Περάστε υπέροχη Παραμονή Πρωτοχρονιάς με τα παιδιά σας!!

Αν έχετε αποφασίσει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς να μείνετε σπίτι, για οποιοδήποτε  λόγο, δεν χρειάζεται αυτή η ιδιαίτερη βραδιά να είναι βαρετή, ούτε να πλήξετε με κάποιο "εορταστικό" τηλεοπτικό πρόγραμμα.

Μπορεί το να μείνετε ξύπνιοι μέχρι τα μεσάνυχτα μαζί με τα παιδιά σας να κρύβει παγίδες, αλλά πάντα υπάρχουν τρόποι να μετατρέψετε μια βραδιά, που περιμένετε να είναι καταστροφική, σε πάρτυ!

Ντυθείτε
Κάντε τον κόπο να ντυθείτε καλά εσείς αλλά και τα παιδιά σας, ακόμα και αν είναι να μείνετε τελικά στο σπίτι. Αυτόματα δημιουργείτε μια γιορτινή ατμόσφαιρα και τα παιδιά χαίρονται πολύ.
Στολίστε
Στρώστε το καλό σας τραπεζομάντιλο πάνω στην τραπεζαρία σας και ανάψτε κεριά (αρκεί να μη τα φτάνουν τα μικρά σας). Απλώστε πιατέλες με γλυκά και φαγητά και καθίστε να απολαύσετε το τελευταίο δείπνο της χρονιάς υπό τους ήχους χαρούμενων γιορτινών τραγουδιών.
Δώστε μια υπόσχεση
Δίνοντας το παράδειγμα στα παιδιά, υποσχεθείτε ότι θα προσπαθήσετε να αλλάξετε κάτι που ενοχλεί τους άλλους τη νέα χρονιά και παροτρύνετε τα αγγελούδια σας να σας μιμηθούν (μπορεί και να πετύχετε αλλαγές που δεν το είχατε φανταστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή!).
Γεμίστε το σπίτι μπαλόνια
Κάντε το σπίτι ένα ευχάριστο αλλά και φιλικό χώρο παιχνιδιού, που όμως δεν θα οδηγήσει στο χάος. Φουσκώστε πολύχρωμα μπαλόνια και μέσα τους βάλτε χαρτάκια με διάφορες εντολές, π.χ. «πήγαινε να κάνεις μια αγκαλίτσα τον μπαμπάκα». Ακόμα και αν δεν αναφερθείτε σε αυτά, τα παιδιά θα τα δουν και θα ενδιαφερθούν από μόνα τους να μάθουν γιατί ξαφνικά το σπίτι γέμισε από μπαλόνια. Σπάστε τα ένα ένα (σε απόσταση από παιδιά) και διαβάστε την εντολή που πρέπει να εκτελέσει το παιδί που διάλεξε το μπαλόνι. Είναι ένα παιχνίδι που αγαπάνε όλα τα μικρά παιδάκια.
Βίντεο
Μην ξεχάσετε το βίντεο και τις φωτογραφίες. Απαθανατίστε όλες τις ευχάριστες στιγμές της οικογένειάς σας και δείτε τις ξανά και ξανά τις επόμενες ημέρες.

πηγή

Γιορτινό, μυρωδάτο 🍷κρασί🍷, για μεγάλα... χαμομηλάκια 😀

Ένα ποτήρι ζεστό, κόκκινο κρασί, που ευφραίνει την καρδιά μας!

Υλικά
🍷 1 μικρό φρέσκο πορτοκάλι
🍷 ¾ του φλιτζανιού νερό
🍷 ¼ του φλιτζανιού καστανή ζάχαρη (μέλι βάλαμε εμείς)
🍷 10 καρφάκια γαρίφαλο
🍷 2 ξύλα κανέλας
🍷 (2 αστεροειδείς γλυκάνισους)
🍷 1 μπουκάλι ξηρό κόκκινο κρασί
🍷 Ρούμι ή λικέρ αμαρέτο για το σερβίρισμα (προαιρετικά)

Εκτέλεση
🍷 Ξεφλουδίζουμε το πορτοκάλι προσεκτικά, να μην μείνει στη φλούδα το λευκό μέρος. 

🍷 Στείβουμε το φρούτο και κρατάμε το χυμό του
🍷 Σε κατσαρόλα βάζουμε το νερό και τη ζάχαρη και αφήνουμε να πάρουν μια βράση ώστε να λιώσει η ζάχαρη. Μην ανακατεύσετε το σιρόπι γιατί θα αφήσει κρυστάλλους. 

🍷 Χαμηλώνουμε τη φωτιά και προσθέτουμε την κανέλα, τον γλυκάνισο, τα γαρίφαλα, τον χυμό και τη φλούδα πορτοκαλιού και αφήνουμε το σιρόπι να μειωθεί και να δέσει για 1-2 λεπτά
🍷 Μειώνουμε ακόμη περισσότερο τη φωτιά και προσθέτουμε το κρασί. Αφήνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά στο μάτι για 20 λεπτά, να πάρει θερμοκρασία και μετά βίας να σιγοβράσει για 20 λεπτά με μία ώρα. 

Δεν θέλουμε να κοχλάσει, απλά να αχνίσει και να ενωθούν τα αρώματα
🍷 Στραγγίζουμε από τα μυρωδικά και τη φλούδα πορτοκαλιού και σερβίρουμε (με ένα σφηνάκι ρούμι η αμαρέτο.)

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μην πνίγετε το παιδί σας στα δώρα!

Σε κάθε γιορτή έχουμε το ίδιο δίλημμα: Τι να τους πάρουμε, τα έχουν όλα. Τα παιδιά μας, τα ανίψια, τα βαφτιστήρια, τα παιδιά των φίλων, πριν προλάβουν να επιθυμήσουν κάτι, το έχουν κιόλας αποκτήσει.
Και κάθε χρόνο, τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, επαναλαμβάνεται η ίδια τελετουργία: Εμείς και όλοι οι υπόλοιποι μαζί τα πνίγουμε στα δώρα.

Πριν κάνετε λοιπόν το κουμάντο σας και φέτος με τον Αϊ-Βασίλη, διαβάστε τις παρακάτω απαντήσεις στις πιο καίριες ερωτήσεις σχετικά με τα δώρα των παιδιών, τα καλά και τα στραβά τους.

1. Γιατί χαρίζουμε τόσα πολλά δώρα στα παιδιά;
Κατ’ αρχάς είμαστε όλοι παιδιά της εποχής μας. Όλα όσα βλέπουμε, δηλαδή, μας γεννούν επιθυμίες, ενώ κατά καιρούς όλοι μας μπερδεύουμε το «ευχαριστιέμαι» με το «ξοδεύω» και το «υπάρχω» με το «έχω».
Έτσι και με τα παιδιά μας, συχνά τείνουμε να πιστέψουμε ότι η ευτυχία τους βρίσκεται ή τουλάχιστον εξαρτάται από την αφθονία αγαθών και ότι καλοί γονείς είμαστε όταν τους την προσφέρουμε. Είναι μια εποχή που η «έλλειψη» ή η «μη εκπλήρωση» είναι λέξεις που μας τρομάζουν, ιδιαίτερα όταν αφορούν τα παιδιά.
Μερικοί από εμάς, συγχέουν τόσο πολύ τις ζωτικές ανάγκες (αγάπη, τρυφερότητα, σωματική επαφή, κατανόηση, φυσική παρουσία των γονιών και πολλά άλλα) των παιδιών με τις παροδικές τους επιθυμίες («Πάμε jumbo τώρα!»), που τρέμουν στην ιδέα ότι θα τα βλάψουν ή θα τα στιγματίσουν ανεπανόρθωτα αν οι φίλοι τους ή τα ξαδέρφια τους πάρουν πιο πολλά ή πιο «καλά» δώρα από τα ίδια.
Επιπλέον, τα πολλά δώρα είναι μια κλασική -αδέξια και άστοχη στην ουσία- προσπάθεια να εξαγοράσουμε τις ενοχές μας που δεν έχουμε χρόνο, που λείπουμε πολύ, που δεν ασχολούμαστε αρκετά μαζί τους, κάπως σαν να τους λέμε: «Βλέπεις, σε σκέφτομαι, σε φροντίζω, εκπληρώνω τις επιθυμίες σου…».

2.Μπορεί αυτή η πληθώρα δώρων να είναι επιζήμια;
Τα παιδιά μπορεί να βρεθούν σε μεγάλη σύγχυση, να καταλήξουν να πιστεύουν ότι η πιο σίγουρη απόδειξη αγάπης και αναγνώρισης των δικών τους είναι τα πολλά και ακριβά δώρα. Με τον καταιγισμό από δώρα, μέσα στον ψυχισμό των παιδιών τείνουν να μπερδευτούν το συναίσθημα, η χρηματική αξία, τα δώρα. Κινδυνεύουν, λοιπόν, να αρχίσουν να αδιαφορούν για όσους τα πλησιάζουν χωρίς να φέρνουν τα πολυπόθητα «καλούδια». Και θα έχουν επίσης δυσκολία να αντιλαμβάνονται τη συμβολική αξία κάθε προσφοράς που τους γίνεται, της απλής, καλοπροαίρετης χειρονομίας.

3. Πρέπει τα δώρα να σχετίζονται με την καλή συμπεριφορά ή τις καλές επιδόσεις των παιδιών στο σχολείο;
Oι γιορτές και τα δώρα που ανταλλάσσουμε είναι μια ιεροτελεστία γεμάτη συμβολισμούς και γι’ αυτό καλό είναι να μην τα προσφέρουμε υπό όρους. Υπάρχουν άλλες στιγμές και ευκαιρίες, πολύ πιο κατάλληλες, για να επιβραβεύσουμε ή να τιμωρήσουμε τα παιδιά, αν το θεωρούμε απαραίτητο. Τα δώρα είναι ένας ωραίος τρόπος να μυήσουμε τα παιδιά στην ευχαρίστηση του «δούναι και λαβείν» και καλό είναι να κρατήσουμε μακριά καθετί που υπαγορεύει ότι «η αξία σου εξαρτάται από τις πράξεις σου, τη συμπεριφορά σου, τα επιτεύγματά σου».

4. Τα παιδιά των χωρισμένων γονιών παίρνουν συχνά πιο πολλά δώρα. Πόσο «αγνή» είναι αυτή η προσφορά;
Μετά από ένα διαζύγιο, σχεδόν πάντα τα παιδιά κάνουν διπλές γιορτές, μία φορά στη μαμά και μία στον μπαμπά. Και ο μεγάλος φόβος των χωρισμένων γονιών είναι ότι τα παιδιά θα περάσουν καλύτερα με τον άλλον. Έτσι, προσπαθούν να προσφέρουν όσο πιο πολλά μπορούν. Αυτό όμως συνήθως υπαγορεύεται από το δικό τους ναρκισσιστικό συμφέρον («Κι αν περνάει καλύτερα εκεί κι εμένα δεν με θέλει πια;»), παρά από την πεποίθησή τους ότι αυτό είναι το καλύτερο για τα παιδιά. Τα δώρα σε μια τέτοια κατάσταση συνοδεύουν ένα «αίτημα αγάπης» προς τα παιδιά. Αυτά από τη μεριά τους είναι εγκλωβισμένα σε αυτή την κατάσταση αντιπαλότητας των γονιών για τη διατήρηση της δικής τους εύνοιας και δεν είναι δύσκολο να μπουν κι αυτά στο «παιχνίδι» και να καταντήσουν μικροί τύραννοι που απαιτούν συνεχώς και δεν ικανοποιούνται ποτέ: «Θέλετε να σας αγαπάω; Δώστε μου ό,τι σας ζητήσω!».

5. Πώς δεν θα γίνει το παιδί κακομαθημένο και «μπλαζέ»;
Δεν θα το αποφύγουμε αν επιμένουμε να το πνίγουμε στα δώρα, πολλά από τα οποία κιόλας κοροϊδεύει, επειδή δεν τα ζήτησε κι επειδή πήρε έτσι κι αλλιώς όλα όσα είχε ζητήσει. Θα γίνει επίσης «μπλαζέ» και ανικανοποίητο αν το αφήσουμε να πιστεύει ότι κάθε επιθυμία του είναι για μας υποχρέωση. Αντίθετα, είναι σημαντικό να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει επιθυμίες, χωρίς αυτές να πραγματοποιούνται άμεσα και πάντα. Δεν είναι κλισέ: Μόνο έτσι μπορεί να μάθει να ονειρεύεται, να φαντάζεται τον εαυτό του μελλοντικά, να ξεχωρίζει και να νιώθει τη στιγμή που οι επιθυμίες του εκπληρώνονται, χωρίς να χτυπιέται στο πάτωμα από πείσμα όταν αυτό δεν συμβαίνει. Αυτή είναι μια σημαντική εμπειρία και για έναν ακόμη λόγο: Αποδεσμεύεται από την παιδική φαντασίωση της παντοδυναμίας («Εγώ είμαι το κέντρο του κόσμου, όλα περιστρέφονται γύρω από μένα και τις επιθυμίες μου») και ωριμάζει.

6. Πώς να αποφύγουμε το «λάθος» των δώρων που ξεχνιούνται μόλις ανοίχτηκαν;
Μάλλον πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι αυτό πότε-πότε θα μας συμβαίνει, εφόσον τα παιδιά «ταΐζονται» με τόσα δώρα. Μπορούμε, όμως, είτε πρόκειται για τα δικά μας παιδιά είτε για παιδιά συγγενών και φίλων, να φροντίσουμε να μάθουμε από τα ίδια τι τους αρέσει και να κάνουμε μια λίστα αν οι επιθυμίες είναι πολλές. Πάντως, είναι μάλλον δύσκολο να θέλει ένα παιδί πολύ χίλια πράγματα ταυτόχρονα. Από την άλλη, αν αποφασίσουμε να μην τα ρωτήσουμε και να τους κάνουμε έκπληξη, θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν επιλέγουμε κάτι «άσχετο». Επομένως, καλό θα είναι να επικεντρωθούμε στα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις του παιδιού και όχι στις δικές μας! Σκεφτείτε, επίσης, ότι πολλές φορές δώρα που δεν εντυπωσίασαν καθόλου στην αρχή γίνονται αγαπημένα αντικείμενα, κάτι που συμβαίνει συχνά με τα βιβλία ή τα παιχνίδια κατασκευών.

Και οι μπαμπάδες παίζουν Playstation
Τα Χριστούγεννα είναι μια ευκαιρία για τους ενηλίκους να κάνουν μια «βουτιά» στη δική τους παιδική ηλικία. Αυτό βέβαια δεν είναι πάντα ευχάριστο. Έτσι, όσο πιο πολύ στερήθηκαν οι ίδιοι σαν παιδιά, τόσο πιο πολύ νιώθουν την επιτακτική ανάγκη να επανορθώσουν, προσφέροντας στα παιδιά τους άφθονα και πλούσια δώρα. Συμβαίνει συχνά κάποια από τα δώρα των παιδιών να μην είναι καθόλου ανιδιοτελή («Με αυτό το Playstation θα διασκεδάζω κι εγώ», «Ένα τέτοιο σπίτι της Barbie το ονειρευόμουν πάντα»), συχνά μάλιστα είναι άσχετα με την ηλικία του παιδιού ή ακόμα και με τις επιθυμίες του. Oι ίδιοι οι γονείς είναι πολλές φορές αυτοί που κάνουν τα παιδιά να ζητούν το «καλύτερο, ακριβότερο, πιο προχωρημένο», ενώ ταυτόχρονα αγανακτούν και τα κατηγορούν ότι είναι αχάριστα.
volosnow

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Τα πτερόεντα δώρα

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (4 Μαρτίου 1851 - 3 Ιανουαρίου 1911) σήμερα με την ευκαιρία των 113 χρόνων από την αναχώρηση του, το "Χαμομηλάκι" παρουσιάζει ένα επίκαιρο διηγήμά του και ένα εξαιρετικά επίκαιρο άρθρο του.

Ξένος του κόσμου και της σαρκός κατήλθεν την παραμονήν από τα ύψη συστείλας τας πτέρυγας, όπως τας κρύπτει θείος άγγελος. Έφερε δώρα από τα άνω βασίλεια, δια να φιλεύση τους κατοίκους της πρωτευούσης. Ήτον ο καλός άγγελος της πόλεως.

Εκράτει εις την χείραν εν άστρον και επί του στέρνου του έπαλλε ζωή και δύναμις και από το στόμα του εξήρχετο πνοή θείας γαλήνης. Τα τρία ταύτα δώρα ήθελε να μεταδώση εις όλους όσοι προθύμως τα δέχονται.

Εισήλθεν εν πρώτοις εις εν αρχοντικόν μέγαρον. Είδεν εκεί το ψεύδος και την σεμνοτυφίαν, την ανίαν και το ανωφελές της ζωής, ζωγραφισμένα εις τα πρόσωπα του ανδρός και της γυναικός και ήκουε τα δύο τέκνα να ψελλίζωσι λέξεις εις άγνωστον γλώσσαν. Ο Άγγελος επήρε τα τρία ουράνια δώρα του και έφυγε τρέχων εκείθεν.

Επήγεν εις την καλύβαν πτωχού ανθρώπου. Ο ανήρ έλειπεν όλην την ημέραν εις την ταβέρναν. Η γυνή επροσπάθει ν’ αποκοιμήση με ολίγον ξηρόν άρτον τα πέντε τέκνα, βλασφημούσα άμα την ώραν που είχεν υπανδρευθή. Τα μεσάνυχτα επέστρεψεν ο σύζυγός της· αυτή τον έβρισε νευρική, με φωνήν οξείαν, εκείνος την έδειρε με την ράβδον την οζώδη και μετ’ ολίγον οι δύο επλάγιασαν, χωρίς να κάμουν την προσευχήν των και ήρχισαν να ροχαλίζουν με βαρείς τόνους. Έφυγεν εκείθεν ο Άγγελος.

Ανέβη εις μέγα κτήριον, πλουσίως φωτισμένων. Ήσαν εκεί πολλά δωμάτια με τραπέζας κι επάνω των έκυπτον άνθρωποι, μετρούντες αδιακόπως χρήματα, παίζοντες με χαρτιά. Ωχροί και δυστυχείς, όλη η ψυχή των ήτο συγκεντρωμένη εις την ασχολίαν ταύτην. Ο Άγγελος εκάλυψε το πρόσωπον με τας πτέρυγάς του, δια να μην βλέπη, κι έφυγε δρομαίος.

Εις τον δρόμον συνήντησε πολλούς ανθρώπους, άλλους εξερχομένους από τα καπηλεία, οινοβαρείς και άλλους κατερχομένους από τα χαρτοπαίγνια, μεθύοντας χειροτέραν μέθην. Τινάς είδε ν’ ασχημονούν και τινάς ήκουσε να βλασφημούν τον Άη-Βασίλην ως πταίστην. Ο Άγγελος εκάλυψε με τας πτέρυγάς του τα ώτα, δια να μην ακούη, και αντιπαρήλθεν.

Υπέφωσκεν ήδη η πρωία της πρωτοχρονιάς και ο Άγγελος, δια να παρηγορηθή, εισήλθεν εις την εκκλησίαν. Αμέσως πλησίον εις τας θύρας είδεν ανθρώπους να μετρούν νομίσματα, μόνον πως δεν είχον παιγνιόχαρτα εις τας χείρας και εις το βάθος αντίκρυσεν ένα άνθρωπον χρυσοστόλιστον και μιτροφορούντα ως Μήδον σατράπην της εποχής του Δαρείου, ποιούντα διαφόρους ακκισμούς και επιτηδευμένας κινήσεις. Δεξιά και αριστερά, άλλοι μερικοί έψαλλον με πεπλασμένας φωνάς: Τον Δεσπότην και αρχιερέα!

Ο Άγγελος δεν εύρε παρηγορίαν. Επήρε τα πτερόεντα δώρά του – το άστρον το προωρισμένον να λάμπη εις τας συνειδήσεις, την αύραν, την ικανήν να δροσίζη τας ψυχάς και την ζωήν, την πλασμένην δια να πάλλη εις τας καρδίας, ετάνυσε τας πτέρυγας και επανήλθεν εις τας ουρανίας αψίδας.

Αναρτήθηκε από Ανδρέας Αργυρόπουλος

Βασιλόπιτα κέικ!!

Επειδή οι έτοιμες δεν χαρίζουν τη μοσχοβολιά τους 

στο σπίτι, ας φτιάξουμε μαζί με τα χαμομηλάκια μας 

τη βασιλόπιτα!! 

.

Μικρασιάτικη βασιλόπιτα

Μια πολύ νόστιμη βασιλόπιτα, σαν κέικ.      

Vasilopita - Greek Saint Basil’s New Year's Cake             

Υλικά για το μείγμα 1

• 300 γραμμάρια βούτυρο
• 250 γραμμάρια  άχνη ζάχαρη
• ξύσμα από 1 – 2 πορτοκάλια
• 1 βανίλια
• 1/2 κουταλάκι μοσχοκάρυδο
• 1 γραμμάρια  μαστίχα
• 1 συσκευασία μαχλέπι

Υλικά για το μείγμα 2

• 200 γραμμάρια  αυγά - 75 γραμμάρια  γάλα

Υλικά για το μείγμα 3

• 400 γραμμάρια  αλεύρι - 1 κουτ. σούπας μπέκιν πάουντερ

.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ:

• Χτυπάμε το βούτυρο και άχνη πολύ καλά μέχρι να αφρατέψουν.
• Προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά του πρώτου μείγματος (αφού τα έχουμε θρυμματίσει στο μπλέντερ με μια κουταλιά ζάχαρη).
• Προσθέτουμε τα υλικά του μείγματος Β σιγά σιγά.
• Βγάζουμε τον κάδο από το μίξερ και προσθέτουμε το μείγμα Γ και ανακατεύουμε πολύ σιγά με μια κουτάλα. 
• Βουτυρώνουμε – Αλευρώνουμε μια φόρμα κέικ και 
• Ψήνουμε το κέικ σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 45-50 λεπτά, αφού πρώτα έχουμε αλείψει το πάνω μέρος του κέικ με ένα κρόκο αυγού.

από topsyntages

Εγκυκλο-παιδικά: Η Πρωτοχρονιά στον... χωροχρόνο

Μια φορά και ένα καιρό, οι άνθρωποι αποφάσισαν
να χωρίσουν τον χρόνο (την έννοια) σε μέρες, μήνες και έτη.
Μερικά από τα ημερολόγια βασίζονται στη θέση του ήλιου, άλλα στη θέση της σελήνης και άλλα και στα δύο ταυτόχρονα.
Σε κάθε γωνιά του πλανήτη, υπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις για αυτό που λέμε «πρωτοχρονιά».

Πολλά χρόνια πριν...

Στην αρχαία Αίγυπτο...

Στην Αίγυπτο των αρχαίων χρόνων, η πρωτοχρονιά γιορταζόταν όταν «γέμιζε» ο Νείλος ποταμός, δηλαδή περίπου στα τέλη Σεπτεμβρίου. Η υπερχείλιση του Νείλου ήταν ζωτικής σημασίας, γιατί, χωρίς αυτήν οι άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να καλλιεργήσουν τις σοδειές τους. Κατά την ημέρα της αιγυπτιακής Πρωτοχρονιάς, αγάλματα του Θεού Άμμωνα και της συζύγου του, μεταφέρονταν με βάρκες στο Νείλο, με τους πιστούς να τραγουδούν, να χορεύουν και να δοξάζουν τον... Κύριο. Ακολούθως τα αγάλματα επιστρέφονταν στο Ναό.

Στη Βαβυλωνία...

Η Βαβυλωνία βρισκόταν εκεί που σήμερα εκτείνεται το Ιράκ. Η Πρωτοχρονιά των Βαβυλώνιων ήταν την άνοιξη και σήμαινε για τους πολίτες την απόλυτη ελευθερία ως και ασυδοσία. Κατά τη διάρκεια των εορτασμών, ο βασιλιάς γυμνωνόταν από τα ρούχα του και έφευγε μακριά από τη χώρα, για μερικές μέρες, με αποτέλεσμα οι υπήκοοι να μπορούν να κάνουν ό,τι επιθυμούν, χωρίς κανέναν έλεγχο. Η χαρά των κατεργαρέων όμως δεν κρατούσε πολύ, αφού σύντομα ο Βασιλιάς επέστρεφε εν μέσω περίλαμπρης τελετής και φορώντας τα καλύτερα και πιο ακριβά φορέματά του, για να διαψεύσει τις περί του αντιθέτου προσδοκίες. Και έτσι, όλοι επέστρεφαν στις δουλειές τους και... στους πάγκους τους. Όλη αυτή η ιστορία, σήμαινε για τους Βαβυλώνιους ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή τους.

Οι Ρωμαίοι...

Για πολλά χρόνια, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά, την πρώτη Μαρτίου. Το 46 π. Χ. όμως, ο Ιούλιος Καίσαρας άρχισε ένα νέο ημερολόγιο, αυτό που χρησιμοποιούμε και σήμερα, με αποτέλεσμα να θεωρείται πρώτη του χρόνου, η πρώτη Ιανουαρίου. Ο μήνας αυτός έχει πάρει το όνομά του από το Θεό των Ρωμαίων Ιανό (Janus), o οποίος πάντα απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, με το ένα να κοιτάζει πίσω στον παλιό χρόνο και το άλλο, μπροστά, στο νέο έτος. Οι γιορτές των Ρωμαίων ονομάζονταν Calends (calendar=καλαντάρι=ημερολόγιο) και οι άνθρωποι στόλιζαν τα σπίτια τους και αντάλλασσαν δώρα. Οι σκλάβοι έτρωγαν μαζί με τους αφέντες τους και μπορούσαν να κάνουν ό,τι επιθυμούσαν.

 

Οι Κέλτες...
Πρέπει να είναι συντοπίτες με τον Σαρλ ντε Γκολ, αυτός ο λαός, καθώς ζούσε σε μια περιοχή της Γαλλίας, που λεγόταν Γκολ, αλλά και σε μερικά μέρη της Βρετανίας, πριν την άφιξη των Ρωμαίων. Οι πρωτοχρονιάτικες γιορτές τους ονομάζονταν Samhain και διεξάγονταν το τέλος Οκτωβρίου, αφού η λέξη σημαίνει «το τέλος του καλοκαιριού» (summer 's end). Οι Κέλτες λοιπόν, μαζεύονταν όλοι μαζί για να κρατήσουν μακριά τα φαντάσματα των νεκρών, που επέστρεφαν για να κυνηγήσουν τους ζωντανούς.  

 

Οι Εβραίοι...
Το εβραϊκό νέο έτος ονομάζεται Ρος Χαναά. Πρόκειται για την ιερή στιγμή κατά την οποία οι άνθρωποι αναλογίζονται τα λάθη του παρελθόντος και υπόσχονται να μην τα επαναλάβουν στο μέλλον. Ειδικές τελετές γίνονται στις Συναγωγές με τα παιδιά ντυμένα σε ειδικά ρούχα. Οι γυναίκες ψήνουν το πρωτοχρονιάτικο ψωμί, ενώ άφθονη είναι η κατανάλωση φρούτων, ώστε οι άνθρωποι να μην ξεχνάνε την περίοδο της σοδειάς.

Οι Μουσουλμάνοι...

Το μουσουλμανικό ημερολόγιο βασίζεται στις φάσεις της Σελήνης, με αποτέλεσμα η πρώτη του έτους να προκύπτει 11 μέρες νωρίτερα κάθε χρόνο.
Στο Ιράν, την πρώην Περσία, η πρωτοχρονιά γιορτάζεται στις 21 Μαρτίου και λίγες μέρες πριν, οι άνθρωποι βάζουν λίγους σπόρους σιταριού σε ένα πιατάκι για να μεγαλώσουν. Μέχρι την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, οι σπόροι δίνουν καρπούς, ώστε να θυμίζουν την άνοιξη και το ξεκίνημα μια νέας ζωής. 

Οι Ινδουιστές...
Οι περισσότεροι ινδουιστές ζουν στην Ινδία, αλλά δεν γιορτάζουν όλοι την Πρωτοχρονιά κατά τον ίδιο τρόπο, ούτε καν την ίδια περίοδο.
Στη Δυτική Βεγγάλη, φοράνε λουλούδια την πρωτοχρονιά, δείχνοντας προτίμηση σε εκείνα που έχουν χρώμα ροζ, κόκκινο, μοβ ή άσπρο. Οι γυναίκες πάντως προτιμούν τα άνθη σε χρώμα κίτρινο, που είναι και το χρώμα της άνοιξης.
Στην Κεράλα, στη Νότια Ινδία, οι μαμάδες βάζουν φαγητό, λουλούδια και μικρά δώρα σε ένα δίσκο. Την ημέρα της πρωτοχρονιάς, τα πιτσιρίκια κρατάνε τα μάτια τους κλειστά μέχρι να οδηγηθούν μπροστά στο... δίσκο με τα δώρα και η συνέχεια είναι αυτονόητη.
Στην Κεντρική Ινδία, την ημέρα της Πρωτοχρονιάς τοποθετούνται στο εξωτερικό των κτιρίων πορτοκαλί σημαίες.
Γενικά, οι ινδουιστές σκέφτονται κατά την πρωτοχρονιά, κυρίως τη θεά της υγείας, Λαξμί... και καλά κάνουν.

Στην Άπω Ανατολή...

Οι Ιάπωνες...
Στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο νέος χρόνος γιορτάζεται την πρώτη Ιανουαρίου, ωστόσο οι Ιάπωνες κρατάνε ακόμα μερικές πεποιθήσεις από τη μακραίωνη θρησκεία τους, που ονομάζεται Σίντο. 

Για να κρατήσουν μακριά τα κακά πνεύματα, κρεμάνε ένα σκοινί από άχυρο στις πόρτες των σπιτιών τους, συμβολίζοντας την ευτυχία και την καλή τύχη. Για να είναι μάλιστα σίγουροι οι Γιαπωνέζοι, ότι ο νέος χρόνος θα τους φέρει τύχη, φροντίζουν να... σκάνε στα γέλια, την ώρα που μπαίνει το νέο έτος.

Οι Κινέζοι...
Ο κινεζική πρωτοχρονιά γιορτάζεται κάπου ανάμεσα στις 17 Ιανουαρίου και τις 19 Φεβρουαρίου, όταν έχει Νέα Σελήνη και ακούει στο όνομα Γουάν Ταν. 

Σε όποιο σημείο του πλανήτη και αν βρίσκονται οι Κινέζοι, γιορτάζουν αυτή τη μέρα, με ιδιαίτερο ενθουσιασμό και πολλά... φανάρια. Χιλιάδες φανάρια «σηκώνονται» για να φωτίσουν το δρόμο, ώστε ο Νέος χρόνος να μην σκοντάψει καθώς θα μπαίνει!

Και στη Δύση;

Στις ΗΠΑ, ο εορτασμός του Νέου έτους δεν γίνεται χωρίς μπάντες, μουσικές και διακοσμήσεις, ενώ το ποδόσφαιρο κατέχει περίοπτη θέση στις συνήθειες των Αμερικανών, κατά την πρώτη του έτους.
 
Στη Γηραιά Ήπειρο, ο νέος χρόνος είναι η εποχή των προκαταλήψεων, ενώ σε μερικές περιοχές της Αυστρίας και της Ελβετίας, οι κύριοι και οι κυρίες βάζουν τα καλά τους, για να τιμήσουν τη μέρα του Αγίου Σιλβέστρου. Το 314 μ.Χ. ο Πάπας Σιλβέστρος, είχε καταφέρει να πείσει τους πιστούς ότι μπόρεσε να συλλάβει ένα τρομερό θαλάσσιο τέρας. Σύμφωνα με τις δοξασίες, το τέρας αυτό θα κατάφερνε να απελευθερωθεί το έτος 1000 και να καταστρέψει τον κόσμο. Μια και κάτι τέτοιο δεν συνέβη, όλοι ήταν ευχαριστημένοι για την καλή δουλειά του Σιλβέστρου και τον τιμούν έτσι, μέχρι και σήμερα.
 
Στη Σκωτία, 

η πρωτοχρονιά ονομάζεται Hogmanay. Σε μερικά χωριά, οι κάτοικοι αφήνουν αναμμένα βαρέλια γεμάτα μπύρα να κυλήσουν στους δρόμους και όταν αυτά σκάσουν, τότε ο νέος χρόνος έχει την άδεια να... μπει. 

Οι Σκωτσέζοι, όπως και εμείς, πιστεύουν στο ποδαρικό, έχουν όμως ιδιαίτερες προτιμήσεις, καθώς την καλή τύχη θα φέρει μόνο κάποιος που είναι μελαχρινός και μπαίνει στο σπίτι κρατώντας ένα δωράκι, έστω και συμβολικό.

πηγή

Τα ακαταλαβίστικα Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς!!

Ακαταλαβίστικα φαίνονται, εκ πρώτης όψεως 😃

Αν τα διαβάσουμε σωστά καταλαβαίνουμε πόσο περίτεχνα συνδυάζονται οι ευχές με τις γαλιφιές στην κυρά του σπιτιού για να δώσει γενναίο μποναμά 😃

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά

ψηλή μου δεντρολιβανιά

κι αρχή καλός μας χρόνος

Εκκλησιά με άγιο θρόνο (1).

Αρχή που βγήκε ο Χριστός
Άγιος και Πνευματικός,
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει.

Άγιος Βασίλης έρχεται, 

για δεν μας καταδέχεσαι;

από την Καισαρεία,

συ 'σαι αρχόντισσα κυρία.

Βαστά εικόνα και χαρτί

ζαχαροκάντιο(2) ζυμωτή

χαρτί και καλαμάρι

δες και με - δες και με το παλικάρι.

Το καλαμάρι έγραφε,
τη μοίρα μου την έλεγε (3)
και το χαρτί-και το χαρτί ομίλει
Άγιε μου-Άγιε μου καλέ Βασίλη.

1. προφανής η αναφορά στην Αγία Σοφία με την οποία συγκρίνεται η αρετή και η μεγαλοσύνη της νοικοκυράς.
2. τόσο γλυκιά σαν να σε ζύμωσαν με ζάχαρη και κάντιο
3. να και οι προλήψεις για καλή τύχη και εύνοια της μοίρας!! 

Posted by hamomilaki

Η ιστορία του «Πάρτα Όλα»

Το κλασσικό και αγαπημένο παιγνίδι για μικρούς και μεγάλους, που παίζεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, με χρήματα ή όχι, για το καλό το νέου χρόνου.
Η πρώτη ημέρα του χρόνου είναι συνδεδεμένη με τυχερά παιχνίδια για το γούρι, για να πάει καλά η νέα χρόνια. Μεταξύ αυτών είναι και το κλασσικό σε όλους μας «Πάρτα Όλα».

Μια μακρά ιστορία
Το παιγνίδι έλκει την καταγωγή του από την αρχαία Ρώμη και από εκεί διαδόθηκε στην Ευρώπη. Υπάρχουν αναφορές ότι παιζόταν στην Αγγλία τον 18ο αιώνα με την ονομασία teetotum, όπως ονομάζεται και σήμερα στα αγγλικά. (απαντάται και την ονομασία «Put and Take»). 

Ένα είδος «πάρτα όλα» με την ονομασία ντρέιντελ (dreidel) παίζεται από τους Εβραίους κατά την εορτή της Χανουκά, ενώ με την ονομασία perinola το συναντάμε στις χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Οι όροι του παιχνιδιού
Στο επίκεντρο του παιγνιδιού βρίσκεται μία σβούρα, κοκάλινη παλιότερα, πλαστική σήμερα, στις έξι πλευρές της οποίας αναγράφονται οι εντολές προς τους παίκτες και συγκεκριμένα:Πάρε ένα
Βάλε ένα
Πάρε δύο
Βάλε δύο
Πάρτα όλα
Βάλτε όλοι

Αρχικά, οι παίκτες που συμμετέχουν στο παιγνίδι συμφωνούν για τη συνεισφορά τους στην μπάγκα, που μπορεί να είναι χρήματα, μάρκες ή και φασόλια παλιότερα, όταν το παιγνίδι γίνεται καθαρά για ψυχαγωγικό σκοπό. 

Ο πρώτος παίχτης στριφογυρίζει τη σβούρα και περιμένει αυτή να «καθίσει», οπότε διαβάζει την εντολή τής πάνω πλευράς και πράττει αναλόγως. Ακολουθεί ο δεύτερος, ο τρίτος κ.ο.κ.

Όταν η εντολή είναι «πάρε ένα ή δύο», ο παίκτης κερδίζει από την μπάγκα μία ή δύο μονάδες, ενώ στο «βάλε ένα ή δύο» βάζει στη μπάγκα μία ή δύο μονάδες. 

Στην εντολή «βάλτε όλοι» συνεισφέρουν στην μπάγκα όλοι οι παίχτες από μία μονάδα, ενώ στο «πάρτα όλα» ο τυχερός τινάζει την μπάγκα στο αέρα.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ακούστε τα κάλαντα από την ιδιαίτερη πατρίδα σας!!

Σαράντα οκτώ παραδοσιακά κάλαντα και τραγούδια

Διαβάστε τους στίχους και ακούστε ένα μουσικό δείγμα
ή και ολόκληρο το τραγούδι.

Περιέχονται στα cd:

Κάλαντα, ευχές και παινέματα Χριστουγέννων (2011),

Κάλαντα, ευχές και παινέματα Πρωτοχρονιάς και Φώτων (2011)

και το LP Ελληνικά Κάλαντα (1974).

.

Των Χριστουγέννων
Άναρχος Θεός. Βυζαντινά κάλαντα από τα Κοτύωρα του Πόντου.
Δεν ακούς περιστερούδα μου. Τραγούδι Χριστουγέννων Θράκης.
Η μέρα η σημερινή. Χριστουγεννιάτικη μαντινάδα Κρήτης.
Kι τι τραγούδι νά ’βρουμι. Ευχές και παινέματα. Θράκης.
Καλήν εσπέραν άρχοντες. Από την Ιερισσό Χαλκιδικής.
Καλήν ημέραν άρχοντες. Από το Πουρί Πηλίου.
Καλώς τα τα Χριστούγεννα. Από τους Φούρνους Ικαρίας.
Κόλιαντα μπάμπω, κόλιαντα. Από την Κοζάνη.
Κόλιντα τσέλιγκα. Από το Μέτσοβο.
Πιδιά μ’ ήρθαν τα κόλιαντα. Από τη Σιάτιστα.
'Πόψα Χριστός γεννήθηκε. Μακεδονίας.
Χριστός γεννάται σήμερο. Κρήτης.
Χριστός γιννιέται, χαρά στουν κόσμου. Θράκης.
Χριστούγεννα Πρωτούγεννα. Από τη Σκιάθο.
Χριστούγεννα Πρωτούγεννα. Από την Αστυπάλαια.
Χριστούγεννα Πρωτούγεννα. Από την Ήπειρο.
Χριστούγεννα Πρωτούγεννα. Από τον Μαρμαρά Προποντίδας.
Χριστούγεννα Πρωτούγεννα. Πελοποννήσου.

Της Πρωτοχρονιάς
Άγιος Βασίλης έρκεται. Από τους Φούρνους Ικαρίας.
Άγιος Βασίλης έρχεται. Από τη Γιάλοβα Προποντίδας.
Άνοιξε πόρτα μ’ άνοιξε. Από το Βιλοσσό Χίου.
Ανοίξετε την πόρτα σας. Κρήτης.
Aρχιμηνιά, κερά, κι αρχιχρονιά. Μικράς Ασίας.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά. Από την Απείρανθο Νάξου.
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά. Από τον Άγιο Γεώργιο Κρήτης.
Αρχιμηνιά Πρωτοχρονιά. Ηπείρου.
Άρχιν, άρχιν τα κάλαντα. Από τα Φλογητά Καππαδοκίας.
Άστρον ανεφάνεις Βασίλειε. Από τα Φάρασα Καππαδοκίας.
Βασίλης βόσκει πρόβατα. Απο το Μελί Μικράς Ασίας.
Εις αυτό το νέον έτος. Μικράς Ασίας.
Π' αυγινικό κι αν βγήκαμι. Θράκης.
Πάλιν ακούσετ' άρχοντες. Από την Αστυπάλαια.
Σούρβα σούρβα. Θράκης.

Των Φώτων
Ας τονε καλαντρίσομε. Από το Καρλόβασι Σάμου.
Ας τονε καλαντρίσουμε. Κάλαντα των μπεκρήδων Καρλόβασι
Αύριο είναι τω Φωτώ. Κρήτης.
Αύριο ’ν’ τα Θεοφάνεια. Από το Πουρί Πηλίου.
Αύριον είναι τω Φωτώ. Από την Αστυπάλαια.
Ήρθανε τα Φώτα. Ηπείρου.
Ήρθανε τα Φώτα και τα Φωτερά. Από την Μάνη Πελοποννήσου.
Καλημέρα πάντες, ω αδελφοί . Από την Πάτμο.
Παρακαλώ σας δώστε μι. Από το Πουρί Πηλίου.
Σήκω κερά μου κι άλλαξι. Από την Λήμνο.
Σήμερα είναι των Φωτών. Από την Αστυπάλαια.
Σήμερα είναι των Φωτών. Από το Μελί Μικράς Ασίας.
Σήμερα είν’ τα Φώτα. Μικράς Ασίας.
Σήμερα τα Φώτα και οι φωτισμοί . Από τους Φούρνους Ικαρίας.
Σήμιρα τα Φώτα κι φουτισμός. Θράκης.

πηγή: domnasamiou

τα βρήκαμε εδώ: theologosgr

Το Ανεκτίμητο Δώρο που λέγεται Χρόνος

Έπειτα από κάτι που μου συνέβη το 1999 «λίγο» δυσάρεστο, πήρα μία απόφαση. Μια απόφαση ζωής. 

Αποφάσισα ότι κάθε μέρα από τότε και στο εξής θα είναι μία «έξτρα» μέρα. Κάτι σαν ένα… bonus.

Μία μέρα που δεν είναι δεδομένη. Κάποιοι δεν την έχουν πια αυτή τη μέρα. Ακούω πολλούς ανθρώπους να δυσανασχετούν εκείνες τις μέρες που γιορτάζουν τα γενέθλιά τους επειδή μεγαλώνουν… έναν ακόμη χρόνο. Όταν σβήνουμε τα κεράκια μας στη γενέθλια τούρτα να θυμόμαστε πως είμαστε ευλογημένοι και πως κάποιοι δεν είχαν την τύχη να φτάσουν αυτό το νούμερο που αναγράφεται στα κεράκια.

Γιατί λοιπόν «έξτρα μέρα»; 

Για σκεφτείτε το λίγο. Κάθε πρωί που ξυπνάτε, πώς θα νοιώθατε αν υπήρχε ένα δώρο δίπλα στο μαξιλάρι σας; Ένα κουτί τυλιγμένο σε συσκευασία δώρου; Χαρά; Έκπληξη; Ενθουσιασμό;

Κι όμως το έχουμε αυτό το δώρο… Είναι εκεί με το άνοιγμα των ματιών μας, με την πρώτη ανάσα μας. Ναι, είναι εκεί και μας περιμένει. 

Αυτή η ανάσα, αυτό το δώρο, είναι το πολυτιμότερο αγαθό μας και ονομάζεται ΧΡΟΝΟΣ.

Πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για αυτόν τον επιπλέον χρόνο που έχουμε κάθε μέρα.

Τί μπορείς να κάνεις με αυτό το ιδιαίτερο δώρο που σου προσφέρεται τόσο απλόχερα; 

Ορίστε μερικές προτάσεις:
1. Μοίρασε το χρόνο σου σε όσους αξίζει να τον μοιράζεις.
2. Χαμογέλα. Χαμογέλα σε όλους και πιο πολύ στον καθρέφτη.
3. Γίνε φίλος (και) με τον εαυτό σου. Να τον προσέχεις και να του δίνεις τον ανάλογο χρόνο.
4. Δώσε και δείξε την αγάπη σου.
5. Μην αναβάλλεις τίποτα για… μετά.
6. Να ενθουσιάζεσαι με τη ζωή.
7. Να συνειδητοποιείς τα αισθήματά σου και να πράττεις ανάλογα.
8. Δώσε επειδή θέλεις και όχι από υποχρέωση.
9. Σχεδίασε το μέλλον σου, αλλά ζήσε το παρόν.
10. Ρίσκαρε περισσότερο. Έχεις τον χρόνο…

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το ψωμί που κρατάς εσύ στα χέρια σου και το αποθηκεύεις, ανήκει σ' αυτόν που πεινά.

...............

Ποιός θεωρείται πως είναι πλεονέκτης; Αυ­τός που δεν μπορεί να παραμείνει στην αυτάρ­κεια.

Ποιός είναι ο άρπαγας; Αυτός που αφαι­ρεί από τον καθένα εκείνα που του ανήκουν.

Δεν είσαι λοιπόν εσύ ο πλεονέκτης; Δεν εί­σαι εσύ ο άρπαγας, όταν οικειοποιείσαι όλα τα πλούτη που σου δόθηκαν, με σκοπό να τα διαχειρισθείς και να τα οικονομήσεις με πνεύ­μα αγάπης; 

Ή αυτόν που απογυμνώνει τον ντυμένο, ο οποίος φοράει πλούσια ρούχα, θα τον ονομάσουμε λωποδύτη, ενώ εκείνον που δεν ντύνει τον γυμνό, ενώ μπορεί να το κάνει, θα του δώσουμε άλλο όνομα;

Το ψωμί που κρατάς εσύ στα χέρια σου και το αποθηκεύεις, ανήκει σ' αυτόν που πεινά. Τα ρούχα που φυλάς στις ντουλάπες και στις ιματιοθήκες, είναι εκείνου που είναι γυμνός. Τα παπούτσια τα περίσσια είναι του ξυπόλυτου. Τα χρήματα που τα συγκεντρώνεις και τα κρύβεις στα βάθη της γης, είναι αυτού που τα χρειάζεται. 

Επομένως τόσους αδικείς, ό­σους μπορούσες να ευεργετήσεις!

...........

«Να μοιράζεις το ψωμί σου μ' αυτόν που πεινάει» 

Ομιλία Βασιλείου του Μεγάλου, στο χωρίο του Ευαγγελίου 

"Καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω"

ολόκληρη η ομιλία εδώ

Καλή Χρονιά για όλου του κόσμου τα παιδιά!

Όπου γης,
όποιας φυλής,
όποιας πατρίδας!

Το Χαμομηλάκι

Παράξενη πρωτοχρονιά - Παραμύθι για τον καινούργιο χρόνο

Πρωτοχρονιάτικο παραμύθι
Κείμενο παραμυθιού: Ελένη Τσαλίκη

Ηχογραφημένο το 1996 (μεταφορά από κασέτα ήχου)
Μουσική σύνθεση και υπόκρουση: Γιώργος Αραβίδης
Ηχογράφηση: Δεκέμβριος 1996
Αφήγηση: Κωνσταντίνα Ζώγα
Video: EleNinja

Πρωτοχρονιά στη Ελλάδα / New Year in Greece

Μετά τα Χριστούγεννα ακολουθεί η Πρωτοχρονιά, γιορτή που όλα τα παιδιά περιμένουν με λαχτάρα γιατί ο Άγιος Βασίλης θα τους φέρει το δώρο τους.
Στην Ελλάδα δεν ανταλλάσσουμε δώρα τα Χριστούγεννα αλλά την Πρωτοχρονιά. Τα δώρα φέρνει ο Άγιος Βασίλης που είναι ίδιος με τον Santa Claus της Δύσης.
Το βράδυ της Παραμονής συνηθίζεται στην Κρήτη να κατεβαίνει πολύς κόσμος στο κέντρο της πόλης για τα τελευταία ψώνια ή απλά για μια βόλτα.

New Year in Greece

Στους κεντρικούς δρόμους έφηβοι και νεαροί κηρύσσουν ένα αναίμακτο πόλεμο με πλαστικά ρόπαλα, τεράστια πλαστικά σφυριά, σπρέι με αφρό και σφυρίχτρες που κάνουν ένα μανιασμένο πόλεμο.
Αργότερα θα μαζευτούν όλοι σε κάποιο φιλικό σπίτι για να υποδεχτούν μαζί τον καινούριο χρόνο.

Χαρτοπαιξία την Πρωτοχρονιά 
Αγαπημένο έθιμο των Ελλήνων τις μέρες της Πρωτοχρονιάς είναι να δοκιμάζουν την τύχη τους. Εκτός από το κρατικό Λαχείο που κληρώνει 10.000.000 € την Πρωτοχρονιά, υπάρχει επίσης η χαρτοπαιξία και τα ζάρια σε καφενεία, λέσχες και σπίτια.
Στα σπίτια είναι έθιμο να παίζονται χαρτιά το βράδυ της Παραμονής της Πρωτοχρονιάς περιμένοντας την αλλαγή του χρόνου. Τα ποσά συνήθως είναι χαμηλά, τέτοια που να προσφέρουν απλά μια φιλική διασκέδαση χωρίς να στενοχωρούν τους χαμένους. 

Η Βασιλόπιτα με το Φλουρί
Το κόψιμο της βασιλόπιτας είναι από τα ελάχιστα αρχέγονα έθιμα που επιβιώνουν. Στα Κρόνια (εορτή του θεού Κρόνου, που λατρεύονταν στην Ελλάδα και στα Σατουρνάλια (saturnalia) της Ρώμης, έφτιαχναν γλυκά και πίτες, μέσα στα οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε το κομμάτι, ήταν ο τυχερός της παρέας....

Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το ίδιο έθιμο με τη Βασιλόπιτα. Έτσι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, με την αλλαγή του χρόνου, κόβεται η βασιλόπιτα. Όταν έρθει η ώρα για το κόψιμο της πίτας, συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια. Ο αρχηγός της οικογένειας αρχίζει με επισημότητα το κόψιμο της πίτας. Πρώτο κομμάτι του Χριστού, μετά του σπιτιού, κι ύστερα των παρευρισκόμενων.

Σ' όποιου το κομμάτι βρεθεί το νόμισμα, εκείνος θα είναι και ο τυχερός της χρονιάς! Συνταγή για Βασιλόπιτα

Νυκτερινή Διασκέδαση
Όλη την περίοδο των γιορτών ο κόσμος βγαίνει περισσότερο τα βράδια κι η κίνηση στα μπαρ και τα κλαμπ είναι αυξημένη.

Ειδικά το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς γίνεται το αδιαχώρητο μετά τα μεσάνυκτα κι η κίνηση στους δρόμους είναι τέτοια που τα αυτοκίνητα προχωρούν σημειωτόν.
Η διασκέδαση συνεχίζεται μέχρι την ανατολή του ήλιου.

Πυροτεχνήματα την Πρωτοχρονιά
Τα τελευταία χρόνια έχουν καθιερωθεί τα πυροτεχνήματα στις κεντρικές πλατείες των πόλεων. Είναι με ευθύνη και διοργάνωση

των δημοτικών αρχών που επίσης φροντίζουν για τον γιορταστικό στολισμό των πόλεων, αλλά και τη διοργάνωση μουσικών εκδηλώσεων για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Το Ποδαρικό
Πολλοί άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί ακόμα και σήμερα

ποιος θα κάνει ποδαρικό στο σπίτι τους, δηλαδή ποιος θα μπει πρώτος στο σπίτι τους τον καινούριο χρόνο. 'Έτσι, από την παραμονή λένε σε κάποιο δικό τους άνθρωπο, που τον θεωρούν καλότυχο και γουρλή, να έρθει την Πρωτοχρονιά να τους κάνει ποδαρικό.

Πολλές φορές προτιμούν ένα μικρό παιδί για να κάνει ποδαρικό,

γιατί τα παιδιά είναι αθώα και στην καρδιά τους δεν υπάρχει η ζήλια κι η κακία.

Η Καλή Χέρα
Συνηθίζεται να δίνεται ένα χρηματικό ποσό σαν δώρο σε παιδιά

που θα επισκεφτούν κάποιο σπίτι την Πρωτοχρονιά.

Συνήθως πρόκειται για τα εγγόνια ή τα ανίψια.
Μερικές δεκαετίες παλιότερα, η «καλή χέρα» ήταν το μόνο δώρο που έπαιρναν τα παιδιά την Πρωτοχρονιά και σε πολλές περιπτώσεις ήταν απλά ένα κέρασμα μια κι ούτε χρήματα υπήρχαν πολλά, αλλά ούτε μαγαζιά με παιγνίδια.

Κρεμμύδα για Γούρι
Το σκυλοκρέμμυδο ή κρεμμύδα (Scilla maritima) είναι συνηθισμένο φυτό στην Κρήτη. Φυτρώνει άγριο και μοιάζει με μεγάλο κρεμμύδι. Τα ζώα δεν το τρώνε γιατί έχει δηλητήριο, που μπορεί να προκαλέσει δερματικό ερεθισμό από επαφή. Ακόμα και να το βγάλεις απ' τη γη και να το κρεμάσεις, δεν παύει να βγάζει νέα φύλλα και άνθη. Ο λαός πιστεύει ότι αυτή τη μεγάλη ζωτική του δύναμη μπορεί να τη μεταδώσει σε έμψυχα και άψυχα, γι' αυτό την πρωτοχρονιά κρεμούν σκυλοκρέμμυδο στα σπίτια τους.
Πρόκειται για αρχαίο έθιμο καλοτυχίας που αναφέρεται ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. Σήμερα τείνει να εγκαταλειφθεί.