Πώς θα αντέχεις τους δύσκολους ανθρώπους; Ψάξε για την "καρφίτσα" και δείξε συμπόνια

Συγγραφέας Δημήτρης Φλαμούρης

Όλοι γνωρίζουμε ανθρώπους οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Ένα στριμμένο αφεντικό, ένας δύσκολος σύζυγος, μια αυταρχική γυναίκα, ένας νευρικός υπάλληλος, ή ένας ανυπόφορος γείτονας. 

Εκνευριζόμαστε όταν το άτομο δίπλα μας μιλάει δυνατά στο κινητό ή κορνάρει το από πίσω αυτοκίνητο. 

Γιατί εκνευριζόμαστε τόσο εύκολα και πώς μπορούμε να παραμείνουμε ήρεμοι σε τέτοιες στιγμές;

Τα κίνητρα
Ο βασικός λόγος που τέτοιου είδους συμπεριφορές μας θυμώνουν είναι η ερμηνεία που κάνουμε για τα κίνητρα πίσω από αυτές. 

Στη νομική, υπάρχει σαφής διάκριση ανάμεσα σε ένα φόνο εξ αμελείας και ένα φόνο εκ προθέσεως. Και στις δυο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ένα πτώμα. 

Όμως όλοι αναγνωρίζουμε ότι πρέπει να είμαστε πιο ελαστικοί ως προς την ποινή για τα εγκλήματα εξ αμελείας.

Το ίδιο ακριβώς κάνουμε όταν ένα μωρό ή ένα μικρό παιδάκι συμπεριφέρεται με τρόπους οι οποίοι θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εκνευριστικοί. Όταν πετάει κάτω το πιάτο με το φαγητό ή όταν ρίχνει επάνω μας την πορτοκαλάδα ή όταν αρχίζει και κλαίει δυνατά στη μέση της νύχτας. 

Εκείνη τη στιγμή θα είμαστε ιδιαίτερα γενναιόδωροι με την ερμηνεία μας, θα πούμε ότι ίσως πονάει το δοντάκι του, ή είναι κουρασμένο. Δε θα το πάρουμε προσωπικά.

Όταν όμως κάποιος από πίσω μας κορνάρει στο αμάξι, τότε η ερμηνεία που δίνουμε είναι πολύ διαφορετική. 

«Θέλει να μας σπάσει τα νεύρα. Νομίζει ότι είμαι ανίκανος; Δε βλέπει ότι ο δρόμος είναι μπλοκαρισμένος;». 

Όταν το δύσκολο αφεντικό βρει κάτι για να μας κάνει παρατήρηση στη δουλειά, θα σκεφτούμε ότι «το κάνει για να με μειώσει». Θα το πάρουμε προσωπικά.

Γιατί το παίρνουμε προσωπικά;
Γιατί όμως είμαστε τόσο έτοιμοι να το πάρουμε προσωπικά; 

Η απάντηση είναι η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας. 

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αρκετά χαμηλή αυτοπεποίθηση. Δεν αγαπάμε τον εαυτό μας και τόσο. 

Έτσι, πιστεύουμε ότι αξίζουμε να είμαστε οι στόχοι αρνητικών συμπεριφορών. 

Σκεφτόμαστε, πως είναι φυσιολογικό οι άλλοι να μας επιτίθενται. Ασυνείδητα ψάχνουμε γύρω μας διαρκώς για σημάδια ότι οι άλλοι μας φέρονται άσχημα, ώστε να επιβεβαιώσουμε την πεποίθησή μας αυτή.
Όταν πιστεύω ότι μου αξίζει να μου φέρονται άσχημα τότε κάθε ενοχλητική συμπεριφορά που ανιχνεύω γύρω μου θα την παίρνω προσωπικά. Εγώ ήμουν ο στόχος. Τα νεύρα του υπαλλήλου είναι εξ αιτίας μου. 

Ο γείτονας βάζει τη μουσική δυνατά για να μου τη σπάσει. 

Το αφεντικό μου αλλάζει συνέχεια γνώμη για να με μπερδεύει και μου κάνει διαρκώς παρατηρήσεις, επειδή είμαι άχρηστος. 

Όλα έχουν να κάνουν με μένα επειδή κατά βάθος πιστεύω ότι παίρνω αυτό μου αξίζει. Η ερμηνεία είναι ξεκάθαρα προσωπική.

Η λύση της καρφίτσας
Ο Γάλλος φιλόσοφος Emile-Auguste Chartier, γνωστός ως Alain, επινόησε μια τεχνική για να μπορεί να παραμένει ήρεμος σε τέτοιες περιπτώσεις. 

Την τεχνική της καρφίτσας. «Ποτέ μη λες ότι οι άνθρωποι είναι κακοί», είπε. «Χρειάζεται μόνο να ψάξεις για την καρφίτσα». Αυτό που εννοούσε είναι πως χρειάζεται να ψάξεις για την αιτία που κάνει τον άνθρωπο απέναντί σου να συμπεριφέρεται με τον ενοχλητικό τρόπο.
Η καθησυχαστική σκέψη είναι ότι υποφέρει εσωτερικά όταν είναι μόνος του, μακριά από τα μάτια των υπολοίπων. Μπορεί να φαίνεται ήρεμο και συγκροτημένο σαν άτομο, μπορεί να μην παρουσιάζει στοιχεία ψυχολογικής ασθένειας, μπορεί να φαίνεται σαν να είναι ένα άτομο γεμάτο αυτοπεποίθηση όμως η καρφίτσα πρέπει να είναι εκεί. 

Κάπου μέσα τους και να τους ενοχλεί. Αλλιώς δε θα συμπεριφέρονταν με αυτόν τον τρόπο.

Συμπόνια
Όταν οι άλλοι μας τρελαίνουν, πρέπει να φανταζόμαστε την ανησυχία, τη θλίψη, τη μοναξιά, την αναταραχή κάτω από την επιθετική τους επιφάνεια. Κάτι δικό τους, τους ταλαιπωρεί και τους βασανίζει.
Ας δείξουμε συμπόνια σε αυτούς που μας εκνευρίζουν και μας θυμώνουν, καθώς σίγουρα μέσα τους υποφέρουν. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Αν αλλάξουμε οπτική τότε θα μεταλλαχθούν και τα συναισθήματά μας προς εκείνους. 

Η ερμηνεία θα πάψει να είναι προσωπική. 

Θα πάψουν να μας εκνευρίζουν. 

Θα αρχίσουμε να τους λυπόμαστε.

Εμπνευσμένο από video του School of Life

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ηχολαλία σε παιδιά με αυτισμό και τρόποι αντιμετώπισης

Τι είναι η ηχολαλία;
Η ηχολαλία είναι η αυθόρμητη επανάληψη λέξεων ή φράσεων που το παιδί έχει ακούσει. Μπορεί να τις επαναλάβει αμέσως ή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, χωρίς να κατανοεί τι λέει και γιατί και χωρίς λόγο. Ηχολαλία παρουσιάζουν συνήθως τα παιδιά που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού και είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, ένας τρόπος εκμάθησης της γλώσσας και συχνά παρατηρείται όταν το παιδί βρίσκεται σε υπερδιέγερση, πιέζεται, πεινάει, είναι κουρασμένο ή χαίρεται πολύ.

Μπορεί να θεραπευτεί;
Η ηχολαλία δεν γίνεται να σταματήσει εντελώς, παρ´όλα αυτά μπορεί να περιοριστεί. Η θεραπεία της είναι αρκετά δύσκολη και αυτό γιατί κάθε φορά που το παιδί ηχολαλεί, το κάνει για κάποιο λόγο, διαφορετικό κάθε φορά. Η λογοθεραπευτική παρέμβαση παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της και στο να μάθει ένα παιδί με αυτισμό να εκφράζει λεκτικά αυτά που νιώθει. Σημαντικό λοιπόν για την αντιμετώπιση της είναι οι γονείς να παρατηρήσουν πότε το παιδί τους ηχολαλεί και τι είναι αυτό που του το προκαλεί.

Τι μπορεί να κάνει ένας γονιός για να βοηθήσει; Παρακάτω δίνονται μερικές συμβουλές που μπορεί να ακολουθήσει ένας γονιός για να βοηθήσει το παιδί του να περιορίσει την ηχολαλία. Οπλιστείτε με υπομονή, θέληση και θυμηθείτε πως η ηρεμία είναι το παν.

• Αρχικά, η ηχολαλία, μιας και το παιδί έχει ανεπτυγμένη την ικανότητα της απομνημόνευσης, αποτελεί έναν τρόπο εκμάθησης. Μπορείτε να το εκμεταλευτήτε για να του μάθετε διάφορα πράγματα. Καθίστε μαζί και δείχνετε του εικόνες από βιβλία ή παραμύθια ονομάζοντας τα αντικείμενα που δείχνετε, αποφεύγοντας να λέτε επιπλέον λέξεις.

• Όταν μιλάτε στο παιδί σας, χρησιμοποιείστε σταθερό τόνο φωνής, με φυσικότητα.

• Χρησιμοποιείτε λέξεις όπως «όχι», «μη», «δικό μου», «σταμάτα» κ.α. στην αλληλεπίδραση σας ή όταν βγάζει κραυγές σε περίπτωση που κάτι το ενοχλεί, ώστε να τις χρησιμοποιήσει αργότερα σε παρόμοιες καταστάσεις.

Όταν ηχολαλεί ερώτηση σας:

• Σε κάθε ερώτηση που κάνετε στο παιδί, φροντίστε να είναι σύντομη και αμέσως μετά την ερώτηση δώστε την απάντηση χωρίς να κάνετε παύση. Για παράδειγμα αντί να πείτε: «Θέλεις να το πάρεις το παιχνίδι;», πείτε: «Θες το παιχνίδι; Ναι!». Με αυτόν το τρόπο το παιδί μιμείτε το «ναι» όπου είναι και η επιθυμητή για εκείνο απάντηση. Αν δεν δώσει την επιθυμητή απάντηση, συνεχίστε να λέτε την λέξη (π.χ. το «ναι») μέχρι το παιδί να το κατακτήσει.

• Αφού το παιδί κατακτήσει το παραπάνω βήμα, τώρα όταν κάνετε την ερώτηση, αμλεσως μετά δώστε το πρώτο γράμμα από την απάντηση, περιμένοντας από το παιδί να την ολοκληρώσει. Π.χ. «Θες το παιχνίδι; Ννν…».

• Τώρα, έχοντας το παιδί κατακτήσει και το παραπάνω βήμα, κάντε την ερώτηση και σχηματίστε την απάντηση με τα χείλη σας χωρίς να την πείτε.

Όταν ηχολαλεί τραγούδια, ταινίες κ.α. σε ακατάλληλες στιγμές:
Την ηχολαλία επίσης την χρησιμοποιούν επειδή μπορεί να το βρίσκουν ανακουφιστικό, όταν κάτι δεν το καταλαβαίνουν, για να νιώσουν οικεία ή επειδή βαριούνται, αξιοποιώντας το χρόνο τους λέγοντας αποσπάσματα ή μια ολόκληρη ταινία ή κάτι που τους ευχαριστεί εκείνη την στιγμή. Αυτό δεν πρέπει να το απαγορεύσουμε στο παιδί να το κάνει. Πρέπει μέσα στην ημέρα να έχει το χρόνο να κάνει κάτι που του αρέσει και το ευχαριστεί, όπως ένα άλλο παιδί θα πάρει την μπάλα του και θα πάει έξω στην αυλή να παίξει.
Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές οι οποίες είναι ακατάλληλες για κάποιο παιδί να ηχολαλήσει, όπως είναι κατά την διάρκεια παράδοσης του μαθήματος στο σχολείο, σε μια βιβλιοθήκη, στην εκκλησία κ.α. Το κλειδί είναι να καταλάβετε γιατί το κάνει αυτό και να του δώσετε εναλλακτικές λύσεις. Αν για παράδειγμα βαριέται, δώστε του να κάνει κάτι που του αρέσει. Κατά την διάρκεια του μαθήματος για παράδειγμα, μπορεί να έχει δίπλα του έναν ενήλικα που θα το υπενθυμίζει να προσέχει στο τι λέει η δασκάλα. Παράλληλα θα βοηθήσει αρκετά να κρατάει ένα μικρό αντικείμενο που θα μπορεί να το χρησιμοποιεί για να αποφορτίζεται μέσω της κίνησης των χεριών του, έτσι ώστε να μπορεί να εστιάζει καλύτερα.  

Μαρία Κυριαζή Εργοθεραπεύτρια S.I. OT blogger ergotherapeiakids.blogspot.gr
amea-care.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι
Ηχολαλία στον Αυτισμό: Γιατί το παιδί μου επαναλαμβάνει ό,τι λέω;

Οι ενδείξεις ότι το Νηπιαγωγείο του Παιδιού ΔΕΝ είναι Καλό

Οι κανόνες ασφαλείας για παιδιά είναι παντού κοινοί και δεν πρέπει να κυκλοφορούν μόνα τους έξω ή να μην υπάρχουν έξοδοι διαφυγής

Είναι μία πολύ σημαντική στιγμή για το παιδί, όταν ξεκινάει να πηγαίνει παιδικό σταθμό ή προνήπιο. 
Είναι το πρώτο μεγάλο βήμα μακριά από το σπίτι και από εσάς. Εσείς πρέπει να ξεκινήσετε την έρευνα αρκετό καιρό πριν, ώστε να είστε σίγουρη για την καταλληλότητα. 

Τα παρακάτω προειδοποιητικά σημάδια θα σας διευκολύνουν.

Έχει πάρει μέτριες κριτικές από άλλους γονείς. 
Αν έχετε ακούσει μέτριες ή κακές κριτικές από το στόμα άλλων γονέων, αυτό αποτελεί σημαντική πληροφορία. 
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είστε απόλυτοι γιατί η δική σας εντύπωση, όταν θα επισκεφθείτε το σχολείο, είναι και αυτή που μετράει περισσότερο.

Πολύ χαλαροί κανόνες. 
Οι κανόνες και οι ρυθμίσεις είναι σημαντικοί για κάθε ίδρυμα. 
Αν οι κανόνες για το ωράριο ή για τα επείγοντα περιστατικό δεν είναι ξεκάθαροι, θα υπάρχουν παντού οργανωτικά προβλήματα. 
Αν δεν υπάρχει κανονισμός για τα παιδιά που αρρωσταίνουν και ότι πρέπει να μείνουν στο σπίτι για 24 ώρες τουλάχιστον, είναι πολύ πιθανό να αρρωστήσουν και τα υπόλοιπα.

Ανεπαρκές προσωπικό. 
Αν δεν έχουν εκπαιδευτεί καταλλήλως για τη θέση τους αλλά και για τα επείγοντα περιστατικά, αυτό είναι πρόβλημα. 
Θα πρέπει επίσης να είναι ενθουσιώδεις, υπεύθυνοι και σωστά προετοιμασμένοι. 
Το ίδιο ισχύει και για την ποσοτική επάρκεια των νηπιαγωγών και αν καλύπτονται οι ανάγκες όλων των παιδιών.

Βρώμικες και μη ασφαλείς εγκαταστάσεις. 
Τα πατώματα, οι τοίχοι και η κουζίνα πρέπει να είναι πάντοτε καθαροί. 
Το φαγητό πρέπει να ετοιμάζεται μακριά από την τουαλέτα, οι κάδοι να μην υπερχειλίζουν και να υπάρχει ο σωστός κλιματισμός. Οι κανόνες ασφαλείας για παιδιά είναι παντού κοινοί και δεν πρέπει να κυκλοφορούν μόνα τους έξω ή να μην υπάρχουν έξοδοι διαφυγής.

vita.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το Παίδων "Αγία Σοφία" μετατρέπεται σε αποθήκη ψυχών Δεκάδες τα εγκαταλελειμμένα παιδιά

Μεγάλος αριθμός παιδιών έχουν εγκαταλειφθεί και φιλοξενούνται στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», κατόπιν εισαγγελικής εντολής, λόγω έλλειψης κατάλληλων δομών, καταγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία. Πρόκειται για «40 παιδιά, ηλικίας από μηνών έως 14 ετών και κάποια βρίσκονται στο Νοσοκομείο έως και 10 χρόνια».

Σύμφωνα με την Ομοσπονδία «πολλά εξ αυτών εμφανίζουν παραβατική συμπεριφορά, επιθετικότητα προς το προσωπικό και άλλα νοσηλευόμενα παιδιά. Δρουν ως συμμορίες κλέβοντας συνοδούς και προσωπικό. Είναι κρίμα να μετατρέπεται το Παίδων Αγία Σοφία σε αποθήκη ψυχών».

Σήμερα εργαζόμενοι στο Νοσοκομείο «Αγία Σοφία» πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας και παράσταση στον Διοικητή, στην οποία συμμετείχαν και στελέχη της ΠΟΕΔΗΝ, τονίζοντας ότι πρέπει να δοθεί λύση με συνεννόηση των δύο υπουργών Υγείας και Εργασίας στο οποίο ανήκει η αρμοδιότητα των Μονάδων Κοινωνικής Φροντίδας.

«Τα παιδιά που φιλοξενούνται στο Νοσοκομείο Παίδων θα πρέπει άμεσα να μεταφερθούν σε Προνοιακές Μονάδες, που διαθέτουν την υποδομή φιλοξενίας, προκειμένου να κινήσουν τις διαδικασίες αναδοχής, υιοθεσίας και τα μεγαλύτερα παιδιά να ζουν με αξιοπρέπεια συμμετέχοντας σε προγράμματα αποϊδρυματοποίησης», αναφέρει η ΠΟΕΔΗΝ.

Προσθέτει ότι παράλληλα θα πρέπει να υπάρξει συνεννόηση των δύο Υπουργείων με τις Εισαγγελικές Αρχές της χώρας προκειμένου για τα εγκαταλελειμμένα παιδιά να διατάσσουν τη φιλοξενία τους σε Προνοιακές Μονάδες σε συνεννόηση με τις κοινωνικές υπηρεσίες των αντίστοιχων Μονάδων και ταυτόχρονα να ενισχυθούν οι Προνοιακές Μονάδες με προσωπικό για να έχουν τη δυνατότητα φιλοξενίας των παιδιών.

madata
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Απομνημόνευση: Τεχνικές για να θυμάστε όλα όσα διαβάζετε - 9 tricks for remembering everything you read

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποστηθίζεις ή να θυμάσαι αυτά που μελετάς/ διαβάζεις;
Το ζήτημα της απομνημόνευσης είναι κάτι που προβληματίζει και ενίοτε ταλαιπωρεί πολλούς ανθρώπους, από φοιτητές που θέλουν να αποστηθίσουν κάποιο μάθημα μέχρι απλούς αναγνώστες που διαβάζουν κάτι και δυσκολεύονται αργότερα να το ανακαλέσουν στη μνήμη τους.

9 tricks for remembering everything you read

Ένας χρήστης του Quora, ιστοσελίδας με απαντήσει για διάφορα ερωτήματα τα οποία απαντούν οι υπόλοιποι χρήστες, ρώτησε πρόσφατα: «Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποστηθίζεις ή να θυμάσαι αυτά που μελετάς/ διαβάζεις;». 

Αμέσως δεκάδες άνθρωποι έσπευσαν να του απαντήσουν με βάση τις προσωπικές τους εμπειρίες αλλά και έρευνες.

Ο Independent συγκέντρωσε μερικές από αυτές και ζήτησε τη γνώμη ειδικών για το πώς να ανακαλούμε όσο γίνεται περισσότερα πράγματα από όσα διαβάζουμε, είτε πρόκειται για επιστημονικά βιβλία, είτε για μυθιστορήματα, είτε απλώς για άρθρα ειδήσεων. 

Αυτές είναι τα 9 τεχνικές που προτείνει:

📕 Ρίξτε μια ματιά πρώτα σε ολόκληρο το κείμενο
Σύμφωνα με άρθρο του καθηγητή νευρολογίας Bill Klemm, πρόκειται για στρατηγική τεχνική στην ανάκληση πληροφοριών. Η πρόταση εδώ δεν είναι να αποφύγετε να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο, αλλά να ρίξετε πρώτα μία γρήγορη ματιά εντοπίζοντας τα σημαντικά θέματα και τις λέξεις-κλειδιά ώστε να ξέρετε τι να περιμένετε όταν στη συνέχεια το διαβάσετε εξονυχιστικά. Με το να εξοικειωθείτε με τα γενικά θέματα, θα καταστεί ευκολότερο να θυμηθείτε αργότερα τα επιμέρους.

📕 Κρατείστε σημειώσεις στη σελίδα
«Ποτέ μην διαβάζετε χωρίς μολύβι» συμβουλεύει κάποιος χρήστης. 

«Υπογραμμίστε προτάσεις που βρίσκετε δυσνόητες, ενδιαφέρουσες ή σημαντικές. Τραβήξτε γραμμές δίπλα από παραγράφους που έχουν σημασία. Φτιάξτε διαγράμματα για να δείτε τη δομή των βασικών ιδεών» προτείνει.

📕 Κάντε στον εαυτό σας ερωτήσεις σχετικές με το περιεχόμενο
Η Ingrid Spielman από το University of Delaware προτείνει «αλληλεπίδραση» με το κείμενο, ήτοι να κάνουμε ερωτήσεις στον εαυτό μας καθώς το διαβάζουμε. 

Αν διαβάζετε κάποιο βιβλίο, μπορείτε για παράδειγμα να κάνετε την ερώτηση: «Ποια είναι η βασική ιδέα αυτού του κεφαλαίου;».

📕 Αποτύπωση- Συσχετισμός- Επανάληψη
Η μνήμη έχει τρία στάδια και το πρώτο είναι η αποτύπωση. Μπορούμε να βελτιώσουμε την εντύπωση που μας κάνει ένα κείμενο με το να κάνουμε εικόνα στο μυαλό μας την κατάσταση ή να φανταστούμε τον εαυτό μας να παίρνει μέρος σε αυτά που περιγράφει. 

Το δεύτερο στάδιο είναι ο συσχετισμός, το να συνδέσουμε δηλαδή αυτό που διαβάζουμε με κάτι που γνωρίζουμε ήδη. Για παράδειγμα, ίσως κάποιος από τους χαρακτήρες ενός βιβλίου να έχει το ίδιο όνομα με κάποιον φίλο μας. 

Το τρίτο στάδιο είναι η επανάληψη- όσο περισσότερο διαβάζουμε κάτι, τόσο ποιο δυνατή γίνεται η μνήμη. Αν λοιπόν δεν θέλετε να ξαναδιαβάσετε από την αρχή ένα ολόκληρο βιβλίο, δοκιμάστε να υπογραμμίσετε κάποια σημεία του κειμένου στα οποία θα μπορείτε αργότερα να ανατρέχετε.

📕 Μοιραστείτε τις πληροφορίες με άλλους
Σε μια ομιλία του TED, ο ψυχολόγος Peter Doolitle είπε πως αν θέλουμε να θυμόμαστε αυτά που βιώνουμε, είναι σημαντικό να κάνετε κάτι με όλες αυτές τις πληροφορίες καθώς η συζήτηση γύρω από αυτά που διαβάζουμε είναι ένας χρήσιμος τρόπος επεξεργασίας του νέου υλικού. 

Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε στους άλλους τι νομίζουμε πως μάθαμε από όσα διαβάσαμε. Κι αν δεν το καταφέρουμε, ανατρέχουμε στο κείμενο και το ξαναδιαβάζουμε.

📕 Διαβάστε δυνατά
Ο καθηγητής ψυχολογίας Art Markman λέει πως το να διαβάζουμε δυνατά προς τον εαυτό μας μάς βοηθά να καταλάβουμε και να θυμόμαστε όσα διαβάσαμε. 

Ωστόσο, επισημαίνει πως αυτή η τεχνική ενδεχομένως λειτουργεί μόνο σε περίπτωση που αυτά που πρέπει να αποστηθίσουμε είναι λίγα. Κι αυτό γιατί οι προτάσεις που κάνουμε ανάγνωση φωναχτά ή ακόμη και ψιθυρίζοντας, μοιραία ξεχωρίζουν.
Θυμόμαστε να τις αναπαράγουμε και να τις ακούμε οπότε η μνήμη για αυτές λειτουργεί εντελώς διαφορετικά από τις λέξεις που διαβάζουμε σιωπηλά.

📕 Διαβάστε σε χαρτί
Το e-reading είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο όταν θέλουμε να αποφύγουμε έναν τόνο βιβλία μέσα στο σπίτι μας, αφού πλέον μπορούμε να κάνουμε download σχεδόν τα πάντα μέσω διαδικτύου.

Ωστόσο οι έρευνες υποστηρίζουν πως αυτό αποδυναμώνει την μνήμη μας. Σύμφωνα με μελέτη, όταν οι άνθρωποι διαβάζουν την ίδια ιστορία σε χαρτί και στο ίντερνετ, στην πρώτη περίπτωση θυμούνται πολλά περισσότερα.

Αυτό συμβαίνει ίσως επειδή ο σωρός χαρτιών στα χέρια μας δημιουργεί μια «χειροπιαστή αίσθηση προόδου» την οποία σε άλλη περίπτωση δεν νιώθουμε. Στο μεταξύ, άλλη έρευνα απέδειξε πως οι μαθητές έχουν καλύτερες επιδόσεις όταν διαβάζουν κάτι τυπωμένο και μετά καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις παρά όταν το διαβάζουν σε μια οθόνη υπολογιστή.

📕 Διαβάστε «ακανόνιστα»
Ο καθηγητής πληροφορική Ben Y. Zhao υποστηρίζει πως το να προσπαθούμε να αποστηθίσουμε όλα όσα διαβάζουμε σε μια σελίδα είναι απλώς χάσιμο χρόνου. 

Αντ’ αυτού συμβουλεύει να διαβάζουμε «ακανόνιστα». 

«Μην προσπαθείτε να απομνημονεύσετε τα πάντα το ίδιο καλά. Αντιθέτως, εστιάστε σε σημεία-κλειδιά που αποτελούν τη βάση των υπολοίπων. Αν αφιερώσετε το χρόνο σας στο να μάθετε το πιο σημαντικό σημείο ή ιδέα, τότε θα μπορέσετε να ανακαλέσετε κι άλλα κομμάτια μέσω του συσχετισμού ή της παραγωγικής λογικής» τονίζει.

Χρησιμοποιείστε τη μέθοδο «Cornell» για να κρατήσετε σημειώσεις

Η τεχνική του Cornell University για να κρατάμε σωστές σημειώσεις χωρίζεται σε πέντε τμήματα:

Καταγραφή: Κρατείστε σημειώσεις πάνω σε αυτά που διαβάζετε.
Ερωτήσεις: Σκεφτείτε ερωτήσεις βάσει αυτού που διαβάζετε και σημειώστε τις.
Απαγγελία: Καλύψτε τις σημειώσεις σας και προσπαθήστε να απαντήσετε τις ερωτήσεις που γράψατε νωρίτερα.
Συλλογισμός: Συλλογιστείτε βαθύτερα τα όσα διαβάσατε.
Επανεξέταση: Αφιερώστε τουλάχιστον 10 λεπτά την εβδομάδα για να ξαναδιαβάζετε τις σημειώσεις σας.

**************

Πηγή: lifo μετάφραση από τον independent
Αντικλείδι , https://antikleidi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι