Sunday, 26 June 2022

Το άλλο ζευγάρι... / The Other Pair

Η αιγυπτιακή ταινία "Το άλλο Ζευγάρι" που διαρκεί μόνο 4 λεπτά κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας μικρού μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου.
Το σενάριο λένε ότι βασίζεται σε πραγματικό περιστατικό της ζωής του Γκάντι
Ο σκηνοθέτης είναι μόλις 20 χρονών.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η φίλη μου η απολιτίκ...

(...)
Το πιο κοινό χαρακτηριστικό των απολιτίκ είναι ότι μπερδεύουν την κομματική με την πολιτική θέση. Η άρνηση της διαφοράς των δύο αυτών εννοιών αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος.
Η φίλη μου η απολιτίκ δεν θα πάρει θέση δημόσια για ένα σκάνδαλο μεγατόνων, τρέμοντας μη χρωματιστεί αφού πιστεύει πως υπάρχει μια σκοτεινή σέκτα που παρακολουθεί τις κινήσεις της, έτοιμη να τη στιγματίσει, να την κατατάξει, ενώ αυτή προτιμά να παραμείνει ανένταχτη, άλλωστε η πολιτική είναι κάτι που κάνει τζιζ και δεν μας αφορά όλους.
Το ότι δουλεύει οκτάωρο είναι επίσης ένα ζήτημα μη πολιτικό διότι από καταβολής κόσμου, αμέσως μετά τον τροχό, μαζεύτηκαν οι πρωτόγονοι σε μια σπηλιά και συναποφάσισαν τη θέσπιση των ωρών εργασίας, τον κατώτατο μισθό και την κοινωνική ασφάλιση.
Η φίλη μου η απολιτίκ έχει μεγάλες ευαισθησίες στα κοινωνικά ζητήματα, όσο δεν την αφορούν. Λυπάται τα προσφυγάκια που θαλασσοπνίγονται, το πρόβλημα είναι ότι κάποια στιγμή μεγαλώνουν. Το προσφυγικό είναι ένα ζήτημα ξεχωριστό, τους πρόσφυγες τους φέρνει ο πελαργός, ουδεμία σχέση έχει με πολιτική.

Επιπλέον δεν είναι καθόλου ρατσίστρια, αντίθετα μάχεται για τις μειονότητες, όσο μένουν εκτός του σπιτιού της...
(...)
Γενικά, όλα είναι ένας ωραίος αχταρμάς στο μυαλό της. Περήφανη που δεν εμπλέκεται σε πολιτικούς καβγάδες στα οικογενειακά τραπέζια, έχει βαρεθεί να κάνει τον διαιτητή προσπαθώντας να συμφιλιώσει μαινόμενους πράσινους και βένετους λες και θα αλλάξουν αυτοί τον κόσμο.

Αγαπημένη της φράση: «Όλοι ίδιοι είναι».
Η φίλη μου η απολιτίκ δεν έχει ταυτότητα. Αν της μιλήσεις για το αίμα που χύθηκε πριν από αυτήν γι’ αυτήν, θα πει ότι κόσμος ήταν πάντοτε έτσι και απλά άλλαξε τώρα. 
Όμως ο κόσμος δεν άλλαξε γιατί οι βασιλιάδες βαρέθηκαν να είναι βασιλιάδες, οι τσιφλικάδες βαρέθηκαν να δέρνουν τους αγρότες και οι δουλέμποροι άλλαξαν καριέρα κι έγιναν μπάρμεν. 
Για όλα αυτά που η φίλη μου η απολιτίκ δεν σκέφτεται, γι’ αυτά φταίει. Φταίει που είναι μόνη στα δύσκολα γιατί ένας μόνος όταν ενωθεί με πολλούς, δεν είναι ποτέ μόνος.

Χρωστάμε στον εαυτό μας μια ζωή με εργασία, αξιοπρέπεια, υγεία, παιδεία, ελευθερία. Πολιτική δεν είναι μόνο ο προϋπολογισμός, το νομοσχέδιο που μπορεί να μη σε αφορά ή να μην κατανοείς, πολιτική δεν είναι μόνο να εγγραφείς κάπου.

Πολιτική είναι να μην υποφέρει ο διπλανός σου και να έχεις κάνει εσύ κάτι γι’ αυτό. Πολιτική είναι να σε αφορά αυτό που θέλουν να σε πείσουν πως δεν σε αφορά.

* ελεύθερη επαγγελματίας στον τουρισμό

ολόκληρο το άρθρο εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι θα συνέβαινε αν μάθαιναν τα Παιδιά μας τα Απλά και Σημαντικά της Ζωής;

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου

    Τα σχολεία σταμάτησαν και, όπως είθισται πάντοτε, η γκρίνια και η παραφιλολογία ξεκίνησε. Ωστόσο, τα παιδιά δεν είναι εκείνα που παραπονιούνται για την τρέχουσα κατάσταση, ούτε για τις νέες συνθήκες, στις οποίες έρχονται να προσαρμοστούν με τεράστια ευκολία και πρωτοφανή ενθουσιασμό. Στα παιδιά δεν λείπουν τη δεδομένη στιγμή ο δάσκαλος και τα βιβλία.


    Ίσως να τους λείπουν οι φίλοι τους, η κουβέντα και τα πειράγματα στα διαλείμματα, μα στ' αλήθεια πιστεύω πως βρέθηκε μία κάπως σουρεαλιστική ευκαιρία για να “παγώσουμε” λιγάκι το άγχος των παιδιών και να γίνει η εκπαιδευτική διαδικασία περισσότερο διαδραστική και μαθητοκεντρική και λιγότερο βαθμοθηρική και ανιαρή.

    Κι αναρωτιέμαι και θέλω να ρωτήσω όλους τους γονείς, που μέχρι χτες ή ακόμη και ως σήμερα τα 'χουν με το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα: "Τι, ακριβώς, θα γίνει αν;" 
Αλήθεια, τι θα γίνει, αν τα παιδιά χάσουν τον κλασικό τρόπο εκπαίδευσης που ίσχυε μέχρι τον περασμένο μήνα;

    Τι θα συμβεί, αν σταματήσουν για λίγο περισσότερο από το καθιερωμένο και αν, αντί για Μαθηματικά, Αρχαία και Γλώσσα, μπουν σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο εκπαίδευσης, που δεν είναι άλλος από την καθημερινή ζωή, την απλή παρατήρηση, την αδιάκοπη εξερεύνηση και τη συνεχή διασκέδαση;

    Τι, στ' αλήθεια, μπορεί να συμβεί σ' ένα παιδί, όταν σταματάει η εξουθενωτική τρεχάλα των δραστηριοτήτων του και, ξαφνικά, βρίσκει χρόνο για να συνδεθεί με τους γονείς και τ' αδέρφια του; Βλέπουμε πλέον παιδιά, που έχουν όλο τον χρόνο στη διάθεσή τους να παρατηρήσουν τις συμπεριφορές των γονιών τους, που μπορούν να ξεδιπλώσουν τη φαντασία τους στη δημιουργική και χωρίς όρια γραφή, που ανακαλύπτουν νέες δεξιότητες και κλίσεις, με αποτέλεσμα να αποκτούν σταδιακά μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και, κατά συνέπεια, να διαθέτουν ισχυρότερη αυτοπεποίθηση.
    Αναρωτιέμαι, ακόμη, πώς και αν αντισταθμίζεται η πολυτέλεια του να συνυπάρχει μια οικογένεια, χωρίς κανένα από τα μέλη της να έχει κάποιο “πρέπει” να το περιμένει. Τι θα γίνει, αν οι γονείς εκμεταλλευόμενοι τη συγκυρία, μυήσουν τα παιδιά στον απλό τρόπο ζωής και προσπαθήσουν να τα διδάξουν πόσο σημαντική είναι η προσφορά ακόμη και του πιο μικρού μέλους στην οικογένεια;

    Τι θα γινόταν, αν τα παιδιά, αντί να τα βρίσκουν όλα έτοιμα, όπως επιτάσσουν οι γρήγοροι ρυθμοί ζωής, αρχίσουν να συνδράμουν ενεργά σε κάθε μικρή ή μεγάλη δουλειά, βοηθώντας στη μαγειρική, μαζεύοντας τα ρούχα ή καθαρίζοντας το σπίτι στο οποίο κατοικούν; Δεν είναι άραγε μια πραγματική ευκαιρία να πραγματώσουμε όσα, χρόνια τώρα, υποστηρίζουμε πως θα 'πρεπε κάθε σχολείο να διδάσκει;

    Ποιος, πράγματι, μπορεί να πει τι θα γίνει αν, εν μέσω της άνοιξης, με τόσες μυρωδιές και χρώματα στη φύση, ένα παιδί βρίσκει τον τρόπο να συνδεθεί με τη φύση που τον περιβάλλει, να μάθει νέα είδη δέντρων και λουλουδιών, να παρατηρήσει τον τρόπο με τον οποίο η ζωή υπάρχει παντού γύρω του και όχι μόνο στο ανθρώπινο είδος, το οποίο μέχρι στιγμής του προσφέρει γνώση σε συσκευασία.

    Το μόνο που μπορεί να συμβεί σ' ένα παιδί που μεγαλώνει δεμένο με τη φύση είναι να μάθει να την σέβεται και να την προστατεύει, γνωρίζοντας πως κάτι τέτοιο είναι μονόδρομος για τη δική του υγιή συνέχεια μέσα σε αυτήν. Μερικά από εκείνα που μπορεί η φύση να καλλιεργήσει σ' ένα παιδί είναι οι καλλιτεχνικές ευαισθησίες, η ανάπτυξη της φαντασίας, η αναζήτηση του ωραίου σε κάθε έκφανση της ζωής του και η ελευθερία που οδηγεί, εν τέλει, στην τελείωση.

    Πείτε μου, τι θα συμβεί,
αν αντί για τα βιβλία που ανοίγαμε κάθε μεσημέρι για διάβασμα, δώσουμε στα παιδιά μας την ευκαιρία να γνωρίσουν μερικά από τα διαμάντια της κλασικής λογοτεχνίας; 
Τι μπορεί να συμβεί τώρα που τα γρήγορα βραδινά φιλιά αντικαταστάθηκαν από βραδιές ανάγνωσης ή διήγησης ιστοριών;

    Πόσο ψυχικά ήρεμη μπορεί να αισθάνεται μία παιδική ψυχή που, αντί να ακούει τις αγχωμένες φωνές των γονιών του τα βράδια να τα προστάζουν να βιαστεί, τους βλέπει να του ετοιμάζουν χαλαρωτικά αφρόλουτρα, μετά τα οποία κοιμούνται όλοι μαζί ανταλλάσσοντας λόγια αγάπης και θαλπωρής;

    Τέλος, τι θα συμβεί
αν πάψουμε να ανησυχούμε για το πώς τα παιδιά μας θα ξεχωρίσουν από το σύνολο, πώς θα αναδειχθούν σε ενήλικες ηγέτες και πώς θα τα κάνουμε να χωρέσουν στο παιδικό μυαλό τους τη γνώση των αριθμών, των γραμμάτων, της απλής φυσικής, της παγκόσμιας ιστορίας και της αστείρευτης γονεϊκής μανίας;

    Ξέρετε τι θα συμβεί; Θα χάσουμε τον ρόλο που είχαμε μέχρι τώρα και θα κληθούμε να γνωρίσουμε έναν καινούργιο, ο οποίος δεν επιβάλλει στο παιδί όσα πρέπει να μάθει, αλλά με σεβασμό προς την ψυχή του και κυρίως με ανιδιοτελή αγάπη, του δείχνει τον δρόμο και όχι τον τρόπο για να ανακαλύψει όλα εκείνα που θα κάνουν τη ζωή του ευκολότερη, πιο ουσιώδη και οπωσδήποτε πιο ήρεμη.

Όλα είναι θέμα οπτικής. Για άλλους ευκαιρία και για κάποιους κατάρα.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saturday, 25 June 2022

Το παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι...

... «Μάθημα Ελευθερίας» για τα παιδιά 

Το παιχνίδι στη φύση βοηθά τα παιδιά να γίνουν πιο γενναία, πιο ανεξάρτητα και πιο δημιουργικά.   
Σήμερα που το αστικό περιβάλλον είναι περισσότερο εχθρικό από ποτέ και τα παιδιά έχουν συμπεριφορές κατοικίδιων η ανάγκη  των παιδιών για ελευθερία και παιχνίδι στο δρόμο και τη φύση είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Ο Tim Gill δημοσιογράφος συγγραφέας αλλά και ειδικός σε θέματα παιδικής ανάπτυξης  μας παραθέτει στο βιβλίο του No Fear (Growing up in a risk averse society), τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου παιχνιδιού. 

1. Κοινωνικοποίηση
Το παιχνίδι εκτός σπιτιού ή στην ύπαιθρο δίνει στο παιδί ένα αίσθημα ελευθερίας και παράλληλα το βοηθάει να κοινωνικοποιηθεί. Μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, μαθαίνει να συνεργάζεται με τα άλλα παιδιά και καλλιεργεί τον αυτοέλεγχο του. Ακόμη και οι διαπληκτισμοί είναι μέρος αυτής της κοινωνικοποίησης του.

2. Εκτόνωση
Το παιχνίδι στο δρόμο  προάγει και βελτιώνεται την κινητικότητά του. Μέσα από το τρέξιμο, το κυνηγητό ή το σκαρφάλωμα αποκτά μία ψυχική ευεξία και εκτονώνεται, αποβάλλοντας το άγχος και την πίεση της καθημερινότητας.


3. Εξερεύνηση
Τα παιδιά είναι από τη φύση τους περίεργα. Το παιχνίδι έξω από το σπίτι τους επιτρέπει να εξερευνούν το περιβάλλον τους, να ψάχνουν, να ανακαλύπτουν. Μια παράξενη κρυψώνα όπως το βαρέλι, ένα σχοινί, μια πέτρα, μπορεί να γίνει για το παιδί το απόλυτο άλλοθι για εξερεύνηση.

   
4. Αυτοπεποίθηση

Θα κρυφτώ και δε θα με βρει, θα τρέξω και δε θα με πιάσει. Τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι με τα άλλα παιδιά ανακαλύπτουν τις δυνατότητες, τις εναλλακτικές, μαθαίνουν να επιλέγουν και βασικά να παίρνουν αποφάσεις. Αυτό τονώνει σημαντικά την
αυτοπεποίθηση τους.

5. Φυσική κατάσταση
Τα παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη τη φυσική άσκηση και δραστηριότητα, όπως και την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν τους μύες τους για να τρέξουν, να κολυμπήσουν, να πηδήξουν, να κάνουν πατίνια και ποδήλατο και να βρεθούν έξω στον καθαρό αέρα και τη λιακάδα. Τους αρέσει να χρησιμοποιούν κάθε μέρος του σώματός τους όταν παίζουν έξω και οι φυσικές αυτές δραστηριότητες τους προκαλούν το ενδιαφέρον και αποτελούν μια πρόκληση για εκείνα. Αναπτύσσουν μυϊκή δύναμη και μυϊκό συντονισμό και γίνονται σαφώς πιο ευλύγιστα.  


6. Δεξιότητες
Όταν τα σπρώχνουμε για να κάνουν κούνια ή όταν κάνουν μόνα τους, χρησιμοποιούν όλους τους μύες του σώματός τους για να κρατηθούν, να ισορροπήσουν και να συντονίσουν το σώμα τους στο ρυθμό της παλινδρομικής κίνησης. Η κούνια μαθαίνει στα παιδιά από πρώτο χέρι τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθά να αντιληφθούν την κίνηση μέσα στο χώρο κάνοντάς τα να κατανοήσουν το πάνω-κάτω και το πίσω-εμπρός. Επίσης, με την κούνια, τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια νέα οπτική γωνία.

7. Συντονισμός
Τα παιχνίδια που απαιτούν ισορροπία και συντονισμό, όπως τα πατίνια, τα σκουτεράκια και τα ποδήλατα, διδάσκουν στα παιδιά καινούργιες δεξιότητες και ενθαρρύνουν την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησής τους. 


8. Ρίσκο
Το λίγο ρίσκο είναι πάντα καλό, άλλωστε μέσα από τις εμπειρίες πάντα μαθαίνουμε. Δεν συνιστούμε σε ένα παιδί να ανεβεί σε ένα δέντρο και να πάθει ατύχημα για να μάθει. Αλλά δεν είναι δυνατόν να κρατούμε τα παιδιά διαρκώς μέσα σε οργανωμένους χώρους. Σαφώς έχει νόημα μια επαφή με τον κίνδυνο. Δεν θα τον μάθει με τη μία όταν σβήσει τα 18 του κεράκια.
 

imommy

Μην κλείνετε τα παιδιά στο σπίτι...

Φέρτε τα σε επαφή με τη φύση
Μην κλείνετε το παιδί στο σπίτι. 
Αναμφίβολα οι καιροί έχουν αλλάξει και το να αφήνουμε τα παιδιά ελεύθερα να παίζουν έξω, εγκυμονεί κινδύνους. Με το να εγκλωβίζονται όμως στο σπίτι, στερούνται πολλά.

Εκμεταλλευτείτε τα πάρκα ή τις πλατείες της γειτονιάς σας.
Αν είστε από αυτούς που έχουν συγγενείς σε κάποιο χωριό, αδράξτε την ευκαιρία και επισκεφτείτε τους. 
Τα παιδιά μπορούν να ακολουθήσουν για λίγο το πρόγραμμα τους φροντίζοντας τα ζώα που μπορεί να έχουν, και γενικότερα να δουν τον τρόπο ζωής σε έναν χωριό και να διαπιστώσουν από μόνα τους πόσο διαφορετικοί είναι οι ρυθμοί της ζωής στην πόλη.

Μια καλοκαιρινή πρόταση, είναι και η κατασκήνωση. 
Υπάρχουν πολλές επιλογές και συνήθως οι κατασκηνώσεις βρίσκονται σε περιοχές με πολύ πράσινο.
Τα παιδιά αλλάζουν ρυθμούς, παίζουν και ανακαλύπτουν τη φύση, και σίγουρα πρόκειται για μια φυγή από την οριοθετημένη, τσιμεντένια καθημερινότητα της πόλης.

Το Σαββατοκύριακο, βρείτε χρόνο και διάθεση για μια εκδρομή . Βόλτα με τα παιδιά για παιχνίδι και φαγητό λίγο πιο έξω από την πόλη.
Οι διακοπές σας είναι μόνο σε νησιά ή τουριστικά μέρη; αν ναι, ξανασκεφτείτε το! 
Οι περισσότεροι από εμάς φροντίζουμε ώστε στις διακοπές να «μη μας λείψει τίποτα από το σπίτι», και όμως το αντίθετο είναι το ζητούμενο, να κάνουμε και κάτι το διαφορετικό! 

Το να πάρουμε τα παιδιά από το διαμέρισμα και να τα κλείσουμε απλά σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο δεν τους προσφέρει κάτι. 
Σαφώς και θα φροντίσουμε για τη διαμονή, αλλά παράλληλα να δούμε εάν ο προορισμός που θα επιλέξουμε μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι διαφορετικό με τα παιδιά που στην πόλη δεν θα μπορούσαμε!
Ο Αγροτουρισμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι που αναπτύσσεται στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια και στο επίσημο site για τον τουρισμό υπαίθρου (http://www.agrotravel.gr) θα βρείτε πολλές προτάσεις για εναλλακτικές διακοπές.
Ακόμη και σε κοντινά πάρκα που υπάρχουν στην πόλη, περπατήστε, κάντε ποδήλατο με τα παιδιά αλλά και εξερευνήστε. 
Βοηθήστε τα να φτιάξουν ένα φυτολόγιο συλλέγοντας φύλλα από δέντρα και φυτά που θα συλλέξουν.
Ένας μεγεθυντικός φακός θα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο για την τσάντα του μικρού σας εξερευνητή. Αφήστε το παιδί να περιεργαστεί μια μυρμηγκοφωλιά, μια πασχαλίτσα που περπατάει και ότι άλλο του κινήσει την περιέργεια. 
Δώστε του χρόνο να τα κάνει όλ’ αυτά.

Αφήστε το άγχος και τη βιασύνη στην πόλη.
Συλλέξτε κοχύλια, πέτρες ή βότσαλα που μπορεί μετά με αυτά να φτιάξετε ένα κολλάζ, να ζωγραφίσετε πάνω τους ή να διακοσμήσετε το σπίτι.
Δώστε τους την φωτογραφική μηχανή και ρόλο… δημοσιογράφου για να φτιάξουν ένα «ρεπορτάζ» εικόνων από την φύση. 
Τις φωτογραφίες μπορούν να τις δείξουν σε φίλους αλλά και στο σχολείο και σίγουρα θα καμαρώνουν γι’ αυτές. 
Μπορεί να είναι πουλιά και γενικότερα ζώα που συνάντησαν, δέντρα, ακόμη και κάτι που είδαν και δεν τους άρεσε! Σκουπίδια ή όποια ανθρώπινη παρέμβαση θεώρησαν ότι κάνει κακό στο δάσος ή στην παραλία που βρέθηκαν!

Υπάρχουν πολλές οργανώσεις όπως η WWF, η Ελληνική Ορνιθολογική εταιρία και πολλές άλλες, που οργανώνουν περίπατους και δραστηριότητες στην φύση. 
Επικοινωνήστε μαζί τους και πληροφορηθείτε. 
Ακόμη και η συμμετοχή του παιδιού σε μια ομάδα προσκόπων που υπάρχει στην περιοχή είναι μια καλή ιδέα, αφού και οι περισσότερες δραστηριότητες τους έχουν σαν στόχο την αγάπη για την φύση.

Τα παραπάνω, αποτελούν ενδεικτικές προτάσεις. 
Σίγουρα τα παιδιά θα σας δώσουν και άλλες ιδέες. Φτάνει να βρείτε την όρεξη και το κέφι για να ξεφύγετε. Ακόμη και ένα πικ-νικ από μόνο του θα σας δώσει πολύ χαρά.
Ξαπλώστε παρέα με το παιδί κάτω από ένα δέντρο και απλώς αφουγκραστείτε τους ήχους.
Να θυμάστε ότι για να αγαπήσουν τα παιδιά την φύση, πρέπει όταν βρίσκονται κοντά της να περνάνε καλά. Αφήστε στην άκρη φράσεις του τύπου «θα λερώσεις τα ρούχα σου» (πάρτε μια δεύτερη αλλαξιά μαζί σας), ή «μην τρέχεις θα χτυπήσεις» (και ένα φαρμακείο χρειάζεται).
Δώστε τους την δυνατότητα να διασκεδάσουν και διασκεδάστε κι εσείς μαζί τους. Έτσι όλοι θα ανυπομονείτε για την επόμενη βόλτα σας, εκδρομή ή ταξίδι.

hamomilaki

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki