Saturday, 19 August 2017

Πράγματα που κάνουμε στην ενήλικη ζωή και «αποκαλύπτουν» την παιδική μας ηλικία

Ο βαθμός τοξικότητας των παιδικών μας χρόνων -ευτυχώς- μπορεί να προσδιοριστεί από τη σύγχρονη ψυχολογία και να αντιμετωπιστεί
Σε μικρό ή σε μεγαλύτερο βαθμό, μία προβληματική παιδική ηλικία αφήνει τα σημάδια της στην ενήλικη ζωή μας. 
Λόγια, ενέργειες, βιώματα που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα μας, μας ακολουθούν για πάντα, πόσο μάλλον, αν κάποια από αυτά ή όλα τα παραπάνω είχαν τραυματικό αντίκτυπο.
Η σύγχρονη ψυχολογία ωστόσο είναι άκρως βοηθητική στο να εντοπίσουμε τον βαθμό που μία ενήλικη συμπεριφορά αποτελεί αντανάκλαση μίας τέτοιας τραυματισμένης παιδικότητας. Βάσει αυτής, μπορεί εύκολα να εντοπίσει κανείς τον βαθμό τοξικότητας της παιδικής του ηλικίας και με την κατάλληλη συμβουλευτική ή έστω την προσωπική δουλειά με τον εαυτό του να αμβλύνει τον αντίκτυπο του στην ενήλικη ζωή.

Να, ορισμένα από αυτά:

  1. Δεν αντέχετε τη σύγκρουση. Οι φωνές, οι καβγάδες, η παραμικρή ένταση είναι το δικό σας σινιάλο για να εγκαταλείψετε τον χώρο που βρίσκεστε άμεσα.
  2. Αδυνατείτε να αποδεχθείτε ή να πιστέψετε τις φιλοφρονήσεις και τα καλά λόγια. Ως παιδιά είχατε συνηθίσει να ακούτε μόνο για τα λάθη και τα ελαττώματά σας.
  3. Καταβάλετε υπερπροσπάθεια σε οτιδήποτε κάνετε, μόνο και μόνο για να αποδείξετε ότι αξίζετε.
  4. Κατά βάθος, όμως, πιστεύετε πως οτιδήποτε κάνετε είναι λάθος, ό,τι κι αν σας λένε οι γύρω σας.
  5. Είστε πάντα απολογητικοί και ζητάτε πάντα συγνώμη για ό,τι πήγε στραβά, ακόμη κι αν δεν φταίτε, νιώθοντας ότι στο τέλος, ούτως ή άλλως, κάπως θα κατηγορηθείτε.
  6. Έχετε την τάση να απομονώνεστε, θεωρώντας το σπίτι σας ως τη μοναδική ασφαλή κρυψώνα.
  7. Δεν εμπιστεύεστε σχεδόν κανέναν και όταν το κάνετε έχει προηγηθεί μεγάλη πάλη με τον ίδιο σας τον εαυτό.
  8. Είστε πάντα ανασφαλής αναφορικά με τις επιλογές σας, καθώς σας έχουν πείσει ότι θα είναι οι λανθασμένες. Είναι και ο λόγος που σας αποτρέπει από το να γίνετε οι ίδιοι γονείς.
  9. Προτιμάτε να μένετε ουδέτεροι σε αντιπαραθέσεις, προκειμένου να μη χρειαστεί να διαφωνήσετε ανοιχτά με κάποιον.
  10. Είστε μονίμως σε θέση άμυνας, σε βαθμό που κάποτε γίνεστε ψυχροί ή αρνητικοί, αλλά αυτός είναι ο τρόπος οχύρωσής σας.
  11. Αισθάνεστε άβολα με τις εκδηλώσεις αγάπης, κυρίως γιατί πιστεύετε ότι ποτέ δεν είναι άδολη και άνευ όρων.
  12. Πολύ συχνά καταβάλετε υπερπροσπάθεια για να ικανοποιήσετε πρόσωπα που βρίσκονται σε θέση εξουσίας.
  13. Έχετε την ανάγκη να εξηγείτε κάθε τι που κάνετε, καθώς και τον λόγο που σας οδήγησε εκεί. Επίσης, σας είναι εξαιρετικά δύσκολο να λέτε «όχι».
  14. Δεν ζητάτε βοήθεια σχεδόν ποτέ, κυρίως γιατί φοβάστε το αντάλλαγμα που θα σας ζητηθεί. Κάπως έτσι όμως αδυνατείτε να αποκτήσετε στενούς φίλους.
  15. Είστε καχύποπτοι σχεδόν σε όλες σας τις σχέσεις και αποφεύγετε τις σοβαρές δεσμεύσεις, φιλικές και προσωπικές.
  16. Είστε συνεσταλμένοι και σχεδόν ποτέ δεν θα υψώσετε πρώτοι τη φωνή. Ούτε για να κάνετε κάποιο αστείο, πόσο μάλλον, για μία αντιπαράθεση.
  17. Φροντίζετε να καμουφλάρετε τις «σκοτεινές» πτυχές του εαυτού σας, να μην αποκαλύπτετε ποτέ τα ελαττώματα σας, περισσότερο από φόβο ότι θα σας απορρίψουν, παρά από κάποια άλλη σκοπιμότητα.
  18. Ό,τι κι αν καταφέρατε, όσο ψηλά κι αν φτάσατε, ποτέ δεν θα πιστέψετε ότι είστε τόσο έξυπνοι ή τόσο ικανοί. Τα όσα αρνητικά ακούσατε στην παιδική σας ηλικία έχουν πάντα προτεραιότητα για εσάς.
  19. Δυσκολεύεστε ή αδυνατείτε να πιστέψετε ότι υπάρχουν άνθρωποι που πραγματικά σας αγαπούν και νοιάζονται για εσάς, χωρίς να περιμένουν κάτι σε αντάλλαγμα.
  20. Αποφεύγετε την άμεση οπτική επαφή με τους ανθρώπους του περίγυρου σας. Κάποιοι το εκλαμβάνουν ως αλαζονεία ή υπεκφυγή, αλλά είναι ο φόβος σας απέναντι στους ανθρώπους.
  21. Έχετε σοβαρό πρόβλημα έκφρασης των συναισθημάτων σας, κάτι που συχνά μπορεί να οδηγήσει σε κρίσεις άγχους, ακόμη και κατάθλιψη.
  22. Προτιμάτε να διακόψετε τις σχέσεις με έναν άνθρωπο που σας ενόχλησε, παρά να του αντιμιλήσετε ή να ξεκινήσετε έναν καβγά ή να διατυπώσετε μία απλή παρατήρηση.
  23. Για οτιδήποτε κακό συμβαίνει στην ακτίνα δραστηριοποίησης σας, θα αναζητήσετε το μερίδιο εμπλοκής και ευθύνης σας.
  24. Σπανίως θα αποκαλύψετε τα πραγματικά πιστεύω σας για οτιδήποτε. Πολύ συχνά αναρωτιέστε αν έχετε τέτοιους προβληματισμούς και με τρόμο ανακαλύπτετε ότι «όχι». Είναι γιατί για καιρό τα βασικά προβλήματα της ζωής σας ήταν άλλα και ήσασταν απασχολημένοι με την επίλυση αυτών και δικαίως.
  25. Ανακαλύπτετε συχνά ότι είστε θυμωμένοι, οργισμένοι για την ακρίβεια, χωρίς να ξέρετε το γιατί. Τα social media είναι το δικό σας κανάλι διοχέτευσης αυτού του θυμού, πάντα προστατευμένοι πίσω από μία οθόνη.
lifo 
the mamagers

Το Παιδί Σας Δεν Είναι Όπλο Εκδίκησης...

... για Να Πονέσετε Τον/Την Πρώην Σύζυγο
Αφιερωμένο Σε Όλους Τους Χωρισμένους Γονείς

«Προς χωρισμένους γονείς
Θα είμαι σύντομη και θα μιλήσω ως παιδί χωρισμένων γονιών. Θα γράψω ένα δεκάλογο που πρέπει να ακολουθήσει το κάθε χωρισμένο ζευγάρι που έχει παιδιά, για καλό των ίδιων των παιδιών:

Χωρίσατε μεταξύ σας, δε χωρίσατε από τα παιδιά σας.
Έχετε δικαίωμα να ακολουθήσετε χωριστούς δρόμους απ' εδώ και μπρος, όμως δεν έχετε δικαίωμα να φύγετε από τις ζωές των παιδιών σας.
Αυτό σημαίνει πως πρέπει να φροντίσετε ώστε να περνάτε αρκετό χρόνο με τα παιδιά σας και να είσαστε συνεπείς ως προς τις οικονομικές σας υποχρεώσεις απέναντί τους.
Αν βρείτε κάποιο άλλο άτομο να είναι μαζί σας, λάβετε υπόψη και τις ανάγκες του παιδιού σας από τον προηγούμενό σας γάμο. Δεν αποφασίζετε μόνο για σας πλέον, είτε σας αρέσει είτε όχι.

Αποφασίζετε για σας και για το παιδί σας.
Φροντίστε λοιπόν το παιδί σας να νιώθει άνετα και καλά με τις επιλογές που κάνετε στη ζωή σας. Φροντίστε το παιδί σας να νιώθει πραγματικό μέλος της νέας οικογένειας που προσπαθείτε να φτιάξετε.

Το παιδί σας δεν είναι ιδιοκτησία σας. 
Είναι ελεύθερος άνθρωπος.
Έχει δικαίωμα να έχει και τους δύο του γονείς αλλά και όλους τους συγγενείς του στη ζωή του. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να στερήσετε από το παιδί σας κάτι τέτοιο. Αυτό σημαίνει (μιλώ ειδικά για τις μαμάδες τώρα) πως πρέπει να δεχτείτε τον πατέρα να αντιμετωπιστεί ισότιμα μ' εσάς ως γονιός και να έχει κι αυτός αρκετό χρόνο με το παιδί σας.

Το παιδί σας δεν είναι όπλο εκδίκησης για να πονέσετε τον/την πρώην σύζυγο.
Είναι απαράδεκτο να προσπαθείτε να στρέψετε το παιδί σας εναντίον του άλλου γονιού λέγοντάς του άσχημα λόγια για τον άλλο γονιό. Είναι επίσης απαράδεκτο, όπως ανέφερα πριν, να προσπαθείτε να κρατήσετε το παιδί μακριά από τον άλλο γονιό. Είναι απαράδεκτο να χρησιμοποιείτε το παιδί για να έχετε οικονομικό όφελος μέσω της διατροφής. 
Τα χαρτιά των δικαστηρίων λένε πολλά και υπάρχουν. Το παιδί μεγαλώνοντας θα μάθει και θα καταλάβει την αλήθεια. Φροντίστε να έχετε το μέτωπό σας καθαρό.

Έχουμε δικαίωμα να αγαπάμε και τους δύο γονείς μας και να το εκφράζουμε αυτό.
Αν είμαι στο σπίτι της μαμάς και θέλω να μιλήσω στον μπαμπά, πρέπει να είμαι ελεύθερη να τον πάρω τηλέφωνο όποτε θέλω και να μιλήσω όση ώρα θέλω μαζί του. Πρέπει να νιώθω ελεύθερη να του πω "σ' αγαπώ" και "σε πεθύμησα", χωρίς να κατακριθώ γι' αυτό το πράγμα.

Δεν είμαστε δικαστές.
Αγαπάμε τους γονείς μας κι αν έκαναν λάθη θέλουμε να τους συγχωρέσουμε. Μη μας φορτώνετε με τις μεταξύ σας προστριβές. Αυτά που συμβαίνουν μεταξύ σας πρέπει όσο το δυνατό να μείνουν μεταξύ σας. Εμείς θέλουμε ηρεμία. Και με τους δύο μας γονείς.

Η "σταθερή στέγη" είναι μύθος.

Ένα παιδί αν έχει το δικό του χώρο στο σπίτι του κάθε γονιού του, μπορεί να περνά εξίσου καλά και να είναι εξίσου άνετα και στα δύο σπίτια. Μπορεί έτσι να βλέπει και τους δύο του γονείς. Καλύτερα ένα παιδί να έχει δύο σπίτια και δύο γονείς, παρά ένα σπίτι και ένα γονιό. Ο νοών νοείτω.

Το "σταθερό πρόγραμμα" όσο είμαστε μικρά παιδιά σας βολεύει εσάς.
Μεγαλώνοντας όμως να έχετε υπόψη σας πως θα καθορίζουμε εμείς το πρόγραμμά μας. Το παιδί μεγαλώνοντας θα αποφασίσει πότε και πόσο θα είναι με τον κάθε γονιό, ό,τι και να κάνετε.

Αν είναι δυνατό, αποφύγετε να πάρετε τα παιδιά σας στο δικαστήριο και βρείτε τα μεταξύ σας.
Αν χρειαστεί όμως να πάμε στο δικαστήριο μην προσπαθήσετε να μας εκφοβίσετε ή να μας πιέσετε στο τι να πούμε. Κάποτε θα καταλάβουμε τι κάνατε και θα πρέπει να λογοδοτήσετε γι' αυτό. Αν πάμε δικαστήριο πρέπει να νιώσουμε ελεύθερα να πούμε αυτό που νιώθουμε και να υπερασπίσουμε τα δικά μας δικαιώματα ως ελεύθεροι άνθρωποι.

Φροντίστε να μένετε όσο το δυνατό πιο κοντά μεταξύ σας, 
ακόμη κι αν χωρίσατε.
Αν μένετε σε άλλη πόλη ή άλλη χώρα, τότε εκ των πραγμάτων μία θα είναι η στέγη μας, όσο κι αν επιθυμούμε να σας βλέπουμε και τους δύο και να μένουμε και με τους δύο. Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές...»

enzoionline
infokids

Friday, 18 August 2017

Ένα Παραμύθι Για Να Καλλιεργήσουμε Στα Παιδιά Μας Την Αυτοπεποίθηση

 
Τα παιδιά που γνωρίζουν τις δυνάμεις και τις αδυναμίες τους και τα έχουν καλά με τον εαυτό τους καταφέρνουν καλύτερα να διαχειρίζονται τις κρίσεις και να αντιστέκονται σε αρνητικές πιέσεις. Επίσης, είναι παιδιά πιο χαρούμενα και πιο ικανά στο να απολαμβάνουν την ζωή. Είναι κατά κανόνα ρεαλιστές και αισιόδοξα άτομα.

Παιδιά που σκέφτονται πως δεν είναι ικανά για κάτι ή ότι δε μπορούν να κάνουν τίποτα σωστά σιγά-σιγά γίνονται παθητικά, αντικοινωνικά και «κλειστά» άτομα. 
Όταν, μάλιστα, εμφανίζεται μπροστά τους ένα νέο πρόβλημα, η πρώτη τους σκέψη συνήθως είναι «δεν μπορώ».
Η αυτοπεποίθηση είναι ένα χάρισμα που χτίζεται στο παιδί όσο ακόμα αυτό είναι σε πολύ μικρή ηλικία, με τη μορφή της επιτυχίας σας κάτι που έρχεται μετά από πολλή προσπάθεια και επιμονή.

Ένα παραμύθι για να καλλιεργήσουμε στα παιδιά μας την αυτοπεποίθηση

«Μια φορά κι έναν καιρό στη μακρινή χώρα των αστεριών ζούσαν πολλά αστέρια μαζί που φώτιζαν τη χώρα αυτή με το φως τους.
«.... Γι’ αυτή τη χώρα έμαθε και ένα αστέρι που ούτε χρώμα ούτε φως είχε και έτσι αποφάσισε να την επισκεφτεί αυτή τη χώρα και να μάθει γιατί τα άλλα αστέρια είχανε φως. Έτσι κι έκανε…

Σαν έφτασε εκεί θέλοντας να μάθει το μυστικό της λάμψης τους, άρχισε να ρωτάει το κάθε αστέρι πώς τα κατάφερε.

«Εγώ, του είπε το ένα αστέρι λάμπω επειδή ζωγραφίζω ωραία ηφαίστεια»,
«Εγώ τραγουδάω ωραία»,
«Εγώ κάνω καλές πράξεις»,
«Εγώ ξέρω φοβερό ποδήλατο»
"Εγώ βάζω κάτι γκολάρες"…

Το κάθε αστεράκι είχε κάτι καλό να του πει. 
Τότε το μακρινό αστέρι αναρωτήθηκε τι μπορούσε να κάνει καλά για να λάμψει κι εκείνο. Όμως κι αν το έβρισκε ποιος θα του το βοηθούσε να το κάνει καλά;

Το παραμύθι σταματάει και τότε ζητάμε από το παιδί μας να μας πει τι ξέρει να κάνει αυτό καλά για να βοηθήσει το μικρό μας αστεράκι να λάμψει κι αυτό…
Δείξτε στο παιδί σας με αυτό τον τρόπο ότι αναγνωρίζετε τις ικανότητές του και το αποδέχεστε γι’ αυτό που είναι και όνειρα γλυκά!

(Πηγή: Θεραπευτικά παιχνίδια)
infokids.gr

Οι γιατροί αρνούνται να τα βάλουν σπίτι τους

Οι γιατροί στα επείγοντα των νοσοκομείων έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με εκατοντάδες περιστατικά άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο σοβαρά και κάνουν τεράστιες προσπάθειες για να μπορέσουν να σώσουν ανθρώπινες ζωές.
Η εμπειρία τους μέσα στο νοσοκομείο τους έχει δώσει όμως την ευκαιρία να γνωρίζουν από πρώτο χέρι ποια είναι τα πιο επικίνδυνα πράγματα για τη σωματική ακεραιότητα, με αποτέλεσμα να μπορούν να προφυλάσσονται όσο το δυνατόν περισσότερο από αυτά και ιδιαίτερα μέσα στο σπίτι τους.

Κι αν ο νους σας πηγαίνει μόνο σε φονικά όπλα, τότε κάνετε λάθος, αφού τα αντικείμενα που φοβούνται περισσότερο σύμφωνα με όσα γράφει το Huffingtonpost δεν είναι μόνο αυτά.

Ας τα δούμε ένα -ένα:
Τραμπολίνο
Είναι ένα από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των μικρών παιδιών, καθώς απολαμβάνουν να περνούν το χρόνο τους «πετώντας» στον αέρα. Υπάρχουν αρκετοί γονείς που τα αγοράζουν, τα τοποθετούν στον κήπο του σπιτιού και αφήνουν ελεύθερα τα παιδιά να το χρησιμοποιήσουν. 

Παρόλα αυτά, όπως αναφέρει ο Ferdinando Mirarchi, ιατρικός διευθυντής του Τμήματος Επείγουσας Ιατρικής στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, τα περιστατικά από τραυματισμούς εξαιτίας αυτής της δραστηριότητας είναι πολλά. «Βλέπουμε κατάγματα στο άνω μέρος του σώματος, σπασμένα πόδια, τραυματισμούς στο λαιμό.»

Πλυστικό μηχάνημα υψηλής πίεσης
και σκάλα με προέκταση

«Υπάρχουν δύο πράγματα που δεν έχω στο σπίτι: το πλυστικό μηχάνημα υψηλής πίεσης και η σκάλα με προέκταση. 
Συχνά χρειάζεται να φροντίσουμε ανθρώπους που έχουν πέσει από μια ψηλή σκάλα, γεγονός που προκαλεί σοβαρούς και μεγάλους τραυματισμούς, σε σημεία του σώματος όπως το κεφάλι. 
Οι άνθρωποι επίσης συχνά τραυματίζονται και από το πλυστικό μηχάνημα εξαιτίας της υψηλής πίεσης του νερού», λέει ο ειδικός Seth Podolsky.

Ράμεν σούπα με νουντλς

Πρόκειται για μια παραδοσιακή ιαπωνική σούπα που έχει σαν βάση το ζωμό κρέατος η οποία σερβίρεται με νουντλς και διάφορες γαρνιτούρες. Ο λόγος για τον οποίο δεν τις προτιμούν; Θερμαίνονται πολύ γρήγορα όταν τοποθετούνται στο φούρνο μικροκυμάτων, με αποτέλεσμα να είναι ένας από τους κυριότερους λόγους που προκαλούνται εγκαύματα, περισσότερο σε μικρά παιδιά.

Ψηλές καρέκλες που φτάνουν μέχρι το τραπέζι

Πάνω από το μισό των περιστατικών στα επείγοντα που αφορά σε παιδιά κάτω του ενός έτους έχει να κάνει σύμφωνα με τους γιατρούς με πτώσεις και αυτό γιατί τα μικρά παιδιά έχουν την τάση να σπρώχνουν το τραπέζι με τα δάχτυλα των ποδιών τους.

Χάπια που έχουν περισσέψει από κάποια αγωγή

Σύμφωνα με τους γιατρούς θα πρέπει πάντοτε κανείς να απαλλάσσεται από τα χάπια που έχουν περισσέψει μετά την ολοκλήρωση μιας φαρμακευτικής αγωγής. Οπως αναφέρει ο Ferdinando Mirarchi, ένα χάπι μπορεί ακόμα και να σκοτώσει ένα παιδί.

Όπλα

Η Εϊμι Μπάξτερ που εργάζεται στα επείγοντα παιδιατρικής κλινικής στην Ατλάντα εξηγεί ότι δεν θα άφηνε ποτέ τα παιδιά της να παρευρεθούν σε χώρο όπου γνωρίζει ότι υπάρχει όπλο, γιατί έχει υπάρξει πολλές φορές σε περιπτώσεις αυτοκτονιών ή θανάτων παιδιών από λάθος.

Πισίνα

Η γιατρός Ντάρα Κας, αναφέρει ότι κάθε καλοκαίρι υπάρχουν περιστατικά παιδιών που πέφτουν σε πισίνα και πνίγονται ακόμα κι αν γνωρίζουν κολύμπι. Ο πνιγμός συμβαίνει σιωπηλά και πολύ γρήγορα και αυτό την έχει κάνει να μην θέλει καθόλου την πισίνα ιδιαίτερα στο σπίτι.

Μπαταρίες - κουμπιά

Πρόκειται για τις μικρές στρογγυλές μπαταρίες, που μοιάζουν με κουμπιά και είναι κίνδυνος θάνατος για τα μικρά παιδιά, τα οποία απολαμβάνουν να επεξεργάζονται οτιδήποτε γυαλίζει και τους κινεί το ενδιαφέρον. 
Σε αντίθεση με ένα κέρμα, οι συγκεκριμένες μπαταρίες μπορούν να κολλήσουν στον οισοφάγο και μετά από χημικές αντιδράσεις να επέλθουν θανατηφόρα χημικά εγκαύματα.

Thursday, 17 August 2017

Δανεισμένα σώματα σε παγωμένες ψυχές.

Άνθρωποι κρεμάστρες:
Υπάρχουν και κανείς δεν τους νικά
Ίσως να μη θέλουμε να το πιστέψουμε, ίσως φοβόμαστε να το παραδεχτούμε… Και όμως, οι άνθρωποι κρεμάστρες υπάρχουν και κανείς ποτέ δε τους νικά. Ίσως η αγάπη να μη γεννάει πάντα αγάπη. Ίσως κάποιες φορές, στην ασχήμια να πρέπει να απαντήσεις με ασχήμια. 
Γιατί η ομορφιά λερώνεται και ματώνει. Γιατί υπάρχουν αυτοί που θα σε κάνουν να ξεχάσεις καθετί όμορφο και θα σε βάλουν να περάσεις από δοκιμασίες, να σύρεις σταυρό και καμία αγάπη, κανένα χάδι… δε τους σταματά.
Είναι εκείνοι οι άνθρωποι δίχως συναισθήματα… είναι εκείνοι που φορούν τις στιγμές τους με τους άλλους ανθρώπους σαν πουκάμισα και τα αλλάζουν όσο πιο συχνά μπορούν. Οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από αθεράπευτα γιατί. Σκαλίζουν πληγές με την αδιαφορία τους, μπορούν να σε κάνουν να νιώσεις σαν να μην υπήρχες ποτέ εκεί, δίπλα τους. 
Ήσουν με ένα σύννεφο, με ένα φάντασμα που κατάπιε όλα όσα ζήσατε και προχώρησε μπροστά αφήνοντας σε, λυγισμένο στη σκόνη.

Σε κάνουν να νιώθεις μόνος. Μόνος σε όλα. Να ξεκινάς ολόκληρες σχέσεις μαζί τους και να τελειώνεις κάτι που τελικά υπήρξε μόνο στη φαντασία σου. Μόνος σου και εκεί. 
Σε αμφισβητούν, σου μηδενίζουν την κάθε στιγμή και σε φτάνουν σε σημείο να ρωτάς: ποιος είμαι; Γιατί πριν σε αφήσουν να φύγεις από την επήρεια τους, ρουφάνε το παραμικρό κύτταρο ενέργειας που σου έχει απομείνει.
Οι άνθρωποι κρεμάστρες, κενοί, άδειοι από συναίσθημα με προβαρισμένα λόγια σε συνοδεία της βιτρίνας τους. 
Γυαλίζει το περιτύλιγμα αλλά το εσωτερικό ζέχνει αδιαφορία, αδυναμία, ανασφάλεια. 
Και δε τους φτάνει η μικρότητα τους, επιλέγουν πάντα τις πιο «όμορφες» ψυχές. Αυτούς που λάμπουν από την αγάπη, αυτούς που γεννήθηκαν για να μοιράζουν χαμόγελα και συναισθήματα. 
Οι άνθρωποι «βρυκόλακες» τους σαγηνεύουν με τα λόγια τους, τα επίδοξα όνειρα τους και απομυζούν κάθε λάμψη που κρυβόταν μέσα τους. Ναρκισσιστές, απίστευτοι χειριστές της ανθρώπινης ψυχολογίας, όχι απαραίτητα επειδή γνωρίζουν από αυτήν αλλά αντίθετα επειδή έχουν εκπαιδεύσει τον εαυτό τους να μη νιώθει μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.

Ναι, δε θα ήθελα να γράψω γι’ αυτούς αλλά υπάρχουν και είναι ανάμεσα μας. 
Επιφανειακά όμορφοι δημιουργούν παραδεισένιες αρχές και βγαλμένα από την κόλαση τέλη. Θα σε πείσουν πως θα σε πάνε στα σύννεφα, θα σε βάλουν να πετάξεις εκεί ψηλά, θα σε χειροκροτούν κατά την προσπάθεια σου και όταν ανέβεις εκεί πάνω θα συνειδητοποιήσεις πως είσαι μόνος, εξαντλημένος, με πισώπλατες μαχαιριές παντού και όταν πέσεις… μάντεψε… σαν να μην ήταν ποτέ εκεί.
Δανεισμένα σώματα σε παγωμένες ψυχές. Και η μόνη προστασία σου: ΤΡΕΞΕ. Όταν νιώσεις πως είσαι με κάποιον από αυτούς… ΤΡΕΞΕ. Δε μπορείς να τους νικήσεις. Και όλα αυτά γιατί έχουν παγώσει την ανθρώπινη πλευρά τους. 
Έχουν εναποθέσει την ελπίδα στην επόμενη γνωριμία και συνεχίζουν να μετράνε σώματα στα σεντόνια τους. Έχουν μάθει να πληρώνουν με σημάδια την αγάπη που τους δίνεις γιατί δε ξέρουν από δαύτη. Ενοχές, τύψεις, πόνο, μοναξιά, απόρριψη, αστάθεια, ανασφάλεια, εξάρτηση. 
Τα συναισθήματα που σου παρέχουν όσο είσαι δίπλα τους. Σου δίνουν αυτό που έχουν. Καθρεφτίζουν επάνω σου όλα όσα κείτονται θαμμένα βαθιά μέσα τους. Κράτα την αναπνοή σου, τελειώνει.

Ηθική παρενόχληση. Αυτό σου προκαλούν, αυτό σου συμβαίνει. Καταπατούν όλα όσα ήξερες μέχρι σήμερα με την άδεια σου. Όταν λοιπόν, αναρωτηθείς γιατί… όταν σηκωθείς στα πόδια σου και κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη… μη τον κατηγορήσεις. Δε μπορούσε να ξέρει. Δε μπορούσε να ξέρει πως τα τέρατα πλέον κυκλοφορούν σε μορφή ανθρώπου. Δε μπορούσε να ξέρει πως η αγάπη δε μπορεί να αλλάξει όσους παραιτήθηκαν από αυτήν. Δε θα μπορούσε να ξέρει πως υπάρχουν και αυτοί οι μισάνθρωποι. Ή μάλλον δεν ήθελε να το πιστέψει.

Μην κατηγορείς ούτε αυτόν/αυτήν. Δεν ακούει τον πνιγμό σου, έχει μάθει να βλέπει μόνο το ΕΓΩ του/της. 
Απλώς φύγε μακριά του/της. Για να αναπνεύσεις, να χαμογελάσεις ξανά. Αγκάλιασε τον εαυτό σου, κρατήσου από τους αγαπημένους σου και επικέντρωσε την αγάπη που του/της έδινες, στον εαυτό σου. Αυτός δε θα σε προδώσει ποτέ. Αυτός θα είναι πάντα για πάντα εκεί, να χαϊδεύει κάθε προσπάθεια σου, να αναγνωρίζει την «ομορφιά» σου, να βάζει προτεραιότητα στην παρουσία σου.

Αν έτυχε και συνάντησες αυτό το μονοπάτι, εύχομαι να μπόρεσες να ξεφύγεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Να μη μολύνθηκες, να μη λέρωσες τον κόσμο και τη σκέψη σου. Ξέρω, πως όταν κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι, δε γυρίζεις πίσω, ποτέ ο ίδιος άνθρωπος. Γι’ αυτό, εύχομαι οι σειρήνες σου να μη σε άφησαν έρμαιο καταστάσεων, η περιέργεια σου να μη σε θυσίασε στο βωμό της προσωρινής ηδονής και κάποιος ανεκπλήρωτος έρωτας να μη σε έσυρε στα τάρταρα της προσωπικής σου κόλασης. Αλλιώς… εύχομαι να μη τον αντικρίσεις ποτέ… αυτόν και τον εαυτό σου μαζί του.

Χαρά Βλαχοδήμου
Εναλλακτική Δράση

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki