Παιδική πορνογραφία στο διαδίκτυο

... Σε περίπτωση που οι αρχές εντοπίσουν μεμονωμένα άτομα να διακινούν παιδικό πορνογραφικό υλικό στον διαδίκτυο, αδυνατούν να επέμβουν διότι ή άρση του απορρήτου της ηλεκτρονικής ταυτότητας του χρήστη μπορεί μόνο να ζητηθεί σε περίπτωση ύπαρξης εγκληματικής οργάνωσης, η οποία προϋποθέτει σύμφωνα με τον νόμο για το οργανωμένο έγκλημα εμπλοκή τουλάχιστον τριών ατόμων.

 

Αγαπητό μου χαμομηλάκι, 
δηλαδή εμένα το παιδάκι, αν με βιάσουνε τρεις πιάνεται έγκλημα... και αν είναι ένας... πλημμέλημα;;;
Την δικιά μου την καρδούλα δεν θα την προστατεύσει κανείς;;;
Τον δράστη τον προστατεύουμε «με το απόρρητο»... ποιο απόρρητο σε έναν βιαστή όταν αυτός απόρρητα καταστρέφει ολόκληρες ψυχές; !!!!!!
Ποιος θεός και ποιος άνθρωπος, ποιος νόμος, επιτρέπουν σε αυτό το πλάσμα της φωτογραφίας να πει ........ δεν έχω δικαίωμα να παρέμβω. ;;;
Μάλλον θα πρέπει και νόμους για την προστασία κάποιων ακόμα ανθρώπων να βγάλουμε... 😢

Παιδική πορνογραφία στο διαδίκτυο - H τραγική νομοθεσία ...

H ισχύσουσα νομοθεσία στην Ελλάδα σχετικά με την διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού είναι τραγική...

 
Ένα τεράστιο δίκτυο παιδικής πορνογραφίας, το οποίο είχε απλώσει τα πλοκάμια του σε 106 χώρες, κατάφερε να εξαρθρώσει τις τελευταίες μέρες η γερμανική αστυνομία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, από πέρσι το καλοκαίρι η γερμανική αστυνομία κατάφερε να εντοπίσει 700 περίπου άτομα πού επισκέφτηκαν τέτοιους διαδικτυακούς τόπους και έχει προχωρήσει στην σύλληψη ενός άντρα που είχε στην κατοχή του χιλιάδες αρχεία με πορνογραφικό υλικό.

Παράλληλα, δεκάδες συλλήψεις έχουν πραγματοποιηθεί και σε άλλες χώρες όπως στην Ισπανία και στην Αυστραλία.

Το πρόβλημα της παιδικής πορνογραφίας, και πιο συγκεκριμένα το πρόβλημα της παιδικής πορνογραφίας στο διαδίκτυο απασχολεί και την χώρα μας, μιας και δεν είναι λίγα τα περιστατικά που έχουν κατά το παρελθόν συμβεί.

Σύμφωνα με έρευνες η παιδική πορνογραφία αποτελεί έναν από τα πιο κερδοφόρα προιόντα που «ελεύθερα» διατίθενται στο διαδίκτυο.

Παρόλα αυτά, η ισχύσουσα νομοθεσία στην Ελλάδα σχετικά με την διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού είναι τουλάχιστον αστεία, εάν όχι τραγική.

Σύμφωνα με το τροποποιημένο άρθρο 348Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο τροποποιήθηκε από σχετικό νόμο το 2002, όσοι εντοπίζονται να διακινούν παιδοφιλικό υλικό είναι αδύνατο να διωχθούν εάν οι Αρχές δεν μπορέσουν να αποδείξουν ό,τι για τον σκοπό αυτό έχουν χρηματιστεί.

Επί της ουσίας, από τον εν λόγω νόμο δεν διώκεται η κατοχή και η διακίνση παιδικού πορνογραφικού υλικού, αλλά η εμπορία....

Χαρακτηριστικότερη όλων των περιπτώσεων, στην οποία φάνηκε ξεκάθαρα η γύμνια της ελληνικής νομοθεσίας ως προς το ηλεκτρονικό έγκλημα και συγκεκριμένα απέναντι στην διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού, είναι η περίπτωση του πρώην στελέχους της Αμερικάνικης βάσης στο Ελληνικό.

Ο 72χρονος που συνελήφθη πριν 2 χρόνια ως μέλος διεθνούς κυκλώματος και στην κατοχή του βρέθηκαν μεγάλες ποσότητες πορνογραφικού υλικού δεν καταδικάστηκε λόγω της αδυναμίας της σχετικής νομοθεσίας.

Επίσης, η αρμόδια υπηρεσία δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας συναντά ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα λόγω της ευαισθησίας του νόμου εώς προς τα προσωπικά δεδομένα και το απόρρητο.

Σε περίπτωση που οι αρχές εντοπίσουν μεμονωμένα άτομα να διακινούν παιδικό πορνογραφικό υλικό στον διαδίκτυο, αδυνατούν να επέμβουν διότι ή άρση του απορρήτου της ηλεκτρονικής ταυτότητας του χρήστη μπορεί μόνο να ζητηθεί σε περίπτωση ύπαρξης εγκληματικής οργάνωσης, η οποία προυποθέτει σύμφωνα με τον νόμο για το οργανωμένο έγκλημα εμπλοκή τουλάχιστον τριών ατόμων.

Σε απλά ελληνικά, εάν εγώ σήμερα ανεβάσω στο διαδίκτυο ένα βίντεο με τον βιασμό ενός ανήλικου ατόμου, ο εισαγγελέας αδυνατεί να δώσει εντολή στην αρμόδια υπηρεσία της Αστυνομίας να άρει το απόρρητο του ηλεκτρονικού μου ίχνους και να με εντοπίσει διότι από μόνος μου δεν αποτελώ εγκληματική οργάνωση και η διακίνηση παιδοφιλικού υλικού δεν υπάγεται στα αδικήματα τα οποία από μόνα τους επιτρέπουν την άρση του απορρήτου.

vdimitriou.blogspot.com

Αγαπημένοι μας φίλοι

Τι έχετε να πείτε για το θέμα αυτό;;

Οι Γονείς αποτελούν καθοριστικό πρότυπο για την μετέπειτα συμπεριφορά των παιδιών τους

Ο πρώτος κόσμος των παιδιών είναι η οικογένεια.
Από εμάς, τους γονείς, μαθαίνουν τι να εκτιμούν, πώς να φέρονται, και τι να περιμένουν από την ζωή μέσα από χιλιάδες φαινομενικά ασήμαντες στιγμές στην διάρκεια της καθημερινής οικογενειακής ζωής. 

Το πρότυπο των ανθρωπίνων σχέσεων που εφαρμόζουν οι γονείς αποτελεί την οικογενειακή ατμόσφαιρα.
Η ατμόσφαιρα αυτή μπορεί να είναι φιλική εχθρική, ανταγωνιστική ή συνεργάσιμη αυταρχική ή επιτρεπτική τακτική ή χαώδης και είναι αυτή που δίνει στα παιδιά τα πρότυπα για τη δημιουργία της δικής τους συμπεριφοράς.
Οι ρόλοι των δύο φύλων που παίζονται από τους γονείς αποτελούν για τα παιδιά κατευθυντήριες γραμμές, για το πώς θα καθορίσουν την δική τους στάση έναντι του άλλου φύλου. Μπορούν να δεχθούν ή να απορρίψουν τα πρότυπα που δίνουν οι γονείς τους.

Η ψυχολογική τοποθέτηση ενός παιδιού μέσα στην οικογένεια είναι συχνά ανάλογη με την θέση του σε σχέση με τα αδέλφια του, πρώτο παιδί, δεύτερο παιδί κλπ. Ένα παιδί επηρεάζεται περισσότερο από τον αδελφό με τον οποίο έχει τις μεγαλύτερες διαφορές. Οι θέσεις αυτές μέσα στον οικογενειακό αστερισμό επηρεάζουν απλά την ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού. Δεν την καθορίζουν γιατί ο καθένας παίρνει τις αποφάσεις του μόνος του.
Ένας άλλος παράγων που επηρεάζει άμεσα την ζωή των παιδιών, είναι η στάση των γονιών και η συμπεριφορά τους προς τα παιδιά και τον εαυτό τους.
Πολλές φορές τα παιδιά μας εισπράττουν τα πιο ισχυρά μηνύματα για τις αξίες και τη συμπεριφορά μας τις στιγμές εκείνες που εμείς δεν δίδουμε καθόλου σημασία.
Τα παιδιά είναι σαν τα σφουγγάρια και ρουφούν ότι κάνουμε και ότι λέμε.
Τα παιδιά μας δεν μας μιμούνται απλώς. Τα παιδιά μας ταυτίζονται το βαθύτερο μας «είναι» το οποίο όχι μόνο δεν τους διαφεύγει αλλά και το φωτογραφίζουν όσο και αν το κρύψουμε.
Το αποτέλεσμα της ανατροφής των παιδιών δεν είναι πάντα το αναμενόμενο γιατί την αντίδραση την αποφασίζει το παιδί και όχι ο γονιός.
Η Πηνελόπη Δέλτα έλεγε ότι όλοι αγαπάμε τα παιδιά μας αλλά δεν ξέρουμε πως.
Η επικοινωνία παιδιών και γονιών βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και στην διάθεσή μας να παραδεχθούμε ότι οι γνώσεις μας έχουν όρια. Να παραδεχθούμε ότι δεν είμαστε παντογνώστες.
Έχετε πάντα κατά νου ότι η εμπιστοσύνη μεταξύ γονιού και παιδιού, πρέπει να είναι αμοιβαία. Τα παιδί έχει ανάγκη να νοιώθει ότι το εμπιστεύονται Η πιο αξιόλογη ένδειξη ότι μπορεί και αυτό να μας έχει εμπιστοσύνη, είναι η αναγνώριση από μέρους μας της αξία του παιδιού και της σημασίας του σαν ανθρώπινο πλάσμα.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να κερδίσουμε την συνεργασία των εφήβων όταν οι γονείς, οι δάσκαλοι αλλά και οι άλλοι ενήλικες, τους μεταχειριζόμαστε με τρόπους που οι έφηβοι νοιώθουν ότι τους μειώνουν.
Μια δοκιμασμένη και αποτελεσματική τεχνική για να βοηθήσουμε τον έφηβο να διδαχθεί από τα λάθη του είναι απλά και μόνο να τον αφήσουμε να έχει την εμπειρία από τις συνέπειες της συμπεριφοράς του.
Στην περίοδο της εφηβείας όταν εμφανίζονται οι πρώτες τάσεις στο παιδί για αυτονόμηση και ανάληψη πρωτοβουλιών, η στήριξη των γονιών οδηγούν τις επιλογές του στη σωστή κατεύθυνση
Η επικοινωνία γονιών και παιδιών παρουσιάζει αυξανόμενες δυσκολίες που θέτουν τους γονείς σε αυξανόμενα διλήμματα.
Γι΄ αυτό λοιπόν η υπεύθυνη υποστήριξη των γονιών και η ενημέρωσή τους είναι όχι μόνον πολύτιμη αλλά και αναγκαία.

Με την κατάλληλη ενημέρωση ο γονεϊκός ρόλος ενισχύεται και ο γονιός βοηθιέται.
Η επικοινωνία διεξάγεται με λεκτικό και μη λεκτικό πεδίο. Η έκφραση του προσώπου και ο τόνος της φωνής μας δίνουν μηνύματα είτε εμείς ακούμε είτε όχι. Μπορούμε να επικοινωνούμε με ένα χαμόγελο ένα συνοφρύωμα , ένα χάδι στην πλάτη.

Η θέση μας είναι δύσκολη και λεπτή. Το να ξέρεις πότε να παρεμβαίνεις και πότε να παραμερίζεις, πότε να επαινείς και πότε να κάνεις εποικοδομητική κριτική, είναι τέχνη και όχι επιστήμη και αυτό είναι κάτι που οι γονείς θα πρέπει να το καλλιεργήσουν και να το εξασκήσουν πολύ καλά.
Όσο πιο υγιής, πλήρης και ολοκληρωμένη είναι η σχέση μεταξύ γονιών και παιδιών τόσο περισσότερο αυξάνεται η δυνατότητα να αντιληφθεί το παιδί την εξελισσόμενη αυτοεκτίμησή του, την αναπτυσσόμενη βελτίωσή του αλλά και την μακροπρόθεσμη ενδυνάμωση των σχέσεών του με όλους τους άλλους.

Ρούλα Κωτούδη
Σύμβουλος Επικοινωνίας

Γνωριμία με τις ικανότητες του μωρού

Όταν το μωρό, αντικείμενο επιθυμίας των γονιών του, έρχεται στον κόσμο κι από πλάσμα της φαντασίας τους γίνεται πια υπαρκτό πρόσωπο, φέρνει στους γονείς του συγκίνηση, αγάπη, περηφάνια αλλά και αμηχανία, φόβο, αμφιβολία και αποθάρρυνση.

Οι γονείς γνωρίζουν ότι ο πρώτος χρόνος της ζωής του παιδιού είναι θεμέλιο για τη μελλοντική του εξέλιξη και αγωνιούν αν όλα θα εξελιχθούν ομαλά. Συνέχεια ελέγχουν αν όλα είναι εντάξει με το μωρό τους και τρομοκρατούνται με το παραμικρό σημάδι που θεωρούν μη φυσιολογικό. Η γνώση, μπορεί να τους βοηθήσει να μειώσουν το άγχος τους και να πάρουν μεγαλύτερη ευχαρίστηση από πρωτόγνωρες εμπειρίες που βιώνουν με τα μωρά τους.

Η επιστημονική μελέτη για την ψυχοκινητική εξέλιξη του παιδιού κατά τον πρώτο χρόνο της ζωής του και κατά τη δημιουργία των πρώτων σχέσεων με το περιβάλλον φέρνει στο φως ολοένα και καινούρια στοιχεία.

Αυτά έχουν κυρίως ανατρέψει την εικόνα του μωρού σαν παθητικό πλάσμα, που είναι ικανό μόνο να δέχεται της μητρικές φροντίδες, που δεν αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του και που δεν αλληλεπιδρά με αυτόν. Τώρα γνωρίζουμε για τις πρόωρες αισθητηριακές ικανότητες του μωρού, που του δίνουν τη δυνατότητα της
ενεργητικής επικοινωνίας με τη μητέρα.
Επίσης, έχουν ανατραπεί και οι αντιλήψεις σχετικά με τον ρόλο της μητέρας. Αυτός δεν περιορίζεται μόνο στην παροχή φροντίδας αλλά και στην ικανότητά της να αντιλαμβάνεται και να απαντά στα μηνύματα του μωρού της. Η μητέρα καθρεφτίζει το μωρό της αλλά και καθρεφτίζεται σε αυτό.
Αυτά τα νεότερα δεδομένα θα αποπειραθώ στη συνέχεια να σκιαγραφήσω.

Όραση
Υπάρχουν ενδείξεις ότι το έμβρυο αντιδρά όταν ρίξουμε δυνατό φως στην κοιλιά της μητέρας του.
Τα νεογέννητα ελκύονται κυρίως από οπτικά ερεθίσματα που μοιάζουν με ανθρώπινο πρόσωπο. Οι μητέρες υποστηρίζουν συχνά ότι το νεογέννητο τις κοιτάει και έχουν δίκιο. Άλλωστε το κράτημα και το χάϊδεμα του μωρού είναι ακριβώς τα ερεθίσματα που προκαλούν το άνοιγμα των ματιών του νεογέννητου.

Αυτή η ικανότητα για οπτική επαφή είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την ανάπτυξη συναισθηματικού δεσμού με τη μητέρα. Η μητέρα αισθάνεται πιο κοντά στο βρέφος της όταν την κοιτάει και επικοινωνεί πιο εύκολα μαζί του.

Από νωρίς μπορεί ένα μωρό να παρακολουθεί ένα αντικείμενο, κυρίως όταν είναι ζωηρού χρώματος, κινείται σε μικρή απόσταση, με μικρή ταχύτητα και ακολουθεί απλή πορεία. Βέβαια στην αρχή αυτό το κατορθώνει για σύντομο χρονικό διάστημα.

Επιπλέον, το βρέφος από την τέταρτη κιόλας μέρα μπορεί να αναγνωρίσει τη μητέρα του, όμως βασίζεται κυρίως στο περίγραμμα του προσώπου κι όχι στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Γι’ αυτό πολλά βρέφη δυσανασχετούν όταν η μητέρα αλλάζει δραστικά το χτένισμά της.

Στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μητέρας εστιάζονται όταν φτάσουν την ηλικία περίπου των δύο με τεσσάρων μηνών. Σε αυτή την περίοδο η σωματική ωρίμανση και η ψυχική ανάπτυξη θα επιτρέψουν στο βρέφος να χαμογελά όχι αντανακλαστικά, αλλά σαν μία συναισθηματική απάντηση, κυρίως στη μητέρα του. Το χαμόγελο έχει τεράστια σημασία για την ψυχική εξέλιξη του παιδιού και για την ανάπτυξη επαφής και επικοινωνίας με το περιβάλλον του.

Ακοή
Τα έμβρυα από την εικοστή έκτη κιόλας εβδομάδα της κύησης όχι μόνο αντιδρούν στα ηχητικά ερεθίσματα αλλά μπορούν να ξεχωρίζουν ήχους διαφορετικής συχνότητας. Το έμβρυο είναι εκτεθειμένο κυρίως στη φωνή της μητέρας του, αλλά και του πατέρα του και αυτό καθορίζει την αντίδραση των νεογέννητων στην
ανθρώπινη φωνή.

Οι νέες μητέρες θεωρούν ότι το μωρό αναγνωρίζει τη φωνή της από τις πρώτες μέρες της ζωής του καθώς σταματά να κλαίει και γυρίζει το κεφάλι προς την κατεύθυνσή τους, όταν εκείνες μιλάνε. Αυτό έχει πια αποδειχτεί.

Το μωρό δείχνει προτίμηση στην γυναικεία φωνή και προσελκύεται κυρίως από τα μελωδικά χαρακτηρίστηκα του λόγου, γι’ αυτό τα νανουρίσματα το ηρεμούν.
Το νεογέννητο τέλος στρέφει το κεφάλι του προς την κατεύθυνση μίας ηχητικής πηγής. Όταν πάει να κοιμηθεί, ένας ήχος προκαλεί το άνοιγμα των ματιών του και ένας συνεχής ήχος μπορεί να σταματήσει το κλάμα του.

Όσφρηση
Από την ηλικία των δύο ημερών, τα νεογέννητα έχουν οσφρητικές ικανότητες που τους βοηθάνε στην αναζήτηση του μητρικού στήθους. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η όσφρηση παίζει σημαντικότερο ρόλο για το νεογέννητο απ’ ότι για το παιδί ή τον ενήλικα.
Από τις πρώτες μέρες της ζωής μπορούν να ξεχωρίζουν δύο μυρωδιές, έστω κι αν μοιάζουν μεταξύ τους. Επιπλέον αντιλαμβάνονται δυσάρεστες μυρωδιές όπως ο ενήλικας και αντιδρούν σε αυτές με ανάλογο τρόπο, κυρίως με γκριμάτσες του
προσώπου.

Γεύση
Φαίνεται ότι και το έμβρυο αντιλαμβάνεται τη γλυκιά γεύση, όπως φανερώνεται από την μεγαλύτερη ποσότητα του αμνιακού υγρού που καταπίνει όταν αυτό έχει γλυκιά γεύση. Επίσης το νεογέννητο αυξάνει το πιπίλισμα όταν του δίνεται ζαχαρόνερο σε σχέση με το σκέτο νερό. Ακόμη, μέχρι την ηλικία των έξι μηνών, το μωρό αναπτύσσει μία αντανακλαστική αντίδραση των μυών της περιοχής του προσώπου, διαφορετική για κάθε γευστικό ερέθισμα, που είναι ίδια για όλα τα μωρά.
Μετά τον έκτο μήνα η απάντηση αυτή αρχίζει να διαφοροποιείται και να μην είναι πια αυτόματη. Το ίδιο συμβαίνει και εκ μέρους του περιβάλλοντος και έτσι αρχίζει μια σημαντική αλληλεπίδραση ανάμεσα στο μωρό και στα πρόσωπα που το φροντίζουν, που παίζει σημαντικό ρόλο, στη καθοριστική για τη ζωή, λειτουργία της
διατροφής. Είναι ένα από τα παραδείγματα, που μια αρχικά βιολογική αντίδραση γίνεται η βάση για την έκφραση των συναισθημάτων και την ανάπτυξη συναισθηματικής σχέσης και αλληλεπίδρασης με τους άλλους.

Κινητικές και φωνητικές ικανότητες
Η φυσιολογική εξέλιξη χαρακτηρίζεται πάντα από την προοδευτική
αντικατάσταση των στοιχείων του προηγούμενου σταδίου από τα νέα στοιχεία του επόμενου. Έτσι το πότε εμφανίζεται μια αντίδραση ή μια συμπεριφορά, είναι κρίσιμο για να μπορέσουμε να διαπιστώσουμε αν είναι φυσιολογική, όπως και το αν εξαφανίζεται στο χρόνο που πρέπει. 

Βέβαια κάθε παιδί αναπτύσσεται με το δικό του τρόπο και αυτό σημαίνει ότι τα χρονοδιαγράμματα είναι σχετικά. Η ψυχοκινητική ανάπτυξη αποτελεί μια συνεχή μεταμόρφωση που συντελείται μπροστά στα μάτια μας. 

Σε καμιά άλλη περίοδο της ζωής δεν ακολουθεί τόσο γρήγορους ρυθμούς. Στους δυο με τρεις πρώτους μήνες της ζωής εμφανίζονται αρχαϊκά αντανακλαστικά και μετά εξαφανίζονται. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζει για την σημασία που έχει για την επιβίωση, το αντανακλαστικό του θηλασμού. 

Το μόνο στοιχειώδες συναίσθημα που μπορούμε να παρατηρήσουμε αμέσως μετά την γέννηση και τις πρώτες μέρες της ζωής, είναι αυτό της δυσαρέσκειας. Το αντίθετό του δεν είναι η ευχαρίστηση αλλά η γαλήνη. Σε αυτήν τη κατάσταση βρίσκεται την περισσότερη ώρα και συνήθως κοιμάται 19 ώρες το 24ωρο. Μεταξύ του ύπνου και της πλήρους εγρήγορσης, που εκδηλώνεται με κραυγές, διάχυτη
κινητικότητα ή ζωηρό θηλασμό μπορεί να εμφανίζονται πλήθος ενδιάμεσων καταστάσεων.

Η κραυγή του νεογέννητου πυροδοτεί τη μητρική αντίδραση με άμεσο τρόπο, σαν βιολογική απάντηση. Η μητέρα είναι ικανή διαισθητικά να ξεχωρίσει και να αντιδράσει διαφορετικά στους διαφορετικούς τύπους κραυγών, όπως η κραυγή του πόνου, που προκαλεί μια άμεση απάντηση από τη μητέρα, που τρέχει να βοηθήσει το παιδί της χωρίς καθυστέρηση. Μια μητέρα που είναι σε επαφή με το παιδί της, μαθαίνει να αναγνωρίζει τις κραυγές του μέσα σε 48 ώρες.
Επίσης από τη δεύτερη με τρίτη εβδομάδα της ζωής αρχίζουν να εμφανίζονται ήχοι και κινήσεις μίμησης, όπως όταν το μωρό βγάζει την γλώσσα μετά από παρότρυνση του ενήλικα. Αυτό φανερώνει ότι το μωρό έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσει καταπληκτικές αντιληπτικές και συνδυαστικές ικανότητες ώστε να μπορεί μέσω της όρασης κυρίως να ενσωματώνει καινούριες συμπεριφορές.

Ικανότητες επικοινωνίας
Ένα μωρό δυο με τριών εβδομάδων αντιδρά διαφορετικά ανάλογα με το αν παρουσιάζεται μπροστά του ένα οποιοδήποτε αντικείμενο, η μητέρα του ή ένας άγνωστος ενήλικος. Όταν πρόκειται για ένα αντικείμενο, το μωρό στρέφει την προσοχή του προς αυτό, συχνά και τα χέρια και τα πόδια του. Για ένα σύντομο διάστημα το εξερευνά και αντιλαμβάνεται , στο μέτρο των δυνατοτήτων του, την
περιορισμένη ποσότητα πληροφοριών που το αντικείμενο περιέχει. Αυτή την κατάσταση έντονης προσοχής διαδέχεται μια απότομη αποστροφή του βλέμματος.
Αντίθετα η πολυπλοκότητα της κοινωνικής επαφής, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή από το μωρό παρά με ένα τρόπο κυκλικό που περιλαμβάνει φάσεις ηρεμίας. Στη σχέση με τη μαμά του το μωρό δεν είναι απλώς δέκτης φροντίδων, αλλά συμμετέχει στην αλληλεπίδραση και σαν ρυθμιστής της σχέσης. Η μητέρα αντιλαμβάνεται διαισθητικά την ανάγκη του παιδιού της και αρχίζει ένας διάλογος μεταξύ τους, με αγγίγματα, κοιτάγματα και φωνούλες, που βάζει τα θεμέλια των συναισθηματικών δεσμών. Η δυσφορία του μωρού είναι μεγάλη όταν η μητέρα του δεν ανταποκρίνεται κατάλληλα, αλλά και οι μητέρες δεν αντέχουν για πολύ να μην το κάνουν. Όπως έδειξε ένα σχετικό πείραμα, δεν άντεχαν να παραμείνουν αδιάφορες στις προσπάθειες
του μωρού τους να προκαλέσει την συνηθισμένη τους ανταπόκριση, πάνω από τρία λεπτά.

Οι ανταλλαγές με τα άλλα βρέφη αρχίζουν κιόλας από το μαιευτήριο.
Παρατηρούμε ότι οι κραυγές του ενός δείχνουν να απαντούν στις κραυγές του άλλου.
Από τον τρίτο μήνα δύο βρέφη που τοποθετούνται το ένα δίπλα στο άλλο δείχνουν να συντονίζονται μεταξύ τους. Οι κραυγές του ενός τραβούν την προσοχή του άλλου, το οποίο στην συνέχεια απαντά με κραυγές ή αγγίγματα.
Όπως κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν μπορούμε να σκεφτούμε ένα έμβρυο αυθύπαρκτο, παρά μόνο μαζί με την γυναίκα που το έχει μέσα της και θα το φέρει στη ζωή, έτσι και όταν γεννιέται το μωρό με κανένα τρόπο δεν μπορούμε να το δούμε ξεχωριστά από τη μητέρα του. Μέσα στην αγκαλιά της θα γεννηθεί το κοινωνικό ανθρώπινο ον, ικανό να αναπτύσσει συναισθηματικούς δεσμούς.
Το ίδιο το νεογέννητο δεν έχει κανένα λόγο να συνειδητοποιήσει ότι το γάλα δεν εμφανίζεται επειδή το επιθύμησε και ότι η μαμά δεν είναι ένα μαζί του, όπως ο πλακούντας που το έτρεφε. Θα καταλάβει ότι είναι ξεχωριστό σιγά-σιγά, επειδή η μαμά του όσο και να προσπαθεί δεν είναι δυνατόν να απαντά πάντα ακαριαία. 2εν θα
ξυπνήσει αμέσως μόλις πεινάσει το μωρό, κάτι θα της αποσπάσει την προσοχή, όπως το κουδούνι της πόρτας και θα σταματήσει για λίγο να ανταποκρίνεται. 

Έτσι το μωρό αρχίζει να την αντιλαμβάνεται σαν κάτι ξεχωριστό από αυτό γύρω στους έξι μήνες.
Αυτή η συνειδητοποίηση συμβαδίζει με την απαρχή των ικανοτήτων του μωρού για προσαρμογή στο περιβάλλον. Για αυτό δεν πρέπει να φοβόμαστε ότι μέχρι τότε είναι δυνατόν να κακομάθουμε το παιδί μας, όταν στην αρχή της ζωής του, του προσφέρουμε όσο περισσότερη ανακούφιση μπορούμε, με το να το παίρνουμε στην
αγκαλιά μας. Αντίθετα αυτό το αίσθημα της σιγουριάς που έτσι θα ριζώσει μέσα του, θα είναι αυτό που μεγαλώνοντας θα του δώσει κουράγιο να εξερευνήσει τον κόσμο και να γίνει ανεξάρτητο.

Πολύ σημαντικό ρόλο στο μεγάλωμα του παιδιού, παίζει και ο πατέρας. Στις μέρες μας όλο και συχνότερα παίρνει από την αρχή ενεργό μέρος στην φροντίδα του μωρού άμεσα και όχι μόνο μέσω της συμπαράστασης και φροντίδας προς την γυναίκα του.
Κάποιες φορές μπορεί ακόμη και να είναι αυτός το πρωταρχικό πρόσωπο φροντίδας για το μωρό του. Τα μωρά γνωρίζουν ήδη τη φωνή του μπαμπά τους και ηρεμούν στην αγκαλιά του. Βέβαια η συμμετοχή του γίνεται πιο ενεργή όσο το μωρό μεγαλώνει. Αποδεικνύεται ότι τα παιδιά που ο πατέρας τους συμμετείχε ενεργά στο μεγάλωμά τους είναι πιο σίγουρα με τη σεξουαλική τους ταυτότητα και διαχειρίζονται καλύτερα τα δύσκολα συναισθήματα όπως τον θυμό και τις σχέσεις με συνομηλίκους.

Το μεγάλωμα ενός νέου ανθρώπου είναι σαν τα επικίνδυνα σπορ. Συχνά νιώθουμε ότι μας φτάνει στα όρια των δυνατοτήτων μας όμως και οι συγκινήσεις που μας χαρίζει είναι ασύγκριτες. Αρκεί να έχουμε καλή προετοιμασία και συνεργασία, κουράγιο να αναγνωρίζουμε τα λάθη και τις ελλείψεις μας και να μη φοβόμαστε το άγνωστο. Η αγάπη και το χιούμορ είναι οι πιο πολύτιμοι οδηγοί.

Μπουρνιά Μάρθα, Παιδοψυχίατρος

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Α' ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ Π. και Α. ΚΥΡΙΑΚΟΥ

Η πρώτη αιτία εισαγωγής στα νοσοκομεία αλλά και θανάτου για βρέφη μέχρι την ηλικία των 12 μηνών είναι η οξεία βρογχιολίτιδα, η οποία αποτελεί και την πιο συχνή λοίμωξη των πνευμόνων κατά την βρεφική ηλικία.
Αυτό τονίστηκε κατά την διάρκεια Επιστημονικής Ημερίδας, την οποία διοργάνωσε η Α Παιδιατρική Κλινική του Νοσοκομείου Π & Α Κυριακού στην Αθήνα.

«Τα βρέφη που νοσούν από βρογχιολίτιδα παρουσιάζουν σε αυξημένη συχνότητα υποτροπιάζοντα επεισόδια δύσπνοιας, όταν προσβληθούν στη συνέχεια από άλλες ιώσεις και έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης άσματος» τόνισε η Διευθύντρια της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής, κ Λέλα Σταμογιάννου, η οποία ήταν και πρόεδρος της Ημερίδας.
Από την πλευρά τους ο αναπληρωτής Διευθυντής παιδίατρος κ Δημήτρης Δελής και ο πνευμονολόγος παιδίατρος κ Φάνης Τσιλιγιάννης παρουσιάζοντας το θέμα ανέφεραν πως αρχικά οι επιστήμονες θεωρούσαν ότι κύρια αιτία της βρογχιολίτιδας ήταν ο ιός του αναπνευστικού συγκυτίου. Τα τελευταία χρόνια , όμως, διαπιστώθηκε ότι αρκετοί άλλοι ιοί ευθύνονται για σημαντικό ποσοστό των περιπτώσεων. Από αυτούς συχνότεροι είναι οι ρινοϊοί - γνωστοί και σαν ιοί του κοινού κρυολογήματος, ο μεταπνευμονοϊός και άλλοι.
Οι ιοί αυτοί μεταδίδονται στα βρέφη από άλλα μεγαλύτερα παιδιά ή ενήλικες με τα μικροσταγονίδια που εκπέμπονται με το φτάρνισμα, το βήχα, το δυνατό γέλιο και μολύνουν τον αέρα στον περιβάλλοντα χώρο. Με τον ίδιο τρόπο μολύνονται τα χέρια και διάφορα αντικείμενα που στη συνέχεια πιάνουν τα βρέφη και όπως συνήθως συμβαίνει τα φέρνουν στο στόμα.
Η βρογχιολίτιδα στις χώρες με ψυχρότερο κλίμα επιπολάζει κυρίως τους κρύους μήνες του χρόνου ενώ στα τροπικά κλίματα την περίοδο των βροχών.

 

ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΤΑΙ Η ΝΟΣΟΣ

Η νόσος εκδηλώνεται αρχικά με προοδευτικά αυξανόμενη ρινική απόφραξη, ρινικές εκκρίσεις (αυτό που λέμε συνάχι), και ξηρό ερεθιστικό βήχα. Ο πυρετός πάνω από 38,5 είναι μια από τις πρώτες εκδηλώσεις για το 50% των βρεφών. Ακολουθούν σημεία αναπνευστικής δυσχέρειας ( ταχύπνοια- (γρήγορες αναπνοές σαν λαχανιασμένο) και εισολκές (βαθουλώματα ανάμεσα στις πλευρές, στο λαιμό ακριβώς πάνω από το στέρνο και εκεί που ο θώρακας χωρίζει από την κοιλιά). Τα σημεία της αναπνευστικής δυσχέρειας, μπορεί να είναι ήπια μέτρια ή και σοβαρά και το βρέφος να μελανιάσει. Σε νεογέννητα βρέφη , μέχρι και 40 ημερών και ιδιαιτέρα στα πρόωρα, ενδέχεται να συμβούν και επεισόδια άπνοιας.
Τα βρέφη που βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο, ακόμη και για τη ζωή τους, είναι αυτά που γεννήθηκαν πολύ πρόωρα με πολύ μικρό βάρος γέννησης, ή παρέμειναν σε μηχανική υποστήριξη αναπνοής και οξυγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως και τα βρέφη με βαριές συγγενείς καρδιοπάθειες.
Για τις κατηγορίες αυτές υπάρχει ειδικό εμβόλιο προστασίας έναντι ενός από τους κυριότερους ιούς που προκαλούν βρογχιολίτιδα – του ιού του αναπνευστικού συγκυτίου - και χορηγείται στους πρώτους μήνες της ζωής.
Ο αλλεργιολόγος κ. Νίκος Παπαδόπουλος, Λέκτορας Παν/μίου Αθηνών αναφέρθηκε στα πολλά πρόσωπα του άσθματος, του πιο συχνού χρόνιου νοσήματος της παιδικής ηλικίας. Ο καλύτερα μελετημένος τύπος άσθματος είναι το ‘αλλεργικό’ άσθμα, το οποίο έχει άμεση συσχέτιση με συγκεκριμένη γυρεοφορία, ή έκθεση σε κάποιο κατοικίδιο ζώο.
Συχνό στα παιδιά είναι και το άσθμα από άσκηση. Η ιδιαιτερότητα του άσθματος από άσκηση είναι το γεγονός ότι ο στόχος της αντιμετώπισης δεν είναι η απομάκρυνση του αιτίου αλλά η ανοχή σε αυτό.

ΛΙΠΟΘΥΜΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ

Τα λιποθυμικά ή συγκοπτικά επεισόδια, στην παιδική ηλικία, είναι ένα ακόμη θέμα που απασχόλησε του επιστήμονες στην Ημερίδα.
Σύμφωνα λοιπόν με του παιδίατρους το 20% των παιδιών (1 στα 4)έχουν ένα λιποθυμικό επεισόδιο μέχρι την ηλικία των 15 ετών.
Όπως τόνισε ο παιδοκαρδιολόγος κ Δημήτρης Γεωργακόπουλος τα επεισόδια είναι συχνότερα σε εφήβους και παιδιά σχολικής ηλικίας αλλά μπορεί να εμφανισθούν ακόμα και σε νήπια.
Είναι παροδικό φαινόμενο και οι ασθενείς ανανήπτουν μόνοι τους σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εν τούτοις προκαλεί έντονη ανησυχία και άγχος στο παιδί, τους γονείς, τους δασκάλους και τους συμμαθητές λόγω του συνειρμικού φόβου για αιφνίδιο θάνατο. Η ανησυχία αυτή δικαιολογείται σε σπάνιες περιπτώσεις καρδιακών παθήσεων, τις οποίες πρέπει έγκαιρα να διαγνώσει ο θεράπων ιατρός.

 

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Στις νέες οδηγίες εμβολιασμών και στην αναγκαιότητα της επέκτασης των εμβολιαστικών προγραμμάτων μέχρι το τέλος της εφηβικής ηλικίας, αναφέρθηκε η Αν. Διευθύντρια Παιδίατρος κα Μυρσίνη Μαυρίκου.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε πολλοί έφηβοι και ενήλικες προσβάλλονται σήμερα από νοσήματα , τα οποία θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί με εμβόλια. Αυτό συμβαίνει διότι τα υπάρχοντα εμβολιαστικά προγράμματα δεν στοχεύουν στη βελτίωση της εμβολιαστικής κάλυψης των εφήβων.