Το περιστατικό συνέβη στο Ηράκλειο έξω από κεντρικό φούρνο, όταν ένας πατέρας πήγε με το γιο του για να αγοράσουν ψωμί. Ο
πατέρας επειδή δεν είχε χώρο να παρκάρει το αυτοκίνητο, είπε στο μικρό
να μπει μέσα, να αγοράσει ότι χρειάζονταν και να επιστρέψει. Μέσα στο
φούρνο όμως υπήρχε ένας μεγαλόσωμος άνδρας πάνω από 120 κιλά, όπως
περιγράφει η μητέρα του μικρού με δηλώσεις της στο prismanews.gr, ο
οποίος τον πλησίασε του έπιασε σφιχτά το χέρι κι άρχισε να του μιλάει.
- Βρε πώς μεγάλωσες έτσι; Η μαμά σου μου είπε να σε πάω μια βόλτα, είπε ο άγνωστος στο παιδί. -
Δεν θέλω να πάω βόλτα μαζί σας. Απάντησε ο μικρός κι άρχισε να τρέχει
προς τον πατέρα του. Ο μικρός μπήκε στο αυτοκίνητο και φώναξε στον
μπαμπά του ... Πάμε να φύγουμε γρήγορα! είπε το παιδί που φαίνονταν
ιδιαίτερα ανήσυχο. Ο πατέρας του μικρού κατάλαβε πως κάτι δεν πήγαινε
καλά, όμως ο γιος του τρομοκρατημένος και σοκαρισμένος από το συμβάν
δεν ήθελε να μιλήσει. Χρειάστηκε να περάσει μία ολόκληρη ημέρα
προκειμένου ο μικρός να διηγηθεί τη σοκαριστική ιστορία στους γονείς
του. Η απάντηση και η ενεργοποίηση τους ήταν άμεση, ενώ πήγαν άμεσα
και κατήγγειλαν το περιστατικό στην Αστυνομία.
Η μητέρα του παιδιού
μάλιστα, κοινοποίησε το περιστατικό στο facebook ώστε να το δουν όσο το
δυνατόν περισσότεροι γονείς και να είναι ενήμεροι της κατάστασης. Το
περιστατικό έχει προκαλέσει σοκ στην κοινωνία του Ηρακλείου και
ειδικότερα στη συνοικία που διαδραματίστηκε το περιστατικό, αφού κανείς
δεν περίμενε πως κυκλώματα αρπαγής ανηλίκων μπορεί να δρουν και στο
Ηράκλειο.
Αυτή η αριστουργηματική ταινία του
Laurent Witz, με τους χαρακτήρες του Stephane Halleux, διάρκειας μόλις
11 λεπτών, η οποία σημειωτέον δεν έχει καθόλου ομιλούντες χαρακτήρες,
κέρδισε το oscar του 2014.
Η Γαλλική αυτή παραγωγή χρειάστηκε περίπου 3
χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Ο κ. Hublot ένας παράξενος, μοναχικός άνθρωπος που πάσχει από ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (OCD), φοβάται την αλλαγή και τον έξω κόσμο. Η άφιξη ενός μηχανικού κουταβιού ανατρέπει τη ζωή του.
ΣΟΚ προκαλεί η είδηση ότι στην Ευρώπη αλλά και στον Καναδά
υπάρχουν γονείς οι οποίοι μεγαλώνουν τα παιδιά τους σαν μην έχουν
συγκεκριμένο φύλο… προκειμένου, όπως οι ίδιοι, λένε να τους δώσουν την
δυνατότητα να αποφασίσουν μόλις μεγαλώσουν ποιο δρόμο θέλουν να
ακολουθήσουν. (!!) .
Πρόκειται για μία νέα τεχνική μεγαλώματος στην οποία
πολλοί αντιτίθενται καθώς, όπως λένε οι παιδοψυχολόγοι, κανείς δεν έχει
δικαίωμα να καθορίζει τη μοίρα ενός παιδιού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένα ζευγάρι από το Τορόντο, που μεγαλώνει το παιδί του σαν να μην έχει συγκεκριμένο φύλο προκειμένου να μη γίνει επιθετικό!
Το μωρό, το οποίο ονομάζεται Στορμ Στόκερ και είναι
μόνο 5 μηνών, σίγουρα θα έχει να αποφασίσει για πολλά πράγματα
μεγαλώνοντας, όπως για παράδειγμα, αν θέλει να συμπεριφέρεται σαν αγόρι ή
κορίτσι!
Απ’
ό,τι φαίνεται, το να στραφεί στ’ αδέλφια του για βοήθεια μάλλον δεν θα
έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα, καθώς ο 5χρονος Τζαζ έχει μακριές κοτσίδες,
φοράει ροζ σκουλαρίκια και φανταχτερά ροζ φορέματα, ενώ ο 2χρονος Κίο
έχει μανία με τα κολάν, με αποτέλεσμα να τους περνάνε όλοι για κορίτσια.
Οι γονείς τους, ωστόσο, αποφάσισαν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα
με το τρίτο τους παιδί και να κρατήσουν μυστικό το φύλο του – οι μαίες
που ήταν παρούσες στη γέννα του μωρού, επιβεβαιώνουν ότι δεν είναι
ερμαφρόδιτο – μέχρι να φτάσει στην κατάλληλη ηλικία όπου θα μπορεί να
επιλέξει το ίδιο αν προτιμά να ζήσει τη ζωή του ως αγόρι ή κορίτσι.
Πέρα
από τους γονείς, τα αδέλφια, έναν στενό οικογενειακό φίλο και τις 2
μαίες, κανένας άλλος δεν γνωρίζει το πραγματικό φύλο του ή της Στορμ.
Οι υπόλοιποι φίλοι και συγγενείς – ακόμα και οι παππούδες –
έλαβαν ένα email από το ζευγάρι, το οποίο λέει: «Αποφασίσαμε να μην
αποκαλύψουμε το φύλο του μωρού μας ως φόρο τιμής στην ελευθερία και το
δικαίωμα της επιλογής».
Η Κάθι και ο σύζυγός της, Ντέιβιντ Στόκερ, επιμένουν ότι δίνουν στα παιδιά τους την ελευθερία να εκφραστούν. (!!!)
Άλλο παράδειγμα είναι ο 2χρονος Μαξ από τη Βρετανία ο οποίος
το πρωί φορά καρό πουκάμισο και κλωτσάει μπάλες, το απόγευμα όμως
φορώντας ένα μπλε φόρεμα παίζει με τις κούκλες ενώ η μαμά του, του βάφει
και τα νύχια! Η Λίζα και ο Μάρτιν Μπράις, οι γονείς του Μαξ, θέλουν να
του διδάξουν να είναι αυτό που θέλει και όχι να μπει σε καλούπι... star
Οι ερευνητές κατέγραψαν μέσω
ερωτηματολογίων τις συνήθειες των γονέων σε σχέση με το κάπνισμα και
επίσης μέσω υπερήχων μέτρησαν το πάχος των αρτηριών των παιδιών κατά την
ενηλικίωσή τους.
Η έκθεση των παιδιών στο
παθητικό κάπνισμα προκαλεί μη αναστρέψιμη ζημιά στις αρτηρίες τους,
γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο να πάθουν έμφραγμα ή εγκεφαλικό αργότερα
στη ζωή τους, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη αυστραλο-φινλανδική
επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη -η πρώτη που παρακολούθησε τις
επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος από την παιδική ηλικία έως την
ενηλικίωση- δείχνει ότι οι γονείς πρέπει να αποφεύγουν να καπνίζουν
μπροστά στα παιδιά τους, π.χ. όταν κάθονται όλοι μαζί για να δουν
τηλεόραση ή μέσα στο αυτοκίνητο. Όταν και οι δύο γονείς καπνίζουν κοντά
στο παιδί τους, προσθέτουν κατά μέσο όρο 3,3 χρόνια στην ηλικία των
αρτηριών του, οι οποίες έτσι είναι σαν να γερνάνε πρόωρα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής
την επιδημιολόγο δρα Σίνα Γκολ του πανεπιστημίου της Τασμανίας, που
έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ευρωπαϊκό καρδιολογικό περιοδικό
"European Heart Journal", σύμφωνα με το BBC και το πρακτορείο Ρόιτερ,
μελέτησαν από το 1980 σχεδόν 3.800 παιδιά ηλικίας τριών έως 18 ετών, έως
ότου όλα ενηλικιωθούν.
Οι ερευνητές κατέγραψαν μέσω
ερωτηματολογίων τις συνήθειες των γονέων σε σχέση με το κάπνισμα και
επίσης μέσω υπερήχων μέτρησαν το πάχος των αρτηριών των παιδιών κατά την
ενηλικίωσή τους. Όπως διαπιστώθηκε, η βασική αρτηρία της καρωτίδας ήταν
κατά μέσο όρο 0,015 χιλιοστά πιο παχιά σε όσους νέους είχαν κατά την
παιδική και εφηβική ηλικία τους εκτεθεί στο παθητικό κάπνισμα και των
δύο γονέων καπνιστών, σε σχέση με τις περιπτώσεις των νέων, των οποίων
κανένας γονέας δεν κάπνιζε (τουλάχιστον στον ίδιο χώρο με το παιδί). Η
αύξηση του πάχους των αρτηριών συνδέεται με μεγαλύτερο καρδιαγγειακό
κίνδυνο για τους ενηλίκους.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι η
έκθεση στο παθητικό κάπνισμα κατά την παιδική ηλικία προκαλεί μια άμεση
και μη αναστρέψιμη βλάβη στη δομή των αρτηριών. Οι γονείς και όσοι
σκέφτονται να αποκτήσουν παιδί, θα πρέπει να κόψουν το κάπνισμα. Όχι
μόνο θα κάνουν καλό στη δική τους υγεία, αλλά επίσης θα προστατέψουν την
υγεία των παιδιών τους στο μέλλον», δήλωσε η δρ Γκολ.
Επίσης η
μελέτη διαπίστωσε ότι όσοι έχουν γονείς που καπνίζουν και οι δύο, είναι
πιθανότερο να γίνουν και οι ίδιοι καπνιστές, αλλά και υπέρβαροι, σε
σχέση με όσους δεν έχουν γονείς καπνιστές.
Από την άλλη, αν μόνο ο
ένας γονέας κάπνιζε, δεν φάνηκε να υπάρχει κάποια αισθητή επίπτωση στις
αρτηρίες των παιδιών. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι όταν καπνίζει μόνο ο
ένας γονέας, είναι πιο εύκολο να βγει έξω για να καπνίσει ή να
απομονωθεί σε κάποιον άλλο χώρο, γεγονός που προστατεύει τα παιδιά σε
σημαντικό βαθμό από το παθητικό κάπνισμα. Όταν όμως καπνίζουν και οι δύο
γονείς, τότε είναι δύσκολο για τα παιδιά να προστατευθούν από μια
τέτοια οικογενειακή συνήθεια.
Οι ερευνητές επεσήμαναν πως
αν και καταγράφεται μια τάση μείωσης του παθητικού καπνίσματος διεθνώς,
αυτή αφορά κυρίως στις οικογένειες υψηλότερου εισοδήματος, πράγμα που
διευρύνει τις κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες, όσον αφορά το πρόβλημα
του παθητικού καπνίσματος. Οι επιστήμονες τονίζουν την ανάγκη να
απαγορευθεί το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους και στα αυτοκίνητα, διότι
αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας. Οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Αυστραλία
έχουν ήδη απαγορεύσει το κάπνισμα μέσα σε αυτοκίνητα με παιδιά, ενώ η
Βρετανία ανακοίνωσε ότι σύντομα θα κάνει το ίδιο.
Προηγούμενες
μελέτες έχουν δείξει ότι ο καπνός μπορεί να μείνει μέσα σε ένα κλειστό
χώρο έως δυόμιση ώρες, ακόμα και με ανοιχτά παράθυρα. Το παθητικό
κάπνισμα έχει ως συνέπεια ο παθητικός καπνιστής να εισπνέει στον
οργανισμό του πάνω από 4.000 χημικές ουσίες, από τις οποίες τουλάχιστον
250 είναι επιβλαβείς και πάνω από 50 είναι καρκινογόνες. Τα μικρά παιδιά
που είναι παθητικοί καπνιστές, εκτός από τον αυξημένο καρδιαγγειακό
κίνδυνο, κινδυνεύουν περισσότερο από άσθμα, κρυολογήματα, λοιμώξεις των
αφτιών κ.α.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους χρόνιους
καπνιστές είναι ο καρκίνος των πνευμόνων. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο
Οργανισμό Υγείας, το ενεργητικό κάπνισμα σκοτώνει περίπου 6 εκατ.
ανθρώπους το χρόνο και το παθητικό κάπνισμα άλλους 600.000. Εκτιμάται
ότι περίπου τέσσερα στα δέκα παιδιά (ποσοστό 40%) διεθνώς εκτίθεται
τακτικά στο παθητικό κάπνισμα στο σπίτι τους και σχεδόν το ένα τρίτο των
συνολικών θανάτων λόγω παθητικού καπνίσματος αφορούν παιδιά.
Παίζετε, συζητάτε... επικρατεί
ηρεμία. Μα μόλις χτυπήσει το τηλέφωνο ή τη στιγμή που θα εμφανιστεί ένα
τρίτο πρόσωπο, το παιδί αντιδρά λες και το τσίμπησε μύγα! Αρχίζει να
φωνάζει, να σκαρφαλώνει πάνω σας, να σας τραβά τα ρούχα, κάνει ό,τι
είναι δυνατό για να τραβήξει την προσοχή σας.
Σας θυμίζει κάτι; Μπορεί
για εσάς το παιδί να αποτελεί το κέντρο του κόσμου, για τον υπόλοιπο
κόσμο όμως, είναι ένα παιδί, όπως όλα τα άλλα. Και καλό θα είναι το
παιδί να το συνειδητοποιήσει αυτό πριν να είναι πολύ αργά...
Το στάδιο της προ-λογικής νόησης: «Είμαι το κέντρο του κόσμου!»
Το
γεγονός ότι τα παιδιά εμφανίζουν στοιχεία εγωκεντρικής συμπεριφοράς
μετά τα 1,5-2 χρόνια εξηγείται καταρχήν από το γεγονός ότι από την
ηλικία αυτή αρχίζουν να ενδιαφέρονται για όλο και περισσότερα που
συμβαίνουν στο περιβάλλον τους, αλλά κυρίως στον εαυτό τους:
Ανακαλύπτουν, δηλαδή, τον προσωπικό τους κόσμο και τον κόσμο που τα
περιβάλλει.
Ο κορυφαίος φιλόσοφος και αναπτυξιολόγος Jean Piaget ονομάζει χαρακτηριστικά το στάδιο αυτό των παιδιών «στάδιο της προ-λογικής νόησης» (Preoperational Stage), και το τοποθετεί χρονικά μεταξύ των 2 και 6 ετών.
Κατά την περίοδο αυτή, όπως ο ίδιος λέει, καταλυτικό ρόλο στο παιδί
παίζει η ανάπτυξη της γλώσσας, που σηματοδοτεί την έναρξη της ικανότητας
του συμβολισμού και των εσωτερικών αναπαραστάσεων. Έτσι, στη φάση αυτή
το νήπιο σκέφτεται με βάση το «αντιληπτικά επικρατέστερο», με αυτό
δηλαδή που του είναι πιο εύκολο να καταλάβει. Επίσης, η σκέψη και η
επικοινωνία του στη φάση αυτή χαρακτηρίζεται ως εγωκεντρική, καθώς το παιδί αντιλαμβάνεται το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω του μέσα από την δική του προοπτική, τις δικές του ανάγκες και επιθυμίες.
Έτσι, ένα παιδί 2 ετών δε μπορεί να κατανοήσει τις ανάγκες ή τα συναισθήματα των άλλων
–πιστεύει ότι οι άλλοι σκέφτονται και αισθάνονται όπως αυτό. Δε μπορεί,
για παράδειγμα, να κατανοήσει την ανάγκη της μαμάς να μιλήσει με τον
μπαμπά όταν εκείνος επιστρέφει στο σπίτι μετά τη δουλειά. Ακόμα, όμως,
κι αν μεγαλώνοντας μπορέσει να συνειδητοποιήσει ότι η αντίληψη αυτή που
έχει είναι εσφαλμένη, δεν είναι ακόμα σε θέση να ελέγξει τον εαυτό του.
Έτσι, θα προσπαθήσει να μπει ανάμεσα στη μαμά και τον μπαμπά όταν μιλούν
και να θυμίσει ότι «είμαι εδώ!».
Για τον λόγο αυτό, δεν έχει νόημα να πείτε σε ένα παιδί αυτής της ηλικίας «πώς θα ένιωθες αν σου έκανα το ίδιο;»
ή «θα σου άρεσε να σε διακόπτω όταν μιλάς;» γιατί δεν θα μπορέσει να το
κατανοήσει. Τέτοιες κουβέντες έχουν νόημα μετά τα 6 – 7 χρόνια, οπότε
το παιδί είναι σε θέση να καταλάβει πώς σκέφτονται και αισθάνονται οι
άλλοι και να ανταποκριθεί ανάλογα.
Στο παρακάτω video μπορείτε να
δείτε τη θεωρία αυτή του Piaget στην πράξη: Ζητείται από ένα 4χρονο
αγόρι να καθίσει και να πει τι βλέπει μπροστά του όταν κοιτάζει μία
κατασκευή που αποτελείται από 3 μεγάλα βουνά, μερικά ζωάκια και μερικά
δέντρα. Κατά την περιγραφή του δεν αναφέρει ποτέ τα βουνά και παρατηρεί
μόνο τις λεπτομέρειες, δηλαδή τα ζωάκια και τα δέντρα. Όταν η δασκάλα, η
οποία κάθεται απέναντί του άρα έχει άλλη οπτική στην κατασκευή, του
ζητά να μαντέψει τι βλέπει εκείνη, το παιδί αναφέρει ξανά αυτά που
βλέπει αυτό.
Αντίθετα,
όταν το ίδιο πείραμα γίνεται σε ένα 7χρονο παιδί, εκείνο αναφέρει
καταρχήν ότι βλέπει τα βουνά και στη συνέχεια τις λεπτομέρειες, ενώ
μπορεί να περιγράψει τι βλέπει η δασκάλα του από την θέση που κάθεται.