Sunday, 1 May 2022

Εργατική Πρωτομαγιά: Οι ρίζες της και οι χρονολογίες-σταθμοί

Σε μία δύσκολη οικονομική συγκυρία παγκοσμίως λόγω της διετούς πανδημίας αλλά και του πολέμου στην Ουκρανία τιμούν οι εργαζόμενοι φέτος την Εργατική Πρωτομαγιά. Σε έναν κόσμο που αλλάζει ολοένα και ταχύτερα και στον οποίο η εργασία, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα λόγω Covid-19 αλλάζει μορφές, τα μηνύματα των αγώνων που έγιναν πριν από πολλές δεκαετίες από εργαζόμενους για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους παίρνουν τώρα άλλο νόημα.

Πώς καθιερώθηκε

Η προέλευση της Εργατικής Πρωτομαγιάς εντοπίζεται στα εργατικά και συνδικαλιστικά κινήματα στα τέλη του 19ου αιώνα. Καθώς οι φρικτές συνθήκες εργασίας στα εργοστάσια έγιναν γνωστές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ιδιαίτερα σε εργοστάσια συσκευασίας κρέατος, μέσω έργων όπως το «The Jungle» του Άπτον Σίνκλερ, αυξήθηκαν σε ένταση οι κινητοποιήσεις για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια. Στις 3 Μαΐου 1886, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης εργατών που απαιτούσαν οκτάωρη εργασία στην πλατεία Haymarket του Σικάγο, επικράτησε πανικός όταν μια βόμβα εξερράγη και η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον του πλήθους. Η υπόθεση Haymarket χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα για εκτεταμένη καταστολή των εργαζομένων και για συλλήψεις συνδικαλιστών. Προηγήθηκαν και επιτυχημένες διεκδικήσεις εργαζομένων στον Καναδά το 1872.

Προοδευτικές οργανώσεις και εργατικά κόμματα σε όλο τον κόσμο άρχισαν να γιορτάζουν την Εργατική Ημέρα την 1η Μαΐου τιμώντας τους εργαζόμενους που διεκδίκησαν τα δικαιώματά τους στην πλατεία Haymarket. Ωστόσο, αρχικά η Εργατική Ημέρα καθιερώθηκε να εορτάζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1894 την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου κυρίως για να απομακρυνθεί το εργατικό κίνημα από τα πιο ριζοσπαστικά στοιχεία του.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες η πρώτη Εργατική Ημέρα γιορτάστηκε την Τρίτη 5 Σεπτεμβρίου 1882, στη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με τα σχέδια του Κεντρικού Εργατικού Συνδικάτου. Μέχρι το 1894, 23 ακόμη πολιτείες είχαν υιοθετήσει την ημέρα και στις 28 Ιουνίου 1894, ο Πρόεδρος Γκρόβερ Κλίβελαντ υπέγραψε νόμο που καθιστούσε την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου κάθε έτους εθνική εορτή. Ακόμα και σήμερα η 5η Σεπτεμβρίου είναι αφιερωμένη στους αγώνες των εργαζομένων.

Η Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα

Ο σχηματισμός των πρώτων εργατικών κινημάτων στην Ελλάδα συμπίπτει χρονικά με την ανάπτυξη της καπνοκαλλιέργειας τον 19ο αιώνα. Η πρώτη απεργία επί Οθωμανικής διοίκησης έγινε το 1888 στη Δράμα. Οι καπνεργάτες είχαν ως κύριο αίτημα τις δέκα ώρες εργασίας, καθώς εκείνη την εποχή οι εργάτες απασχολούνταν από δώδεκα έως και δεκατρείς ώρες ημερησίως. Οι αγώνες των καπνεργατών της εποχής ήταν τόσο κρίσιμοι που μπορεί να ισχυριστεί κανείς με ασφάλεια ότι οι πρώτοι αγώνες του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα ανήκαν στο καπνεργατικό κίνημα.

Το 1892 έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στο νεοελληνικό κράτος, από τον Κεντρικό Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη, ενός εκ των πρωτοπόρων του συνδικαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα. Το 1893 έγινε ο πρώτος μαζικός εορτασμός στην Ελλάδα, όταν 2.000 εργάτες διαδήλωσαν ζητώντας ανάμεσα σε άλλα οκτάωρο, να καθιερωθεί η Κυριακή ως αργία και να υπάρχει υγειονομική περίθαλψη και σύνταξη στα θύματα εργατικών ατυχημάτων με έξοδα της Πολιτείας.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η Εργατική Πρωτομαγιά γιορτάστηκε σχεδόν κάθε χρόνο. Σταθμό στους εορτασμούς του προηγούμενου αιώνα αποτέλεσε η Εργατική Πρωτομαγιά του 1936. Η μητέρα του 25χρονου αυτοκινητιστή Τάσου Τούση θρήνησε το γιο της, που έγινε ο πρώτος νεκρός της αιματηρής καταστολής της διαδήλωσης των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης. Η φωτογραφία που απαθανάτισε τη μητέρα του να τον θρηνεί μόνη στο μέσον του δρόμου στη διασταύρωση των οδών Βενιζέλου και Εγνατίας, η οποία δημοσιεύθηκε στον Τύπο αποτέλεσε την έμπνευση του Γιάννη Ρίτσου για τη συγγραφή της συλλογής του «Ο Επιτάφιος».

Στα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής, οι εκδηλώσεις είχαν απαγορευθεί, ωστόσο, και το 1942 και το 1943 έγιναν απεργίες και συγκεντρώσεις πολύ περιορισμένης κλίμακας. Η Πρωτομαγιά του 1944 έχει μείνει στην ιστορία ως «μαύρη ημέρα», καθώς οι κατοχικές δυνάμεις πήραν 200 κρατούμενους από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου, τους οδήγησαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής και τους πολυβολούσαν κατά ομάδες 20 κρατουμένων από τις δέκα το πρωί μέχρι τις δύο το μεσημέρι.

Η πρώτη Πρωτομαγιά μετά την Κατοχή γιορτάστηκε στις 10 Μαΐου με δεκάδες χιλιάδες να συγκεντρώνονται στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Τις επόμενες δεκαετίες δεν επιτρέπονταν πάντα οι επετειακές εκδηλώσεις με αποκορύφωμα την επταετία της Δικτατορίας που απαγόρευσε κάθε συγκέντρωση. Η πρώτη μεγάλη συγκέντρωση με μαζική συμμετοχή των εργαζόμενων μετά την πτώση της Χούντας έγινε το 1975.

Φέτος οι εκδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά ανά τον κόσμο αναμένεται να είναι πιο μαζικές, μετά από δύο χρόνια σχεδόν πλήρους απουσίας εορτασμών λόγω της πανδημίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

naftemporiki.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Saidu Kamara

Η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη νίκησε!
Δεκτό έγινε το αίτημα του μαθητή Σαϊντού Καμαρά από την Αρχή Προσφύγων για την απόδοση ασύλου στη χώρα μας.
Ο νεαρός Σαϊντού Καμαρά, από τη Γουινέα ήρθε πριν από τρία χρόνια ως ασυνόδευτος ανήλικος στη χώρα μας. Από Σενεγάλη, στην Τουρκία και μετά ναυαγός στην Κάλυμνο τον Νοέμβριο του 2019 σε ηλικία 16 ετών. Μεταφέρθηκε σε προσφυγικές δομές και έφτασε τελικά στον Άγιο Δημήτριο, όπου βρήκε το λιμάνι του. Πήγε στο σχολείο, έγινε αριστούχος, εντάχθηκε στον κοινωνικό ιστό. Και τώρα που ενηλικιώθηκε, που έγινε 18 ετών, ο Σαϊντού έπρεπε να απελαθεί αφού πρώτα παρέλασε για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου με το σχολείο του.
 
Όταν το παιδί από τη Γουϊνέα και αριστούχος μαθητής πέρασε μπροστά από τους επίσημους, οι συμμαθητές του αλλά και ο κόσμος άρχισαν να φωνάζουν: «Σαϊντού, είμαστε μαζί σου» και να χειροκροτούν.
 
Δήλωση υπέρ της παραμονής του μαθητή στην Ελλάδα έκανε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, που τον γνωρίζει προσωπικά από τον ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων της Αρχιεπισκοπής όπου έμενε ο Σαϊντού.
 

Saturday, 30 April 2022

Δασκάλα έσωσε από πνιγμό μαθητή της με τη λαβή Heimlich!! Teacher saves choking student with Heimlich maneuver!!

Η ψυχραιμία, η αμεσότητα, οι γνώσεις και η εμπειρία μιας εκπαιδευτικού έσωσαν με κάθε σημασία της λέξης τη ζωή ενός παιδιού στο New Jersey των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο κινδύνευσε να πνιγεί από ένα καπάκι μπουκαλιού.
Ο 9χρονος μαθητής δεν μπορούσε να στρίψει με το χέρι του το καπάκι κι έτσι χρησιμοποίησε τα δόντια του για πετύχει τον σκοπό του. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν καλά, το καπάκι έφτασε στο στόμα και στάθηκε στον λαιμό του…

Το περιστατικό συνέβη στο East Orange Community Charter School, όταν το 9χρονο αγόρι προσπάθησε να πιει μια γουλιά από το μπουκάλι του ενώ καθόταν στο θρανίο του την ώρα του μαθήματος.
Η δασκάλα, Τζανίς Τζένκινς. αντέδρασε με περισσή ψυχραιμία για να σώσει τον μικρό Ρόμπερτ, ο οποίος πριν από μερικά δευτερόλεπτα είχε καταπιεί ένα καπάκι από μπουκάλι νερού μέσα στην τάξη, με αποτέλεσμα να πνίγεται.
«Έδειχνε τον λαιμό του και ήταν εντελώς ταραγμένος», εξήγησε η Τζένκινς προσθέτοντας: «Δεν μπορούσε να μιλήσει, οπότε τότε απλά τον γύρισα και έκανα τη μέθοδο Heimlich».
Για το περιστατικό μίλησε και ο μικρός Ρόμπερτ, ο οποίος εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο το καπάκι κατέληξε στον λαιμό του, προσθέτοντας ότι πήγε στον νεροχύτη και προσπάθησε να το βγάλει, αλλά δεν μπορούσε. «Έτσι, έτρεξα πολύ γρήγορα στην κυρία Τζένκινς», είπε ο μαθητής.

Η δασκάλα αντέδρασε με απόλυτη ψυχραιμία εφαρμόζοντας την μέθοδο Heιmlich, η οποία αποτελείται από μία ακολουθία κινήσεων –κοιλιακές ωθήσεις-οι οποίες έχουν σκοπό να αποφευχθεί ο πνιγμός από αντικείμενο στον λαιμό που έχει φράξει τον αεραγωγό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί το άτομο να αναπνεύσει. Συνήθως γίνεται από ένα άτομο στο άλλο, όμως μπορεί να το εφαρμόσει κανείς και στον εαυτό του.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τι βλέπεις το Ασχημόπαπο ή τον Κύκνο;

Το κλασικό παραμύθι του ασχημόπαπου αφορά όλους εκείνους που κάποια στιγμή στη ζωή τους ένιωσαν να μην ανήκουν πουθενά μιας και ήταν διαφορετικοί. 
Αυτό το παραμύθι έχει να μας διδάξει μαθήματα για τον εαυτό μας και να μας γεμίσει αισιοδοξία και δύναμη. 

Τα πράγματα αρχικά είναι δύσκολα για το ασχημόπαπο όπως συμβαίνει συνήθως και στην πραγματική ζωή. 
Πιο συγκεκριμένα, πολλές φορές τυχαίνει η ομάδα στην οποία βρεθήκαμε να ήταν διαφορετικής φύσης από τη δική μας, με αποτέλεσμα να φαινόμαστε αλλόκοτοι, ξένοι και άσχημοι. 
Κατηγορούμε τον εαυτό μας που είμαστε περίεργοι και που δεν χωράμε στα διαθέσιμα καλούπια. Αυτό μας προκαλεί συναισθήματα θλίψης και αδικίας.
Κλαίει γοερά λοιπόν ο κύκνος που τον κοροϊδεύουν τα παπάκια, γιατί είναι χαμένος. Γιατί θα ήθελε να είναι σαν όλους τους άλλους για να μη νιώθει μόνος. Από τι είναι φτιαγμένος; Γιατί να μην είναι σαν τους υπόλοιπους;
Αυτό που στις πάπιες φαίνεται σαν ασχήμια είναι ένα στάδιο ανάπτυξης ενός πανέμορφου πλάσματος, που τις ίδιες τις ξεπερνάει. Αν οι κύκνοι συμβολίζουν πόση φυσική ομορφιά έχουμε, τότε οι πάπιες είναι ένας συμβολισμός για τα ημίμετρα που συχνά αναγκαζόμαστε να ανεχτούμε από το περιβάλλον. 
Μετρημένοι με ημίμετρα, φυσικά μοιάζουμε δυσανάλογοι.
Είναι γνωστό ότι η διαφορετικότητα τρομάζει, για αυτό συνήθως χρειαζόμαστε να δούμε στοιχεία του εαυτού μας στους άλλους προκειμένου να τους αποδεχτούμε. Κατά συνέπεια, η διαφορετικότητα κατακρίνεται και αποδοκιμάζεται για να διατηρηθεί ισχυρό το εγώ μας.
Υπάρχει όμως κι άλλος συμβολισμός στο παραμύθι. 
Πως τα φαινόμενα απατούν. Αυτό που αρχικά μπορεί να φαίνεται άσχημο και διαφορετικό στην πλειοψηφία επειδή δεν το καταλαβαίνει, θα καταλήξει σε κάτι πανέμορφο με αδιαμφισβήτητη υπεροχή.
Το συμβολικό ταξίδι που κάνει το ασχημόπαπο για να αναγνωρίσει ότι είναι κύκνος, δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα. Είναι δύσκολο και επώδυνο. Η αληθινή του ομορφιά φαίνεται όταν κοιταχτεί στον καθρέφτη, αφού έχει περάσει τις δοκιμασίες του.
Πάντως, δεν έχει νόημα να κατηγορήσει τις “πάπιες”, κι ας του φέρονται σκληρά. Οι “πάπιες” είναι εκεί για να τεστάρουν το χαρακτήρα του. Να δοκιμάσουν τα όρια της αντοχής του. Και τελικά για να τις ξεπεράσει.

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Friday, 29 April 2022

Σε απόγνωση 26χρονη μητέρα με την μικρή κορούλα της

Σε απόγνωση 26χρονη μητέρα με την μικρή κορούλα της.

Προσπαθεί να εργαστεί, καθαρίζει σπίτια με αντίτιμο 5 και 10 ευρώ.
Νοικιάζει σπίτι με σπασμένα παράθυρα, της κόβουν και το ρεύμα.
Όπως μας έλεγε η ίδια:
.... «Έχω τόσα πολλά που το ορκίζομαι ότι, εδώ και δέκα μέρες απ' την στεναχώρια κοιμάμαι και ξυπνάω με πονοκέφαλο, καθαρίζω σπίτια για 5 ή 10 ευρώ, ανάλογα τί θέλουν οι κυρίες και δεν ξέρω σε τι να προφτάσω δυστυχώς, ενοίκιο, ρεύμα, νερό ή την μικρή μου που αυτή την στιγμή δεν έχει γάλα και ο λογαριασμός του ρεύματος έχει φτάσει στα ύψη και από στιγμή σε στιγμή θα το κόψουν»...
Πρόβλημα επιβίωσης και για την μανούλα και το κοριτσάκι της.
Παρακαλούμε βοηθήστε:
Εθνική: GR1101102020000020200196747 
στο όνομα  ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ ΕΛΕΝΗ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ

Τα στοιχεία δημοσιοποιούνται 
ως έσχατο μέτρο βοήθειας, με την άδεια της μητέρας
 

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki