Monday, 27 November 2017

Ο καθηγητής «χτύπαγε το παιδί… για να τον κάνει άνδρα!»

Σάλος από την καταγγελία μητέρας μαθητή Γυμνασίου της Πάτρας ότι καθηγητής κακοποίησε το παιδί της και μάλιστα ο συγκεκριμένος εκπαιδευτικός έχει και παρελθόν καθώς εκκρεμούν Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις εις βάρος του για παρόμοια περιστατικά!
«Δεν βρήκα άκρη όπου και αν απευθύνθηκα. Τον φοβούνται; Δεν γνωρίζω. Πάντως μέχρι και η αστυνομία παρενέβη στο σχολείο, όταν ο ίδιος άνθρωπος είχε διαπληκτιστεί με συνάδελφό του. Σκεφθείτε τι έχει συμβεί με τα παιδιά μας» 
δηλώνει στον «Κόσμο» η μητέρα του 14χρονου, Θεοδώρα Φλωροσκούφη.
Το συμβάν στο οποίο αναφέρεται έγινε στις αρχές Νοεμβρίου. 


Όπως μας αποκάλυψε, ο καθηγητής έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο να χτυπά τα παιδιά. 
Τους ρωτά δήθεν χάριν αστειότητας «αν θέλουν χαστούκι» και αυτά πριν προλάβουν καν να αντιδράσουν, ή έστω να απαντήσουν… δέχονται το χτύπημα. 
Το οποίο είναι αρκετά δυνατό. Δεν μιλάμε για… χάδι! Μόνο που τον συγκεκριμένο νεαρό τον είχε κλωτσήσει κιόλας! Η μητέρα έμαθε.… από σπόντα το γεγονός (αρκετά παιδιά σε τέτοιες περιπτώσεις φοβούνται να μιλήσουν) και απευθύνθηκε άμεσα στην Διεύθυνση του σχολείου, ζητώντας παράλληλα να συναντήσει και τον εκπαιδευτικό.
«Τον χτύπησα για να τον κάνω άνδρα, να μην είναι δειλός» ήταν η απάντηση του καθηγητή.
Η γυναίκα διαπίστωσε πως… δεν μπορούσε να βγάλει άκρη και απευθύνθηκε και στην Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Υποσχέθηκαν πως θα δράσουν, όμως δεν την ενημέρωσαν καν ούτε για το ΕΔΕ που έχουν διαταχθεί σε βάρος του ώστε να πράξει ανάλογα. 
Η μητέρα πιστεύει πως για άγνωστο λόγο φοβούνται τον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό, η δράση του οποίου έχει απασχολήσει και την αστυνομία, όπως παραπάνω σημειώσαμε. 
«Μέχρι και περιπολικό μπήκε στο προαύλιο για να σταματήσει ο τσακωμός του με μία άλλη γυναίκα συνάδελφό του» μας είπε η καταγγέλουσα, προσθέτοντας ότι η ιστορία έχει παρελθόν και είναι βέβαιο πως θύματα του καθηγητή έχουν πέσει πολλά παιδιά.
Δεν αποκλείεται η υπόθεση να φθάσει και στα Δικαστήρια, και τότε είναι βέβαιο πως θα χρησιμοποιηθούν ως νομικά όπλα και οι Ένορκες Διοικητικές Εξετάσεις, που έχουν διαταχθεί σε βάρος του εκπαιδευτικού.

patratora

Τα Χειρότερα Λάθη Επικοινωνίας που Κάνουν οι Γονείς

Ένα από τα πιο συχνά προβλήματα στην παιδική και την εφηβική ηλικία είναι ότι τα παιδιά δεν ακούν τους γονείς του. 
Οι γονείς αναζητούν την αιτία του προβλήματος στο παιδί, αγνοώντας ότι τις περισσότερες φορές το λάθος είναι δικό τους, επειδή η επικοινωνία τους με το παιδί δεν είναι σωστή και αυτά που λένε, με τον τρόπο που τα λένε, βρίσκουν τοίχο. 

Ποια είναι τα συχνότερα επικοινωνιακά λάθη των γονιών;
1. Δίνουν διαταγές και Προστάζουν. 
Για παράδειγμα, 
«Σταμάτα να κλαις», 
«Μη μου μιλάς άσχημα», 
«Μη γκρινιάζεις», 
«Πήγαινε αμέσως να τελειώσεις τα μαθήματά σου», κλπ.

2. Απειλούν. 
Απειλούν το παιδί ότι θα υπάρχει κάποια δυσάρεστη συνέπεια αν συνεχίσει να φέρεται άσχημα ή δεν κάνει αυτό που πρέπει. 
Τις περισσότερες φορές η απειλή είναι εξωπραγματική και το παιδί αντιλαμβάνεται ότι δεν ισχύει. 
Για παράδειγμα, ο γονιός λέει: 
«Αν συνεχίσεις τη γκρίνια δε θα σου πάρω σοκολάτα όλο το χειμώνα», 
«Σταμάτα να τσακώνεσαι με την αδερφή σου γιατί δε θα σε αφήσω να πας προπόνηση μπάσκετ όλη τη χρονιά», κλπ.

3. Κάνουν κήρυγμα - Λένε απειλητικά ποιο είναι το σωστό. 
Με λανθασμένο τρόπο προσπαθούν να περάσουν το σωστό μήνυμα, αλλά επειδή το επιβάλλουν ηθικολογώντας και πιέζοντας το παιδί, αυτό αντιδρά. 
Για παράδειγμα, 
«Δε ντρέπεσαι να μιλάς άσχημα;», 
«Τα καλά παιδιά δεν αντιμιλούν», κλπ.

4. Κρίνουν, Κατακρίνουν, Κατηγορούν. 
Οι γονείς κάνουν αρνητική αξιολόγηση του παιδιού τους συνολικά και ως άτομο, κάτι που είναι προσβλητικό για το παιδί. 
Για παράδειγμα, 
«Δε ντρέπεσαι; Πάλι έκανες λάθος!», 
«Αυτό το κάνουν τα μωρά, όχι τα μεγάλα παιδιά σαν εσένα», 
«Πάντα βιάζεσαι και πασαλείβεις τα μαθήματά σου, ντροπή!».

5. Κοροϊδεύουν, Γελοιοποιούν, Κάνουν το παιδί να ντραπεί. 
Κάνουν το παιδί να αισθανθεί ντροπή για τον εαυτό του, το γελοιοποιούν και το κατατάσσουν σε μία αρνητική κατηγορία, κάνοντας το παιδί να νιώθει άσχημα για τον εαυτό του. 
«Ντροπή σου, πάλι φέρεσαι σα μωρό», 
«Είσαι βλάκας», 
«Μην τρως σαν γουρούνι».

Πού είναι το λάθος στα παραπάνω μηνύματα;
Τα παραπάνω λάθη επικοινωνίας στην ουσία στέλνουν στο παιδί λανθασμένα μηνύματα. 
Το παιδί αισθάνεται ότι δεν είναι αποδεκτό και ότι οι γονείς του δεν το αγαπάνε. 
Αντί να αισθάνεται συναισθηματικά κοντά στους γονείς, με αυτού του είδους τη λεκτική επικοινωνία το παιδί αισθάνεται να απομακρύνεται από αυτούς.
Τα παιδιά για να προκόψουν και να αισθάνονται σιγουριά και ασφάλεια χρειάζονται αγάπη και αποδοχή. Το καλύτερο που μπορούν να κάνουν οι γονείς είναι να δείξουν στο παιδί ότι το αγαπάνε, το δέχονται όπως είναι και σέβονται την προσωπικότητά του. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι θα αποδεχτούν όλα τα λάθη του ή δε θα το ωθήσουν να αναπτυχθεί και να γίνει ο καλύτερός του εαυτός.
Το σημαντικό είναι να δημιουργήσουμε έναν στενό συναισθηματικό δεσμό με τα παιδιά μας και να τους δείξουμε την αγάπη μας με λόγια και πράξεις, αλλά και να τα καθοδηγήσουμε στο σωστό και την καλή συμπεριφορά.

Πώς καθοδηγούμε τα παιδιά στη σωστή συμπεριφορά;

Όταν δούμε συμπεριφορές που είναι λανθασμένες, αντί να καταφύγουμε αυτόματα στα παραπάνω λάθη επικοινωνίας, καλό είναι να σταθούμε και να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε.

Χρειάζεται καταρχήν να περιγράψουμε την άσχημη συμπεριφορά ή το συναίσθημα του παιδιού, 

αντί να κατακρίνουμε το παιδί: 
«Μου φαίνεται ότι πεινάς πολύ» αντί να φωνάξουμε 
«Πάψε να τρως σα γουρούνι». 
Μετά στέλνουμε ένα «εγώ-μήνυμα», λέγοντας στο παιδί πώς αισθανόμαστε εμείς με τη συμπεριφορά του, χωρίς να το κατακρίνουμε.

Τι είναι το «εγώ-μήνυμα»;
Πρόκειται για λεκτικά μηνύματα που στέλνουν οι γονείς και επικεντρώνονται στο πώς νιώθουν οι ίδιοι και όχι στο πόσο κακό είναι το παιδί ή η συμπεριφορά του.
Αυτού του είδος το μήνυμα περιλαμβάνει τρία σκέλη:
1. Ο γονιός περιγράφει αντικειμενικά την άσχημη συμπεριφορά ή το συναίσθημα του παιδιού.
2. Ο γονιός δηλώνει πώς αισθάνεται ο ίδιος.
3. Ο γονιός δηλώνει πώς η συμπεριφορά του παιδιού τον επηρεάζει με συγκεκριμένο, αντικειμενικό τρόπο.

Για παράδειγμα, αντί να πει ο γονιός 
«Σταμάτα να χτυπάς τα πόδια σου και να φωνάζεις μέσα στο σούπερ μάρκετ, δε πρόκειται να σου πάρω και άλλα μπισκότα», 
μπορεί να πει: 
«Βλέπω ότι χτυπάς τα πόδια σου και φωνάζεις, επειδή θέλεις τόσο πολύ αυτά τα μπισκότα. Στεναχωριέμαι όταν φέρεσαι έτσι γιατί δε θα μπορέσω να σε πάρω μαζί μου την επόμενη φορά και θα μου στερήσεις την παρέα σου, μου αρέσει να κάνουμε ψώνια μαζί».

Πιθανότατα σας φαίνεται πολύ μακροσκελής η προσέγγιση αυτή, κυρίως επειδή δεν έχετε συνηθίσει σε αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας. Με εξάσκηση, αποφεύγοντας τα επικοινωνιακά λάθη και υιοθετώντας μια πιο θερμή προσέγγιση στο τι λέτε και πώς το λέτε, βοηθάτε το παιδί σας να αποκτήσει καλύτερη συμπεριφορά και να συνεργάζεται καλύτερα.
varvogli

Sunday, 26 November 2017

Τα «χορτασμένα» (από αγάπη) παιδιά μην τα φοβάσαι

Γράφει η Αποστολία Καζάζη

Έζησα σε ένα σπίτι γεμάτο αγάπη, φροντίδα και εμπιστοσύνη. 
Λεφτά δεν είχαμε ποτέ αρκετά. 
Δυσκολίες πολλές. 
Ο πατέρας μου ήταν υπάλληλος σε τράπεζα, ταμίας για την ακρίβεια, με έναν πενιχρό μισθό και πολλή τιμιότητα. 
Η μητέρα μου είχε επιλέξει να μείνει στο σπίτι για να μας μεγαλώσει, εμένα και την αδερφή μου. Και το έκανε με τον καλύτερο τρόπο.
Ήταν, και είναι, μια εξαιρετική μάνα που διάβαζε πολύ, που μας έλεγε ιστορίες από μέρη στα οποία είχε ταξιδέψει μέσα από τις σελίδες των βιβλίων της, για την Αθήνα της δικτατορίας, για τα παιδικά της χρόνια σε ένα νησί που το είχε ξεχάσει ο θεός, για την αγάπη της για τον πατέρα μου, για το πώς τον γνώρισε και γιατί τον αγαπούσε ακόμα. «Γιατί μαμά;» ρωτούσαμε και οι δυο με κάτι μάτια ορθάνοιχτα «γιατί δεν σε αφήνει να κάνεις αλλιώς».

Ο πατέρας μου επέστρεφε στο σπίτι αργά το απόγευμα ίσα να φάει και μετά καθόταν στο τραπέζι της κουζίνας, χωμένος σε χαρτιά και νούμερα γιατί είχε αναλάβει τα λογιστικά κάποιων καταστημάτων για έξτρα χρήματα. Ήταν, άλλωστε, πάντα καλός με τους αριθμούς. 
Εμείς δεν τον αφήναμε σε ησυχία, συνέχεια τιτιβίζαμε δίπλα του, σκαρφαλώναμε σαν μαϊμουδάκια στους ώμους του και εκείνος έλεγε γλυκά «άντε ρε παιδιά, αφήστε με να δουλέψω». Δεν ξέρω αν θύμωνε ποτέ ο πατέρας μου, εγώ πάντως δεν τον είχα δει ποτέ να βγαίνει από τα ρούχα του.

Η ζωή μας δεν ήταν σαν διαφήμιση βουτύρου, αλλά η γεύση που μου άφηνε στο στόμα κάθε φορά που σκεφτόμουν εκείνα τα χρόνια ήταν μια γλύκα που λίγωνε τα σωθικά μου. Μια αγάπη που με τύλιγε και που με ακολούθησε σε όλη μου τη ζωή και ήταν αναμμένη πάντα μέσα μου σαν μια μικρή φωτίτσα.

Οι γονείς μας, μας έδωσαν μια αγάπη, όπως αυτή στα παραμύθια, ανιδιοτελή, απέραντη που δεν ζητούσε, που δεν καταπίεζε, που δεν είχε όρους. Υπήρχε εκεί, ανεξάντλητη, σαν μια πηγή που ανανεωνόταν διαρκώς και που δεν θα στέρευε ποτέ. 
Αυτή η αγάπη, αυτό το πηγαίο δόσιμο που είχαν οι δυο τους και που προφανώς τους ένωσε τόσο μοναδικά και τους κράτησε μαζί τόσα χρόνια, ήταν η κληρονομιά που είχαν παραλάβει από τους δικούς τους γονείς. 
Είχαν γευτεί κι αυτοί χάδια, φιλιά, αποδοχή, ειλικρίνεια και όλα αυτά τα σπουδαία στοιχεία που έφτιαξαν δυο «χορτάτους» ενήλικες που με τη σειρά τους δημιούργησαν δυο «χορτασμένα» παιδιά.

Και τι θα πει «χορτασμένο» παιδί…
Θα πει ότι έχει κάβα, απόθεμα, όπως θες πες το, για να δώσει σ’άλλους. Ν’ανοίξει τον κήπο της καρδιάς του και ν’αφήσει τους ανθρώπους γύρω του να περιδιαβούν μέσα σ’αυτόν. 
Θα πει ότι δεν φοβάται μην πληγωθεί, γιατί κι αν συμβεί, που θα συμβεί, η τόσο «υγιής» καρδιά του θα γίνει γρήγορα καλά και θα συγχωρέσει. 
Δεν θα κρατήσει αρνητικές σκέψεις κι ανοιχτές πληγές, γιατί έχει μάθει ν’αγαπά έτσι απλά, χωρίς τι και γιατί. Κι αυτό είναι μια επιλογή που γίνεται, σχεδόν, ασυνείδητα κι όχι θυματοποίηση, όπως πολλοί, ίσως, θα σκεφτούν.

Τους «χορτασμένους» ανθρώπους να μην τους φοβάσαι. 
Γιατί δεν έχουν απωθημένα. 
Δεν γαντζώνονται πάνω σε ανθρώπους για να νιώσουν λίγη αγάπη, ούτε τη δίνουν με το σταγονόμετρο – πώς άλλωστε;- αφού έχουν «τόνους» στα αμπάρια της καρδιάς τους.

*Τα χορτασμένα παιδιά μην τα φοβάσαι, 
γιατί έχουν μεγαλώσει μ’ενθάρρυνση 
κι έχουν μάθει να πιστεύουν στον εαυτό τους. 
Έχουν μάθει να εκτιμούνται οι προσπάθειές τους 
γι’αυτό κι εκτιμούν αυτές των άλλων. 
Έχουν πάρει αποδοχή 
γι’αυτό κι αγαπούν τον εαυτό τους. 
Έχουν πάρει αναγνώριση γι’αυτό κι έχουν στόχους. 
Κι ακόμα, έχουν μάθει να μοιράζονται, 
γι’αυτό είναι γενναιόδωρα. 
Έχουν νιώσει «ασφαλή» 
γι’αυτό έχουν πίστη στον εαυτό τους 
και στο τι θα τους φέρει η ζωή. 
Έχουν μάθει τι θα πει φιλία, 
γι’αυτό πιστεύουν ότι ο κόσμος 
είναι ένα ωραίο μέρος να ζει κανείς 
κι έχουν ζήσει μέσα στην ηρεμία 
γι’αυτό και νιώθουν «ειρήνη» μέσα τους.
Τα «χορτασμένα» παιδιά μην τα φοβάσαι. 
Γιατί είναι αυτά που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

*Απόσπασμα από ποίημα της Dorothy Law Nolte

2017: Έντεκα χρόνια «χαμομηλάκι - hamomilaki»

Σήμερα, ημέρα της γιορτής του Αγίου Στυλιανού, προστάτη των παιδιών, γιορτάζει η σελίδα μας.
Το blog hamomilaki κλείνει έντεκα χρόνια από την δημιουργία του.

💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖
Σας ευχαριστούμε για την αγάπη σας
💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖💖

Saturday, 25 November 2017

Κοξάκι και Ιλαρά αγχώνουν γονείς και προβληματίζουν γιατρούς

Το φθινόπωρο είναι ο καιρός που ξεκινούν να χτυπάνε την "πόρτα" μας οι διάφορες παιδικές ασθένειες, παρόλο που - όσο περνάνε τα χρόνια και τα εμβόλια εξελίσσονται - απειλούν όλο και λιγότερο τα παιδιά μας.

Τα παιδιά, που έχουν επιστρέψει ή πηγαίνουν για πρώτη φορά σε σχολεία και παιδικούς σταθμούς, συγχρωτίζονται - όπως και να το κάνουμε - με άλλα παιδιά.
Γι' αυτό είναι σκόπιμο να είμαστε ενημερωμένοι για τις μεταδοτικές παιδικές ασθένειες, ώστε να γνωρίζουμε πώς μπορούμε να τις προλάβουμε και, αν τελικά κολλήσουν τα παιδιά μας, πώς να τις αναγνωρίσουμε, πώς να τις αντιμετωπίσουμε και πώς να προλάβουμε τυχόν επιπλοκές.
Στην περιοχή μας αυτή τη στιγμή τα παιδιά "κυνηγάνε" δύο, κυρίως, ιώσεις, ταλαιπωρώντας τόσο τα ίδια όσο και τους γονείς: ο ιός Κοξάκι , καθώς και μια μορφή ρινοφαρυγγίτιδας. ΄Μάλιστα, όσο αφορά στον ιό Κοξάκι, όπως λέει η παιδίατρος Ελένη Κόκορη, έχει εμφανιστεί αρκετό καιρό τώρα, με αποτέλεσμα να έχουν καταγραφεί κάποια κρούσματα σε παιδιά.
«Παραδέχομαι ότι έχουμε κρούσματα Κοξάκι στην πόλη μας, αλλά πρόκειται για ήπια μορφή που πιάνει το στόμα, τα χέρια και τα πόδια. Τα παιδιά βγάζουν εξανθήματα τα οποία πονάνε και όλο αυτό κρατάει περίπου 5-6 μέρες. Μετά τα εξανθήματα αυτά εξαφανίζονται σιγά-σιγά», τονίζει η παιδίατρος Ελένη Κόκορη, σημειώνοντας ωστόσο πως δεν υπάρχει θεραπεία καταπολέμησης των εξανθημάτων αυτών, καθώς πρόκειται για αυτοϊάσιμη, εύκολη νόσο. «Μεταδίδεται μεταξύ των παιδιών και όχι των ενηλίκων. Οπότε καλό είναι μόλις οι γονείς αντιληφθούν κάποια κόκκινα εξανθήματα στο παιδί να μη στέλνουν τα παιδιά στον παιδικό και να επισκεφτούν τον παιδίατρο».


Τι είναι ο ιός Κοξάκι
Ο ιός Κοξάκι (Coxsackie) εμφανίζεται στα μέρη μας χρονιά παρά χρονιά, όπως επισημαίνει η κ. Κόκορη. Μπορεί να μεταδοθεί από άτομο σε άτομο, συνήθως όταν δεν πλένουμε καλάτα χέρια μας και τις επιφάνειες που έχουν μολυνθεί από περιττώματα.
Σε αυτές τις επιφάνειες ο ιός Κοξάκι μπορεί να επιζήσει για αρκετές ημέρες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο ιός Κοξάκι προκαλεί ήπια γριπώδη συμπτώματα που φεύγουν χωρίς θεραπεία. Αλλά, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρές λοιμώξεις.

Συμπτώματα
Ένα παιδί με τον ιό Κοξάκι μπορεί απλά να έχει πυρετό, αλλά να μην έχει άλλα συμπτώματα. Στα περισσότερα παιδιά ο πυρετός διαρκεί περίπου τρεις ημέρες και στη συνέχεια εξαφανίζεται.
Ο ιός Κοξάκι μπορεί, επίσης, να προκαλέσει πολλά διαφορετικά συμπτώματα που επηρεάζουν διαφορετικά μέρη του σώματος: λοίμωξη σε χέρια, πόδια και στόμα.
Ένα είδος του ιού Kοξάκι προκαλεί επώδυνες φλύκταινες με κόκκινο χρώμα στο λαιμό, στη γλώσσα, τα ούλα, τη σκληρά υπερώα, στο εσωτερικό από τα μάγουλα, καθώς και στις παλάμες των χεριών και στα πέλματα των ποδιών.

Μεταδοτικότητα του ιού
Ο ιός Κοξάκι είναι πολύ εύκολο να μεταδοθεί από το ένα παιδί στο άλλο. Μπορεί να μεταδοθεί από άπλυτα χέρια και από επιφάνειες που έχουν μολυνθεί από περιττώματα.
Μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω σταγονιδίων που "ψεκάζονται" στον αέρα, κάθε φορά που κάποιος ασθενής (μολυσμένος με Κοξάκι) βήχει ή φτερνίζεται.
Ο κίνδυνος μόλυνσης από το συγκεκριμένο ιό είναι υψηλότερος μεταξύ των βρεφών και των παιδιών ηλικίας κάτω των 5 ετών.
Ο ιός εξαπλώνεται εύκολα σε μέρη όπως σχολεία, παιδικούς σταθμούς και κατασκηνώσεις. Τα παιδιά που έχουν μολυνθεί με τον ιό Κοξάκι είναι πιο μεταδοτικά κατά την πρώτη εβδομάδα που ασθενούν.

Πρόληψη
Δεν υπάρχει εμβόλιο για την πρόληψη της μόλυνσης από τον ιό Κοξάκι. Το πλύσιμο των χεριών είναι η καλύτερη προστασία. Πρέπει να μάθουμε τα παιδιά μας να πλένουν τα χέρια τους συχνά, ιδιαίτερα μετά τη χρήση της τουαλέτας (ειδικά σε δημόσιους χώρους), πριν από τα γεύματα και πριν την προετοιμασία του φαγητού.
Τα κοινόχρηστα παιχνίδια σε κέντρα παιδικής φροντίδας θα πρέπει να καθαρίζονται τακτικά με απολυμαντικό, επειδή ο ιός μπορεί να ζήσει σε αυτά τα αντικείμενα για μέρες. Τα παιδιά που ασθενούν με τον ιό Κοξάκι θα πρέπει να μείνουν μακριά από το σχολείο για λίγες ημέρες, για να αποφευχθεί η εξάπλωση του ιού.
Η διάρκεια μιας μόλυνσης ποικίλλει ευρέως. Σε περίπτωση πυρετού χωρίς άλλα συμπτώματα, η θερμοκρασία του παιδιού μπορεί να επιστρέψει στο κανονικό εντός 24 ωρών, αν και ο μέσος όρος εμπύρετης κατάστασης διαρκεί 3-4 ημέρες. Αν ο ιός έχει εκδηλωθεί με λοίμωξη σε χέρια, πόδια κ.λπ., τότε συνήθως διαρκεί για 2-3 ημέρες. Σε περίπτωση ιογενούς μηνιγγίτιδας μπορεί να διαρκέσει 3-7 ημέρες.

Αντιμετώπιση
Ανάλογα με τον τύπο της λοίμωξης και τα συμπτώματα, ο γιατρός του παιδιού μπορεί να συνταγογραφήσει φαρμακευτική αγωγή, για να κάνει το παιδί να αισθανθεί πιο άνετα. 
Ωστόσο, επειδή τα αντιβιοτικά λειτουργούν μόνο ενάντια στα βακτήρια, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση μιας μόλυνσης από τον ιό Κοξάκι. Η ακεταμινοφαίνη μπορεί να δοθεί για την ανακούφιση του πόνου.
Τα περισσότερα παιδιά με μια απλή λοίμωξη από τον ιό Κοξάκι αναρρώνουν πλήρως μετά από μερικές ημέρες χωρίς να χρειάζεται καμία θεραπεία. Ένα παιδί που έχει πυρετό χωρίς άλλα συμπτώματα θα πρέπει να ξεκουραστεί στο κρεβάτι, ή να παίζει ήσυχα σε εσωτερικούς χώρους. Δε θα πρέπει να ξεχνάμε να του δίνουμε άφθονα υγρά, για να αποφευχθεί η αφυδάτωση.

Πότε να καλέσουμε τον παιδίατρο

Θα πρέπει να καλέσουμε αμέσως το γιατρό εάν το παιδί μας εμφανίσει οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα: 
  • πυρετό υψηλότερο από 38οC για βρέφη μικρότερα των 6 μηνών και μεγαλύτερο από 38,8οC για τα μεγαλύτερα παιδιά, 
  • ανορεξία, 
  • πρόβλημα στη σίτιση, 
  • εμετό, διάρροια, 
  • δυσκολία στην αναπνοή, 
  • σπασμούς, 
  • ασυνήθιστη υπνηλία, 
  • πόνο στο στήθος ή την κοιλιά, 
  • πληγές στο δέρμα ή μέσα στο στόμα, 
  • σοβαρό πονόλαιμο, 
  • σοβαρό πονοκέφαλο, ειδικά μαζί με εμετό, 
  • σύγχυση, 
  • υπνηλία ή ασυνήθιστη δυσκαμψία του αυχένα, 
  • κόκκινα, πρησμένα και υγρά μάτια, 
  • καθώς και πόνο σε ένα ή και τους δύο όρχεις στα αγόρια.
ΙΩΣΗ 4-5 ΗΜΕΡΩΝ
Εμφανίστηκαν και κρούσματα ρινοφαρυγγίτιδας
Παράλληλα η ρινοφαρυγγίτιδα, που επίσης έχει κάνει την εμφάνισή της στην περιοχή μας και παρουσιάζεται στα παιδιά, είναι ίωση που κρατάει 3-4 μέρες. 
Συμπτώματα της ίωσης είναι οι μύξες και ο βήχας, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις σημειώνεται και πυρετός. Πάντως, και οι δύο αυτές ιώσεις -ρινοφαρυγγίτιδα και ιός Κοξάκι- δεν παρουσιάζουν κάποια ανησυχία, αρκεί οι γονείς να απευθυνθούν εξαρχής στον παιδίατρό τους ακολουθώντας κατά γράμμα της υποδείξεις του.

Ρεπορτάζ: Μαρία Αντωνογιαννάκη,

Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/09/2017

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki