Γερμανία: Έδιναν παιδιά σε παιδόφιλους για 30 χρόνια

Αρρωστημένο "πείραμα" , που παραπέμπτει σε πρακτικές των Ναζί

Το "Kentler Project" στο Δυτικό Βερολίνο τοποθετούσε στο ίδιο σπίτι άστεγα παιδιά με άνδρες που είχαν καταδικαστεί για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων.

Berlin authorities placed children with pedophiles for 30 years

Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1970 ο καθηγητής ψυχολογίας Χέλμουτ Κέντλερ πραγματοποίησε το «πείραμά» του.

Τα άστεγα παιδιά στο Δυτικό Βερολίνο τοποθετήθηκαν σκόπιμα με παιδεραστές στο ίδιο σπίτι, καθώς ο Κέντλερ υποστήριζε ότι αυτοί οι άντρες θα γίνονταν ιδιαίτερα στοργικοί θετοί γονείς.

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο του Χιλντεσχάιμ διαπίστωσε ότι οι αρχές στο Βερολίνο δέχτηκαν αυτήν την «πρακτική» για σχεδόν 30 χρόνια. Οι ανάδοχοι παιδεραστές μάλιστα λάμβαναν τακτικό επίδομα φροντίδας.

Σύμφωνα με το dw.com ο Χέλμουτ Κέντλερ (1928-2008) κατείχε ηγετική θέση στο Κέντρο Εκπαιδευτικών Ερευνών του Βερολίνου.

Ήταν πεπεισμένος ότι η σεξουαλική επαφή μεταξύ ενηλίκων και παιδιών ήταν ακίνδυνη.

Οι υπηρεσίες παιδικής πρόνοιας του Βερολίνου και η κυβερνητική Γερουσία είτε έκαναν τα στραβά μάτια είτε ενέκριναν τις «συγκατοικήσεις».

Πριν από αρκετά χρόνια, δύο από τα θύματα αποφάσισαν να μιλήσουν δημόσια και να πουν την ιστορία τους.

Έκτοτε οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Χίλντεσχαιμ ξεκίνησαν να μελετούν έναν τεράστιο όγκο αρχείων και προχώρησαν σε συνεντεύξεις.

Ανακάλυψαν ένα «δίκτυο διαφόρων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων», το κρατικό Γραφείο Πρόνοιας για τους Νέους και τη Γερουσία του Βερολίνου, όπου η παιδεραστία έγινε αποδεκτή, υποστηρίχθηκε, υπερασπίστηκε.

news247
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τί Παιδεία ΔΕΝ θέλουμε !

Πρώτα καταργούνται τα καλλιτεχνικά μαθήματα, μετά δαψεύδεται από τα Ελληνικά Hoaxes Και μένουμε με την απορία, τί παιδεία θα έχουμε;
Για να μη μείνετε με την απορία, έχουμε την απάντηση δια στόματος πρωθυπουργού

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης , μιλώντας το απόγευμα της Δευτέρας στην Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, τόνισε ότι είναι έτοιμο και ένα «πολύ σημαντικό νομοσχέδιο που θα συνδέει την εκπαίδευση με την αγορά εργασίας», σημειώνοντας ότι «καθιερώνεται ένα εθνικό σύστημα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, με πρότυπα επαγγελματικά λύκεια, πειραματικά ΙΕΚ και επαγγελματικές σχολές, σε συνεννόηση με τον ιδιωτικό τομέα και με τοπικό και περιφερειακό χαρακτήρα, όπου είναι απαραίτητο.

Προανήγγειλε ότι θα αναβαθμιστούν ειδικά οι επαγγελματικές σχολές στην Κοζάνη και στην Αρκαδία και σε μία από αυτές θα ιδρυθεί τμήμα Green Job School με ειδικότητες σχετικά με τα επαγγέλματα της πράσινης οικονομίας.
Το ειδικό νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση
Κατά την συζήτηση που είχε στη συνέχεια με τον πρόεδρο του ΣΕΒ έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ειδικό νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση που θα έρθει μέσα στους επόμενους δύο μήνες.
«Δεν ήθελα να το ενσωματώσω στο νομοσχέδιο για τα σχολεία γιατί αποδίδω εξαιρετικά μεγάλη σημασία στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αναδιατάξουμε όλη την έννοια της επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας», τόνισε και αναφέρθηκε στην διαρκή κατάρτιση, σημειώνοντας: “Η δυνατότητα που μας δίνει σήμερα η τεχνολογία και το απέδειξε πολύ καλά η κρίση του κορονοϊού από την καλή και από την κακή πλευρά μερικές φορές. Κι εμείς πήραμε κάποια μαθήματα για το τι σημαίνει ουσιαστική κατάρτιση σήμερα εξ αποστάσεως. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι θα υπάρχουν σημαντικότατοι ευρωπαϊκοί πόροι διαθέσιμοι. Αλλά η κατάρτιση πρέπει να γίνει με σωστούς όρους με τη συμμετοχή της ιδιωτικής οικονομίας, με τις επιχειρήσεις να μας υποδεικνύουν πού είναι οι ανάγκες τους, με την πιστοποίηση να είναι απλή και να παρέχεται εύκολα από πιστοποιημένους με τη σειρά τους φορείς. Άρα εκεί έχουμε να κάνουμε πάρα πολλά», πρόσθεσε σύμφωνα με το Αθήνα 9.84.
Υπογράμμισε εξάλλου ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι «να απελευθερώσουμε τα δημόσια Πανεπιστήμια, τα οποία έχουν πολλές εστίες δημιουργικότητας, να συνεργαστούν περισσότερο με τον ιδιωτικό τομέα. “Να σας ενθαρρύνουμε να επενδύσετε και εσείς στα Πανεπιστήμια με περισσότερα προγράμματα συνεργασίας, με περισσότερες δωρεές ίσως για τη δημιουργία ειδικών εδρών σε αντικείμενα που μπορεί να σας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, τα οποία θα είναι προς όφελος όμως και του δημόσιου πανεπιστημίου και βέβαια για να καταλήξουμε και στα πιο μικρά παιδιά», όπως είπε χαρακτηριστικά.
Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε στην θεσμοθέτηση του μαθήματος της επιχειρηματικότητας στα σχολεία και τόνισε ότι «έχει γίνει καταπληκτική δουλειά από φορείς με τους οποίους- όπως είπε- συνεργαζόμαστε και εμείς, συνεργάζεστε και εσείς, για το τι σημαίνει να διδάσκουμε επιχειρηματικότητα στα παιδιά».
«Εμείς κάνουμε το δικό μας κομμάτι και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε γιατί το να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις είναι πάνω από όλα να στηρίξουμε τον κόσμο της εργασίας. Και πιστεύω ότι και η υγιής ελληνική επιχειρηματικότητα μέσα από αυτή τη ματιά θα αντιμετωπίσει αυτή την πρόκληση», κατέληξε ο πρωθυπουργός.

Διαβάστε περισσότερα: Μητσοτάκης: Έρχεται νομοσχέδιο για την επαγγελματική εκπαίδευση - iPaidia.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Καταργούνται τα Καλλιτεχνικά Μαθήματα στο Λύκειο / Η Νέα Ζηλανδία δίνει 4 εκ. δολάρια σε καλλιτεχνικά μαθήματα για να «φτιάξει» δημιουργικούς πολίτες

Έτσι είμαστε εμείς. 
Πρωτοπόροι στην βλακεία της οπισθοδρόμησης...

🎵 🎵 🎵 🎵 🎵 🎵 🎵 🎵

Καταργούνται Καλλιτεχνικά και Μουσική στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση – Έντονες αντιδράσεις από την εκπαιδευτική κοινότητα

Μεγάλες αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην εκπαιδευτική κοινότητα -και όχι μόνο- η πρόταση του υπουργείου Παιδείας για κατάργηση των Καλλιτεχνικών μαθημάτων στις τάξεις του Λυκείου

Μετά την κατάργηση της Κοινωνιολογίας, την υποτίμηση των μαθημάτων Κοινωνικών Επιστημών και τη μείωση ωρών διδασκαλίας του μαθήματος της Πολιτικής Παιδείας το υπουργείο τα «βάζει» με τα Καλλιτεχνικά.

Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με το ωρολόγιο πρόγραμμα που ίσχυε μέχρι τώρα, διδάσκονταν στο Λύκειο τα Καλλιτεχνικά Μαθήματα: Ελεύθερο Σχέδιο, Γραμμικό Σχέδιο, Αρχιτεκτονικό Σχέδιο και Ιστορία Τέχνης, ενώ στο Γυμνάσιο διδασκόταν το μάθημα των Καλλιτεχνικών σε όλες τις τάξεις. 

Στη νέα πρόταση του υπουργείου Παιδείας, αφαιρείται το μάθημα επιλογής της Α' Λυκείου της Καλλιτεχνικής παιδείας, και το μάθημα κατεύθυνσης του Ελεύθερου η Γραμμικού σχεδίου στην Γ' Λυκείου. Συνολικά δε, η καλλιτεχνική παιδεία, στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση περιορίζεται. 
-------------
η συνέχεια στο Παιδείας Απάνθισμα
-------------
Η Νέα Ζηλανδία δίνει 4 εκ. δολάρια σε καλλιτεχνικά μαθήματα για να «φτιάξει» δημιουργικούς πολίτες

Και προσλαμβάνει 300 καθηγητές για ζωγραφική, μουσική και θέατρο σε σχολεία της χώρας.

Στη Νέα Ζηλανδία η κυβέρνηση μόλις ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να επενδύσει επιπλέον 4 εκατομμύρια δολάρια στην προώθηση και την πιο αποτελεσματική λειτουργία των καλλιτεχνικών μαθημάτων σε όλα τα σχολεία της χώρας - μία απόφαση της πρωθυπουργού Jacinda Adern, η οποία δήλωσε ότι με αυτή την κίνηση θέλει να εξασφαλίσει μόνιμη εργασία σε 300 καλλιτέχνες.

Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να φέρει σε επαφή έμπειρους, ενεργούς καλλιτέχνες με μαθητές προκειμένου να διδάξει στους τελευταίους νέους τρόπους για εκφράσουν τον εαυτό τους δημιουργικά δια μέσου της τέχνης, του χορού, του θεάτρου και της μουσικής.

Ο υπουργός Παιδείας, Chris Hipkins, σχολίασε πως «Τα νέα, δημιουργικά μαθήματα στα σχολεία έχουν σαν στόχο να ωθήσουν τους μαθητές σε έναν πιο ουσιαστικό τρόπο ζωής, στην καλύτερη μεταξύ τους επικοινωνία και την συνεργασία, στη δημιουργική σκέψη και, γιατί όχι, να τους ξυπνήσει το ενδιαφέρον προς μία καριέρα στον χώρο των τεχνών».
----------------
Υπολογίζεται ότι περίπου 2023 μαθητές θα ωφεληθούν από το νέο πρόγραμμα, πράγμα που σημαίνει πως η Νέα Ζηλανδία επενδύει έξτρα 2.000 δολάρια για την καλλιτεχνική υποδομή κάθε μαθητή ξεχωριστά
---------------

η συνέχεια εδώ

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί το κάθε παιδί πρέπει να έχει το δικό του προσωπικό χώρο;

Πολλά παιδιά μπορεί να μην έχουν τον δικό τους προσωπικό χώρο στο σπίτι και αυτό προκαλεί μεγαλύτερες εντάσεις από όσο θα έπρεπε.

Τις περισσότερες φορές τα παιδιά τσακώνονται είτε γιατί αισθάνονται ότι τα αδέλφια τους εισβάλλουν στον προσωπικό τους χώρο ή ότι αγγίζουν πράγματα που ανήκουν σε εκείνα χωρίς την άδειά τους.
Το να δημιουργήσετε ωστόσο έναν προσωπικό χώρο για κάθε παιδί, εξηγεί η ψυχολόγος Sarah Ockwell Smith στο βιβλίο της «Δεν θέλουν τιμωρία, αγάπη θέλουν», είναι ένα μόνο μέρος της όλης διαχείρισης. 

Το επόμενο βήμα είναι να διδάξετε στα παιδιά σας να σέβονται τον χώρο του άλλου. Ενθαρρύνετέ τα να χτυπούν την πόρτα και να ζητούν άδεια για να μπουν στο δωμάτιο κάποιου άλλου.

Επίσης, η ίση αντιμετώπιση παιδιών είναι πολύ σημαντική αν θέλουμε να προωθήσουμε τη συνεργασία ανάμεσά τους. 

Μπορείτε να ενισχύσετε τις δεξιότητές τους στη συνεργασία επενδύοντας σε κάποια παιχνίδια – συνήθως επιτραπέζια – όπου τα παιδιά συνεργάζονται για να νικήσουν και δεν υπάρχουν μεμονωμένοι νικητές ή ηττημένοι.

Τέλος, καλό είναι να ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να εμπλέκονται σε όσον το δυνατόν περισσότερες δραστηριότητες μαζί σαν ομάδα, όπως να φτιάξουν ένα κουίζ για να το απαντήσετε εσείς ή να τακτοποιήσουν το δωμάτιό τους.

govastileto.gr

Ελάχιστοι Έλληνες δεν θα αντιδρούσαν σε Περιστατικά Κακοποίησης Παιδιού

Από άλλες έρευνες, το 37% των παιδιών, εδώ στην Ελλάδα, κακοποιούνται παντοιοτρόπως. 

Κάτι μας λέει ότι πολλοί απ' αυτούς που θα κατήγγειλαν την κακοποίηση των παιδιών... των άλλων, κακοποιούν τα δικά τους!!

Αλλά αυτό είναι... άλλο θέμα... δικό τους "δικαίωμα" αναφαίρετο!!

...............
Τέλος πάντων...
Τι έδειξε πανελλαδική έρευνα

Ενωμένοι μπροστά στην παιδική κακοποίηση εμφανίζονται οι Έλληνες, καθώς σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα του Σωματείου κατά της Κακοποίησης του Παιδιού «ΕΛΙΖΑ», θα αντιδρούσαν εάν αντιλαμβάνονταν κάποιο περιστατικό σωματικής ή/και σεξουαλικής κακοποίησης παιδιού καταγγέλλοντας αμέσως το γεγονός στην αστυνομία ή/και σε κάποια ΜΚΟ.

Το ΕΛΙΖΑ ανέθεσε στη Nielsen Media Greece τη διενέργεια σχετικής έρευνας, με σκοπό την αποτύπωση της αντίδρασης των Ελλήνων μπροστά στο φαινόμενο της κακοποίησης. 
Σκοπός ήταν τόσο να διαπιστωθεί το ποσοστό των Ελλήνων που θα αντιδρούσαν στην περίπτωση που αντιλαμβάνονταν ένα περιστατικό κακοποίησης, όσο και να αποτυπωθούν οι λόγοι που θα τους οδηγούσαν στην αντίδραση ή στην απροθυμία αντίδρασης, προκειμένου να χαράξει την κατεύθυνση των μελλοντικών της σχεδίων, της επίτευξης της ανάμιξης της κοινωνίας στο φαινόμενο της κακοποίησης του παιδιού και της αποτελεσματικής αντιμετώπισης της κακοποίησης του παιδιού μέσα από κρατικές δομές, ως απαίτηση της ίδιας της κοινωνίας.

Η έρευνα διενεργήθηκε με τη μέθοδο των διαδικτυακών αυτοσυμπληρούμενων συνεντεύξεων την περίοδο 2-9 Ιουνίου με τη συμμετοχή 1.001 ατόμων, ανδρών και γυναικών (49% και 51% αντίστοιχα), με μέσο όρο ηλικίας τα 41,6 χρόνια. Επιπλέον, οι ερωτώμενοι ήταν σε ποσοστό 49% έγγαμοι (κατά μέσο όρο 1,3 παιδιά), ενώ προβλέφθηκε η συμμετοχή ανθρώπων με μέση (28%), ανώτερη (32%) και ανώτατη (40%) μόρφωση, εργαζόμενοι σε ποσοστό 60%, στην πλειοψηφία τους προερχόμενοι από τη μεσοαστική, αστική τάξη.

Η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων θα αντιδρούσε καταγγέλλοντας οποιοδήποτε γεγονός σωματικής ή σεξουαλικής βίας υπέπιπτε στην αντίληψη του. 

Συγκεκριμένα το 93% και το 96% των Ελλήνων και των Ελληνίδων θα απευθυνόταν αντίστοιχα είτε στην αστυνομία, είτε σε ΜΚΟ προκειμένου να καταγγείλει το γεγονός της σωματικής κακοποίησης και της σεξουαλικής κακοποίησης, ενώ ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, το 52% θα επενέβαινε σε κάθε περιστατικό κακοποίησης, ακόμη και σε περιπτώσεις παραμέλησης ή λεκτικής βίας.

Η κακοποίηση μεγάλο ή πολύ μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας
Επτά στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι έχουν αντιληφθεί κάποιο περιστατικό κακοποίησης, κυρίως λεκτικής βίας, με τους νεότερους σε ηλικία ανθρώπους (18 έως 34 ετών) και τους γονείς παιδιών μικρών σε ηλικία (0-15 ετών), να δηλώνουν ότι η έκταση του φαινομένου της βίας στα παιδιά έχει πάρει σοβαρές διαστάσεις (πάνω από το 50%).

Οι περισσότεροι θα αντιδρούσαν για κάθε παιδί που κινδυνεύει από κακοποίηση

Οκτώ στους 10 Έλληνες θα αντιδρούσαν σε κάθε περίπτωση κακοποίησης, ανεξάρτητα αν το παιδί που υποβάλλονταν σε αυτή, ήταν συγγενικό ή φιλικό τους πρόσωπο ή όχι, το 84% θα δήλωνε την κακοποίηση ακόμη και εάν ο κακοποιητής ήταν ο γονιός ή ο αδελφός/η αδελφή, με το ποσοστό να ανεβαίνει στο 95% στους ερωτώμενους άνω των 55 ετών.

Οι πολίτες εμπιστεύονται την αστυνομία και τις ΜΚΟ
Οι συμμετέχοντες από όλες τις αστικές περιοχές δήλωσαν σε ποσοστό 71% ότι στην περίπτωση που αντιλαμβάνονταν κάποιο περιστατικό κακοποίησης θα επικοινωνούσαν με τις αρχές/ αστυνομία ή με κάποιον Μη Κυβερνητικό Οργανισμό, ενώ αξιοσημείωτα λιγότεροι θα συμβουλεύονταν κάποιον δικηγόρο ή θα απευθύνονταν στην Εισαγγελία. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 75% στους συμμετέχοντες ηλικίας από 45 έως 54 ετών.

Ελάχιστοι Έλληνες δε θα αντιδρούσαν σε περιστατικά κακοποίησης παιδιού
Από το ελάχιστο ποσοστό των Ελλήνων που δήλωσε πως δε θα κατήγγειλε κάποιο περιστατικό κακοποίησης που τυχόν υπέπιπτε στην αντίληψη του, το 30% και το 31% συνδέει αυτή την απροθυμία με τον φόβο ότι η καταγγελία θα μπορούσε να βλάψει τον ίδιο ή την οικογένεια του ή να χειροτερέψει την κατάσταση για το ίδιο το παιδί που θα επιδίωκε να βοηθήσει, ενώ ένα 29% δήλωσε ξεκάθαρα ότι δε θα ήθελε να μπλέξει. 
Από το υψηλό ποσοστό των Αμερικανών που δήλωσαν στην αντίστοιχη έρευνα τον Μάρτιο του 2020, πως δεν θα κατήγγειλαν κανενός είδους κακοποίησης σε παιδιά, σχεδόν 6 στους 10 συνέδεσαν την απόφαση τους με τον φόβο ότι η κατάσταση του παιδιού μπορεί να επιδεινωθεί, το 35% φοβόταν ότι η πράξη της καταγγελίας θα έθετε σε κίνδυνο την οικογένεια του και το 30% δήλωσε ότι δεν ήταν δική του υπόθεση να επέμβει.

Οι Έλληνες δεν πιστεύουν στον «παιδευτικό» ρόλο του ξύλου
To 5% των ερωτηθέντων δήλωσαν πως το ξύλο αποτελεί ένα ακόμη «εργαλείο» συνετισμού και συμμόρφωσης των παιδιών, το 94% δήλωσε πως το ξύλο λίγο (23%) ή καθόλου (70%) δε βοηθά στο συνετισμό και δεν αποτελεί μέσο συμμόρφωσης. Ωστόσο, πιο αφοριστική είναι η στάση των γυναικών αναφορικά με το ξύλο (το 75% δεν το θεωρεί καθόλου μέσο συμμόρφωσης) και των ατόμων άνω των 45 ετών (74% απάντησαν «καθόλου»).

«Στο μυαλό ίσως όλων μας, ένα «απλό» χαστούκι να μη σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχοσωματική εξέλιξη του παιδιού. Όμως έρευνες έχουν επανειλημμένα δείξει πως η οποιαδήποτε μορφή σωματικής τιμωρίας σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις στην εξέλιξη των κοινωνικών και γνωστικών δεξιοτήτων τους. Επομένως χρέος όλων μας είναι να προσπαθήσουμε να κάνουμε πράξη αυτό που ήδη πιστεύουμε: τα παιδιά δικαιούνται τον αμέριστο σεβασμό μας», εξηγεί η κυρία Μαρίνα Μαρτίνου, PhD Αναπτυξιακή Γνωστική Νευροεπιστήμη, Επιστημονικός Συνεργάτης του ΕΛΙΖΑ και της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί».

Η παιδική κακοποίηση επιδρά στη μετέπειτα συμπεριφορά και τον χαρακτήρα
Το 99% των συμμετεχόντων στην πανελλαδική έρευνα του ΕΛΙΖΑ δήλωσε σε ποσοστό 82% και 16% αντίστοιχα πως θεωρεί ότι η κακοποίηση επιδρά πάρα πολύ ή πολύ στη μετέπειτα συμπεριφορά του ατόμου. Το ποσοστό του «πάρα πολύ» ανεβαίνει στο 88% στις γυναίκες συμμετέχουσες.

«Η επίγνωση των επιπτώσεων του ξύλου στη μετέπειτα συμπεριφορά του παιδιού, δείχνει ότι η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη να συνταχθεί σε κάθε γενναία απόφαση του κράτους που θα δημιουργούσε αμέσως και με αποτελεσματικότητα, τα «δικά μας» advocacy centers. 
Τα κέντρα «υπεράσπισης» των παιδιών που κακοποιούνται, στα οποία θα εργάζονται όλοι οι ειδικοί, συντονισμένα και οργανωμένα, προκειμένου να απαλυνθούν τα τραύματα των παιδιών και να δοθεί μία καθαρή και ελπιδοφόρα διαδρομή για τη μετέπειτα ζωή τους», σύμφωνα με το Σωματείο ΕΛΙΖΑ.

ygeiamou
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι