Κακοί - Μοχθηροί Άνθρωποι

Δείτε τα σημάδια ότι κάποιος είναι μοχθηρός
Ακόμα και ένα βλέμμα φτάνει. 

Είναι αρκετό για να καταλάβεις ότι είναι μοχθηρός και δε θέλει τίποτα άλλο παρά να σε βλάψει. 

Γιατί οι κακοί άνθρωποι υπάρχουν και δεν είναι ένας απλά γενικός, καθημερινός όρος.

Μπορεί να είναι η αδερφή σου που σε ζηλεύει και σου λέει ότι τίποτα από αυτά που φοράς δεν σου ταιριάζει. 

Μπορεί να είναι ο πατέρας σου που συνέχεια σε χαρακτηρίζει άχρηστο και ανίκανο να φέρεις κάτι εις πέρας. 

Μπορεί να είναι ο/η σύζυγός σου που δεν χάνει λεπτό να συγκριθεί μαζί σου και να δείξει σε τι είναι καλύτερος, αν καταφέρει να βρει κάτι δηλαδή.
Μήπως να αρχίσεις να απομακρύνεσαι;

Αυτές οι περιπτώσεις, όπως και παρόμοιές τους, σου… χτυπούν το καμπανάκι ότι κάτι δεν πάει καλά. Μήπως να αρχίσεις να απομακρύνεσαι; Μήπως να βάλεις «φρένο» ακόμα και στα κοντινά σου άτομα; Γιατί δεν σημαίνει ότι επειδή κάποιος φέρει ένα… τίτλο, ότι μπορεί και να τον υποστηρίξει μέχρι τέλους. 

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που τους κυριεύει το μίσος, η κακία και η δόλια συμπεριφορά πάσχουν από σύμπλεγμα κατωτερότητας. Ή αλλιώς- πιο λαϊκά- κόμπλεξ. «Μα τι έκανα που να τον ώθησε να πει αυτό;», σκέφτεσαι. Και νορμάλ. Αλλά για εσένα. Γιατί για εκείνον και μόνο που υπάρχεις και σε λογίζει ως ον καλύτερό του, είναι πρόβλημα.
Όχι είσαι πρόβλημα γενικά, μα είσαι πρόβλημα ειδικά. Έτσι σε βλέπει. Και πιθανόν έτσι να σε έβλεπε πάντα. Για αυτό το ερώτημα είναι ένα: Μπορείς να αναγνωρίσεις τα σημάδια ότι ανήκει στην κατηγορία με τους κακούς ανθρώπους;

Είναι απίστευτα χειριστικός
Θέλουν να σε ελέγξουν. Κάθε σου κίνηση, κάθε σου σκέψη. 

Η φράση «στα έλεγα εγώ» αποκτά άλλη έκφανση μόλις το ξεστομίσουν εκείνοι. 

Νιώθουν ότι δεν είναι σε θέση να ελέγξουν τη δική τους ζωή. Φτάνουν σε σημείο να είναι εμμονικοί με τους άλλους. 

Τους ενδιαφέρει οποιαδήποτε λεπτομέρεια τους δώσεις. Γιατί για εσένα μπορεί να είναι άχρηστη, μα για εκείνους σωστός… θησαυρός. Η «μάσκα» του καλού και πονόψυχου συνανθρώπου είναι μια βιτρίνα που δύσκολα καταρρέει. Και όλο αυτό, μόνο και μόνο για σε πλησιάσουν ώστε να πάρουν μια… γεύση από τη δυστυχία σου.

Απολαμβάνει τη δυστυχία των άλλων 
Εκεί που οι περισσότεροι λυπούνται και θλίβονται με κάποιο δυσάρεστο γεγονός, εκείνος ξεχειλίζει από τοξική ενέργεια και κακία. Βρίσκει παρηγορία στο ότι κάποιος άλλο βιώνει κάτι επώδυνο, είτε σωματικά είτε ψυχικά είτε συναισθηματικά. 

Τέτοιοι άνθρωποι απολαμβάνουν να σε βλέπουν να υποφέρεις. Και δεν κάνουν καν τον κόπο να σε βοηθήσουν. 

Γιατί λατρεύουν να σε βλέπουν σε αυτή τη θέση. Μέσα στο μυαλό και την ψυχή τους φαντάζεις τόσο κατώτερός τους, σε σημείο που… ηδονίζονται. 

Κανόνας τους: Η Δυστυχία σου είναι η Ευτυχία τους. 

Και το χειρότερο; Μπορεί να είναι εκείνοι που σου προξένησαν το κακό, μόνο και μόνο για να «παίξουν» μαζί σου.

«Πιάνεις» μια αρνητικότητα
Έχεις ακούσει για την ενέργεια αλλά δεν ξέρεις τι να πιστέψεις. Υπάρχει; Δεν υπάρχει; Ποιος να ξέρει; 

Αλλά το σίγουρο είναι πως εσύ «πιάνεις» μια αρνητική αύρα από μέρους του. Δεν είναι ανάγκη να σου μιλήσει για να καταλάβεις ότι κάτι δεν πάει καλά. 

Αρκεί και μόνο να τον δεις και οι ματιές σας να διασταυρωθούν. Είναι λες και κάνει τα μαγικά του. Δεν είναι απαραίτητο να τον καταλάβεις από κάτι που θα κάνει, αλλά είναι βέβαιο πως θα το αισθανθείς.

Ζει με στερεότυπα 
«Οι γυναίκες είναι μόνο για να κάνουν οικογένεια και να μένουν στο σπίτι», 

«οι μετανάστες μας πήραν τις δουλειές» και 

«αυτή η χοντρή δεν μπορεί να είναι μοντέλο» είναι μερικά παραδείγματα στερεοτύπων που έχουν φωλιάσει μέσα του. 

Τα πιστεύει, τα προτάσσει, τα υποστηρίζει. Και μην τολμήσεις να του πας κόντρα. 

Γιατί; 

Γιατί θα ξεκινήσει καβγάς μεγάλος που βέβεια θα λήξει με ένα «άντε παράτα μας που έχεις και γνώμη». Αφού η μόνη άποψη που επιτρέπε(τα)ι είναι η δική του και των όμοιών του. Εύκολα τον χαρακτηρίζεις ρατσιστή, σεξιστή ή και ομοφοβικό.

Δεν έχει ηθική 
Ίσως ο πιο οφθαλμοφανής τρόπος έκφρασης αυτής της συμπεριφοράς. 

Καθώς, αν είχε ηθικούς φραγμούς, δεν θα ευχαριστιόταν με την ατυχία του διπλανού του. Ενώ θα είχε και τύψεις για ό,τι κάνει ή σκέφτεται. 

Εξάλλου, είναι μία λέξη άγνωστη στο λεξιλόγιό του. Δεν στεναχωριέται, ούτε καν λυπάται για το κακό που προκαλεί στους άλλους. Αξίες και θεσμοί όπως η οικογένεια, η φιλία και η αγάπη περισσεύουν στην καθημερινότητά του. Δεν αναγνωρίζει τίποτα από όλα αυτά. Τέτοιοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι.

Σε υποτιμά 
Μπορεί να σε κοροϊδέψει, παίζοντας το θύμα. 

Μπορεί να σε μειώσει για κάτι που δεν κάνεις και πολύ καλά. 

Ή μπορεί να υποτιμήσει ένα κατόρθωμά σου όπως την προσπάθειά σου στη δουλειά ή τη βοήθειά σου μέσα στην οικογένεια. 

Οι τρόποι είναι πολλοί και εκείνος δεινός στο να σκαρφίζεται τεχνάσματα για να σε φέρει σε δύσκολη θέση. 

Και εσύ συνήθως «μασάς» από τα καψόνια του γιατί, όπως είπαμε και παραπάνω πρόκειται για άτομο από το κοντινό σου περιβάλλον. Άρα του έχει δοθεί- με κάποιον τρόπο- ο χώρος να συμπερφιφέρεται έτσι.

Διαφέρει για άνδρες και γυναίκες; 
Πάντα το ερώτημα του φύλου θα επικρατεί. Αλλά φαίνεται πως στην προκειμένη δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές. 

Η αλήθεια είναι πάντως, πως οι άνδρες έχουν θέματα- κυρίως- με την κυριαρχία και τα επιτεύγματα σε αντίθεση με τις γυναίκες που ασχολούνται κυρίως με την εμφάνιση και τα εξωτερικά χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, μπορεί ο ένας να μεταπηδήσει στην άλλη… κατηγορία και μια γυναίκα να θέλει να υπερισχύσει για παράδειγμα, γιατί θεωρεί πως είναι πιο ικανή.

«Καταστροφική» η κακία 
Παρότι, σύμφωνα με βρετανικά άρθρα, όσοι είναι κακοί δεν τείνουν να είναι βίαιοι ή να χειροδικούν, κατά γενική ομολογία, οι συνέπειες της συμπεριφοράς τους μπορεί να είναι καταστροφικές. 

Γιατί σε φέρνουν σε δύσκολη θέση. Σε ένα φαύλο κύκλο του «δεν είμαι καλός» και «δεν αξίζω».
Κι όταν προέρχεται από άτομα που θαυμάζεις και νομίζεις πως θες στο πλευρό σου, τότε είναι ακόμα πιο δύσκολο για εσένα να πιστέψεις πως ένας δικός σου άνθρωπος μπορεί να σου φέρεται με τέτοιο, ανέντιμο τρόπο. Είναι, επίσης, απογοητευτικό μόλις συνειδητοποιήσεις ότι δεν μπορείς να τους αλλάξεις.
Ήταν, είναι και θα είναι αυτό που σιχαίνεσαι αλλά δεν φωνάζεις. Παρά μόνο αν το θέλουν οι ίδιοι. 

Αλλά μάλλον έχουν βολευτεί στο να είναι οι κακοί. Και τους αρέσει.

Με πληροφορίες από psychologytoday

boro.gr
Αντικλείδι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Τελειομανείς Άνθρωποι

Νιώθεις συχνά την ανάγκη ό,τι κάνεις να το κάνεις τέλεια; 

Έχεις παρατηρήσει να αναλαμβάνεις μια δουλειά και να μην την παραδίδεις ποτέ γιατί πιστεύεις ότι δεν είναι τέλεια και όλο κάτι λείπει; 

Καθυστερείς να παραδώσεις projects στη δουλειά σου γιατί νιώθεις την ανάγκη να τα τελειοποιήσεις; 

Παρατηρείς πως είσαι συνεχώς αγχωμένος γιατί θέλεις όλα να τα κάνεις τέλεια σε όλους τους τομείς της ζωής σου; 

Εάν έχεις μαζέψει αρκετά ναι στις παραπάνω ερωτήσεις τότε ίσως ανήκεις στην κατηγορία του τελειομανή.

Ως τελειομανής ορίζεται ο άνθρωπος που αρνείται να δεχτεί οτιδήποτε λιγότερο από την τελειότητα. 

Εκφράζει τη συνεχή προσπάθεια ενός ατόμου για την αποφυγή λαθών, δεν δέχεται με τίποτα τη μετριότητα, θέτει εξαιρετικά υψηλά πρότυπα απόδοσης και ασκεί πολύ αρνητική κριτική στον εαυτό του όταν δεν φτάνει αυτά τα πρότυπα, ανησυχώντας πάρα πολύ για το πώς θα τον κρίνουν οι άλλοι άνθρωποι.

Ποια είναι λοιπόν τα βασικά χαρακτηριστικά του τελειομανή ανθρώπου;

• Δεν αφήνει καθόλου χώρο για λάθη. Με το που εντοπίσει ένα λάθος, άμεσα το διορθώνει.
• Έχει πολύ συγκεκριμένους κανόνες για το πώς πρέπει να γίνονται τα πράγματα. Εάν τα πράγματα δεν γίνουν σύμφωνα με τους κανόνες, τότε ο τελειομανής τα απορρίπτει. Αρκετές φορές οι άνθρωποι γύρω από το άτομο αυτό δυσκολεύονται να κατανοήσουν τους κανόνες αυτούς και για το λόγο αυτό απομακρύνονται.
• Χρησιμοποιεί τον τρόπο σκέψης ''όλα ή τίποτα''. Σε οτιδήποτε, δηλαδή, κάνει στη ζωή του ή θα πρέπει όλα να γίνονται τέλεια ή αλλιώς δεν κάνει τίποτα. Δεν συμβιβάζεται με το γεγονός ότι κάποια πράγματα μπορεί να τα κάνει καλά, κάποια άλλα όχι και τόσο.
• Ασκεί πολύ έντονη κριτική στον εαυτό του. Είναι πολύ σκληρός με τον εαυτό του όταν δεν κάνει τα πράγματα έτσι όπως τα είχε φανταστεί, κατηγορεί τον εαυτό του ότι αυτός φταίει για όλα και νιώθει πολύ μεγάλη θλίψη όταν δεν πετυχαίνει τους στόχους του.
• Η επιτυχία δεν είναι ποτέ αρκετή. Όταν καταφέρνει ένα στόχο δύσκολο, δεν σταματά και εστιάζει την προσοχή του σε κάτι άλλο. Ό,τι και να κάνει πάντα στοχεύει σε κάτι ακόμα μεγαλύτερο, χωρίς ουσιαστικά να χαίρεται και να ικανοποιείται με αυτό που έχει επιτύχει. Η ζωή του είναι ένας ασταμάτητος αγώνας για επιτυχίες. Η «ευτυχία» του είναι συνεχώς συνδεδεμένη με το να προσπαθεί για κάτι ακόμα μεγαλύτερο.
• Καταναλώνει πάρα πολύ χρόνο στην προσπάθειά του να κάνει κάτι τέλειο. Θυσιάζει την προσωπική του ζωή, την οικογένειά του, τον ύπνο του, τη σωματική και ψυχική του υγεία για να φτάσει τον επιθυμητό στόχο: την τελειότητα.
• Συνεχώς βλέπει λάθη. Όσο και αν θεωρεί κάτι ολοκληρωμένο, πάντα θα βρει κάτι που δεν θα του αρέσει, που δε θα έχει γίνει σωστά ενώ όλοι γύρω του δεν βλέπουν το λάθος.

Οι αρνητικές συνέπειες της τελειομανίας είναι πάρα πολλές, με βασικότερες την έλλειψη ικανοποίησης και ευτυχίας. 

Ένα τέτοιο άτομο ποτέ δεν θα επαινέσει τον εαυτό του για τους στόχους που κατακτά, συνεχώς θα έχει να γκρινιάξει για κάτι και ποτέ δεν θα νιώσει ευγνωμοσύνη για όλα αυτά που έχει, καθώς συνεχώς κάτι του λείπει. 

Θεωρεί πως μέσα από την τελειότητα θα νιώσει ευτυχισμένος, αυτό όμως δεν μπορεί να συμβεί. 

Δεν είναι λίγες οι φορές που δεν προσέχει την υγεία του, καθώς το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να αποδώσει τα μέγιστα σε αυτά που κάνει.

Πώς μπορείς να τη διαχειριστείς και να βελτιώσεις την ποιότητα ζωής σου;

• Αρχικά, αναγνώρισε τη διαφορά ανάμεσα στη φυσιολογική και την παθολογική τελειομανία. Τα βασικά χαρακτηριστικά της φυσιολογικής τελειομανίας είναι ότι ωθεί το άτομο στο να προσπαθεί για το καλύτερο, να βάζει στόχους στη ζωή του και να μην τους παρατά. Αντίθετα, στην παθολογική τελειομανία το άτομο εστιάζει όλη του την ψυχική ενέργεια στους δυσλειτουργικούς του κανόνες, δεν αποκλίνει καθόλου από αυτούς και θυσιάζει ό,τι μπαίνει στο δρόμο του για την τελειοποίηση του στόχου (από τις διαπροσωπικές του σχέσεις μέχρι την κατάσταση της υγείας του).
• Χρησιμοποίησε τους στόχους σου σαν οδηγούς και όχι σαν αυτοσκοπό. Οι τελειομανείς άνθρωποι συνδέουν την επίτευξη ενός στόχου με την αξία που έχουν οι ίδιοι ως άτομα. Για παράδειγμα, εάν αποτύχουν σε ένα στόχο σκέφτονται ότι είναι άχρηστοι και ανάξιοι. Γίνεται να ισχύει όμως αυτό; Μπορεί να χαρακτηριστεί ένας άνθρωπος ως ανάξιος μόνο και μόνο επειδή δεν μπόρεσε να πετύχει έναν από τους πολλούς στόχους του; Ένα άτομο είναι πολλά περισσότερα από τα επιτεύγματά του και τους στόχους του.
• Να επαινείς τον εαυτό σου για την προσπάθεια και όχι για το αποτέλεσμα. Ο τελειομανής δεν σταματά μέχρι να τελειοποιήσει αυτό που θέλει. Συνεχώς βλέπει λάθη και ποτέ δεν γιορτάζει για τις επιτυχίες του, καθώς τις θεωρεί δεδομένες. Να θυμάσαι όμως πως ακόμα και αν ορισμένες φορές δεν καταφέρεις τους στόχους σου, αυτό δεν σημαίνει πως δεν αξίζεις. Ακόμα και μέσα από καταστάσεις που δεν φέρνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα μαθαίνουμε πολλά πράγματα για τον ίδιο μας τον εαυτό.
• Μάθε να σέβεσαι και να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν υπάρχει άνθρωπος που όσο και αν προσπαθεί, να μπορεί να είναι τέλειος σε όλα. Αυτό συμβαίνει γιατί η τελειότητα δεν υπάρχει πουθενά. Στόχος είναι ο κάθε άνθρωπος να μάθει να αναγνωρίζει τα προσωπικά του όρια, μέχρι πού φτάνει και τι μπορεί να κάνει και να δίνει επίσης στον εαυτό του το δικαίωμα να κάνει και λάθη, γιατί και αυτά ανθρώπινα είναι. Είναι πολύ άδικο ένας άνθρωπος να μιλά άσχημα για τον εαυτό του και να τον βρίζει μόνο και μόνο γιατί δεν τα κάνει όλα τέλεια. Βασικό χαρακτηριστικό της υγιούς εικόνας εαυτού είναι η αποδοχή των ελαττωμάτων μας.

Κλείνοντας, να πούμε πως, όπως κάθε χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μας που δεν μας αρέσει και θέλουμε να το αλλάξουμε, έτσι και η τελειομανία χρειάζεται δουλειά για να σταματήσει να ταλαιπωρεί τον άνθρωπο που τη βιώνει. 

Εάν νιώθεις πως οι παραπάνω τρόποι δεν σε βοήθησαν όσο το είχες ανάγκη, θα μπορούσες να απευθυνθείς σε έναν ειδικό ψυχικής υγείας, ο οποίος θα σε βοηθήσει αρχικά να κατανοήσεις τις αιτίες για τις οποίες εμφανίστηκε η τελειομανία αλλά και πώς μπορείς να τη διαχειριστείς. 

Και να θυμάσαι πως για να είσαι ευτυχισμένος δεν σημαίνει ότι όλα είναι τέλεια. Σημαίνει ότι αποφάσισες να δεις πέρα από τις ατέλειες.

https://www.iatronet.gr/ygeia/psyxiki-ygeia/article/41997/teleiomania-xaraktiristika-kai-arnitikes-epiptwseis.html
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Άνθρωποι με την Καθαρή Ψυχή... Καλημέρα σας...

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι στον κόσμο ετούτο, που βλέπουν τη ζωή με άλλο μάτι. Δεν τους συναντάς συχνά.
Μα, όταν αυτό συμβεί, θα τους αναγνωρίσεις.
Θα σε κοιτάξουν στα μάτια, στο βλέμμα τους θα δεις να απλώνονται θάλασσες ολόκληρες.

Δεν θα σου μιλήσουν εύκολα, μα, όταν τους δώσεις την ευκαιρία, θα αναγνωρίσεις την γαλήνη στις κουβέντες τους.
Είναι εκείνος ο νεαρός που θα ακούσεις το «ευχαριστώ» απο το στόμα του με μεγάλη ειλικρίνεια.
Και εκείνη η κοπέλα που θα σου ζητήσει συγγνώμη, επειδή σκόνταψε πάνω σου στον δρόμο, και θα το εννοεί.
Άνθρωποι απλοί, αλλά και σπάνιοι ταυτόχρονα.
Απο το στόμα τους θα ακούς πάντοτε μια καλημέρα και μια καληνύχτα.
Αγαπούν την αλήθεια, το δίκαιο και την ευγένεια.
Έχουν μπέσα.
Έχουν λίγη παραπάνω αισιοδοξία μέσα τους και είναι διατεθειμένοι να στην δώσουν. Παρ’την κι άντε στη δουλειά σου.
Άνθρωποι που ίσως πέρασαν πολλά, δύσκολα ή εύκολα.
Έζησαν στιγμές έντονες που καταδίκασαν τον ίδιο τους τον εαυτό, χωρίς στην πραγματικότητα να φταίνε. Έδωσαν μάχη με την ζωή σε όλα τα επίπεδα.
Καθένας απο αυτούς έχει να σου διηγηθεί μια ιστορία.
Δεν θα το κάνει όμως. Πρέπει να τον κερδίσεις.
Να τους ακούς προσεκτικά γιατί σπάνια μιλούνε. Μισούν τις φλυαρίες.
Στέκονται πίσω σου και όχι μπροστά σου.

Άνθρωποι με καθαρή ψυχή.
Άνθρωποι ευλογημένοι.

Και ένα μυστικό:
Είναι άνθρωποι σαν εσένα ψυχή μου, που ξεχνάς πόσο υπέροχος είσαι.
Να θυμάσαι να είσαι εσύ, με ό,τι κι αν κουβαλάς στην πλάτη σου! Και να είσαι καλά!

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι άνθρωποι που «κρατάνε μούτρα»

Η Όλγα, 45 ετών, είναι πολύ θυμωμένη με την κουμπάρα της. Βγήκε ραντεβού με τον πρώην της την επόμενη εβδομάδα μετά τον χωρισμό τους (μόνο που αυτά έγιναν όταν η Όλγα ήταν στο Γυμνάσιο!).
Η Μαρία κρατάει μούτρα στη μητέρα της γιατί πιστεύει ότι αγαπούσε περισσότερο τη μικρότερη αδερφή της.
Ο Γιώργος δε μπορεί να συγχωρήσει τον μεγάλο του αδερφό γιατί θεωρεί ότι τον καταπίεζε όταν ήταν παιδιά.

Αυτά είναι μερικά παραδείγματα ανθρώπων της διπλανής πόρτας που κρατάνε μούτρα. Είναι θυμωμένοι μία ζωή με κάποιον άλλον και κατηγορούν κάποιο άλλο άτομο για τη δυστυχία τους. 

Οι άνθρωποι μπορεί να κρατάνε μούτρα σε κάποιον για λίγες μέρες, λίγους μήνες, ή για μια ζωή. 

Δε μπορούν να αποχωριστούν τον θυμό απέναντι σε αυτόν που «δεν τους φέρθηκε σωστά» στο παρελθόν, παρόλο που λένε ότι θέλουν να το πετύχουν.

Γιατί οι άνθρωποι κρατάνε μούτρα, αφού συχνά λένε ότι δεν το θέλουν;

1. Ταυτότητα.
Ένας σημαντικός λόγος είναι ότι το να κρατάνε μούτρα τους δίνει ταυτότητα.
Ξέρουν ποιοι είναι.
Λένε «είμαι ο άνθρωπος που του φέρθηκαν άσχημα/άδικα».
Ο θυμός και η αίσθηση θυματοποίησης ορίζουν το ποιος είναι. Ο άνθρωπος αυτός έχει έναν σκοπό στη ζωή του- να ανακοινώσει σε όλους πόσο άσχημα του φέρθηκαν, πόσο αδικημένος είναι. Αισθάνεται ότι έχει απόλυτο δίκαιο και ο «αντίπαλος» απόλυτο άδικο.
Η ταυτότητα αυτού του ατόμου είναι ο θυμός και η αίσθηση ότι είναι θύμα.

2. Σύμβολο και απόδειξη ψυχικού πόνου.
Θεωρούν ότι αν κρατάνε μούτρα σε αυτόν που τους αδίκησε, δεν ξεχνάνε τι τους συνέβη.
Θυμίζουν στον εαυτό τους και στους άλλους ότι όλοι τους χρωστάνε, ότι είναι οι αδικημένοι και ότι περιμένουν να αποκατασταθεί η αδικία.

3. Προσπάθεια να πάρουν παρηγοριά και καλοσύνη που δεν πήραν στο παρελθόν.
Έτσι, μένουν κολλημένοι σε έναν κύκλο αρνητικής ενέργειας και τοξικού θυμού που καταλήγει να τους ορίζει.
Το ότι κρατάνε μούτρα σε κάποιον γίνεται κεντρικό θέμα στη ζωή τους και επηρεάζει όλη τους τη συμπεριφορά και το πώς σχετίζονται με άλλους.
Με κάθε τρόπο «διαφημίζουν» ότι υποφέρουν και χρειάζονται έξτρα φροντίδα, προσοχή, συμπαράσταση και καλοσύνη από το κάθε άτομο που γνωρίζουν.

4. Τρόπος σκέψης.
Πολλοί άνθρωποι κρατάνε μούτρα επειδή έχουν έναν συγκεκριμένο, απόλυτο τρόπο σκέψης.
Βλέπουν το κάθε τι στη ζωή μονοδιάστατα, σωστό-λάθος, άσπρο-μαύρο και δε μπορούν να αντιληφθούν τις ενδιάμεσες αποχρώσεις.
Ο απόλυτος αυτός τρόπος σκέψης όμως δεν του βοηθάει να δουν τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία ή να κατανοήσουν ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που οδήγησαν τον άλλον στη συγκεκριμένη συμπεριφορά.

5. Έλλειψη αυτοπεποίθησης.
Βαθιά μέσα τους, οι άνθρωποι που κρατάνε μούτρα δεν έχουν αυτοπεποίθηση- παρόλο που δείχνουν να έχουν, αφού είναι πεπεισμένοι ότι «έχω δίκαιο γι’ αυτό που μου συνέβη και θέλω να δικαιωθώ».
Αυτό όμως δείχνει ότι μέσα τους αμφισβητούν την αξία τους, περιμένουν όχι απλώς τη συγγνώμη του άλλου, αλλά να ξαναγραφτεί η προσωπική τους ιστορία, κάτι που φυσικά δε γίνεται.
Γι’ αυτό ακόμα και αν ο άλλος τους ζητήσει συγγνώμη, οι άνθρωποι που κρατάνε μούτρα δεν το δέχονται ή και αν το δεχτούν, εξακολουθούν να κρατάνε μούτρα!

6. Συναισθηματικά εργαλεία.
Οι άνθρωποι αυτοί δε διαθέτουν τα απαραίτητα συναισθηματικά εργαλεία για να διαχειριστούν τις διαφορές τους με άλλους.
Για παράδειγμα, δε γνωρίζουν πώς να επιλύουν συγκρούσεις ή διαφωνίες με ειρηνικό τρόπο. Επίσης, δεν ξέρουν πώς να ηρεμήσουν τον εαυτό τους, πώς να βρουν εσωτερική γαλήνη.

7. Προσωπικότητα και περιβάλλον.
Μερικοί άνθρωποι έχουν το είδος της προσωπικότητας αλλά και τις εμπειρίες της παιδικής ηλικίας που ευνοούν τη στάση του να κρατούν μούτρα.
Έτσι, άνθρωποι που είναι πιο εσωστρεφείς, ευαίσθητοι, διαισθητικοί και επικριτικοί είναι πιο πιθανό ότι θα κρατήσουν μούτρα για πολύ καιρό σε κάποιον που πιστεύουν ότι τους αδίκησε.

Το πρόβλημα είναι ότι κρατώντας μούτρα…
…δεν καταφέρνεις να πάρεις αυτό που θέλεις, δηλαδή το να αισθανθείς καλά. Δε σε βοηθάει να γιατρευτείς, να ξεπεράσεις το ψυχικό τραύμα και να επουλωθεί η πληγή στην ψυχή σου.

Αντίθετα, κρατώντας μούτρα είναι σαν να ρίχνεις αλάτι στην πληγή σου.
Υποφέρεις συνέχεια.
Κάτι που είναι το αντίθετο από αυτό που θέλεις να πετύχεις! Μένεις με τον θυμό σου, αλλά χωρίς την παρηγοριά που χρειάζεσαι.

Η λύση
Για να απαλλαχθείς από την τοξική συνήθεια του να κρατάς μούτρα, το βασικό ΔΕΝ είναι να συγχωρήσεις τον άλλον- αν και σίγουρα αυτό βοηθάει. Αρκεί να θυμάσαι ότι συγχωρώ δε σημαίνει ξεχνώ! Σημαίνει επιτρέπω στον εαυτό μου να προχωρήσει.

Ακόμα πιο σημαντικό για να απελευθερωθείς από το αρνητικό συναίσθημα του «κρατάω μούτρα» και τον συνοδευτικό θυμό, είναι να μάθεις να αγαπάς τον ίδιο σου τον εαυτό.
Η καρδιά και ο νους μας κουβαλάνε τον πόνο, αλλά και το αντίδοτο σε αυτόν.

Έτσι, για να σταματήσεις να προκαλείς στον εαυτό σου πόνο και θυμό με το να κρατάς μούτρα σε κάποιον που σε αδίκησε, θα χρειαστεί να ξαναδείς και να ξαναζήσεις την ιστορία που σε κάνει να υποφέρεις.

Θα χρειαστεί να «μπεις» πάλι μέσα στο συναίσθημα που βίωσες τότε, όχι απλώς να θυμηθείς τα γεγονότα.
Όταν στρέψεις την προσοχή σου μέσα σου, στην καρδιά σου, ο πόνος σου δε θα είναι απλώς κάτι που σου συνέβη από έξω προς τα μέσα, ένα αγκάθι. Θα τον βιώσεις ως κομμάτι του εαυτού σου. Θα τον δεις με άλλο μάτι, με μία αίσθηση συμπόνοιας και καλοσύνης προς τον ίδιο σου τον εαυτό.

Όταν κρατάς μούτρα στον άλλον, κρατάς μούτρα και στον εαυτό σου. Αντί να τιμωρείς τον εαυτό σου, θα αρχίσεις να τον βλέπεις με αγάπη και καλοσύνη.

Θα γίνεις πιο συμπονετικός απέναντι σε εσένα. Θα αναλάβεις την ευθύνη να δώσεις στον εαυτό σου όλα αυτά που θεωρείς ότι «έπρεπε» να σου δώσει κάποιος άλλος για να είσαι εσύ καλά.

Έτσι όμως βάζεις την ευθύνη της δικής σου ζωής στα χέρια κάποιου άλλου. Όταν εσύ πάρεις τα ηνία της ζωής σου στα χέρια σου, γίνεσαι ο άνθρωπος που δίνεις στον εαυτό σου αυτά που χρειάζεται για να είναι καλά.

Και αυτό σε βάζει στο μονοπάτι της ίασης. Έτσι επουλώνονται οι ψυχικές πληγές σου, μαλακώνει το μέσα σου, γαληνεύει η καρδιά και ο νους σου και χαμογελάς πάλι!

Ο Θυμός είναι ένα βασικό φυσιολογικό συναίσθημα που αισθανόμαστε όταν νιώθουμε ότι κάτι δεν πάει καλά.

περισσότερα εδώ: Liza-varvogli
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι άνθρωποι πρέπει να λυγίζουν, αλλιώς θα σπάσουν…

Τα κύρια χαρακτηριστικά ενός δυναμικού ανθρώπου είναι πως πρόκειται για ένα άτομο που το θεωρούν αλώβητο, άθραυστο, ισχυρό, που το θαυμάζουν οι περισσότεροι για την ισχυρογνωμοσύνη και την «παντοδυναμία» του, την ασφάλεια που πρεσβεύει και προκαλεί δέος, ένα συνδυασμό φόβου με θαυμασμού.

Πρόκειται για τον άνθρωπο που μας έχει πείσει πως δεν έχει κλάψει ποτέ, δεν έχει λυγίσει στις δυσκολίες και η συνήθης ατάκα που μπορεί να ειπωθεί για αυτόν είναι «Δεν έχει ανάγκη αυτός, τα προσπερνάει όλα!», «Τα καταφέρνει πάντα και παντού μόνος του!». Η αλήθεια είναι πως όντως εφευρίσκουν τρόπους να ανταπεξέρχονται σε οποιαδήποτε δυσκολία. Σου φαίνεται σαν να του έχουν έρθει όλα τόσα εύκολα. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν «παλεύουν», δεν αγχώνονται, δεν χρειάζονται την βοήθεια κάποιου αλλά αυτό περνάει στα ψιλά γράμματα, η ουσία είναι ότι μπορούν και μόνοι τους!

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να θέσω ένα ερώτημα:

Έχετε αναρωτηθεί μήπως όλος αυτός ο δυναμισμός δεν πηγάζει ως πηγαίο χαρακτηριστικό αλλά έχει προκύψει ως άμυνα της συναισθηματικής νοημοσύνης, ως αποτέλεσμα κάποιων συγκυριών για να αποκρυφτεί το γεγονός κάποιας ευαισθησίας ή γιατί μάθανε μετά από ορισμένα οδυνηρά βιώματα πως είναι η πιο σωτήρια επιλογή για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από στενοχώριες, άγχη και ήττες;

Από όποια αιτία και αν έχει προκύψει αυτός ο δυναμισμός, δεν παύει να μιλάμε για ένα ανθρώπινο ον που η ανάγκη του για αγάπη, τρυφερότητα και αγκαλιά είναι πρωταρχική. Και αυτοί οι άνθρωποι λυγίζουν, και αυτοί οι άνθρωποι λυπούνται και ίσως επειδή κουβαλούν το «βάρος» όλου αυτού του δυναμισμού να έχουν πιο πολύ ανάγκη από κανάκεμα, για να αποφορτίζονται από το στρες της καθημερινότητας και να φορτίζονται από αγάπη για την συνέχιση της ζωής τους.

Το γεγονός πως δεν εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους, και προτιμούν να διατηρούν ένα παγωμένο προφίλ δεν σημαίνει πως δεν πληγώνονται. Μην επηρεάζεστε από την εικόνα τους! Είναι οι άνθρωποι που εισπράττουν την λιγότερη τρυφερότητα από τους υπολοίπους καθώς πολλοί διστάζουν να τους εκδηλωθούν. Θεωρούν πως η αγάπη τους θα απορριφθεί. Μας χρειάζονται!

Εκδηλώστε τους την αγάπη σας και τον θαυμασμό σας, το πιο πιθανό να ντραπούν και να χαμηλώσουν το βλέμμα…

Συγχαρητήρια μόλις σπάσατε τον πάγο!

Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος
www.paidi-efivos.gr

parentsgo
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τους ανθρώπους που βρίσκουν πάντα χρόνο για σένα...

... να τους κρατάς κοντά σου. 

Πάντα υπάρχει χρόνος. Πάντα! 

Για μια καλημέρα, για ένα «τι κάνεις;», για έναν γρήγορο καφέ.

Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη από μηνύματα στα social media.
Έχουν ανάγκη από επαφή, ακόμα και από ένα απλό γλυκό άκουσμα της φωνής κάποιου που αγαπάνε.

Οι άνθρωποι δεν θέλουν πολλά. Θέλουν λίγα, αλλά ουσιαστικά.
Θέλουν ενδιαφέρον, αγάπη, φροντίδα.

Να βρίσκεις χρόνο για τους ανθρώπους σου. Μέσα στη μέρα σου αρκεί ένα λεπτό για να πεις καλημέρα. Ένα λεπτό αρκεί για να αλλάξεις την ημέρα κάποιου που αγαπάς.

Να δίνεις σημασία.
Οι άνθρωποι είναι ό,τι πολυτιμότερο έχουμε στη ζωή μας. 

Η οικογένεια, οι φίλοι μας, είναι η ευλογία της ζωής.

Να τους το δείχνεις! Είναι τσάμπα και συνάμα το πιο «ακριβό» δώρο που μπορείς να τους κάνεις.

Ειρήνη Αγγελίδη

Πηγή: loveletters.gr
dinfo.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το πιο όμορφο τοπίο είναι η ψυχή μας και oι άνθρωποι που αγαπάμε

    Αν οι πληγές σας παραμένουν ανοιχτές, ένα κομμάτι του εαυτού σας πιστεύει ότι αυτό που σας αξίζει είναι να πληγώνεστε.
    Πλησιάζετε τους ανθρώπους όχι με αίτημα να συνδεθείτε εκφράζοντας την επιθυμία σας για εκείνους, αλλά με αίτημα να μην σας πληγώσουν. Ή μπορεί να εκφράζετε αυτό που θέλετε, αλλά τους κοιτάτε με τρόμο, στέλνοντας μη λεκτικό μήνυμα «θα με πληγώσεις κι εσύ;». Αυτό το κομμάτι του εαυτού σας σας υποβάλλει σε απαξίωση και κάθε διαφοροποίηση που σας φέρνει σε επαφή με την αξία σας σας φοβίζει.

    Πλησιάζετε τους ανθρώπους με αίτημα «να μην σας πληγώσουν» γιατί στην πραγματικότητα διστάζετε να ανοιχτείτε στις ελεύθερες πλευρές του εαυτού σας. Ο άνθρωπος που θα κάνει τα πάντα για σας, άρα «δεν θα σας πληγώσει», θα γίνει εκείνος που θα εξυπηρετήσει τις προσδοκίες σας να ζήσετε εκ νέου το παρελθόν σας, εκ νέου την παιδική σας ηλικία.

    Αυτό που σας πληγώνει δεν είναι αυτό που φαντάζεστε. Αυτό που θα μπορούσε να σας πληγώσει πραγματικά είναι να μην έρθετε σε επαφή με την αλήθεια σας, με αυτό που είστε που είστε, με αυτό που αξίζετε.
Επηρεάζεστε συναισθηματικά από συμπεριφορές άλλων, εξαρτάστε από τις επιπτώσεις που έχουν οι συμπεριφορές τους στα συναισθήματά σας, για να μην εκθέσετε τον εαυτό σας στις βαθύτερες επιθυμίες σας. Να ξεδιπλώσετε την αλήθεια σας. Να εμπιστευτείτε τις δυνατότητες σας. Να αναλάβετε την ευθύνη σας. Να δεσμευτείτε με τον μοναδικό εαυτό σας.
Εγκλωβίζετε τον εαυτό σας σε εξαρτητικές καταστάσεις, σε καταστάσεις που δεν υποστηρίζετε την αξία σας, όπου ανακυκλώνετε αυτό που αισθάνεστε για σας και δεν ελευθερώνεστε.
    Δεν βλέπετε τους άλλους ανθρώπους όπως είναι, αλλά παρατηρείτε αν μπορούν να ανταποκριθούν στο αίτημά σας «να μην πληγωθείτε». Αναζητάτε όμως τελικά την «ασφάλεια» σε περιβάλλοντα όπου η αξία σας δεν αναγνωρίζεται και φυσικά δεν υποστηρίζεται. Παραμένετε έτσι νοσταλγός μιας παιδικής ηλικίας που δεν ζήσατε. Δεν ωριμάζετε, δεν κατακτάτε τα ύψη των δυνατοτήτων σας. Φαντασιώνεστε, ονειροπολείτε ταξιδεύοντας, δεν οργανώνεστε όμως στα ταξίδια σας ώστε να τα χαίρεστε αληθινά.

    Επουλώνετε τις πληγές σας αγαπώντας τις. Εκτιμώντας τον εαυτό σας, δίνετε σε όλα αυτά που ζήσατε την αξία που έχουν. Νιώθετε σημαντική τη ζωή που ζήσατε. Χαίρεστε γιατί διαπιστώνετε πως το καθετί που ζήσατε είχε το νόημά του, σας έφερε πιο κοντά στην προσωπική σας αλήθεια, πιο βαθιά στην αξία σας.
Όταν επουλώνετε τις πληγές σας, έρχεστε σε επαφή με τον εαυτό σας. Με αυτό που αληθινά είστε. Δεν μπορεί κανείς να επηρεάσει τα συναισθήματά σας γιατί τίποτα δεν μπορεί να επηρεάσει την εικόνα που έχετε για τον εαυτό σας, την εκτίμηση που αισθάνεστε για σας. Δεν νιώθετε την ανάγκη να προβάλετε αλλού αυτό που νιώθετε για τον εαυτό σας γιατί δεν φοβάστε να είστε εσείς. Δεν φοβάστε μη χάσετε ανθρώπους αν είστε ο εαυτός σας, γιατί νιώθετε βέβαιοι πως οι άνθρωποι που επιλέγετε σας αγαπούν με τις πληγές σας.
    Είστε ειλικρινείς με τους ανθρώπους, εκφράζετε αυτό που θέλετε χωρίς το φόβο πως θα σας απορρίψουν, ακούτε τις ανησυχίες, τους φόβους τους, σέβεστε αυτό που οι ίδιοι θέλουν, όπως και αυτό που είναι. Ανακαλύπτετε πως το πιο όμορφο τοπίο είναι η ψυχή σας, όπως και το πιο όμορφο τοπίο είναι οι άνθρωποι που αγαπάτε.

Αγγελική Μπολουδάκη – Ειδικός Ψυχικής Υγείας
Πηγή: boloudaki.gr
dinfo.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι άνθρωποι που αγαπούν τη ζωή είναι αξιαγάπητοι!

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που αγαπούν τη ζωή

N’ αγαπάς ανθρώπους που κρύβουν μέσα τους το φως, ανθρώπους με ζεστό βλέμμα, που σε κάνει να αισθάνεσαι οικειότητα, με διεισδυτική ματιά, που μπορεί να διαβάσει κατευθείαν μέσα σου, με αληθινό χαμόγελο και παιχνιδιάρικο παιδικό βλέμμα, που δε ξέρεις ποτέ τι σκαρφίζεται.

N’ αγαπάς ανθρώπους ονειροπόλους, με εκείνη τη συνεχή αίσθηση του ανικανοποίητου στο βλέμμα τους σαν να ψάχνουν διαρκώς κάτι, ανθρώπους που συνεχίζουν να ονειρεύονται με τα μάτια ανοιχτά παρά τα εμπόδια, γιατί έχουν καταλάβει ότι τα εμπόδια συνήθως τα κατασκευάζουμε εμείς, που δημιουργούν, που τολμούν, που δε φοβούνται να τσαλακωθούν ή να χαθούν και που προσπαθούν να βρουν κομμάτια του εαυτού τους μέσα στην τέχνη.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν, χωρίς να χρειάζεται πάντα να μιλήσεις, που επικοινωνείτε με χαμόγελα, βλέμματα και σιωπές που βρίσκεις κομμάτια του εαυτού σου σε εκείνους, που αποτελούν ένα σταθερό σημείο αναφοράς και σου υπενθυμίζουν την ταυτότητα και τον προορισμό σου αντίθετα προς τα καθημερινά αποπροσανατολιστικά μηνύματα.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που σε εκτιμούν για αυτό που είσαι-όχι γι’ αυτό που θέλουν να είσαι, όχι γι’ αυτό που θα έπρεπε να είσαι, όχι γι’ αυτό που ήσουν, ανθρώπους που σε αντιμετωπίζουν ως προτεραιότητα στη ζωή τους και όχι απλά ως μια δεύτερη επιλογή, «που σε κοιτάνε λες και είσαι κάτι μαγικό»* που αγαπούν τις ατέλειές σου ,δεν τις ανέχονται απλώς.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που εκφράζουν την αγάπη τους ή αν δεν το έχουν πολύ με το «σ’ αγαπώ», δε χάνουν ευκαιρία να αποδεικνύουν το ενδιαφέρον τους με πράξεις, ανθρώπους που δεν υπολογίζουν χιλιόμετρα για να είναι κοντά σου, που μπορείς να τους πάρεις τηλέφωνο ό,τι ώρα χρειαστείς γιατί «καμία» ώρα δε θεωρείται ακατάλληλη, που είναι ανοιχτοί σε ξαφνικές προτάσεις.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους που καταλαβαίνουν την πολυπλοκότητα και τη σχετικότητα των πραγμάτων και δεν σε γεμίζουν με αφορισμούς, «τους σιωπηλούς ανθρώπους με το θορυβώδες μυαλό». 

Ν' αγαπάς ανθρώπους που ζουν αληθινά, που βιώνουν έντονα και τις χαρές και τις λύπες, που κλαίνε είτε από συγκίνηση και χαρά είτε από στενοχώρια, που στα δίνουν όλα ή στα παίρνουν όλα, όμως, δεν υπάρχει συμβιβασμός ή μέση λύση, που μπορεί να πάθεις χίλια δύο μαζί τους, αλλά σίγουρα δε θα βαρεθείς.

Ν’ αγαπάς ανθρώπους αισιόδοξους, που βλέπουν ευκαιρίες, όχι εμπόδια που πιστεύουν σε σένα πριν από σένα και σε βοηθούν να πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου, που δε σταματούν να πιστεύουν στο καλό και το όμορφο που υπάρχει στον κόσμο, παρόλο που συχνά έρχονται αντιμέτωποι με το αντίθετο.

Με λίγα λόγια ν’ αγαπάς εκείνους που αγαπούν τη ζωή και η λύπη τους είναι η δύναμη τους. 

Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα».

Αν έχεις δίπλα σου τέτοιους ανθρώπους να τους αγαπάς και το κυριότερο να τους το λες και να τους το δείχνεις, επειδή έχουν περάσει πολλά ως μειονότητα και συνήθως δεν έχουν καταλάβει πόσο ξεχωριστοί είναι. Aν είσαι ένας από αυτούς, τότε καταλαβαίνεις τι εννοώ.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αυτά σε κάνουν Όμορφο Άνθρωπο

........

Θέλω να σου θυμίσω εδώ οκτώ σημαντικούς λόγους που σε κάνουν όμορφο άνθρωπο, ακόμα και αν μέσα σου αισθάνεσαι χάλια.

Το χαμόγελό σου
Το χαμόγελό σου σε κάνει να δείχνεις όμορφη/ος. 

Η ζεστασιά που έχει το χαμόγελό σου, η αυθεντικότητά του, αντικατοπτρίζει την δική σου εσωτερική ομορφιά. 

Το χαμόγελο είναι ο ήλιος που φωτίζει το πρόσωπό σου. 

Γίνεται η λιακάδα στη μέρα κάποιου άλλου. Οι άνθρωποι αναγνωρίζουν και ανταποδίδουν την ομορφιά ενός χαμόγελου, γι’ αυτό και το αντιγυρίζουν αυθόρμητα ακόμα και σε έναν άγνωστο που τους χαμογελά.

Το γέλιο σου
Το γέλιο σου μπορεί να είναι κακαριστό, καμπανιστό, ολόψυχο, ξεκαρδιστικό, οτιδήποτε! Αλλά είναι αυθόρμητο! 

Πηγάζει από μέσα σου, από ένα βαθύτερο σημείο του εαυτού σου που αναγνωρίζει το χιούμορ, το αστείο, το ανάλαφρο. Πηγάζει από ένα σημείο που συνδέεται με τη ζωτικότητα και τον ενθουσιασμό σου, αλλά και την ικανότητά σου να «αφήνεσαι» και να απολαμβάνεις. 

Το γέλιο σου δείχνει ότι αγαπάς τη ζωή, ότι έχεις μία ανοιχτόκαρδη στάση ζωής.

Τα δάκρυα σου
Τα δάκρυα σου επίσης σε κάνουν να δείχνεις την ομορφιά σου- ακόμα και αν δεν το πιστεύεις! Δε χρειάζεται να ντρέπεσαι για τα δάκρυα σου. 

Ακόμα και αν σου είναι δύσκολο να πονάς και να ξέρεις ότι σε βλέπουν οι άλλοι, ακόμα και αν ντρέπεσαι να παραδεχτείς το πώς νιώθεις, να ξέρεις ότι είσαι ένας όμορφος άνθρωπος. 

Εκείνη τη δύσκολη στιγμή γίνεσαι πιο ανθρώπινη, δείχνεις την ευαισθησία σου, αντί να κρύβεις τα συναισθήματά σου τα αφήνεις να εκδηλωθούν, επικοινωνείς με το μέσα σου και με τους γύρω σου. Και μέσα στα δάκρυα σου δείχνεις μια διαφορετική εικόνα ανθρώπινης ομορφιάς.

Η καλοσύνη σου
Η καλοσύνη σου είναι ένα άλλο στοιχείο που σε ομορφαίνει. Οι πράξεις καλοσύνης, μικρές ή μεγάλες, έχουν αντίκτυπο στους άλλους γύρω σου. 

Μπορεί να κράτησες την πόρτα ανοιχτή για να περάσεις το άτομο πίσω σου, ή να έδωσες τη θέση σου σε έναν ηλικιωμένο, ή να έδωσες προτεραιότητα σε ένα αυτοκίνητο ή έναν πεζό, ή χάρισες παλιά ρούχα σε μία οργάνωση, ή έδωσες χαρτζιλίκι στα ανίψια σου… Τα παραδείγματα καλοσύνης είναι άπειρα. 

Όταν κάνεις το καλό και δεν περιμένεις αντάλλαγμα, τότε παίρνεις το μεγαλύτερο αντάλλαγμα: το θετικό συναίσθημα που σε πλημμυρίζει επειδή έκανες μια μικρή καλή πράξη, επειδή με αυτή την πράξη σου συνέβαλες στο να γίνει ο κόσμος γύρω σου λίγο καλύτερος. 

Και αυτό το θετικό συναίσθημα σου φτιάχνει τη διάθεση και μαζί τη διάθεση των ανθρώπων γύρω σου. Και νιώθεις μέσα σου όμορφα- και οι άλλοι βλέπουν αυτή την ομορφιά της ψυχής σου να αντανακλάται στο πρόσωπό σου.

Η ενσυναίσθησή σου
Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητά σου να καταλαβαίνεις πώς αισθάνεται κάποιος άλλος, να μπορείς να μπεις συναισθηματικά στη θέση του και να καταλάβεις πώς νιώθει, ακόμα και αν δε συμφωνείς με το πώς νιώθει ή για ποιο λόγο αισθάνεται έτσι. 

Το να μπορείς να μπεις στη θέση του άλλου, να κατανοήσεις πώς ο άλλος βλέπει τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνία, σωστή ή λάθος δεν έχει σημασία, η συμπόνια για τον άλλον είναι ένα στοιχείο που κάνει εσένα να είσαι ένας όμορφος άνθρωπος.

Η αγάπη σου
Όταν αγαπάς, προσφέρεις το δώρο της αγάπης στον άλλον. Η αγάπη μπορεί να είναι για την πατρική σου οικογένεια, την δική σου οικογένεια, τους συγγενείς, τους φίλους, το κατοικίδιο σου. 

Η αγάπη είναι ένα πολύτιμο δώρο που κάνεις στους άλλους και παράλληλα στον εαυτό σου. Είναι πολύ σημαντικό όμως να ξεκινάς αγαπώντας τον εαυτό σου. 

Η αγάπη προς τον εαυτό δεν πρέπει να είναι εγωιστική, αλλά να είναι το είδος της αγάπης που σε στηρίζει και σε εμπλουτίζει ψυχικά: να αγαπάς και να δέχεσαι τον εαυτό σου όπως είσαι, με τα προτερήματα και τα ελαττώματα σου.

Η φιλία σου
Ένα άλλο στοιχείο που σε κάνει όμορφη/ο είναι η φιλία που προσφέρεις στους γύρω σου. 

Μπορεί να είναι η βαθιά φιλία που έχεις με ανθρώπους από τα παιδικά ή τα νεανικά σου χρόνια. 

Μπορεί να είναι φιλίες που έκανες πρόσφατα, με άτομα που γνώρισες τώρα τελευταία και δεν περίμενες καν ότι θα έχετε τόσα κοινά στοιχεία και θα ταιριάξετε. 

Μπορεί να είναι και η φιλική σου διάθεση, μια πιο ανοιχτή στάση που σε κάνει να δείχνεις φιλικό και προσιτό άτομο, που προοιωνίζει κάτι θετικό.

Η εμπιστοσύνη σου
Κάτι ακόμα που δείχνει την ομορφιά σου είναι η εμπιστοσύνη που έχεις στον εαυτό σου και τις δυνάμεις σου. Και μη βιαστείς να πεις ότι δεν έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου! 

Το ξέρω ότι έχεις! Πώς; 

Μα, έφτασες να διαβάσεις αυτό το άρθρο ως το τέλος, που δείχνει ότι όσο δύσκολα και αν περνάς σήμερα, μέσα σου έχεις ένα σποράκι εμπιστοσύνης ότι θα τα καταφέρεις, ότι θα βγεις από αυτή την κατάσταση. 

Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου, αυτές που σε βοήθησαν στο παρελθόν σε ζόρικες καταστάσεις, τις δυνάμεις που σε έβγαλαν από τα δύσκολα. Να θυμάσαι ότι είναι εκεί, μέσα σου, και περιμένουν να τις αξιοποιήσεις. 

Να θυμάσαι ότι η εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, το να περπατάς με το κεφάλι ψηλά και να λες μέσα σου «θα τα καταφέρω» είναι σημάδι της ομορφιάς σου.

περισσότερα εδώ: varvogli

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το πραγματικό Φως των ανθρώπων... (Change For A Dollar)

... βρίσκεται κάτω από το περιτύλιγμα...

Οι άνθρωποι δίνουμε μεγάλη σημασία στο φαίνεσθαι, στην εικόνα, στο περιτύλιγμα. Έτσι έχουμε (ξε)χάσει την Ουσία (μας). 

Κι όμως. Ανθρώπινοι άγγελοι βρίσκονται γύρω μας, καμουφλαρισμένοι στους πιο απίθανους ρόλους.

Μπορεί να μη βάζουν γκολ, 

μπορεί να μη κάνουν πασαρέλα, 

μπορεί να μην γνωρίζουν από προϋπολογισμούς, 

μπορεί να μην τραγουδούν, 

μπορεί να μην κάνουν φιλανθρωπίες διαφήμισης, ούτε ακαδημαϊκές διαλέξεις, και γενικά δεν τραβάνε τη δημοσιότητα/δημοφιλία, όπως συχνά κάνουμε όλοι, ψάχνοντας τρόπους να ξεχωρίσουμε και να θρέψουμε το ΕΓΩ μας.

Δεν θα τους βρείτε σε λαμπερά γκαλά, παρόλο που έχουν μια απύθμενη εσωτερική λάμψη. 

Είναι σαν τα διαμάντια που έχει πέσει πάνω τους σκόνη, έτσι και μόνο για να κάνουμε τη προσπάθεια να ανακαλύψουμε το εσωτερικό Φως -αυτή την Ουσία που λέγαμε-. 

Και μετά να μπορούμε να την ανακαλύπτουμε σε Κάθε (συν)άνθρωπο. 

Το έργο τους, είναι αθόρυβο και ήρεμο, έτσι όπως λειτουργεί η Ζωή.

Γιώργος Βασιλορεΐζης

Change For A Dollar

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Να μάθεις ν’ αντιμετωπίζεις την κακία του κόσμου

Άλλο ένα βράδυ που γυρνάς στο σπίτι κουρέλι, νιώθεις εξαντλημένος, τα βήματα σου αργά, νωχελικά, σέρνουν το κουφάρι του εαυτού σου.

Δειλά ανοίγεις την πόρτα και μ’ όση δύναμη σου έχει μείνει την κοπανάς πίσω σου.

Ο ήχος της δυνατός και για μια στιγμή σε ταράζει.

Εκπνέεις και νιώθεις ν’ αδειάζεις απ’ όλο τον αέρα, σαν να ξεφουσκώνεις, να διώχνεις από μέσα σου όλα εκείνα που σου φόρτωσαν και σήμερα. Ύστερα πετάς τα κλειδιά στον πάγκο και ψάχνεις να βρεις τον πιο μικρό χώρο του σπιτιού. Αυτό θα είναι το καταφύγιό σου γι’ απόψε.

Άλλη μια νύχτα που κρύβεσαι απ’ τους ξένους, απ’ τους περαστικούς, απ’ τους δικούς σου ανθρώπους. Άλλο ένα μερόνυχτο που προσπαθείς να κρυφτείς κι από εσένα.

Μεγάλωσες πια και μαζί σου μεγάλωσαν και τα προβλήματα. Εκτίθεσαι στον έξω κόσμο κι είσαι ένα αρνί μπροστά τους, ένα μικρό κι αθώο αρνάκι που σε κυνηγάνε για να σε θυσιάσουν, λες κι είναι κάθε μέρα Πάσχα γι’ αυτούς. «Ο κόσμος είναι κακός» σκέφτεσαι με παράπονο, μοιάζει με τους κακούς λύκους και τα τέρατα, που τόσο πολύ ευχαριστιόσουν ν’ ακούς στα παιδικά παραμύθια.

Τώρα κάθε λύκος, κάθε τέρας έχει και μια μορφή ανθρώπινη, ακόμη πιο τρομακτική απ’ ότι μπορούσε η φαντασία σου να φτιάξει. Στριμώχνεσαι σε μια γωνιά με τοίχους γύρω σου, ψάχνεις ένα φυσικό φρούριο να προστατευτείς, δεν είσαι ακόμη σίγουρος ότι το κακό πέρασε, ακόμα φοβάσαι πως οι σειρήνες θα ηχήσουν και τα λόγια κι οι πράξεις τους θα σε βρουν αφύλαχτο και θα σε λαβώσουν. Η πλάτη σου κολλάει στον παγωμένο τοίχο, το κεφάλι σου γέρνει λίγο προς τα πίσω, κι εδώ στην άκρη κουλουριασμένος, νιώθεις επιτέλους ασφαλής.

Στο μυαλό σου έρχονται πάλι εκείνα τα λόγια, οι κινήσεις, οι προθέσεις, τα βλέμματα και τα κρυφά χαμόγελα.

Μα πόση κακία μπορεί να κρύβει κάποιος μέσα του; Πώς μπορεί να πληγώνει χωρίς δεύτερη σκέψη, να πυροβολεί στο ψαχνό και να φεύγει με μια ικανοποίηση στο βλέμμα, μ’ ένα αίσθημα επιτυχίας, νικητής; Τι είδους λύκοι και τι εξωγήινα τέρατα είναι αυτά, που βγάζουν όλα τα κόμπλεξ και τη βλακεία τους στους άλλους; Η λογική σου δε δίνει απάντηση, αλλά τα συναισθήματά σου βράζουν.

Πόσο θα ήθελες να είχες μιλήσει, πόσο θα ήθελες να είχες απαντήσει σ’ εκείνο το σχόλιο, που έγινε πίσω απ’ την πλάτη σου την ώρα που διέσχιζες το δρόμο, να είχες κοιτάξει κατάματα εκείνους, που σου κάρφωναν το βλέμμα τους και γέμιζαν ειρωνεία το χώρο. Πόσο θα ήθελες να είχες σπρώξει μακριά τους κηφήνες, που έτρωγαν κι έπιναν στην υγειά σου χρόνια ολόκληρα και σε πρόδωσαν με τόση ευκολία σαν να κατάπιναν το νερό που τους προσέφερες.

Πόσο θα ήθελες ν’ ανήκεις, έστω και για λίγο, στην ομάδα των λύκων, να έφευγες απ’ τη θέση του θύματος και να γινόσουν ο θύτης, να ένιωθες την ικανοποίηση του να πληγώνεις τον άλλον χωρίς να καεί μια τρίχα απ’ τη γούνα σου κι ας πλήγωνες άλλους, κι ας τους έκανες να νιώθουν, όπως εσύ τώρα. Για το τελευταίο, ίσως άλλαξες γνώμη. Λύκος ή τέρας γεννιέσαι, αναθρέφεσαι,εκκολάπτεσαι. Περνάς από εκπαίδευση σκληρή, μαθαίνοντας να ζεις χωρίς αισθήματα, άδειος, κενός, μόνος. Μαθαίνεις να βάζεις τον εγωισμό σου φρουρό και μ’ αυτόν να κατακτάς εδάφη.

Δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να φέρονται σκληρά, δεν μπορούν όλοι να πληγώνουν και να «τιμωρούν», γιατί τότε ο κόσμος θα ήταν ένα άδειο χωράφι, ξερό κι άγονο.

Ναι, ο κόσμος είναι κακός και πληγώνεσαι απ’ αυτόν και πέφτεις. Με την ίδια ευκολία, όμως, σηκώνεσαι και τραβάς ξανά μπροστά, χτίζεις πάλι τα φρούρια σου, δημιουργείς, δε χάνεσαι.

Έτσι τους χτυπάς, ευθύβολα, ακαριαία. Η δικιά σου ανάταση θα σε γλυτώνει πάντα και θα είναι στον αιώνα τον άπαντα η καλύτερη απάντηση σ’ όσους σε λοιδόρησαν και σ’ όσους επιφυλάσσονται να το κάνουν στο μέλλον.

Είναι δεδομένο πως οι άνθρωποι πάντα θα μεμψιμοιρούν, θα ζηλεύουν, θα καταργιούνται, θ’ αναθεματίζουν, θα πληγώνουν. Πάντα θα στοχεύουν εκεί, που δεν μπορούν να φτάσουν, πάντα θ’ αναζητούν ουρανούς που δεν τους ανήκουν. Κάποιοι θ’ απογοητεύονται και θα εγκαταλείπουν, δε θα δουν ποτέ τα «θαύματα». Κάποιοι άλλοι, όμως, θα τα δημιουργούν.

Υ.Γ: Τα όπλα τους σ’ έχουν βάλει στόχο κι όσο κι αν τρέχεις δε θα γλυτώνεις, αν όμως μείνεις και πολεμήσεις, αν φτιάξεις ασπίδα δυνατή κι άθραυστη, τότε θα τους κερδίσεις.

Ματίνα Στυλίδου

ΠΗΓΗ: www.awakengr.com , www.pillowfights.gr

giatros-in.gr

Υπάρχουν και αυτοί οι άνθρωποι...

Υπάρχουν άνθρωποι, που προσπαθούν με κάθε τρόπο να σε χειριστούν.
Άνθρωποι που, αν και το φταίξιμο είναι δικό τους, προσπαθούν να κάνουν εσένα να νιώσεις ενοχές.

Άνθρωποι που έχουν έναν τρόπο μοναδικό, ξεχωριστό, να σε γεμίζουν τύψεις κάθε φορά που έρχεσαι σε επαφή μαζί τους. Άνθρωποι που παρεξηγούνται με το παραμικρό, που είναι όλη την ώρα με τα μούτρα μέχρι κάτω.
Υπάρχουν άνθρωποι, που σε κάνουν να νιώθεις λες και τους χρωστάς, λες και πρέπει να τους απολογηθείς για τα πάντα, για ό,τι κάνεις.
Σε ελέγχουν με έναν τρόπο πλάγιο, ύπουλο. Σε απομακρύνουν από όσα και όσους αγαπάς, σε απομονώνουν από φίλους και οικογένεια με χίλιες δυο προφάσεις.
Υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Ίσως κάποια στιγμή, να τους έχεις συναντήσει…
Πρέπει να ‘χεις τα μάτια σου δεκατέσσερα μαζί τους. 

Να φυλάγεσαι.

Και κάτι ακόμα όμως.
Πρέπει να προσέχεις, να μην γίνεις ποτέ ένας από αυτούς…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι «τελειωμένοι»...

... θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Περπατούσα στην παραλία της Θεσσαλονίκης απόγευμα προς βράδυ, όταν ένας τοξικομανής με πλησίασε. Δε μου ζήτησε λεφτά, αλλά με ρώτησε αν μπορούσα να του αγοράσω μια ρόκα (καλαμπόκι), που έψηνε κάποιος πιο κάτω σε ένα μικρό πάγκο που είχε στήσει.
Τον ρώτησα αν ήθελε και κάτι άλλο. Μου είπε ότι ήθελε να πάω να του την αγοράσω εγώ, επειδή χρωστούσε στον καλαμποκά και ίσως να μη του έδινε! 

Πήγα και αφού του την έφερα, με ρώτησε αν μπορώ να κάτσω λίγο μαζί του ή αν ντρέπομαι! Του απάντησα ότι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω.

Τότε μου είπε το εξής εκπληκτικό!
«Φίλε, μακριά από το Χριστό έτσι καταντάς!!! Όμως προσπαθώ εδώ και καιρό να κόψω τα ναρκωτικά για να μην Τον στεναχωρώ!!! Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά επειδή μάλλον δε θα ζήσω πολύ, θέλω, όταν θα πάω μπροστά Του, να έχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!»

Ήμασταν κάπου κοντά στο ύψος του Ι. Ναού Κυρίλλου και Μεθοδίου.
Μου λέει, «πάω κάθε πρωί απέναντι και με κοιτούν όλοι καλά καλά επειδή νομίζουν ότι θέλω λεφτά. Όμως εγώ πηγαίνω μπροστά στην εικόνα για να ζητήσω βοήθεια να κόψω τα ναρκωτικά. Δεν ανάβω κερί επειδή δεν έχω λεφτά να πάρω!!!!! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ). Και κάθε βράδυ πάλι πηγαίνω και λέω........... δεν τα κατάφερα συγγνώμη! Ή λέω ....... σήμερα κάπως το πάλεψα, ευχαριστώ»!!!

Έζησα στα λόγια αυτού του ανθρώπου στιγμές από τα συναξάρια!!!

Του έδωσα κάτι λεφτά και του είπα από αύριο να πηγαίνει στην εκκλησία και να παίρνει κερί αλλά να προσεύχεται και για τη δικιά μου ψυχή. Με διαβεβαίωσε ότι τα λεφτά δε θα τα χαλάσει και ότι θα τα δώσει όλα μαζεμένα εκεί για να μην μπαίνει στον πειρασμό και τα ξοδέψει, και κάθε μέρα θα παίρνει 2 κεριά.

Του λέω με λένε Νίκο. Μου είπε ότι δεν είναι δύσκολο να με θυμάται αφού κανείς δεν κάθεται μαζί του και έτσι δεν έχει φίλους και γνωστούς.

Δε ρώτησα πολλά γι αυτόν. Δεν ήθελα να νιώσει ότι παραβιάζω την παράξενη ζωή του με την αδιακρισία μου. Την ώρα που έφευγα, μου είπε ότι χάρηκε που έκατσα μαζί του και ότι του έκανε καλό η παρέα.
Ευχαριστώ για όλα παράξενε φίλε.

Νίκος Β.

isagiastriados
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Είναι κάποιοι Ωραίοι Άνθρωποι...

... που ξεχωρίζουν.

«Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει, που έχουν αισθανθεί την απώλεια, και που έχουν βρει την έξοδο απ’ αυτά τα βάθη.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευγνωμοσύνη, έχουν ευαισθησία, και καταλαβαίνουν ποια είναι η ζωή εκείνη που σε γεμίζει ευσπλαχνία, τρυφερότητα, βαθιά αγάπη και σε κάνει να νοιάζεσαι.
Οι ωραίοι άνθρωποι δεν προκύπτουν, απλώς»

Ελίζαμπεθ Κούπμλερ-Ρος

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι Γονείς είναι Άνθρωποι και κάνουν λάθη...

Το άγχος των περισσοτέρων γονιών σχετικά με τα παιδιά τους είναι αν τους φερόμαστε σωστά, αν πράττουμε τα δέοντα, αν τους μιλάμε σωστά κ.ο.κ. 

Πριν συνεχίσουμε την ανάπτυξη του άρθρου θα ήθελα να σας τονίζω πως δεν υπάρχουν γονείς αλάνθαστοι, γονείς που δεν θα κάνουν λάθη… οι "άψογοι γονείς" δεν υφίστανται. 

Και τιμωρία θα τα βάλουμε, και θα τα μαλώσουμε, και τη φωνή θα υψώσουμε και ίσως θα τα στενοχωρήσουμε. Είναι απολύτως φυσιολογικό… ας μην πανικοβαλλόμαστε!

Εκτός από γονείς… είμαστε και άνθρωποι. Άνθρωποι με τα λάθη τους, τα ελαττώματα τους, τις αδυναμίες τους και όλα αυτά που μας κάνουν να είμαστε αληθινοί γονείς. 

Ως γονείς έχουμε τις ανησυχίες μας, τις αγωνίες να τα προλάβουμε όλα, να τα προσφέρουμε όλα.

Αλλά δεν είναι πάντα εφικτό και είναι απολύτως δικαιολογημένο. 

Ας αποδεχτούμε τον εαυτό μας, ας τον προσέξουμε, ας τον αγαπήσουμε λίγο περισσότερο, για αυτό που είμαστε και για αυτά που μπορούμε και όχι να προσπαθούμε για μία ιδανική εικόνα που δεν μας αντιπροσωπεύει.

Τα παιδιά χρειάζονται από τους γονείς την αγάπη μας, την φροντίδα μας και την παρουσία μας. 

Χρειάζονται να είμαστε παρόντες στο σπίτι, στο σχολείο, στους φίλους τους… στη ζωή τους. 

Χρειάζονται να τα αγαπάμε, να τα φροντίζουμε, να γνωρίζουν πως θα τους πάρουμε μία μεγάλη αγκαλιά και θα τους δώσουμε ένα φιλί στο μέτωπο για να τα παρηγορήσουμε ή να τα επιβραβεύσουμε. 

Χρειάζονται τους γονείς που θα τους βάλουν κάποια όρια και θα υπακούσουν σε κάποιους κανόνες, ώστε να μάθουν να σέβονται κάποιες καταστάσεις. 

Για αυτό το λόγο, θα ακούσουν και τα ΟΧΙ, και τα ΜΗ, θα στενοχωρηθούν (μάλλον) αλλά κατά βάθος γνωρίζουν πως γίνεται για το καλό τους.

Στην περίπτωση που δεν τα στεναχωρήσουμε, το πιο πιθανό να δημιουργήσουμε ένα κακομαθημένο πλάσμα, που θα έχει μάθει πως άμα φωνάξει ή κλάψει θα πραγματοποιηθεί η οποιαδήποτε επιθυμία του.

Η ζωή με τα παιδιά, είναι μια συναρπαστική και δημιουργική εμπειρία. Ζήστε αυτή την εμπειρία μέσα στην απλότητα της… Ίσως να μην είμαστε οι άψογοι γονείς… ίσως και να μην υπάρχουν (όλοι θα κάνουμε κάποιο λάθος)… δείξτε τους όμως την αγάπη σας και προσφέρετε τους την παρουσία σας και να είστε σίγουροι πως θα μας συγχωρήσουν τα όποια λάθη μας.

Γιάννης Ξηντάρας*

Ψυχολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή»

schooltime

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι άνθρωποι που μας αγαπούν είναι κοντά μας πάντα, χωρίς να το ζητήσουμε

Ήρθαν κι έφυγαν, λόγω καταστάσεων, λόγω συμπεριφοράς, λόγω συμφερόντων, δεν έχει σημασία.

Οι άνθρωποι που μας αγαπούν μας δέχονται όπως είμαστε.
Είναι πάντα εκεί χωρίς να το ζητήσουμε, χωρίς να τους ψάξουμε.
Είναι απλά εκεί, στην καθημερινότητα μας, στα χαρούμενα και στα στενάχωρα.
Με βροχή και με ήλιο.

Τυχαίνει καμία φορά να κρατάμε με το ζόρι ανθρώπους και καταστάσεις, επειδή εμείς νιώθουμε. Δε σημαίνει όμως πως νιώθουν κι εκείνοι.
Πονάει το να αφήνεις πίσω κάποιον που αγαπάς, που έχεις μοιραστεί ίσως και μισή ζωή μαζί του, αυτό όμως μας οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο μιζέριας, γκρίνιας και κακής ενέργειας προς τους πάντες γύρω μας.
Πράγμα που  σίγουρα μας κάνει να μην απολαμβάνουμε τίποτα.
Και σίγουρα υπάρχουν πολλά να απολαύσουμε και πολλοί που αξίζουν την προσοχή μας και δε τη δίνουμε.

Ας αφήσουμε αυτούς τους ανθρώπους να φύγουν. 
Μη μιζεριάζουμε άλλο, μην γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε αυτό που αξίζουμε, είναι στο χέρι μας ξεκάθαρα.
Όχι άλλο δράμα.
Οι άνθρωποι που μας αγαπούν είναι κοντά μας πάντα χωρίς να το ζητήσουμε.

Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη

loveletters.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όλα βιαστικά, όλα στο πόδι..

Γρήγορες σχέσεις, γρήγορο σεξ, γρήγορες εκτρώσεις, γρήγοροι γάμοι, γρήγορα παιδιά, γρήγορα διαζύγια…
Και κάπως έτσι καταντάμε οι άνθρωποι κουρέλια. Σακατεμένοι από τις ίδιες τις αποφάσεις μας. Καταδικασμένοι να ζούμε μια κόλαση για όσο χρόνο μας έχει απομείνει…

Στάσου μια στιγμή. Σκέψου. Μέτρα την κατάσταση. Αναλογίσου τι πας να κάνεις…
Μπορεί να σκέφτεσαι πως «δεν έγινε και τίποτα». Μπορεί να σκέφτεσαι πως «είναι δικαίωμά σου».
Βλακείες…
Βιάζεσαι γιατί δε θες να σκέφτεσαι. Βιάζεσαι, γιατί θες να κρατάς τη συνείδησή σου κοιμισμένη.
Γιατί σε ελέγχει. Σε ελέγχει η συνείδηση. Σε ελέγχει ο εαυτός ο ίδιος.
Εσύ θέλεις να περάσεις απλά καλά, εσύ θέλεις να πετάξεις από πάνω σου το βάρος και ό,τι θέλει ας γίνει.
Για αυτό βιάζεσαι. Δεν είναι όμως έτσι…
Γρήγορες σχέσεις, γρήγορο σεξ, γρήγορες εκτρώσεις, γρήγοροι γάμοι, γρήγορα παιδιά, γρήγορα διαζύγια…
Κάπως έτσι καταντάμε οι άνθρωποι κουρέλια…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc. 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

e-psyxologos.gr