Γιορτινό, μυρωδάτο 🍷κρασί🍷, για μεγάλα... χαμομηλάκια 😀

Ένα ποτήρι ζεστό, κόκκινο κρασί, που ευφραίνει την καρδιά μας!

Υλικά
🍷 1 μικρό φρέσκο πορτοκάλι
🍷 ¾ του φλιτζανιού νερό
🍷 ¼ του φλιτζανιού καστανή ζάχαρη (μέλι βάλαμε εμείς)
🍷 10 καρφάκια γαρίφαλο
🍷 2 ξύλα κανέλας
🍷 (2 αστεροειδείς γλυκάνισους)
🍷 1 μπουκάλι ξηρό κόκκινο κρασί
🍷 Ρούμι ή λικέρ αμαρέτο για το σερβίρισμα (προαιρετικά)

Εκτέλεση
🍷 Ξεφλουδίζουμε το πορτοκάλι προσεκτικά, να μην μείνει στη φλούδα το λευκό μέρος. 

🍷 Στείβουμε το φρούτο και κρατάμε το χυμό του
🍷 Σε κατσαρόλα βάζουμε το νερό και τη ζάχαρη και αφήνουμε να πάρουν μια βράση ώστε να λιώσει η ζάχαρη. Μην ανακατεύσετε το σιρόπι γιατί θα αφήσει κρυστάλλους. 

🍷 Χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε την κανέλα, τον γλυκάνισο, τα γαρίφαλα, τον χυμό και τη φλούδα πορτοκαλιού και αφήνουμε το σιρόπι να μειωθεί και να δέσει για 1-2 λεπτά
🍷 Μειώνουμε ακόμη περισσότερο τη φωτιά και προσθέτουμε το κρασί. Αφήνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά στο μάτι για 20 λεπτά, να πάρει θερμοκρασία και μετά βίας να σιγοβράσει για 20 λεπτά με μία ώρα. 

Δεν θέλουμε να κοχλάσει, απλά να αχνίσει και να ενωθούν τα αρώματα
🍷 Στραγγίζουμε από τα μυρωδικά και τη φλούδα πορτοκαλιού και σερβίρουμε (με ένα σφηνάκι ρούμι η αμαρέτο.)

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία...

Είναι η ταπεινότητα και η επιμονή στις αξίες μας

Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας. 

Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στο δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ.

Respect & Dignity — David Hettinger

Παιδεία είναι οι λέξεις μας, η διακριτικότητά μας, η ελευθερία μας, τα όρια της ελευθερίας μας, η μουσική που ακούμε, η γλώσσα του σώματός μας, το πόσο αγαπάμε να μαθαίνουμε, να αλλάζουμε, να διαβάζουμε σαν να είμαστε κάθε φορά άγραφα χαρτιά.

Παιδεία είναι η ταπεινότητα αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα το σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο. 

Παιδεία είναι η μεγαλοψυχία μας, το να ποτίσουμε μια άγνωστη γλάστρα, το να φροντίζουμε την πίσω όψη του σπιτιού μας.
Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο, να τα βάζουν με το θηρίο. 

Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και στους συστημικούς, παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.
Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεται το μέσα σου για το κοινό καλό. Για το ωραίο και τη σωτηρία του.

«Ο άνθρωπος είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση»  

André Breton.

Δώρα Μαργέλη 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Μυθολογία των Ελλήνων - Ορφέας και Ευρυδίκη — The tragic myth of Orpheus and Eurydice

Ο Ορφέας ο μουσικός, είναι ακόμη ένας μυθικός ήρωας των αρχαίων Ελλήνων. 

Η πραγματική δύναμή του όμως βρισκόταν στην “μαγική” δύναμη της λύρας του, στη μουσική και την ποίηση.

Ήταν γιος του βασιλιά της Θράκης Οίαγρου ή Θίαγρου και της Μούσας Καλλιόπης. Αδελφός του ήταν ο τραγουδιστής Λίνος που δίδαξε τον Ηρακλή τραγούδι και μουσική (κατά την μυθολογία, ο νεαρός Ηρακλής θύμωσε κάποτε με τον Λίνο και τον σκότωσε, άθελά του, χτυπώντας τον πολύ στο κεφάλι με την λύρα του).
Γεννήθηκε σε μια σπηλιά και από νήπιο ακόμα έδειξε την αγάπη του και την κλίση του στην μουσική. 

Ο ίδιος ο θεός Απόλλωνας του δίδαξε την μουσική και του χάρισε την λύρα του. 

https://www.youtube.com/watch?v=RhaepLsP5eg

Ο Ορφέας έπαιζε τόσο αρμονικά τη λύρα και τραγουδούσε τόσο γλυκά, που λένε ότι και τα αγρίμια ακόμη του δάσους μαζεύονταν γύρω του για να τον ακούσουν. Ακόμα και τα δένδρα και τα βράχια κουνιόνταν σαν να χορεύαν στη μουσική του.

Ο Ορφέας πήρε μέρος στην Αργοναυτική εκστρατεία με τον Ιάσονα και τους άλλους μυθικούς ήρωες. 

Με τη μουσική της λύρας του κοίμησε το δράκο που φύλαγε το χρυσόμαλο δέρας και έτσι μπόρεσε να το κλέψει ο Ιάσονας. 

Στον δρόμο της επιστροφής, γλίτωσε τους Αργοναύτες από τις Σειρήνες και την παγίδα τους παίζοντας τόσο δυνατά και αρμονικά που ξεπέρασε σε ομορφιά, δύναμη και μαγεία το τραγούδι των Σειρήνων.

https://www.youtube.com/watch?v=5ytg6Dc0HJc

Ορφέας και Ευρυδίκη. 

Ένας μεγάλος Έρωτας

Μετά την Αργοναυτική εκστρατεία, ο Ορφέας επέστρεψε στην Θράκη και ζούσε όπως και πριν, τριγυρνώντας μέσα στο δάσος, παίζοντας τη λύρα του και τραγουδώντας. 

Εκεί κάποτε συναντήθηκε με την νύμφη Ευρυδίκη την οποία αγάπησε και πήρε για γυναίκα του. Η ευτυχία τους όμως δεν κράτησε για πολύ. 

Μια μέρα εκείνη στην προσπάθειά της να αποφύγει την ερωτική επίθεση του βοσκού Αρισταίου τσιμπήθηκε από ένα φίδι που ήταν κρυμμένο στα χόρτα. Το τσίμπημα ήταν θανατηφόρο. ...

Ο Ορφέας έπεσε σε τεράστια θλίψη. 

Λένε ότι όταν τραγουδούσε τον πόνο του ακόμα και και οι πέτρες ράγιζαν. Τίποτα πια δεν τον παρηγορούσε. 

Και έτσι αποφάσισε να κατέβει στον Άδη, στο βασίλειο του Πλούτωνα, να ξαναβρεί την Ευρυδίκη και είτε να την φέρει πίσω στον κόσμο είτε να μείνει για πάντα εκεί μαζί της.

Με την βοήθεια του θεού Ερμή κατέβηκε στο σκοτεινό βασίλειο του Άδη και με την παραπονιάρικη μουσική της λύρας του σαγήνευσε και αποκοίμησε τον φοβερό Κέρβερο, τον φύλακα των ψυχών, για να περάσουν τις πύλες του. 

Στο άκουσμα της μουσικής του μαζεύτηκαν γύρω του και οι ψυχές των νεκρών, που ξέχασαν έτσι για μια στιγμή τα βάσανά τους.

Ο Πλούτωνας με χαρά φιλοξένησε στο παλάτι του τον Ορφέα και την “θεϊκή” μουσική του. Μποστά στα παρακάλια του Ορφέα και στην θλίψη και στον πόνο της μαγευτικής μουσικής του, ο Πλούτωνας λύγισε και δέχτηκε να αφήσει την Ευρυδίκη να φύγει. 

Έθεσε όμως στον Ορφέα έναν όρο: 

Στον δρόμο της επιστροφής για τον επάνω κόσμο, μπροστά θα πηγαίνει αυτός καιπίσω του θα ακολουθεί η Ευρυδίκη με τον Ερμή. Μέχρι να φθάσουνε στον προορισμό τους ο Ορφέας δεν έπρεπε ούτε μια φορά να γυρίσει να δει την Ευρυδίκη, αλλιώς αυτή θα χανόταν για πάντα!

Ο Ορφέας δέχθηκε με χαρά τον όρο του Πλούτωνα και με την συνοδεία του Ερμή ξεκίνησαν να επιστρέψουν στην γη. Φθάνοντας όμως κοντά στην έξοδο, ο Ορφέας έχασε την υπομονή του, παρασύρθηκε από την αγάπη του και την λαχτάρα να ξαναδεί την Ευρυδίκη και γύρισε να την κοιτάξει… 

Στην στιγμή εκείνη χάθηκε επιστρέφοντας στο σκοτεινό παλάτι του Άδη και ο Ορφέας έμεινε ξανά μόνος του … για πάντα!

 

Άδικα έκλαψε και θρήνησε για την ανοησία του ο Ορφέας. 

Και ύστερα, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πόνο του άρχισε να τριγυρίζει πάλι στα δάση με την λύρα του και να τραγουδά γα τον χαμό της Ευρυδίκης. 

Πολλές νύμφες του δάσους θέλησαν να τον παντρευτούν και να ζήσουν μαζί τους, αυτός όμως τις αγνοούσε και καμιά δεν θα μπορούσε να πάρει τη θέση της Ευρυδίκης πλάι του.

Ο τραγικός θάνατος του Ορφέα

Σύμφωνα με τον μύθο, ο θάνατος του Ορφέα ήταν τόσο τραγικός όσο τραγική ήταν και η ζωή του!

Λέγεται ότι οι Μαινάδες θύμωσαν μαζί του γιατί τις περιφρονούσε και τις αγνοούσε όταν τις συναντούσε στο δάσος. 

Κάποια μέρα λοιπόν που τον συνάντησαν στο δάσος, έξαλλες και μανιασμένες, έπεσαν πάνω του και κομμάτιασαν τον άτυχο Ορφέα και πέταξαν τα κομμάτια του κορμιού του και τη λύρα του στον ποταμό Έβρο. Από εκεί ο ποταμός έβγαλε τα λείψανά του στη θάλασσσα και αυτή με τα κύματά της τα οδήγησε μέχρι την Λήμνο. Εκεί οι Μούσες περιμάζεψαν τα κομμάτια του και τα έθαψαν με ευλάβεια. 

Τη λύρα του την κράτησαν οι κάτοικοι σαν κειμήλιο και αργότερα οι θεοί την πήραν και την έβαλαν ανάμεσα στους άλλους αστερισμούς του ουρανού για να θυμίζει τον Ορφέα…

olympia

mixanitouxronou

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πατατοσαλάτα δροσερή και πεντανόστιμη!!

Από τις πιο απλές και νόστιμες συνταγές όχι μόνο για το  καλοκαίρι αλλά για όλο το χρόνο.
Υλικά
* 1 κιλό μέτριες πατάτες
* 200 γραμμάρια καρότο τριμμένο σε ψιλό τρίφτη
* 1 ξερό κρεμμύδι μέτριο τριμμένο (190 γραμμάρια)
* 2 - 3 φρέσκα κρεμμυδάκια (ψιλοκομμένα με τα πράσινα φύλλα τους)
* 3 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
* 1 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο
* 1 φλ. μαγιονέζα light ή vegan μαγιονέζα
* 1 λεμόνι (χυμό)
* 1 κ.σ. ξίδι από κρασί
* 1/2 φλ. παρθένο ελαιόλαδο
* Αλάτι
* Πιπέρι φρεσκοτριμμένο

Για το γαρνίρισμα
Καρότο τριμμένο

Εκτέλεση
🌿 Πλένουμε καλά τις πατάτες και τις βράζουμε για 30 με 35 λεπτά με την φλούδα τους για να μαλακώσουν. Έτσι, θα κρατήσουν όλη την γεύση και τη νοστιμιά τους και δεν θα ρουφήξουν περιττά υγρά.
🌿 Αφού κρυώσουν λίγο αλλά όσο ακόμα είναι ζεστές, τις ξεφλουδίζουμε και τις σπάμε σε χοντρά κομμάτια σε ένα μπολ με ένα πιρούνι.
Προσοχή δεν τις λιώνουμε. πρέπει να τις κρατήσουμε σε κομμάτια.
🌿 Περιχύνουμε όσο ακόμα είναι ζεστές με το ελαιόλαδο, το λεμόνι και το ξύδι.
Όσο η πατάτα είναι ζεστή ρουφάει ότι υγρό πέσει επάνω της και το αποτέλεσμα είναι μοναδικό.
🌿 Ανακατεύουμε απαλά με προσοχή να μην λιώσουν.
🌿 Αφήνουμε για λίγα λεπτά να κρυώσουν.
🌿 Τρίβουμε το κρεμμύδι στο χοντρό τρίφτη, κόβουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια.
🌿 Έπειτα τρίβουμε και το καρότο. Όλη την διαφορά την κάνει το ωμό καρότο.
Θα κρατήσουμε λίγο καρότο για να γαρνίρουμε στο τέλος.
🌿 Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά, το καρότο, το κρεμμύδι, τα βότανα, τον ψιλοκομμένο μαϊντανό και άνηθο, τη μαγιονέζα.
🌿 Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι.
🌿 Ανακατεύουμε και δοκιμάζουμε αν θέλουμε ακόμα λίγο λεμόνι, ξύδι ή αλάτι.

Γαρνίρισμα και Σερβίρισμα
Την διατηρούμε στο ψυγείο μέχρι να σερβίρουμε, τη βάζουμε σε πιατέλα και τη γαρνίρουμε με το καρότο που περίσσεψε.

Απολαύστε τη δροσερή πατατοσαλάτα, με φρυγανισμένο σπιτικό ψωμί, κυρίως σαν συνοδεία πλάι σε κρέας ή στα πουλερικά σας, ή μέσα σε σάντουιτς.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Άγιος Νικόλαος, ο προστάτης των ναυτικών μας

Χρόνια Πολλά στα χαμομηλάκια, μικρά και μεγάλα,

που γιορτάζουν σήμερα!

Για τους Ρώσους προστάτης της γεωργίας
Για τους καθολικούς προστάτης των παιδιών, ο γνωστός Σάντα Κλάους (Santa Claus – Saint Nicolas)
Για τους Έλληνες ο Άγιος Νικόλαος είναι ο μεγάλος προστάτης των ναυτικών.

Άϊ-Νικόλα, βοήθα με!

Στο τιμόνι, στην πλώρη κάθε πλοίου είναι η εικόνα του.
Αμέτρητοι είναι οι ναοί στα λιμάνια, στα νησιά και στα ακρωτήρια, που φέρουν το όνομα του, τάματα των ναυτικών σε δύσκολες στιγμές, που τον επικαλούνται:
Άϊ-Νικόλα, βοήθα με!