Saturday, 13 May 2023

Αναδεικνύει ένα κραγιόν την ομορφιά της γυναίκας;

Η αληθινή ομορφιά μιας γυναίκας δεν βρίσκεται στα όμορφα ρούχα, τα ψηλοτάκουνα ή το κόκκινο κραγιόν της, αλλά στην ψυχή της!
Όταν η ψυχή σου είναι ευγενική και "καθαρή" από άσχημες σκέψεις και πράξεις, τότε λάμπεις μ' έναν μοναδικό τρόπο. 

Όπως λέει και στο παρακάτω κείμενο αυτό που μετράει είναι η εσωτερική ομορφιά. Όλα τ' άλλα ξεθωριάζουν...

«Κανένα κραγιόν, κανένα αϊλάινερ και καμία γόβα δεν ομορφαίνει τη γυναίκα.
Η γυναίκα δίνει ομορφιά σε όλα όσα την "στολίζουν".
Η ομορφιά είναι στον χαρακτήρα της, στα πιστεύω της, στην εξυπνάδα της και την μόρφωσή της.

Όχι απαραιτήτως πανεπιστημιακή μόρφωση αλλά εκείνη της ψυχής, της ευγένειας και της καλοσύνης. 
Εκεί βρίσκεται η ομορφιά της γυναίκας.
Όχι στη μύτη ή στις ρυτίδες της. Να είναι κυρία και να το δείχνει με όλους τους τρόπους.

Τι και αν φοράει κόκκινο κραγιόν και γόβες;
Αν δεν είναι κυρία, η ασχήμια θα βγει μέσα από την ψυχή της και θα φανεί στο πρόσωπό της, στις πράξεις της.
Ακόμα και στον τρόπο που θα την γνωρίσεις, από τον τρόπο που θα σου συστηθεί.

Ποιος είπε πως ένα κραγιόν είναι ικανό να φτιάξει την ομορφιά της γυναίκας;

Ξέρεις πόσα κραγιόν λαμπερά, όμορφα, παραδεισένια έχουμε δει πάνω σε χείλη για φίλημα που, όμως, μόλις εκείνα τα χείλη ανοίξουν να πουν μια κουβέντα αμέσως το κραγιόν ξεθωριάζει, γίνεται άχρωμο, άνευ σημασίας και δεύτερο.

Κοίτα να είσαι όμορφη μέσα και έξω, άσε τα κάλλη σου να γίνουν, όπως θέλουν, από τη φύση τους.

Η ομορφιά της ψυχής σου να λαμποκοπάει μέχρι έξω.
Αυτό κράτα και μην πετάς τα χρήματά σου για να γίνεις τάχα μου όμορφη.

Άσε την ευτυχία της καρδιάς σου και την καλοσύνη σου να βγουν και να φωνάξουν στο πρόσωπό και στο σώμα σου πως είσαι μια ξεχωριστή νεράιδα που κυκλοφορεί και λάμπει.
Λάμπει καλοσύνη, αγάπη και ζωή!

Κανένα κραγιόν δεν θα σε ομορφύνει…»

Στέλλα Γρηγοροπούλου, loveletters
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Βάπτιση είναι Μυστήριο δεν είναι «BABY BLOOM!»

Θυμάμαι σε μια βάπτιση διάβασα την ταμπέλα έξω από την Εκκλησία και έμεινα άφωνος. «BABY BLOOM!». Αυτό δυστυχώς είναι για τους περισσότερους ένα θεατράκι που θα κάνουμε μπανάκι το μωρό και θα φωνάξουμε ένα όνομα για να χαρεί ο παππούς….

Το Ιερό μυστήριο του Βαπτίσματος σε κρίση...
- Που να δείτε τις περισσότερες προσκλήσεις των Βαπτίσεων. Περισσότερο παραπέμπουν σε κάλεσμα για πάρτι, για τσίρκο ή για αποκριάτικο χαβαλέ, πάρα σε Ιερό Μυστήριο της Εκκλησίας.

- Φυσικά τα μαρτυρικά θα έχουν ματάκι, γιατί με τον Σταυρό πολλοί βγάζουν καντήλες. Μάλλον το επόμενο βήμα είναι να δούμε κανέναν βούδα στα μαρτυρικά… Μη γένοιτο!

Για τους αναδόχους έχουμε αναφέρει και άλλες φορές ότι η κατάσταση είναι τραγική. 
Οι περισσότεροι ανάδοχοι που βάζουν λάδι στο παιδί έχουν να κοινωνήσουν από την ημέρα που βαπτίστηκαν. 
Το Σύμβολο της Πίστεως το συλλαβίζουν λες και διαβάζουν Κινέζικη διαταγή... 
Όσο για μετά τη Βάπτιση, αν θα πάνε να Κοινωνήσουν μιλάμε για θαύμα …. Και μετά λέμε ότι ο ανάδοχος οφείλει να οδηγήσει στον Χριστό το παιδί, μάλλον στον αντίχριστο θα το οδηγήσει…

Όταν ρωτάμε τους γονείς, 
«με ποιο κριτήριο κάνατε τους αναδόχους;» 
Η απάντηση είναι αφοπλιστική: 
«Αφού πάτερ μου με το κολλητάρι πίνουμε μπύρες χρόνια και έχουμε κάνει παρέα κρεπάλες πώς να μην του πω να μου βαπτίσει το παιδί;»
Όταν ο γονιός επιλέγει με τέτοια κριτήρια τον άνθρωπο που θα του βαπτίσει το παιδί καταλαβαίνουμε τι γίνεται.

Θυμάμαι σε μια βάπτιση διάβασα την ταμπέλα έξω από την Εκκλησία και έμεινα άφωνος. «BABY BLOOM!». Αυτό δυστυχώς είναι για τους περισσότερους ένα θεατράκι που θα κάνουμε μπανάκι το μωρό και θα φωνάξουμε ένα όνομα για να χαρεί ο παππούς….

Πόσο τραγικό πια…..
Τελικά βλέπουμε απίστευτα πράγματα....

Θα πει κάποιος : «Μα οι παπάδες πρέπει να μιλάτε και να κάνετε κατήχηση». Αυτό κάνουμε ! Αλλά δυστυχώς ελάχιστοι θέλουν. Έρχεται ο κόσμος στο Μυστήριο για να κάνει το «κομμάτι» του και όχι να πάει πνευματικά παραπέρα…
Εμείς όμως θα αγωνιζόμαστε μέχρι θανάτου…..

Για να συναντήσεις γονείς, αναδόχους ή νεόνυμφους πνευματικούς ανθρώπους είναι πολύ σπάνιο και όταν αυτό συμβεί νιώθεις σαν να είσαι στο Ιράν και συναντάς Έλληνα ή σαν να κερδίζεις το λαχείο.

Ο Κύριος να μας φωτίζει....
Αμην!

π. Σπυρίδων Σκουτής
 euxhgr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 12 May 2023

Καληνύχτα σας... με «Τ' αστέρι του βοριά» (Γκάτσου - Χατζιδάκι)

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις 
Τραγούδι: Πάνος, video: hamomilaki

Τ' αστέρι του βοριά 
θα φέρει η ξαστεριά 
μα πριν φανεί μέσα από το πέλαγο πανί 
θα γίνω κύμα και φωτιά 
να σ' αγκαλιάσω ξενιτιά 
Κι εσύ χαμένη μου Πατρίδα μακρινή 
θα γίνεις χάδι και πληγή 
σαν ξημερώσει σ' άλλη γη 
Τώρα πετώ για της ζωής το πανηγύρι, 
Τώρα πετώ για της χαράς μου τη γιορτή 

Φεγγάρια μου παλιά 
καινούρια μου πουλιά 
διώχτε τον ήλιο και τη μέρα απ' το βουνό 
για να με δείτε να περνώ 
σαν αστραπή στον ουρανό.

Νίκος Γκάτσος (✝12 Μαΐου 1992) «Κι ἂν θά διψάσεις γιά νερό θά στίψουμε ἕνα σύννεφο» (Αμοργός)

Κι ἂν θὰ διψάσεις γιὰ νερὸ θὰ στίψουμε ἕνα σύννεφο
Κι ἂν θὰ πεινάσεις γιὰ ψωμὶ θὰ σφάξουμε ἕνα ἀηδόνι
Μόνο καρτέρει μία στιγμὴ ν᾿ ἀνοίξει ὁ πικραπήγανος
N᾿ ἀστράψει ὁ μαῦρος οὐρανὸς νὰ λουλουδίσει ὁ φλόμος.
Wrecked House
Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ ἥλιος δὲν ἀνατέλλει
Μόνο σκουλήκια βγαίνουνε νὰ κοροϊδέψουν τ᾿ ἄστρα
Μόνο φυτρώνουν ἄλογα στὶς μυρμηγκοφωλιὲς
Καὶ νυχτερίδες τρῶν πουλιὰ καὶ κατουρᾶνε σπέρμα.

Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ δὲ βασιλεύει ἡ νύχτα
Μόνο ξερνᾶν οἱ φυλλωσιὲς ἕνα ποτάμι δάκρυα
Ὅταν περνάει ὁ διάβολος νὰ καβαλήσει τὰ σκυλιὰ
Καὶ τὰ κοράκια κολυμπᾶν σ᾿ ἕνα πηγάδι μ᾿ αἷμα.

Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ τὸ μάτι ἔχει στερέψει
Ἔχει παγώσει τὸ μυαλὸ κι ἔχει ἡ καρδιὰ πετρώσει
Κρέμονται σάρκες βατραχιῶν στὰ δόντια τῆς ἀράχνης
Σκούζουν ἀκρίδες νηστικὲς σὲ βρυκολάκων πόδια.

Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ βγαίνει χορτάρι μαῦρο
Μόνο ἕνα βράδυ τοῦ Μαγιοῦ πέρασε ἕνας ἀγέρας
Ἕνα περπάτημα ἐλαφρὺ σὰ σκίρτημα τοῦ κάμπου
Ἕνα φιλὶ τῆς θάλασσας τῆς ἀφροστολισμένης.

Κι ἂν θὰ διψάσεις γιὰ νερὸ θὰ στίψουμε ἕνα σύννεφο
Κι ἂν θὰ πεινάσεις γιὰ ψωμὶ θὰ σφάξουμε ἕνα ἀηδόνι
Μόνο καρτέρει μία στιγμὴ ν᾿ ἀνοίξει ὁ πικραπήγανος
N᾿ ἀστράψει ὁ μαῦρος οὐρανὸς νὰ λουλουδίσει ὁ φλόμος.

Μὰ εἶταν ἀγέρας κι ἔφυγε κορυδαλλὸς κι ἐχάθη
Εἶταν τοῦ Μάη τὸ πρόσωπο τοῦ φεγγαριοῦ ἡ ἀσπράδα
Ἕνα περπάτημα ἐλαφρὺ σὰ σκίρτημα τοῦ κάμπου
Ἕνα φιλὶ τῆς θάλασσας τῆς ἀφροστολισμένης.
                                                                Νίκος Γκάτσος 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ένας επτάχρονος εμποράκος...

Χρησιμοποιώ τις λέξεις γυφτάκια και γυφτάκι
χωρίς καμιά πρόθεση υποτίμησης...

Κάμποσα χρόνια πριν, χειμώνας, καθισμένοι στο καφενείο, η ώρα του καφέ.
Απ' έξω περνάνε δύο γυφτάκια, είναι ξυπόλυτα.
Σχολιάζει κάποιος «ρε παιδιά, αυτά είναι ξυπόλυτα, δεν κρυώνουν»;
Ένας γέρος που έχει πάρει αγκαλιά την σόμπα απαντά «αυτά και καταστροφή να έρθει θα επιζήσουν, τα δικά μας θα πεθάνουν απ' την πείνα».
Κουβέντες του καφενείου.

Πέρασε ο καιρός, ήρθε το καλοκαίρι, τέλειωσαν οι διακοπές και επιστρέφω. Καθώς οδηγώ βλέπω ένα βουνό καρπούζια στην άκρη του δρόμου.
Η συμβία: «σταμάτα σε παρακαλώ να πάρουμε κάνα καρπούζι για τα παιδιά».
Ναι! Ναι! Ακούγονται οι μπόμπιρες απ' το πίσω κάθισμα.

Θέλω να ξεμουδιάσω και λίγο οπότε σταματώ στην άκρη του δρόμου.
Πηγαίνω προς το σωρό με τα καρπούζια, βλέπω ένα γυφτάκι, είναι δεν είναι 7 χρονών. 
- Ποιος είναι εδώ;
- Εγώ
- Ποιος πουλάει τα καρπούζια;
- Εγώ
- Πόσο έχει το κιλό;
- Πόσα καρπούζια θα πάρεις;
- Γιατί;
- Αν είναι να πάρεις ένα-δύο θα στα δώσω με 30 δρχ. το ένα, αν είναι να πάρεις καμιά δεκαριά θα στα δώσω 25

Μένω άναυδος, μιλάμε για ένα παιδάκι όχι μεγαλύτερο από 7 χρονών!!
Μένω για λίγο αμίλητος και σκεφτικός, πώς είναι δυνατό ένα αγοράκι 7 χρονών να μιλάει σαν τέλειος έμπορος;

- Που είναι ο πατέρας σου, η μάνα σου; ρωτάω.
- Εδώ πιο πάνω, μαζεύουν καρπούζια, τα φέρνουν εδώ κι εγώ τα πουλάω
- Πας σχολείο;
Με κοιτάζει, χαμηλώνει το βλέμμα αλλά δεν απαντά.

- Θα πάρω δύο, του λέω, του δίνω ένα κατοστάρικο και γυρίζω στο αυτοκίνητο. 
Δεν ζήτησα ρέστα, αν μπορούσα θα του 'δινα παραπάνω.

Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και οδηγώ σκεφτικός. Θυμάμαι την συζήτηση στο καφενείο τον χειμώνα. Κοιτάζω στο πίσω κάθισμα τα παιδιά μου, είναι πάνω κάτω στην ίδια ηλικία με το γυφτάκι αλλά....

Υ/Φ χρησιμοποιώ τις λέξεις “γυφτάκια” και “γυφτάκι” χωρίς πρόθεση υποτίμησης, είναι παιδιά κι αυτά, όπως όλα τα παιδιά όλου του κόσμου.

Δυστυχώς η κοινωνία μας δεν έχει καταφέρει να δώσει στα παιδιά της ό,τι πρέπει. 
Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, ασφάλεια, ελεύθερο χρόνο για παιγνίδι, μόρφωση. Σ' αυτό το θέμα η κοινωνία μας πάσχει.

kleisthenisblog
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki