Τι έχω λιγότερο από τα άλλα παιδιά, που σήμερα κάνουν μάθημα και δεν μπορώ να πάω εγώ;

Συγκινεί με τα λόγια μία μαθήτρια της Πέμπτης Δημοτικού από το Μπόσι Καλαβρύτων. Τόσα η ίδια όσο και τα υπόλοιπα παιδιά του χωριού πολλές φορές δεν καταφέρνουν να πάνε στο σχολείο τους για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τους καθώς τα εμποδίζει ένας χωματόδρομος.

Όταν οι καιρικές συνθήκες είναι άσχημες δεν υπάρχει τρόπος να περάσουν από εκεί.

Σε επιστολή της η μαθήτρια αναφέρει:

Με ποιο δικαίωμα ο εκπρόσωπος του δήμου Καλαβρύτων, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων και ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, μου στερούν το σχολείο σήμερα;

Τόσα χρόνια έμαθα από την ιστορία, ότι τα παιδάκια δεν είχαν βιβλία και τετράδια και σκάλιζαν σε πέτρες και έπειτα σε ξύλα για να μάθουν γράμματα. Τώρα που υπάρχουν τα βιβλία, τα τετράδια και τα μολύβια για να γράφουμε, όπως και τα όμορφα κτήρια γεμάτα παιδικές ζωγραφιές στους τοίχους, εγώ γιατί δεν μπορώ να πάω στο σχολείο μου;

Τι έχω λιγότερο από τα άλλα παιδιά, που σήμερα είναι στο σχολείο και κάνουν μάθημα και δεν μπορώ να πάω εγώ;

Ακούω όλους να μου λένε ότι υπάρχει ένας χωματόδρομος και δεν μπορεί να έρθει αυτοκίνητο να με πάρει, ε και;

Δεν έχουν παιδιά όλοι αυτοί που φτιάχνουν δρόμους;

Τόσα παιδάκια είναι στο σχολείο, ο μπαμπάς κάποιου, δεν ξέρει πως να φτιάξει τον δρόμο για εμένα και τα αδελφάκια μου;

Τα αδέρφια μου δεν πάνε σχολείο, τα υπόλοιπα παιδιά του χωριού μου δεν πάνε σχολείο, γιατί;

Πόσο κοστίζει ένας δρόμος, να μαζέψουμε λεφτά και να τους βοηθήσουμε αν τους λείπουν, δεν θέλω να χάσω άλλες μέρες μακριά από το σχολείο μου.

Απαντήστε μου σας παρακαλώ….

Η επιστολή της μαθήτριας δημοσιεύθηκε στον blog του Εξωραϊστικού Συλλόγου Πετσακων Καλαβρύτων

madata.gr
patrastimes.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είμαι Δυσλεκτικός - I AM DYSLEXIC

I AM DYSLEXIC - Short Animated Student Film

Λένε ότι είμαι τεμπέλης, τα γράμματα κουνιούνται, τρέμουν. 

Μισώ τα σχολικά βιβλία. 

Κάθε μέρα είναι μια μάχη. 

Παλεύω να αποδείξω, το φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ. 

Δεν είμαι χαζός. Είμαι δυσλεκτικός.

Η πραγματική διάσταση της μάχης ενός δυσλεκτικού παιδιού που απογοητεύεται, αιωρείται μεταξύ απαισιοδοξίας και αποτυχίας, πασχίζει να αποδείξει ότι έχει δυνατότητες αλλά η αδυναμία του να συμβαδίσει με τους υπόλοιπους συμμαθητές του όταν μπροστά του ορθώνονται γράμματα και αριθμοί, τον γεμίζουν άγχος και αποτυχία!

Πρόκειται για ένα animation μικρού μήκους που δημιούργησαν δύο Νορβηγοί φοιτητές, ο (24χρονος πια) Μαντς και η (23χρονη) Κέιτι και το οποίο παρακολουθεί έναν μαθητή με δυσλεξία. 

Τα εμπόδια που ορθώνονται στο νου του, οι σκέψεις του, οι αγωνίες, τα αδιέξοδά του, το άγχος του να είναι σαν όλα τα παιδιά αλλά και να μην απογοητεύσει όσους επενδύουν πάνω τους.

https://www.youtube.com/watch?v=b1b2rHhFajE

Το σημαντικό είναι να παρακολουθήσουν όλοι το βίντεο. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα πολλές οικογένειες, που έχουν παιδί με δυσλεξία και αρνούνται να δουν την αλήθεια. 

Η δυσλεξία δεν είναι ασθένεια. 

Η δυσλεξία είναι απλά μια μαθησιακή δυσκολία που οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ώστε να βοηθήσουμε κάθε παιδί που την παρουσιάζει.

Σκηνοθεσία
Mads Johan Øgaard, Katie Noel Wyman
Παραγωγή
Mads Johan Øgaard, Katie Noel Wyman
Στούντιο
Falmouth University
Μουσική
Mari Hajem
Παραγωγή ήχου
Thomas Bottolfsen, Eivind Hajem and Åsmund Røst Wien
Ημερομηνία Κυκλοφορίας
December 11, 2017

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ασφαλείς Γνωριμίες στο Διαδίκτυο. Ένα video που απευθύνεται σε παιδιά

Ένα video από τους μαθητές του ΣΤ2 του 6ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου, που περνά πολλαπλά μηνύματα για την ασφαλή χρήση των εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης. 

Το video δημιουργήθηκε στα πλαίσια προγράμματος για την ασφάλεια στο διαδίκτυο κατά το σχολικό έτος 2014-15.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η έκθεση στην βία κατά την παιδική ηλικία σχετίζεται με ψυχιατρικές διαταραχές

... οι τραυματικές εμπειρίες και το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, σχετίζονται με εσωτερικευμένες διαταραχές όπως κατάθλιψη και εξωτερικευμένες διαταραχές συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας.

Η επένδυση στην μείωση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων και στην πρόληψη βίαιων περιστατικών κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, μπορεί να βελτιώσει την ψυχική υγεία των νέων που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικοοικονομικά επίπεδα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τραυματικές εμπειρίες και το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, σχετίζονται με εσωτερικευμένες διαταραχές όπως κατάθλιψη και εξωτερικευμένες διαταραχές συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο Σάο Πάολο στην Βραζιλία, σε μία αστική περιοχή και σε μία περιοχή στα περίχωρα. 

Συλλέχθηκαν οι συνεντεύξεις από εκατόν ογδόντα οκτώ παιδιά 12 ετών από δημόσια σχολεία και από τους φροντιστές τους προκειμένου να καθορίσουν την επίδραση προηγούμενων βίαιων γεγονότων και του κοινωνικοοικονομικού επιπέδου στην συχνότητα ψυχιατρικών διαταραχών.

Με τη χρήση δομημένων συνεντεύξεων, η ερευνητική ομάδα της Σύλβια Μάρτινς, επίκουρου καθηγήτριας Επιδημιολογίας στη Σχολή Μέϊλμαν, αξιολόγησε ψυχιατρικές διαταραχές συμπεριλαμβανομένων: 

εσωτερικευμένων διαταραχών (κατάθλιψη, αγχωτική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες) και εξωτερικευμένων διαταραχών (διαταραχή ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητας, διαταραχή συμπεριφοράς και εναντιωματική προκλητική διαταραχή).

Περίπου το ένα τέταρτο (22%) των παιδιών είχαν μια ψυχιατρική διαταραχή. Η κατάθλιψη και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας ήταν οι πιο κοινές διαγνώσεις, με 9,5% και 9% αντίστοιχα, ακολουθούμενες από την γενικευμένη αγχωτική διαταραχή στο 6%.

Συνολικά το 14% του δείγματος είχε μία εσωτερικευμένη διαταραχή, εκ των οποίων σχεδόν το μισό ήταν αγόρια (45%). Το 15,5% είχε κάποια εξωτερικευμένη διαταραχή. Σχεδόν 60% των εφήβων με οποιαδήποτε διάγνωση είχαν βιώσει τουλάχιστον ένα βίαιο περιστατικό κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Αν η Βραζιλία αλλά και άλλες χώρες στον κόσμο, επενδύσουν περισσότερο στην αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων καθώς και στην πρόληψη της έκθεσης στην αστική βία κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία, το πιθανότερο είναι ότι θα αποτραπεί η ανάπτυξη πολλών περιπτώσεων εφηβικών ψυχιατρικών διαταραχών, δήλωσε η Μάρτινς.

Πηγή: sciencedaily.com
Έρευνα: Exposure to violence: associations with psychiatric disorders in Brazilian youth
Απόδοση: Έφη Μεσιτίδου
Επιμέλεια: PsychologyNow
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ψυχοφάρμακα στα παιδιά τους δίνουν Αυστραλοί γονείς

Μελβούρνη: Παιδιά ηλικίας μέχρι και τριών ετών στην Αυστραλία λαμβάνουν ισχυρά ψυχοφάρμακα, που συνταγογραφούν οι γιατροί, συχνά πιεζόμενοι από τους γονείς. 

Σύμφωνα με έρευνα, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Παιδικό Κέντρο Ερευνών Μέρντοχ, έναν ιδιωτικό ιατρικό όμιλο, το 45% των παιδοψυχιάτρων και των παιδίατρων που ρωτήθηκαν από τους ερευνητές ανέφερε ότι δίνει ισχυρά ψυχοφάρμακα σε παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών.

Ο επικεφαλής της έρευνας, δόκτωρ Ντάριλ Έφρον του Βασιλικού Παιδιατρικού Νοσοκομείου της Μελβούρνης, είπε ότι οι γιατροί πιέζονται από τους γονείς να δώσουν φάρμακα γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στα προβλήματα συμπεριφοράς που παρουσιάζουν τα παιδιά τους.
«Υπάρχει μεγάλη πίεση, κυρίως από τους γονείς» δήλωσε ο γιατρός στην εφημερίδα The Sun-Herald.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι γιατροί δίνουν ισχυρά αντικαταθλιπτικά, όπως τα Prozac (στην Ελλάδα Ladose) και Ritalin.

Το φάρμακο που συνταγογραφούν πιο συχνά είναι το Risperidone, που συνιστάται σε περιπτώσεις σχιζοφρένειας, αλλά χρησιμοποιείται για να μειώνει την επιθετικότητα στα παιδιά.

Πηγή: ΑΠΕ

health.in.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι