Η εσωστρέφεια στην εφηβεία Understanding your Introverter Teen

Ο έφηβος γενικά χαρακτηρίζεται από παρορμητισμό, ενθουσιασμό, τάση για υπερβολή, εγωκεντρισμό και αυθάδεια. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά τα αναπτύσσει προκειμένου να εξερευνήσει τις πολύπλευρες πτυχές της προσωπικότητάς του και να συγκροτήσει μια αίσθηση προσωπικής ταυτότητας.

UNDERSTANDING YOUR INTROVERTED TEEN

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του εσωστρεφούς εφήβου;

Υπάρχει όμως και μία κατηγορία εφήβων που φαίνεται να μην μοιάζει σε αυτή την εικόνα του επαναστάτη και του αυθόρμητου. Συγκεκριμένα, υπάρχουν περιπτώσεις εφήβων που είναι ανησυχητικά εσωστρεφείς, που κλείνονται στον εαυτό τους, δεν έχουν αλλά ούτε δεν επιδιώκουν κοινωνικές επαφές και προπάντων αποδέχονται αδιαμαρτύρητα την πραγματικότητα και την συμπεριφορά των άλλων.

Ποιες είναι οι αιτίες της εσωστρέφειας των εφήβων; 

Το στάδιο της εφηβείας διακρίνεται από σημαντικές αλλαγές σε βιολογικό, διανοητικό, συναισθηματικό και κοινωνικό επίπεδο. 

Σε αυτόν τον κυκεώνα αλλαγών και ανακατατάξεων, κατά το οποίο ο έφηβος αναζητά απεγνωσμένα την προσωπική του ταυτότητα, το φορτίο είναι βαρύ, το άγχος του «ποιος είμαι» και «τι θέλω να κάνω» ογκώδες. 

Έτσι, πολλοί έφηβοι νιώθουν ασυνείδητα την ανάγκη να κλειστούν στον εαυτό τους προκειμένου να «μειώσουν» τα εισερχόμενα ερεθίσματα και να «εξοικονομήσουν» ενέργεια και χρόνο επεξεργασίας των νέων δεδομένων, να βαδίσουν ουσιαστικά με πιο αργούς και συντηρητικούς ρυθμούς για να μπορέσουν να προσαρμοστούν. 

Σε αυτή την περίπτωση, λοιπόν, η εσωστρέφεια αφορά περισσότερο μια αντίδραση προσαρμογής του εφήβου στο νέο στάδιο της ζωής του, που τον βοηθά να χειριστεί καλύτερα το άγχος του και να αντεπεξέλθει στις νέες απαιτήσεις.

Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, ο έφηβος αποστασιοποιείται και δεν αντιδρά με περισσότερο δυναμισμό επειδή ουσιαστικά δεν διαθέτει τις κοινωνικές δεξιότητες για να κάνει κάτι τέτοιο. Κατά την εφηβεία οι σχέσεις με τους συνομηλίκους καθίστανται απαραίτητες για την εξέλιξη του νεαρού ατόμου. 

Ο έφηβος έχει ανάγκη να αναζητήσει άλλα πρότυπα, πέρα από τους γονείς του, με τα οποία θα ταυτιστεί, θα ανταλλάξει ιδέες, θα έρθει σε συναισθηματική επαφή και θα βρει υποστήριξη και αναγνώριση. Οι σχέσεις αυτές θα λειτουργήσουν άλλωστε ως ένα ενδιάμεσο «πειραματικό» στάδιο για τη μετάβασή του στον κόσμο των ενηλίκων. 

Αν λοιπόν ένας έφηβος δεν αλληλεπιδρά αποτελεσματικά κοινωνικά, νιώθει αδύναμος να προχωρήσει σε οτιδήποτε άλλο. Αρχίζει να νιώθει θλίψη, μελαγχολία, ίσως και απόγνωση, και κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό του, διατηρώντας έναν φαύλο κύκλο αποστασιοποίησης-μη επιβράβευσης που τελικά τον καθιστά κοινωνικά αδρανή.

Επίσης, ο ρόλος της οικογένειας πολλές φορές συμβάλλει στη διαμόρφωση εσωστρεφών εφήβων.  

Για παράδειγμα, συντηρητικές και αυστηρές μορφές οικογένειας μπορεί να περιορίζουν από μόνες τους οποιαδήποτε επαναστατική διάθεση του εφήβου. Στην περίπτωση αυτή η διαδικασία πειραματισμού και αμφισβήτησης του εφήβου δεν ξεκινά ουσιαστικά ποτέ και ο ίδιος δέχεται αναντίρρητα τα πράγματα ως έχουν, δηλαδή όπως τα εκφράζουν οι γονείς του. Ακολουθεί πιστά τα πρέπει τους, ταυτίζεται πλήρως με τις οικογενειακές αξίες και βέβαια δεν απομακρύνεται ποτέ, ούτε και κατά την ενήλικη ζωή, από αυτές. Οι έφηβοι αυτοί ως ενήλικες διακρίνονται από συντηρητισμό, απόλυτο σεβασμό σε κάθε μορφή εξουσίας, ανάγκη για τάξη και οργάνωση και έλλειψη αυτονομίας.

Συγκρούσεις ή άλλα προβλήματα που διαδραματίζονται στην οικογένεια δημιουργούν επίσης άγχος στον έφηβο ο οποίος επιπλέον κατακλύζεται, σε αυτό το στάδιο, και από τόσα ερωτηματικά για τον εαυτό του. Η κακή σχέση του ζευγαριού, μια πιθανή διαδικασία διαζυγίου, οι σχέσεις με τα αδέρφια, οι ανταγωνισμοί και οι διεκδικήσεις μεταξύ τους, μπορεί να τον αγχώνουν επιπλέον και να τον οδηγούν σε εσωστρέφεια και παθητικότητα λόγω της θλίψης και του άγχους που βιώνει, αλλά και ως μια ύστατη προσπάθεια εύρεσης ενός συναισθηματικού καταφύγιου στις οικογενειακές εντάσεις.

Τέλος, είναι σημαντικό να εκτιμηθεί και η ύπαρξη πιθανής ψυχοπαθολογίας, δηλαδή, η διάγνωση ψυχικής νόσου η οποία καθιστά τον έφηβο εσωστρεφή, απομονωτικό και μη αποδοτικό στις σχολικές και εξωσχολικές του δραστηριότητες. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να γίνεται λόγος για κατάθλιψη, πιθανή διατροφική διαταραχή, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, ψυχωσική συνδρομή ή ακόμη και χρήση ουσιών που πολλές φορές μπορεί να εντοπισθεί από συγκεκριμένες στάσεις και συμπεριφορές του εφήβου.

Πώς βελτιώνεται η εσωστρέφεια του εφήβου;

Καταρχήν, ο εσωστρεφής έφηβος χρειάζεται ενθάρρυνση και υποστήριξη από τα οικεία του πρόσωπα. 

Για παράδειγμα, οι γονείς οφείλουν να τον παροτρύνουν να πηγαίνει βόλτες με φίλους ή να του προτείνουν να ασχοληθεί με μία δραστηριότητα ώστε να επενδύσει σε αυτή.  

Επίσης, κρίνεται απαραίτητη η ενημέρωση των καθηγητών του έτσι ώστε να τον βοηθήσουν σε επίπεδο σχολείου. Ακόμη, ορισμένες φορές είναι σημαντική η ψυχοθεραπευτική βοήθεια του εφήβου ή ακόμα και η οικογενειακή συμβουλευτική με ψυχολόγο σε περιπτώσεις που ευθύνεται η συμπεριφορά των γονιών για την εσωστρέφεια του ανήλικου.

Μουτζούρη Μερόπη

Ψυχολόγος

Κοινωνική Επιστήμονας Γραφείου Παροχής Κοινωνικών Υποστηρικτικών Υπηρεσιών Δήμου Αρκαλοχωρίου

Το φαρμακείο της γιαγιάς...

Βότανα, λεμόνι, μέλι, μαγειρική σόδα, αλάτι, ξίδι και σκόρδο επιστρατεύονται για να ανακουφίσουν από τον πόνο, να απαλύνουν τον βήχα, να απαλλάξουν από τις ψείρες στα μαλλιά και να ρίξουν τον πυρετό. 
Τα σύγχρονα επιστημονικά στοιχεία υποστηρίζουν αρκετά από τα γιατροσόφια της γιαγιάς μας.

Τσιμπήματα

Μπορείτε να ανακουφιστείτε από τον ερεθισμό του δέρματος που προκαλείται από τα τσιμπήματα των εντόμων, σύμφωνα με τους επιστήμονες της Κλινικής Μάγιο στις ΗΠΑ, βάζοντας στο πάσχον σημείο ένα διάλυμα από μαγειρική σόδα και νερό.

Ψείρες

Το ξίδι, διαλυμένο σε χλιαρό νερό, μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις ψείρες στα μαλλιά. «Επί μία εβδομάδα, κάθε φορά που το παιδί γυρνά από το σχολείο, να καθαρίζετε σχολαστικά τα μαλλιά του με το διάλυμα αυτό και μια πολύ λεπτή χτένα», συμβουλεύει η επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Πόπη Αναστασέα-Βλάχου. «Ετσι, μπορείτε να αποφύγετε τα τοξικά ψειροκτόνα με μαλαθείο».

Βήχας

Το μέλι πλούσιο σε φλαβονοειδή συνιστάται εδώ και αιώνες ως «φάρμακο» για τον βήχα. Ερευνα του Πολιτειακού Κολεγίου Ιατρικής της Πενσυλβάνια, σε 105 παιδιά που λάμβαναν μία έως δύο κουταλιές μέλι μισή ώρα πριν κοιμηθούν, διαπίστωσε ότι το μέλι δρα πιο αποτελεσματικά κατά του βήχα απ' ό,τι πολλά αντιβηχικά σιρόπια.

Διάρροια

Εάν το παιδί σας έχει διάρροια, λίγο νερό στο οποίο προσθέτετε λίγες σταγόνες λεμόνι μπορεί να βοηθήσει στην ελάττωση της κινητικότητας του εντέρου, καθώς και στην ενυδάτωση του παιδιού, σύμφωνα με την κ. Βλάχου.

Γερά δόντια

Να περνάτε απαλά τα δόντια και τα ούλα των βρεφών 6 έως 15 μηνών με μια μπατονέτα βουτηγμένη σε διάλυμα από τσάι, με ελάχιστη μαγειρική σόδα (στη μύτη του κουταλιού). «Το τσάι περιέχει φθόριο και με τον τρόπο ατό γίνεται μια τοπική φθορίωση», λέει η κ. Βλάχου.

πηγή 

Για πολλά περισσότερα στο Πρασινούλι

«Είμαστε πιο καλοί γονείς από τους γονείς μας»

«Μία βόλτα στον παιδότοπο ή μία ταινία στο σινεμά κάποιο απόγευμα είναι από τα πράγματα που προσπαθώ να κάνω με τα παιδιά μου στον ελεύθερο χρόνο μας»,

Το πιο σημαντικό για τη 40χρονη μητέρα είναι να βλέπει τα παιδιά της να χαμογελούν και στις όμορφες στιγμές τους να βρίσκεται κι εκείνη μαζί τους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Επιδιώκω να κάνουμε διαφορετικά πράγματα, να τους δίνω νέες εικόνες και ερεθίσματα που ξεφεύγουν από την καθημερινότητα και βοηθούν στην εξέλιξη της προσωπικότητάς τους».
Στοιχεία των τελευταίων ερευνών ανατρέπουν την εικόνα που υπάρχει για τους σύγχρονους γονείς που τους θέλει αδιάφορους και ανεύθυνους. Στην πραγματικότητα αποδεικνύεται ότι είναι πολύ πιο ευσυνείδητοι απ΄ ό,τι πριν από 20 χρόνια και επιλέγουν να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους.

Είναι επίσης αποφασισμένοι να τους παρέχουν τα σωστά εφόδια και γι΄ αυτό ανησυχούν περισσότερο απ΄ ό,τι οι γονείς τους ανησυχούσαν για εκείνους.
Αυτά ήταν τα βασικότερα συμπεράσματα μιας μελέτης που πραγματοποίησαν ακαδημαϊκοί του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης στη Μεγάλη Βρετανία, για λογαριασμό του φιλανθρωπικού ιδρύματος Νuffield Foundation. Αρχικός σκοπός της έρευνας ήταν να κατανοηθεί η αύξηση των κρουσμάτων αντικοινωνικής ή και παραβατικής συμπεριφοράς στην εφηβική ηλικία.
Εξέτασαν λοιπόν τι συμβαίνει εντός και εκτός σπιτιού και κατέληξαν πως κακώς το οικογενειακό περιβάλλόν αντιμετωπιζόταν ως ο κυριότερος παράγοντας που προκαλούσε το φαινόμενο, καθώς οι σύγχρονοι γονείς, είναι πολύ πιο συνειδητοποιημένοι αναφορικά τις υποχρεώσεις τους.
Οι ερευνητές της Οξφόρδης υποστήριξαν ότι η υπεροχή των σύγχρονων γονέων οφείλεται σε ποικίλους λόγους. Οι βασικότεροι είναι ότι οι οικογένειες τείνουν να γίνονται μικρότερες, οι γυναίκες να γεννούν αργότερα και η αναλογία των παιδιών που ζουν με τον ένα μόνο γονιό έχει τριπλασιαστεί από τις αρχές του ΄70, φθάνοντας το ποσοστό του 24%. Τα παραπάνω ευρήματα δεν αφορούν μόνο τους Βρετανούς.

Στην Ελλάδα
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το ποσοστό των γυναικών που αποφάσισαν να γίνουν μητέρες σε ηλικία 35 με 39 ετών το 1979 ήταν 22,5% ενώ το 1999 είχε φθάσει το 41,9%.
Επίσης, ο αριθμός των ανδρών αλλά και των γυναικών που επιλέγουν να παντρευτούν μετά τα 30 είχε αυξηθεί σημαντικά το 2006 σε σύγκριση με τη δεκαετία του 1980. 28.672 γυναίκες και 18.731 άνδρες ηλικίας από 30 μέχρι 35 ετών παντρεύτηκαν το 2006, ενώ συνολικά πραγματοποιήθηκαν 57.802 γάμοι.
Αν και κάποια από αυτά τα στοιχεία δείχνουν μία αρνητική εξέλιξη, στην ουσία δεν είναι. «Η προηγούμενη γενιά αντιμετώπιζε πολλά βιοτικά προβλήματα. Πολλά παιδιά παρ΄ όλο που η μητέρα βρισκόταν στο σπίτι, στην ουσία μεγάλωναν μόνα τους», αναφέρει η κ. Έφη Σαρηγιαννίδου, οικογενειακή σύμβουλος και τονίζει ότι αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπαιρναν τη στοργή και την αγάπη που έπρεπε, αλλά ότι οι δυσκολίες της εποχής, σε συνδυασμό με την απουσία γνώσεων γύρω από την ανατροφή τους, καθιστούσαν πολλές φορές ανέφικτη την κατανόηση των βαθύτερων αναγκών των παιδιών.
«Σήμερα, το μεγάλωμα ενός παιδιού δεν αποτελεί κοινωνική υποχρέωση, αφού ο γάμος είναι πλέον συνειδητή επιλογή. Υπάρχει ευαισθησία για τα δικαιώματα του παιδιού όπως και σεβασμός σε αυτό, ως πρόσωπο με ανάγκες», λέει.
«Δουλεύω αρκετές ώρες, αλλά όσο ο Γιάννης και η Ευαγγελία μεγαλώνουν βλέπω ότι με χρειάζονται περισσότερο δίπλα τους. Έτσι, προσπαθώ να προσαρμόζω τον χρόνο μου σύμφωνα με τις ανάγκες τους να συζητάω μαζί τους για ό,τι τα προβληματίζει», λέει η επιχειρηματίας κ. Μαρία Ντάβου αναφερόμενη στα δίδυμά της και το πώς διαχειρίζεται τον χρόνο ανάμεσα σε δουλειά και οικογένεια.

Η δύσκολη ισορροπία μεταξύ δουλειάς και οικογένειας
 Η ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και την ανατροφή των παιδιών όσο δύσκολη και αν φαίνεται δεν είναι ακατόρθωτη κατά την κ. Σαρηγιαννίδου.
«Ο καθένας μπορεί να βρει μία λύση ώστε πράγματα που είναι ουσιαστικά και βασικά να μη μένουν πίσω. Να καθιερώσει, για παράδειγμα, να τρώει μαζί το πρωινό η οικογένεια ή να ακολουθείται το οικογενειακό μεσημεριανό γεύμα τα Σαββατοκύριακα», λέει χαρακτηριστικά και επισημαίνει ότι ενώ τα παιδιά σήμερα είναι πιο ευφυή υστερούν σε συναισθηματικές δεξιότητες, δηλαδή δυσκολεύονται να εκφραστούν και να επικοινωνήσουν.
«Οι γονείς έχουν καταλάβει πλέον ότι το θέατρο αποτελεί πηγή γνώσης και αυτό φαίνεται από το αυξανόμενο ενδιαφέρον τους για θεάματα που παρέχουν και γνώση, όχι μόνο ψυχαγωγία», λέει στα «ΝΕΑ» η ηθοποιός Κάρμεν Ρουγγέρη (φωτογραφία αριστερά). Οι παιδικές παραστάσεις θεάτρου είναι πλέον «ισάξιες» με τις αντίστοιχες παραστάσεις για μεγάλους από πλευράς ζήτησης και ο κύριος λόγος είναι τα μηνύματα για τις ηθικές αξίες που περνούν.
Είναι δε χαρακτηριστικό- σύμφωνα με την ηθοποιό- ότι οι γονείς τις περισσότερες φορές συνοδεύουν τους μικρούς θεατές. «Είναι δίπλα στο παιδί, τις περισσότερες φορές μάλιστα και οι δύο. Έτσι είναι το σωστό άλλωστε, τότε ολοκληρώνεται η παράσταση που είδαμε, όταν γίνει ένας διάλογος με το παιδί γύρω από αυτή». 

«ΝΕΑ» η κ. Μαρία Ντάβου.

Η συναισθηματική-σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών Sexual emotional abuse

Το βίντεο αποτελεί το τέταρτο μέρος της σειράς που ετοίμασε 

το Χαμομηλάκι και αναφέρεται στη  

Συναισθηματική-Σεξουαλική κακοποίηση.

Sexual emotional abuse

Παρακαλούμε προωθήστε το βίντεο σε όσο περισσότερους μπορείτε,

για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας.

.

.

Η συναισθηματική-σεξουαλική κακοποίηση

Είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία».

Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.  

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο.  

Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.

Υποκατάστατο σχέσης 

Έτσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.  

Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.  

Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της). 

Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της. 

Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών. 

Όταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».

Συνέπειες  

Όλες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ίσως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά.

Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»). Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.  

Οι συνέπειες, όμως, δεν σταματούν εδώ. Κατατρέχουν το παιδί σε όλη του τη ζωή και σχεδόν σίγουρα θα έχουν αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα του παιδιού, όταν θα ενηλικιωθεί, να συνάψει μια ουσιαστική ερωτική σχέση επικοινωνίας - κάτι που πιθανόν να σαμποτάρει και ο γονιός.  

Το παιδί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει και να καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες καθώς πάντα προηγούνταν οι ανάγκες της μαμάς ή του μπαμπά. Η ανικανότητα αυτή μαζί με τα καταπιεσμένα συναισθήματα οργής, ενοχής, ντροπής και βαθιάς αναξιότητας καθιστούν τον μελλοντικό ενήλικα πολύ ευάλωτο σε εθισμούς διαφόρων ειδών.  

Η συναισθηματική αιμομιξία από τη μητέρα είναι κάποιες φορές ο βαθύτερος λόγος για την ανικανότητα του άνδρα να συνάψει ή να «δεσμευτεί» σε μια ουσιαστική σχέση και να επιζητεί με καταναγκαστικό σχεδόν τρόπο ανακούφιση στον σεξουαλικό εθισμό, π.χ. μέσω πορνογραφίας, πορνείας ή αλλεπάλληλων εφήμερων σχέσεων (καθώς αυτά είναι κοινωνικώς αποδεκτά για το ανδρικό φύλο).  

Η δέσμευση σε μια ουσιαστική σχέση σημαίνει κατά βάθος «εγκατάλειψη της μαμάς» και ο νεαρός (ή όχι και τόσο νεαρός) άνδρας νιώθει πολύ μεγάλες ενοχές.

Αντιμετώπιση
Καθώς οι διαδικασίες αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες, και από το γονιό και από το παιδί, είναι σημαντική για τη θεραπεία η επίγνωση αυτού που πραγματικά συμβαίνει.
Είναι, επίσης, σημαντικό να καταλάβει το παιδί ότι δεν φταίει εκείνο που ωθήθηκε σε τέτοιου είδους σχέση και να απενοχοποιηθεί. Η πραγματική αγάπη σημαίνει ότι αφήνουμε το παιδί ελεύθερο να βρει τον δικό του δρόμο.
Αυτό ταυτόχρονα ελευθερώνει και τον γονιό προς μια πιο ουσιαστική αναζήτηση του εαυτού του και κάλυψη των αναγκών του μέσα από δικά του ενδιαφέροντα και συνομήλικες παρέες."

Πηγές:

• Το Χαμόγελο του Παιδιού

Παιδική Πορνογραφία: Τι να προσέχουμε – Πώς να προστατευτούμε

Το ξέρουμε, είναι ένα ψυχοπλακωτικό, δυσάρεστο θέμα. Είναι, όμως, πραγματικότητα και οφείλουμε να μην κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτή. Γιατί, όσο τα κλείνουμε, τόσο θα ανοίγουν τα δικά τους όσοι αρέσκονται να «χαζεύουν» πορνογραφικό υλικό με πρωταγωνιστές ανήλικα παιδιά. 

Αναρωτηθήκατε ποτέ τι έκταση έχει πάρει το φαινόμενο στην εποχή μας, στην οποία κάθε είδους υλικό βρίσκεται μερικά κλικ μακριά;  

Διαβάστε παρακάτω τα στοιχεία, τα ελληνικά περιστατικά, και το ψυχολογικό προφίλ των παιδόφιλων που σχετίζονται με την έξαρση της παιδικής πορνογραφίας.

Τα στοιχεία  

Οι αριθμοί δυστυχώς δεν ψεύδονται. Οι αλήθειες που μαρτυρούν για την παιδική πορνογραφία σε παγκόσμιο επίπεδο είναι αφοπλιστικές: Με περίπου δύο τρισεκατομμύρια δολάρια ετήσια κέρδη, η διακίνηση τέτοιου υλικού βρίσκεται στην δεύτερη θέση του πιο αποδοτικού –όσο και παράνομου- εμπορίου μετά την διακίνηση ναρκωτικών.

Επιπροσθέτως, πολλές έρευνες που έχουν διεξαχθεί για το ζήτημα έχουν δώσει στην δημοσιότητα τα εξής στοιχεία:

• Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η ΜΚΟ "Ν.Ε.Ο.Ι." (Νέοι Ευρωπαίοι Οργανωμένοι Ικανοί), περίπου 200 νέες εικόνες παιδικού πορνογραφικού υλικού «ταχυδρομούνται» καθημερινά.
• Ένα στα επτά παιδιά έχουν δεχθεί μία διαδικτυακή σεξουαλική παρενόχληση κατά την πλοήγησή τους.
• Το 10-15% των ανθρώπων παγκοσμίως δηλώνει πως έχει δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση κατά την παιδική του ηλικία, ενώ στην Ελλάδα το 20% των παιδιών έχουν προσεγγιστεί από παιδόφιλο. 
• Στατιστικά, οι περισσότεροι παιδόφιλοι είναι άνδρες, ενώ το 66% των περιπτώσεων πρόκειται για συγγενείς του παιδιού-θύματος.
• Το 20% της γενικής πορνογραφίας έχει για «πρωταγωνιστές» ανήλικα παιδιά.
• Μέχρι το 2009, στην χώρα μας είχαν εμφανιστεί 107.572 εικόνες παιδικής πορνογραφίας και είχαν γίνει 119 συλλήψεις.
• Οι κυριότερες χώρες προέλευσης σχετικού υλικού είναι τα κράτη της Λατινικής Αμερικής και της νοτιοανατολικής Ασίας.

Η ελληνική πραγματικότητα «Αράχνη»:  

Αυτό είναι το όνομα που κινεί τα νήματα τις τελευταίες ημέρες στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛΑΣ. Πρόκειται για software που δημιουργήθηκε από το FBI και έφτασε πλέον και στο ελληνικό αρχηγείο.

Η «Αράχνη» κωδικοποιεί και «σταμπάρει» κάθε φωτογραφία και video με σχετικό υλικό που βρίσκει στο διαδίκτυο, και έχει την δυνατότητα να ακολουθεί τα ίχνη τους, αποκαλύπτοντας τους υπολογιστές από τους οποίους και στους οποίους διακινούνται, καθώς και την ταυτότητα των ανθρώπων που κρύβονται πίσω τους. Όταν τα ίχνη ενός σχετικού αρχείου εντοπιστούν σε ελληνικό υπολογιστή, στέλνεται σήμα από τα κεντρικά του FBI προς τις ελληνικές αρχές και ακολουθούν οι αντίστοιχες διώξεις.

Σύμφωνα με την αυστηρή ελληνική νομοθεσία που τέθηκε σε ισχύ το 2007, παράνομη είναι εκτός από την διακίνηση του υλικού, απλά και μόνο η θέασή του, η οποία επιβάλλει πλέον την άρση του απορρήτου. Πίσω από τις συλλήψεις που έχουν γίνει σε ελληνικό έδαφος δεν έχει αποκαλυφθεί κάποιο οργανωμένο κύκλωμα, αλλά κυρίως μεμονωμένες περιπτώσεις, που ωστόσο σοκάρουν. Ο λόγος; Διαβάστε στην συνέχεια τα δημογραφικά στοιχεία του μέσου παραβάτη και θα καταλάβετε.

Το προφίλ των ενόχων  

Το βασικό στοιχείο που θολώνει τα νερά του φαινομένου είναι πως οι εμπλεκόμενοι αποτελούν πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας. Στις εγχώριες συλλήψεις συγκαταλέγονται μεγαλοεπιχειρηματίες, γιατροί, ένας αρχιμανδρίτης και συνεργάτες υψηλά ιστάμενων πολιτικών προσώπων.
Κατά μέσο όρο, οι παιδόφιλοι και διακινητές του «υλικού της ντροπής» είναι ηλικίας από 20 ως 50 ετών. Είναι είτε παντρεμένοι και μάλιστα με παιδιά, είτε ανύπαντροι, κατά κύριο λόγο άνδρες, οι οποίοι διαμένουν ακόμη με τους γονείς τους. Οι ηλικιακές προτιμήσεις των θεατών τέτοιου υλικού κυμαίνονται από βρέφη λίγων μηνών εώς 17χρονους εφήβους και των δύο φύλων. Παιδόφιλος θεωρείται και ο έφηβος που προσεγγίζει ανήλικο άτομο, τουλάχιστον κατά έξι χρόνια μικρότερό του.

Τα πορνογραφικά sites από τα οποία προμηθεύονται οι παιδόφιλοι το παράνομο υλικό –έναντι συνδρομητικής αμοιβής- είναι καλά καμουφλαρισμένα ώστε να μην εντοπίζονται εύκολα από τις διωκτικές αρχές και από τους ανυποψίαστους. Τα παρακάτω περιστατικά μιλούν από μόνα τους:

• Την Τρίτη συνελήφθησαν ένας 35χρονος και ένας 50χρονος, στου οποίου τα αρχεία βρέθηκε το προφίλ περίπου πενήντα ανήλικων χρηστών sites κοινωνικής δικτύωσης. Οι δύο συλληφθέντες έχουν κατηγορηθεί για σεξουαλική παρενόχληση ανηλίκων στο πλαίσιο της μεγάλης υπόθεσης διακίνησης πορνογραφικού υλικού «Σφυροκόπημα».
• Στις φυλακές του Κορυδαλλού οδηγήθηκαν τον περασμένο Ιανουάριο ο αρχιμανδρίτης της Σπάρτης και άλλοι τέσσερις Έλληνες γιατροί και επιχειρηματίες. Σύμφωνα με φήμες, στην κατοχή του αρχιμανδρίτη βρέθηκε το σκληρότερο υλικό. Μάλιστα, τον τελευταίο μήνα, έγινε δυνατή η δημοσιοποίηση του ονόματος του κληρικού: πρόκειται για τον ιερέα Φώτη Μακρυστάθη.
• Για την υπόθεση «Κοάλα», συνελήφθησαν το 2007 πέντε Έλληνες, ως υπεύθυνοι για την διακίνηση σκληρότατου υλικού από την Ιταλία. Εγκέφαλος της «επιχείρησης», ένας Ιταλός που δεν δίσταζε να αναμεταδίδει ζωντανά μέσω διαδικτύου τους φρικιαστικούς βιασμούς του.  
• Από τις λίγες γυναίκες που κατηγορήθηκαν για ανάλογη δραστηριότητα ήταν η σύζυγος υψηλόβαθμου συνεργάτη Ελληνίδας υπουργού. Στην κατοχή της βρέθηκαν πέντε σκληροί δίσκοι με κάθε είδους περίπτυξη μεταξύ μικρών αγοριών και κοριτσιών.

Πίσω από την παιδοφιλία  

Τα περιστατικά αμέτρητα. Λίγοι, ωστόσο, αναλογίζονται τι κρύβεται στο μυαλό των ενόχων. Πέρα από τα οικονομικά κίνητρα των διακινητών παιδικής πορνογραφίας, όσοι «απολαμβάνουν την θέαση» του υλικού, έχουν τους δικούς τους λόγους.

«Η παιδοφιλία είναι σεξουαλική διαταραχή, η οποία οφείλεται είτε σε γενετικούς παράγοντες, είτε σε εμπειρίες που είχαν οι ίδιοι οι παιδόφιλοι στην παιδική τους ηλικία, ή απλώς εκδηλώνουν την συγκεκριμένη συμπεριφορά», μας λέει η Άρτεμις Αντωνίου, σύμβουλος ψυχολόγος και συνθετική θεραπεύτρια.

Η παιδοφιλία θεωρείται μια παραφιλία, που σύμφωνα με το επιστημονικό site PsychologyToday, συνίσταται στην μη φυσιολογική έλξη που νιώθουν οι παιδόφιλοι και σχετίζεται με φαντασιώσεις ή σεξουαλική δραστηριότητα με ανήλικα άτομα. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι παιδόφιλοι δικαιολογούν τον εαυτό τους, σκεπτόμενοι πως βοηθούν τα θύματά τους να αναπτυχθούν ή ότι απολαμβάνουν και τα ίδια την πράξη. Ωστόσο, πιέζουν τα ανήλικα θύματα να μην πουν σε κανέναν το «μυστικό» τους.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου συνίσταται στην ευαισθητοποίηση των γονέων, καθώς οφείλουν να ενημερώνουν τα παιδιά τους για τους κινδύνους που παραμονεύει το διαδίκτυο, στο οποίο είναι εκτεθειμένα. Εξαιρετικά εύστοχη είναι η καμπάνια του Savemitsos.gr, που περνάει το μήνυμα σε γονείς και παιδιά μέσω του παρακάτω πανέξυπνου video:

Αν είστε γονείς, και υποψιάζεστε πως το παιδί σας αντιμετωπίζει την ψυχολογική έστω παρενόχληση ενηλίκων μέσω του διαδικτυακού chat, υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που θα πρέπει να προσέξετε στον χειρισμό του θέματος, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά στο δημοσίευμα της κ. Αντωνίου στο Iatronet.gr. 

Στο Facebook έχει ήδη δημιουργηθεί σελίδα με σκοπό την δημοσιοποίηση των ονομάτων των παιδόφιλων και την ευαισθητοποίηση σχετικά με το θέμα αυτό.

Ποια είναι η δική σας άποψη για το λεπτό αυτό ζήτημα, με τις «χοντρές», όμως, συνέπειες στις παιδικές ψυχές; 

του Γιώργου Κόκουβα

in2life