Όχι ξύλο στα παιδιά - Το ξύλο βγαίνει από τη δική μας κόλαση

Οι λόγοι για τους οποίους χρησιμοποιείται η σωματική τιμωρία είναι όταν το παιδί:

1. Κάνει κάτι για το οποίο το έχουν προειδοποιήσει 71.7%
2. Τσακώνεται με τα αδέλφια του 62.4%
3. Αντιμιλάει 53.3%
4. Λέει ψέματα 37.7%
5. Κάνει ζημιά στο σπίτι 27.7%
6. Χρησιμοποιεί «κακές λέξεις» 27,6%
7. Αρνείται να διαβάσει τα μαθήματά του 25,8%
8. Έχει κακή επίδοση στα μαθήματα 15,7%
9. Τσακώνεται με άλλα παιδιά 13,4%
10. Αρνείται να φάει 12,6%
11. Κακομεταχειρίζεται τα ζώα 10,0%
12. Έχει κακή συμπεριφορά στο σχολείο 8,6%
13. Βλέπει πολύ τηλεόραση 6,2%
14. Καταστρέφει ή λερώνει τα ρούχα του παίζοντας 3,0%

Είναι χαρακτηριστικό ότι 4% (21 περιπτώσεις) του δείγματος των παιδιών των οποίων οι γονείς χρησιμοποιούν σωματική τιμωρία, είχε υποστεί μικροτραυματισμούς όπως π.χ. μάτωμα της μύτης και εκδορές, ενώ 1.2% (7 περιπτώσεις), είχε υποστεί σοβαρό τραυματισμό με αποτέλεσμα να χρειαστεί συρραφή του τραύματος ή/και νοσηλεία.
Ως προς την αποτελεσματικότητα της μεθόδου της σωματικής τιμωρίας, η έρευνα έδειξε ότι το 90% των παιδιών επαναλαμβάνουν την πράξη για την οποία τις «έφαγαν» και μάλιστα το 44% εξ’ αυτών μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Επισημαίνεται ότι σε ποσοστό 87% οι γονείς δήλωσαν ότι γνωρίζουν ότι η σωματική τιμωρία απαγορεύεται στο σχολείο ενώ 78% δήλωσαν ότι συμφωνούν να ισχύσει η απαγόρευση της σωματική τιμωρίας και στη χώρα μας. Η αντίφαση που προκύπτει με το υψηλό ποσοστό χρήσης 65.5% που προαναφέρθηκε, ερμηνεύεται ως αναζήτηση στήριξης και κινήτρων από τους γονείς για την αποφυγή της πρακτικής αυτής και αντικατάστασή της με περισσότερο αποτελεσματικές μη βίαιες μεθόδους πειθαρχίας.

Πρόσθετη ανάλυση ως προς τις κοινωνικές αντιλήψεις και συνθήκες που περιβάλλουν το φαινόμενο ανέδειξε ως ιδιαίτερα σημαντική την ύπαρξη των ακόλουθων παραγόντων, οι οποίοι ευνοούν τη χρήση της σωματικής τιμωρίας:

1. Ένταση και εκνευρισμός των γονέων από προβλήματα και καταστάσεις, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά των παιδιών όταν πρέπει αυτά να τιμωρηθούν.
2. Κοινωνική αντίληψη ότι η σωματική τιμωρία χρησιμοποιείται από την πλειονότητα των γονιών “κάτι που το κάνουν σχεδόν όλοι ή οι περισσότεροι”.
3. Απουσία βοήθειας από άλλα άτομα υποστηρικτικά προς την οικογένεια όταν υπάρχει ανάγκη στο θέμα της φροντίδας των παιδιών.

Μόνο 5% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι η σωματική τιμωρία προλαμβάνει την εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς, ενώ αντίθετα, σε πολύ υψηλά ποσοστά, άνω του 90% υπήρξαν απαντήσεις όπως : με τη χρήση της σωματικής τιμωρίας «το παιδί μπορεί να φύγει από το σπίτι», «να εκδηλώσει διάφορες μορφές παραβατικής συμπεριφοράς», «να γίνει επιθετικό, πεισματάρικο και αδιάφορο στην τιμωρία».

Σε ανάλογα υψηλά ποσοστά οι γονείς πιστεύουν ότι η σωματική τιμωρία μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς, να κάνει το παιδί να αισθάνεται ανεπιθύμητο, να προκαλέσει κατάθλιψη και συναισθηματικά προβλήματα, να κλονίσει τη σχέση γονιού παιδιού, να καθυστερήσει την περιέργεια και την πνευματική του ανάπτυξη και να καλλιεργήσει το φόβο. Πρόσθετα, οι γονείς εξέφρασαν την άποψη ότι με τη χρήση της σωματικής τιμωρίας είναι πολύ πιθανό τα παιδιά να χρησιμοποιούν βία ως ενήλικες στα δικά τους παιδιά στο
μέλλον.
Έχει σημασία να υπογραμμισθεί ότι η ανάλυση ανέδειξε ως ισχυρότερο παράγοντα στη χρήση της σωματικής τιμωρίας, πάνω και πέρα απ’ όλους τους άλλους, την αντίληψη ότι η σωματική τιμωρία αποτελεί δικαίωμα των γονιών.
Στο ερώτημα «Τί, κατά την γνώμη σας, διευκολύνει περισσότερο ένα γονιό στο μεγάλωμα του παιδιού του;» οι απαντήσεις που δόθηκαν είχαν ως εξής :

1. Το μεγαλύτερο ποσοστό 47.6%, ανέφεραν τη σημασία των σχέσεων ανάμεσα στο ζευγάρι. Η ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των γονιών σε θέματα διαπαιδαγώγησης, η συμπαράσταση μεταξύ των συζύγων, το μοίρασμα της φροντίδας των παιδιών με το σύντροφο, η μεγαλύτερη συμμετοχή του πατέρα και γενικά ο καταμερισμός εργασιών στο σπίτι και η αλληλοκατανόηση είναι τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα που δόθηκαν.
2. 44.6% όλων των περιπτώσεων αναφέρθηκαν στη σημασία του οικονομικού παράγοντα. Η οικονομική άνεση, οι καλές συνθήκες διαβίωσης, η ύπαρξη σταθερής εργασίας και εισοδήματος υπογραμμίστηκαν ως σημαντικοί παράμετροι στη κατηγορία αυτή.
3. 40.8% των απαιτήσεων αφορούσε την ποιότητα των σχέσεων γονιών - παιδιών.
4. 37.3% του συνόλου του δείγματος απάντησαν ότι το μεγάλωμα ενός παιδιού μπορεί να διευκολυνθεί μέσα από το ρόλο του σχολείου καθώς και το ρόλο των ειδικών.

Με τα δεδομένα αυτά, η Σ.Τ. δεν μπορεί πλέον και στην Ελλάδα να θεωρείται ως αναγκαία και αναπόφευκτη μέθοδος διαπαιδαγώγησης των παιδιών αλλά πρέπει να θεωρείται ως μία παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού, με δυσμενείς συνέπειες για τα παιδιά, τις ενδοοικογενειακές σχέσεις αλλά και το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος της σωματικής τιμωρίας σε επίπεδο διεθνών οργανισμών και εθνικών προσπαθειών και κινημάτων επιβεβαιώνει τη σημασία της μη βίαιης διαπαιδαγώγησης των παιδιών για την αποτροπή και πρόληψη της βίας.

ΕΙΡΗΝΗ ΦΕΡΕΤΗ,
Εγκληματολόγος - Κοινωνιολόγος
Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού

Άνοιξη - Vivaldi Four Seasons: Spring (La Primavera)

Ο Βιβάλντι σπούδασε μουσική και εκπαιδεύτηκε για ιερωμένος.

Χειροτονήθηκε το 1703 και παράλληλα έγινε δάσκαλος βιολιού στο εκκλησιασατικό ορφανοτροφείο και στο σχολείο άπορων κοριτσιών. 

Λόγω της ασθενικότητάς του (είχε άσθμα και ίσως καρδιακά προβλήματα) απηλάγη από την υποχρέωση να εκτελεί τη λειτουργία και το 1716 που είχε γίνει ήδη ευρύτερα γνωστός ως δεξιοτέχνης του βιολιού και συνθέτης, προβιβάστηκε σε διευθυντή συναυλιών. 

Σας ευχαριστούμε πολύ

100.000+ οι επισκέψεις

Τα χαμομηλάκια σας ευχαριστούν
για την αγάπη σας

Διακοσμώντας το παιδικό δωμάτιο

Η διακόσμηση του παιδικού δωματίου θα πρέπει να είναι μια διαδικασία συναρπαστική και διασκεδαστική τόσο για εσάς όσο και για το παιδί σας, φυσικά.

Αυτό που πρέπει να έχετε πάντα κατά νου όταν σχεδιάζετε ή διακοσμείτε ένα παιδικό δωμάτιο είναι να συμφωνεί ο διάκοσμος με την ηλικία του παιδιού σας. 

Δεν θα θέλατε να διακοσμήσετε το δωμάτιο της 3χρονης κόρης σας στο ίδιο στυλ με το δωμάτιο της 12χρονης κόρης σας, σωστά; 

Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως θα πρέπει να αναδιακοσμείτε τα δωμάτια τους κάθε ένα ή δυο χρόνια. Σημαίνει όμως, πως πρέπει να προσπαθήσετε να δημιουργήσετε ένα δωμάτιο το οποίο θα αντικατοπτρίζει την ηλικία του παιδιού σας και ο διάκοσμος του δωματίου του θα εξελίσσεται παράλληλα με εκείνο.

Στη συνέχεια ακολουθούν κάποιες ιδέες για το πώς μπορεί να γίνει η διακόσμηση του παιδικού δωματίου πιο εύκολη και πιο ευχάριστη.
Πρώτο και σημαντικό βήμα είναι να καταλάβετε ποια χρώματα αρέσουν στο παιδί σας. Εάν το παιδί είναι πολύ μικρό σε ηλικία, δώστε του ένα κουτί με ξυλομπογιές και αφήστε το να διαλέξει το αγαπημένο του χρώμα. 
Χρησιμοποιήστε αυτά τα χρώματα ως πηγή έμπνευσης για τα χρώματα που θα χρησιμοποιήσετε στο διάκοσμο του δωματίου του. Τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να σας πουν ποια χρώματα προτιμούν και μαζί να συζητήσετε τις επιλογές που σας δίνονται.

Μην επιβάλλετε το δικό σας στυλ και τις δικές σας χρωματικές προτιμήσεις στα παιδιά. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, τα παιδιά αναπτύσσουν τη δική τους προσωπικότητα και το δωμάτιό τους είναι μια προέκταση αυτής (εάν, βέβαια, επιμένουν για ένα ολόμαυρο δωμάτιο στο οποίο θα υπάρχουν παντού αφίσες του Μέρυλιν Μάνσον, είναι φυσικό να μην το δεχτείτε).

Ακολουθήστε τη μέση οδό, θέστε κάποια όρια στις επιλογές των παιδιών σας, αλλά μην το παρακάνετε! 

Δώστε τους τη δυνατότητα να δημιουργήσουν το δικό τους ιδιαίτερο χώρο μέσα στο σπίτι τον οποίο και θα αισθάνονται πραγματικά δικό τους και θα τον απολαμβάνουν κάθε μέρα που περνά.

Όταν θα έρθει η ώρα να βάψετε το δωμάτιο του παιδιού σας χρησιμοποιήστε τη φαντασία σας (ρωτήστε και το παιδί σας για να πάρετε ιδέες) καθώς οι επιλογές που σας δίνονται για τους τοίχους είναι πάμπολλες…ανοιχτόχρωμες και ξεκούραστες γήινες αποχρώσεις ή πολύχρωμα σχέδια τα οποία σαν άλλες τοιχογραφίες θα ζωντανέψουν τα όνειρα των παιδιών σας, όλα είναι στη διάθεσή σας! 
Επίσης, το ντεκουπάζ (τεχνική της επικόλλησης αντικειμένων που κόβουμε, κυρίως από χαρτί, πάνω σε άλλα) για παράδειγμα είναι μια ακόμη διακοσμητική τεχνική η οποία θα σας βοηθήσει να δημιουργήσετε ένα πραγματικά μαγικό παιδικό δωμάτιο! Όσον αφορά στα θέματα που μπορείτε να επιλέξετε για τα έπιπλα του παιδικού δωματίου, μερικές επιλογές θα μπορούσαν να είναι οι εξής: για το κοριτσάκι σας, έπιπλα χαριτωμένα με πεταλούδες και μελισσούλες, κομψά σε στυλ γαλλικής εξοχής ή ρομαντικά με ένα θέμα εμπνευσμένο από κάποια πριγκίπισσα, για το αγοράκι σας, κάποιο ηρωικό θέμα εμπνευσμένο από τους πυροσβέστες για παράδειγμα, με ένα πυροσβεστικό όχημα για διώροφο κρεβάτι ή αντίστοιχα κάποιο ρομαντικό θέμα που θα τον κάνει να αισθάνεται ο ιππότης ή ο βασιλιάς του παραμυθιού…και του δωματίου του! 
Μπορείτε να βρείτε στην αγορά πολλά από αυτά τα θεματικά έπιπλα ή μπορείτε ακόμη και να φτιάξετε κάποια από αυτά μόνοι σας. Αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη, εμπνευστείτε από τον κόσμο των παιδιών, νιώστε για λίγο παιδί και τότε σίγουρα θα δημιουργήσετε ένα παιδικό δωμάτιο τόσο ξεχωριστό όσο και το παιδί σας!

homedecor 

Αγχώδεις διαταραχές στα παιδιά

Ενδεικτικές Αγχώδεις Διαταραχές

Διαταραχή άγχους αποχωρισμού
Πρόκειται για μία διαταραχή η οποία μπορεί να διαγνωστεί για πρώτη φορά στην παιδική ηλικία. Τα παιδιά με αυτή τη διαταραχή διακατέχονται από αναπτυξιακά δυσανάλογο και έντονο άγχος μήπως πάθει κάτι κακό αυτός που τα φροντίζει και έτσι χάσουν το πρόσωπο στο οποίο έχουν προσκολληθεί. Συχνά μπορεί να αποφεύγουν να απομακρυνθούν από το σπίτι τους και επιδιώκουν να βρίσκονται συνεχώς κοντά στους γονείς τους.
 
Κοινωνική φοβία 
Βασικό χαρακτηριστικό της κοινωνικής φοβίας είναι ο έντονος και επίμονος φόβος που διακατέχει το άτομο σε μία ή περισσότερες κοινωνικές καταστάσεις, στις οποίες φοβάται ότι θα περιέλθει σε κατάσταση αμηχανίας και σύγχυσης.
Τα παιδιά με κοινωνική φοβία περιγράφονται ως μοναχικά και απομονωμένα και είναι απρόθυμα να συμμετέχουν σε ομαδικές δραστηριότητες και εκδηλώσεις.

Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
Τα παιδιά με αυτή τη διαταραχή νοιώθουν να βρίσκονται σε κατάσταση διαρκούς έντασης και συχνά αδυνατούν να χαλαρώσουν λόγω της πολύ μεγάλης τους ανησυχίας. Πολλές φορές μπορεί να ανησυχούν υπερβολικά για τις επιδόσεις τους στο σχολείο, για τις σχέσεις τους με τα άλλα παιδιά και συχνά δίνουν την εντύπωση του τελειομανή.

Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή
Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της διαταραχής είναι οι επαναλαμβανόμενες ιδεοληψίες και ψυχαναγκασμοί (π.χ. σε θέματα που σχετίζονται με την καθαριότητα ή την τακτοποίηση πραγμάτων) με τους οποίους το άτομο ασχολείται τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα και του δημιουργούν προβλήματα στη λειτουργικότητά του. 

Ειδική φοβία 
Η ειδική φοβία αναφέρεται σε έκδηλο και επίμονο φόβο ο οποίος είναι υπερβολικός και παράλογος και εκλύεται από την παρουσία ή την πρόβλεψη της παρουσίας ειδικού αντικειμένου ή ειδικής κατάστασης.
Στα παιδιά, οι πιο συνηθισμένες φοβίες αφορούν τα ύψη, το σκοτάδι, τους δυνατούς θορύβους, τους κεραυνούς, τα σκυλιά και άλλα μικρά ζώα.

Διαταραχή πανικού
Η διαταραχή πανικού χαρακτηρίζεται από συχνή εκδήλωση προσβολών πανικού, οι οποίες συνοδεύονται από μία ανυπόφορη αίσθηση επικείμενου κινδύνου ή θανάτου και προκαλούν στο άτομο μία ακατανίκητη τάση να ξεφύγει από αυτή την κατάσταση. Κατά τη διάρκεια μιας προσβολής πανικού, το άτομο μπορεί να έχει ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρεμούλα, ναυτία και άλλα σωματικά συμπτώματα.

Διαταραχή μετά από τραυματικό στρες
Τα παιδιά με τη διαταραχή αυτή παρουσιάζουν επίμονο άγχος, ως επακόλουθο ενός τραυματικού γεγονότος που βίωσαν και το οποίο είναι ασυνήθιστο στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας. Τέτοιου είδους γεγονότα μπορεί να είναι κάποιες φυσικές καταστροφές όπως για παράδειγμα ένας σεισμός ή περιστάσεις κατά τις οποίες το παιδί γίνεται αυτόπτης μάρτυρας κάποιου εγκλήματος, βιασμού, βασανισμού ή άλλης βίαιης ενέργειας.