Η εγκυμοσύνη, τα παιδιά και η βία στο σπίτι

Μερικές φορές, η ενδοοικογενειακή βία αρχίζει ή επιδεινώνεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ ο κίνδυνος και οι συμπεριφορές συνεχίζονται και αφ' ότου το μωρό γεννηθεί.

Ακόμη κι αν το παιδί δεν γίνει αντικείμενο κακοποίησης, ο εξαναγκασμός τού να είναι απλά μάρτυρας ενδοοικογενειακής βίας μπορεί να είναι πολύ επιβλαβής γι' αυτό.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε σπίτια που υπάρχει κακοποίηση, είναι πολύ πιθανό να έχουν προβλήματα συμπεριφοράς στο μέλλον.
Ως ενήλικοι είναι πιο πιθανό να γίνουν τα ίδια θύτες ή να θεωρούν ότι η κακοποίηση είναι ένα φυσιολογικό κομμάτι μιας σχέσης.
Μπορεί να ανησυχείτε ότι αν ζητήσετε βοήθεια αυτό θα θέσει σε κίνδυνο το παιδί σας ή ότι θα διαλύσει την οικογένειά σας, αλλά είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσετε το παιδί σας και τον εαυτό σας.
enet.gr

Τα παιδιά «Με τα φτερά της Νίκης»

Τα πιτσιρίκια - μέλη της κινηματογραφικής ομάδας του 3ου Γυμνασίου Αλεξανδρούπολης «Δόμνα Βισβίζη», «χτύπησαν» ξανά.

Δημιούργησαν το ντοκιμαντέρ «Με τα φτερά της Νίκης», το οποίο και παρουσίασαν στις τριήμερες εκδηλώσεις 27, 28 και 29 Ιουλίου που διοργάνωσε η Περιφερειακή Ενότητα Έβρου, σε συνεργασία με τον Δήμο Σαμοθράκης και το υπουργείο Πολιτισμού, με αφορμή τα 150 χρόνια από την ανακάλυψη του αγάλματος της Νίκης της Σαμοθράκης.    

Το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα και πιο φημισμένα παγκοσμίως μνημεία του νησιού, αλλά και της Ελλάδας γενικότερα. Από το 1884 κοσμεί ένα από τα σπουδαιότερα μουσεία του κόσμου, το Μουσείο του Λούβρου, και χιλιάδες επισκέπτες από όλα τα μέρη της γης συρρέουν κάθε χρόνο εκεί για να το θαυμάσουν.

Τον φετινό Απρίλιο ολοκληρώθηκαν 150 χρόνια από την ανεύρεση του σημαντικού αυτού αγάλματος, από εκείνη τη στιγμή του 1863 που ο Γάλλος υποπρόξενος Αδριανούπολης και ερασιτέχνης αρχαιολόγος Σαμπουαζό βρήκε τη Νίκη και τη μετέφερε στο Παρίσι.    
Όταν οι μαθητές και οι μαθήτριες μπορούν να γνωρίσουν την Ιστορία του τόπου τους με ήχους και εικόνες αγγίζουν το παρελθόν πιο δημιουργικά και αναγνωρίζουν ότι και εκείνοι αποτελούν μέρος ενός συνεχούς ταξιδιού.
Το ιστορικό αυτό ντοκιμαντέρ διαρκεί 20 λεπτά και δίνει πληροφορίες για τις ανασκαφές και την εύρεση του αγάλματος, την τεχνοτροπία του, το λόγο για τον οποίο φτιάχτηκε, καθώς και το πώς βρέθηκε τελικά στο Μουσείο του Λούβρου. Τα γυρίσματα έγιναν στη Σαμοθράκη στις 28 και 29 Απριλίου το Πάσχα και το μοντάζ μέσα στον Ιούλιο, «θυσιάζοντας» οι μαθητές τις καλοκαιρινές τους διακοπές και αποδεικνύοντας ακόμη μία φορά πόσο αγαπούν αυτό που κάνουν.
Για το ντοκιμαντέρ εργάστηκαν η καθηγήτρια Πληροφορικής Κυριακοπούλου Φωτεινή (παραγωγή, έρευνα, μοντάζ) και οι τελειόφοιτοι μαθητές του Γυμνασίου Κων. Γιαβάσης (σενάριο και έρευνα), Χάρης Καραβασίλης (σκηνοθεσία και μοντάζ) και Βασίλης Μπαμπασίδης (σπικάζ).
Στα γυρίσματα συμμετείχαν και οι μαθήτριες Χριστιάννα Χατζημιχαήλ, Χριστίνα Τσορμπατζίδου, Κατερίνα Γρηγοριάδου, Δήμητρα Σεφεριάδου.
Περήφανοι οι καθηγητές τους, διαπιστώνουν ότι τέτοιου είδους μαθητικές δημιουργίες αναδεικνύουν τον πολιτισμό μας και παράλληλα τονώνουν την αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμησή μας, καθώς μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε το βαρύ πολιτιστικό φορτίο που κουβαλάμε.
enet

Οι μικροί Ρομά στα θρανία (video)

Oι μικροί Ρομά θέλουν και μπορούν να ενταχθούν 

στην τοπική κοινωνία.  

 

«εκπαίδευση των παιδιών Ρομά»

Μια διαφορετική οπτική από αυτή που γνωρίζουμε για τους Ρομά έδωσαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο “Plaza” στα πλαίσια του προγράμματος «εκπαίδευση των παιδιών Ρομά», καθηγητές και μαθητές, αποδεικνύοντας πως οι μικροί Ρομά θέλουν και μπορούν να ενταχθούν στην τοπική κοινωνία.
Οι περίπου 25 μαθητές που φοιτούν στα δημοτικά και γυμνάσια της περιοχής μας, απέδειξαν πως με τη σωστή καθοδήγηση, μπορούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές της βασικής εκπαίδευσης.
..............................
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης οι μαθητές συνοδευόμενοι από τους εκπαιδευτικούς του προγράμματος κ.κ. Μάνο Δεληγιαννάκη, Ξένια Λάμπρου, Νεφέλη Βρατσάλη, Έλλη Γιαννάκη, Γεωργία Λιάτσου, Βάνα Δεληγιώργη παρουσίασαν όσα έχουν καταφέρει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, διάβασαν αποσπάσματα από ημερολόγια που κρατούσαν κατά τη διάρκεια του έτους, παρουσίασαν δρώμενα, διάβασαν ποιήματα και έκλιναν ρήματα, ενώ παρακολούθησαν μουσικά ακούσματα από μαθητές του Μουσικού Γυμνασίου Ρόδου, αφήγηση μουσικού παραμυθιού από την κ. Γιαννάκη, αφήγηση μικρής ιστορίας από την κ. Λιάτσου, ενώ αργότερα παρακολούθησαν βιωματικά εργαστήρια.
Μάλιστα, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μαθητές Ρομά, συνεργάστηκαν τη Δευτέρα με τους σπουδαστές της Βασικής Τουριστικής Σχολής Ρόδου (Ε.Π.Α.Σ) παρασκευάζοντας γλυκά τα οποία και προσέφεραν στους συμμαθητές τους αλλά και σε όσους παραβρέθηκαν στην εκδήλωση.
Την εκδήλωση προλόγισε η υπεύθυνη του προγράμματος «εκπαίδευση των παιδιών Ρομά» και καθηγήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Ελένη Σκούρτου η οποία αναφέρθηκε στη βιωματική εμπειρία των παιδιών Ρομά μέσα από την παρασκευή γλυκών κατά τη διάρκεια της προχθεσινής ημέρας, αλλά και τον εορτασμό της παγκόσμιας ημέρας Ρομά.
Ο συντονιστής διαμεσολαβητών του προγράμματος κ. Παϊτέρης, απευθύνθηκε στα παιδιά, δίνοντας τους συμβουλές για το μέλλον τους, ενώ σημείωσε πως «δεν πρέπει να υπάρχει ρατσισμός μεταξύ μας γιατί δεν θα πάμε μπροστά σαν κράτος» τονίζοντας πως αποτελούν και οι ίδιοι οι Ρομά κομμάτι της Ελλάδας και δεν θα πρέπει να ντρέπονται που είναι Ρομά.
Μιλώντας για την αποδοχή τους στην κοινωνία, ο κ. Παϊτέρης επεσήμανε πως «αν η ίδια η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να αποδεχθεί όλους τους ανθρώπους δεν θα πάμε μπροστά» ενώ τόνισε πως είναι μεγάλη ευκαιρία το σχολείο και πως πρέπει να εκμεταλλευτούν τα εφόδια γνώσης που τους παρέχουν οι εκπαιδευτικοί. «Το σχολείο αποτελεί τη μόνη διέξοδο, πρέπει να σταματήσετε να αρραβωνιάζεστε και να παντρεύεστε από τόσο μικροί! Το παιδί θα κάνει παιδί; Διαβάστε, συνεργαστείτε με φορείς» επεσήμανε ο κ. Παϊτέρης.
Ο διευθυντής του 15ου δημοτικού σχολείου κ. Δημήτρης Μουτζάνος μίλησε για τα προβλήματα που αντιμετώπισε πέρσι, την πρώτη χρονιά που φοίτησαν οι μαθητές στο σχολείο, ενώ τόνισε πως πρέπει να έχουν ως παράδειγμα στη ζωή τους τον διαμεσολαβητή κ. Παϊτέρη.
«Έχουν ξεπεραστεί όλα τα εμπόδια, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ο σύλλογος διδασκόντων αγκάλιασε τους μαθητές αλλά και οι συμμαθητές τους το ίδιο. Οι εκπαιδευτικοί έχουν κάνει μια πολύ καλή δουλειά, σας καμαρώνουμε και θα χαρούμε να σας δούμε κάπου ανώτερα τις επόμενες χρονιές» σημείωσε μεταξύ άλλων ο κ. Ματζάνος.
Στην παρέμβασή της η εκπαιδευτικός κ. Βρατσάλη τόνισε πως για πρώτη φορά φοιτούν μαθητές από τον καταυλισμό του Κορακόνερου στο γυμνάσιο, γεγονός που αποτελεί επιτυχία ενώ σημείωσε «αν ρωτήσετε και τους υπόλοιπους Ρομά θα πουν ότι θέλουν να πάνε και εκείνοι στο γυμνάσιο όπως ο Βασίλης και ο Βαγγέλης και περιμένουν πότε θα έρθει η ώρα». Η ίδια ανέφερε πως το πρώτο εμπόδιο ξεπερνιέται όταν περάσουν από την πρώτη στη δευτέρα γυμνασίου, αφού τότε είναι πιο πιθανό να τελειώσουν και το γυμνάσιο.
Μαθητές του μουσικού Γυμνασίου Ρόδου συνοδεία του καθηγητή τους κ. Ηλία Αναστασιάδη τραγούδησαν για τους μικρούς Ρομά, ενώ λίγο αργότερα ο Κωνσταντίνος, ένας αυτοδίδακτος Ρομά έπαιξε μπουζούκι συνοδευόμενος από τους μαθητές του μουσικού.
Η κ. Λάμπρου λίγο πριν ξεκινήσει η παρουσίαση των μαθητών και τα όσα έμαθαν κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς ανέφερε μεταξύ άλλων πως είναι πολύ δύσκολο για τα ίδια τα παιδιά να φοιτούν σε τάξη με πολύ μικρότερους ηλικιακά συμμαθητές.
«Δυσκολεύτηκαν τα παιδιά και το λέω πρώτα σαν άνθρωπος και μετά σαν εκπαιδευτικός» σημείωσε η κ. Λάμπρου ενώ, μιλώντας για την εμπειρία της κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς τόνισε πως «δεν μαθαίνουμε μόνο εμείς στα παιδιά κάτι, μαθαίνουμε και εμείς από τα παιδιά».

rodiaki

Οι γενιές του '50, του '60 και του '70

Και φρούτα, Θεούλη μου τι φρούτα ήταν αυτά! 
Θυμάμαι ακόμα τον πατέρα μου να κουβαλάει κάτι δωδεκάκιλα Αμερικάνικα ριγέ καρπούζια και γιαρμάδες που σε κάθε δαγκωνιά τα ζουμιά έτρεχαν στο πηγούνι και το λαιμό.
Και πεπόνια που μοσχομύριζαν.
Και κεράσια μέλι.
Και σταφύλια ολόγλυκα. 

Ψωμί, τυρί φέτα και καρπούζι για φαγητό.
Η υπέρτατη γεύση.

 

Σύμφωνα με τις στατιστικές, όσοι από μας ήμασταν παιδιά τις δεκαετίες του '40, '50, '60 και '70, πιθανόν δεν θα έπρεπε να είχαμε επιζήσει.

Οι κούνιες μας ήταν βαμμένες με γυαλιστερή λαδομπογιά με βάση το μόλυβδο. Τα πατώματα είχαν μωσαϊκό που σου περόνιαζε τα κόκκαλα κι οι κρεβατοκάμαρες ξύλινα πατώματα που τα γυάλιζαν με παρκετίνη, με κάτι βαρειές παρκετέζες και κάθε τόσο αγκίθες καρφωνόντουσαν στις ξυπόλητες πατουσες μας.

Οι παιδικές αρρώστιες έκαναν θραύση.

Κάθε τόσο κι ένας φίλος ή συμμαθητής πάθαινε ιλαρά, κοκύτη, μαγουλάδες, ανεμοβλογιά.
Δεν είχαμε καπάκια ασφαλείας στα μπουκάλια με τα φάρμακα, ούτε καπάκια στις πρίζες του δωματίου, εκείνες τις σκούρες τις φτιαγμένες από βακελίτη.
.

Ζεσταινόμασταν με σóμπες με ξύλα η με… κάρβουνο, η με θερμάστρες πετρελαίου. Που να βρεθεί καλοριφέρ τότε.

Τηλέφωνο είχε ή σε κανένα θάλαμο του ΟΤΕ με κερματοδέκτη με εκείνες τις μάρκες τις χαραγμένες, ή στο περίπτερο της γειτονιάς, που είχε κρεμασμένα με μανταλάκια τα περιοδικά μας ο Μικρός Ηρωας κι ο Μικρός Σερίφης, κι ακόμα το Ρομάντζο, το Πάνθεον, το Ντομινό, η Βεντέττα, το  Πρώτο, το Εμπρός.
Ακόμα ζητάω τη σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου του ταλήρου, ή τις πρώτες γκοφρέτες ΜΕΛΟ με τα χαρτάκια με τις φορεσιές και τις σημαίες των χωρών του κόσμου, ακόμα θυμάμαι το γλυφιτζούρι κοκοράκι, το μαλλί της γριάς στα πρόχειρα λούνα παρκ, το φρεσκοψημένο ποπ κορν , τις καραμέλες γάλακτος τις τυλιγμένες στο χρυσό χαρτί, τις κατακόκκινες καραμέλες τσάρλεστον, το πεστίλι πέτσα βερίκοκο, το αυθεντικό παστέλι, και το κάτασπρο μαντολάτο. Ακόμα θυμάμαι τη γεύση απ το καλαμπόκι και τα κάστανα και συγκινούμαι όταν βλέπω καστανάδες, λίγους πια και καλαμποκάδες σε κάνα πανηγύρι.

Χάθηκαν τα αυθεντικά σουβλάκια με τα ντονέρ και την ξεροψημένη πίτα και το κοκινοπίπερο.

Τα αστικά λεωφορεία Σκανια Βάμπις, Σκόντα, Βόλβο κι αργότερα Βritish Leyland και ΗΙΝΟ, είχαν τη μηχανή μέσα και ήταν συνήθως καλυμμένη με μπλέ δερμάτινα καπιτονέ καλύμματα. Βόγκαγαν κάθε φορά που ο οδηγός άλλαζε ταχύτητα. Καμμιά φορά είχε και μια θέση μπροστά δεξιά δίπλα στη μηχανή που ηταν η καλύτερη για τα παιδικά μας όνειρα. Υπήρχε και εισπράκτορας στριμωγμένος δίπλα στην πίσω πόρτα με το κλασσικό γκρί καπέλο με το γείσο, ένα πρωτόγονο μικρόφωνο κι έλεγε τις στάσεις ή φώναζε τέρμα τα μία και είκοσι. Θυμάστε εκείνες τις κερματοθήκες που έβαζε τα κέρματα και που τώρα τελευταία ξανάγιναν της μόδας;

Τα κίτρινα τρόλευ με τους οδηγούς και τους εισπράκτορες με τις καφέ στολές, κι εκείνο το περίεργο μηχανάκι με τη μανιβέλλα που έκοβε τα εισιτήρια.

Τα γκρίζα αμερικάνικα πελώρια ταξί με τα καθισματάκια που έπεφταν από τις πλάτες των μπροστινών καθισμάτων, γυρόφερναν ή άραζαν στις πιάτσες. Κι οι πειρατές, «ένα διφραγκάκι Σύνταγμα» τους έκοβαν το μεροκάματο.

 

πολλά περισσότερα στην πηγή: ninacouletaki

«Συνταγή» για ένα παιδικό γραφείο από τα χεράκια σας

Εάν είστε σε αναζήτηση ενός παιδικού γραφείου,

αλλά τα οικονομικά σας είναι περιορισμένα,

τότε δεν έχετε παρά να το φτιάξετε εσείς οι ίδιοι!

.

αναλυτικές οδηγίες εδώ:
DIY Barstool Desk!

Το παιδί σας ετοιμάζεται για την πρώτη μέρα στο σχολείο και εσείς είστε σε αναμμένα κακρβουνα για τα έξοδα που κοντοζυγώνουν. Για περισσότερη διασκέδαση, φωνάξτε και το παιδί να σας βοηθήσει!
Υλικά:
2 μεγάλα ξύλινα σκαμπώ
1 ορθογώνια ξύλινη τάβλα
καρφιά
σφυρί
Εκτέλεση
Παίρνετε τα 2 μεγάλα ξύλινα σκαμπώ και τα βάφετε στο χρώμα της επιλογής σας. Τα αφήνετε να στεγνώσουν για μια ολόκληρη ημέρα. Την επομένη τα τοποθετείται δεξιά και αριστερά του χώρου που θα φιλοξενηθεί το γραφείο και καρφώνετε προσεκτικά την ορθογώνια ξύλινη τάβλα. Το γραφείο του μικρού μαθητή είναι έτοιμο!
infokids.gr