης πορνογραφικού υλικού και με χρηματικές ποινές 10.000-100.000 ευρώ και τουλάχιστον τα δέκα χρόνια σε περιπτώσεις προαγωγής ανηλίκου.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι ένα πολύ μικρό ποσοστό, μόλις το 40%, βρίσκει το κουράγιο να καταγγείλει περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, επειδή ο φόβος του στιγματισμού από την κοινωνία αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες «συγκάλυψης» τέτοιων εγκλημάτων.
Οι γονείς, σύμφωνα με τους ερευνητές, πρέπει να μιλούν στα παιδιά τους για τη διαφορά του καλού και του κακού αγγίγματος, να ελέγχουν την πρόσβασή τους στο Διαδίκτυο, καθώς και να τα προειδοποιούν για τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε αυτό, με σκοπό την πρόληψη. Επίσης πρέπει να έχουν εμπιστοσύνη στα λεγόμενα των παιδιών τους, καθώς το 95% των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης καταγγέλλει πραγματικά γεγονότα.

ΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗ

Επιλέγουν επαγγέλματα που επιτρέπουν επαφή με παιδιά.
Οι παιδεραστές ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Κατά 90% είναι άνδρες μεταξύ 35 έως 45 ετών.

Συχνά επιλέγουν επαγγέλματα που τους επιτρέπουν την καθημερινή επαφή με τα παιδιά (δάσκαλοι, γυμναστές, επιστάτες).
Σχεδόν πάντα έχουν δικά τους παιδιά.

Οι περισσότεροι, σε ποσοστό 50%, από τους συλληφθέντες για παιδεραστία είναι φίλοι, συγγενείς ή γνωστοί του παιδιού.
Αρέσκονται σε πράγματα που αρέσουν στα παιδιά, όπως για παράδειγμα οι συλλογές ακριβών και δημοφιλών παιχνιδιών ή κατοικιδίων που τα χρησιμοποιούν ως «δολώματα». 
Επίσης τους αρέσει να κρατάνε ενθύμια από τα θύματά τους και συνήθως έχουν στην κατοχή τους μεγάλες συλλογές πορνογραφικού υλικού. Οι περισσότεροι έχουν κακοποιηθεί και οι ίδιοι στην παιδική τους ηλικία.

Σύμφωνα με έγγραφο του FBI, που είχε στο παρελθόν διαρρεύσει στο Διαδίκτυο, τα μέλη των παιδοφιλικών «οργανώσεων» χρησιμοποιούν διάφορα είδη συμβόλων και λογότυπων για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους.
Ετσι γνωστοποιούν στα υπόλοιπα μέλη τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις καθώς και τις ταυτότητες (γένος-ηλικία) των «στόχων» τους.
Με βραχιόλια, δαχτυλίδια, τατουάζ ακόμα και νομίσματα υπηρετούν αυτό τον αρρωστημένο σκοπό.

(αναδημοσίευση από Έθνος.gr)

Τα σύμβολα των παιδόφιλων

Για να αναγνωρίζονται μεταξύ τους

Pedophile Symbols
το χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki