Σεξουαλική Κακοποίηση Παιδιού

Το απεχθέστερο όλων των εγκλημάτων, το έγκλημα που κυριολεκτικά καταστρέφει τη ζωή των παιδιών.

Το βίντεο αποτελεί το δεύτερο μέρος της σειράς που ετοίμασε το Χαμομηλάκι για την Παιδική Κακοποίηση. 

Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο σε όσους περισσότερους μπορείτε, για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας.

youtube

πρώτη ανάρτηση

Το Χαμομηλάκι

Η αγάπη ενός παιδιού ακόμα και τον «Κακό Λύκο» αποκαθιστά!!

Θέμα: «Το ζωάκι που αγαπώ»

   «Το αγαπημένο μου ζωάκι είναι ο λύκος. Ο λύκος ζει στα δάση της Κεντρικής Ευρώπης.
   Ο λύκος είναι γκρι με άσπρο αλλά ο αρκτικός λύκος είναι μόνο άσπρο. Τα μάτια του είναι συνήθως γαλανά κι έχει κοφτερά δόντια. Τα αυτιά του είναι μυτερά.
   Του αρέσει πολύ να τρέχει μέσα στα δάση και να κυνηγάει ζώα για να τα φάει.
Σχεδόν ποτέ δεν είναι μόνος του ο λύκος, ζει σε μια ομάδα που λέγεται αγέλη.
Του αρέσει επίσης να ουρλιάζει ειδικά όταν έχει πανσέληνο.
   Δεν έχω συναντήσει ποτέ λύκο, αλλά ξέρω ότι είναι ένα όμορφο ζώο και αυτό που μου αρέσει πιο πολύ πάνω του είναι τα μάτια του.
   Για αυτό το ζώο νιώθω θαυμασμό γιατί όταν απειλείται η αγέλη, δίνει ακόμα και τη ζωή του για να προστατέψει τα μικρά του, κι επίσης δεν είναι σίγουρα ο «κακός λύκος» των παραμυθιών αλλά ένα τρωτό είδος που χρειάζεται προστασία.»

-----------------

🌼Ένα μεγάλο "μπράβο" στο παιδί για τις γνώσεις, την ευαισθησία και την πρωτοτυπία της σκέψης του!!  

Ένα "ευχαριστώ" στους γονείς του, που μας εμπιστεύτηκαν και μας επέτρεψαν να αναρτήσουμε αυτήν την εξαιρετική απόδοση των σκέψεων και των συναισθημάτων του παιδιού τους!!🌼

Το Χαμομηλάκι

Κάρμεν Ρουγγέρη: «Είναι δυνατόν ο βιασμός ενός παιδιού να παραγράφεται σε 15 χρόνια;»

«Όταν βιάζεται ένα παιδί, ο βιασμός αυτός το ακολουθεί σε όλη του τη ζωή. Του διαμορφώνει τον χαρακτήρα και τις περισσότερες φορές δεν το ξεπερνάει ποτέ» τόνισε, η Κάρμεν Ρουγγέρη. 

«Είναι, λοιπόν, δυνατόν αυτό το έγκλημα να παραγράφεται σε 15 χρόνια; Δεν μπορώ να το καταλάβω. Θα έπρεπε να μην παραγράφεται ποτέ και θα πρέπει να αλλάξει ο νόμος κατά την γνώμη μου».

Σχετικά με την τιμωρία των ενόχων για σεξουαλικά εγκλήματα σε παιδιά, η Κάρμεν Ρουγγέρη ήταν αυστηρή και ξεκάθαρη: 

«Ελπίζω να είναι μεγάλη η τιμωρία αν αποδειχθεί ότι είναι ένοχος ο κατηγορούμενος και να πληρώσει γιατί για κάθε έγκλημα πρέπει να υπάρχει και τιμωρία».

Τέλος, η ηθοποιός τόνισε πως «άνοιξαν τα στόματα και ελπίζω να γίνει μια κάθαρση στον χώρο μας». Το ίδιο ευχόμαστε κι εμείς όχι μόνο για τον χώρο του θεάτρου, αλλά για ολόκληρη την κοινωνία μας.

mama365

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η σημασία των φίλων στην ζωή του παιδιού

Η φιλία είναι πολύ σημαντική σε όλες τις ηλικίες, από την παιδική ηλικία μέχρι και την ενήλικη ζωή.

Είναι οι πρώτες ίσες σχέσεις που δημιουργούν τα παιδιά, μετά από την σχέση με τα αδέρφια τους, μέσα από τις οποίες μαθαίνουν να διαπραγματεύονται και να υποχωρούν, να μοιράζονται και να διεκδικούν, να χαίρονται αλλά και να απογοητεύονται. 

Τα παιδιά τον πρώτο χρόνο της ζωής τους παίζουν μόνα τους ή με την μητέρα τους και δεν χρειάζονται άλλα παιδιά σαν συντρόφους στο παιχνίδι.

Σταδιακά όμως, καθώς ένα παιδί μεγαλώνει, χρειάζεται να γνωρίσει και να κάνει φίλους.

Για τα μικρά παιδιά η συμβολή του παιχνιδιού στην εξέλιξη της κοινωνικότητάς τους είναι καθοριστικής σημασίας.

Μέσα από το παιχνίδι τα παιδιά γνωρίζονται και με βάση τα κοινά ενδιαφέροντά τους δημιουργούν σχέσεις φιλίας.

Στις μικρές αυτές ηλικίες, οι γονείς χρειάζεται να βοηθήσουν τα παιδιά τους, δημιουργώντας τις κατάλληλες ευκαιρίες για να βρεθούν και να παίξουν με τους συνομήλικούς τους.

Στην εφηβεία

Για τα μεγαλύτερα παιδιά, ειδικά στην περίοδο της εφηβείας, όταν οι σχέσεις με την οικογένεια αλλάζουν, οι φίλοι είναι απολύτως απαραίτητοι, καθώς οι έφηβοι αναζητούν ένα σωσία να ταυτιστούν μαζί του, να μοιραστούν τις δυσκολίες τους, να βρουν υποστήριξη και να προχωρήσουν στη ζωή τους.

Σε αυτές τις ηλικίες οι γονείς έχουν έναν πιο διακριτικό ρόλο, παρατηρούν τα παιδιά τους, προσπαθούν να συζητούν μαζί τους για τις παρέες τους και να λένε την γνώμη τους, ακόμα και αν αυτή δεν λαμβάνεται υπόψη.  

Σε όποια ηλικία όμως και αν είναι τα παιδιά, υπάρχουν κάποιες αξίες, τις οποίες θα πρέπει να έχουν «διδαχθεί» από τους γονείς τους, ώστε να μπορέσουν τελικά να επενδύσουν σε μία φιλία.

Η εμπιστοσύνη είναι μία ουσιώδης αξία στην ιστορία της φιλίας και αυτό μπορεί να ακούγεται απλό αλλά δεν είναι.

 Στην καθημερινότητα βλέπουμε ότι συχνά οι ενήλικες που βρίσκονται γύρω από τα παιδιά, ακόμα και οι γονείς τους, δεν κρατούν τον λόγο τους, οι υποσχέσεις που δίνονται παραβιάζονται και έτσι δημιουργείται στα παιδιά μια ανασφάλεια για τις σχέσεις τους με τους άλλους.

Αν κάποιος δεν έχει μάθει να εμπιστεύεται, δεν μπορεί να κάνει αληθινούς φίλους. 

Επιπλέον, έχει σημασία αν οι ίδιοι οι γονείς θεωρούν σημαντική την αξία της φιλίας στην διάρκεια της ζωής.

Έχουν παρέες; Καλούν φίλους στο σπίτι;

Έχουν βιώσει τα παιδιά αυτό το άνοιγμα στην ζωή χωρίς καχυποψία, που θα τα βοηθήσει και θα τους δείξει τον δρόμο να κάνουν και εκείνα το ίδιο; 

Η οικογένεια λοιπόν, δίνει τις αρχές, τις αξίες, τα ιδανικά και τα πρότυπα στα παιδιά.

 Βαρβάρα Ξυδού, Οικογενειακή Σύμβουλο, Επιστημονική Συνεργάτη Τμήματος Ψυχολογικής Υποστήριξης για το Παιδί και την Οικογένεια

ygeianews.gr

Πώς θα δυναμώσουν τα οστά του παιδιού;

Υπάρχουν τρόποι να εξασφαλίσετε ότι τα οστά του παιδιού σας είναι δυνατά 

Η υιοθέτηση καλών συνηθειών όπως η σωστή διατροφή και η σωματική δραστηριότητα συμβάλλει σημαντικά στην προώθηση της υγείας των οστών των παιδιών. Θυμηθείτε, τα παιδιά σας σας παρακολουθούν στενά. Έτσι, οι συνήθειές σας, τόσο οι καλές όσο και οι κακές, επηρεάζουν καθοριστικά τη συμπεριφορά τους. Με λίγα λόγια, ο καλύτερος τρόπος για να ενθαρρύνετε καλές συνήθειες στα παιδιά σας είναι με το να είστε πρώτα ένα καλό πρότυπο.

Η διατροφή και η άσκηση παίζουν σημαντικό ρόλο

Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να ενθαρρύνετε τη σωστή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Μπορείτε να το κάνετε αυτό προετοιμάζοντας υγιεινά γεύματα και σνακ και περιορίζοντας το χρόνο μπροστά στις οθόνες. Ακόμη και τώρα που οι χώροι άθλησης είναι κλειστοί λόγω πανδημίας μπορείτε να ενθαρρύνετε τα παιδιά να βγαίνουν για περπάτημα, να βγάζουν βόλτα τον σκύλο και να γυμνάζονται από το σπίτι.

Κατά την προετοιμασία των γευμάτων, φροντίστε να συμπεριλάβετε πολλές τροφές πλούσιες σε ασβέστιο και βιταμίνη D.

Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα παιδιά δεν λαμβάνουν αρκετό ασβέστιο από τη διατροφή τους ώστε να διασφαλίσουν τη βέλτιστη οστική μάζα. Για παράδειγμα, ένα ποτήρι γάλα παρέχει περίπου 300 mg ασβεστίου, το οποίο είναι μόνο το ένα τέταρτο περίπου της συνιστώμενης πρόσληψης για τους εφήβους. Για τα παιδιά που δεν πίνουν γάλα, δοκιμάστε τυριά, γιαούρτι, χυμούς εμπλουτισμένους με ασβέστιο και δημητριακά, καθώς και πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Εάν ανησυχείτε για την πρόσληψη ασβεστίου του παιδιού σας, μιλήστε με τον παιδίατρο, ο οποίος θα είναι σε θέση να σας προτείνει λύσεις.

Θα πρέπει επίσης να μιλήσετε στα παιδιά σας για την υγεία των οστών τους και για το τι μπορούν να κάνουν ώστε να τα ενισχύσουν.

Συζητήστε τη σημασία της διατροφής και της άσκησης. Εκτός από τη λήψη επαρκών ποσοτήτων ασβεστίου και βιταμίνης D, οι έφηβοι θα πρέπει να γυμνάζονται μία ώρα την ημέρα. Αυτό μπορεί να σημαίνει χορό (ακόμη και στο σπίτι), περπάτημα ή τρέξιμο.

Ωστόσο, η υπερβολική άσκηση, ειδικά σε συνδυασμό με μια περιοριστική δίαιτα, θέτει επίσης σε κίνδυνο την υγεία των οστών. Εάν το έφηβο παιδί σας γυμνάζεται υπερβολικά ή φαίνεται ότι είναι επιρρεπές σε τραυματισμούς, καλό θα ήταν να συζητήσετε με το γιατρό του σχετικά με τις ανησυχίες σας και να δείτε εάν συνιστάται η μείωση της σωματικής δραστηριότητας.

imommy.gr

Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια! / Έκδοση φιλική προς τα παιδιά

Μάθε τη Σύμβαση με απλά λόγια! 

Αυτά είναι τα δικαιώματά σου! 

Αν δεν τα γνωρίζεις, δεν θα ξέρεις ότι παραβιάζονται, γι' αυτό άρχισε να ερευνάς!

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να μάθετε τι γίνεται στην καρδιά του παιδιού σας

Από Λίζα Βάρβογλη

Είναι τόσο εύκολο να ξέρουμε τι συμβαίνει στο παιδί μας, όταν αυτό είναι μικρής ηλικίας. Τα μικρά παιδιά συνήθως μιλάνε για τη μέρα τους, κάνουν ερωτήσεις και βασίζονται στους γονείς τους για τα περισσότερα θέματά τους. 

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, γίνονται πιο επιφυλακτικά και κρατάνε περισσότερα πράγματα για τον εαυτό τους. 

Πώς μπορείτε λοιπόν να κρατήσετε ανοιχτές τις γραμμές επικοινωνίας με το παιδί σας και να ξέρετε τι γίνεται στην καρδιά του; 

Εδώ σας δίνω τέσσερις βασικές ιδέες που μπορείτε να ξεκινήσετε εφαρμόζοντας ήδη από το δημοτικό σχολείο, ώστε όταν το παιδί σας φτάσει στην εφηβεία να είναι απλώς φυσιολογικό ότι έχετε αυτό το στυλ επικοινωνίας. Αν πάλι το παιδί σας είναι ήδη στην εφηβεία, μην ανησυχείτε, ποτέ δεν είναι αργά για να μάθετε τι γίνεται στην καρδιά και το μυαλό του.

1. Αποσυνδεθείτε (από τα ηλεκτρονικά) και Συνδεθείτε (συναισθηματικά)
Πολλές φορές οι γονείς ξεχνιούνται με το κινητό τους, το τάμπλετ τους, ή κάποιο άλλο ηλεκτρονικό ‘εργαλείο’ ζωής και όταν το παιδί τους μπαίνει στο σπίτι το χαιρετάνε χωρίς καν να σηκώσουν τα μάτια τους από αυτό που κάνουν. Έτσι όμως, ο γονιός χάνει πολλές πληροφορίες. 

Η πολύ απλή κίνηση του να σηκώσει το κεφάλι από το κομπιούτερ ή το κινητό και να κοιτάξει το παιδί του στα μάτια προσφέρει πολλές πληροφορίες: το παιδί μπορεί να έρθει στο σπίτι και να δείχνει αγχωμένο, στεναχωρημένο, θυμωμένο, φουρτουνιασμένο… 

Αν δεν πει κάτι, ο γονιός που ασχολείται με τα ηλεκτρονικά του δε θα αντιληφθεί τίποτα και θα χάσει μια σημαντική στιγμή επικοινωνίας και επαφής με το παιδί του. Αποσυνδεθείτε λοιπόν από τα ηλεκτρονικά και συνδεθείτε με το παιδί σας συναισθηματικά.

2. Δείξτε γνήσιο ενδιαφέρον
Κάντε ερωτήσεις που ‘σηκώνουν συζήτηση’ και δεν απαντιούνται με ένα απλό ναι ή όχι. Πολλοί γονείς φοβούνται να κάνουν ερωτήσεις στα παιδιά τους επειδή πιστεύουν ότι το παιδί τους θα θυμώσει μαζί τους ή δε θα τους απαντήσει. 

Πράγματι, ένας έφηβος μπορεί να μην απαντήσει (όχι από κακία, αλλά επειδή θέλει να κρατήσει την ιδιωτικότητά του και την αίσθηση ότι είναι κύριος του εαυτού του), αλλά σίγουρα καταγράφει το γεγονός ότι ο γονιός του κάνει ερωτήσεις. 

Γιατί είναι σημαντικό αυτό; 

Επειδή δείχνει ότι ο γονιός ενδιαφέρεται. Άσχετα αν το παιδί απαντήσει ή όχι. 

Ξεκινήστε με γενικές ερωτήσεις, που δεν απειλούν την αίσθηση αυτονομίας του παιδιού σας και δεν το κάνουν καχύποπτο. 

«Πώς ήταν η μέρα σου σήμερα;», 

«Με ποιους έπαιξες;», 

«Με ποια παιδιά σου αρέσει να κάνεις παρέα;», 

«Έγινε κάτι ενδιαφέρον στην τάξη σου σήμερα;», 

«Ποιος από τους φίλους σου έχει την περισσότερη πλάκα;», 

«Αν είχες να πας στη δουλειά σήμερα, τι είδους εργασία θα διάλεγες;» κλπ. 

Είναι σημαντικό να κάνετε ερωτήσεις που δεν έχουν σωστή ή λάθος απάντηση, ώστε το παιδί να μπορεί να απαντήσει άνετα. Μπορείτε να απαντήσετε κι εσείς στις ίδιες ερωτήσεις! Το σημαντικότερο! Η καλύτερη ώρα συζήτησης για τους προεφήβους και τους εφήβους είναι το βράδι στο κρεβάτι πριν κοιμηθούν. Εκείνη την ώρα πέφτουν οι άμυνες, χαλαρώνουν και η παρουσία της μαμάς δίπλα τους τους θυμίζει ζεστές στιγμές από μικρότερες ηλικίες, οπότε είναι πιθανότερο να ανοιχτούν για συζήτηση. Εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία!

3. Μάθετε να ακούτε
Η έκφραση «έχουμε δυο αυτιά και ένα στόμα για να ακούμε δυο φορές περισσότερο απ’ όσο μιλάμε» ισχύει ιδιαίτερα στην επικοινωνία γονιών-παιδιών! 

Τις περισσότερες φορές οι γονείς των προεφήβων και των εφήβων εξακολουθούν να επικοινωνούν με το παιδί τους όπως όταν αυτό ήταν σε μικρότερη ηλικία: του κάνουν ερωτήσεις, επιμένουν να πάρουν μια απάντηση, λένε στο παιδί ότι κάνει λάθος (σε ζητήματα υποκειμενικά, όπως στις προτιμήσεις τους στη μουσική, ταινίες, ντύσιμο), το διακόπτουν, το νουθετούν, το προσβάλλουν και προσπαθούν να βρουν λύσεις ή να υποδείξουν στο παιδί τους τι πρέπει να κάνει. 

Όλα αυτά λειτουργούν πολύ ωραία με παιδιά μικρότερης ηλικίας, αλλά από την προεφηβεία και μετά αυτό δεν ισχύει! 

Σε μεγαλύτερες ηλικίες το παιδί θέλει ένα δεκτικό ακροατήριο, έναν γονιό που ακούει και δείχνει κατανόηση, χωρίς να σπεύδει να λύσει το πρόβλημα του παιδιού. Ο γονιός πρέπει να στηρίξει το παιδί και να το βοηθήσει να επεξεργαστεί μόνο του αυτό που το απασχολεί. Το τελευταίο που θέλει το παιδί είναι να ακούσει τον γονιό να του λέει «είδες που σου τα έλεγα;» ή «αυτό που πρέπει να κάνεις είναι…».

4. Καλλιεργήστε την ιδιότητα της υπομονής
Οι περισσότεροι γονείς χάνουν το παιχνίδι της επικοινωνίας με το παιδί τους επειδή δεν ξέρουν να περιμένουν! 

Είτε χάνουν την υπομονή τους και λένε στο παιδί τους «Αυτά είναι σαχλαμάρες! 

Άντε να ασχοληθείς με τα μαθήματά σου!» είτε σπεύδουν να δώσουν οι ίδιοι λύση στο πρόβλημα του παιδιού τους και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. 

Στην πρώτη περίπτωση, ο γονιός ακυρώνει το παιδί του όταν του λέει ότι «αυτά είναι σαχλαμάρες». Ίσως για τον γονιό να μην είναι κάτι σημαντικό, αλλά για το παιδί του είναι, άρα και ο γονιός θα πρέπει να το αντιμετωπίσει έτσι. 

Εξίσου λανθασμένο είναι να προσπαθεί ο γονιός να λύσει το πρόβλημα του παιδιού του. Έτσι δίνει το μήνυμα στο παιδί του ότι είναι ανίκανο και ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τη ζωή του. 

Όταν όμως ο γονιός έχει την υπομονή να ακούσει προσεκτικά τι έχει να του πει το παιδί του, χωρίς να το κρίνει και να το κατακρίνει, αλλά βοηθώντας το να επεξεργαστεί το πώς νιώθει και τα δεδομένα της κατάστασης, όταν το στηρίζει και το ενθαρρύνει, τότε το παιδί μπορεί να σταθεί στα πόδια του και να αντιμετωπίσει τα θέματα που το απασχολούν.

varvogli
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι πρέπει να ξέρετε για τον φανταστικό “φίλο” του παιδιού σας

Δεν έχουν όλα τα παιδιά κάποιον φανταστικό φίλο αλλά, για όσα έχουν, οι επιστήμονες λένε πως ο φανταστικός φίλος εκτός από «παρέα» στο παιχνίδι αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο ανάπτυξης.

Οι φανταστικοί φίλοι εμφανίζονται συνήθως στα προσχολικά χρόνια, και βοηθούν τα παιδιά να αναπτύξουν την ικανότητα να καταλαβαίνουν πως άλλοι άνθρωποι έχουν άλλες συνήθειες, χαρακτήρα και προοπτικές και να ασκούν μια αυξανόμενη ικανότητα να εξετάζουν και να ανταποκρίνονται σε απρόβλεπτα γεγονότα («Τι γίνεται αν…;»). Βοηθούν επίσης τα παιδιά να εξασκήσουν σημαντικές κοινωνικές και λεκτικές δεξιότητες. Το να έχει το παιδάκι σας φανταστικούς φίλους δεν διαφέρει από το παιδί που προσποιείται ότι είναι δάσκαλος ή γιατρός. Είναι απλώς μια άλλη μορφή προσποιητικού παιχνιδιού, η οποία αποτελεί ένα κρίσιμο αναπτυξιακό ορόσημο.

Για τα πιο πολλά παιδιά ο φανταστικός τους φίλος έχει σύντομη «ζωή» και γρήγορα ξεχνιέται. Άλλα παιδιά διατηρούν τους φανταστικούς τους φίλους μέχρι περίπου την ηλικία των 8 ετών (κάποιες φορές και περισσότερο). Η Τέιλορ προτείνει : «Αντί να ενοχλείσθε από αυτή τη συμπεριφορά και να τρομάζετε, προσπαθήστε να την αγκαλιάσετε. Τα παιδιά με φανταστικούς φίλους δεν είναι πιο έξυπνα από τα άλλα- αυτό είναι ένας μύθος- όμως είναι ιδιαίτερα δημιουργικά και εάν αυτή η δημιουργικότητα καλλιεργηθεί με τον σωστό τρόπο μπορεί να δημιουργήσει έναν ενήλικα με εξαιρετική προσωπικότητα».

Μπορεί να παρατηρήσετε ότι ο φανταστικός φίλος του παιδιού σας συμπεριφέρεται ως… χούλιγκαν και καθοδηγεί το παιδί σας να έχει κακή συμπεριφορά ή κατά λάθος να σπάει πράγματα. Τα παιδιά με φανταστικούς φίλους τους χρησιμοποιούν για να ασφαλίσουν τα όρια του κόσμου τους, να καθορίσουν τί είναι σωστό και τι λάθος με τρόπο που να αποκαλύπτει τις συνέπειες των πράξεων τους αλλά την ίδια ώρα να τα προστατεύει από αυτές. Δεν λέρωσε το παιδί σας κατά λάθος το χαλί – το έκανε ο φίλος του. (Τι θα συμβεί στον φίλο του;) Δεν πιστεύουν ότι η μαμά είναι στρίγγλα- ο φίλος τους το πιστεύει. Τι κάνετε τώρα; Εάν ο φανταστικός φίλος του παιδιού σας σπάσει ένα πιάτο, δεν έχει νόημα να αναγκάσετε το παιδί σας να παραδεχτεί τη δική του ενοχή, θα σας πει ψέματα. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιήστε τις ευκαιρίες για να ενισχύσετε τα μαθήματα και τις οικογενειακές αξίες που προσπαθείτε να ενσταλάξετε στο παιδί σας. Ζητήστε από το παιδί σας να θυμίσει στον φανταστικό φίλο να κρατάει το πιάτο με τα δύο χέρια και, στη συνέχεια, προτείνετε στο παιδί σας να τον βοηθήσει να καθαρίσει το χάος. Εάν ο φανταστικός φίλος σας αποκαλεί «στρίγγλα» ζητήστε από το παιδί σας να του πει ότι η γλώσσα αυτή δεν είναι αποδεκτή στο σπίτι σας.

Για το παιδί, η «φιλία» αυτή μπορεί να είναι ένας μηχανισμός αντιμετώπισης καταστάσεων ή ένας τρόπος επεξεργασίας μαθημάτων και συμβουλών, για τους γονείς είναι ένα παράθυρο στη συναισθηματική κατάσταση και την ανάπτυξη των παιδιών.

Πηγή: ygeiamou.gr

thestival.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

 

Πώς η σχέση με τον πατέρα μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός παιδιού

Τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ξεκάθαρα ότι η ενεργή και συνεπής θετική παρουσία του πατέρα κάνει μεγάλη, θετική διαφορά στην ανάπτυξη και την κοινωνικοποίηση των παιδιών.

Όταν ασχολείσαι με τον γιο ή την κόρη σου, τους στέλνεις ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Θέλω να είμαι ο πατέρας σου. Ενδιαφέρομαι για σένα. Απολαμβάνω την παρέα μαζί σου. Εσύ και εγώ έχουμε μία σχέση που είναι σημαντική για μένα.

Βεβαίως, το πώς συμπεριφέρεται ο πατέρας ως γονιός επιδρά σημαντικά στον τρόπο με τον οποίο κοινωνικοποιούνται τα παιδιά του. Οι μπαμπάδες που έχουν μία λογική, συνεπή, τρυφερή και συναισθηματική προσέγγιση όταν καθοδηγούν τα παιδιά τους, μεγαλώνουν παιδιά με ανεπτυγμένες ικανότητες, σωματικές, πνευματικές και συναισθηματικές. Μπαμπάδες που δεν δείχνουν αγάπη στα παιδιά τους και είναι απόμακροι ή/και αυταρχικοί μαζί τους, μεγαλώνουν παιδιά που είναι εξαρτημένα, απομονωμένα, και αγχωτικά.

Τα οφέλη της συμμετοχής του πατέρα

Η ενεργή συμμετοχή του πατέρα στη ζωή του παιδιού βελτιώνει την πνευματική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Τα παιδιά μπορούν να «δεθούν» με τους μπαμπάδες τους όσο και με τις μαμάδες. Το δέσιμο με τους γονείς παρέχει στο παιδί μία δυνατή σχέση για όλη του τη ζωή και μία ασφαλή βάση για να αντιμετωπίσει τον έξω κόσμο.

Ο ρόλος του πατέρα είναι σημαντικός και έχει βαθιά επιρροή στην κοινωνική, συναισθηματική και νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Οι μπαμπάδες δεν πρέπει να συγκρίνονται με τις μαμάδες, ούτε να θεωρούνται «αναπληρωματικοί» της μητέρας. Οι μαμάδες και οι μπαμπάδες αλληλεπιδρούν με τα παιδιά με διαφορετικούς και μοναδικούς τρόπους. Αυτοί οι ρόλοι δεν είναι ίδιοι, ούτε εναλλασσόμενοι. Ο κάθε ένας έχει την δική του συνεισφορά.

Έρευνες καταδεικνύουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με ένα πατέρα που συμμετέχει ενεργά στη ζωή τους απολαμβάνουν πολλά οφέλη, τα οποία συνεχίζονται για όλη τους τη ζωή:

• Έχουν καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο
• Δημιουργούν καλύτερες σχέσεις
• Έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση
• Όταν ενηλικιωθούν, έχουν καλύτερες δουλειές και πιο επιτυχημένες καριέρες
• Είναι συναισθηματικά πιο ώριμα και ισορροπημένα
• Έχουν λιγότερο παραβατική συμπεριφορά

Πατέρας και παιχνίδι

Οι μπαμπάδες παίζουν διαφορετικά με τα παιδιά τους, με πιο έντονες δραστηριότητες που απαιτούν μεγαλύτερη συμμετοχή του σώματος. Χρησιμοποιούν περισσότερη σωματική επαφή και αφιερώνουν περισσότερο από τον χρόνο με τα παιδιά στο παιχνίδι (κατά μέσο όρο 40% σε σχέση με 20% των μαμάδων). Οι μαμάδες συνήθως εντάσσονται αυτόματα στο επίπεδο του παιχνιδιού του παιδιού, αφήνοντας το να διευθύνει εκείνο το παιχνίδι. Αντίθετα, οι μπαμπάδες είναι πιο πιθανό να αναλάβουν αρχηγικό ρόλο στο παιχνίδι.

Ενθαρρύνουν περισσότερο την ομαδικότητα και προτρέπουν τα παιδιά να πειραματιστούν με νέα παιχνίδια, να αναπτύξουν νέες δεξιότητες, να ανταγωνιστούν, και να επεκτείνουν τα όρια των γνώσεων και των δυνατοτήτων τους. Τα παιδιά χρειάζονται και τους δύο τρόπους παιχνιδιού και αλληλεπίδρασης: χρειάζονται την ευκαιρία να κατευθύνουν και να ηγούνται εκείνα, αλλά και την ώθηση να δοκιμάσουν τις δυνατότητες τους και να τις επεκτείνουν.

Όταν οι μαμάδες νουθετούν τα παιδιά, έχουν την τάση να προσαρμόζουν την τιμωρία στην παρούσα κατάσταση του παιδιού. Ένας πατέρας είναι πιο σύνηθες να εφαρμόζει την πειθαρχία με κανόνες. Οι μαμάδες προσφέρουν στα παιδιά μεγαλύτερη ευελιξία και διατρέχουν το ρίσκο να μπουν σε διαπραγμάτευση διαρκείας. Οι μπαμπάδες προσφέρουν στα παιδιά προβλεψιμότητα, αλλά διατρέχουν το ρίσκο να γίνουν άκαμπτοι. Οι μαμάδες -συνήθως- προσφέρουν περισσότερη κατανόηση, ενώ οι μπαμπάδες περισσότερη συνέπεια.

Τι σημαίνει να συμμετέχεις ενεργά;

Ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά των μπαμπάδων που ασχολούνται ενεργά με την ανατροφή των παιδιών τους:

• Συμμετέχουν στα μικρά, καθημερινά γεγονότα της ζωής των παιδιών τους
• Δείχνουν την αδιαμφισβήτητη αγάπη τους, επικοινωνώντας με τα λόγια τους, την τρυφερότητα τους, το χαμόγελό τους και τις πράξεις τους σε κάθε παιδί πόσο μοναδικό είναι. Οι μπαμπάδες πρέπει να μεταδίδουν στα παιδιά τους το αίσθημα ότι η αγάπη τους προς αυτά είναι άνευ όρων και θα κρατήσει για πάντα, ό,τι και να γίνει.
• Στηρίζουν τα παιδιά τους – οικονομικά, συναισθηματικά, πνευματικά, πρακτικά και κοινωνικά. Είναι περήφανοι που είναι μπαμπάδες των παιδιών τους.
• Πειθαρχούν τα παιδιά τους κατάλληλα, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και την προσωπικότητα του κάθε παιδιού. Με το να μαθαίνουν στα παιδιά τους την πειθαρχία, με αγάπη και σεβασμό, τα βοηθούν να κοινωνικοποιηθούν σωστά, με θετικό τρόπο.
• Οργανώνουν το πρόγραμμα τους με τέτοιο τρόπο ώστε τακτικά να αφιερώνουν χρόνο αποκλειστικά στα παιδιά τους: είτε για να πάνε μαζί σε ένα θέαμα (αθλητικό, καλλιτεχνικό), είτε για να διαβάσουν μαζί ένα βιβλίο, να παίξουν, να κάνουν μαζί κάποιες δουλειές ή και απλά να χαλαρώσουν και να κάνουν παρέα.
• Προσφέρουν συνέπεια και σταθερότητα στη ζωή των παιδιών τους, δημιουργώντας ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον στο οποίο τα παιδιά μπορούν να βασίζονται κάθε μέρα.

Έχει σημασία ο χρόνος να είναι ποιοτικός. Η έμφαση δεν είναι μόνο στο πόσο χρόνο περνάς με το παιδί σου αλλά και στο τι κάνεις μαζί του. Όταν είστε μαζί, είναι το παιδί το κέντρο της προσοχής σου ή απλά προσπαθείς να το κρατήσεις απασχολημένο όσο εσύ ασχολείσαι με άλλα πράγματα; Κάνετε μαζί κάτι που αρέσει και στους δύο; Έχεις την απαραίτητη ενέργεια που χρειάζεσαι για τις ώρες που έχεις κανονίσει να περάσεις με τα παιδιά σου;

Εξίσου σημαντικό είναι να μην συγχέεται η προσφορά με την αγάπη. Παρόλο που, προφανώς, η παροχή κατάλληλης τροφής, ένδυσης και στέγης είναι απαραίτητα για να φροντίσει κανείς ένα παιδί, αυτό που το παιδί χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο από τους γονείς του είναι η αγάπη, η ασφάλεια, το ενδιαφέρον και η υποστήριξή τους.

psychologynow.gr

aparaskevi-images.gr

A ball for all: Μια μπάλα που θέλει να κουδουνίσει σε κάθε σχολείο και κάθε σπίτι τυφλού παιδιού

Παιδί, ποδόσφαιρο και αναπηρία. 

Μια παγκόσμια καμπάνια που έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα, έχει ήδη μοιράσει 3.500 μπάλες σε 131 χώρες, σε πέντε ηπείρους και ο εμπνευστής της ιδέας, Ηλίας Μάστορας, μιλάει στο Sputnik.

Πώς γίνεται μια τυχαία συνάντηση με ένα τρίχρονο παιδί να μπορεί να προσφέρει εκατομμύρια χαμόγελα σε κάθε γωνιά του πλανήτη; Και όμως γίνεται...

Ο Ηλίας Μάστορας είναι διεθνής διαιτητής στο ποδόσφαιρο τυφλών και επαγγελματίας εκπαιδευτής νέων στη μη τυπική εκπαίδευση, ενώ τόσο το 2004 όσο και το 2008 συμμετείχε στους τελικούς του αθλήματος στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, έπειτα ήταν υπεύθυνος διαιτησίας σε όλο τον κόσμο και με αυτήν του την ιδιότητα πήγε και στο Ρίο.

Η συνάντηση με τον τρίχρονο Λέανδρο

Παρότι όλα αυτά τα χρόνια συναναστρεφόταν με ανθρώπους με οπτική αναπηρία, όταν συνάντησε ένα μικρό παιδί, τον τρίχρονο Λέανδρο, του ήρθε η έμπνευση.

«Η σχέση μου με το ποδόσφαιρο τυφλών ξεκίνησε από το 1995, αλλά πριν τρία χρόνια είχα γράψει ένα σκακιστικό παραμύθι τη "Βέρα, η Μαγική Σκακιέρα" και αφού το είχαμε τυπώσει για βλέποντες, το είχαμε και σε γραφή Braille για τα τυφλά παιδιά. 

Από τη σχολή τυφλών μου είπαν πως τα παιδιά που είναι μικρότερης ηλικίας, των έξι ετών, δεν γνωρίζουν το αλφάβητο και έπρεπε να κάνουμε μια θεατρική αφήγηση του παραμυθιού. 

Πήγα στο στούντιο στη σχολή τυφλών και με περίμενε μια έκπληξη, ο τρίχρονος Λεάνδρος. 

Ένα παιδί που γεννήθηκε με όραση σε μια οικογένεια βλεπόντων, αλλά λόγω προβλήματος υγείας είχε χάσει την όρασή του. 

Ο Λεάνδρος είπε έναν γρίφο από το παραμύθι και για να τον ευχαριστήσω του έδωσα μια μπάλα ενηλίκων του ποδοσφαίρου τυφλών. 

Όμως, αυτή η μπάλα ζυγίζει πάνω από μισό κιλό. Έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα να δημιουργηθεί μια πιο μικρή, πιο ελαφριά μπάλα για να παίζουν όλα τα παιδιά. 

Όλα αυτά έγιναν το 1996 και ο Λέανδρος είναι πάντα ο πρωταγωνιστής στα βίντεο. Πλέον, είναι στη δευτέρα δημοτικού. Είναι γλυκύτατος και είναι ένα αστέρι» αναφέρει ο Ηλίας Μάστορας στο Sputnik.

«Θέλουμε να φτάσουμε την μπάλα σε όλο τον κόσμο»

Η παγκόσμια καμπάνια «A Ball for All» έχει ως στόχο τη δωρεάν διανομή μπαλών και για τυφλά παιδιά. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να βλέπεις παιδιά να παίζουν όλα μαζί παρέα με μια μπάλα. 

Τα τυφλά παιδιά όμως δεν μπορούν να δουν μια μπάλα. Μπορούν ωστόσο να την ακούσουν! Για αυτό φτιάχτηκε μια ειδική ελαφριά μπάλα με κουδουνάκια, για να ακούγεται! 

Και το σπουδαιότερο είναι πως αυτή η μπάλα δεν αγοράζεται αλλά μόνο δωρίζεται» αναφέρει το επίσημο προωθητικό βίντεο της παγκόσμιας καμπάνιας «Μία μπάλα για όλους», με τη φωνή του Γιάννη Σερβετά.

«Είναι μια μοναδική μπάλα σε όλο τον κόσμο. Δεν θέλουμε να την πουλήσουμε. Θέλουμε να φτάσουμε την μπάλα σε όλο τον κόσμο. 

Σε ένα γενικό σχολείο που φοιτεί ένα παιδί με τέτοια αναπηρία, μαζί με άλλα βλέποντα δεν θα μπορεί να παίξει αν δεν έχει αυτή την μπάλα και έτσι δεν θα έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση. 

Επίσης, υπάρχουν και άλλα παιδιά τυφλά σε τόσους χώρους, όπου δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν αυτή τη μπάλα. 

Άρα λοιπόν, δεν έχουν δικαίωμα στο παιχνίδι. Στην Ελλάδα υπάρχουν 175 σχολεία, όπου φοιτούν 550 παιδιά με οπτική αναπηρία» τονίζει ο Ηλίας Μάστορας.

«3.500 μπάλες σε 131 χώρες»
Το 2018, το UEFA Foundation for Children ενέκρινε το πρόγραμμα «Μία μπάλα για όλους» (A Ball for all) έτσι ώστε να δοθούν τέτοιες μπάλες σε όλο τον κόσμο και τα έχει καταφέρει κατά πολύ:
.....

η συνέχεια εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς θα αντιμετωπίσετε τους φόβους του παιδιού σας

Πώς εκφράζει σωματικά ένα παιδί τους φόβους του;
 
Ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο επικρατεί η αγάπη και η φροντίδα των γονέων είναι η βάση για να αντιμετωπίσει το παιδί τους φόβους του.

Συμπτώματα

Είναι πολύ συχνό το φαινόμενο τα παιδιά που αντιμετωπίζουν φοβίες να δυσκολεύονται να τις εκφράσουν λεκτικά και να εκδηλώνουν σωματικά συμπτώματα. Κάποια από αυτά είναι:

• Ταχυπαλμία
• Πονόκοιλος
• Ζαλάδες
• Πονοκέφαλοι
• Τάσεις για λιποθυμίες
• Ρίγη
• Γαστρεντερικές διαταραχές
• Εφίδρωση

Ποιες είναι οι συχνές φοβίες του παιδιού

Οι φοβίες των παιδιών είναι διαφορετικές σε κάθε ηλικία. Τα μικρά παιδιά συνήθως έχουν τη φοβία των ξένων προσώπων και του αποχωρισμού. Τα παιδιά στην εφηβεία, βγάζουν περισσότερες φοβίες επειδή, όταν διένυαν την παιδική τους ηλικία, οι γονείς δεν έδωσαν την απαραίτητη σημασία και διογκώθηκαν σε βάθος χρόνου.

Σε μεγαλύτερη ηλικία έχουν μικροβιοφοβίες, φόβο του αποπροσανατολισμού κ.α. Καθώς το παιδί μεγαλώνει και ωριμάζει είναι φυσιολογικό να μειώνονται οι φόβοι του και μπορεί να τους εκλογικεύει, ώστε να μην επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής του. Εάν όμως οι φοβίες του δεν υποχωρούν, τότε ίσως να έρχεται αντιμέτωπο με μια δύσκολη κατάσταση.

Τρόποι αντιμετώπισης

• Προσπαθήστε να συνδυάσετε τις φοβίες του παιδιού σας με ένα παιχνίδι.
• Συζητήστε με το παιδί σας και βοηθήστε το να εκφράσει τα συναισθήματα του
• Προσπαθήστε να μη δημιουργείτε φόβους στο παιδί από τη δική σας ανησυχία. Π.χ. μη του φωνάζετε ‘’πρόσεχε μη κοπείς με το ψαλίδι’’
• Δώστε λύσεις στο παιδί σας. Εάν π.χ. φοβάται όταν μένει μόνο του στο σπίτι, δείξτε του πως μπορεί να προφυλαχθεί από έναν πιθανό κίνδυνο

Στέλιος Μαντούδης
Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής
Επιστημονικά Υπεύθυνος των Αναπτυξιακών Κέντρων Mandou
www.mandou.gr
newsbomb.gr

Πολυάσχολοι γονείς: Ποιες είναι οι επιπτώσεις στην ψυχολογία του παιδιού

Τι σκέφτονται, πώς αντιδρούν.

Οι περισσότεροι γονείς γνωρίζουν ότι δεν αφιερώνουν όσο χρόνο θα έπρεπε στα παιδιά τους. Θεωρούν όμως ότι και το παιδί από την πλευρά του αντιλαμβάνεται την κατάσταση και το γεγονός ότι ο χρόνος δεν είναι πάντα αρκετός.
Όμως δεν γυρίζει ούτε πίσω.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Μαρίνα Μόσχα Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια ,ας κρατήσουμε στο μυαλό μας πως τα χρόνια περνούν πολύ γρήγορα και από εκεί που αλλάζετε πάνες στο μικρό σας, ξαφνικά μια μέρα θα ξυπνήσετε και θα το δείτε να έχει ανοίξει τα δικά του φτερά μακριά από εσάς για να ασχοληθεί με τη δική του ζωή! 

Τότε, οι ενοχές και οι τύψεις θα είναι μάταιες και δεν θα υπάρξει απάντηση στην ερώτηση «μα πότε μεγάλωσε; Πως πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια;» αλλά ούτε και αναπλήρωση στο κενό που εσείς δημιουργήσατε…

Επιπτώσεις στην ψυχολογία του παιδιού
Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι το παιδί μεγαλώνει με την αίσθηση ότι το σημαντικό στη ζωή μας δεν είναι η ανθρώπινη παρουσία αλλά η δουλειά, οι υποχρεώσεις της, η καθημερινότητα, ακόμα χειρότερα οι δουλειές του σπιτιού, κλπ. Μαθαίνει δηλαδή ότι ανούσια πράγματα είναι πιο σημαντικά από τις ανθρώπινες σχέσεις.

Μαθαίνει ότι το ίδιο δεν είναι σημαντικό, αλλά όλα τα άλλα. Μην ρωτάτε μετά γιατί έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση…
Μπορεί να μην αναπτύξει σωστά τις ικανότητές του, εφόσον ο γονιός δεν ασχολείται μαζί του και το ίδιο δεν γνωρίζει πώς να βρει τι του ταιριάζει καλύτερα ή ακόμα και να μάθει να ακονίζει το μυαλό του και όχι να τα βρίσκει όλα έτοιμα, απλά και διεκπεραιωτικά.

Ο γονιός που ασχολείται με το παιδί του, το μαθαίνει να επιλύει προβλήματα αλλά και συγκρούσεις. Το μαθαίνει να δοκιμάζει και να διαχειρίζεται πιθανές λύσεις σε απλά καθημερινά προβληματάκια, διαφορετικά εκείνο αποσύρεται και χάνεται στο … τίποτα!

Το παιδί φορτώνεται ένα σωρό εξωσχολικές δραστηριότητες για να έχει ο γονιός το χρόνο να κάνει δικά του πράγματα, που μπορεί μεν να είναι αναγκαία και υποχρεωτικά, δεν ευθύνεται όμως το παιδί του γι αυτό.

Μαρίνα ΜόσχαΨυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Αγωγής Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας
newsbomb.gr

Ασφάλεια του παιδιού στη θάλασσα

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ ΑΣΦΑΛΕΣ 

Τα καλοκαιρινά μπάνια στη θάλασσα είναι η χαρά των παιδιών, ταυτόχρονα όμως γεννούν και ανησυχία στους γονείς εξαιτίας των ατυχημάτων που μπορούν να συμβούν στην παραλία. Ακολουθώντας, ωστόσο, ορισμένες απλές αλλά ουσιαστικές οδηγίες που προτείνουν οι ειδικοί -προπονητές κολύμβησης, παιδίατροι ναυαγοσώστες-, μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να παίζει και να κολυμπά με ασφάλεια στη θάλασσα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, να θυμάστε πως πρέπει να κρατάτε την ψυχραιμία σας ό,τι και αν συμβεί στην παραλία!

Ελέγξτε την παραλία
O έλεγχος της παραλίας είναι η μεγαλύτερη υποχρέωσή σας όταν πηγαίνετε για μπάνιο με τα παιδιά. Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι ασφαλές μέρος για κολύμπι είναι πάντοτε αυτό που παρουσιάζει τους λιγότερους κινδύνους. Γι’ αυτό, λοιπόν:
Διαβάζετε τυχόν πινακίδες ή ρωτάτε το ναυαγοσώστη (αν υπάρχει) για τις ιδιαιτερότητες της περιοχής (ρεύματα, βράχια, επικίνδυνα ψάρια, μορφολογία βυθού). Εάν η παραλία δεν είναι οργανωμένη, ενημερωθείτε από τους ντόπιους ή τους άλλους λουόμενους.
Ελέγξτε αν υπάρχει μεγάλη κίνηση σκαφών ή αν γίνονται θαλάσσια σπορ κοντά στην ακτή.
Βλέπετε αν τα νερά είναι καθαρά (η γαλάζια σημαία στην παραλία εγγυάται την ποιότητα των νερών).

Δώστε τους σαφείς οδηγίες
Εάν η θάλασσα έχει βράχια, τότε επισημάνετε στα παιδιά να κολυμπούν σε απόσταση από αυτά. Διαφορετικά, ένα δυνατό κύμα μπορεί να τα σπρώξει προς τα βράχια και να τα τραυματίσει. Ακόμη, ζητήστε από τα μεγαλύτερα παιδιά να βουτούν με τα πόδια και όχι με το κεφάλι, ιδιαίτερα αν δεν γνωρίζετε καλά τα νερά. Για τον ίδιο λόγο, ζητήστε από τα παιδιά να αποφεύγουν τα σπρωξίματα μέσα στο νερό. Τέλος, αν η θάλασσα έχει κύμα, πείτε στα παιδιά να κολυμπούν με την πλάτη προς την ακτή, ούτως ώστε να μην καλυφθούν ξαφνικά από τα κύματα και τρομάξουν.

Θέστε όρια
Ορίστε με σαφήνεια στο παιδί μέχρι πού επιτρέπεται να κολυμπάει, π.χ. «Μέχρι εκείνη τη σημαδούρα». Μπορεί να πάει πιο βαθιά μόνο εάν κολυμπάτε δίπλα του και είστε σίγουροι ότι μπορείτε να το βοηθήσετε. Εάν το παιδί είναι παρορμητικό, να είστε ακόμη πιο αυστηροί στα όρια που θα θέσετε. Επίσης, πρέπει να είστε προσεκτικοί και με τα παιδιά που πηγαίνουν κολυμβητήριο! Oι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι γονείς συχνά υπερεκτιμούν τις ικανότητες των παιδιών τους όταν αυτά πηγαίνουν κολυμβητήριο, με αποτέλεσμα να χαλαρώνουν την επιτήρησή τους.

Να είστε κοντά τους
Τα παιδιά πρέπει να συνοδεύονται από έναν ενήλικο στη θάλασσα. Ποτέ μην τα εμπιστεύεστε σε μεγαλύτερα παιδιά. Επίσης, όσο πιο μικρό είναι το παιδί, τόσο πιο κοντά του πρέπει να είστε. Στα μικρά παιδιά (π.χ. 3 χρονών) συνιστάται η επίβλεψη αφής - δηλαδή, να μπορείτε να πιάσετε το παιδί ανά πάσα στιγμή απλώνοντας το χέρι σας, ακόμη και αν βρίσκεται στην ακροθαλασσιά.

Πότε να μάθει κολύμπι το παιδί;
Σύμφωνα με τις συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής, τα παιδιά μέχρι τα τέταρτα γενέθλιά τους δεν είναι εξελικτικά έτοιμα να κάνουν μαθήματα κολύμβησης. Μέχρι τότε, ωστόσο, μπορούν να συμμετέχουν σε προγράμματα κινητικής αγωγής στο νερό (π.χ. baby swimming). Ωστόσο, οι γονείς δεν πρέπει να εφησυχάζουν ότι το παιδί τους είναι ασφαλές στο νερό επειδή έχει συμμετάσχει σε τέτοιου είδους μαθήματα!

Το παιδί παρασύρθηκε από τα κύματα!
Εάν πρόκειται για μικρό παιδί (π.χ. 2-3 χρονών), μπαίνετε αμέσως στη θάλασσα και το βγάζετε έξω. Εάν όμως το παιδί έχει παρασυρθεί στα βαθιά, το βοηθάτε μόνο εφόσον ξέρετε τον τρόπο. Oι ναυαγοσώστες επισημαίνουν ότι ο βασικός κανόνας της διάσωσης είναι ότι ποτέ δεν προσεγγίζει ο διασώστης το θύμα σώμα με σώμα. Πάντοτε του δίνει κάτι να πιαστεί (π.χ. ένα σκοινί, μια πετσέτα, ένα αναποδογυρισμένο κουβαδάκι, μια σανίδα), ώστε να το τραβήξει έξω. Εάν το παιδί έχει χάσει τις αισθήσεις του, δώστε του τις πρώτες βοήθειες
Ξαπλώστε το στην άμμο και καλέστε αμέσως για βοήθεια (το ναυαγοσώστη ή το 112).
Βάζετε το πρόσωπό σας κοντά στη μύτη και το στόμα του για να δείτε αν αναπνέει.
Εάν αναπνέει, το γυρίζετε στο πλάι (πλάγια θέση ασφαλείας) και περιμένετε να συνέλθει, παρακολουθώντας το μέχρι να έρθει η βοήθεια.
Εάν δεν αναπνέει, τότε βάζετε το ένα σας χέρι στο μέσο του στέρνου κάτω από τη νοητή γραμμή που σχηματίζουν οι θηλές και κάνετε 30 μαλάξεις μετρώντας ως εξής: «και 1, και 2, και 3… και 30». Κάθε 30 μαλάξεις κάνετε δύο τεχνητές αναπνοές: Ανασηκώνετε το πιγούνι του παιδιού, κλείνετε τη μύτη του και ανοίγετε το στόμα του. Εισπνέετε βαθιά και εκπνέετε στο στόμα του. Στη διάρκεια ενός λεπτού πρέπει να επαναλάβετε τρεις φορές αυτή τη διαδικασία. Σταματάτε μόνο αν το παιδί συνέλθει ή έρθει η βοήθεια.

Να φάει ένα σάντουιτς
Τα παιδιά πρέπει να μπαίνουν στο νερό όταν έχει τελειώσει η διαδικασία της πέψης, δηλαδή τέσσερις ώρες μετά το γεύμα (τόσες ώρες χρειάζονται για την πέψη ενός γεύματος με κρέας). Διαφορετικά, υπάρχει πάντα ο σοβαρότατος κίνδυνος της εισρόφησης θαλάσσιου νερού στους πνεύμονες. Για τον ίδιο λόγο, μη δίνετε στο παιδί σάντουιτς ή πολλά φρούτα (που πέπτονται δύσκολα) ενώ κάνει ακόμη μπάνιο. Βέβαια, το τι συνιστά γεύμα προς αποφυγή στην παραλία εξατομικεύεται ανάλογα με την ηλικία και τις διατροφικές συνήθειες κάθε παιδιού, π.χ. ένα απλό σάντουιτς με τυρί μπορεί να αποτελεί πλήρες γεύμα για ένα παιδί δύο χρονών, όχι όμως και για ένα παιδί 11 χρονών. Πάντως, εάν το παιδί φάει κανονικό γεύμα στην παραλία (ακόμη και σε σάντουιτς), δεν πρέπει να ξαναμπεί στο νερό πριν περάσουν 3-4 ώρες.

Μην εμπιστεύεστε τα μπρατσάκια
Ακόμη και αν τα παιδιά φορούν μπρατσάκια ή σωσίβιο, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορείτε να τα αφήσετε χωρίς επίβλεψη στο νερό, επειδή τα φουσκωτά βοηθήματα δεν αποτελούν σωστικά μέσα. Απεναντίας, με ένα ελαφρύ ρεύμα αέρα το παιδί με τα μπρατσάκια μπορεί να παρασυρθεί μακριά μέσα στο νερό. Γι’ αυτό και συστήνουν τα παιδιά να εμπιστεύονται τις δικές τους δυνάμεις. Εάν πάντως θέλετε το παιδί να έχει ένα βοήθημα, προτιμήστε τα κολυμβητικά σωσίβια επίβλεψης ή τα κολυμβητικά γιλέκα (πωλούνται κυρίως σε καταστήματα με αθλητικά είδη).

Τι να πείτε στα παιδιά πριν πάτε στη θάλασσα

• Εάν κάποιο παιδί κινδυνεύει, να φωνάξουν αμέσως έναν ενήλικο ή το ναυαγοσώστη. Να μην επιχειρήσουν να το βοηθήσουν μόνα τους.
• Να μην υπερεκτιμούν τις δυνάμεις τους μέσα στο νερό και να μην απομακρύνονται ποτέ από το σημείο της παραλίας όπου βρίσκεστε.
• Να κολυμπούν πάντα κοντά σας και να μην μπαίνουν ποτέ στο νερό μόνα τους ή χωρίς να σας το πουν.
• Να μη φωνάζουν «βοήθεια» χωρίς λόγο, παρά μόνο όταν έχουν σοβαρό πρόβλημα, π.χ. όταν νιώθουν ότι δεν μπορούν να φτάσουν κολυμπώντας μόνα τους στην ακτή.

Γράφει ο Κέκκος Μάρκου, Παιδίατρος

https://www.xronos.gr/arthra/asfaleia-toy-paidioy-sti-thalassa

Πώς θα προστατέψουμε τα μάτια του παιδιού από τις οθόνες

Αν και οι οθόνες μπορεί να έχουν κάποιες επιπτώσεις στα μάτια των παιδιών, υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε τη ζημιά 

Τα σύγχρονα παιδιά περνούν πολύ χρόνο μπροστά στις οθόνες, με ορισμένους γονείς να ανησυχούν για την ανάπτυξη των παιδιών τους και άλλους να το θεωρούν κάτι το φυσιολογικό, δεδομένης της τεχνολογικής ανάπτυξης. Σε κάθε περίπτωση, αν και οι οθόνες μπορεί να έχουν κάποιες επιπτώσεις στα μάτια των παιδιών, υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να μειώσετε τη ζημιά. 

Μερικά από τα προβλήματα που είναι γνωστό ότι προκαλούν οι οθόνες στους ενήλικες περιλαμβάνουν τη θολότητα, την οπτική κόπωση και την ξηροφθαλμία (επειδή δεν ανοιγοκλείνετε τα μάτια σας τόσο συχνά όταν κοιτάζετε μια οθόνη). Όσον αφορά στα παιδιά, των οποίων τα μάτια ακόμη αναπτύσσονται, μια αμερικανική έρευνα του 2014 διαπίστωσε ότι το 80% των παιδιών ηλικίας 10 έως 17 ετών σημείωσε αίσθημα καύσης, φαγούρα ή κουρασμένα μάτια μετά τη χρήση οθονών, ενώ οι περισσότερες έρευνες δείχνουν ότι τα συμπτώματα αυξάνονται μετά από δύο έως τέσσερις ώρες καθημερινής χρήσης. 

Ακολουθούν ορισμένα βήματα για να προστατέψετε τα μάτια του μικρού σας από τις οθόνες.

*Ρωτήστε το παιδί

Είναι σημαντικό να ρωτήσετε το παιδί πώς αισθάνεται τα μάτια του, λαμβάνοντας υπόψη ότι ενδέχεται να μην αναγνωρίσει ένα πρόβλημα ή να μην είναι σε θέση να το περιγράψει. Μπορεί δηλαδή να αντιμετωπίζει ξηροφθαλμία, αλλά να μην ξέρει τι είναι αυτό, επομένως να μην μπορεί να σας πει ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα. Επίσης, μερικές φορές τα παιδιά υποθέτουν ότι όλοι βλέπουν με τον ίδιο τρόπο.

*Από απόσταση

Δεν είναι ασυνήθιστη εικόνα ένα παιδί να κάθεται ξαπλωμένο μπρούμυτα και να κοιτάζει την οθόνη από πολύ κοντινή απόσταση. Τα μάτια μας συνήθως πρέπει να δουλεύουν πολύ πιο σκληρά όταν κρατάμε τα πράγματα πολύ κοντά. Ενθαρρύνετε το παιδί να βλέπει βίντεο σε μεγαλύτερες οθόνες ή στην τηλεόραση.

*Η σωστή θέση

Επίσης, πρέπει να δώσετε προσοχή στον τρόπο με τον οποίο η οθόνη του παιδιού ρυθμίζεται εργονομικά επειδή πέρα από τα μάτια του, θα μπορούσε επίσης να επιβαρύνει τον αυχένα του. Για παράδειγμα, η καρέκλα θα πρέπει να επιτρέπει τα πόδια του παιδιού να ακουμπούν στο πάτωμα και η οθόνη του υπολογιστή του πρέπει να είναι στο ύψος των ματιών και στο μήκος του βραχίονα.

*Περιορίστε τον χρόνο μπροστά στην οθόνη

Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, αλλά προσπαθήστε να περιορίστε τον χρόνο που περνάει το παιδί μπροστά στις οθόνη. Τα παιδιά ηλικίας έως δύο ετών δεν πρέπει να χρησιμοποιούν καθόλου οθόνες (εκτός ίσως αν κάνουν συνομιλία μέσω βίντεο με τη βοήθεια ενός γονέα) και τα παιδιά ηλικίας δύο έως πέντε ετών θα πρέπει να περνούν όχι περισσότερο από μια ώρα την ημέρα μπροστά στην οθόνη.

*Η σημασία των διαλειμμάτων

Πέρα από τον περιορισμό του χρόνου μπροστά στην οθόνη, καλό είναι το παιδί να απομακρύνεται από την οθόνη τουλάχιστον κάθε μισή ώρα ώστε να κάνουν τα μάτια του ένα διάλειμμα.

*Βγείτε έξω

Στην πραγματικότητα, το να πηγαίνετε σε εξωτερικούς χώρους είναι κάτι το οποίο επίσης μπορεί να βοηθήσει την όραση του παιδιού. Αν και οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο χρόνος μπροστά στην οθόνη οδηγεί σε αύξηση της μυωπίας των παιδιών, υπάρχουν ισχυρότερες ενδείξεις ότι αυτό που θα μπορούσε να φταίει είναι το γεγονός ότι δεν περνούν αρκετό χρόνο εκτός σπιτιού, με τους ειδικούς να υποψιάζονται ότι υπάρχει κάτι στο φυσικό φως που λειτουργεί ευεργετικά για την όραση.

vita.gr

Νταντά του παιδιού σας. Πώς να την διαλέξετε.

Στις σύγχρονες οικογένειες εργάζονται και οι δύο γονείς, με αποτέλεσμα   οι γονείς υποχρεώνονται να αφήσουν την επίβλεψη του παιδιού τους, που πολλές φορές βρίσκεται σε μικρή ηλικία ή ακόμα και σε βρεφική ηλικία, σε κάποιο τρίτο άτομο. Στην  Κύπρο, στην οποία εξακολουθεί η οικογένεια να είναι διευρυμένη με τη συμμετοχή του παππού και της γιαγιάς, ο παππούς και η γιαγιά εξακολουθούν να παίζουν ακόμα πολύ ουσιαστικό ρόλο στη φροντίδα του παιδιού.. Παρ’ όλα αυτά κάποιες φορές οι νέοι γονείς οφείλουν να επιλέξουν κάποιο άτομο που θα επιβλέπει το παιδί τους για μικρό ή για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η εξεύρεση νταντάς (baby sitter) αποτελεί πρόκληση . Χρειάζεται κανείς χρόνο,  μεγάλη προσπάθεια, και προσοχή στην εν λόγω επιλογή, αφού πρέπει να διασφαλιστεί ότι το παιδί θα βρίσκεται σε ικανά χέρια.

Το άτομο αυτό  πρέπει να έχει τα εξής χαρακτηριστικά:

• Ώριμο και φιλικό
• Να διαθέτει την κοινή λογική
• Να διαθέτει πραγματική αγάπη για τα παιδιά

Ο καλύτερος τρόπος είναι να ρωτήσετε ανθρώπους που εσείς εμπιστεύεστε, για να σας συστήσουν κάποιους πιθανούς φροντιστές. Αν όμως μετακομίσατε πρόσφατα στην περιοχή ή αν κατοικείτε στο εξωτερικό μακριά από ανθρώπους που μπορείτε να εμπιστευθείτε, τότε καλό είναι να πάρετε τη γνώμη των συναδέλφων σας, των γειτόνων σας ή να ζητήσετε τη βοήθεια του παιδιάτρου που παρακολουθεί το παιδί και κατοικεί χρόνια στην περιοχή. Αν το παιδί σας πηγαίνει σε παιδικό σταθμό και θέλετε απλά μια νταντά για τις απογευματινές ώρες, τότε η καλύτερη λύση είναι να ζητήσετε από κάποιο που ξέρει το παιδί και εργάζεται στον παιδικό σταθμό.
Πριν αρχίσετε να βλέπετε τις υποψήφιους baby sitters του παιδιού σας ετοιμάστε μια λίστα από ερωτήσεις που θα τους υποβάλετε όπως τις ακόλουθες:

1. Ποια ή εμπειρία του σε σχέση με την επίβλεψη μικρών παιδιών;
2. Πού έχει εργαστεί;
3. Έχει κάποιο δίπλωμα γι’ αυτή τη δουλειά που κάνει;
4. Είναι η αποκλειστική του εργασία ή ασκεί κάποιο άλλο επάγγελμα και ποιο είναι αυτό;
5. Ποια είναι η οικογενειακή του κατάσταση;

Πριν αποφασίσετε να την προσλάβετε καλό είναι να την καλέσετε στο σπίτι να δείτε πώς συμπεριφέρεται στο παιδί σας και ποια είναι η σχέση που αναπτύσσουν. Αν τελικά καταλήξετε σε κάποιο άτομο, τότε  πρέπει να  δώσετε σαφείς οδηγίες πριν την αφήσετε μόνη με το παιδί σας.

Ποιες είναι οι οδηγίες αυτές;

1. Εξηγήστε την καθημερινή ρουτίνα του παιδιού σας, όπως.

1. Πότε τρώει
2. Πότε κοιμάται
3. Πότε διαβάζει

1. Εξηγήστε αν επιτρέπετε στο παιδί σας να χρησιμοποιεί ηλεκτρονικό υπολογιστή και ηλεκτρονικά παιχνίδια. Πόση ώρα επιτρέπεται να παρακολουθεί τηλεόραση και ποια προγράμματα.
2. Δώστε σαφείς οδηγίες αν επιτρέπετε το παιδί σας να παίζει έξω στην αυλή.
3. Πέστε   πού θα βρίσκεστε και σε ποια τηλέφωνα μπορεί να σας μιλήσει (σταθερό και κινητό).
4. Ενημερώστε   από ποια κοντινά πρόσωπα να ζητήσει βοήθεια σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης (π.χ. κάποιος γείτονας).
5.  Γράψετε σε κάποιο σημείο τον τηλεφωνικό αριθμό του κέντρου δηλητηριάσεων και του κέντρου άμεσης δράσης.
6. Εξηγήστε της πώς λειτουργεί ο συναγερμός.
7. Να της δείξετε που βρίσκεται το φαρμακείο του σπιτιού και τι περιλαμβάνει.
8. Αν το παιδί σας πάσχει από κάποιο πρόβλημα υγείας, τότε θα πρέπει να της  δώσετε σαφείς οδηγίες τι να κάνει σε κάθε περίπτωση. Π.χ. αν το παιδί σας έχει αλλεργία, τότε να της εξηγήσετε τι θα πρέπει να κάνει σε μια τέτοια περίπτωση. Οι οδηγίες αυτές θα πρέπει να δοθούν γραπτώς.
9. Αν δε θέλετε να βγαίνει με το παιδί έξω από το σπίτι, τότε να της το κάνετε σαφές.
10. Αν της δώσετε την άδεια να πηγαίνει με το παιδί βόλτα με το αυτοκίνητο, τότε θα πρέπει να κουβεντιάσετε μαζί της τους κανόνες ασφαλείας για το αυτοκίνητο.

Μερικά ΜΗ τα οποία πρέπει να τονίσετε και κάποιες φορές ίσως να αξίζει το κόπο να τις τα δώσετε γραπτώς꞉

• Να ΜΗ δίνει οποιοδήποτε φάρμακο στο παιδί χωρίς τη δική σας προηγούμενη έγκριση.
• Αν έχετε πισίνα στο σπίτι, τότε να ΜΗΝ επιτρέπετε να αφήνει τα παιδιά στη πισίνα.
• Να ΜΗΝ αφήνει το παιδί μόνο ούτε στο σπίτι ούτε έξω από αυτό.
• Να ΜΗΝ ταΐζει τα παιδιά κάτω των 4 χρονών μεποπκόρν , ξηρούς καρπούς, καραμέλες, σταφύλι και οτιδήποτε έχει φλούδα, γιατί εύκολα τα μωρά σε αυτή την ηλικία μπορεί να στραβοκαταπιούν και να προκληθεί πνιγμός.
• Να ΜΗΝ αφήνει τα παιδιά να παίζουν με πλαστικές σακούλες, μπαλόνια, νομίσματα ή άλλα μικρά αντικείμενα, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν πνιγμό στο παιδί.
• Να ΜΗΝ αφήνει τα παιδιά να παίζουν κοντά σε σκάλες, παράθυρα, φούρνους ή ηλεκτρικές πρίζες.

Τα ίδια τα παιδιά είναι οι καλύτεροι κριτές για την νταντά που επιλέξατε. Αν τα ίδια θέλουν να περνούν χρόνο μαζί της, τότε σημαίνει ότι τους δίνει σημασία και τα αγαπά. Όταν επιστρέφετε στο σπίτι, καλό είναι να ρωτάτε τα παιδιά πώς πέρασαν μαζί με την νταντά.

paidiatros.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι