Thursday, 6 July 2017

Μη λέτε σε κάποιον να μην κλαίει. Βοηθήστε τον!

Τα συναισθήματα αποτελούν μια πολύπλοκη ψυχολογική κατάσταση. Ειδικά αν μελετήσουμε τις έρευνες δύο πολύ σπουδαίων ψυχολόγων, του Paul Eckman και του Robert Plutchik:

– Το 1972, ο Eckman πρότεινε ότι υπάρχουν έξι οικουμενικά ανθρώπινα συναισθήματα: ο θυμός, η απέχθεια, ο φόβος, η χαρά, η λύπη και η έκπληξη. 27 χρόνια αργότερα, ο ίδιος παραδέχτηκε ότι έπρεπε να επεκτείνει τη λίστα του για να συμπεριλάβει και άλλα καθολικά συναισθήματα όπως την περιφρόνηση, τη διασκέδαση, την περηφάνια και την ικανοποίηση.
– Τη δεκαετία του ’80, ο Robert Plutchik σχεδίασε ένα μοντέλο που το ονόμασε «ο τροχός των συναισθημάτων». Πρότεινε ότι οι άνθρωποι συνδυάζουν συναισθήματα με τον τρόπο που ένας ζωγράφος διαλέγει τα χρώματά του.
................
Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν σε ένα αυστηρό περιβάλλον σίγουρα έχουν ακούσει αρκετές φορές ότι δεν πρέπει να κλαίνε ή κάτι παρόμοιο, ειδικά στην παιδική τους ηλικία. Τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει με αυτό τον τρόπο έχουν μάθει να κρύβουν τα συναισθήματά τους και να είναι ήσυχα.
Ακριβώς όπως δεν πρέπει να απαγορεύουμε και να αποθαρρύνουμε ένα παιδί από το να κλαίει, το ίδιο πρέπει να ισχύει και με τους ενήλικες. 
Αν υπάρχει κάτι που θα πρέπει να πυροδοτείται όταν παρατηρούμε έναν ενήλικα να κλαίει, αυτό είναι η κατανόηση και η ενσυναίσθηση. Ασχέτως αν είστε ή όχι ενσυναισθητικοί, υπάρχουν κάποιοι τρόποι που μπορείτε να μάθετε, ώστε να ανταποκριθείτε καλύτερα σε μια τέτοια περίπτωση.

Πράγματα που μπορείτε να πείτε για να βοηθήσετε
😭 «Μίλησέ μου γι’ αυτό»
Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο ανοιχτοί από άλλους. Για να καταλάβετε τι συμβαίνει, είναι σημαντικό να ερευνήσετε και να ρωτήσετε. 
Αυτό θα σας προσφέρει ένα καλύτερο πλαίσιο αναφοράς και θα εγκαθιδρύσει μια θετική αλληλεπίδραση.

😭 «Η λύπη είναι ένα σημαντικό, φυσιολογικό συναίσθημα»
Είτε πρόκειται για ένα παιδί 5χρονών ή για έναν ενήλικα 50 χρονών, η λύπη αποτελεί ένα φυσιολογικό ανθρώπινο συναίσθημα. 
Κάποιες κοινωνίες προσπαθούν να αντικαταστήσουν τη φυσιολογική αυτή θλίψη με μια τεχνητή στάση σκληρότητας. 
Όμως υπάρχει διαφορετικός χώρος και χρόνος για το καθένα. Όπως κι αν έχει, είναι σημαντικό να δώσετε έμφαση στο φυσιολογικό κομμάτι αυτού του συναισθήματος.

😭 «Είμαι εδώ μαζί σου»
Οι λυπημένοι άνθρωποι είναι συνήθως μοναχικοί. Έτσι, είναι καθησυχαστικό να γνωρίζει ότι είστε μαζί του/της και ότι επιθυμείτε να βοηθήσετε. 
Αυτές οι απλές τέσσερις λέξεις μπορεί να αλλάξουν όλη τη στάση και οπτική ενός ατόμου εκείνη τη στιγμή.

😭 «Σ’ ακούω»
Όταν κάποιος κλαίει ή είναι λυπημένος, το λιγότερο που χρειάζεται είναι ένα κήρυγμα. Δεν χρειάζεται καμία διάλεξη, αλλά έναν ακροατή. 
Η ενεργητική ακρόαση σε αυτή την περίπτωση είναι κρίσιμης σημασίας. Με άλλα λόγια, στρέψτε την πλήρη προσοχή σας στο άτομο και αποφύγετε να προσθέτετε ή να διακόπτετε συνεχώς.

😭 «Ας προσπαθήσουμε να το λύσουμε μαζί»
Για κάποιον που νιώθει λύπη/κλάμα/ κατάθλιψη κλπ., αυτές οι λέξεις είναι μάλλον πιο παρηγορητικές από οτιδήποτε άλλο μπορεί να ειπωθεί. 
Αρχικά, δίνει το μήνυμα ότι μια λύση είναι πιθανή. Κατά δεύτερον, το άτομο εκείνο αποκτά έναν σύμμαχο στην επίλυση του προβλήματός του.

😭 «Αυτό όντως πρέπει να είναι επώδυνο»
Η ενσυναίσθηση αποτελεί ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα, ειδικά όταν εκφράζεται αμοιβαία. 
Όταν ένα άτομο είναι λυπημένο, η σκέψη του συχνά είναι περιορισμένη και μπερδεμένη- σαν να είναι εκείνοι οι μόνοι που μπορούν να κατανοήσουν τι τους συμβαίνει. Αλλά αυτή η φράση μπορεί να ξεμπερδέψει τον τρόπο σκέψης τους.

😭 «Θέλω να είμαι εδώ για εσένα. Επικοινώνησε μαζί μου, όταν χρειάζεσαι να μιλήσεις σε κάποιον»
Δεν είναι όλοι έτοιμοι να τα πούνε όλα από την αρχή. Αυτό είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο κατά τη διάρκεια πένθους και μετά από μια απώλεια. 
Ίσως το άτομο αυτό να μην είναι σε θέση ακόμα να μιλήσει. Λέγοντάς του κάτι τέτοιο, του γνωστοποιείτε ότι έχει κάποιον στον οποίο μπορεί άμεσα να απευθυνθεί.

😭 «Αυτό δεν ακούγεται δίκαιο»
Αυτή η δήλωση χρειάζεται προσοχή. Με άλλα λόγια, χρειάζεται να προσέξουμε να μην ενεργοποιήσουμε την αίσθηση ήττας και προσωπικής αποτυχίας. 
Αν μπορείτε με αυτά τα λόγια να πυροδοτήσετε την αυτοπεποίθησή του ατόμου, τότε βέβαια κάντε το.

😭 «Έχω βιώσει κάτι παρόμοιο»
Αυτή είναι η καλύτερη μορφή ενσυναίσθησης και ίσως δώσει και μια καλή λύση στο πρόβλημα του άλλου. Οι παρόμοιες εμπειρίες δεν πρέπει να αποκρύπτονται σε αυτή την περίπτωση. 
Αν εμπιστεύεστε αυτό το άτομο και θέλετε να βοηθήσετε, αυτός είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους.

😭 «Μη φοβάσαι να ζητήσεις βοήθεια»
Όσο και αν θέλουμε να βοηθήσουμε, δεν έχουμε πάντα όλες τις απαντήσεις στα προβλήματα κάποιου. 
Αν ένα άτομο υποφέρει από κάποια ψυχική διαταραχή ή από ενδο-οικογενειακή κακοποίηση, για παράδειγμα, η βοήθεια που μπορείτε να προσφέρετε είναι περιορισμένη. 
Φυσικά, μπορείτε να το ωθήσετε ή να το συμβουλέψετε να ζητήσει βοήθεια. Να το ενθαρρύνετε να προσεγγίσει κάποιον ειδικό.

Οικογενειακοί καυγάδες – Πώς επηρεάζουν τα παιδιά;

Η οικογένεια παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στον τρόπο που αντιλαμβάνονται τα παιδιά τον κόσμο και στον τρόπο που διαμορφώνουν τα συναισθήματά και τη συμπεριφορά τους.
Ο μπαμπάς και η μαμά δίνουν στα παιδιά τη συναισθηματική και υλική ασφάλεια και έτσι τα παιδιά αισθάνονται ότι μπορούν να βασίζονται σε αυτούς όσο δύσκολα και αν είναι τα πράγματα. Αυτή η θετική εικόνα είναι που δίνει στα παιδιά εμπιστοσύνη, δύναμη και αυτοπεποίθηση.
Τι γίνεται όμως όταν αυτή η εικόνα που διαμορφώνουν τα παιδιά για την οικογένεια και τους γονείς τους κλονίζεται μέσα από τους καυγάδες και τις συγκρούσεις;
Τα παιδιά δεν είναι παθητικά στους καυγάδες των γονιών τους. Αντίθετα, συμμετέχουν ενεργά σε όλη αυτή την κατάσταση. Όταν οι γονείς δεν τα πηγαίνουν καλά σαν ζευγάρι και όταν δεν βρίσκουν κοινή γραμμή αντιμετώπισης των καθημερινών προβλημάτων, τα παιδιά το καταλαβαίνουν και το αντιλαμβάνονται πολύ καλά αυτό. Παρατηρούν και ακούν τους καυγάδες και τον τρόπο που επικοινωνούν οι γονείς μεταξύ τους, και στη συνέχεια αντιδρούν και ερμηνεύουν τη σύγκρουση.
Δεν είναι λίγες εκείνες οι φορές που τα παιδιά ρίχνουν το φταίξιμο στους εαυτούς τους για τις συγκρούσεις των γονιών και υπόσχονται να γίνουν καλά παιδιά μόνο και μόνο για να είναι οι γονείς τους αγαπημένοι. Τα παιδιά μπορεί να προσεύχονται, να ονειρεύονται, να αρρωσταίνουν, να παθαίνουν ατυχήματα ή να παρουσιάζουν διάφορα προβλήματα, μήπως και καταφέρουν να κρατήσουν την οικογένεια αγαπημένη.
Έχουν γίνει πάρα πολλές έρευνες που μελετούν το πώς επηρεάζονται τα παιδιά από τους καυγάδες των γονιών τους. Αυτό που δείχνουν οι μελέτες είναι ότι οι καυγάδες που καταλήγουν σε εχθρικό και επιθετικό τρόπο σύγκρουσης όπως όταν ακούγονται χαρακτηρισμοί, φωνές, λεκτική και σωματική βία, έχουν αρνητικό αντίκτυπο στα παιδιά και σε μερικές περιπτώσεις επηρεάζουν αρνητικά την ανάπτυξη τους.
Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά από βρεφική ηλικία αντιλαμβάνονται και επεξεργάζονται τους ήχους που ακούν από το περιβάλλον τους επηρεάζοντας ακόμα και τη λειτουργία του εγκεφάλου τους.
Οι συγκρούσεις και οι καυγάδες έχουν βρεθεί να επηρεάζουν τον τρόπο που ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τα συναισθήματα και το άγχος. Επιπλέον έχει βρεθεί ότι οι οικογενειακοί καυγάδες αποτελούν σημαντική πηγή άγχους για τα παιδιά και αυτό επηρεάζει τον τρόπο που αντιδρούν τα παιδιά γενικότερα σε καταστάσεις άγχους – επηρεάζει αρνητικά τη γνωστική, ψυχική και πνευματική ανάπτυξη των παιδιών.
Ο τρόπος που χειρίζονται οι γονείς τις συγκρούσεις τους έχει σημαντική επίδραση στο πόσο ασφαλή νιώθουν τα παιδιά το οποίο με τη σειρά του θα επηρεάσει σημαντικά τη μελλοντική τους συναισθηματική προσαρμογή και τις σχέσεις του. Όταν η συζυγική σχέση λειτουργεί καλά, τότε λειτουργεί ως ασφαλής βάση για να βοηθηθεί το παιδί να αναπτύξει καλές σχέσεις με τους άλλους γύρω του.
Όταν όμως η συζυγική σχέση κατακλύζεται από συγκρούσεις, τότε το παιδί μπορεί να νιώθει ανασφάλεια και να έχει έλλειψη εμπιστοσύνης στη σχέση που διαμορφώνει με τους άλλους ανθρώπους.
Έρευνες δείχνουν ότι οι οικογενειακοί καυγάδες που συνοδεύονται από ύβρεις, φωνές, θλίψη και φόβο, οδηγούν τα παιδιά στο να αναπτύσσουν συναισθήματα ανασφάλειας, αδυναμία προσαρμογής, κατάθλιψη, άγχος και προβλήματα συμπεριφοράς.
Αν και το κάθε παιδί μπορεί να αντιδρά και να ερμηνεύει με διαφορετικό τρόπο τους καυγάδες στην οικογένεια, έρευνες δείχνουν ότι όταν τα παιδιά γίνονται μάρτυρες των έντονων συγκρούσεων των γονιών τους, τείνουν να βιώνουν περισσότερο άγχος, να δημιουργούν αρνητικές σκέψεις στο μυαλό τους και να επηρεάζεται αρνητικά η ψυχική και σωματική τους υγεία. Οι μακροχρόνιοι καυγάδες έχουν βρεθεί να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στη λειτουργία των παιδιών και κυρίως στον τρόπο που επιλύουν και τα ίδια τα παιδιά τις διαφωνίες τους.
Οι καυγάδες και οι συγκρούσεις στην οικογένεια καταβροχθίζουν απίστευτες ποσότητες ενέργειας και αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την κακή ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Για παράδειγμα, οι γονείς μπορούν να ακολουθούν αναποτελεσματική πειθαρχία είτε με το να είναι πολύ σκληροί και αυστηροί, είτε με το να είναι ασυνεπείς με τα παιδιά. Επίσης ο αναποτελεσματικός τρόπος επίλυσης των συγκρούσεων μπορεί να οδηγήσει τους γονείς στο να στερούν από τα παιδιά τους τη συναισθηματική, ψυχολογική και σωματική επαφή και στήριξη που τόσο έχουν ανάγκη.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Οι γονείς δε θα πρέπει να αγνοούν σε καμία περίπτωση τη σημασία που έχουν οι οικογενειακοί καυγάδες στη ψυχοσύνθεση και στην ανάπτυξη των παιδιών.
Η ασφάλεια των παιδιών είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με την ποιότητα της σχέσης που έχουν οι γονείς τους.
Ο εποικοδομητικός χειρισμός των συγκρούσεων ο οποίος εκφράζεται με αγάπη, με θετικά συναισθήματα, με συμβιβασμούς και με μια ειλικρινή προσπάθεια να λυθεί ειρηνικά το πρόβλημα, όχι μόνο αυξάνει την ασφάλεια που νιώθει το παιδί, αλλά βοηθά ταυτόχρονα να αναπτύξει και το ίδιο υγιείς στρατηγικές αντιμετώπισης για το πώς να επιλύει τις διαφωνίες του.
Το πιο σημαντικό πράγμα επομένως που μπορούν να κάνουν οι γονείς, είναι να μάθουν να επιλύουν τις συγκρούσεις και τις διαφωνίες τους με αποτελεσματικό τρόπο προστατεύοντας το παιδί από το να γίνεται μάρτυρας καταστροφικών συγκρούσεων.
Οι γονείς θα πρέπει να ελέγχουν τα συναισθήματά τους μειώνοντας την επιθετικότητα, την έχθρα και την ένταση που μπορεί να υπάρχει μεταξύ τους και να μην δίνουν έκταση στους καυγάδες μπροστά στα παιδιά.
Θα πρέπει να αναπτύξουν θετικές στρατηγικές επικοινωνίας που να περιλαμβάνουν τη συζήτηση, την έκφραση συναισθημάτων δείχνοντας σεβασμό στο συνομιλητή, την ενεργητική ακρόαση, τη διαπραγμάτευση και το συμβιβασμό.
Επιπλέον, οι γονείς θα πρέπει να αποφεύγουν να κάνουν κριτική ο ένας στον άλλον μπροστά στο παιδί καθώς και να βάζουν το παιδί στη διαδικασία να πάρει το μέρος του ενός ή του άλλου. Το άγχος, ο θυμός και η εξάντληση που μπορεί να αισθάνονται οι ίδιοι, δεν πρέπει να τα αφήνουν να παρεμβάλλονται στον τρόπο που διαπαιδαγωγούν και επικοινωνούν με το παιδί.
Πρέπει να προσπαθούν να διατηρούν την υπομονή τους και να έχουν την ευαισθησία να δουν τις συνέπειες που έχει ο τρόπος που αλληλεπιδρούν ως ζευγάρι στα παιδιά.
Οι συγκρούσεις καλώς ή κακώς, είναι μέρος της ζωής μας και είναι συχνά αναπόφευκτες. Το πρόβλημα όμως δεν είναι οι ίδιες οι συγκρούσεις και οι διαφωνίες, αλλά ο τρόπος που τις χειριζόμαστε.
Οι γονείς θα πρέπει να μάθουν να χειρίζονται το θυμό τους και την αγανάκτησή τους με εποικοδομητικούς τρόπους έτσι ώστε να εγγυηθούν τη συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών αλλά ταυτόχρονα να διδάξουν στα παιδιά τις απαραίτητες εκείνες δεξιότητες που θα τα βοηθήσουν να αναπτύξουν θετικές και υγιείς σχέσεις στο μέλλον.

Wednesday, 5 July 2017

Το φαρμακείο των διακοπών της οικογένειας

Ετοιμάζοντας τη βαλίτσα ενός παιδιού για τις καλοκαιρινές διακοπές, μαζί με τα απαραίτητα ρούχα και παιχνίδια, δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε την προετοιμασία ενός φαρμακείου.
Στις καλοκαιρινές διακοπές τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά -και όχι μόνο- οφείλονται κυρίως στον ήλιο, στις αλλεργίες, στο νερό, στις τροφικές δηλητηριάσεις, στα τσιμπήματα, στη ναυτία και σε μικροτραυματισμούς.
Στο φαρμακείο των διακοπών θα πρέπει να συμπεριλάβουμε ορισμένα φάρμακα, έτσι ώστε να μην αναγκαστούμε να τρέχουμε, αν και όταν συμβεί μία δυσάρεστη… έκπληξη! 
Για ένα παιδί που δεν αντιμετωπίζει κάποια χρόνια πάθηση (π.χ άσθμα, διαβήτης), όπου οι γονείς ξέρουν ακριβώς τη φαρμακευτική αγωγή που ακολουθεί το παιδί τους, υπάρχει εξοπλισμός και κάποια γενικά φάρμακα που θα πρέπει να έχουν όλοι οι γονείς μαζί τους.
🏊 Θερμόμετρο
🏊 Αντιπυρετικό σιρόπι ή υπόθετα
🏊 Σιρόπι για τον βήχα
🏊 Αντισταμινικό σιρόπι
🏊 Τοπικές αντισταμινικές αλοιφές ή τζελ για τυχόν δερματικές αλλεργίες ή τσιμπήματα εντόμων
🏊 Τοπικές αντιβιοτικές ή κορτιζονούχες αλοιφές για σοβαρότερες δερματικές μολύνσεις
🏊 Φακελάκια με ηλεκτρολύτες, καθώς είναι απαραίτητοι για συμπτώματα όπως εμετοί και διάρροιες
🏊 Οινόπνευμα, ιωδιούχο διάλυμα, βαμβάκι, φυσιολογικό ορό, γάζες, τσιρότα
🏊 Φάρμακα κατά της ναυτίας για παιδιά
🏊 Βιβλιάριο υγείας του παιδιού
🏊 Το κατάλληλο φάρμακο και τη δοσολογία που πρέπει να πάρει κάθε παιδί την ορίζει μόνο ο παιδίατρος, γι΄ αυτό και θα πρέπει να έχουμε πάντα εύκαιρο τον αριθμό τηλεφώνου του.
Τα μέτρα προφύλαξης, για να μπορέσουμε να αποφύγουμε πολλά από τα παραπάνω είναι τα εξής:
🌞 Αποφεύγουμε την έκθεση των παιδιών στον ήλιο από τις 10:00 έως τις 16:00
🌞 Φοράνε καπέλο, γυαλιά ηλίου και μπλούζες με προστασία UV
🌞 Χρησιμοποιούμε αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας τουλάχιστον SPF30 και την ανανεώνουμε τακτικά, ειδικά αν βρέχονται
🌞 Αλλάζουμε συχνά τα βρεγμένα μαγιό και τα σκουπίζουμε, όταν κάθονται στη σκιά
🌞 Χρειάζονται τουλάχιστον τρεις ώρες, μετά το γεύμα, για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της πέψης και να επιτρέψουμε στα παιδιά να κολυμπήσουν
🌞 Χρησιμοποιούμε εντομο-απωθητικές αλοιφές
🌞 Προτιμάμε το εμφιαλωμένο νερό
🌞Αποφεύγουμε να φάνε, ειδικά τα παιδιά κάτω των δύο ετών , κάποια τροφή για πρώτη φορά στις διακοπές, αποφεύγοντας έτσι τις τροφικές αλλεργίες
🌞 Αν ξέρουμε ότι το παιδί ζαλίζεται εύκολα, ειδικά στις διαδρομές με αυτοκίνητο, προσέχουμε από πριν τη διατροφή του και προσπαθούμε να του αποσπάσουμε την προσοχή μέσα στο όχημα με διάφορα παιχνίδια – ίσως έχουμε και ανοιχτά παράθυρα.
🌞 Ακολουθούν τους κανόνες υγιεινής, όπως πρέπει να κάνουν καθημερινά (πλένουν τα δόντια τους, τακτικός καθαρισμός των χεριών, αλλαγή ιδρωμένων ρούχων κ.α.)

Tuesday, 4 July 2017

Ταινίες που αξίζει να δείτε με τα παιδιά σας

Αν έχετε ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο των κινουμένων σχεδίων και έχετε βαρεθεί να βλέπετε το έφηβο παιδί σας να χαζεύει ανοησίες στην τηλεόραση, τότε η παρακάτω λίστα σας είναι πολύ χρήσιμη. Ακολουθούν ταινίες με απλά και σοφά διδάγματα, σφιχτοδεμένη πλοκή που δεν θα τ' αφήσει να βαρεθούν και πολλές συγκινητικές στιγμές.

Το όνομά μου είναι Σαμ
Όλοι λίγο-πολύ έχουμε λιώσει στο κλάμα με τον Σον Πεν και το πιο αθώο χαμόγελο στην ιστορία του σινεμά (όσοι το είδατε και δεν έχετε κλάψει, είστε μάλλον από πέτρα). 
Ο πρωταγωνιστής Σαμ Ντόνσον είναι ένας άντρας με διανοητική καθυστέρηση που μεγαλώνει μόνος την κόρη του. Τα προβλήματα ξεκινούν, όταν η μικρή Λούσι ξεπερνά πνευματικά τον μπαμπά της και τότε η πολιτεία κρίνει τον Σαμ ανίκανο να την αναθρέψει. 
Ο αγώνας του γλυκού, μα λίγο μπερδεμένου Σαμ να πείσει το κράτος ότι είναι υπεύθυνος μπαμπάς είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να έρθει το παιδί πιο κοντά στη διαφορετικότητα και να ευαισθητοποιηθεί.
Το αγόρι πίσω απ’ το συρματόπλεγμα
Βασισμένη στο βιβλίο «Το αγόρι με τη ριγέ πιτζάμα», η ταινία διηγείται την βόλτα ενός αγοριού που ονομάζεται Μπρούνο και κάποτε βρίσκεται μπροστά σε ένα συρματόπλεγμα και γνωρίζει ένα αγόρι που ζει πίσω απ’ αυτό. 
Οι ανατροπές και οι εκπλήξεις είναι πολλές και θα ήταν κρίμα να δώσουμε στοιχεία που θα προδώσουν την έξυπνη πλοκή. 
Σημειώστε, ότι πρόκειται για ένα αντιπολεμικό έργο, τοποθετημένο στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που εκτυλίσσεται μέσα από τα μάτια δυο παιδιών.
Forrest Gump
«Δεν γνωρίζω αν ο καθένας έχει ένα πεπρωμένο, ή αν αιωρούμαστε όλοι απλά εδώ και εκεί κατά τύχη στο αεράκι, ωστόσο εγώ, πιστεύω πως ίσως είναι και τα δύο. Ίσως συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα»
O Φόρεστ Γκαμπ (Τομ Χανκς) κάθεται σε ένα παγκάκι περιμένοντας το λεωφορείο και, κάπου εκεί, ξεκινά μια αναδρομική διήγηση όλων των περιπετειών της γεμάτης ζωής ενός ανθρώπου που, όπως λέει ο ίδιος, «Δεν είναι έξυπνος αλλά ξέρει τι είναι η αγάπη». 
Σε μια τρελή αλληλουχία συναντήσεων, ο Φόρεστ θα μάθει στον Έλβις να χορεύει, θα εμπνεύσει τον Λένον να γράψει το «Imagine», θα γνωρίσει δύο Προέδρους της Αμερικής και θα ξεσκεπάσει πολιτικά σκάνδαλα.
Το μακρινό 1948, σ’ ένα σωφρονιστικό οικοτροφείο της Γαλλικής επαρχίας καταφθάνει ένας καινούριος δάσκαλος μουσικής –ο Ματιέ. 
Ο δάσκαλος μουσικής θα βάλει τα δυνατά του για να εξημερώσει τις ψυχές των ταραγμένων αγοριών μέσα από τη μουσική, παρά τα εμπόδια που αντιμετωπίζει λόγω του αυταρχικού διευθυντή του ιδρύματος. 
Η μουσική, η πλοκή, οι μοναδικές παιδικές ερμηνείες, μπορούμε να υπογράψουμε ότι δεν θα αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο.
η συνέχεια εδώ

Όταν οι Έλληνες έστειλαν βόλια στους Τούρκους

Οι Τούρκοι, πολιορκημένοι μέσα στην Ακρόπολη, μη έχοντας άλλο μολύβι για βόλια, χαλούσαν τις κολόνες που ‘χαν μέσα τους, για στερεότητα, αυτό το μέταλλο. 
Οι Έλληνες, μόλις πήραν είδηση την καταστροφή, τους έστειλαν μήνυμα να σταματήσουν αυτό το χαλασμό και θα τους στείλουν οι ίδιοι βόλια!
Έτσι κι έγινε. Οι Έλληνες ραγιάδες έστειλαν βόλια στους Τούρκους για να τους σκοτώσουν, παρά να βλέπουν να καταστρέφουν ό,τι σεβάστηκαν οι αιώνες.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki