Friday, 8 April 2022

Μην έχετε υπερβολικές προσδοκίες από τους άλλους

Το να περιμένετε υπερβολικά πολλά από τους άλλους οδηγεί μονάχα σε απογοήτευση. Μην επιτρέπετε να εξαρτάται η ευτυχία σας από τους άλλους ανθρώπους, είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη.

Το να έχετε υπερβολικές προσδοκίες από τους άλλους αντί να κάνετε εσείς τον εαυτό σας ευτυχισμένο οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να περιμένει πολλά από τους άλλους, επειδή δεν ξέρουμε αν θα είναι οι ίδιοι άνθρωποι αύριο και αυτό μπορεί τελικά να μας πληγώσει.

Ζούμε τις ζωές μας περιβαλλόμενοι από προσδοκίες, πολλές από τις οποίες δεν είναι ρεαλιστικές. Όταν έχετε απογοητευτεί αρκετές φορές, συνειδητοποιείτε ότι είναι καιρός να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τους άλλους και να σταματήσετε να έχετε υπερβολικές προσδοκίες από αυτούς.

Οι υπερβολικές προσδοκίες από τους άλλους οδηγούν σε απογοήτευση

Το να περιμένετε πράγματα που δεν θα έρθουν ή δεν θα συμβούν ποτέ οδηγεί σε απογοήτευση. Ίσως να μην πρέπει να έχετε καμία προσδοκία από κανέναν, επειδή γνωρίζετε ότι δεν ελέγχετε τη συμπεριφορά τους. Ξέρετε όμως από ποιον πρέπει να έχετε προσδοκίες; Από τον εαυτό σας.

Σήμερα σας προσκαλούμε να μάθετε τέσσερις τρόπους που μπορούν να σας βοηθήσουν στη μετάβασή σας καθώς αρχίζετε να εγκαταλείπετε τις προσδοκίες σας. Θα απελευθερωθείτε και θα επιτρέψετε στον εαυτό σας να αφήσει πίσω του τις μη ρεαλιστικές προσδοκίες. Είναι καιρός να σταματήσετε να περιμένετε και να αρχίσετε να ζείτε.

1. Μάθετε να ξεχωρίζετε τις προσδοκίες από την εξάρτηση

Ίσως να μην έχετε επίγνωση αυτού του γεγονότος, όμως έχετε κατηγορήσει άλλους ανθρώπους για τη δική σας δυστυχία σε πολλές περιπτώσεις. Το πώς ενεργείτε επηρεάζει τη συναισθηματική σας κατάσταση. Εξαρτάστε από τους άλλους επειδή έχετε κάνει τους άλλους υπεύθυνους για ένα μέρος της ζωής σας για το οποίο μπορείτε να είστε υπεύθυνοι μόνο εσείς.

Η ευτυχία είναι αδύνατη αν συνεχώς εξαρτάστε από άλλους ανθρώπους για να αισθάνεστε καλά. Το να μάθετε να χαλαρώνετε και να εγκαταλείπετε τις προσδοκίες σας θα σας επιτρέψει να δείτε ότι η ευτυχία είναι στα χέρια σας και μόνο εσείς είστε υπεύθυνοι γι’ αυτή.

2. Αποδεχτείτε ότι δεν θα παίρνετε πάντα πίσω ό,τι δίνετε

Όλοι έχουμε ακούσει ότι, αν δίνουμε κάτι, δεν πρέπει να περιμένουμε καμία ανταπόδοση. Ωστόσο μέσα μας όλοι θέλουμε να πάρουμε κάτι πίσω με κάποιον τρόπο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση περιμένουμε ότι οι άλλοι θα ανταποδώσουν τις ενέργειές μας.

Το μόνο που καταφέρνουμε με αυτό τον τρόπο είναι να μπαίνουμε σε μια κατάσταση στην οποία βάζουμε πρώτες τις προσδοκίες μας. Δεχτείτε τους άλλους ανθρώπους όπως είναι, δεν θα μπορέσουν όλοι να ανταποκριθούν στις προσδοκίες σας. Μη στενοχωριέστε. Θα πρέπει να είστε ευχαριστημένοι με ό,τι είστε πρόθυμοι να μοιραστείτε, χωρίς να έχετε καμία προσδοκία ανταπόδοσης.

3. Μην εξιδανικεύετε ποτέ ανθρώπους ή καταστάσεις

Οι προσδοκίες προέρχονται από εξιδανικευμένες καταστάσεις. Στις ερωτικές σχέσεις, για παράδειγμα, μπορεί να θεωρούμε το σύντροφό μας ιδανικό, τέλειο και χωρίς ελαττώματα. Αυτή η ψευδαίσθηση διαλύεται με τον καιρό οδηγώντας σε μεγάλες απογοητεύσεις.

Η εξιδανίκευση μιας κατάστασης ή ενός ατόμου σας εμποδίζει να δείτε ότι οι άνθρωποι αλλάζουν και συχνά όχι προς το καλύτερο. Αυτό θα σας πληγώσει, θα πονέσει και δεν θα συνειδητοποιήσετε ότι εσείς είστε υπεύθυνοι. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τίποτα και κανέναν. Όταν εξιδανικεύουμε, πιστεύουμε σε ένα όνειρο που δεν μπορεί ποτέ να γίνει αληθινό.

4. Όλοι έχουμε ελαττώματα, κανείς δεν είναι τέλειος, μην έχετε υπερβολικές προσδοκίες

Ίσως να μη βρεθήκατε ποτέ στην άλλη πλευρά και ίσως να μην απογοητεύσατε ποτέ κανέναν στο παρελθόν. Ή ίσως κάποιος είχε υψηλές προσδοκίες από σας αλλά δεν ανταποκριθήκατε σε αυτές προκαλώντας μεγάλη απογοήτευση.

Κανείς δεν είναι τέλειος, επομένως πρέπει να αποδεχτούμε τον εαυτό μας όπως είναι. Τι θα συνέβαινε αν όλοι αρχίζαμε να αποδεχόμαστε τα πράγματα αντί να περιμένουμε κάτι που ίσως δεν έρθει ποτέ; Έτσι, αν κάποιος σας αδικήσει, θα μπορέσετε να το αποδεχτείτε επειδή δεν είχατε προσδοκίες. Αν κρατήσετε αυτή τη θέση, θα εκπλαγείτε ευχάριστα.

Οι υπερβολικές προσδοκίες από τους άλλους δεν είναι ποτέ καλό πράγμα. Αν έχετε κουραστεί να απογοητεύεστε, αν έχετε κουραστεί με τους άλλους ανθρώπους που αλλάζουν γνώμη από τη μια στιγμή στην άλλη και με τον εγωισμό τους, τότε σταματήστε να έχετε τόσες πολλές προσδοκίες από αυτούς.

Το μόνο άτομο από το οποίο πρέπει να έχετε προσδοκίες είναι ο εαυτός σας. Αποδεχτείτε τους άλλους, αλλά μην επιτρέπετε ποτέ στον εαυτό σας να εξαρτάται από τους άλλους για την ευτυχία σας. Απελευθερωθείτε από περιοριστικές στάσεις που σας εμποδίζουν να ακολουθήσετε τα όνειρά σας. Εγκαταλείψτε τις προσδοκίες και αρχίστε να ζείτε τη ζωή σας με αυθεντικότητα.

meygeia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 7 April 2022

Η ελευθερία της έκφρασης

Η ελευθερία της έκφρασης είναι ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα που καθιστά δυνατή την ύπαρξη δημοκρατικών κοινωνιών. Σε τι συνίσταται; Τι εγγυάται; Μάθετε το σε αυτό το άρθρο!

Η ελευθερία της έκφρασης και της σκέψης είναι αδιαμφισβήτητα ανθρώπινα δικαιώματα. Επιτρέπουν σε ένα άτομο ή μια ομάδα να διατηρεί και να διατυπώνει απόψεις και ιδέες χωρίς το φόβο αντιποίνων, λογοκρισίας ή κυρώσεων.

Στην πραγματικότητα, θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για την ύπαρξη και τη διατήρηση δημοκρατικών κοινωνιών. Ως εκ τούτου, κάθε παραβίασή της αποτελεί επίθεση σε αυτό το κυβερνητικό ιδεώδες.

Στο σημερινό άρθρο θα δούμε σε τι συνίσταται η ελευθερία της έκφρασης, τη σημασία της και τους περιορισμούς της. Συνεχίστε να διαβάζετε για να μάθετε περισσότερα!

Ελευθερία της έκφρασης: Ένα βασικό ανθρώπινο δικαίωμα

Η ελευθερία της έκφρασης περιλαμβάνεται στο άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο αναφέρει ότι:

“Καθένας έχει το δικαίωμα στην ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης. Ο καθένας έχεις την ελευθερία να έχει άποψη χωρίς παρεμπόδιση και να αναζητά, να λαμβάνει και να μεταδίδει πληροφορίες και ιδέες με κάθε μέσο, ανεξαρτήτως συνόρων.”

Αναγνωρίζεται παγκοσμίως ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να εκφράζονται ελεύθερα. Έχουν, επίσης, το δικαίωμα να αναζητούν, να λαμβάνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες κάθε είδους.

Έτσι, η εκ των προτέρων λογοκρισία, η παρέμβαση ή η άμεση ή έμμεση πίεση σε οποιαδήποτε μορφή έκφρασης, γνώμης ή πληροφορίας που διαδίδεται μέσω των μέσων ενημέρωσης θα πρέπει να απαγορεύεται από το νόμο σε κάθε κοινωνία.

Δυστυχώς, αυτή η εγγύηση δεν υπάρχει σε όλες τις κοινωνίες στον κόσμο. Σήμερα, εξακολουθούν να υπάρχουν αυταρχικά καθεστώτα που λογοκρίνουν κάθε πληροφορία που δεν συνάδει με τα ιδανικά τους. Τιμωρούν ακόμη και άδικα τους συγγραφείς τέτοιων εκδηλώσεων.

Η σημασία της ελευθερίας της έκφρασης

Στο δοκίμιό του “On Liberty” (1859), ο φιλόσοφος John Stuart Mill δήλωσε ότι για να επιτευχθεί πραγματική κοινωνική πρόοδος και ευτυχία, κάθε άτομο, ομάδα ατόμων και λαός δεν πρέπει να παρεμβαίνει στη σκέψη, την έκφραση ή τη δράση του άλλου.

Υπό αυτή την έννοια, συμφωνούμε σίγουρα με τον Stuart Mill, καθώς η ελευθερία της έκφρασης και της σκέψης εγγυάται τα ακόλουθα κοινωνικά οφέλη.

Η ύπαρξη της δημοκρατίας

Η δημοκρατία είναι ένα σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο οι πολίτες έχουν την κυριαρχία επί των υποθέσεων του κράτους. Οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να εκφράζονται ελεύθερα σε δημόσιες και ιδιωτικές υποθέσεις, με οποιοδήποτε μέσο επικοινωνίας και χωρίς διακρίσεις.

Προς αυτή την κατεύθυνση, ο φιλόσοφος Alexander Meiklejohn -ένας από τους πιο αξιόλογους υπερασπιστές της σχέσης μεταξύ της ελευθερίας της έκφρασης και της δημοκρατίας- έχει υποστηρίξει ότι για να λειτουργήσει ένα δημοκρατικό σύστημα είναι απαραίτητο ένα ενημερωμένο εκλογικό σώμα.

Ωστόσο, για να συμβεί αυτό, δεν πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί στην ελεύθερη ροή πληροφοριών και ιδεών. Σύμφωνα με τον Meiklejohn, η δημοκρατία δεν θα είναι πιστή στο βασικό της ιδεώδες, εάν οι κυβερνώντες χειραγωγούν το εκλογικό σώμα αποκρύπτοντας πληροφορίες.

Μια κοινωνία με αληθινή πληροφόρηση

Σύμφωνα με τα παραπάνω, η ελευθερία της έκφρασης είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση σε αληθινή πληροφόρηση για το σύνολο του πληθυσμού. Η λογοκρισία υποτιθέμενων ψευδών απόψεων και ιδεών κατά τη διακριτική ευχέρεια ενός λογοκριτή περιορίζει τη δυνατότητα διαμόρφωσης κρίσεων που ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Με άλλα λόγια, η λογοκρισία συμβάλλει στη δημιουργία προκατειλημμένων απόψεων, γεγονός που αυξάνει τον κοινωνικό διχασμό και την ικανότητα χειραγώγησης από τους κυβερνώντες.

Η προώθηση αποτελεσματικών πολιτικών από τις κυβερνήσεις

Το δικαίωμα αυτό συνεπάγεται επίσης την πρόσβαση σε πληροφορίες που κατέχουν οι δημόσιοι φορείς. Αυτό επιτρέπει σε όλους τους πολίτες να ενημερώνονται για τα επίσημα έγγραφα και τα στατιστικά στοιχεία των κρατικών φορέων, προκειμένου να λογοδοτούν για τις πράξεις τους.

Έτσι, η πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες περιλαμβάνει το δικαίωμα να ζητούν πληροφορίες από κρατικούς φορείς. Αυτό επιτρέπει στους πολίτες να έχουν πρόσβαση σε δεδομένα απαραίτητα για την καταπολέμηση της διαφθοράς και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ακαδημαϊκή ελευθερία

Ακαδημαϊκή ελευθερία είναι το δικαίωμα κάθε μέλους της εκπαιδευτικής κοινότητας (φοιτητές, καθηγητές, ερευνητές κ.λπ.) να αναζητά, να αναπτύσσει και να μεταδίδει ελεύθερα τη γνώση μέσω της έρευνας, της μελέτης, της συζήτησης και της απόδειξης.

Ομοίως, συνεπάγεται την απαγόρευση της κατήχησης μέσω ενός συγκεκριμένου μοντέλου σκέψης, θρησκείας ή πεποιθήσεων. Όλα αυτά μαζί, αναμφίβολα, αποτελούν μέρος της ελευθερίας της έκφρασης.

Όρια της ελευθερίας της έκφρασης

Τώρα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν είναι απόλυτη, άρα έχει τα όριά της. Οι περιορισμοί αυτοί αφορούν τη δυσφήμιση, τη συκοφαντία, την αισχροκέρδεια, την παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων και άλλες καταστάσεις που έρχονται σε σύγκρουση με άλλα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα.

Τούτου λεχθέντος, είμαστε ελεύθεροι να εκφραζόμαστε εφόσον δεν βλάπτουμε ή τραυματίζουμε άλλους. Ωστόσο, οι ερμηνείες της “βλάβης” και της “προσβολής” είναι σχετικές με την κουλτούρα και την πολιτική κάθε κοινωνίας.

Για παράδειγμα, στη Ρωσία θεωρείται αδίκημα η μετάδοση οποιουδήποτε θέματος που σχετίζεται με το κίνημα ΛΟΑΤΚΙ. Ως εκ τούτου, το έθνος περιορίζει κάθε τέτοια έκφραση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Η ελευθερία του ενός τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου

Η ελευθερία της έκφρασης είναι απαραίτητο ανθρώπινο δικαίωμα για την πρόοδο δίκαιων και δημοκρατικών κοινωνιών. Ωστόσο, πρέπει να έχουμε επίγνωση των ορίων που συνεπάγεται. Άλλωστε, άλλο πράγμα είναι να έχουμε το δικαίωμα να εκφράζουμε τις ιδέες και τις απόψεις μας χωρίς να διατρέχουμε τον κίνδυνο λογοκρισίας και άλλο να διαδίδουμε πληροφορίες που βλάπτουν άλλους.


Βιβλιογραφία:
  • Climent  J. Opinión pública y libertad de expresión. Revista Boliviana de Derecho [Internet] 2017; [consultado 28 feb 2022]; (23): 240-260. Disponible en: https://www.redalyc.org/articulo.oa?id=427551159009
  • Vega Hugo. El derecho a la libertad de expresión: ¿una limitante al poder estatal? (a propósito del diálogo intersubjetivo en una sociedad democrática). RDUCN [Internet] 2012 [consultado 28 feb 2022]; 19(2): 355-369. Disponible en: https://scielo.conicyt.cl/scielo.php?script=sci_abstract&pid=S0718-97532012000200012&lng=es&nrm=iso
meygeia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Wednesday, 6 April 2022

ΕΦΕΤ: Ανακαλούνται σοκολατάκια της Kinder...

.... λόγω πιθανής παρουσίας σαλμονέλας

Καλούνται οι καταναλωτές, που τα έχουν προμηθευτεί, να μην τα καταναλώσουν.
περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μια δεύτερη Πανδημία στην Ψυχική Υγεία των Νέων / The Covid generation

Έκρηξη περιστατικών σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης, σύμφωνα με έρευνα.

Σοκ προκαλούν τα αποτελέσματα έρευνας του αμερικανικού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) για την ψυχική υγεία των εφήβων τα χρόνια της πανδημίας. 
The Covid generation
Οι ανήλικοι που παρέμειναν στην οικογενειακή εστία εξαιτίας των μέτρων κατά της COVID-19 δεν ήταν ασφαλείς. Η έρευνα εκπονήθηκε σε 7.075 γυμνασιόπαιδες σε όλη την αμερικανική επικράτεια, το πρώτο εξάμηνο του 2021. 
Το 44,2% των παιδιών ανέφερε επίμονα αισθήματα στεναχώριας και απελπισίας που δεν τους επέτρεπαν να συμμετάσχουν στις καθημερινές δραστηριότητες, ενώ το 9% παραδέχθηκε ότι είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. 
Επίσης, το 55,1% των εφήβων υπέστη ψυχολογική κακοποίηση από κάποιον γονέα ή άλλον ενήλικο στο σπίτι, ενώ το 11,3% δήλωσε ότι υπέστη σωματική κακοποίηση. 
Στην έρευνα, ως ψυχολογική κακοποίηση ορίστηκε η εξύβριση και τα υποτιμητικά σχόλια, ενώ ως φυσική ο ξυλοδαρμός, τα χαστούκια, οι κλωτσιές και η πρόκληση σωματικού πόνου. 
Όμως η κακοποίηση ήταν μόνο ένα από τα αίτια που προκάλεσαν στρες στα παιδιά. Το 29% των ερωτηθέντων ανέφερε ότι τουλάχιστον ένας γονιός έχασε την εργασία του, ενώ το 24% δήλωσε ότι είχε πεινάσει.
Το 9% των παιδιών παραδέχθηκε ότι αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει 

Σημαντική αύξηση κατάθλιψης και άγχους στις ηλικίες 5 έως 11 ετών.

Η Καθλίν Έθιερ, επικεφαλής σχολικής και εφηβικής υγείας στο CDC, τόνισε ότι οι διαπιστώσεις της έρευνας είναι «εξαιρετικά ανησυχητικές».
.......................
Η δρ Μόιρα Σζιλάγκι, πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, λέει ότι η κρίση ψυχικής υγείας των εφήβων κατά τη διάρκεια της πανδημίας αποδεικνύει ότι οι έφηβοι ωφελούνται από το δίκτυο ενηλίκων που είναι παρόντες στο σχολικό περιβάλλον και εξηγεί ότι στο σχολείο υπάρχει πληθώρα ενηλίκων, από τους καθηγητές, τους προπονητές μέχρι τις διοικητικές υπηρεσίες, που νοιάζονται για τα παιδιά και που μπορούν να δώσουν βοήθεια και υποστήριξη στους εφήβους. 

Αυτοί, επίσης, μπορούν εύκολα να αναγνωρίσουν ότι κάτι δεν πάει καλά με κάποιο παιδί. Μια άλλη έρευνα, που εκπονήθηκε από το Ιατρικό Κέντρο της Βοστώνης σε παιδιά ηλικίας 5 έως 11 ετών, κατέγραψε σημαντική αύξηση, και σε αυτές τις ηλικίες, συναισθημάτων θλίψης και άγχους κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Πιο έντονα αρνητικά συναισθήματα καταγράφηκαν στα μικρά παιδιά που έκαναν πολύωρη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, όπως και σε εκείνα των οποίων ο φροντιστής έπασχε από κατάθλιψη. Όπως τονίζει η δρ Αντρεα Σπένσερ, παιδοψυχίατρος στο Ιατρικό Κέντρο της Βοστώνης και συντάκτρια της μελέτης, τα αποτελέσματα της έρευνας αποδεικνύουν ότι το σχολείο είναι ευεργετικό για την ψυχική υγεία των παιδιών κάθε ηλικίας.

ολόκληρο το άρθρο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εμπιστοσύνη: Ο συνεκτικός δεσμός των ανθρωπίνων σχέσεων / The Experience and Evolution of Trust

...................
Τι είναι η εμπιστοσύνη;
Η εμπιστοσύνη ορίζεται ως «μια σταθερή πίστη στην αξιοπιστία, την αλήθεια, την ικανότητα, ή δύναμη κάποιου ανθρώπου ή κάποιου αντικειμένου». 
Για παράδειγμα, εμπιστευόμαστε τους ανθρώπους που είναι καλοπροαίρετοι μαζί μας, που έχουν ακεραιότητα και των οποίων οι πράξεις ανταποκρίνονται στα λόγια τους.
The Experience and Evolution of Trust:
Εμπιστευόμαστε κάποιον που μπορούμε να βασιστούμε ότι θα κάνει με συνέπεια το «σωστό».
Σε μια στενή σχέση, εμπιστευόμαστε την/τον σύντροφό μας αν είναι προβλέψιμος, αξιόπιστος και ειλικρινής. Η εμπιστοσύνη μπορεί επίσης να οριστεί ως ρήμα: ως πράξεις που βασίζονται στην εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Σε επίπεδο δράσης, η εμπιστοσύνη περιλαμβάνει να μπορούμε να «κάνουμε κάτι χωρίς φόβο ή αμφιβολία».

Αυξάνονται τα προβλήματα εμπιστοσύνης;

Μερικοί ψυχολόγοι ανέφεραν πρόσφατα ότι τα προηγούμενα 10 χρόνια υπήρξε πρωτοφανής αύξηση στα προβλήματα εμπιστοσύνης μεταξύ των ζευγαριών που αποζητούσαν συμβουλευτική.
.................
Σήμερα, εκατοντάδες μπλογκ, άρθρα και στήλες συμβουλών προσφέρουν προτάσεις σχεδιασμένες να βοηθήσουν τα ζευγάρια να επιλύσουν προβλήματα εμπιστοσύνης που τους ταλαιπωρούν. Υπάρχουν πολλά ερωτηματολόγια που μετράνε την εμπιστοσύνη στα πλαίσια της σχέσης (εμπιστοσύνη σε έναν σύντροφο) καθώς και συνολική εμπιστοσύνη (εμπιστοσύνη στην ανθρώπινη φύση). Ξεκάθαρα, η εμπιστοσύνη έχει μεγάλη σημασία για πολλούς ανθρώπους, ιδιαίτερα για εκείνους από εμάς που αγωνίζονται για μια σχέση αγάπης που μας γεμίζει.

Πώς αναπτύσσουμε αρχικά την εμπιστοσύνη;
Το πώς μαθαίνουν τα παιδιά να εμπιστεύονται, ήταν μια θεμελιώδης ερώτηση που ερευνήθηκε από πολλούς διακεκριμένους αναπτυξιακούς ψυχολόγους του 20ου αιώνα και κυρίως από τους Έρικ Έρικσον, Τζον Μπόουλμπυ και Ντ.Γ.Γουίνικοτ. Ο καθένας από αυτούς έγραψε εκτενώς σχετικά με την εμπιστοσύνη και τον καίριο ρόλο που παίζει στην ανάπτυξη και την εξέλιξη των παιδιών.

Ο Έρικσον πρότεινε ότι τα παιδιά αναπτύσσουν τη βασική εμπιστοσύνη όταν έχουν επιλύσει επιτυχώς την πρώτη ψυχοκοινωνική κρίση (ή ευκαιρία) στη ζωή, τη σύγκρουση μεταξύ εμπιστοσύνης και δυσπιστίας. Ένα μωρό που μεγαλώνει με ενήλικες που ανταποκρίνονται με συνέπεια στις ανάγκες του αναπτύσσει εμπιστοσύνη μέχρι το τέλος του πρώτου έτους. Ο Έρικσον υποστήριξε ότι ο κρίσιμος παράγοντας σε αυτό το στάδιο της ανάπτυξης ήταν η αναλογία εμπιστοσύνης προς δυσπιστία.

Υψηλότερα επίπεδα εμπιστοσύνης σε παιδιά σχετίζονται στενά με ασφαλή μοτίβα σύνδεσης. Τα νήπια που εμπιστεύονται το περιβάλλον τους είναι σε γενικές γραμμές εκείνα που επίσης έχουν σχηματίσει μια ασφαλή σύνδεση με τους γονείς ή τους φροντιστές τους.

Για την ακρίβεια, ο θεωρητικός της σύνδεσης Τζον Μπόουλμπυ συμπέρανε ότι η βασική εμπιστοσύνη, σύμφωνα με τον ορισμό του Έρικσον, είναι απολύτως απαραίτητη για την υγιή ψυχολογική ανάπτυξη του ατόμου κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Περιέγραψε τα ασφαλή και ανασφαλή μοτίβα σύνδεσης που προσδιορίσθηκαν από τη Μέρυ Ένσγουόρθ σε νήπια ενός έτους ως ισχυρούς δείκτες του επιπέδου εμπιστοσύνης τους. Σύμφωνα με τον Μπόουλμπυ, «Η διάσταση της ασφάλειας-ανασφάλειας… μοιάζει να αναφέρεται ξεκάθαρα στο ίδιο χαρακτηριστικό της παιδικής ηλικίας που ο Έρικσον αναφέρεται ως [βασική εμπιστοσύνη]. Ως τέτοιο αξιολογεί μια πλευρά της προσωπικότητας που σχετίζεται άμεσα με την ψυχική υγεία».

Ο ψυχαναλυτής/παιδίατρος Ντ. Γ. Γουίνικοτ πίστευε ότι η «προβλεψιμότητα» από την πλευρά των γονιών ήταν κρίσιμη για το χτίσιμο εμπιστοσύνης του μωρού τους. Στο βιβλίο του, Talking to Parents, έγραψε, «Οι γονείς και ειδικά η μητέρα στην αρχή, παιδεύονται πολύ για να προστατέψουν το παιδί από αυτό που είναι απρόβλεπτο.» Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Φάιρστοουν, τέτοιοι γονείς είναι επίσης «χαρακτηριστικά ζεστοί, τρυφεροί και ευαίσθητοι στο τάισμα και στη φροντίδα του παιδιού τους και τους προσφέρουν έλεγχο, κατεύθυνση και καθοδήγηση.»

Εμπειρίες της παιδικής ηλικίας που συμβάλλουν σε προβλήματα εμπιστοσύνης
Υπάρχουν πολλές απεχθείς εμπειρίες της παιδικής ηλικίας που συμβάλλουν στην έλλειψη εμπιστοσύνης των παιδιών και έλλειψη αυτοπεποίθησης. Για παράδειγμα, οι ασυνεπείς αντιδράσεις των γονιών ή η αποτυχία τους να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους δημιουργούν ανασφάλεια και δυσπιστία στα παιδιά τους.

Οι τρομακτικές εκρήξεις οργής ενός γονέα μπορούν να κομματιάσουν την εμπιστοσύνη ενός παιδιού σε έναν προβλέψιμο κόσμο. Η προδοσία της εμπιστοσύνης που συμβαίνει με την παιδική σεξουαλική κακοποίηση καθώς και με περιστατικά βαριάς σωματικής κακοποίησης μακροπρόθεσμα, μπορούν να προκαλέσουν διασχιστικές καταστάσεις σε νεαρά θύματα.

Αυτά τα γεγονότα μπορούν επίσης να θέσουν τις προσδοκίες για μελλοντικές προδοσίες ή να οδηγήσουν σε συγκεκριμένα τυφλά σημεία στην ικανότητα ενός ατόμου να κρίνει με ακρίβεια την αξιοπιστία των άλλων.

Οι ανέντιμοι τρόποι που πολλοί γονείς επικοινωνούν μεταξύ τους και με το παιδί τους επίσης καταστρέφουν την εμπιστοσύνη του παιδιού. Οι γονείς που χαρακτηρίζονται από έλλειψη ακεραιότητας τείνουν να είναι διπρόσωποι στις επικοινωνίες τους, δηλαδή, οι πράξεις τους δεν αντιστοιχούν με τα λόγια τους. Τα διπλά μηνύματα μπερδεύουν τα παιδιά και είναι ολέθρια για την αίσθηση τους για την πραγματικότητα.
...................
Αυτά τα επώδυνα γεγονότα στην παιδική ηλικία αφήνουν αθέατες πληγές και έχουν βαθύ αντίκτυπο επάνω μας σε όλη τη ζωή. Σε μια προσπάθεια να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας, χτίζουμε ένα σύστημα αμυνών ενάντια στον πόνο μας, στη σύγχυσή μας και στην απογοήτευση. Κάποιοι από εμάς ορκίζονται να μην εμπιστευτούν κανέναν ποτέ ξανά, άλλοι βρίσκονται σε συνεχή επαγρύπνηση και αισθάνονται αποφασισμένοι να μην γίνουν ξανά «κορόιδα».

Αν πληγωθήκαμε από την ανειλικρίνεια των γονιών μας, μπορεί να βλέπουμε τους άλλους ανθρώπους από μια στρεβλή σκοπιά και αναπτύσσουμε σκληρές και κυνικές στάσεις απέναντί τους. Αυτές οι αυτοπροστατευτικές άμυνες μας βοηθούν να διατηρήσουμε μια ψευδαίσθηση ότι είμαστε δυνατοί και δεν είμαστε ευάλωτοι, όμως αυτές οι ίδιες άμυνες περιορίζουν την ικανότητά μας να εμπιστευόμαστε τους άλλους και την εύρεση ικανοποίησης σε μια στενή σχέση.

Προβλήματα εμπιστοσύνης στις σχέσεις
Σε μια στενή σχέση η εμπιστοσύνη είναι πάρα πολύ σημαντική. Οι ψυχολόγοι τονίζουν ότι οι στενές σχέσεις εξαρτώνται από την εντιμότητα και την ειλικρίνεια. Χτίζονται και διατηρούνται μέσω της πίστης ότι μπορούμε να πιστέψουμε αυτά που μας λένε.

Για την ακρίβεια, η εμπιστοσύνη μπορεί να θεωρηθεί
ως η κόλλα που συγκρατεί μια σχέση επειδή διευκολύνει μια θετική συναισθηματική σύνδεση μεταξύ συντρόφων με βάση την τρυφερότητα, την αγάπη και την αφοσίωση. Η αμοιβαία εμπιστοσύνη στα ευτυχισμένα ζευγάρια ενισχύεται από την παρουσία της οξυτοκίνης, ένα νευροπεπτίδιο στον εγκέφαλο που διευκολύνει τη σύνδεση μεταξύ του νεογέννητου και της μητέρας του. 
Οι τρυφερές, γεμάτες αγάπη και σεξουαλικές συνδιαλλαγές μεταξύ συντρόφων επίσης απελευθερώνουν οξυτοκίνη, η οποία σύμφωνα με κάποιους επιστήμονες, «καθιστά τους ανθρώπους καλόπιστους, όχι εύπιστους».

Αντιθέτως, η δυσπιστία
μπορεί να διαταράξει ακόμη και την πιο στοργική σχέση. Υπάρχουν πολλές καταστάσεις που προκύπτουν κατά τη διάρκεια μιας σχέσης που μπορούν να παράγουν συμπεριφορές δυσπιστίας και υποψίας στον έναν ή και στους δύο συντρόφους. Οι περισσότεροι άνθρωποι ανταποκρίνονται στην εξαπάτηση ή στο ψέμα από έναν σύντροφο με πολύ παρόμοιο τρόπο με αυτόν που αντιδρούσαν στα ψέματα των γονιών τους, την ανειλικρίνεια και τα μπερδεμένα μηνύματα....
.............
ολόκληρο το άρθρο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki