Γιατί οι άλλοι και όχι εγώ; Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Μη ζηλεύεις ξένες ευτυχίες. Φτιάξε τη δική σου

Πάντα έβλεπα την ευτυχία των άλλων και την ζήλευα. Από μικρό παιδί. Όμως, κακία δεν έτρεφα μέσα μου, για κανέναν. 

Τί έφταιγαν εκείνοι που ήταν ευτυχισμένοι; Τι έφταιγαν που εγώ τους ζήλευα. Τι έφταιγαν που εγώ ήμουν δυστυχισμένος;

Ήμουν ένα μικρό παιδί που καθώς μεγάλωνε προσπαθούσε να φτάσει την ευτυχία μα εκείνη τον προσπέρναγε ειρωνικά.

Στην καρδιά μου μόνο θλίψη υπήρχε. 

Θλίψη και ένα σωρό από αναπάντητα γιατί; Τα οποία καθώς μεγάλωνα μεγάλωναν και αυτά.

Γιατί οι άλλοι να έχουν περισσότερη ευτυχία από εμένα; Τι έκαναν περισσότερο για να την αξίζουν;

Γιατί εγώ να μην έχω μία οικογένεια ενωμένη όπως των άλλων;

Γιατί να μην είμαι άριστος μαθητής;

Γιατί οι γονείς μου να αγαπούν περισσότερο τον αδερφό μου;

Γιατί να μην έχω έναν φίλο αληθινό;

Γιατί η σχέση μου να μην είναι ιδανική όπως των άλλων;

Γιατί να μην έχω μία δουλειά που να αγαπώ;

Γιατί να μην είμαι ικανός να με θαυμάζουν;

Γιατί να μην έχω το θάρρος της γνώμης μου;

Γιατί να φοβάμαι τόσο;

Γιατί να πονάω τόσο;

Γιατί; Γιατί; Γιατί;

Κοιτάζω τους άλλους και επιθυμώ την δική τους ευτυχία.

Κοιτάζω τους άλλους που χαμογελούν και αναρωτιέμαι; Ξανά και ξανά.

Ποιο να είναι το λάθος μου;

Κι ύστερα σκέφτομαι. Ίσως απλά να στάθηκαν πιο τυχεροί ή ίσως να πάλεψαν πιο πολύ.

Μήπως τελικά δεν προσπάθησα αρκετά; Κι όμως, σε όλη μου τη ζωή δεν έχω σταματήσει να κυνηγώ την ευτυχία. Δεν έχω σταματήσει να την περιμένω να έρθει.

Θέλω τόσο πολύ να χαμογελάσω. Να κοιτάξω στον καθρέφτη και να αντικρύσω ένα πρόσωπο χαμογελαστό. Ευτυχισμένο. Αληθινά ευτυχισμένο! Που η εικόνα του στον καθρέφτη να ραγίσει από δάκρυα χαράς και όχι λύπης. 

Βαρέθηκα να σκορπάω ψεύτικα χαμόγελα παντού. 

Και να αναρωτιέμαι που έχω κάνει λάθος! Γιατί σίγουρα κάπου φταίω κι εγώ. ..

Κάπου δεν έπραξα το σωστό ώστε να μπορώ τώρα να είμαι ευτυχισμένος. Ίσως και να απορροφήθηκα τόσο από τη ζωή των άλλων που να ξέχασα τη δική μου ζωή. Τις δικές μου επιθυμίες, τα δικά μου όνειρα.

Ίσως τότε να ήταν που η ευτυχία μου χτύπησε την πόρτα αλλά εγώ δεν την άκουσα. Ίσως τότε να έπρεπε να ανέβω στο τρένο αλλά να μην ανέβηκα. Ίσως να θεώρησα το ταξίδι μικρό και άσκοπο. Δίχως σημαντικό προορισμό.

Κι όμως έπρεπε να καταλάβω ότι οι μικροί προορισμοί είναι εκείνοι που μπορεί να μας κάνουν αληθινά ευτυχισμένους.

Η ευτυχία δεν μας χαρίζεται έτσι απλόχερα είναι οι ευκαιρίες που αν δεν τις αρπάξεις την κατάλληλη στιγμή χάνονται και δεν ξαναγυρνάνε. 

Και αν μας χαριστεί πρέπει να παλέψουμε με νύχια και με δόντια για να την κρατήσουμε. Γιατί εκεί που θα την θεωρήσουμε δεδομένη εκεί και θα τη χάσουμε. Θα ανοίξει τα πελώρια της φτερά και θα πάει να αγκαλιάσει μία άλλη πονεμένη καρδιά. Μια καρδιά που θα αξίζει να είναι ευτυχισμένη. Μια καρδιά που περιμένει πως και πώς να της ανοίξει την πόρτα για να χυθεί το διάπλατο φως μες το σπίτι της και να την ζεστάνει.

Γι’ αυτό, λοιπόν, μην προσπαθείς να ζήσεις τη ζωή σου μέσα από την ευτυχία των άλλων.

Μην θεωρείς τη δική σου ευτυχία κατώτερη από των άλλων, πάλεψε για εκείνη και κάνε την πιο δυνατή.

Που ξέρεις; Ίσως και οι άλλοι να θεωρούν τη δική σου ευτυχία πιο όμορφη από τη δική τους! O κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ευτυχία με έναν τρόπο διαφορετικό και μοναδικό για εκείνον. Μπορεί εσύ να έχεις αυτό το κάτι που κάποιος άλλος να ζηλεύει και να θεωρεί προσωπική ευτυχία. Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό;

Για αυτό ζήσε την κάθε στιγμή και έχε πάντα ανοιχτές τις πόρτες της ψυχής σου γιατί κάθε μέρα υπάρχουν εκείνες οι μαγικές στιγμές που μπορεί να σε κάνουν ευτυχισμένο. Μέσα από τα απλά τα πράγματα, τα καθημερινά.

Φλώρα Σπανού

αναπνοές

antikleidi

Πώς να εντοπίσετε τις μαθησιακές δυσκολίες στην τάξη

Ενδείξεις μαθησιακών δυσκολιών

Οι δάσκαλοι είναι συνήθως οι πρώτοι που εντοπίζουν τις μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών. Κάποιες φορές τα σημάδια είναι εμφανή για παράδειγμα, παρά τις συνεχείς προσπάθειες του μαθητή, δεν σημειώνεται καμία πρόοδος στην ανάγνωση ή στις πράξεις πολλαπλασιασμού. Ωστόσο, κάποια παιδιά προσπαθούν με κάθε τρόπο να κρύψουν τις αδυναμίες τους επειδή αισθάνονται άσχημα για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σε τομείς που οι περισσότεροι συνομήλικοί τους δεν δυσκολεύονται καθόλου.

Κάποια λιγότερο εμφανή σημάδια που αποτελούν ενδείξεις για μαθησιακές δυσκολίες είναι τα εξής:

Αδυνατεί να αξιοποιήσει πλήρως τις ικανότητές του

Το ότι ένα παιδί φαίνεται να έχει πολλές δυνατότητες αλλά η επίδοσή του σε ένα συγκεκριμένο μάθημα ή η συνολική σχολική του επίδοση είναι χαμηλή αποτελεί ένδειξη για κάποια μαθησιακή δυσκολία.

Το φαινόμενο αυτό συχνά αναφέρεται ως ασυμφωνία μεταξύ ικανότητας και επίδοσης η απόκλιση δηλαδή μεταξύ του τι θα μπορούσε να κάνει ένας μαθητής και του τι τελικά κάνει.

Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται στην τάξη με διάφορους τρόπους:

• Έχει πολύ υψηλές επιδόσεις όταν γράφει εκθέσεις, αλλά δυσκολεύεται πολύ στα μαθηματικά ή το αντίθετο.
• Απαντάει σωστά στις προφορικές ερωτήσεις, αλλά αδυνατεί να εκφράσει τις ιδέες του γραπτώς.
• Η ευφυΐα του είναι εμφανής όταν τον γνωρίζεις, ωστόσο δεν αποτυπώνεται στην επίδοσή του.

Δεν προσπαθεί αρκετά

Τα παιδιά που, παρόλο φαίνονται να έχουν πολλές δυνατότητες, δεν τα πηγαίνουν πολύ καλά στο σχολείο, δίνουν την εντύπωση ότι δεν προσπαθούν όσο θα έπρεπε. Ενήλικες με μαθησιακές δυσκολίες θυμούνται ότι, πριν τη διάγνωση, τους έλεγαν συχνά στο σχολείο ότι δεν προσπαθούν αρκετά. Παιδιά που δίνουν την εντύπωση ότι δεν προσπαθούν, μπορεί στην πραγματικότητα να προσπαθούν πολύ χωρίς αποτελέσματα ή να προσπαθούν να «κρύψουν» μία αδυναμία τους.

 

Δείχνει αποδιοργανωμένος/η

Αν χρειάζεται να υπενθυμίζετε συνεχώς σε κάποιον μαθητή τι πρέπει να κάνει, ίσως θεωρείτε ότι δεν σας προσέχει, ενώ αυτό που μπορεί να συμβαίνει είναι ότι δυσκολεύεται σε τομείς που απαιτούν βραχυπρόθεσμη μνήμη, όπως το να συγκρατεί, να επεξεργάζεται και να αναπτύσσει καινούριες ιδέες. Φαινόμενο δηλαδή που εμφανίζεται συχνά σε παιδιά με μαθησιακές διαταραχές.

 

Προσπαθεί να μην κάνει αισθητή την παρουσία του/της

Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες συχνά προσπαθούν να αποκρύψουν τις δυσκολίες τους από τους δασκάλους και τους συμμαθητές τους. Ακόμα και αν καταφέρνουν, με λίγη παραπάνω προσπάθεια, να ανταπεξέρχονται στις σχολικές απαιτήσεις, η αυτοεκτίμησή τους επηρεάζεται. Τα παιδιά που είναι πολύ ντροπαλά, κάθονται στην τελευταία σειρά και γενικά αποφεύγουν με κάθε τρόπο να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στην τάξη, ίσως προσπαθούν να αποκρύψουν κάποια μαθησιακή δυσκολία.

Συμπεριφέρεται άσχημα

Σε πολλές περιπτώσεις, το παιδί αντιδρά με τον ακριβώς αντίθετο τρόπο. Αντί να προσπαθεί να μην κάνει εμφανή την παρουσία του, συμπεριφέρεται άσχημα, προσπαθώντας να δώσει έμφαση σε άλλους τομείς ώστε να περάσουν απαρατήρητες οι αδυναμίες του. Γίνεται επιθετικό, κάνει πολλή φασαρία στην τάξη, ή προσποιείται ότι είναι πολύ «άνετο» για να ασχοληθεί με τις σχολικές του επιδόσεις.

 

Δεν κάνει τις εργασίες του

Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες δεν παραδίδουν τις εργασίες τους έγκαιρα ή πολλές φορές και καθόλου. Αυτό μπορεί να συμβαίνει για διάφορους λόγους:

• Το παιδί ντρέπεται να παραδώσει μία λανθασμένη ή ατελή εργασία.
• Λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζει στους τομείς της μνήμης και της οργάνωσης μπορεί να ξεχάσει εντελώς ότι έπρεπε να κάνει κάποια εργασία.
• Ακόμα και όταν τελικά κάνει την εργασία του, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να την ξεχάσει σπίτι.

Είναι λογικό κάθε παιδί να πάει κάποια στιγμή αδιάβαστο στο σχολείο, αλλά αν αυτό συμβαίνει τακτικά σε έναν συγκεκριμένο μαθητή, καλό θα ήταν να εξετάσετε τους λόγους.

 

Δυσκολία στη διαχείριση του χρόνου

Τα παιδιά με μαθησιακές διαταραχές συχνά αδυνατούν να διαχειριστούν και να οργανώσουν τον χρόνο τους, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα τόσο στο σχολείο, όσο και στο σπίτι. Κάποια ενδεικτικά σημάδια είναι τα εξής:

• Ένα παιδί αργεί να ολοκληρώσει οποιαδήποτε δραστηριότητα, είτε αυτό είναι μία σχολική εργασία, είτε το να βάλει τα παπούτσια του.
• Ένας μαθητής του οποίου οι γονείς αναφέρουν ότι χρειάζεται πολλές ώρες για να ολοκληρώσει τις εργασίες του στο σπίτι.
• Ένα παιδί που καθυστερεί στο σχολείο και δίνει πάντα την εντύπωση ότι βιάζεται ό,τι κι αν κάνει.

Άγχος στα διαγωνίσματα

Είναι λογικό τα παιδιά να δυσκολεύονται κάποιες φορές με τα διαγωνίσματα, αλλά αν ένας μαθητής δείχνει να δυσκολεύεται πιο πολύ από το συνηθισμένο, ίσως έχει κάποια μαθησιακή διαταραχή. Ενδεικτικά σημάδια είναι τα εξής:

• Ένας μαθητής που σε κάθε διαγώνισμα «αγωνίζεται» να τελειώσει εντός του καθορισμένου χρόνου, παρά τις τακτικές υπενθυμίσεις.
• Ένας μαθητής που παραδίδει πάντα τελευταίος τις ασκήσεις που γίνονται στην τάξη.
• Ένας μαθητής που αποτυγχάνει σε διαγωνίσματα για τα οποία είχε προετοιμαστεί.
• Ιδιαίτερα δυσανάγνωστος γραφικός χαρακτήρας.
• Υπερβολικό άγχος πριν από κάθε διαγώνισμα.

Έντονα συναισθήματα

Το σχολείο μπορεί να μετατραπεί σε συναισθηματικό «ναρκοπέδιο» για τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Είτε λόγω της προσπάθειάς τους να συμβαδίσουν με τους συμμαθητές τους, είτε λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν με τις εργασίες, η αυτοπεποίθηση των παιδιών αυτών είναι εύκολο να κλονιστεί.

• Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες νιώθουν συχνά ντροπή και αμηχανία και η αυτοεκτίμησή τους βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Το ότι ένας μαθητής δείχνει να είναι καταθλιπτικός, θλιμμένος ή απογοητευμένος μπορεί να οφείλεται σε κάποια μαθησιακή δυσκολία που δεν έχει διαγνωστεί.
• Τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες συνήθως εμφανίζουν πολύ άγχος σε θέματα που σχετίζονται με το σχολείο και αυτό συμβαίνει σε μεγαλύτερο βαθμό πριν τη διάγνωση, που δεν κατανοούν γιατί αδυνατούν να συμβαδίσουν με τους συμμαθητές τους.
• Επιπλέον, τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες αντιμετωπίζουν συχνά πρόβλημα στη διαχείριση των συναισθημάτων τους. Αδυνατούν δηλαδή να επεξεργαστούν και να εξωτερικεύσουν επιτυχώς αυτά που νιώθουν, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματικές εντάσεις. Ενδεικτικά παραδείγματα αποτελούν περιπτώσεις παιδιών που χάνουν την ψυχραιμία τους όταν πρέπει να μείνουν σε μία συγκεκριμένη θέση ή που ξεσπούν σε κλάματα όταν τους ζητείται να κάνουν μία δύσκολη εργασία.

Απουσίες

Οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες συχνά κάνουν μεγάλη προσπάθεια να αποφύγουν όποιο θέμα σχετίζεται με το σχολείο και τους αγχώνει ή τους προκαλεί αγωνία. Πιθανά σημάδια είναι τα εξής:

• Υπερβολικός αριθμός απουσιών.
• Απουσιάζουν από το σχολείο ως «άρρωστοι» μέρες που πρόκειται να γράψουν κάποιο σημαντικό διαγώνισμα.
• Αρνούνται να συμμετάσχουν σε απαιτητικές εργασίες.
• Βρίσκουν δικαιολογίες για να βγαίνουν τακτικά από την τάξη όταν δυσκολεύονται.

Με την κατάλληλη προσοχή και υποστήριξη, ένας μαθητής με μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να σημειώσει σημαντική πρόοδο , τόσο στο σχολικό περιβάλλον όσο και έξω από αυτό.

Μετάφραση/ Απόδοση: www.childmind.org/article/recognizing-learning-disorders-in-the-classroom/

ikidcenters.com

ΝΑ ΚΟΙΜΟΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ;

Προσπαθώντας να είμαστε όσο το δυνατόν λιγότερο αφοριστικοί για ένα τέτοιο ευαίσθητο θέμα, ας κρατήσουμε μόνο τα παρακάτω:

Ίσως είναι καλύτερα να μην κοιμάστε μαζί με το παιδί.

Ίσως μόνο όταν είναι άρρωστο ή κάποιος άλλος ειδικός λόγος συντρέχει,

αλλιώς:

Δοκιμάστε να μην κοιμάστε μαζί με το παιδί.

Δε βοηθάει το παιδί, δεν του κάνει καλό -ίσως όπως νομίζουμε- δε μαθαίνει να εμπιστεύεται τον εαυτό του, να αντιμετωπίζει τα πρώιμα προβλήματά του, να μαθαίνει να διαχειρίζεται θέματα όπως: το σκοτάδι, η ησυχία, η μοναξιά, ο φόβος, αντιθέτως

από μικρό αποκτά εξαρτήσεις… και »δεν μπορεί χωρίς τη μαμά και τον μπαμπά»

Προσπαθήστε να μην κοιμάστε μαζί με το παιδί.

Ίσως μια τέτοια επιλογή να εξυπηρετεί τους γονείς, να βρίσκουμε ένα ανάχωμα στις μεταξύ μας αδυναμίες, μια ακαταμάχητη πρόφαση ώστε να μην…

ένα άλλοθι ώστε να…

αλλά, προσοχή: τα παιδιά μπορούν και πρέπει να μαθαίνουν να κοιμούνται μόνα τους. Μπορούν και πρέπει να αυτονομούνται από νωρίς, να έχουν το δικό τους χώρο, το δικό τους δωμάτιο, μέσα στο οποίο σιγά – σιγά θα διαμορφωθεί η δική τους προσωπικότητα, η δική τους ταυτότητα. Τα παιδιά (όπως ακριβώς και οι μεγάλοι) θέλουν το χώρο τους.

Ας τους το επιτρέψουμε!

Γι’ αυτό: Τι λέτε; Να Κοιμάστε ή Να Μην Κοιμάστε Μαζί με το Παιδί;...

Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας, www.paidi-efivos.gr

Η Δύναμη της Αγκαλιάς

Πόσες λέξεις κρύφτηκαν σε μια αγκαλιά;

Αγαπημένο μου ημερολόγιο….

Σήμερα γράφω για την δύναμη της αγκαλιάς! 

Της αγκαλιάς που θεραπεύει, που μοιράζεται, που ησυχάζει και ηρεμεί! 

Της μεγάλης αγκαλιάς που απλώνει τα χέρια και ανοίγει την καρδιά! Που περιμένει με υπομονή ! Που δέχεται και αποδέχεται! Που δεν είναι εκεί για να κρίνει , αλλά για να γλυκάνει!

Μια αγκαλιά διώχνει τον φόβο, τον θυμό, την απογοήτευση, την κούραση. Γεμίζει την ψυχή και το σώμα. Διώχνει το αρνητικό και στη θέση του βάζει ελπίδα και κατανόηση! 

Η δύναμη της αγκαλιάς είναι αστείρευτη! 

Να αγκαλιάζουμε τους αγαπημένους μας και όταν και εμείς θέλουμε μια αγκαλιά να την ζητάμε! 

Όλες οι αγκαλιές είναι σπουδαίες πολύτιμες και μοναδικές! 

Κλείνουν μια στιγμή του απείρου εντός τους! Μια γλυκιά μελωδία από τους χτύπους της καρδιάς!

Έρευνες έχουν δείξει πως η αγκαλιά ξυπνά τις βρέφικές μας μνήμες. Το μητρικό χάδι που ανακουφίζει και απαλύνει τον πόνο. Την αγκαλιά της μητέρας που ήταν η παρηγοριά και η χαρά μας. Που δίνουμε απλόχερα στα παιδιά μας! Μια αγκαλιά που λάβαμε από την στιγμή της γέννησης μας και είναι η απόδειξη ότι η αγάπη δεν έχει όρους, έχει μόνο ροή!
Ο δρ Γιαν Άστρεμ επικεφαλής ερευνητής, ψυχολόγος – ψυχοθεραπευτής στο Λίνκεπινγκ της Σουηδίας, είχε το παρακάτω πόρισμα στην έρευνα του 

«Η θετική συναισθηματική εμπειρία της αγκαλιάς ενεργοποιεί διάφορες βιοχημικές και ψυχολογικές αντιδράσεις», ενώ μόλις δέκα δευτερόλεπτα αγκαλιάς από ένα αγαπημένο μας πρόσωπο αρκεί για να μειωθεί η αρτηριακή πίεση, να αυξηθεί η ωξυτοκίνη και οι άλλες ορμόνες ευεξίας και να μειωθεί αισθητά το στρες.
Αλήθεια πόσες λέξεις κρύφτηκαν σε μία αγκαλιά; Πόσο γλύκανε η ψυχή; Πόση δύναμη έχει μια αγκαλιά;

Γράφει η Κωνσταντίνα Βασιλείου – Σύμβουλος της μεθόδου της Dr. Μαρίας Λεβέντη «Σφαιρική Αντιληπτικότητα»

Εναλλακτική Δράση

Μείνε πλάϊ μου και ας...

Περπάτα στο πλάι μου και ας κουτσαίνεις... μπορώ να περπατήσω λίγο πιο αργά...
- Κοίταξέ με και ας έχεις στραβισμό... στα μάτια σου βλέπω τον εαυτό μου.
- Χαμογέλασε μου και ας είναι τα δόντια σου στραβά... μ' αρέσει να βλέπω το χαμόγελό σου , να σε βλέπω χαρούμενο.
- Άγγιξε με και ας είναι τα δάκτυλά σου ατροφικά... το χέρι σου είναι πάντα ζεστό.
- Μίλησέ μου και ας ψευδίζεις... τα λόγια σου στάζουν μέλι.
- Κάθισε δίπλα μου και ας είσαι άσχημος... έχω περισσότερη ασχήμια πάνω μου από εσένα.
- Αγκάλιασε με κι ας έχεις χάσει το ένα σου χέρι... ο πόνος έχει φύγει πια..
- Γράψε κάτι για εμένα... κι ας είσαι ανορθόγραφος...
- Άνοιξε την καρδιά σου κι ας είναι χρόνια τώρα παγωμένη... δείξε μου αυτό που έχεις μέσα σου.......

Ο δρόμος της αγάπης λένε είναι μονόδρομος...
Εγώ όμως θα πω πως όταν απλώσεις το χέρι σίγουρα κάποιος δίπλα θα στο πιάσει και θα το κρατήσει σφιχτά...
ΠΌΣΟ ΓΛΥΚΌ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΣΕ ΑΓΑΠΟΎΝ...
ΝΑ ΈΧΕΙΣ ΔΊΠΛΑ ΣΟΥ ΚΆΠΟΙΟΝ ΌΤΑΝ ΤΟΝ ΈΧΕΙΣ ΑΝΆΓΚΗ...
Η ΑΓΆΠΗ ΔΕΝ ΑΓΟΡΆΖΕΤΑΙ ...
ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΈΤΑΙ...
ΜΌΝΟ ΧΑΡΊΖΕΤΑΙ ΑΠΛΌΧΕΡΑ....
Για να συγχωρείς θέλει δύναμη...
Για να αγαπάς θέλει ΚΑΡΔΊΑ....

i-diadromi.gr