Tuesday, 30 December 2008

Καταγγελία: Προσθέστε τον σύνδεσμο της καταγγελίας σας

Καταγγέλουμε την σφαγή των νηπίων
Καταγγέλουμε τους Υποκριτές της γης
Καταγράψτε την καταγγελία σας

Αίμα αθώων.... Αίμα αθώον....
Γράμμα στον στρατιώτη.
ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΗΝ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Είμαστε όλοι Παλαιστίνιοι
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΓΑΖ(Α)ΩΜΑ
ΖΗΤΩ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ
Η ανθρωπιά στη Γάζα πληγώνεται κάθε στιγμή
Η σφαγή των νηπίων
Και επί γης Ειρήνη (;)
Λωρίδα της Γάζας: Σφαγή σε σχολείο των Ηνωμένων Εθνών
Ματωμένο ποδαρικό
Μια μακάβρια φωτογραφία μπας και συνέλθουμε...
Οι άμαχοι είναι απελπισμένοι
οι εικόνες ανοιχτές πληγές
Οι Ελληνες bloggers Αντιδρούν
Παλαιστινιακά σαπούνια...
Παράπλευρο μακελειό

Συνεχίζεται η ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα

Τα παιδιά στη Γάζα κλαίνε κάθε βράδυ

Το ανέκδοτο της χρονιάς!!

ΥΠΟΓΡΑΨΕΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΣΑΣ

ΦΩΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Οι ισραηλινοί ρίχνουν πάλι βόμβες άσπρου φωσφόρου. 823 οι νεκροί. Λαοί του κόσμου φωνάξτε: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ



Η καλύτερη πολεμική μηχανή στον κόσμο ενάντια σε παιδιά
ΓΙΑΤΙ;;;;;;
.

Αυτές τις μέρες στη Γάζα διαπράττεται ένα στυγερό έγκλημα.
Δολοφόνοι εκτελούν εν ψυχρώ, ανθρώπους. Γυναίκες, Άντρες, Παιδιά.
Το έγκλημα είναι διαρκές.
Τελείται ενώπιον όλων μας.
Εμπνευστές είναι οι «μεγάλοι». Αυτοί που εξουσιάζουν τον πλανήτη.
Οργάνωσαν το έγκλημα, το σχεδίασαν και τώρα το εκτελούν.
Εν ψυχρώ.
Χωρίς προσχήματα.
Είναι δολοφόνοι. Οι χειρότεροι, Επειδή σκοτώνουν μικρά παιδιά.
Ξεριζώνουν ένα λαό.
Τελούν γενοκτονία.

Πρωτεργάτες:
Μπους, Ομπάμα, Μπράουν.
Αρχηγοί της Ευρωπαϊκή Ένωσης.
ΟΗΕ, Συμβούλιο Ασφαλείας, ΝΑΤΟ: Οι σύγχρονες Κοινωνίες των Εθνών.
Εκτελεστικά όργανα είναι οι Ισραηλινοί.
Φονιάδες αδερφών. Ζουν μαζί. Στον ίδιο χώρο. Η νεολαία τους αρνείται να συμμετέχει και φυλακίζεται.
Έχτισαν την μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο, απέκλεισαν τον ανεφοδιασμό ενός λαού, τον σφυροκόπησαν με οπλικά συστήματα και τώρα τους πετσοκόβουν.
Η καλύτερη πολεμική μηχανή στον κόσμο ενάντια σε παιδιά.
Έκκληση προς τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους να κάνουν εκεχειρία στην Γάζα απηύθυνε ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Χαβιέ Σολάνα
 
Υποκριτές
Έκκληση για κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στα δυο μέρη απηύθυνε από την Πράγα και η ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία – επικεφαλής της οποίας είναι ο Τσέχος ΥΠΕΞ Κάρελ Σβάρτζεμπεργκ, ενώ εκπροσώπος της τσεχικής προεδρίας της Ε.Ε. χαρακτηρίζει «αμυντική» την χερσαία επίθεση του Ισραήλ στη Γάζα. Υποκριτές!!
Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος, Μαχμούντ Αμπάς, καταδίκασε σθεναρά την ισραηλινή επίθεση στη Γάζα. Υποκριτής!!
Το Ισραήλ, οι Αιγύπτιοι και ο Παλαιστίνιος πρόεδρος, Μαχμούντ Αμπάς, προειδοποίησαν τη Χαμάς να μην επαναλάβει τις επιθέσεις με ρουκέτες. Υποκριτές!!
Υποκριτές. εξυφαίνουν σκοτεινά σχέδια

Από τη μια οι κρίσεις
από την άλλη οι «λύσεις»
και τώρα σκοτώνουνεεεεε
και τώραααααααααααααα
συμμορία
μια συμμορία όλοι
ανακατεύουν την τράπουλα
τη ματωμένη τράπουλα
για να μοιραστούν τα κέρδη
η τράπουλα σημαδεμένη
οι λαοί φιμωμένοι
και αυτοί πάλι ρυθμιστές
το παγκόσμιο εμπόριο όπλων στα πάνω του


Όλο αυτό το σύστημα, με την καθοδήγηση των ισχυρών εξανδραποδίζουν ανθρώπους.
Μπροστά στα μάτια μας.
Η χειρότερη στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Η ανθρωπότητα μπορεί να αντιδράσει, αλλά δεν το κάνει.
Λαοί, βγείτε στους δρόμους.
Αμερικανικέ Λαέ, φτάνει πια, μην ανέχεσαι άλλο τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Ευρωπαίοι, ελάτε, ξεσηκωθείτε.
Άραβες μιλήστε.
Άνθρωποι, αντιδράστε.

Απ’ τη στεριά, το νερό και τον αέρα

-->
Μιχάλης Ανδρονίκου
Απ’ τη στεριά, το νερό και τον αέρα
Τα όργανα κουρδίζουν… ο μαέστρος ξεροβήχει… «Έτοιμοι; Ησυχία παρακαλώ! Αρχίζουμε!»
και…
«Σας καλωσορίζουμε! Μας καλέσανε μια μέρα απ’ τη στεριά, το νερό και τον αέρα
πρόσκληση προσωπική, καθενός η ιστορία ν’ ακουστεί!»
Ένα ένα τα ζώα ξετυλίγουν την ιστορία τους… Η αλιγατορίνα που είναι ακόμα άσημη αλλά ονειρεύεται να γίνει πρίμα μπαλαρίνα, ο Ρούλης ο ελέφαντας που είναι χοντρούλης και κάνει δίαιτα για τα μάτια της καμηλοπάρδαλης που αγάπησε, ο κροταλίας ο Ηλίας που βρέθηκε στην όπερα της Μασσαλίας, η μαϊμού η Σουλτάνα που το σκάει από το κλουβί της στην Αθήνα για να ξαναβρεθεί ελεύθερη στην Αφρική, ο Φαίδωνας ο βάτραχος που παρά την ασχήμια του είναι πρίγκιπας για την καλή του, ο Άρης ο Λιοντάρης που είναι γεννημένος αρχηγός, το χταπόδι που είναι πάντα στυλάτο, ο Κοσμάς ο κάβουρας που ψάχνει καινούριο βράχο για ν’ αράξει, ο κόρακας ο Αλέκος που βλέπει τα καμένα δάση στην Ελλάδα , η Μάγια η κουκουβάγια η φίλη των ναυτικών και τέλος όλη η αγέλη που αποφασίζει να κατέβει στο δρόμο και να διαδηλώσει! «Δυο πόρτες έχει η Βουλή, ανοίξτε μια και βγείτε, γιατί μπουκάρουν οι τρελοί και τρέξτε να σωθείτε!» 
Ένα άλμπουμ με στίχο έξυπνο και μουσική ‘για μεγάλους’, για παιδιά κάθε ηλικίας! Η μουσική είναι του Μιχάλη Ανδρονίκου πάνω σε στίχους των: Νίκου Αϊβαλή, Βασίλη Γκίκα, Νατάσας Κακογιαννάκη και Αλέκας Εληώτη. Τραγουδούν ο Γιάννης Λεκόπουλος και η Σίσσυ Κασσάνδρα ενώ τη Μάγια την κουκουβάγια ερμηνεύει η Μαρία Φωτίου.  
Όπως σημειώνουν οι συντελεστές: «Τα τραγούδια αυτά είναι ο καρπός της συνεργασίας μιας όμορφης παρέας, που έζησε και χάρηκε πολύ δυνατές στιγμές κατά τη διάρκεια της δημιουργίας τους. Γράφτηκαν και ηχογραφήθηκαν με πολύ ενθουσιασμό και ιδιαίτερο κέφι απ’ όλους, κάτι που μας οδήγησε στην αυθόρμητη ανάγκη να τα μοιραστούμε πρώτα με φίλους και μετά με όποιον μπορεί να ενδιαφέρεται να ακούσει μια διαφορετική προσέγγιση στο τραγούδι σήμερα. Ελπίζω να το χαρείτε όσο κι εμείς…»
Χορηγός επικοινωνίας ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 103,7 FM
Για περισσότερες πληροφορίες: τηλ. 210-9659904, -5
Άγγελος Κουτσούκης, Αναστασία Βασιλάτου, Μαίρη Μπρατάκου, Ήρα Χουσιάδα

Περί λόγου και Λόγου

Ως άνθρωπος γεννώ Ιδέες

Ως άνθρωπος εκφέρω λόγο. 
Λόγο ουσίας, άποψη, θέση, στάση.

Η ιδέα μου, που γίνεται λόγος, είναι δικιά μου, κτήμα μου, προϊόν μου αλλά και ουσία του είναι μου. 
Ο λόγος μου ορίζει εμένα, με χαρακτηρίζει, με διατυπώνει, με εκφράζει, με αντιπροσωπεύει, με ταυτοποιεί. 
Ο λόγος που εκφέρω δεν είναι μεταγενέστερος, υπάρχει μέσα μου, εντός μου και γεννάται από την ανάγκη. 
Ο λόγος μου, είμαι εγώ ο ίδιος, διατυπωμένος, εκφρασμένος.

Ο Υιός, ο Λόγος, δεν είναι φυσικός γιος του Θεού, 
αλλά η έκφραση του ίδιου του Πατρός, 
γι’ αυτό δεν έπεται, αλλά υφίσταται, συνυπάρχει.

Monday, 29 December 2008

Μοίρα μου...

Μοίρα μου, μάτια ματωμένα κοιτούν τρομαγμένα πίσω από δυο σπασμένα δάχτυλα και κρατούν τη ζωή σφιχτά, και ας πονούν....
Χείλια στεγνά, βρώμικα, που τα ξεπλένουν λίγα δάκρυα χείλια που μόνο αναφιλητά ξεβράζουν αναφιλητά που φέρνουν τον ήχο της τελευταίας ελπίδας.
 
Σιχαμένε ήχε, στο σκοινί με τη ζωή μου αγκαλιά να ακροβατώ και συ να σιγοπαίζεις και να μη σταματάς...
Γεμάτη ζωή, τι ειρωνεία!
Κορμί που τρεμοσβήνει από την πλάνη σου... την πλάνη εκείνων....
Δίπλα σε ένα ερείπιο, ακουμπισμένος σε μια ξεφλουδισμένη γωνία κοιτάς γύρω σου
Ένα κόκκινο δάκρυ κυλά στο λαιμό σου και εγώ νιώθω τόσο ανάξια τόσο τιποτένια γιατί άφησα τα τέρατα να σε πειράξουν....
Στα όνειρα σου όλα χτες ήταν γεμάτα λουλούδια και τώρα...
σε κοιτώ να ανασαίνεις βαθιά
σαν να 'θελες να ρουφήξεις τη ζωή που σου πήραν....
Ήσουν εσύ, εσύ που με τις λιγοστές σου δυνάμεις
ζωγράφισες έναν ήλιο....
Έναν ήλιο που δε θα ξαναδείς ποτέ ή που, συμφορά μου δεν είδες ποτέ.... ΕΛΕΥΘΕΡΟ
«Κρατήσου ζωή μου, σφίξε τα λερωμένα  χέρια σου από το ξένο αίμα και πλησίασε εκεί...»
Όχι! Μη σηκώνεις τα χέρια... πονάς... το νιώθω
θες να αγγίξεις εκείνο τ' αστέρι... το ίδιο που κοίταξες χτες....
Πόσο γρήγορα αλλάζει το όνειρο....
πόσο γρήγορα γίνεσαι ίσκιος στη δική σου ζωή....
Είσαι εκεί λουλούδι μου στο χωμάτινο μαύρο στρώμα σου...
πνέοντας την αηδιαστική μυρωδιά του θανάτου....
Υπόσχομαι καημέ μου να μη σ' αφήσω ποτέ μ' αδειανά χέρια
θα γίνω μάνα για σένα, όνειρο και ελπίδα
φως στο σκοτάδι του κάθε αναστεναγμού σου
πνοή στη πνοή σου
βλέμμα στην πικρή σου ματιά....
Κρυμμένε μου πόθε, μικρή μου αυγή
σε κρατώ στην αγκαλιά μου το νιώθεις;
Γλυκέ μου άγγελε, κρύα μου χέρια... ζεστή μου καρδιά....
Μη σταματάς να κοιτάς εκείνο τ' αστέρι... το δικό μας αστέρι
Όχι πνοή μου μη κλαις, είμαι εγώ τώρα εδώ.
Ο πόνος φριχτός μα σε παρακαλώ... ζήσε
Κοιτάς πλάι ζωή μου και ένα άσπρο δάκρυσαν τη ψυχή σου
πέφτει στο σκαμμένο χώμα από τις σφαίρες...
Μικρό μου όνειρο χαμογελάς...
πόσο ζωή μου δίνεις... τι ειρωνεία...
Και έτσι καθώς ζεις την αυγή μιας ελπίδας
το φως της καθάριας σου ψυχής
σβήνει για πάντα από τα μεγάλα, τρομαγμένα
βελούδινα μάτια σου....

Μη κλαις λαχτάρα μου... ψυχή είσαι πια
σε κείνο τ' αστέρι... δίχως όνειρα αχνά
Ουράνιο τόξο είσαι πληγή μου... λουλούδι σε κάτασπρο χώμα
ντυμένος μ' αγάπη και της αιώνιας νιότης το χρώμα....

Αφιερωμένο σ' όλα τα παιδιά του πολέμου... σ' όλες αυτές τις ψυχές που μας δίνουν το φως μας... το φως στην ψυχή μας
και που κάποιοι βάλθηκαν να μας «τυφλώσουν».... να τυφλώσουν την καρδιά και το μυαλό μας!


Δήμητρα

Η συναισθηματική-σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού

Είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. 
Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια, ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία». Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.
Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο.  
Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο. Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.
Υποκατάστατο σχέσης
Έτσι, για παράδειγμα: 
  • Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.
  • Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.
  • Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της).
  • Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.
  • Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.
  • Όταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».
Όλες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ίσως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. 

Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. 
Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). 
Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. 
Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ.  
Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μια ουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ο γονιός. Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Η ανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπής και βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σε εθισμούς διαφόρων ειδών.

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόν τρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για το ανδρικό φύλο).
Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.
Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει.
Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και να απενοχοποιηθεί. 

Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο.
Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προς μια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα από δικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες.

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki