Tuesday, 6 May 2008

Πεινούν παιδιά εδώ και χρόνια....Αιματηρές ταραχές για τα τρόφιμα στη Σομαλία

Η ΕΙΔΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ

Μορφή λαϊκής εξέγερσης παίρνουν οι διαδηλώσεις στη Σομαλία για τις ελλείψεις και τις απλησίαστες τιμές των τροφίμων. Τη Δευτέρα, ο στρατός άνοιξε πυρ εναντίον του πλήθους, που ξέσπασε την οργή του βάζοντας φωτιά σε αυτοκίνητα και λεηλατώντας καταστήματα.
Ο μέχρι στιγμής απολογισμός από τις ταραχές είναι πέντε νεκροί και δεκάδες τραυματίες.
Τις τελευταίες εβδομάδες, λόγω και του πληθωρισμού, οι τιμές των τροφίμων στη Σομαλία έχουν διπλασιαστεί και
ο ΟΗΕ εκτιμά ότι το ένα τρίτο των Σομαλών εξαρτάται πλέον από εξωτερική βοήθεια για να εξασφαλίσει τα απαραίτητα τρόφιμα.
Από το Παρίσι, όπου βρίσκεται για επαφές με τον Σαρκοζί, πάντως, ο πρόεδρος της χώρας, Γιουσούφ Αχμέντ, δήλωσε άγνοια για τα συμβάντα.(!!!)

Η παγκόσμια επισιτιστική κρίση έχει πυροδοτήσει παρόμοιες διαδηλώσεις σε τέσσερις χώρες της Αφρικής, ανάμεσά τους και τη Σενεγάλη. Ο πρόεδρος της τελευταίας ζήτησε τη διάλυση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ κατηγορώντας τον για αναποτελεσματικότητα.
Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν προειδοποίησε ότι απειλείται η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων και ζήτησε "φρέσκιες" ιδέες από τους ηγέτες των χωρών που θα μετάσχουν τον επόμενο μήνα στη σύνοδο για την επισιτιστική κρίση στη Ρώμη.

πηγή: Mega tv


Σεπτέμβρης 2007
ΧΙΛΙΑΔΕΣ παιδιά απειλούνται με θάνατο από τον υποσιτισμό που πλήττει τις κεντρικές και νότιες περιοχές της Σομαλίας, κάποτε σιτοβολώνα της αφρικανικής χώρας, ρημαγμένης από 16 χρόνια εμφυλίου πολέμου.»

Ογδόντα τρεις χιλιάδες παιδιά υποφέρουν από υποσιτισμό στην κεντρική και τη νότια Σομαλία, ενώ τα 13.500 από αυτά βρίσκονται σε σοβαρή κατάσταση εξαιτίας του υποσιτισμού και κινδυνεύουν να πεθάνουν», αναφέρεται σε ανακοίνωση της UNICEF.
"Ο υποσιτισμός δεν είναι κάτι καινούργιο στη Σομαλία, αλλά σε τόσο κρίσιμο βαθμό σε μια περιοχή η οποία εθεωρείτο ο σιτοβολώνας της χώρας είναι ανησυχητικό φαινόμενο», αναφέρεται στην ανακοίνωση της UNICEF, η οποία προειδοποιεί ότι η συνέχιση των συγκρούσεων στο Μογκαντίσου είναι πιθανόν να προκαλέσει νέες μετακινήσεις πληθυσμού.
Από τον Ιανουάριο, ο αριθμός των Σομαλών που έχουν ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας πέρασε από το ένα στο 1,5 εκατομμύριο, σύμφωνα με την ίδια πηγή. Ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται σε 10 εκατομμύρια.
Οι σομαλικές κυβερνητικές δυνάμεις με την υποστήριξη της Αιθιοπίας και της ειρηνευτικής δύναμης της Αφρικανικής Ενωσης δεν έχουν κατορθώσει να εξουδετερώσουν την ένοπλη δράση των ανταρτών, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ισλαμιστές που εκδιώχθηκαν από το Μογκαντίσου εδώ και οκτώ μήνες.
Η μεταβατική κυβέρνηση που ανέλαβε τη διακυβέρνηση εδώ και τρία χρόνια, δεν είναι σε θέση να επιβάλει τον έλεγχό της στη χώρα η οποία κυριαρχείται από φατρίες μετά την ανατροπή του προέδρου Σιάντ Μπαρέ, οπότε και ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος που συνεχίζεται.

Από την Καθημερινή

Μήπως έχετε δει αυτόν τον άντρα?

Διεθνής έρευνα για παιδεραστή

Τρίτη, 06.05.08

Η Interpol εξέδωσε την Τρίτη για δεύτερη φορά σε διάστημα επτά μηνών διεθνές ένταλμα έρευνας για τον εντοπισμό και τη σύλληψη ενός ύποπτου για παιδεραστία, ο οποίος σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό της εγκληματολογικής αστυνομίας δημοσίευσε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου πολλές φωτογραφίες στις οποίες διακρίνεται ο ίδιος να κακοποιεί παιδιά.
Η Interpol που εδρεύει στη Λυών της Γαλλίας δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της έξι φωτογραφίες ενός λευκού άνδρα, ύποπτου για τη σεξουαλική κακοποίηση τριών αγοριών ασιατικής καταγωγής, ηλικίας 6 έως 10 ετών, από τον Απρίλιο του 2000 έως τον Μάιο του 2001 στη νοτιοανατολική Ασία.
«Είναι ένας λευκός άνδρας μιας κάποιας ηλικίας. Πρέπει να είναι μεταξύ 50 και 70 ετών. Δεν γνωρίζουμε τίποτε για το πού βρίσκεται, ούτε για τη χώρα από την οποία κατάγεται, αν και κατά τα φαινόμενα πρέπει να προέρχεται από δυτική χώρα, από τη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία», δήλωσε ο αξιωματικός της υπηρεσίας πληροφοριών, αρμόδιος για την προστασία των παιδιών, Ιβ Ρολάν.
Είναι η δεύτερη φορά που η Interpol αποφασίζει να απευθύνει έκκληση στον κόσμο διεθνώς για τον εντοπισμό και τη σύλληψη ενός ύποπτου για παιδεραστία, μετά την επιτυχή έκβαση της επιχείρησης Vico που συνέβαλε τον Οκτώβριο στη σύλληψη ενός άνδρα που κακοποιούσε σεξουαλικά μικρά παιδιά.
Η Interpol προχώρησε σε μια καινοτομία στις 8 Οκτωβρίου και παράλληλα με το διεθνές ένταλμα έρευνας για τον εντοπισμό ενός παιδεραστή, απηύθυνε έκκληση για μάρτυρες, δημοσιεύοντας τέσσερις αποκρυπτογραφημένες φωτογραφίες του άνδρα, οι οποίες είχαν ληφθεί από το διαδίκτυο και τον έδειχναν να κακοποιεί σεξουαλικά μικρά αγόρια.

Η έρευνα επέτρεψε τη σύλληψη ενός 32χρονου Καναδού στις 19 Οκτωβρίου στην Ταϊλάνδη. Arrested

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας!! Ανισότητες... Αδικία...


Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Δίαιτας εορτάζεται κάθε χρόνο στις 6 Μαΐου.

Πρόκειται για έναν βρετανικής εμπνεύσεως εορτασμό, που καθιερώθηκε το 1992 από μία πρώην ανορεξική, την Mary Evans Young, επικεφαλής της αντιδιαιτητικής καμπάνιας στη Μεγάλη Βρετανία και συγγραφέως του μπεστ σέλερ «Τα έχεις όλα, χωρίς να κάνεις δίαιτα».

Μας καλεί να
αποδεχθούμε το σώμα μας χωρίς κόμπλεξ, να γιορτάσουμε την ομορφιά και την ποικιλομορφία όλων των φυσικών μεγεθών του ανθρώπινου σώματος, να κηρύξουμε μορατόριουμ μιας μέρας στη δίαιτα και στην εμμονή μας για απώλεια βάρους, να πληροφορηθούμε τις βλαβερές συνέπειες που μπορεί να έχει μία δίαιτα αδυνατίσματος και να συμβάλουμε στον τερματισμό των διακρίσεων κατά των υπέρβαρων συνανθρώπων μας.
διαβάστε εδώ

Monday, 5 May 2008

Κώστα Κρυστάλλη: Στο σταυραητό

Κώστας Κρυστάλλης, ένας μεγάλος ποιητής,
ένα χαμομηλάκι που πέθανε από φυματίωση,
πάμτωχο και κυνηγημένο, στα 26 του χρόνια.

Γεννήθηκε στο Συρράκο της Ηπείρου το 1868, προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε στην Αρτα τον Απρίλιο του 1894, σε ηλικία είκοσι έξι χρονών.
Μόνος, αβοήθητος, άρρωστος, χωρίς εφόδια, αλλά με τεράστια πίστη και ζήλο, ο νεαρός αυτός εξόριστος, ένα χωριατόπουλο άπραγο, χαμένο στη μεγάλη Αθήνα, πέτυχε να φέρει ένα ρυάκι δροσερό νερό, από τη βουνίσια ομορφιά μέσα στην αδιάφορη Αθήνα.


Πέτυχε να επιβάλει τις ποιμενικές αναμνήσεις του, να μας γνωρίσει το κάλλος της αγροτικής ζωής, να μας ξυπνήσει την πατριωτική φλόγα και να δημιουργήσει μιά δική του παράδοση, που του εξασφάλισε ιδιαίτερη θέση στην ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας.
Αναστημένος στη σκλαβιά, ύμνησε την ελευθερία. Και χάνοντας τίς ομορφιές της ορεινής Ηπείρου, που δεν επρόκειτο να ξαναδεί, (οι Τούρκοι τον είχαν καταδικάσει ερήμην 25 χρόνια εξορία), έκανε τραγούδι τη νοσταλγία του.

Υπάρχει πολύ πάθος και πολλή αλήθεια μέσα στους στίχους του, γι' αυτό και μας δίνουν μιά γνήσια συγκίνηση.
ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΑΕΤΟ


Aπό μικρό κι απ' άφαντο πουλάκι σταυραητέ μου,
παίρνεις κορμί με τον καιρό, και δύναμη κι αγέρα,
κι απλώνεις πήχες τα φτερά και σπιθαμές τα νύχια,
και μες στα σύγνεφα πετάς, μες στα βουνά ανεμίζεις!
Φωλιάζεις μες στα κράκουρα, συχνομιλάς με τ' άστρα,
με τη βροντή ερωτεύεσαι κι απιδρομάς και παίζεις
με τ ΄γρια τ' αστροπέλεκα και βασιλιάν σε κράζουν
του κάμπου τα πετούμενα και του βουνού οι πετρίτες.

Έτσι εγεννήθηκε μικρός κι ο πόθος μου στα στήθη,
κι απ' άφαντο κι απ' άπλερο πουλάκι, σταυραητέ μου,
μεγάλωσε, πήρε φτερά, πήρε κορμί και νύχια,
και μου ματώνει την καρδιά, τα σωθικά μου σκίζει,
κ' έγινε τώρα ο πόθος μου αητός, στοιχιό και δράκος,
κ' εφώλιασε βαθιά - βαθιά μες στ' άσαρκο κορμί μου,
και τρώει κρυφά τα σπλάχνα μου, κρυφοβοσκάει τη νιότη.

Μπεζέρισα να περπατώ στου κάμπου τα λιοβόρια.
Θέλω τ΄αψήλου ν' ανεβώ, ν' αράξω θέλω, αητέ μου,
μες στην παλιά μου κατοικιά, στην πρώτη τη φωλιά μου,
θέλω ν' αράξω στα βουνά, θέλω να ζάω με σένα.
Θέλω τ' ανήμερο καπρί, τ' αρκούδι, το πλατόνι,
καθημερνή μου κι ακριβή να τάχω συντροφιά μου.
Κάθε βραδούλα, κάθε αυγή, θέλω το κρύο τ' αγέρι
νάρχεται από τη λαγκαδιά, σα μάνα, σαν αδέρφι,
να μου χαϊδεύει τα μαλλιά και τ' ανοιχτά μου στήθη.

Θέλω η βρυσούλα, η ρεματιά -παλιές γλυκές μου αγάπες-
να μου προσφέρνουν γιατρικό τ' αθάνατα νερά τους.
Θέλω του λόγγου τα πουλιά με τον κελαηδισμό τους
να με κοιμίζουν το βραδί, να με ξυπνούν το τάχι.
Και θέλω νάχω στρώμα μου, νάχω και σκεπασμά μου
το καλοκαίρι τα κλαδιά και το χειμώ τα χιόνια.
Κλωνάρια απ' αγριοπρίναρα, φουρκάλες από ελάτια

θέλω να στρώνω στοιβανιές κι απάνω να πλαγιάζω,
ν' ακούω τον ήχο της βροχής και να γλυκοκοιμιέμαι.

Από ημερόδενδρον, αητέ, θέλω να τρώω βελάνια,
θέλω να τρώω τυρί αλαφιού και γάλα απ' άγριο γίδι.
Θέλω ν' ακούω τρυγύρω μου πεύκα κι οξιές να σκούζουν,
θέλω να περπατώ γκρεμούς, ραϊδιά, ψηλά στεφάνια,
θέλω κρεμάμενα νερά δεξιά - ζερβά να βλέπω.
Θέλω ν' ακούω τα νύχια σου να τα τροχάς στα βράχια,
ν' ακούω την άγρια σου κραυγή, τον ίσκιο σου να βλέπω.

-θέλω.., μα δεν έχω φτερά, δεν έχω κλαπατάρια,
και τυραννιέμαι, και πονώ, και σβιέμαι νύχτα - μέρα.
Παρακαλώ σε, σταυραητέ, για χαμηλώσου ολίγο,

και δόσμου τες φτερούγες σου, και πάρε με μαζί σου,
πάρε με απάνου στα βουνά, τι θα με φάει ο κάμπος!

Παιδική Κακοποίηση στα Ιδρύματα: Η καθημερινή ζωή ενός παιδιού στο ίδρυμα

Τα δικαιώματα των παιδιών που ζουν σε ιδρύματα:
Το 2005 η Επιτροπή των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις επιπτώσεις του ιδρυματισμού στα παιδιά και τις σύγχρονες αποδεκτές αρχές φροντίδας τους, όσο και την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών του Ανθρώπου, υιοθέτησε την "Σύσταση προς τα κράτη μέλη σχετικά με τα δικαιώματα των παιδιών που ζουν σε ιδρύματα". 
Η φωτογραφία είναι από το "Παιδιά στο Άσυλο της Λέρου" της ΕΨΥΠΕ
(εκδ. Καστανιώτη, 1995).

Σε αυτήν, αναφέρεται ρητά ότι η τοποθέτηση των παιδιών σε ιδρύματα θα πρέπει να είναι η
έσχατη λύση
. Ότι θα πρέπει όταν αυτό συμβαίνει τα παιδιά στα ιδρύματα να μεγαλώνουν με αξιοπρέπεια, στις καλύτερες δυνατές συνθήκες, χωρίς να περιθωριοποιούνται και με πρωταρχικό στόχο την επιτυχή κοινωνική τους επανένταξη το συντομότερο δυνατόν. Ειδικότερα, τονίζεται ότι θα πρέπει να δίνεται η απαιτούμενη σημασία στις ειδικές ανάγκες των παιδιών με αναπηρία χωρίς ίχνος διάκρισης. 
Επίσης, αναφέρεται μεταξύ άλλων ρητά το δικαίωμα των παιδιών στην διατήρηση των οικογενειακών και κοινωνικών δεσμών, το δικαίωμα της υψηλής ποιοτικά ιατρικής φροντίδας προσαρμοσμένης στις ανάγκες και την ευημερία τους και το δικαίωμα του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για συνθήκες ανθρώπινης και μη υποτιμητικής μεταχείρισης. Ειδικότερα, το τελευταίο αφορά στην προστασία των παιδιών από σωματική και ψυχολογική κακοποίηση, ταπεινωτική συμπεριφορά, κακομεταχείριση ή καθημερινή βία. Επιπλέον στην Σύσταση συμπεριλαμβάνονται κατευθυντήριες οδηγίες και προδιαγραφές ποιότητας. Μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι ο χώρος τοποθέτησης πρέπει να βρίσκεται κοντά στο οικογενειακό περιβάλλον του παιδιού, η μονάδα φιλοξενίας πρέπει να είναι μικρής κλίμακας, ώστε να παρέχει μία όσο το δυνατόν πιο οικογενειακή ατμόσφαιρα, καθώς και ότι η ψυχοπαιδαγωγική στρατηγική πρέπει να στοχεύει στην ανάπτυξη του παιδιού, διατηρώντας όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επαφή με το δίκτυο της κοινοτικής ζωής εκτός ιδρύματος.
.
Παιδιά στα ιδρύματα της χώρας μας:
Στη χώρα μας συνεχίζει να παραμένει ένα εκτεταμένο ιδρυματικό σύστημα που συγκροτείται από μεγάλα δημόσια ιδρύματα και πολλά μικρά ιδιωτικά ιδρύματα φιλανθρωπικών φορέων, διεσπαρμένα σε όλη τη χώρα, τα όποια εποπτεύονται από την κοινωνική πρόνοια του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα στο σύστημα φροντίδας των παιδιών με αναπηρίες συνεχίζει να κυριαρχεί ακραίου βαθμού ιδρυματισμός, σε σημείο που να καταργείται κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας και βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων και να παρατηρούνται γενικευμένα φαινόμενα ιδρυματικής παραμέλησης και κακοποίησης.

Η περιγραφή της ιδρυματικής καθημερινής ζωής ενός παιδιού, που ακολουθεί στη συνέχεια και είναι αποτέλεσμα παρατήρησης, αφορά στο 2007 σε ένα από τα ιδρύματα της χώρας μας. Η κατάσταση είναι ενδεικτική της καθημερινής ζωής εκατοντάδων άλλων παιδιών με αναπηρίες που ζουν σε ιδρύματα.
.

Η καθημερινή ζωή ενός παιδιού στο ίδρυμα:
Ο Νίκος είναι 10 ετών. Έχει σύνδρομο Down. Είναι ένα από τα πιο μικρά παιδιά του ιδρύματος. Εισήχθη σε αυτό σε ηλικία δύο ετών.
.
Παραμένει σε ένα από τα τέσσερα δωμάτια θαλάμου του ισόγειου, στον οποίο βρίσκονται είκοσι πέντε παιδιά. Το δωμάτιό του, που μοιράζεται με άλλα τέσσερα παιδιά, είναι βαμμένο με άσπρο και πορτοκαλί χρώμα. Οι τοίχοι είναι δίχως κανένα διακοσμητικό στοιχείο, άδειοι. Υπάρχει μόνο ένα παράθυρο με προστατευτικά σίδερα.
Ο Νίκος ξυπνάει στις 7.30 το πρωί. Είναι δεμένος, με μία λωρίδα άσπρου σεντονιού, από το πόδι στο κρεβάτι. Φοράει ένα λερωμένο φαρδύ κοντό μπλε σκούρο ολόσωμο φορμάκι. Στις 8.00 μπαίνουν στο δωμάτιο δύο νοσοκόμες και μία περιθαλπόμενη του ιδρύματος με νοητική καθυστέρηση που τις βοηθάει στις δουλειές. Η μία νοσοκόμα σπρώχνει ένα σιδερένιο καρότσι στο οποίο επάνω είναι τοποθετημένα μπιμπερό και φάρμακα και κάτω πάμπερς. 
Η μία κατευθύνεται στον Νίκο με ένα μπιμπερο γάλα. Τον ταΐζει στο κρεβάτι του, δεμένο. Ο Νίκος πίνει γρήγορα, δίχως να παίρνει ανάσα. Κυλάει γάλα από το στόμα στο λαιμό του. Το φορμάκι του λερώνεται. Στη συνέχεια η νοσοκόμα παίρνει από το καρότσι μια πλαστική σύριγγα που βρίσκεται μέσα σε ένα από τα μπουκάλια με σιρόπι. Χρησιμοποιεί την ίδια για την φαρμακοδοσία όλων των παιδιών. Την γεμίζει και πηγαίνει στο Νίκο. Οι κινήσεις προς το παιδί, είναι απότομες. Πιάνει απότομα και με δύναμη τα μάγουλά του και τα πιέζει. Το παιδί ανοίγει το στόμα με έκφραση οδύνης δίχως να αντιδρά. Του αδειάζει το φάρμακο και φεύγει προς ένα άλλο παιδί. Ο Νίκος μένει λερωμένος από το γάλα που έπεσε επάνω του. Ανοίγει το φερμουάρ από το φορμάκι του και προσπαθεί να βγάλει το πάμπερ του. Κατορθώνει να τραβήξει ένα μέρος και το σκίζει σε κομματάκια. Τα βάζει στο στόμα του. Αρχίζει και τα μασάει. Το στόμα του είναι μπουκωμένο.
Μετά από μισή ώρα, στις 11.30 μπαίνει ένας νοσοκόμος στο δωμάτιο. Βλέπει το παιδί και φωνάζει: "Πάλι τα ίδια, θα μας κλείσεις μέσα". Το σφίγγει από τα μάγουλα για να ανοίξει το στόμα του και να τον καθαρίσει. Ο Νίκος αρχίζει να κλαίει.
Στις 12.30 ανοίγει η πόρτα. Μπαίνει μία νοσοκόμα με το σιδερένιο καρότσι μεταφοράς του φαγητού. Στο επάνω ράφι είναι τοποθετημένη μια μεγάλη κατσαρόλα. Δίπλα, σιδερένια πιάτα σερβιρισμένα με φαγητό, όπως και στο κάτω ράφι. Η νοσοκόμα αρχίζει να δίνει τα φάρμακα στα παιδιά. Σε μία κουταλιά φαγητού βάζει τα φάρμακα και τους τα δίνει. Με το ίδιο κουτάλι για όλα. Στη συνέχεια παίρνει ένα πιάτο και αρχίζει το τάισμα του Νίκου. Το παιδί στέκεται όρθιο. Πιάνει το πιάτο με τα χέρια του. Καταπίνει γρήγορα δίχως διάλειμμα. Έπειτα, με μία βρεγμένη μπλούζα του σκουπίζει το στόμα. Στη συνέχεια πάει σε άλλο παιδί. Ο Νίκος συνεχίζει να την κοιτάει.
Στις 13.00 μπαίνει η άλλη νοσοκόμα με την περιθαλπόμενη που την βοηθά. Η νεαρή κοπέλα που έχει νοητική καθυστέρηση αρχίζει να αλλάζει πάμπερς στα παιδιά. Αφού πρώτα λύνει το Νίκο, του βγάζει το φορμάκι. Το παιδί μένει γυμνό, τον αλλάζει και του φοράει πάλι ένα μπλε σκούρο φορμάκι. Τον δένει στη μέση με ένα μακρύ κομμάτι από ένα σκισμένο σεντόνι, για να μην του πέφτει το πάμπερ. Έπειτα του δένει πάλι το πόδι στο κρεβάτι. Μετά ο Νίκος ξαπλώνει και κοιτά επίμονα το ταβάνι.

Στις 16.30 μπαίνει η νοσοκόμα στο δωμάτιο. Είναι η ώρα για το απογευματινό άλλαγμα. Ο Νίκος έχει ξανά λερωθεί. Η νοσηλεύτρια δεν δίνει σημασία σε τι κατάσταση βρίσκεται το παιδί.

Στις 20.20 έρχεται η νοσοκόμα για το βραδινό φαγητό και την φαρμακοδοσία. Ακολουθεί την ίδια διαδικασία όπως το μεσημέρι. Δίνει νερό σε όλα τα παιδιά με το ίδιο μπιμπερό. Τα φώτα του διαδρόμου και του δωματίου δεν σβήνουν. Ο Νίκος και τα άλλα παιδιά παραμένουν κλεισμένα στο δωμάτιο για όλο το βράδυ.
.
Αυτή είναι η καθημερινή ζωή του Νίκου και πολλών άλλων παιδιών που έχουν την ατυχία να περιθάλπονται στα Ελληνικά ιδρύματα. Δυστυχώς, τα προγράμματα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας, τα οποία έδωσαν την ευκαιρία σε εκατοντάδες πρώην έγκλειστους στα ιδρύματα της χώρα μας να ζήσουν σε κοινοτικές δομές, δεν συμπεριέλαβαν τα ιδρύματα για παιδιά (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων).

Το κείμενο και η περιγραφή της καθημερινής ζωής του Νίκου, αποτελούν αποσπάσματα από επιστημονικό άρθρο, ομάδας κοινωνικών λειτουργών, με τίτλο “Παιδιά με αναπηρίες σε ιδρύματα στην Ελλάδα: Το φαινόμενο της παραμέλησης και κακοποίησης από το θεσμό” (Χ. Ασημόπουλος, Μ. Μαργαριτίδου, Α. Μαυρομάτη, Μ. Παρασχάκη, Ι. Ψαρά), το οποίο θα δημοσιευθεί σύντομα στο περιοδικό Κοινωνική Εργασία (Επιθεώρηση Κοινωνικών Επιστημών).

Αναρτήθηκε από Post.Scriptum.Inter-Action

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki