Ολοκαύτωµα Χορτιάτη 2-9-1944

Συγκλονιστικές μαρτυρίες επιζώντων

Σαν σήμερα 2 Σεπτεμβρίου το 1944 εισβάλουν τα ναζιστικά στρατεύματα στον μαρτυρικό Χορτιάτη, εκτελούν 149 ανθρώπους και πυρπολούν περίπου 300 σπίτια. 

 Από το φούρνο του Γκουραμάνη, το σπίτι του Νταμπούδη και άλλα σημεία του χωριού θα γλιτώσουν ελάχιστοι.

Απόσπασμα από τη συγκλονιστική μαρτυρία της 10χρονης –τότε- Ελένης Νανακούδη.
«…Μας οδήγησαν μέσα στο φούρνο… έρχεται μετά ένας ταγματασφαλίτης και στήνει ένα οπλοπολυβόλο στην πόρτα. …
Άρχισε να πυροβολεί επάνω μας και να μας βρίζει με χυδαία λόγια… Έριξε μετά μια εμπρηστική σκόνη και ξερά χόρτα για να καούμε καλλίτερα… Γύρισα και είδα τη Μαρίκα του Θεοφάνη με τα μυαλά πεταγμένα από σφαίρα.

Η μάνα μου σκοτωμένη, αλλά και η αδελφή μου, που η σφαίρα τη βρήκε στο κεφάλι, βγήκε και σφηνώθηκε στην αριστερή μου παλάμη. Δύο σφαίρες με είχανε βρει και στα δύο μου γόνατα. 

Αλλά δεν καταλάβαινα τίποτα ακόμη… τότε είδα ζωντανή τη Σοφία, του Παναγιώτη του Αγγελινούδη τη γυναίκα, με το μωρό στην αγκαλιά να κατεβαίνει τη σκάλα. 

Πήγα κοντά της, πιάστηκα από τη φούστα της και κατεβήκαμε μαζί. Ο φούρνος καιγότανε από παντού… Κάτω ήταν όλες σκοτωμένες κα πατούσαμε στα πτώματα. Είχαμε βουτηχτεί στο αίμα! Ακόμη δεν είχα πάρει είδηση ότι είχα τραυματισθεί στα δύο πόδια και στο χέρι.
Ο τρόμος γύρω δεν με άφηνε να σκεφτώ τίποτα. 

Δεν προλάβαμε να κατεβούμε κάτω και εμφανίστηκε στην εξώπορτα ένας ταγματασφαλίτης και με μαχαίρι έκοψε το λαιμό της Σοφίας. Εγώ ήμουνα πίσω της και έτσι χωρίς να με πάρει είδηση τρύπωσα κάτω από έναν πάγκο… Σε λίγο βγήκα έξω, η φωτιά έκαιγε τα πάντα. 

Εκεί είδα καμιά δεκαριά σκοτωμένους.
Έπεσα επάνω τους. Εκεί ήταν και η Τερψιχόρη, η γυναίκα του Γρηγόρη του Λασκαρίδη σκοτωμένη και θήλαζε το παιδί της!
Το αίμα της πεταγότανε σαν βρύση και με έλουζε ολόκληρη. Το μωρό βύζαινε και έκλεγε μαζί. Όμως δεν τολμούσα να το ησυχάσω. Έπρεπε να κάνω κι εγώ την σκοτωμένη.

Σε λίγο ήρθανε 3-4 ταγματασφαλήτες και γελάγανε με το μωρό που βύζαινε και έκλαιγε. Εγώ προύμυτα. Μου ρίχνουνε μια κλωτσιά στα πλευρά να δουν αν ζούσα. Εγώ τσιμουδιά… Μπορεί στη στοίβα να ήταν και άλλοι ζωντανοί που να κάνανε το ίδιο με εμένα. Δεν ξέρω…».

Ο απολογισμός θα είναι τραγικός: 

149 άτομα θα καούν ζωντανά ή θα εκτελεστούν, από τα οποία τα 51 κάτω των 18 ετών.
Ανάμεσα τους ένα βρέφος 2 μηνών, ο Αλέξανδρος Σαρβάνης. Τα μονοχρονίτικα Ανθούλα Τράϊκου και Θανάσης Αγγελινούδης. Τα διχρονίτικα Χριστίνα Ευγενούδη, Γιώργος Κουπαράνης, Χριστόδουλος Λασκαρίδης και Βαγγελίτσα Σκαράγκα. Τα τρίχρονίτικα Ειρήνη Γκουραμάνη και τα δίδυμα αδέλφια Ελισάβετ και Ζαχαρίας Μπουζούδης.
Ο Χορτιάτης θα ζήσει ένα Ολοκαύτωμα, θα γραφεί για πάντα στις σελίδες της ιστορίας ως ένας μαρτυρικός τόπος, που μπορεί να γνώρισε τη φρίκη, την καταστροφή και το θάνατο, αλλά δεν υπέκυψε. Θα γίνει ένα διαχρονικό σύμβολο αντίστασης, αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία, ιδεών και ιδανικών.

Πηγή:alterthess (το βρήκαμε ΕΔΩ) απόσπασμα από κείμενο του Μπάμπη Νανακούδη

Με λόγια απλά (κείμενο της Μέλιας)
Πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουνα παιδί, περίμενα όπως όλα τα παιδιά με λαχτάρα τις διακοπές και τις αργίες. Τη μία μέρα έκλεινε το σχολείο… το ίδιο βράδυ έπρηζα τους γονείς μου… και την επομένη έβαζα πλώρη για το χωριό της γιαγιάς μου το Χορτιάτη. Η γιαγιά μου είχε χηρέψει πολύ νέα. Τον ήρωα παππού μου, τον εκτέλεσαν για αντίποινα οι Γερμανοί μπροστά στα μάτια της γιαγιάς μου… κρατούσε τον μικρό του γιο στην αγκαλιά του για να τον προφυλάξει από την κτηνωδία του κατακτητή, μόνο που δεν τα κατάφερε γιατί η ίδια γερμανική σφαίρα τους διαπέρασε και τους δυο.
Τα στερνά λόγια του παππού μου ήταν: μην κλαις Αναστασία… μη τους δώκεις αυτή τη χαρά… στάσου ορθή… και έκλεισε τα μάτια.

Η γιαγιά μου μαρμάρωσε… δεν ήξερε ποιόν να πρωτοθρηνήσει.
Το στερνοπαίδι της ή τον πατριώτη άντρα της που δεν είχε αφήσει πόλεμο για πόλεμο, υπερασπιζόμενος τα όσια και τα ιερά της πατρίδας του, πολεμώντας σώμα με σώμα τον εχθρό.

Σήκωσε από κάτω το κορμάκι του Νικόλα της, το χωριό καιγότανε μετά μουσικής (είναι ιστορικά καταγεγραμμένο ότι η σφαγή στο Χορτιάτη συνοδευόταν από τους ήχους ενός βιολιού) και φώναξε τα παιδιά της ένα ένα με το όνομα τους, για να σιγουρευτεί ότι είναι όλα ζωντανά. Τα παιδιά μαζεύτηκαν σαστισμένα, μπαρουτοκαπνισμένα. Η μεγάλη της κόρη ξέσπασε σε κλάματα και ουρλιαχτά.

Η γιαγιά μου τότε αντέδρασε απρόσμενα βίαια. Της έριξε ένα σβουριχτό χαστούκι (που ακόμα το θυμάται) και έδωσε εντολές: Σκάσε… πάμε να βοηθήσουμε τον κόσμο που καίγεται και κλαις αργότερα… πιάσε τα παιδιά απ’ το χέρι.
Ξάπλωσε το στερνοπούλι της δίπλα στον πατέρα του και άρχισε να τρέχει σαν τρελή με τα παιδιά ξοπίσω της.
Ήταν Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου του 1944.

Η γιαγιά μου από κείνη τη μέρα στέρεψε το δάκρυ της, ζώστηκε τα μαύρα ρούχα μέχρι τον θάνατό της, αντριώθηκε και ανάστησε τα παιδιά της.
Κατά την διάρκεια του πολέμου βοήθησε το χωριό της ενεργά και γενναία.
Θα αναρωτηθήτε και με το δίκιο σας γιατί βρε Μέλια πρέπει να τα μάθουμε όλα αυτά;
Τι μας ενδιαφέρουν εμάς τα οικογενειακά σου και μας ζαλίζεις;
Εξηγώ: κάθε φορά που λυγίζω και που θέλω να το βάλω στα πόδια σκέφτομαι τη γιαγιά μου που γονάτισε και… που στάθηκε ορθή… τον παππού μου που πολέμησε σώμα με σώμα στον πόλεμο και εκτελέστηκε τόσο άνανδρα έξω από το σπίτι του και όλο το γενναίο χωριό που μαρτύρησε για να ζω εγώ σε μια ελεύθερη Ελλάδα.
Και θυμώνω με τον εαυτό μου που αρκετές φορές λιγοψυχώ… γιατί είμαι άνθρωπος και το βάζω κάτω… και ανεβάζω πίεση, που μου περνάει από το μυαλό να ξενιτευτώ για ένα καλύτερο αύριο.
Και που να πάω ρε;
Πώς θα ξεχάσω τόσους νεκρούς που έχυσαν το αίμα τους γι’ αυτόν τον τόπο;
Ωραία με γονατίσαν με ξεφτιλίσαν… αλλά να με δουν και νεκρή;
Ε όχι αυτή τη χάρη δεν θα τους την κάνω!
Με λάθος άνθρωπο και με λάθος λαό τα βάλανε.
Αυτές τις δύσκολες μέρες που βιώνει η πατρίδα μας (πείνα, εξαθλίωση, προδοσία, ξεπούλημα) είναι χρέος μας να σταθούμε δίπλα στον γνωστό άγνωστο της γειτονιάς μας, να τον στηρίξουμε με και να του ανεβάσουμε το ηθικό με πράξεις και με προσωπικό παράδειγμα.

Όχι άλλος νεκρός Έλληνας…
Όχι άλλος ξενιτεμός….
Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες… και σε κανέναν άλλο π….!
Η Ελλάδα, μας χρειάζεται όλους…
Ας τους πετάξουμε στη θάλασσα… λάθος η θάλασσα μας ανήκει και δεν θα τη μαγαρίσουμε με δαύτους….
Και επειδή δεν τους χαλαλίζω τίποτα… ας τους στείλουμε στα τσακίδια…..
Μέλια

ΒΙΝΤΕΟ με μαρτυρίες

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ!

Συμβουλές προς τους γονείς για την ενοικίαση φοιτητικής κατοικίας

#Φοιτητές, #Ενοικίαση, #Κατοικία

.

Με την ευκαιρία της νέας φοιτητικής χρονιάς, ο Σύλλογος Μεσιτών Αθηνών - Αττικής προσφέρει δέκα συμβουλές για την ενοικίαση κατοικίας, προς διευκόλυνση των φοιτητών και των γονέων που αναζητούν σπίτι σε άλλη πόλη.
Σε όλες τις φοιτητουπόλεις της χώρας υπάρχει τόσο επάρκεια διαθέσιμης φοιτητικής κατοικίας, όσο και νόμιμα μεσιτικά γραφεία που ασχολούνται εξειδικευμένα με τη μίσθωσή τους. 

Σε κάθε περίπτωση όμως, ψάχνοντας για σπίτι, οι φοιτητές πρέπει να γνωρίζουν τα εξής:

1. Τα σπίτια στα κέντρα των πόλεων είναι, κατά κανόνα, παλαιότερα και ακριβότερα σε σχέση με αυτά που βρίσκονται στην περιφέρειά τους. 
Συνεπώς, δεν θα πρέπει να περιορίζουν την αναζήτησή τους στο κέντρο, αλλά οπουδήποτε μπορεί να εντοπίσουν διαθέσιμη κατοικία που να καλύπτει τις ανάγκες τους.
2. Να ελέγχουν την τοποθεσία του σπιτιού, τη γειτονιά και τις υπηρεσίες που παρέχει (super market, τράπεζες, τακτική αστική συγκοινωνία, πρόσβαση στην πανεπιστημιούπολη, κλπ)
3. Να ελέγχουν καλά το σπίτι για να διαπιστώσουν τυχόν βλάβες και να τις επισημάνουν στον ιδιοκτήτη, ώστε να τις διορθώσει πριν αρχίσουν να το κατοικούν, για να το παραλάβουν σε καλή και λειτουργική κατάσταση. Να αποφεύγουν να μισθώνουν υπόγεια, σοφίτες ή πολύ παλιές κατοικίες.
4. Η μίσθωση κατοικίας ισχύει τουλάχιστον για τρία χρόνια, ακόμα και αν έχει συμφωνηθεί μικρότερος ή αόριστος χρόνος. 
Μετά την παρέλευση της τριετίας, η μίσθωση μπορεί να λήξει οποτεδήποτε, με απλή καταγγελία του ιδιοκτήτη ή του ενοικιαστή.
5. Στις μισθώσεις κατοικιών το ύψος του μισθώματος διαμορφώνεται ελεύθερα και δεσμεύει και τις δύο πλευρές.
6. Οι φοιτητές ή οι γονείς τους, αφού συμφωνήσουν, υπογράφουν γραπτό μισθωτήριο συμβόλαιο με τον ιδιοκτήτη ή τον πληρεξούσιο δικηγόρο, με ολόκληρο το συμφωνημένο μίσθωμα, το οποίο καταχωρίζεται στο taxisnet από τον ιδιοκτήτη και γίνεται αποδεκτό από τον φοιτητή. 
Δεν πρέπει να αποδέχονται και να υπογράφουν όρους που δεν κατανοούν ή με τους οποίους δεν συμφωνούν απόλυτα. Σε κάθε περίπτωση αμφιβολίας, θα πρέπει να συμβουλεύονται τον δικηγόρο τους.
7. Η καθυστέρηση καταβολής των δαπανών κοινοχρήστων και των λογαριασμών κοινής ωφελείας έχει τα ίδια αποτελέσματα καθυστέρησης του ενοικίου. 
Γι αυτό πρέπει να ζητούν να ενημερώνονται εκ των προτέρων για το ύψος των λογαριασμών αυτών.
8. Για να αποφύγουν κάθε ταλαιπωρία συνιστάται στους ενδιαφερόμενους να καταφεύγουν στα νόμιμα μεσιτικά γραφεία που λειτουργούν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας.
9. Να αποφεύγουν να ανταποκρίνονται σε αγγελίες με χαμηλές τιμές ενοικίων που διαφημίζουν δήθεν μεσιτικές ή διαφημιστικές εταιρείες, που για να τις δει κάποιος απαιτείται να πληρώσει προκαταβολικά. 
Οι νόμιμοι κτηματομεσίτες λαμβάνουν αμοιβή μόνο εάν ολοκληρωθεί η μίσθωση, δηλαδή υπογραφή μισθωτηρίου συμβολαίου.
10. Τέλος, λόγω της οικονομικής ύφεσης, συχνά η πιο συμφέρουσα λύση είναι αντί να μισθώσουν μία κατοικία, να την αγοράσουν είτε με μετρητά είτε και με μικρό δάνειο, όπου αντί ενοικίου θα καταβάλουν μηνιαία τοκοχρεωλυτική δόση σε ένα δικό τους ακίνητο, που μετά το πέρας της φοιτητικής περιόδου θα μπορούν είτε να συνεχίσουν να το μισθώνουν είτε να το πουλήσουν.

infokids

Τι Συμβαίνει Στο Μυαλό Των Νηπίων; What’s Going On Inside A Toddler’s Brain

Νήπια

Σύμφωνα Με Τις Νευροεπιστήμες

What’s Going On Inside A Toddler’s Brain, According To Science

Πολλές φορές τα παιδιά νηπιακής ηλικίας νιώθουμε σαν να μας φέρνουν στα όρια μας και αδυνατούμε να καταλάβουμε τις συμπεριφορές τους. 

«Γιατί παθαίνουν αυτές τις εκρήξεις θυμού; Γιατί μας κοιτάνε και ρίχνουν επιδεικτικά τους μαρκαδόρους κάτω; Γιατί δαγκώνουν το αδερφάκι τους;». 

Είναι μερικά από τα πράγματα που αναρωτιέται ένας ενήλικας που έχει ο ίδιος ή έχει αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση παιδιών νηπιακής ηλικίας.

Γράφει η Κρητικού Μαρίνα - Ψυχολόγος Υγείας, Συστημική - Οικογενειακή Σύμβουλος, Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas

Ο νευροεπιστήμονας Dean Burnett αναφέρει ότι τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού πραγματοποιούνται όλες οι απαραίτητες συνδέσεις στους νευρώνες του εγκεφάλου του. 

Εμείς οι ενήλικες έχουμε συγκεκριμένα νοητικά σχήματα, βασισμένα στις εμπειρίες που έχουμε ζήσει στη μέχρι τώρα ζωή μας. 

Αυτά τα σχήματα μάς βοηθούν να οργανώνουμε την καθημερινότητα μας και τις διάφορες καταστάσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. 

Τέτοια νοητικά σχήματα δεν υπάρχουν ακόμα στο μυαλό των νηπίων. 

Τα πάντα για τα παιδιά είναι καινούργια και συναρπαστικά. 

Δεν έχουν προηγούμενες εμπειρίες με βάση τις οποίες να μπορούν να κρίνουν. 

Για την ακρίβεια, τα παιδιά ηλικίας κάτω των 7 ετών έχουν έτσι προικιστεί από τη φύση τους, ώστε να μην αποθηκεύουν πολλές αναμνήσεις.

Επιπλέον, μπορεί το σώμα τους να έχει την ικανότητα να μαθαίνει μέσω της επανάληψης (π.χ. μπουσούλημα), όμως δεν σημαίνει ότι συμβαίνει κάτι αντίστοιχο και σε νοητικό επίπεδο (π.χ. δεν μπορούν να κατανοήσουν λογικά γιατί πρέπει να βάζουν παπούτσια). 

Όλες οι συνδέσεις στον εγκέφαλο δεν έχουν ολοκληρωθεί, με αποτέλεσμα όταν κάτι δεν συμβαίνει, όπως τα ίδια το περιμένουν, να μην ξέρουν πώς να το διαχειριστούν και να αντιδρούν με τρόπο που στους ενήλικες φαντάζει περίεργος ή και υπερβολικός. 

Για την ακρίβεια, οι νευρωνικές συνδέσεις είναι πολύ περισσότερες από αυτές των ενηλίκων. 

Στην περίοδο της εφηβείας ξεκινούν να «κλαδεύονται», καθώς ο εγκέφαλος ξεκινά να διαγράφει τις πληροφορίες, που δεν βρίσκει πια βοηθητικές.

Ακόμα, είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ προσπαθούμε να τα «μυήσουμε» στην υγιεινή διατροφή μαγειρεύοντας σπανάκι και μπρόκολο, τα παιδιά δείχνουν να προτιμούν περισσότερο γλυκές γεύσεις, όπως πατάτες ή μακαρόνια. 

Τα νήπια γεύονται διαφορετικά τις τροφές, με αποτέλεσμα οι ίδιες τροφές να τους φαίνονται πιο πικρές ή άνοστες. 

Τέλος, τα νήπια κατακλύζονται από πολλά συναισθήματα ταυτόχρονα, τα οποία τις περισσότερες φορές δυσκολεύονται να διαχειριστούν, με συνέπεια να καταλήγουν σε εκρήξεις θυμού. 

Ρόλος του ενήλικα είναι να βοηθάει το παιδί να διαχειρίζεται αυτά τα συναισθήματα.

Ο εγκέφαλος ενός νηπίου είναι πολύπλοκος και καθημερινά κάνει διεργασίες, οι οποίες μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα να εκδηλώνουν τα νήπια συμπεριφορές που μας φαίνονται παράξενες ή και περιττές. 

Είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε ότι τα νήπια δεν συμπεριφέρονται έτσι επίτηδες, ούτε για να μας δοκιμάσουν. 

Δεν θέλουν να μας χαλάσουν το πρόγραμμα, ούτε να μας κάνουν τη ζωή πιο δύσκολη. 

Όσο υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας εμείς οι ενήλικες τι συμβαίνει στο μυαλό ενός νηπίου, τόσο θα μπορούμε πιο εύκολα να ρυθμίσουμε και τα δικά μας συναισθήματα για να μπορέσουμε να αντιδράσουμε όσο πιο σωστά μπορούμε και να βοηθήσουμε πιο αποτελεσματικά τα παιδιά μας.

infokids

Φροντιστήρια... από την κούνια

Παιδεία, Σχολείο, Μαθητές, Παιδιά, Φροντιστήριο,

Με τις ευλογίες της Πολιτείας

Φροντιστήρια εδώ, φροντιστήρια εκεί, φροντιστήρια παραπέρα. Φροντιστήρια από το δημοτικό μέχρι το Λύκειο και το Πανεπιστήμιο. 

Αυτή είναι μια πραγματικότητα, στην ένταση και στην έκτασή της ελληνικό φαινόμενο, που παραμένει ακλόνητη παρ΄ όλες τις κατά καιρούς διακηρύξεις για εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που θα εξαφανίσουν ή θα αμβλύνουν την στρατολόγηση μαθητών και σπουδαστών στη φροντιστηριακή εκπαίδευση. 

Κι αν ο εξεταστικοκεντρικός προσανατολισμός του εκπαιδευτικού μας συστήματος και στα συστήματα πρόσβασης στα ΑΕΙ λιπαίνουν και τροφοδοτούν τις «στρατιές» των φροντιστηρίων που αναδεικνύονται σαν εργαλάβοι των εξετάσεων, άλλες «ανάγκες» ωθούν μαθητές σε μια δεύτερη βάρδια μετά το σχολείο, από το δημοτικό. Ναι από το δημοτικό.

«Καλύπτουμε μία ανάγκη» 

Το φαινόμενο πήρε διαστάσεις, τα τελευταία χρόνια και αφορά παιδιά κυρίως της Δ΄, Ε' και της Στ' τάξης Δημοτικού, των οποίων οι γονείς είτε δεν μπορούν να τα βοηθήσουν να αντεπεξέλθουν στα σχολικά τους μαθήματα είτε έχουν δώσει ειδικό βάρος στην «επιλογή».

«Καλύπτουμε μια ανάγκη» λένε οι φροντιστές. 

«Το μοντέλο της οικογένειας έχει πλέον αλλάξει στην κοινωνία μας. Η μητέρα δεν είναι στο σπίτι, για να είναι πάνω από το παιδί και να το επιβλέπει τα πρώτα δύσκολα χρόνια, για να το διαβάζει και να της λέει τα μαθήματα. 

Αυτό το κενό, αυτή την έλλειψη ερχόμαστε να καλύψουμε εμείς», τονίζουν οι επιχειρηματίες της γνώσης που έχουν ονομάσει τα φροντιστήριά τους «κέντρα μελέτης» ή Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης.

Η στροφή μαθητών του Δημοτικού Σχολείου στα φροντιστήρια, αυτό αυτομάτως σημαίνει και το τέλος της παιδικής ηλικίας. 

Η λογική ότι «αν ετοιμάσουμε καλύτερα τα παιδιά για το Γυμνάσιο», όχι μόνο δεν βοηθάει τους μαθητές, αντίθετα τους στερεί πολύτιμο χρόνο όχι από το παιχνίδι («και αυτό χρειάζεται») αλλά και από άλλες δραστηριότητες, όπως είναι ο αθλητισμός.

Λειτουργούν εκτός νόμου

Τα Κέντρα Μελέτης αυτά, είτε αυτόνομα σε δικά τους κτήρια, είτε ως τμήματα φροντιστηρίων, λειτουργούν αυτή τη στιγμή εκτός νόμου! Άλλωστε δια νόμου (682/77) απαγορεύεται ρητά η ίδρυση και λειτουργία για φροντιστήρια μαθητών δημοτικού.

Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τη λειτουργία τους. 

Δεν καταβάλλουν εισφορές, δεν υπάρχουν συγκεκριμένα προσόντα επιλογής προσωπικού και εργασιακές σχέσεις για τους εκπαιδευτικούς, δεν τηρούνται προϋποθέσεις ασφάλειας και υγιεινής. Ακόμα χειρότερα, κάποια αναλαμβάνουν τη μεταφορά μαθητών από τα σχολεία τους (!) προς τους συγκεκριμένους χώρους, χωρίς ουδείς να γνωρίζει αν οι οδηγοί διαθέτουν πιστοποίηση ή αν τα οχήματα ελέγχονται από δημόσια αρχή!

Η ασθένεια της μετατροπής του χώρου της Παιδείας σε μια βιομηχανία παραγωγής εξεταζόμενων υποψήφιων που εκπαιδεύονται αποκλειστικά και μόνο σε τεχνικές απομνημόνευσης και ανταπόκρισης σε γραπτές δοκιμασίες έχει ήδη μεταλλάξει μεγάλο τμήμα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ιδίως του Λυκείου), προκαλώντας ασύλληπτη βλάβη παιδαγωγική, ψυχολογική και ηθική σε χιλιάδες μαθητές. 

Δεν πρέπει να επιτραπεί η ασθένεια αυτή να επεκταθεί και στις τρυφερές ηλικίες των παιδιών δημοτικού.

Επιπλέον, είναι αδιανόητο παιδιά ηλικίας 5-12 ετών, με συγκεκριμένες ανάγκες για παιχνίδι, οικογενειακή ζωή, κοινωνικοποίηση, να ενταχθούν σε μια διαδικασία αέναης παραμονής σε τάξη που θα τα εξαντλήσει και θα προκαλέσει εν τέλει την απέχθειά τους για τη μάθηση.

Ένα παράδειγμα

Παραθέτουμε ένα παράδειγμα τέτοιου χώρου Κέντρου Μελέτης στην περιοχή της Καισαριανής, όπου στην ιστοσελίδα του (http://www.diavazoumemazi.gr/) αναφέρεται ευκρινώς ότι πραγματοποιεί παράνομα φροντιστηριακά μαθήματα, ότι αναλαμβάνει τη μεταφορά μαθητών και ότι λειτουργεί και τις σχολικές αργίες (άραγε, με ποιου την έγκριση και με τι όρους εργασίας και αμοιβής για τους εργαζόμενους;).

Υπέκυψε στην ανομία

Μέχρι σήμερα οι ιδιοκτήτες φροντιστηρίων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και Κέντρων Ξένων Γλωσσών ήταν υποχρεωμένοι να υπογράφουν Υπεύθυνη Δήλωση ότι δεν διατηρούν τέτοια δομή στο χώρο τους (καθώς απαγορεύεται από το Ν. 682/77 να λειτουργεί φροντιστήριο για παιδιά δημοτικού), ώστε να πάρουν άδεια λειτουργίας.

Δυστυχώς μετά από ισχυρές εργοδοτικές πιέσεις το νέο ΔΣ του ΕΟΠΠΕΠ με ευθύνη της καινούριας Διευθύνουσας Συμβούλου του πήρε απόφαση, όταν είχαν αποχωρήσει οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων, να μην είναι πλέον υποχρεωμένοι οι φροντιστηριάρχες να καταθέτουν τέτοια Δήλωση.

Επομένως, ανάβει το πράσινο φως να συνεχίσουν οι χιλιάδες αυτές επιχειρήσεις να λειτουργούν χωρίς κανένα έλεγχο, χωρίς νομοθετικό πλαίσιο, χωρίς οι εργαζόμενοι να δηλώνονται και χωρίς να υπάρχει καμιά εγγύηση για την ασφάλεια και την υγεία εργαζόμενων και μαθητών. 

Αφήνει ασύδοτη τη λειτουργία τους στο ισχυρό λόμπι των φροντιστηριαρχών και των ιδιοκτητών των Κέντρων Ξένων Γλωσσών, χαρίζοντάς τους ταυτόχρονα εκατομμύρια ευρώ από τη φοροδιαφυγή και τη μαύρη εργασία.

Πλέον το πάρτι ανομίας «νομιμοποιείται»...

Χρήστος Κάτσικας

Εφημερίδα των Συντακτών

Θα πάει το Παιδάκι σας στο Νηπιαγωγείο;

Αν το δικό σας παιδί είναι επιθετικό. 

Μπορεί να σας φαίνεται αδιανόητο ότι το “αγγελούδι” σας μπορεί να έχει αυτή τη συμπεριφορά, αλλά έχετε πίστη στα λόγια της νηπιαγωγού και μην αμφισβητείτε τα συμβάντα. Πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν διαφορετικά στο σχολείο σε σχέση με το σπίτι, γιατί είναι τελείως διαφορετικές οι συνθήκες. Συνεργαστείτε!

#Νηπιαγωγείο

Αν σας πει η νηπιαγωγός ότι το παιδί σας θα είχε όφελος, εάν περνούσε από μια περαιτέρω αξιολόγηση, σε κάποιο τομέα των αναπτυξιακών του δεξιοτήτων, αυτό είναι κάτι που δεν λέγεται επιπόλαια. Οι νηπιαγωγοί βλέπουν το παιδί σας όχι μόνο όπως είναι τώρα, αλλά όπως θα είναι στο Δημοτικό Σχολείο. Επιθυμούν να του προσφέρουν οποιαδήποτε βοήθεια το συντομότερο δυνατό, οπότε δείξτε εμπιστοσύνη. Δεν είναι κάτι κακό, κάτι που να σας κάνει να ντρέπεστε. Πολλά παιδιά λαμβάνουν βοήθεια από λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές κλπ. προκειμένου να βοηθηθούν.

Αν υπάρχει κάτι που απασχολεί εσάς ή το παιδί σας, πείτε το. Όχι όμως ενώπιον όλων των γονέων και των παιδιών, την ώρα της αποχώρησης. Επιδιώξετε την κατ' ιδίαν συνάντηση με τη νηπιαγωγό και μιλήστε γι’αυτό που σας απασχολεί. Και η νηπιαγωγός επιθυμεί όπως κι εσείς, το παιδί σας να είναι χαρούμενο και είναι πρόθυμη να δώσει συμβουλές ή λύση σε κάποιο πρόβλημα.

Τα τυποποιημένα κρουασάν, το σοκολατούχο γάλα και τα μπισκότα δεν είναι γεύμα, είναι ένας μικρός μπουφές επιδορπίων!Δώστε προσοχή στις ανακοινώσεις, που υπάρχουν στην είσοδο του σχολείου ή σε σημειώματα μέσα στην τσάντα του παιδιού. Μπορεί να περιέχουν νέα σχετικά με διάφορες δράσεις της τάξης, όπου μπορεί να ζητείται η συμμετοχή σας, κι αν δεν δώσετε προσοχή, τότε τις συνέπειες τις υπομένει άθελα του το ίδιο το παιδί.

Συνέπεια στην ώρα. 

Το παιδί χάνει ένα κομμάτι από την καθημερινή ρουτίνα του σχολείου, αν συνεχώς καθυστερεί και έρχεται σε δύσκολη θέση απέναντι στους συμμαθητές και τη νηπιαγωγό του. Ενώ στην αποχώρηση, είναι δύσκολο να διαχειριστεί τους λόγους για τους οποίους φεύγει πάντα τελευταίο από το σχολείο.

Το άρρωστο παιδί πρέπει να μένει στο σπίτι του. 

Στο σχολείο δεν θα μπορεί να ανταπεξέλθει, αφού δεν θα νιώθει καλά και ταυτόχρονα ενδέχεται να προκαλέσει επιδημία. Οποιαδήποτε μορφή αντιβίωσης ή φαρμακευτικής αγωγής ΔΕΝ θα δοθεί στο σχολείο από τη νηπιαγωγό.

Μην αποκρύπτετε σημαντικές πληροφορίες. 

Μιλήστε στη νηπιαγωγό εμπιστευτικά, για οποιαδήποτε αλλαγή στη ζωή του παιδιού π.χ. διαζύγιο, νέο μωρό, αλλά και οτιδήποτε αφορά το ιατρικό του ιστορικό, προκειμένου να γνωρίσει καλύτερα τις ανάγκες και τις αδυναμίες του και να δουλέψει πάνω σ΄αυτές.

Όχι απουσίες χωρίς σοβαρό λόγο. 

Περιστασιακά μια μέρα εκτός σχολείου δεν είναι και σπουδαία υπόθεση. Αν όμως αυτό γίνεται συχνά τότε το παιδί λαμβάνει ένα εσφαλμένο μήνυμα. Το σχολείο είναι σημαντικό και αυτό επιβεβαιώνεται με την παρουσία. Μια παρουσία που πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη.

Ατυχήματα συμβαίνουν. 

Η νηπιαγωγός κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να μην συμβεί το παραμικρό μέσα στη σχολική μέρα, αλλά υπάρχει η πιθανότητα, λόγω του μεγάλου αριθμού των παιδιών, να μη δει κάτι κάποια στιγμή. Είναι αναπόφευκτο, γι’αυτό δείξετε κατανόηση.

Ενισχύστε τις γνώσεις που μεταφέρει το παιδί από το σχολείο 

με επιπλέον δραστηριότητες, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει όλη η οικογένεια. Έτσι το βοηθάτε να εμπεδώσει τις νέες γνώσεις και τελικά να ενισχύσει τη δυναμική της ομάδας στην τάξη.

Παιχνίδια από το σπίτι. 

Τα παιχνίδια αυτά δημιουργούν εντάσεις, διότι τις περισσότερες φορές τα παιδιά δεν θέλουν να τα μοιραστούν με τους άλλους, αλλά από την άλλη, θέλουν να τα παρουσιάσουν σε όλους! Επίσης, κατά έναν περίεργο λόγο, πάντα τα παιχνίδια αυτά καταλήγουν σπασμένα!

Ακολουθήστε τους κανόνες που το παιδί έχει μάθει στο σχολείο, 

και αντικειμενικά ισχύουν, για να τους ακολουθήσει κι αυτό. Με το να αμφισβητείτε τη σημαντικότητά τους, το σχολείο χάνει την αξιοπιστία του και το παιδί βρίσκεται μπροστά σε διλήμματα που δυσκολεύεται να διαχειριστεί.

Δεν μπορούν όλα τα παιδιά να συμπαθήσουν τη δασκάλα τους αμέσως (προφανώς ούτε και εσείς!). 

Χρειάζεται χρόνος για να χτιστεί η εμπιστοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Υποστηρίξτε τη νηπιαγωγό και αποφύγετε τις όποιες ενστάσεις σας μπροστά στο παιδί. Γίνετε το σωστό παράδειγμα στη δημιουργία ισορροπημένων σχέσεων.

Γραφή και ανάγνωση. 

Το παιδί θα αναπτύξει όλες τις κινητικοαισθητικές, αντιληπτικές, μνημονικές, γλωσσικές και μεταγλωσσικές ικανότητες, που το καθιστούν έτοιμο να εκπαιδευτεί αβίαστα και αποτελεσματικά, χωρίς να δυσκολευτεί ή να πιεστεί ή να απογοητευτεί στην εκμάθηση της γραφής και της ανάγνωσης, ένα χρόνο αργότερα στην Α΄ Δημοτικού.

blogs.sch.gr/niparias

alfavita