Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή: Τι συμβαίνει όταν το παιδί θυμώνει εύκολα, αντιμιλά και δεν σας ακούει

Όλα τα παιδιά, σε κάποια στιγμής της ζωής τους, μπορεί να παρουσιάσουν ανυπακοή σε οδηγίες των γονιών ή και των δασκάλων τους. 

Μερικές φορές μάλιστα, η άρνηση συνεργασίας, μπορεί να εκδηλωθεί με ιδιαίτερα εχθρικό ή επιθετικό τρόπο. Μερικά παιδιά παρουσιάζουν τακτικά και συστηματικά μοτίβα ανυπακοής και εχθρότητας σε σημείο που η συμπεριφορά τους να επηρεάζει τις οικογενειακές ή/και κοινωνικές τους σχέσεις. 

Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει η υποψία ύπαρξης Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής.

Τα συμπτώματα της Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής περιλαμβάνουν:

Εύκολο χάσιμο της ψυχραιμίας-συχνό θυμό.
Συχνούς διαπληκτισμούς με γονείς, δασκάλους και γενικά με άτομα που εκπροσωπούν εξουσία.
Ανυπακοή στους κανόνες-ενοχλητική συμπεριφορά.
Σκόπιμη προσβλητική συμπεριφορά απέναντι σε άλλους ανθρώπους.
Συνεχής μετάθεση της ευθύνης σε άλλους για τη διενέργεια λαθών και την εκτροπή της συμπεριφοράς.
Ευερεθιστότητα, συνεχής κακή διάθεση.
Σκόπιμη εκστόμιση κουβέντων που πληγώνουν κατά την εκδήλωση θυμού.
Αναζήτηση τρόπων εκδίκησης-μοχθηρότητα.

Γενικά τα παιδιά στα οποία υπάρχει Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή δεν έχουν ομαλή ενδο-ατομική λειτουργία με τον εαυτό τους ή ομαλή κοινωνική λειτουργία με το περιβάλλον. 

Σε έρευνες που έγιναν στις Η.Π.Α., η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή επηρεάζει περίπου το 15% των παιδιών σχολικής ηλικίας. Στις μικρότερες ηλικίες εμφανίζεται πιο συχνά στα αγόρια αλλά στις μεγαλύτερες σχολικές ηλικίες τα ποσοστά είναι περίπου τα ίδια και στα δύο φύλα. 

Η διαταραχή αυτή εμφανίζει κάποιες ομοιότητες με την Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής με ή χωρίς Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ/ΔΕΠΥ) και την Διαταραχή της Διαγωγής. Στις διαφορές της με την ΔΕΠ/ΔΕΠΥ καταγράφεται από την βιβλιογραφία ότι η συμπεριφορά των παιδιών με Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή είναι κυρίως επιθετική, ενώ αυτών με ΔΕΠ/ΔΕΠΥ είναι κυρίως παρορμητική. 

Τα παιδιά με Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή είναι γενικά ασφαλή όταν δεν βρίσκονται κάτω από επίβλεψη σε αντίθεση αυτά που έχουν Διαταραχή της Διαγωγής των οποίων οι πράξεις, όταν δεν βρίσκονται κάτω από επίβλεψη, ίσως να δημιουργούν πρόβλημα ασφάλειας.

Αίτια
Τα αίτια που προκαλούν την εκδήλωση Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής είναι άγνωστα. Οι ειδικοί που ασχολούνται με έρευνες για την διαταραχή αυτή υποψιάζονται ότι είναι δυνατόν να υπάρχουν χημικές ανισορροπίες στον εγκέφαλο αλλά ίσως να επηρεάζει και η αντίδραση της οικογένειας στην εναντιωματική συμπεριφορά του παιδιού. 

Η από μέρους της οικογένειας, δυσκολία στην αντιμετώπιση και διαχείριση της συμπεριφοράς του παιδιού και οι αντιπαραγωγικές αντιδράσεις δυνατόν να επιδεινώνουν την Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή. Σύμφωνα με έρευνες στις Η.Π.Α., η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή αρχίζει πριν από την ηλικία των τριών ετών και παρουσιάζει οικογενειακό ιστορικό. Περίπου το 20% των παιδιών με Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή είχε έναν γονέα ο οποίος ήταν αλκοολικός και απασχόλησε το δικαστικό σύστημα.

Αντιμετώπιση
Η υποψία ύπαρξης Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής χρήζει περιεκτικής ψυχοκοινωνικής αξιολόγησης του παιδιού από ειδικό. Οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς που παρατηρούν επαναλαμβανόμενες προβληματικές συμπεριφορές θα πρέπει να παραπέμπουν τα παιδιά έγκαιρα σε έναν ειδικό για αξιολόγηση και διάγνωση. Η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή συνήθως συνυπάρχει με άλλες διαταραχές όπως ΔΕΠ/ΔΕΠΥ και Διαταραχές της Διάθεσης (Κατάθλιψη ή Άγχος). Η διάγνωση πολλαπλών ταυτόχρονων διαταραχών απαιτεί την αντιμετώπιση όλων συγχρόνως, για να αντιμετωπιστεί και η Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή. 

Οι γονείς των παιδιών με Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην διαχείριση της συμπεριφοράς των παιδιών τους. 

Μερικοί γονείς ελπίζουν ότι τα παιδιά τους θα μεγαλώσουν, θα ωριμάσουν και θα ξεπεράσουν την συμπεριφορά τους αυτή. 

Συνήθως αυτό δεν συμβαίνει. 

Τα περισσότερα παιδιά εξακολουθούν να έχουν την διαταραχή η οποία σε κάποιες περιπτώσεις εξελίσσεται στην πιο σοβαρή Διαταραχή της Διαγωγής. Τα παιδιά με Διαταραχή της Διαγωγής έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές ως ενήλικες όπως η Αντικοινωνική Διαταραχή Προσωπικότητας.

Η αντιμετώπιση της Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής μπορεί να περιλαμβάνει διαφορετικές θεραπευτικές παρεμβάσεις όπως:
Ατομική Συμβουλευτική.
Οικογενειακή Θεραπεία.
Συμπεριφορική εκπαίδευση στη διαχείριση θυμού, δεξιότητες επικοινωνίας και κοινωνικές δεξιότητες.
Εκπαίδευση γονέων σε γονεϊκές δεξιότητες, δεξιότητες μοντελοποίησης της συμπεριφοράς (ο γονιός ως θετικό πρότυπο συμπεριφοράς), θετική ενίσχυση, διαχείριση συγκρούσεων, θέση πειθαρχικών ορίων και συνεπειών και διαχείριση άγχους.

Ο ρόλος της αυτοβοήθειας
Τα παιδιά των οποίων η συμπεριφορά εμπίπτει στην συμπτωματολογία της Εναντιωματικής Προκλητικής Διαταραχής μπορούν να αυτό-βοηθηθούν κάνοντας τα εξής:

Συμμετοχή σε ατομική ή ομαδική συμβουλευτική με κάποιον ειδικό.
Ανάπτυξη ενός υποστηρικτικού κοινωνικού συστήματος, δηλαδή ατόμων που μπορούν να τα καταλάβουν και να τα βοηθήσουν.
Διαχείριση συμπεριφοράς με χρήση time-outs (διακοπή αρνητικής συμπεριφοράς με διάλειμμα).
Αναγνώριση της πηγής του στρες.
Λεκτική έκφραση συναισθημάτων αντί για την έκφραση με εναντιωματική συμπεριφορά.
Εκμάθηση τρόπων ηρεμίας και χαλάρωσης.
Θέση απλών καθημερινών στόχων και τακτή επαναξιολόγησή τους.
Συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες για εκτόνωση της ενέργειάς τους.
Εκμάθηση κοινωνικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων.
Δημιουργία και ακολουθία καθημερινού προγράμματος δραστηριοτήτων.
Εκμάθηση τρόπων ψυχαγωγίας.
Αναγνώριση και παραδοχή λαθών.
Αναγνώριση ενδείξεων παλινδρόμησης σε παλιές συμπεριφορές και προληπτική εφαρμογή σχεδίου δράσης για αντιμετώπισή τους.

Πηγή: Μαρία Θεοφιλίδου BA, MA, MSW
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι έχω λιγότερο από τα άλλα παιδιά, που σήμερα κάνουν μάθημα και δεν μπορώ να πάω εγώ;

Συγκινεί με τα λόγια μία μαθήτρια της Πέμπτης Δημοτικού από το Μπόσι Καλαβρύτων. Τόσα η ίδια όσο και τα υπόλοιπα παιδιά του χωριού πολλές φορές δεν καταφέρνουν να πάνε στο σχολείο τους για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τους καθώς τα εμποδίζει ένας χωματόδρομος.

Όταν οι καιρικές συνθήκες είναι άσχημες δεν υπάρχει τρόπος να περάσουν από εκεί.

Σε επιστολή της η μαθήτρια αναφέρει:

Με ποιο δικαίωμα ο εκπρόσωπος του δήμου Καλαβρύτων, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων και ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, μου στερούν το σχολείο σήμερα;

Τόσα χρόνια έμαθα από την ιστορία, ότι τα παιδάκια δεν είχαν βιβλία και τετράδια και σκάλιζαν σε πέτρες και έπειτα σε ξύλα για να μάθουν γράμματα. Τώρα που υπάρχουν τα βιβλία, τα τετράδια και τα μολύβια για να γράφουμε, όπως και τα όμορφα κτήρια γεμάτα παιδικές ζωγραφιές στους τοίχους, εγώ γιατί δεν μπορώ να πάω στο σχολείο μου;

Τι έχω λιγότερο από τα άλλα παιδιά, που σήμερα είναι στο σχολείο και κάνουν μάθημα και δεν μπορώ να πάω εγώ;

Ακούω όλους να μου λένε ότι υπάρχει ένας χωματόδρομος και δεν μπορεί να έρθει αυτοκίνητο να με πάρει, ε και;

Δεν έχουν παιδιά όλοι αυτοί που φτιάχνουν δρόμους;

Τόσα παιδάκια είναι στο σχολείο, ο μπαμπάς κάποιου, δεν ξέρει πως να φτιάξει τον δρόμο για εμένα και τα αδελφάκια μου;

Τα αδέρφια μου δεν πάνε σχολείο, τα υπόλοιπα παιδιά του χωριού μου δεν πάνε σχολείο, γιατί;

Πόσο κοστίζει ένας δρόμος, να μαζέψουμε λεφτά και να τους βοηθήσουμε αν τους λείπουν, δεν θέλω να χάσω άλλες μέρες μακριά από το σχολείο μου.

Απαντήστε μου σας παρακαλώ….

Η επιστολή της μαθήτριας δημοσιεύθηκε στον blog του Εξωραϊστικού Συλλόγου Πετσακων Καλαβρύτων

madata.gr
patrastimes.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είμαι Δυσλεκτικός - I AM DYSLEXIC

I AM DYSLEXIC - Short Animated Student Film

Λένε ότι είμαι τεμπέλης, τα γράμματα κουνιούνται, τρέμουν. 

Μισώ τα σχολικά βιβλία. 

Κάθε μέρα είναι μια μάχη. 

Παλεύω να αποδείξω, το φωνάζω όσο πιο δυνατά μπορώ. 

Δεν είμαι χαζός. Είμαι δυσλεκτικός.

Η πραγματική διάσταση της μάχης ενός δυσλεκτικού παιδιού που απογοητεύεται, αιωρείται μεταξύ απαισιοδοξίας και αποτυχίας, πασχίζει να αποδείξει ότι έχει δυνατότητες αλλά η αδυναμία του να συμβαδίσει με τους υπόλοιπους συμμαθητές του όταν μπροστά του ορθώνονται γράμματα και αριθμοί, τον γεμίζουν άγχος και αποτυχία!

Πρόκειται για ένα animation μικρού μήκους που δημιούργησαν δύο Νορβηγοί φοιτητές, ο (24χρονος πια) Μαντς και η (23χρονη) Κέιτι και το οποίο παρακολουθεί έναν μαθητή με δυσλεξία. 

Τα εμπόδια που ορθώνονται στο νου του, οι σκέψεις του, οι αγωνίες, τα αδιέξοδά του, το άγχος του να είναι σαν όλα τα παιδιά αλλά και να μην απογοητεύσει όσους επενδύουν πάνω τους.

https://www.youtube.com/watch?v=b1b2rHhFajE

Το σημαντικό είναι να παρακολουθήσουν όλοι το βίντεο. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα πολλές οικογένειες, που έχουν παιδί με δυσλεξία και αρνούνται να δουν την αλήθεια. 

Η δυσλεξία δεν είναι ασθένεια. 

Η δυσλεξία είναι απλά μια μαθησιακή δυσκολία που οφείλουμε να αναγνωρίσουμε, ώστε να βοηθήσουμε κάθε παιδί που την παρουσιάζει.

Σκηνοθεσία
Mads Johan Øgaard, Katie Noel Wyman
Παραγωγή
Mads Johan Øgaard, Katie Noel Wyman
Στούντιο
Falmouth University
Μουσική
Mari Hajem
Παραγωγή ήχου
Thomas Bottolfsen, Eivind Hajem and Åsmund Røst Wien
Ημερομηνία Κυκλοφορίας
December 11, 2017

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ασφαλείς Γνωριμίες στο Διαδίκτυο. Ένα video που απευθύνεται σε παιδιά

Ένα video από τους μαθητές του ΣΤ2 του 6ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου, που περνά πολλαπλά μηνύματα για την ασφαλή χρήση των εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης. 

Το video δημιουργήθηκε στα πλαίσια προγράμματος για την ασφάλεια στο διαδίκτυο κατά το σχολικό έτος 2014-15.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η έκθεση στην βία κατά την παιδική ηλικία σχετίζεται με ψυχιατρικές διαταραχές

... οι τραυματικές εμπειρίες και το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, σχετίζονται με εσωτερικευμένες διαταραχές όπως κατάθλιψη και εξωτερικευμένες διαταραχές συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας.

Η επένδυση στην μείωση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων και στην πρόληψη βίαιων περιστατικών κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, μπορεί να βελτιώσει την ψυχική υγεία των νέων που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικοοικονομικά επίπεδα.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τραυματικές εμπειρίες και το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, σχετίζονται με εσωτερικευμένες διαταραχές όπως κατάθλιψη και εξωτερικευμένες διαταραχές συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο Σάο Πάολο στην Βραζιλία, σε μία αστική περιοχή και σε μία περιοχή στα περίχωρα. 

Συλλέχθηκαν οι συνεντεύξεις από εκατόν ογδόντα οκτώ παιδιά 12 ετών από δημόσια σχολεία και από τους φροντιστές τους προκειμένου να καθορίσουν την επίδραση προηγούμενων βίαιων γεγονότων και του κοινωνικοοικονομικού επιπέδου στην συχνότητα ψυχιατρικών διαταραχών.

Με τη χρήση δομημένων συνεντεύξεων, η ερευνητική ομάδα της Σύλβια Μάρτινς, επίκουρου καθηγήτριας Επιδημιολογίας στη Σχολή Μέϊλμαν, αξιολόγησε ψυχιατρικές διαταραχές συμπεριλαμβανομένων: 

εσωτερικευμένων διαταραχών (κατάθλιψη, αγχωτική διαταραχή και διαταραχή μετατραυματικού στρες) και εξωτερικευμένων διαταραχών (διαταραχή ελλειμματικής προσοχής- υπερκινητικότητας, διαταραχή συμπεριφοράς και εναντιωματική προκλητική διαταραχή).

Περίπου το ένα τέταρτο (22%) των παιδιών είχαν μια ψυχιατρική διαταραχή. Η κατάθλιψη και η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας ήταν οι πιο κοινές διαγνώσεις, με 9,5% και 9% αντίστοιχα, ακολουθούμενες από την γενικευμένη αγχωτική διαταραχή στο 6%.

Συνολικά το 14% του δείγματος είχε μία εσωτερικευμένη διαταραχή, εκ των οποίων σχεδόν το μισό ήταν αγόρια (45%). Το 15,5% είχε κάποια εξωτερικευμένη διαταραχή. Σχεδόν 60% των εφήβων με οποιαδήποτε διάγνωση είχαν βιώσει τουλάχιστον ένα βίαιο περιστατικό κατά τη διάρκεια της ζωής τους.

Αν η Βραζιλία αλλά και άλλες χώρες στον κόσμο, επενδύσουν περισσότερο στην αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων καθώς και στην πρόληψη της έκθεσης στην αστική βία κατά την παιδική ηλικία και την εφηβεία, το πιθανότερο είναι ότι θα αποτραπεί η ανάπτυξη πολλών περιπτώσεων εφηβικών ψυχιατρικών διαταραχών, δήλωσε η Μάρτινς.

Πηγή: sciencedaily.com
Έρευνα: Exposure to violence: associations with psychiatric disorders in Brazilian youth
Απόδοση: Έφη Μεσιτίδου
Επιμέλεια: PsychologyNow
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι