Να μην επιτρέψουμε... - Καληνύχτα σας

Ζούμε σε δύσκολους καιρούς. 

Ξυπνάμε χωρίς να ξέρουμε τι θα μας φέρει η επόμενη η ώρα, και κοιμόμαστε δίχως να ξέρουμε τι θα μας φέρει το ξημέρωμα.
Καθένας το βιώνει με το δικό του τρόπο και στο δικό του, προσωπικό, μέτρο της δυσκολίας. Υπάρχει όμως και ένα κοινό. 

Ένα κοινό στοιχείο, μυστικό, ύπουλο και επικίνδυνο.
Το αίσθημα της προσωρινότητας.
Η συμπεριφορά μας, λες και δεν υπάρχει αύριο.

Πρέπει να προσέξουμε όμως, 

να μην επιτρέψουμε να αλλοιωθεί το είναι μας. 

Να μην επιτρέψουμε να προσβληθούν οι σχέσεις μας, 

να μην επιτρέψουμε να προσβληθεί η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη μας, 

να μην επιτρέψουμε να μειωθεί η παραγωγικότητα μας, 

να μην επιτρέψουμε να χαθεί το χαμόγελο μας, 

να μην επιτρέψουμε να καταποντιστούν τα όνειρα μας. 

Να μην επιτρέψουμε να χαθεί η ελπίδα μας.

Αυτός ο τόπος, πέρασε επιδρομές, σφαγές, τουρκοκρατία, κατοχή, διωγμούς, εμφυλίους. 

Αυτός ο τόπος τα πέρασε όλα αυτά, και μαζί του οι άνθρωποι που τον κατοικούσαν. 

Και αυτοί οι άνθρωποι, βιώνοντας όλα αυτά, δεν σταμάτησαν ούτε να ερωτεύονται, ούτε να παράγουν, ούτε να εργάζονται, ούτε να παντρεύονται, ούτε παιδιά να κάνουν, ούτε να ονειρεύονται. 

Και αυτοί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν ποτέ να ελπίζουν. 

Δεν αφέθηκαν. Δεν γονάτισαν. Δεν αποδέχτηκαν.
Δεν υπέκυψαν, σε μια μαθημένη αβοηθησία.

Και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σήμερα, εμείς υπάρχουμε.
Ας προσέξουμε. Ας μην αφεθούμε. 

Ας συνεχίσουμε να ελπίζουμε παλεύοντας.

................

περισσότερα εδώ: Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δικαιούμαστε να κινούμαστε ελεύθερα στην πόλη όπως και εσύ

Έχει καταλυτική σημασία ο σεβασμός της διαφορετικότητας και των δικαιωμάτων του άλλου, και κατ΄ επέκταση η καλλιέργεια συνείδησης σεβασμού των ανθρώπων με αναπηρίες, η διασφάλιση της απρόσκοπτης και ανεμπόδιστης προσβασιμότητας τους με την αποτροπή εμποδίων στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον και εν γένει στη λειτουργία των πόλεων. 

«Πεποίθησή μας είναι ότι βοηθώντας ο ένας τον άλλον, κανείς δεν θα μείνει μόνος του μέσα στην κρίση. Στην προκειμένη περίπτωση καταλυτική σημασία θα έχει να κατανοήσει και να σεβαστεί ο καθένας μας την διαφορετικότητα του άλλου, με την αποτροπή της ανάπτυξης εμποδίων στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον.»

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σεβάσου τον συνάνθρωπο με Αναπηρία

Πρώτη συνεδρία παιδοψυχολόγου με έναν 12χρονο:

- Ξέρεις γιατί έρχεσαι εδώ;

- Ξέρω.

- Θες να μου πεις;

- Έχω ΔΕΠΥ.

- Τι είναι αυτό ξέρεις;

- Είμαι υπερκινητικός και δε συγκεντρώνομαι αρκετά.

- Το καταλαβαίνεις όταν συμβαίνει;

- Ναι.

- Θες να σε βοηθήσω;

- Οι γονείς μου θέλουν.

- Εσύ δε θες;

- Δεν ξέρω σίγουρα. Θέλω σίγουρα να μη θυμώνουν. Να μη μου φωνάζουν.

- Μόνο γι’ αυτό θες; Δε θα σε βοηθήσει κι εσένα στην καθημερινότητά σου;

- Μου αρέσει που έχω άτακτο μυαλό! Με βοηθάει να ξεφεύγω.

- Από τι;

- Από το θυμό των άλλων.

- Θες να μου μιλήσεις λίγο για σένα και αυτό που πιστεύεις πως έχεις;

- Κουνιέμαι όλη την ώρα, το ξέρω! Και με λένε ζιζάνιο... Και κάνω πολύ γρήγορες σκέψεις και δυσκολεύομαι να σταματήσω. Μου λένε ότι όλο διακόπτω. Αλλά εγώ απλά θέλω να μιλήσω... Καμιά φορά δεν ακούω καν τι μου λένε. Ή μάλλον… οι άλλοι νομίζουν ότι δεν ακούω!

- Ακούς;

- Καμιά φορά θα ήθελα να μην… Ξέρεις κάτι; Μιλάνε για μένα σαν να μην είμαι μπροστά! Οι γονείς μου, οι παππούδες, φίλοι των γονιών μου, οι δάσκαλοι. Καμιά φορά και τα άλλα παιδιά, αλλά για αυτά δε με πειράζει τόσο. Παιδάκια είναι. Τι να πρωτοκαταλάβουν;

- Λένε για τη συμπεριφορά σου δηλαδή;

- Ναι. Αλλά δεν καταλαβαίνω. Πριν σχολιάσουν τη δική μου συμπεριφορά, έχουν σχολιάσει τη δική τους;

- Δεν καταλαβαίνω.

- Μα είναι απλό. Ο μπαμπάς μου για παράδειγμα. Τον ρωτάω κάτι. Τις μισές φορές δεν απαντάει, τις άλλες μισές απαντάει κάτι άσχετο και αν τον παρατηρήσεις όλο κουνιέται. Σηκώνεται απότομα από το γραφείο του, κάνει κάτι άχαρες κινήσεις, ξανακάθεται. Κουνιέται στην καρέκλα, τον διακόπτει το τηλέφωνο, του λέει κάτι η μαμά, του μιλάει ο αδερφός μου. Κάτι χάνει στο τέλος, κάτι ξεχνάει. Χάνεται στις σκέψεις του. Εκνευρίζεται η μαμά. Του φωνάζει. Συχνά τον προσβάλλει. Μετά αρχίζει ο καβγάς. Η μαμά κλαίει, χτυπάει τις πόρτες. Παραπονιέται που κάνει τόσα πράγματα και δεν προλαβαίνει και δεν την καταλαβαίνει κανείς. Γιατί να την καταλάβω εγώ που είμαι μικρός; Εκείνη με καταλαβαίνει;

- Γιατί το λες αυτό;

- Γιατί ούτε για μένα είναι εύκολη η ζωή! Ξυπνάω νωρίς. Σχολείο. Βγάλε τα μαθηματικά, γράψε αυτό, απάντα εκείνο, βγες στο διάλειμμα, γύρνα γρήγορα, άλλη δασκάλα. Κάνε γρήγορα! Συγκεντρώσου! Θυμήσου! Απάντα! Μέχρι και τις παραξενιές της κάθε δασκάλας πρέπει να θυμάμαι, για να προσαρμοστώ! Σχολάω. Μπες γρήγορα στο αμάξι! Φάε γρήγορα το φαγητό σου! Ξεκίνα γρήγορα τα μαθήματά σου! Μη χαζεύεις! Πήγαινε για τσίσα να φύγουμε για αγγλικά! Για ποδόσφαιρο, για, για… για… Και όταν επιτέλους έχω τελειώσει όλες μου τις υποχρεώσεις, να πάλι η μαμά να παραπονιέται για τη ζωή της τη μαύρη. Και που δεν προλαβαίνει να σιδερώσει, να σκουπίσει, να βγει με μια φίλη της. Και κλαίει. Και βρίζεται με τον μπαμπά. Δε θυμάμαι από πότε έχω να τη δω να γελάει. Ούτε τον μπαμπά. Και τότε εγώ φαντάζομαι δράκους! Που πετάνε βέβαια! Και ελπίζω να μου πάρουν ντραμς να μην τους ακούω! Και να πουν ο ένας στον άλλον ότι έχουν ΔΕΠΥ και διακόπτουν, όταν τους μιλάμε! Και ότι είναι υπερκινητικοί! Δεν κάθονται λίγο σε μια μεριά! Και ότι δεν ξέρω αν θα ήμουν έτσι, αν με είχαν βοηθήσει όταν ήμουν πιο μικρός. Αν με αγαπούσαν όπως είμαι και αντί για τιμωρίες, με έπαιρναν αγκαλιές... Τώρα να σου πω μια αλήθεια;

- Ναι…

- Τώρα δε θέλω να αλλάξω. Κι ας μου λένε ότι βαριέμαι όλη την ώρα και αναβάλλω και αλλάζω γρήγορα συναισθήματα. Και οι μεγάλοι το ίδιο είστε. Απλά δεν είναι κανείς εκεί κοντά, για να σας μαλώσει!

- Να σου πω την αλήθεια… ούτε εγώ θέλω να σε βοηθήσω να αλλάξεις!

- Ευχαριστώ!

- Παρακαλώ!

 

Σεβάσου τον συνάνθρωπο με Αναπηρία

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βάλε πλάτη... / Καληνύχτα σας...

Εσύ. Εσύ που διαβάζεις τώρα αυτές τις γραμμές.
Έχε στο νου, πως οι δύσκολοι καιροί, ευθύνες μεγάλες μαζί τους κουβαλάνε.

Δικαιολογία δεν έχεις. Άξιος πρέπει να φανείς, απ' όποιο και αν είναι μετερίζι.

Θυμό και κατηγόριες άσε στην άκρη. Να βοηθήσουν καθόλου δεν μπορούν.
Και σωτήρες, εθνοπατέρες μην προσμένεις.

Εσύ το χρέος πρέπει να το κάμεις...

Και αν λίγα σου φαίνονται τα όσα έχεις, και ασήμαντη, μπροστά στο χάος η δική σου η συμβολή, έχε στο νου πως όσοι άξιοι στα λίγα μπορούνε να σταθούν, και στα πολλά άξιοι θα είναι.

Μην με ρωτάς το πώς.

Το μυαλό σου βάλε να σκεφθεί, και την ψυχή σου άκου.

Δες δίπλα σου, τον γείτονα, τον άνθρωπο στο δρόμο. Ένα πιάτο φαγί, ένα ρούχο, ένα λόγο, μια φιλοξενία, μια προσφορά.

Το ό,τι…

Πρόσφερε. Δώσε. Βάλε πλάτη και εσύ.
Μην νομίζεις ότι κάνοντας το θα γενείς καλύτερος. Υποχρέωση, έτσι απλά, το έχεις.

Δεν έχουμε πια άλλες εποχές. Αυτές έχουν περάσει.
Ξύπνα. Αύριο δεν θα μπορείς.
Ξύπνα Άνθρωπε.
Μακρύς καιρός κοντεύει…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το σωστό διάβασμα σύμφωνα με τους επιστήμονες

Το σημαντικό σε όλη αυτή την υπόθεση είναι να διαβάζεις σωστά και επιλεκτικά χωρίς να πελαγώνεις.

1. Συχνά διαλείμματα

Μικρά διαλείμματα θα σε βοηθήσουν να αντέξεις περισσότερες ώρες διαβάσματος. Αν διαβάζεις ασταμάτητα, θα κουραστείς πολύ πιο γρήγορα.

2. Διάβασε μέρα

Το βράδυ, ο εγκέφαλος μας αδυνατεί να αποθηκεύσει πληροφορίες, ειδικά αν διαβάζεις όλη μέρα, με αποτέλεσμα απλώς να χάνεις τον ύπνο σου.

3. Σχεδίασε

Όταν διαβάζουμε υπογραμμίζουμε στο βιβλίο τα «σημαντικά». Αυτό όμως, δεν βοηθάει και πολύ, γιατί τις περισσότερες φορές υπογραμμίζουμε σχεδόν τα πάντα. Καλύτερα να κάνεις σχεδιαγράμματα με τα πιο σημαντικά σε ένα πρόχειρο.

4. Βάλε στόχους

Όταν διαβάζεις πρέπει να έχεις ένα στόχο στο μυαλό σου. Για παράδειγμα, ο στόχος είναι να καταλάβεις τι στο καλό λέει αυτό το βιβλίο.

5. Εξάσκηση

Να κάνεις διάφορες ασκήσεις και τεστς πάνω σε αυτά που έχεις διαβάσει!

6. Δίδασκε

Διάβασε λες και διδάσκεις σε κάποιον. Βάλε τη φαντασία σου να δουλέψει.

7. Να έχεις κασετίνα

Μπορεί να σου φανεί ασήμαντο αλλά έτσι είμαστε πιο οργανωμένοι!

8. Κλασική μουσική

Σύμφωνα με έρευνες είναι προτιμότερο να διαβάζουμε με κλασική μουσική γιατί μας βοηθάει να συγκεντρωθούμε καλύτερα.

9. Μακριά από το κινητό

Το κινητό δίπλα σου μπορεί να είναι ένας από τους λόγους που δεν μπορείς να συγκεντρωθείς να διαβάσεις. Μια instagram, μια facebook και ο χρόνος φεύγει χωρίς να έχεις βγάλει την ύλη που πρέπει!

Πηγή: www.yang.gr

parentsgo

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι