Γιατί δεν μεγαλώνουμε παιδιά με κριτική σκέψη;

Οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους
μαθαίνοντας τους συνεχώς νέα πράγματα.

.

Το ζητούμενο όμως δεν είναι αυτό. Δεν θα έπρεπε να είναι αυτός ο στόχος των γονιών, αλλά όπως έχει πει η Margaret Mead “Τα παιδιά πρέπει να διδάσκονται πώς να σκέφτονται, όχι τι να σκέφτονται.”

Children must be taught how to think, not what to think

Χιλιάδες πληροφορίες, πρέπει, τρόποι καλής συμπεριφοράς, άκαμπτες αρχές και αξίες, είναι μερικά απ΄ τα καθημερινά ερεθίσματα των παιδιών. Δεν αντιλέγουμε, είναι και αυτά αναγκαία, αλλά τι γίνεται με την περιέργεια; Τα παιδιά έχουν μια έμφυτη ανησυχία και επιθυμία να περιεργαστούν τον κόσμο. Να ανακαλύψουν πράγματα αλλά και πως λειτουργούν.

Τι γίνεται όμως όταν οι γονείς άθελα τους σαμποτάρουν το ανήσυχο πνεύμα των μικρών τους;

Μετατρέπονται σε παθητικούς εξερευνητές. Πώς;

Όταν το μικρό σας σάς κατακλύζει με χιλιάδες «Γιατί μαμά;» και εσείς αφοσιωμένες στις δουλειές, τους απαντάτε «Σταμάτα επιτέλους» ή «Έτσι», καταλαβαίνετε πως δεν το βοηθάτε να συλλέξει τις πληροφορίες που θέλετε.

Ακόμα, ενώ οι περισσότεροι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν υπεύθυνα, δημιουργικά και με αυτοπεποίθηση, στην πράξη πετυχαίνουν τα ακριβώς αντίθετα. Οι λόγοι εστιάζονται στην έλλειψη χρόνου, στις αυξημένες υποχρεώσεις αλλά και στην υπερπροστατευτικότητα.

Απ΄ την άλλη πάλι, το σχολείο έρχεται να επιβαρύνει κι άλλο την διάθεση αυτή των παιδιών για ανακάλυψη και εξερεύνηση. Τα παιδιά δεν μαθαίνουν πώς να αναπτύξουν την κριτική σκέψη. Αντιθέτως, μαθαίνουν να «παπαγαλίζουν». Το μάθημα της ιστορίας απ’ έξω, λέξη προς λέξη, γιατί αλλιώς θεωρείσαι αδιάβαστος. Ναι, μπορεί να πει κανείς, πως έτσι κάτι τους μένει, κάτι μαθαίνουν. Απ’ την άλλη όμως, μπορεί να τους στερήσει τη δημιουργική και ανεξάρτητη σκέψη τους. Με άλλα λόγια την δεξιότητα της κριτικής σκέψης.

Η κριτική σκέψη είναι η κρίσιμη ικανότητα να αξιολογούμε και να αναλύουμε κάτι προτού το αποδεχτούμε ως πραγματικό ή αξιόπιστο.

Η δεξιότητα αυτή επιτρέπει σε ένα άτομο όχι μόνο να γνωρίζει κάτι, αλλά να κατανοεί σε βάθος και να αντιλαμβάνεται τη λογική πίσω από αυτό. Περιλαμβάνει την καθαρή σκέψη προκειμένου να επιτευχθεί η αξιόπιστη γνώση για το περιβάλλον μας. Το άτομο κατανοεί γύρω του τι ακριβώς συμβαίνει και κάνει τις επιλογές του. Δεν επιλέγει βάσει του τι του επιβάλλουν οι άλλοι ή μίας παγιωμένης πεποίθησης. Είναι σε θέση να σκέφτεται καθαρά, να δημιουργεί ερωτήματα και να αμφισβητεί τον κόσμο γύρω του.

Συνεπώς, είναι πολύ σημαντικό να βοηθάμε τα παιδιά μας να καλλιεργήσουν την κριτική σκέψη.

Είναι ένα εργαλείο που θα το χρειαστούν σ’ όλη την πορεία της ζωής των παιδιών. Θα μπορούν να αναζητούν το πότε, το πού και το πόσο, όταν ορίζουν, εξηγούν, συγκρίνουν και περιγράφουν, τότε μαθαίνουν να αξιολογούν και να αναλύουν τα γεγονότα.

Μπορούν να καταλάβουν πότε αυτά που ακούνε είναι ανακριβή και πότε έχουν λογική εξήγηση. Ακόμα, η κριτική σκέψη βοηθά τα παιδιά σας να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους.

Ένα άτομο που έχει μάθει να σκέφτεται, μπορεί πιο εύκολα να έρθει σε επαφή με τον εσωτερικό του κόσμου, να τα αναγνωρίσει τα συναισθήματα του και να αποφασίσει πώς να τα διαχειριστεί. Όταν δεν γνωρίζουν ή κάνουν λάθος σε κάτι, δεν νιώθουν άβολα γιατί αντιλαμβάνονται πως μαθαίνουν μέσα από κάθε εμπειρία. Τα βοηθάει να έχουν ανοιχτό μυαλό και να δέχονται τις απόψεις των άλλων. Φιλτράρουν τα νέα δεδομένα και επιλέγουν τι θέλουν και τι όχι.

Με άλλα λόγια, τα παιδιά μέσα από την κριτική σκέψη μπορούν και αναπτύσσουν ένα υψηλότερο επίπεδο γνωστικών δεξιοτήτων!

jenny.gr

Μια πρόταση προς τους παιδόφιλους - παιδεραστές A proposal for pedophiles A propuesta de los pedófilos

video 1:07


..
Είσαι παιδεραστής;
Είσαι παιδόφιλος;



Είσαι παιδεραστής;
Are you a child molester?
¿Es usted un pedófilo?

Κάνε μια χάρη        
στην ανθρωπότητα ...

Are you a child molester?
Are you a pedophile?

Do a favor
         to humanity ...

¿Es usted un pedófilo?

Haga un favor
       a la humanidad ...

Τα αγοράκια στον παιδικό σταθμό… τι «τύπος» είναι;

Τώρα που απέκτησα αγόρι, τα «αγορίστικα» θέματα με απασχολούν όλο και περισσότερο….
Βρήκα, λοιπόν, ένα εξαιρετικό άρθρο για τη συμπεριφορά των αγοριών προσχολικής ηλικίας και το μοιράζομαι μαζί σας.
Με έκανε να γελάσω και να σκεφτώ πως θα ήθελα να είναι το δικό μου αγόρι….
Σίγουρα πάντως δεν θα ήθελα να είναι ο γκρινιάρης, ο μιξιάρης, ο μαμάκιας, ο σετάκιας, το καρφί, ο αόρατος… τι μένει άραγε;;;

Που είμαι; Τι κάνω; Και ποιοι είναι όλοι αυτοί γύρω μου; 
Αν αγαπητέ μου συμμαθητή αισθάνεσαι κάπως έτσι τις πρώτες μέρες στο σχολείο, επίτρεψέ μου να σε κατατοπίσω. Να σου συστήσω, όλο το ασκέρι που από εδώ και πέρα θα βλέπεις ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ και να σου προτείνω ποιους να αποφεύγεις, ποιους να κάνεις παρέα, ποιους να ζηλεύεις ελεύθερα και ποιους να αγνοείς επιδεικτικά… (να διευκρινίσω ότι οι κατηγορίες αυτές αναφέρονται κυρίως σε αγόρια)
1. Ο «θέλω τη μαμά μου». Όλοι κρύβουμε λίγο από αυτόν μέσα μας. Φερθείτε του στοργικά. Εξηγήστε του ότι η μαμά θα έρθει σε 5 ώρες, μόλις.
2. Ο «θέλω τη μαμά μου, ΤΩΡΑ». Σε μία κλίμακα θέλησης της μαμάς από το 1 ως  το 10, τη θέλει 100. Καλό είναι να απομονώνεται. Μπορεί και να σας κολλήσει.
3. Ο «θέλω να πάω σπίτι μου». Μια ακόμα εκδοχή των δύο προηγούμενων. Πρέπει να του αναγνωρίσουμε πάντως ότι δένεται περισσότερο με τους χώρους παρά με τα πρόσωπα.
4. Ο «ανεξάρτητος». Μπαίνει στην τάξη χωρίς να ρίξει δεύτερη ματιά πίσω του. Θα ορκιζόσουν ότι χαμογελάει. What’s wrong with him?
5. Ο «σωστάκιας». Τα κάνει όλα σωστά. Και με τη μία. Το πετ της κυρίας. Εύχεσαι να μπλέξει γρήγορα με κακές παρέες (το τρίχρονο που κάνει tantrums, το άλλο που λέει ‘ρε’). Καλό είναι να απομονώνεται. Μπορεί και να σας κολλήσει.
6. Ο «σετάκιας». Ίδιο χρώμα σορτς, ίδιο χρώμα κοντομάνικο, σχέδιο που ξεκινά από τη μπλούζα, συνεχίζει στο σορτς και ολοκληρώνεται στο παπούτσι- αφού πρώτα κάνει μία στάση στην κάλτσα. Τον έλεγες και ψυχαναγκαστικό μέχρι που είδες τη μαμά του. Σετάρει μανό, κοκαλάκι για τα μαλλιά, κινητό, μάσκαρα και αυτοκίνητο. Και φωνή.
7. Ο «δεν παίζω ποτέ με κορίτσια». Μαζί σου, αλλά… ποτέ; Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορείς να μάθεις από ένα κορίτσι. Και σε τι μπορεί να σου χρησιμεύσει ένα κλάμερ. Ή ένα γκλίτερ μανό.
8. Ο «παίζω μόνο με κορίτσια». Φίλε, πάσο. Αλλά να ξέρεις ότι εγώ έτσι έχασα τα 3 πρώτα χρόνια της ζωής μου[1].
9. O «τσισάκιας». Θέλει τσίσα σχεδόν κάθε μισή ώρα. Έχει εντεταλμένη κυρία από πίσω του να του ανεβάζει και να του κατεβάζει τα βρακιά. Θα ορκιζόσουν ότι μέσα στο παγουρίνο του έχει μπύρα.
10. Ο «ψηλότερος aka γίγαντας». Προκαλεί δέος. Φοράει πέντε νούμερα παπούτσι μεγαλύτερο από το δικό σου. Τα σορτς του είναι τα παντελόνια σου. Οι μπλούζες του, τα σεντόνια σου. Φοβίσου τον ελεύθερα. Και μην βρεθείς ποτέ στη σκιά του. Θα σε ρουφήξει.
11. Ο «παρτάκιας». Σου τραβάει το τουβλάκι από το χέρι μέχρι να πεις λέγκο. Το παγουρίνο σου, επίσης. Λίγο πριν σου κλέψει και τη ζωή, πες το στην κυρία. Και προς θεού, μην εμπλακείς σε αντιπαράθεση μαζί του. Βαράει.
12. Ο «θέλεις να γίνουμε φίλοι;». Σε κάνει να αισθάνεσαι μοναδικός- μην αισθανθείς μοναδικός!  Λέει ακριβώς τα ίδια σε όλους. Κάνει friend requests με την ταχύτητα ενός μπιπ μπιπ. Μην τον παίρνεις στα σοβαρά, απλώς μία στις τόσες κάνε ένα λάικ στη σελίδα του.
13. Ο «νομίζω πως πρέπει να βλέπουμε κι άλλα 3χρονα». Σου ραγίζει την καρδιά. Νόμιζες πως ήσαστε ο ένας για τον άλλο, φίλοι κολλητοί. Όμως, μην χάσεις την πίστη σου στη φιλία από αυτό, μόνο- υπάρχουν τόσοι πολλοί ακόμα λόγοι. Κοίτα, ήδη την πέφτει στο κοριτσάκι που σας άρεσε και που ποτέ δεν θα έμπαινε ανάμεσά σας…
14. Ο «καλύτερος μαθητής». Ναι, από τώρα. Κρατά σωστά τα μολύβι (δηλαδή με το ένα χέρι[2]) και οι μουτζαλιές του έχουν potential. Θα μπορούσε να είναι ο απουσιολόγος της τάξης, αλλά μάλλον θα έτρωγε το καρμπόν.
15. Ο «κυριάκιας». Λατρεύει τα μαλλιά της, τη μυρωδιά της, τις φωνές της- ιδίως όταν του απευθύνονται. Αν μπορούσε θα την έπαιρνε σπίτι του. Ναι, όταν μεγαλώσει θα τ\ην παντρευτεί. Αφού πρώτα χωρίσει τη μαμά.
16. Το «καρφί». Ένας ακόμα αγαπημένος της κάθε κυρίας: κάνει τη μισή της δουλειά. Απαραίτητος για την εύρυθμη λειτουργία της τάξης. Αυτόν και τον «σωστάκια», μισήστε τους ελεύθερα.
17. Ο «oversharer». Μοιράζεται τα πάντα με τους πάντες. Ξέρεις από την πρώτη μέρα που πήγε διακοπές, που δεν πήγε και γιατί. Ξέρεις τι του αρέσει να τρώει, τι δεν του αρέσει και γιατί. Προσπέρασέ τον. Εκτός αν θέλεις να μάθεις πόσες φορές την ημέρα κάνει κακά. Και που. Και γιατί.
18. Ο «πιπίλας». Αφήνει την πιπίλα του στην πόρτα. Με το ‘αφήνει’ εννοώ του την τραβάνε από το στόμα μέχρι που ένα κομμάτι καουτσούκ να μείνει στα δόντια του. Την ξαναπαίρνει το μεσημέρι στην πόρτα. Ζήλεψέ τον ελεύθερα.
19. Ο «drama king». Αν περάσεις από δίπλα του και κατά λάθος τον αγγίξεις, χτυπιέται σαν να του έδωσες σφαλιάρα. Μην περνάς ποτέ από δίπλα του. Και, προς θεού, μην του δώσεις ΠΟΤΕ σφαλιάρα.
20. Ο «αόρατος». Θα ορκιζόσουν ότι δεν υπήρχε, μέχρι που μια μέρα τον άκουσες να φταρνίζεται. Ακίνδυνος, μέχρι βαρεμάρας.
21. O «δημοφιλής». Ο όχι εσύ. Μελέτησέ τον προσεκτικά και πάρε μαθήματα star quality. Μαζί με τον «ψηλότερο» θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα να σου σμπαραλιάσουν την αυτοπεποίθηση. Μην πέσεις στην παγίδα. Θρέψε τον outsider που κρύβεις μέσα σου. Κάποτε, θα τους εκδικηθεί.

Πηγή: bebisthoughts
το βρήκαμε στο 4moms.gr

Μάθημα ζωής με ένα 20ευρω!

Ένας καθηγητής κρατούσε ένα χαρτονόμισμα των 20 ευρώ και ρώτησε τους μαθητές:
«Ποιος θέλει αυτό το χαρτονόμισμα των 20 ευρώ;»
Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι.
.
Τότε ο καθηγητής το τσαλάκωσε και ξαναρώτησε:
«Υπάρχει κάποιος που θέλει ακόμη αυτό το τσαλακωμένο χαρτονόμισμα;» 
Όλοι στην αίθουσα σήκωσαν πάλι πάνω το χέρι.
Έπειτα έριξε το χαρτονόμισμα στο πάτωμα και άρχισε να το κλωτσά και να χοροπηδά πάνω στο 20ευρω με τα παπούτσια του. Το μάζεψε από το πάτωμα τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο. Και τους ξανάκανε την ίδια ερώτηση:
«Ποιος θέλει αυτό το τσαλακωμένο, λερωμένο, λασπωμένο, χαρτονόμισμα των 20 ευρώ;» 
Όλοι ξανά στην αίθουσα σήκωσαν πάνω το χέρι.
«Παιδιά μου» τους είπε «Σήμερα θα πάρετε ένα μεγάλο μάθημα. Ό,τι και να έκανα στο χαρτονόμισμα εσείς πάλι το θέλατε γιατί δεν έχασε την αξία του. Ακόμη αξίζει 20 Ευρώ!! Πολλές φορές στην ζωή, μας τσαλακώνουν, μας κτυπούν, μας ρίχνουν κάτω στο πάτωμα, μας ποδοπατούν, άνθρωποι και γεγονότα. Έτσι, πιστεύετε πως πλέον δεν έχετε καμία αξία, αλλά η πραγματική σας αξία δε θα έχει αλλάξει στα μάτια αυτών που σας αγαπούν πραγματικά. Ακόμη και τις μέρες που δεν είμαστε στα καλύτερα μας, η αξία μας παραμένει».
arouraios

Ο TaterTot μυρίστηκε την πτώση σακχάρου και έσωσε το 4χρονο αγοράκι

Η αυξημένη αίσθηση της οσμής του Pit bull εντόπισε 

την ξαφνική αλλαγή στο παιδί
  .
Rescued Pit Bull Saves 4-Year-Old Minnesota Boy

(Photo courtesy: Angela Boone Photography)
ABC News

Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, συνέβη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα pit bull, το οποίο ήταν προς ευθανασία αλλά υιοθετήθηκε από μία οικογένεια, ύστερα από λίγες ημέρες «επέστρεψε» το καλό, που του έκαναν κι έσωσε από βέβαιο θάνατο το τετράχρονο παιδί του «αφεντικού» του.
Ο TaterTot, έτσι είναι το όνομα του σκύλου, ξεκίνησε να γαυγίζει και να κλαψουρίζει μέσα στη νύχτα μία μπροστά στη μητέρα και μία μπροστά στο παιδί της, σε μία προσπάθεια να ενημερώσει τη γυναίκα πως κάτι δεν πάει καλά.
Όταν η μητέρα πλησίασε το παιδί, είδε ότι ανέπνεε με δυσκολία και άμεσα το μετέφερε με το αυτοκίνητό της στα επείγοντα περιστατικά ενός νοσοκομείου.
Τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα του τετράχρονου είχαν πέσει σε επικίνδυνα επίπεδα και ήταν… θέμα λίγων λεπτών.
Οι γιατροί του νοσοκομείου κατάφεραν να σταθεροποιήσουν το τετράχρονο αγόρι, χωρίς όμως να γνωρίζουν τι προκάλεσε την πτώση της γλυκόζης.
Σύμφωνα με κτηνιάτρους, η αυξημένη αίσθηση της οσμής του Pit bull εντόπισε την ξαφνική αλλαγή στο παιδί και γι’αυτό προσπάθησε να ενημερώσει τη μητέρα του.
Το εντυπωσιακό είναι ότι λίγες ημέρες νωρίτερα ο TaterTot, που ήταν σε χώρο για τα αδέσποτα προς ευθανασία, επελέγη από την οικογένεια του αγοριού, ώστε να του κάνει παρέα και να έχει ο μικρός κάτι να ασχολείται, καθώς είναι μοναχοπαίδι.
Οι γονείς λένε τώρα ότι το pit bull μάλλον ξεπλήρωσε τη χάρη, που του έκαναν, και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο. «Τώρα είναι ο φύλακας-άγγελος του παιδιού» λένε.
thebest