Ανασφάλεια στο δίχρονο παιδί - Πώς θα την αναγνωρίσετε

Σημάδια που μαρτυρούν ότι το 2χρονο παιδί σας νιώθει ανασφάλεια

Τα παιδιά ενός έως δύο ετών τα παιδιά περνούν ολοένα λιγότερο χρόνο κρεμασμένα από τη φούστα της μητέρας τους. Σε αντίθεση όμως με αυτήν η φαινομενική ανεξαρτητοποίησή τους, θα υπάρχουν στιγμές που το παιδί σας θα νιώθει φοβισμένο και αγχωμένο. Αυτό συνήθως συμβαίνει γύρω στην ηλικία του ενός έτους.

Μπορεί να παρατηρήσετε ότι είναι πιο ήσυχο και λιγότερο άτακτο απ΄ότι συνήθως , ότι ντρέπεται πολύ τους ξένους και τις άγνωστες καταστάσεις και ότι μένει κολλημένο επάνω σας. Μπορεί να μοιάζει να έχει χάσει την όρεξή του . Όλα αυτά είναι γενικά σημάδια άγχους στα οποία πρέπει να ανταποκριθείτε αμέσως:

• Ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσετε αυτά τα άγχη είναι να δώσετε στο παιδί σας ακόμη περισσότερη αγάπη και στοργή, καλλιεργώντας παράλληλα τη φυσική του περιέργεια, το περιπετειώδες πνεύμα του και την ολοένα μεγαλύτερη αίσθηση αυτοπεποίθησής του. Να εγκωμιάζετε και να ανταμείβετε κάθε του επίτευγμα. Το παιδί σας χρειάζεται την επιδοκιμασία σας και θα κάνει σχεδόν τα πάντα για να την κερδίσει, περιλαμβανομένης της επίδειξης μιας νέας ανεξαρτησίας , γι΄αυτό είναι πραγματικά πολύ εύκολο να το ενθαρρύνετε.
• Το παιδί που είναι προσκολλημένο με ασφάλεια στο γονιό του χρησιμοποιεί το γονιό ως βάση για τις εξερευνήσεις του, τις οποίες ξεκινά με αυτοπεποίθηση. Πολλές έρευνες έχουν δείξει ότι η παρουσία του ατόμου με το οποίο έχει σχέση ασφαλούς προσκόλλησης τα παιδί του επιτρέπει να αντιμετωπίζει τις νέες και πιθανώς τρομακτικές εμπειρίες καθώς και το άγχος που τις συνοδεύει.

Τα περισσότερα παιδιά έχουν ανασφάλειες. Σε άλλα εμφανίζονται σε μικρότερο βαθμό και σε άλλα σε μεγαλύτερο. Οι γονείς θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση ώστε εντοπίσουν έγκαιρα τους λόγους που κάνουν τα παιδιά να νοιώθουν ανασφαλή από μικρή ακόμα ηλικία και να προσπαθήσουν μέσα από διάφορους τρόπους να τα βοηθήσουν να πιστέψουν στον εαυτό τους.

newsbomb.gr

Ένα παιδί

Ένα παιδί δε γεννήθηκε σε νοσοκομείο. 

Δε γεννήθηκε με γιατρούς και νοσοκόμες δίπλα του. 

Δεν γεννήθηκε σε ένα καθαρό δωμάτιο με καθαρά σεντόνια. 

Δε γεννήθηκε και μπήκε σε θερμοκοιτίδα, δε γεννήθηκε και θήλασε, δε γεννήθηκε και έκλαψε την πρώτη του νύχτα.

Ένα παιδί δεν μεγάλωσε πλάι στη μητέρα του, δε μεγάλωσε με τη μητέρα του. 

Δε μεγάλωσε γελώντας, παίζοντας, πηγαίνοντας σχολείο. 

Δε μεγάλωσε κάνοντας φίλους, ματώνοντας τα γόνατά του, ραγίζοντας την καρδιά του, δίνοντας κάποτε ένα πρώτο φιλί.

Ένα παιδί δεν έζησε στη χώρα του, δε βρήκε μια άλλη χώρα να την κάνει χώρα του. 

Δεν καταγράφηκε σε κάποιο μητρώο, δεν απέκτησε ιθαγένεια, δεν μπήκε στην ιστορία αυτού του πλανήτη.

Ένα παιδί γεννήθηκε σε ένα κοντέινερ, σε μια χώρα μακριά από της μητέρας του, σε ένα καμπ προσφύγων στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης. 

Έζησε μερικές ώρες και κάηκε μέσα στην κουβέρτα του μαζί με τη μητέρα του.  

 

Κι αυτό είναι ο κόσμος μας στις 29 του Σεπτέμβρη στα 2019.

conteruggero 

Justin Gavin: Ο έφηβος που έσωσε μητέρα και τα τρία της παιδιά από φλεγόμενο αυτοκίνητο

"Απλώς ένιωθα ότι αν ήμουν εγώ σε αυτήν την κατάσταση, θα ήθελα να με βοηθήσει κάποιος"

Ένας 18χρονος από το Κονέκτικατ επαινείται για την ηρωική του ενέργεια, να σώσει μια τετραμελή οικογένεια μέσα από το αυτοκίνητό τους, το οποίο είχε παραδοθεί στις φλόγες.

Ο Τζάστιν Γκάβιν είδε ένα SUV να έχει πάρει φωτιά, καθώς περπατούσε σε έναν γειτονικό δρόμο, σύμφωνα με το αστυνομικό τμήμα του Waterbury, όπου συνέβη το περιστατικό.

Connecticut Teen Saves Mother and Her 3 Children by Pulling Them Out of Their Burning Car

"Φωνάζω," Σταματήστε το αυτοκίνητο! Το αυτοκίνητό σας έχει πάρει φωτιά! Το αυτοκίνητό σας καίγεται!" διηγήθηκε ο Γκάβιν.

Εκείνη την στιγμή, η Πυροσβεστική είχε ήδη λάβει πολλές κλήσεις σχετικά με ένα φλεγόμενο όχημα με μια γυναίκα παγιδευμένη μέσα. Αλλά κανένας αξιωματικός δεν είχε προλάβει να βρεθεί στο σημείο, οπότε ο Γκάβιν ανέλαβε να τρέξει προς τις φλόγες και να βοηθήσει τη γυναίκα να ξεφύγει ανοίγοντας την πόρτα της.

"Απλώς ένιωθα ότι αν ήμουν εγώ σε αυτήν την κατάσταση, θα ήθελα να με βοηθήσει κάποιος", είπε ο Γκάβιν, σύμφωνα με πληροφορίες του People. "Υποθέτω ότι το ένστικτό μου ανέλαβε".

Μετά τη διάσωση της γυναίκας, ο Γκάβιν παρατήρησε ότι υπήρχαν επίσης τρία παιδιά παγιδευμένα μέσα στο αυτοκίνητο, το οποίο γρήγορα τυλίχτηκε στις φλόγες.

"Καθώς η φωτιά μεγάλωνε, ο Τζάστιν τράβηξε και τα τρία παιδιά από το όχημα, συμπεριλαμβανομένου ενός μωρού μόλις ενός έτους", δήλωσε ο διευθυντής της Αστυνομίας Μάικλ Ντα Σίλβα σε ένα βίντεο στη σελίδα του τμήματος στο Facebook.

περισσότερα εδώ: news247

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Υπεύθυνη δήλωση (πείνας) της ντροπής

Αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική; 

Δήλωσης πείνας από τον γονιό για το παιδί του; 

Δεν ντρέπεστε καθόλου, κύριοι; 

«Δηλώνω υπεύθυνα ότι επιθυμώ το παιδί μου (…) να λαμβάνει πρωινό κολατσιό από το πρόγραμμα του Δήμου Θεσσαλονίκης λόγω του ότι δεν έχω τη δυνατότητα να παρέχω πρωινό κολατσιό στο παιδί μου».

Τα παραπάνω είναι μέρος της υπεύθυνης δήλωσης που ζητά ο δήμος Θεσσαλονίκης, από τους γονείς, για να λαμβάνουν τα παιδιά τους πρωινό κολατσιό από το πρόγραμμα του. 

Η δήλωση κατατίθεται στον διευθυντή του σχολείου ή στον υπεύθυνο εκπαιδευτικό της τάξης.

Αλήθεια, πόσοι «φιλάνθρωποι» εγκέφαλοι χρειάστηκαν για να διατυπωθεί αυτή η υπεύθυνη δήλωση και να παρουσιάζεται και ως δείγμα κοινωνικής πολιτικής;

• Αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική; 
• Δήλωσης πείνας από τον γονιό για το παιδί του; 
• Δεν ντρέπεστε καθόλου, κύριοι;

Ακόμα και αν…. δεν μπορούσατε να σκεφτείτε και να απαιτήσετε από την κυβέρνηση σχολικά γεύματα για όλους τους μαθητές, δεν καταφέρατε να βρείτε άλλον τρόπο; 

Το κράτος και ο δήμος, άλλωστε, έχουν δυνατότητα πρόσβασης στην οικονομική δυνατότητα των οικογενειών.

Ντροπή σας. 

το βρήκαμε στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή
imerodromos
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

 

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

Έριξαν κότες και κουνέλια από τα μπαλκόνια Λυκείου

Ένα απίστευτο περιστατικό σημειώθηκε σήμερα σε Λύκειο της Ελεύθερης περιοχής Αμμοχώστου, σήμερα Δευτέρα, ημέρα επιστροφής χιλιάδων μαθητών πίσω στα σχολεία.

Σύμφωνα με τον ανταποκριτή του ΣΙΓΜΑ, Μαρίνο Παυλικκά, μαθητές, λίγη ώρα πριν την έναρξη των μαθημάτων, έβαλαν ένα μεγάλο πανό στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου του σχολείου στο οποίο αναγράφονταν συνθήματα ενώ έριξαν από τα μπαλκόνια περιστέρια, κουνέλια και κότες!
sigmalive.com

Τα παιδιά είναι η αντανάκλασή μας

Δεν λυπάμαι κανέναν. Και δεν συγχωρώ κανέναν γι’ αυτό που έγινε. Και δεν αναφέρομαι στα παιδιά. Γιατί τα παιδιά είναι η αντανάκλαση του καθρέφτη του γονιού και όλα όσα αυτός πρεσβεύει. Ασφαλώς και θα ασπαστώ τη διαπίστωση της Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού που ανέφερε ότι «οι μαθητές θα πρέπει να αντιμετωπιστούν πρωτίστως ως παιδιά».

Τα παιδιά λοιπόν -ναι, αυτά άνω των 17, όπως ανέφερε η αστυνομία- έκαναν την αυτοκριτική τους; Αντιλήφθηκαν πώς συμπεριφέρθηκαν και αναγνώρισαν το λάθος τους; Διερωτώμαι πραγματικά αν νιώθουν την παραμικρή ενοχή γι’ αυτό που έκαναν. Διερωτώμαι αν οι γονείς τους προσβλήθηκαν από τη συμπεριφορά των παιδιών τους. Μόνο που, αν κρίνω από όλα όσα είδαν τις τελευταίες μέρες το φως της δημοσιότητας, αυτό που θα λένε στα παιδιά τους και στον περίγυρό τους θα είναι η παραδοσιακή κλασική ατάκα: «Εδώ γίνονται πράγματα και θαύματα και τους ενόχλησε που σκότωσαν τα μωρά δέκα κότες και πέντε κουνέλια που έτσι και αλλιώς κάποιος θα σκότωνε για να τα φάει».

Ο γνωστός ψυχολόγος Laurence Steinberg είπε κάποτε: «Δεν υπάρχει πιο σημαντική εργασία σε οποιαδήποτε κοινωνία από την ανατροφή των παιδιών και καμία σημαντικότερη επιρροή στο πώς θα εξελιχθούν τα παιδιά, από τους γονείς τους». Το να είσαι γονιός, ναι, είναι ίσως ο δυσκολότερος ρόλος που έχεις να αντιμετωπίσεις σε αυτή τη ζωή. Γιατί από σένα το παιδί σου θα μάθει να σέβεται, να μιλά, να οδηγεί, να ασελγεί, να κτυπά, να τρώει. Από σένα θα μάθει να αγαπά ή να μισεί τα ζώα, να διαβάζει βιβλία, να ταξιδεύει, να ξέρει τα όρια και τους κανόνες. Την ισορροπία και την υπερβολή. Γιατί όλα είναι θέμα παιδείας και αντίληψης. Για το τι πραγματικά αποτελεί διασκέδαση και τι χουλιγκανισμό. Για το πού σταματούν τα όρια και πού ξεκινά η τιμωρία. Εάν αποτελεί ψυχαγωγία για το οποιοδήποτε παιδί η θανάτωση και ο βασανισμός ζώων ή η οποιαδήποτε πράξη προκαλεί αποτροπιασμό στην κοινή γνώμη, τότε στο εδώλιο του κατηγορουμένου θα πρέπει να καθίσουν κάποιοι γονείς που εξευτελίζονται μέσα από τις συμπεριφορές των παιδιών τους.

Γιατί όλα είναι θέμα παιδείας και αντίληψης. Για το τι πραγματικά αποτελεί διασκέδαση και τι χουλιγκανισμό.

Το κάθε παιδί τι αποζητά; Την αποδοχή, την αναγνώριση, την υποστήριξη από το σπίτι. Οι νέοι που έχουν κοινωνικοποιηθεί με σωστά πρότυπα και αξίες είναι πολύ πιθανόν να επιτύχουν αυτή την αναγνώριση. Κάποιος, όμως, που έμαθε να ζει σε ένα δύσκολο γι’ αυτόν οικογενειακό περιβάλλον, θα αναζητήσει άλλους τρόπους για να επιτύχει την αναγνώριση, πολύ πιθανό με παράνομα μέσα.

Δυστυχώς στη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε τα ερεθίσματα που παίρνουμε κι εμείς ως γονείς και τα ίδια τα παιδιά έχουν συνέπειες πολύ σοβαρές και πολύ σκοτεινές, περισσότερο απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε. Η απίστευτη εξάρτηση από τα κινητά τους, που αυτόματα μειώνει τη μεταξύ τους επικοινωνία, η αρρωστημένη εμμονή με την εικόνα λόγω των social media, η σπατάλη χρόνου μπροστά από μια οθόνη παίζοντας παιχνίδια που γεννούν στα παιδιά αισθήματα βίας, είναι μερικά από τα πολλά δεδομένα που μπορούν να αλλοιώσουν τη συμπεριφορά ενός εφήβου. Όταν μεγαλώνουν οι έφηβοι με σοβαρά προβλήματα αυτοπεποίθησης από την έκθεσή τους σε on-line κακοποίηση και bullying, τα social media προκαλούν πραγματικό κακό στον πραγματικό κόσμο.

Δεν είμαι ψυχολόγος για να αναλύσω τι και πώς πρέπει να γίνει, ως γονιός όμως προσπαθώ να θέτω όρια και να βάζω κανόνες. Και ας γίνομαι κουραστική και κάποιες φορές και μισητή. Και η καραμέλα που πιπιλούν όλοι για την εφηβεία δεν στέκει. Δεν είναι θέμα ορμονών η αλλοίωση της συμπεριφοράς και της στάσης κάποιων. Ούτε το «παρασύρθηκαν» αποτελεί δικαιολογία. Τη δεδομένη στιγμή το έκαναν γιατί το ήθελαν. Είτε αυτό ήταν ποτό, ναρκωτικό, bullying, είτε να πετούν από το μπαλκόνι κότες και κουνέλια.

Θα μου πείτε «και πώς λύνεται όλο αυτό;». Δεν λύνεται. Για να λυθεί πρέπει να υπάρξει δράση και η αντίδραση πρώτα από το σπίτι με σωστή ανατροφή και διαπαιδαγώγηση και μετά από το σχολείο και την ίδια την κοινωνία, οπότε ας προσέχουμε λίγο περισσότερο τα παιδιά μας. Γονείς είμαστε.

Νατάσα Αλεξάνδρου
kathimerini.com.cy