Μην πεις στα παιδιά σου πως η ζωή είναι εύκολη.... Καληνύχτα

Μην τα καταδικάσεις τάζοντάς τους μια ζωή με καλοπέραση και ανέσεις.
Μάθε τα να παλεύουνε. 

Μάθε τα να αγωνίζονται.

Μάθε τα να πέφτουνε, μα να μην τα παρατάνε. 

Μάθε τα να κρατάνε την ελπίδα τους ζωντανή, ακόμα και όταν όλα γύρω μοιάζουν σκοτεινά. 

Μάθε τα να πολεμούν, ακόμα και αν έχουν μείνει μόνα.

Μάθε τα πως η ζωή είναι ένας ατελείωτος αγώνας.

Κάνε το από τώρα.
Κάνε το, γιατί έρχεται βαρύς χειμώνας.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Δυσκολίες είναι μέρος της Τελικής Νίκης. Γι’ αυτό...

... μην τα παρατάς!

Μερικές φορές ο αγώνας (η προσπάθεια), είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε στη ζωή μας. 

Εάν ο Θεός μας επέτρεπε να περάσουμε τη ζωή μας δίχως εμπόδια θα μας σακάτευε…

     Όταν ρώτησαν τον Τόμας Έντισον πώς αισθανόταν που έκανε 5.000 αποτυχημένες προσπάθειες να κατασκευάσει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα πριν τελικά τα καταφέρει, εκείνος απάντησε: «Δεν απέτυχα ούτε μια φορά. Απλά ανακάλυψα 1000 τρόπους που δε δουλεύουν!»
     Με την υιοθέτηση αυτής της φιλοσοφίας στη διαπαιδαγώγηση, θωρακίζουμε τα μικρά παιδιά, ώστε, όσο είναι νεαρά, αλλά και αργότερα ως ενήλικες, να αποκτήσουν σωματική ρώμη, ευεξία, ψυχική ανθεκτικότητα και μαχητικότητα, μαζί με αισιοδοξία και θετικές λελογισμένες προσδοκίες! 

Τους δίνουμε τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν την αυτοεκτίμηση τους, με συνέπεια να κάνουν σωστή στοχοθέτηση, ώστε στο τέλος να επιτυγχάνουν στα σχέδιά τους!
.......
Μερικές φορές ο αγώνας (η προσπάθεια) είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε στη ζωή μας. Εάν ο Θεός μας επέτρεπε να περάσουμε τη ζωή μας δίχως εμπόδια θα μας σακάτευε…

Δε θα γινόμασταν τόσο δυνατοί όσο θα μπορούσαμε…. Δε θα καταφέρναμε ποτέ να πετάξουμε!!

Ζήτησα Δύναμη… και ο Θεός μου έδωσε δυσκολίες για να με δυναμώσει…
Ζήτησα Σοφία… και ο Θεός μου έδωσε Προβλήματα για να τα λύσω…
Ζήτησα Ευημερία… και ο Θεός μου έδωσε Νου και Μυς για να δουλέψω…
Ζήτησα Θάρρος… και ο Θεός μου έδωσε Κίνδυνο να τον υπερνικήσω…
Ζήτησα Αγάπη… και ο Θεός μου έδωσε ανθρώπους με προβλήματα για να βοηθήσω…
Ζήτησα Χάρες (χατίρια)… και ο Θεός μου έδωσε ευκαιρίες…

Δεν πήρα τίποτα από όσα ήθελα… 

Πήρα όλα όσα χρειαζόμουν…

περισσότερα εδώ
Πηγή: Απόσπασμα από το βιβλίο των Δάφνη Φιλίππου – Πόλα Καραντάνα: “Ιστορίες για να ονειρεύεσαι… Παιχνίδια για να μεγαλώνεις”.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Να μην επιτρέψουμε... - Καληνύχτα σας

Ζούμε σε δύσκολους καιρούς. 

Ξυπνάμε χωρίς να ξέρουμε τι θα μας φέρει η επόμενη η ώρα, και κοιμόμαστε δίχως να ξέρουμε τι θα μας φέρει το ξημέρωμα.
Καθένας το βιώνει με το δικό του τρόπο και στο δικό του, προσωπικό, μέτρο της δυσκολίας. Υπάρχει όμως και ένα κοινό. 

Ένα κοινό στοιχείο, μυστικό, ύπουλο και επικίνδυνο.
Το αίσθημα της προσωρινότητας.
Η συμπεριφορά μας, λες και δεν υπάρχει αύριο.

Πρέπει να προσέξουμε όμως, 

να μην επιτρέψουμε να αλλοιωθεί το είναι μας. 

Να μην επιτρέψουμε να προσβληθούν οι σχέσεις μας, 

να μην επιτρέψουμε να προσβληθεί η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη μας, 

να μην επιτρέψουμε να μειωθεί η παραγωγικότητα μας, 

να μην επιτρέψουμε να χαθεί το χαμόγελο μας, 

να μην επιτρέψουμε να καταποντιστούν τα όνειρα μας. 

Να μην επιτρέψουμε να χαθεί η ελπίδα μας.

Αυτός ο τόπος, πέρασε επιδρομές, σφαγές, τουρκοκρατία, κατοχή, διωγμούς, εμφυλίους. 

Αυτός ο τόπος τα πέρασε όλα αυτά, και μαζί του οι άνθρωποι που τον κατοικούσαν. 

Και αυτοί οι άνθρωποι, βιώνοντας όλα αυτά, δεν σταμάτησαν ούτε να ερωτεύονται, ούτε να παράγουν, ούτε να εργάζονται, ούτε να παντρεύονται, ούτε παιδιά να κάνουν, ούτε να ονειρεύονται. 

Και αυτοί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν ποτέ να ελπίζουν. 

Δεν αφέθηκαν. Δεν γονάτισαν. Δεν αποδέχτηκαν.
Δεν υπέκυψαν, σε μια μαθημένη αβοηθησία.

Και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι σήμερα, εμείς υπάρχουμε.
Ας προσέξουμε. Ας μην αφεθούμε. 

Ας συνεχίσουμε να ελπίζουμε παλεύοντας.

................

περισσότερα εδώ: Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το πιο εύκολο πράγμα είναι...

... να τα παρατήσεις.
Να σταματήσεις να προσπαθείς. Να σταματήσεις να παλεύεις.

Ούτε δυσκολίες, ούτε στεναχώριες, ούτε προβλήματα, τίποτα… Έχεις το κεφάλι σου ήσυχο από όλους και από όλα.

Το πιο εύκολο πράγμα είναι να τα παρατήσεις.

Και γιατί να σκας; Σάμπως, εσένα σε σκέφτηκε κανείς; 

Παράδωσε τα όπλα και άφησέ τα όλα στη μοίρα τους. 

Και ό,τι είναι να γίνει ας γίνει…

Το πιο εύκολο πράγμα είναι να τα παρατήσεις.
Ναι.
Το να τα παρατήσεις είναι εύκολο.

Τίποτα καλό όμως, ποτέ δεν βγήκε από την παραίτηση.
Μπορεί να τραβάς δύσκολα. 

Μπορεί να έχεις κουραστεί. Δεν αμφιβάλλω.

Η παραίτηση όμως, είναι ένας δρόμος δίχως γυρισμό.
Για αυτό κράτα. Αν θες. Όπως μπορείς. 

Μια στο καρφί και μια στο πέταλο.

Καλό βράδυ, καλή δύναμη και ο Θεός μαζί σου.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Έγινε η ζωή μας ένας αγώνας για να βγει η μέρα...

Δεν είσαι τρελός. Μην στρέφεις στον εαυτό σου αμφιβολίες.
Αυτό που ζούμε είναι μια παραφροσύνη.

Μπορεί κανάλια και κρατούντες να συμπεριφέρονται λες και δεν τρέχει τίποτα… Λες και είναι απλά μια συνηθισμένη μέρα…

Όχι όμως.
Είναι ντροπή. Είναι εσχατιά. 

Είναι μια κατάσταση δαιμονική, μέχρι το μεδούλι.

Κράτα αδερφέ μου.
Κράτα όσο μπορείς. 

Κλείσε μάτια και αυτιά στις σειρήνες του κόσμου τούτου.

Και όσους έρχονται με υποσχέσεις και χαμόγελα να τους φιλτράρεις λίγο παραπάνω.

Κράτα και μην απογοητεύεσαι.
Έγινε η ζωή μας ένας αγώνας για να βγει η μέρα.

Ας είναι. Τίποτα δε χάθηκε.

Κράτα γερά, με πίστη και ελπίδα και περίμενε τον Χριστό, να δώσει και αυτή τη φορά τη λύση…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Λίγο πολύ, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε

Τους βλέπεις γύρω σου να έχουν τις τέλειες ζωές. Τέλειες οικογένειες, με τέλειους συζύγους, τέλεια παιδιά, τέλειες δουλειές. Όλα να τα έχουν υπό έλεγχο, όλα προγραμματισμένα, όλα να τα έχουν ταιριασμένα, όλα σε μια σειρά. 

Μια τέλεια καθημερινότητα, λες και βγήκε από διαφήμιση…

Και μετά βλέπεις και τον εαυτό σου… Βλέπεις εσένα. Μέσα στη πιο πεζή σου καθημερινότητα. Μέσα στο μαύρο σου το χάλι.

«Τι κάνω λάθος ρε παιδί μου; Τί κάνω τόσο λάθος;», σκέφτεσαι.

«Πως γίνεται όλοι γύρω μου να τα έχουν όλα τόσο τακτοποιημένα, όλα τόσο τέλεια και εγώ να μην ξέρω τι μου γίνεται; Εγώ να μην μπορώ να σηκώσω κεφάλι. Τόσο άχρηστος πια; Τόσο αδύναμος; Τόσο λίγος;»

Ξέρεις…
Δεν είναι τα πράγματα πάντα όπως φαίνονται. Πίσω από αστραφτερά χαμόγελα, πίσω από επιτυχίες, πίσω από ψυχαναγκαστικά τακτοποιημένες ζωές, κρύβονται πολλές φορές άσχημα πράγματα. 

Κρύβεται πόνος, κρύβεται άδειασμα, κρύβεται απελπισία.

Δεν στο λέω αυτό για να χαρείς. Όχι.

Για να μην απελπίζεσαι στο λέω. Λίγο πολύ, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Απλά κάποιοι, μπορούν και υποκρίνονται καλύτερα από κάποιους άλλους.

Μην απελπίζεσαι. Έχει ο Θεός.
Με θάρρος.
Ρίξου πάλι στον αγώνα.

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος - Ψυχολόγος M.Sc.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μαμά του Ογκολογικού θα γράψω για σένα σήμερα...

... για τον Αγώνα σου να κρατήσεις το παιδί σου ζωντανό, απέναντι σε ένα τέρας ύπουλο, σκληρό που κατατρώει το μέσα του παιδιού σου… κι εσύ είσαι άοπλη, αδύναμη, απελπισμένη και απροετοίμαστη…

Στη φαρέτρα σου, μάνα, υπάρχει μόνο η δύναμη της αγάπης σου για το σπλάχνο σου και ρίχνεσαι σε έναν αγώνα άνισο και άδικο και επίπονο !!!

Έγινες νοσηλεύτρια, αλλάζεις γάζες στο hickman καθημερινά, όταν χρειαστεί τραβάς μονή σου το αίμα από το σωληνάκι, έμαθες να αποστειρώνεις τα πάντα, σταματάς και να ανασαίνεις κοντά του για να μην πάρει μικρόβιο …
Έμαθες και να βάζεις ηπαρίνη, για να μη βουλώσει.

Έγινες ψυχολόγος, για το παιδί σου, για τον εαυτό σου για την υπόλοιπη οικογένεια σου. 

Ξημεροβραδιάζεσαι για μήνες πάνω σε μια πολυθρόνα με έναν υπολογιστή για να βρεις κάπου την ελπίδα, έστω και στην άλλη άκρη του κόσμου

Έμαθες τα πρωτόκολλα, τι λέει το Αγγλικό, τι το Αμερικανικό … έμαθες τα φάρμακα, τις δόσεις.

Έμαθες να επικοινωνείς με γιατρούς σε όλο τον κόσμο. Παρακολουθείς τα φάρμακα που ρέουν στις καταπονημένες φλέβες του, στα αδύναμα κιτρινωπά χεράκια του … Γιατί ξέρεις ότι λίγες σταγόνες λάθος, θα σκοτώσουν το παΐδι σου. 

Άγρυπνη διπλά στο κρεβάτι του πόνου του παιδιού σου. 

Έγινες κλόουν και χαμογελάς όλη μέρα και μόλις το παίρνει ο ύπνος βγαίνεις στο διάδρομο ή πας στο εκκλησάκι του νοσοκομείου και γίνεσαι ένα με το πάτωμα. 

Και πνίγεις μέσα σου εκείνη τη κραυγή που θες να αφήσεις να βγει και να σκίσει τον ουρανό για να εκτονώσεις τον πόνο που ξεσκίζει την καρδιά σου.
Έγινες και ζωγράφος και τραγουδίστρια και ηθοποιός. 

Δίνεις παραστάσεις και ο μονάκριβος σου θεατής σε χειροκροτεί και σε αγκαλιάζει με όση δύναμη του έχει απομείνει.

Σοκαρίστηκες όταν έχασε τα μαλλιά του, όταν έχασε όλα εκείνα τα κιλά και το χρώμα του. 

Άλλαξε τόσο πολύ που δυσκολευόσουν να το αναγνωρίσεις .... 

Και θυμώνεις, θυμώνεις πολύ, που μήνες στο νοσοκομείο οι περισσότεροι σας ξέχασαν, λες και δεν υπάρχετε .

Και πονάς που ελάχιστοι θυμούνται να σηκώσουν το τηλέφωνο τους να καλέσουν. 

Και αγαλλιάζει η κάρδια σου με τη λάμψη στα μάτια του κάθε φορά που ένας αληθινός φίλος του τηλεφωνεί και μιλάνε. 

Βλέπεις, εκείνο το τηλεφώνημα του δίνει δύναμη, του θυμίζει ότι εκεί έξω η ζωή συνεχίζεται και πρέπει να παλέψει , να αντέξει , να τα δώσει όλα για να ζήσει. 

Και το κάνει !!! Παλεύει σαν λιοντάρι. 

Κι εσύ μάνα ογκολογικού, που όλοι σε φωνάζουν απλά “μαμά” κι έχεις ξεχάσει και το όνομα σου, ντρέπεσαι που είσαι τόσο μικρή, λίγη και δειλή μπροστά στο μεγαλείο και τη δύναμη της ψυχής του παιδιού σου. 

Αφιερωμένο στις μαμάδες ογκολογικού. 

Όσες πέρασαν από εκεί όλα αυτά τα χρόνια, κι αυτές που σήμερα είναι μέσα με τα παιδιά τους .

Ποτέ δεν ξεχνώ, ποτέ !!!

Οι προσευχές μου είναι μαζί σου, μαμά του ογκολογικού. 

Με σένα και το παιδί σου ❤

Μαμά Κυριακή Β.

amea-care
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είμαστε ΟΛΟΙ μαζί με τα παιδιά σ' αυτόν τον αγώνα!!

Χειροκροτήστε τα με όλη την καρδιά σας

Ας είναι ο αγώνας που κάνει ο καθένας από εμάς,
τόσο γενναίος όσο αυτός...