Αφιέρωμα στην Ασφάλεια των παιδιών το καλοκαίρι (1)

Το καλοκαίρι ισοδυναμεί με μπάνιο σε θάλασσες και πισίνες. 

Ο πνιγμός αποτελεί κύρια αιτία θανάτου για τα παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών και των νηπίων.
Καλό είναι λοιπόν να προσέχουμε τα εξής:

Καμία παραλία δεν είναι 100% ασφαλής. 

Προτιμήστε παραλίες τις οποίες γνωρίζετε ως προς το βάθος του πυθμένα, τη σύσταση του βυθού σε άμμο/πέτρες, αλλά και τα θαλάσσια ρεύματα της περιοχής. 

Ακόμη και στις γνωστές σας όμως παραλίες, μην χαλαρώνετε. Ακόμη και σε μικρό βάθος νερού μπορεί να υπάρξουν ατυχείς στιγμές.
Ποτέ μην αφήνετε παιδιά χωρίς επιτήρηση, ανεξάρτητα από την ηλικία τους. Οι έφηβοι για παράδειγμα, τείνουν να υιοθετούν πιο ριψοκίνδυνες συμπεριφορές, όταν βρίσκονται με την παρέα τους στην θάλασσα.
Μην ενθαρρύνετε τις βουτιές.
Μάθετε στα παιδιά κολύμπι από μικρή ηλικία.
Στα μικρά παιδιά, που ακόμη δεν γνωρίζουν καλό κολύμπι, φορέστε σωσίβια κατάλληλου μεγέθους για τη σωματοδομή τους.
Σε περίπτωση χρήσης βάρκας, πάντα φορέστε στο παιδί σωσίβιο τύπου γιλέκου.
Σε περίπτωση που χρησιμοποιήσετε πισίνες φουσκωτού τύπου, να είστε πάντα παρόντες, όταν το παιδί βρίσκεται μέσα και να τις αδειάζετε μετά το τέλος της χρήσης τους.
Αν διαθέτετε κανονική πισίνα στο σπίτι σας, φροντίστε να είναι κατάλληλα περιφραγμένη με φράχτη που δεν μπορούν να υπερπηδήσουν μικρά παιδιά. Επιτρέψτε να την χρησιμοποιούν μόνο παρουσία σας. Μετά το τέλος της χρήσης της, απομακρύνετε οποιοδήποτε παιχνίδι βρίσκεται στο νερό και το οποίο μπορεί να αποτελέσει θέλγητρο για τα μικρά σε ηλικία παιδιά.
Mέλη του προσωπικού που εργάζονται σε πισίνες πρέπει να μάθουν και να είναι σε θέση να προσφέρουν καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση. Ιδανικά σε κάθε πισίνα πρέπει να υπάρχει κατάλληλα εκπαιδευμένος ναυαγοσώστης.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πνιγμός: Η ησυχία είναι ανησυχητικό σημάδι

Το καλοκαίρι ο κόσμος πηγαίνει σε θάλασσες, πισίνες, ποτάμια και λίμνες προς αναζήτηση δροσιάς. 

Προσοχή, η θάλασσα είναι ελκυστική αλλά και δυστυχώς ακούμε για δυστυχήματα πνιγμού. Πρόκειται για μια θλιβερή πραγματικότητα που αφορά ενήλικες και παιδιά. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται ιδιαίτερα στα παιδιά.

Πνιγμός, είναι η ασφυξία που προκαλείται, από την είσοδο θαλασσινού, γλυκού νερού ή οποιουδήποτε άλλου υγρού στους πνεύμονες. Η παρουσία υγρού στους πνεύμονες, δυσκολεύει ή καταργεί εντελώς την ανταλλαγή των αερίων στο επίπεδο των κυψελίδων. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του πνιγμού σε γλυκό νερό και του πνιγμού στη θάλασσα. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε καρδιακή ανεπάρκεια και αρρυθμία. Ενώ στη δεύτερη οξύ πνευμονικό οίδημα, υποξία και θάνατο.

Ο πνιγμός αποτελεί διεθνώς την πέμπτη συχνότερη αιτία θανάτου από ατύχημα μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων και τη δεύτερη αιτία θανάτου από ατύχημα για τα παιδιά. Παρά τα σοβαρά επακόλουθα του πνιγμού πολλά θύματα μπορούν να επιβιώσουν και να αναρρώσουν πλήρως με την έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση.

Ο πνιγμός συμβαίνει γρήγορα και αθόρυβα, καθώς λίγα δευτερόλεπτα χαλάρωσης της προσοχής των γονιών είναι αρκετά για να πνιγεί ένα παιδί. Τα βρέφη και τα πολύ μικρά παιδιά είναι περισσότερο ευάλωτα σε πνιγμό από ελάχιστη ποσότητα νερού καθώς δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τους σωματικούς μηχανισμούς αντίδρασης σε περίπτωση κατάποσης θαλασσινού νερού.

«Το μικρό παιδί δεν θα καταλάβει ότι πνίγεται, θα το θεωρήσει φυσιολογικό, ότι είναι μια απλή βουτιά ένα ακόμα παιχνίδι στο νερό».

Τα παιδιά κάνουν πολύ φασαρία στη θάλασσα και στις πισίνες. 

Όταν δεν ακούτε φασαρία, θα πρέπει άμεσα να βρείτε τι συμβαίνει. 

Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, ο πνιγμός στο νερό δεν μοιάζει καθόλου με την εικόνα που οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας. 

Στις ταινίες οι άνθρωποι που πνίγονται στη θάλασσα για παράδειγμα, εμφανίζονται να κάνουν φασαρία πετώντας νερά, κουνώντας χέρια-πόδια και ουρλιάζοντας. Ο πνιγμός στα παιδιά είναι αθόρυβος, γιατί το παιδί δεν έχει προηγούμενη εμπειρία ασφυξίας και δε θα καλέσει σε βοήθεια και μπορεί να συμβεί, χωρίς φωνές για βοήθεια, χωρίς χέρια που ανεμίζουν πάνω από την επιφάνεια του νερού.

Ο πραγματικός πνιγμός είναι αθόρυβος. Ίσως η πιο ισχυρή ένδειξη ότι κάποιος πνίγεται είναι ότι δε μοιάζει να πνίγεται και αυτό γιατί:

Το άτομο που πνίγεται

• Δεν είναι σε θέση να καλέσει βοήθεια.
• Δεν μπορεί να κουνήσει τα χέρια του έξω από το νερό ζητώντας βοήθεια.
• Το σώμα παραμένει σε κάθετη (όρθια) θέση μέσα στο νερό ενώ τα πόδια δεν κάνουν καμία κίνηση για να το σπρώξουν προς τα πάνω.

Αντιμετώπιση

• Άμεση κλήση του ΕΚΑΒ.
• Προσεκτική ανάσυρση του θύματος από το νερό το ταχύτερο δυνατόν.
• Ακινητοποίηση του αυχένα.
• Εξασφάλιση βατότητας αεραγωγού - Οξυγόνωση του παιδιού
• Εάν το παιδί δεν αναπνέει άμεση έναρξη ΚΑΡΠΑ
• Αντιμετώπιση της υποθερμίας

Μέτρα πρόληψης πνιγμού

• «Οι γονείς δεν πρέπει να αφήνουμε από τα μάτια μας τα μικρά παιδιά όταν βρίσκονται κοντά ή μέσα στη θάλασσα ούτε για ένα δευτερόλεπτο, καθώς μπροστά στα μάτια μας και στα ρηχά μπορεί να συμβεί το μοιραίο. Τα παιδιά πνίγονται στα ρηχά!»
• Κολυμπάτε πάντα μαζί τους.
• Τα μικρά παιδιά πρέπει να χρησιμοποιούν τις κατάλληλες συσκευές επίπλευσης.
• Όχι κολύμπι σε βαθιά νερά.
• Όχι βουτιές.
• Όχι κολύμπι εάν δεν περάσουν τουλάχιστον 3 ώρες από το γεύμα.
• Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να μάθουν κολύμπι όσο το δυνατόν νωρίτερα.
• Μη μπαίνετε στην θάλασσα αν υπάρχουν μεγάλα κύματα ή ρεύματα.

Γονείς προσοχή: 

Υπάρχει και ο δευτερογενής και ξηρός πνιγμός στα παιδιά

Ωστόσο υπάρχει και ένα άλλο είδος ατυχήματος που δεν είναι και τόσο γνωστό και αφαιρεί τις ζωές αρκετών παιδιών κάθε χρόνο.

Μιλάμε για το δευτερογενή πνιγμό. 

Σε αυτή την περίπτωση, όπου τα παιδιά παραλίγο να πνιγούν, διασώθηκαν και ανένηψαν. Όλα μοιάζουν κανονικά και επιστρέφουν σπίτι, όμως μετά από μερικές ώρες ή μέρες αρχίζουν να αισθάνονται κουρασμένα, ξαπλώνουν να κοιμηθούν και δεν ξυπνούν ποτέ.

Τόσο ο ξηρός όσο και ο δευτερεύον πνιγμός, θεωρούνται άτυποι τύποι πνιγμού, καθώς συμβαίνουν αφότου ένα παιδί έχει βγει από το νερό. 

Στον ξηρό πνιγμό, το νερό που μπορεί να καταπιεί ένα παιδί, δεν εισέρχεται στους πνεύμονες. 

Ο λάρυγγας κλείνει ως άμυνα, δεν επιτρέπει στο νερό να εισέλθει, αλλά ταυτόχρονα δεν εισέρχεται και καθόλου αέρας. Ο δευτερογενής πνιγμός, από την άλλη, συμβαίνει όταν το νερό εισέρχεται μέσα στους πνεύμονες. 

Το νερό αναρροφάται μέσα στους πνεύμονες και συγκεντρώνεται εκεί, με αποτέλεσμα να γίνεται δύσκολη η αναπνοή. Αυτή η δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα δυνητικά και απειλητικά για τη ζωή.

Αν το παιδί σας βίωσε κάποιο περιστατικό πνιγμού, όσο ασήμαντο κι αν ήταν, ακόμα κι αν συνήλθε, δεν έχει σημασία: μεταφέρετέ το στα επείγοντα περιστατικά. Ο δευτερογενής πνιγμός προκύπτει ώρες ή ακόμα και μέρες μετά την επαφή με το νερό.

Να παρακολουθείτε το παιδί σας για τις επόμενες 24 ώρες και να ψάχνετε για συμπτώματα όπως:

Βήχας.
Συριγμός.
Δυσκολία στην αναπνοή.
Υπνηλία.
Ζαλάδα.
Υψηλός πυρετός.
Μη φυσιολογικό χρώμα δέρματος.
Αδικαιολόγητη κόπωση.

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης του πνιγμού είναι η πρόληψη.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δασκάλα έσωσε από πνιγμό μαθητή της με τη λαβή Heimlich!! Teacher saves choking student with Heimlich maneuver!!

Η ψυχραιμία, η αμεσότητα, οι γνώσεις και η εμπειρία μιας εκπαιδευτικού έσωσαν με κάθε σημασία της λέξης τη ζωή ενός παιδιού στο New Jersey των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο κινδύνευσε να πνιγεί από ένα καπάκι μπουκαλιού.

Ο 9χρονος μαθητής δεν μπορούσε να στρίψει με το χέρι του το καπάκι κι έτσι χρησιμοποίησε τα δόντια του για πετύχει τον σκοπό του. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν καλά, το καπάκι έφτασε στο στόμα και στάθηκε στον λαιμό του…

Το περιστατικό συνέβη στο East Orange Community Charter School, όταν το 9χρονο αγόρι προσπάθησε να πιει μια γουλιά από το μπουκάλι του ενώ καθόταν στο θρανίο του την ώρα του μαθήματος.

Η δασκάλα, Τζανίς Τζένκινς. αντέδρασε με περισσή ψυχραιμία για να σώσει τον μικρό Ρόμπερτ, ο οποίος πριν από μερικά δευτερόλεπτα είχε καταπιεί ένα καπάκι από μπουκάλι νερού μέσα στην τάξη, με αποτέλεσμα να πνίγεται.
«Έδειχνε τον λαιμό του και ήταν εντελώς ταραγμένος», εξήγησε η Τζένκινς προσθέτοντας: «Δεν μπορούσε να μιλήσει, οπότε τότε απλά τον γύρισα και έκανα τη μέθοδο Heimlich».

Για το περιστατικό μίλησε και ο μικρός Ρόμπερτ, ο οποίος εξήγησε τον τρόπο με τον οποίο το καπάκι κατέληξε στον λαιμό του, προσθέτοντας ότι πήγε στον νεροχύτη και προσπάθησε να το βγάλει, αλλά δεν μπορούσε. «Έτσι, έτρεξα πολύ γρήγορα στην κυρία Τζένκινς», είπε ο μαθητής.

Η δασκάλα αντέδρασε με απόλυτη ψυχραιμία εφαρμόζοντας την μέθοδο Heιmlich, η οποία αποτελείται από μία ακολουθία κινήσεων –κοιλιακές ωθήσεις-οι οποίες έχουν σκοπό να αποφευχθεί ο πνιγμός από αντικείμενο στον λαιμό που έχει φράξει τον αεραγωγό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί το άτομο να αναπνεύσει. Συνήθως γίνεται από ένα άτομο στο άλλο, όμως μπορεί να το εφαρμόσει κανείς και στον εαυτό του.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Προσέχετε πολύ τα παιδιά σας! Το δικό μου παιδί, πνίγηκε σε πέντε πόντους νερό….

Όταν μία οικογένεια φεύγει για διακοπές δεν φαντάζεται ότι μετά από μερικές μέρες θα αναγκαστεί να επιστρέψει για να κανονίσει την κηδεία του 3χρονου παιδιού της. Αυτό ακριβώς συνέβη. Τη μία μέρα ήμασταν στην παραλία και παίζαμε χαρούμενοι και ανέμελοι με τα κύματα και την επομένη έπρεπε να επιστρέψω για τα διαδικαστικά της κηδείας.

Εσύ το ήξερες ότι ο πνιγμός είναι η κύρια αιτία θανάτου σε παιδιά

ηλικίας 1-4 ετών και δεύτερη κυριότερη αιτία για παιδιά ηλικίας 1-14 ετών; Ήξερες ότι το 69% των παιδιών που πνίγηκαν στη θάλασσα υποτίθεται πως δεν έπρεπε καν να κολυμπάνε; Και όμως βρέθηκαν στο νερό. Ήξερες ότι ένα παιδί μπορεί να πνιγεί μέσα σε λιγότερο από 1 λεπτό;

Ούτε εγώ τα ήξερα, αλλά τα έμαθα με το χειρότερο τρόπο. Στις 10 Ιουνίου του 2018 ο 3χρονος γιος μου πνίγηκε, ενώ είχαμε πάει οικογενειακώς διακοπές.

Πνιγμός δεν σημαίνει «πέφτω στο νερό και αρχίζω και ουρλιάζω για να με βγάλουν έξω». Είναι εντελώς αθόρυβος και χρειάζεται μόνο λίγα δευτερόλεπτα. Πάντα ήμουν πολύ προσεκτική σε ό, τι έχει να κάνει με το νερό. Μπρατσάκια, σωσίβια, κουλούρες, οτιδήποτε σωτήριο υπήρχε, εγώ το προμηθευόμουν.

Πού να φανταστώ ότι ο χειρότερος εφιάλτης κάθε γονιού, θα γινόταν για μένα πραγματικότητα; Συνέβη πολύ γρήγορα. Λίγα λεπτά πριν καθόμασταν αγκαλίτσα και τρώγαμε γλυκό. Δεν κατάλαβα πότε έφυγε και έπεσε στην πισίνα. Το γλυκό που τρώγαμε ήταν ακόμα στο στόμα μου, δεν είχα προλάβει καν να καταπιώ.

Εγώ ήμουν αυτή που τον βρήκα και δεν μπορώ να καταλάβω τί τον έκανε να φύγει από δίπλα μου και να κατευθυνθεί προς την πισίνα. Τον βρήκα μπρούμυτα να επιπλέει στην επιφάνεια της πισίνας και σε λίγα δευτερόλεπτα τον είχα βγάλει έξω.

Το ασθενοφόρο έφτασε σε λίγα μόλις λεπτά και στο δρόμο για το νοσοκομείο ήταν από πάνω του 6 γιατροί μαζί με τον άντρα μου. Αν η απελπισία μου εκείνη τη στιγμή, η απόγνωση μου και η αγάπη μου ήταν αρκετά για να σώσουν το παιδί μου, σίγουρα αυτή τη στιγμή θα ήταν εδώ μαζί μου και θα παίζαμε. Πώς γινόταν να μην ξέρω πόσο γρήγορα μπορεί ένα παιδί να πνιγεί; Του έδωσαν το φιλί της ζωής και του ξεκίνησαν ανάνηψη πριν καν φτάσει το ασθενοφόρο. Παρά την άμεση ανταπόκριση το παιδί δεν έδινε σημεία ζωής.

Τον πρώτο καιρό μετά το θάνατό του άρχισα να το ψάχνω λίγο παραπάνω. Το παιδί μου ανήκε στην ηλικιακή ομάδα των 1-4 ετών. Γιατί να μην ξέρω ότι ο πνιγμός είναι η κύρια αιτία θανάτου για τις ηλικίες αυτές; Ήξερα ότι ένας πνιγμός ήταν πιθανός γι’ αυτό και χρησιμοποιούσαμε πάντα σωσίβια, μπρατσάκια, κάναμε μαθήματα κολύμβησης και στεκόμουν Κέρβερος δίπλα του. Γιατί να μην ξέρω ότι λιγότερο από 1 λεπτό αρκεί;

Η απάντηση είναι ότι ίσως γιατί το κεφάλι μιας μητέρας είναι γεμάτος απ’ όλα αυτά που πρέπει να κάνει. Και να φανταστείτε ότι ήθελα να περνάει ποιοτικό χρόνο μακριά από κινητά και τέτοια. Λίγες μέρες πριν του είχα πάρει το iPhone μου από τα χέρια γιατί κάπου το είχα αφήσει και το βρήκε και όλο με αυτό ασχολιόταν κι ας ήταν μόνο 3 χρονών. Ήξερε να το δουλεύει καλύτερα από μένα.

Όσο πιο πολύ το έψαχνα, τόσο πιο πολύ θύμωνα. Τόσα παιδιά πεθαίνουν από πνιγμό και πρόληψη μηδέν. Πουθενά ναυαγοσώστες, παρά μόνο κάτι αρχαία άρθρα με τίτλο «Προσέχετε τα παιδιά σας όταν κολυμπάνε» λες και αυτό αρκεί.

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι ο θάνατος του γιου μου οφείλεται σε μένα. Ξέρω ότι μιλάω σκληρά και λέω κουβέντες που δεν μπορώ ακόμα να συνειδητοποιήσω, αλλά η αλήθεια είναι ότι απέτυχα να προφυλάξω το γιο μου. Δεν κατάφερα να τον κρατήσω ασφαλή και τώρα καλούμαι να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου με μία απώλεια, για την οποία ευθύνομαι και θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Ήταν ατύχημα, το ξέρω ότι ήταν ατύχημα. Δεν προσπαθώ να διώξω την ευθύνη από πάνω μου, αλλά αν είχα διαβάσει νωρίτερα όσα διαβάζω τώρα, τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά.

Έτσι φτάσαμε ως εδώ, να ατενίζουμε ένα μέλλον που δεν φανταστήκαμε πως υπάρχει. Τα κλάματα, οι φωνές και το κρεβάτι χωρίς να μπορούμε να σηκωθούμε δεν βοηθάει. Ξέρω ότι ο χρόνος πίσω δεν γυρνάει, αλλά χρειάζομαι 30 δευτερόλεπτα πίσω. Εκείνη τη μέρα στις 10 Ιουνίου. Μπορεί κάποιος να μου δώσει τα λίγα εκείνα δευτερόλεπτα που χρειάζομαι για να φέρω στη ζωή το παιδί μου; 30 δευτερόλεπτα ήταν αρκετά για να τον χάσω. Κανένας γιατρός δεν μπόρεσε να τον σώσει.

Ψάχνοντας στο ίντερνετ σχετικά με τον πνιγμό μικρών παιδιών διαπίστωσα ότι τα άρθρα είναι ελάχιστα και αφορούν κυρίως πληροφορίες για να διαπιστώσεις αν το παιδί είναι ακόμα ζωντανό ή νεκρό. Τα περισσότερα άρθρα σου περνούσαν την εντύπωση ότι πνιγμός σημαίνει φωνές, χτύπημα των χεριών στο νερό, βούλιαγμα και ξανά ανάδυση.

Καμία σχέση. Ένα τρίχρονο μπορεί να πνιγεί σε λιγότερο από 1 λεπτό, σε 5 πόντους νερό, σιωπηλά και χωρίς αγώνα. Είμαι μία μαμά σαν όλες τις άλλες: έκανα το καλύτερο που μπορούσα και στηρίζομαι στον παιδίατρο για να με διαφωτίσει για τα πάντα. Υπήρχαν πράγματα που δεν γνώριζα, αλλά έπρεπε να γνωρίζω. Πώς όμως αν δεν με ενημερώσει κάποιος; Όπως με συμβούλευσαν για το πώς να κοιμάται το μωρό, κάθε πότε να το εμβολιάζω

και πώς να τοποθετώ το κάθισμά του στο αυτοκίνητο, έτσι έπρεπε να έχω ενημερωθεί για το πόσο επικίνδυνοι είναι λίγοι πόντοι νερό.

Δεν κατηγορώ τους παιδιάτρους ούτε το κράτος, αλλά μία ενημέρωση γύρω από το επίμαχο θέμα θα έπρεπε να είχε γίνει.

Είμαι από τις μαμάδες που όταν άκουγα για μία τραγωδία σε ένα άλλο παιδάκι, αμέσως έβαζα τα κλάματα και απελπισμένη έψαχνα την κάθε λεπτομέρεια. Μου γινόταν εφιάλτης, ήθελα να μάθω τα πάντα για να μη συμβεί κάτι τέτοιο και σε εμένα μελλοντικά. Τελικά όμως η μοίρα παίζει άσχημα παιχνίδια. Ο γιος μου έφυγε και εγώ πρέπει να ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου μέσα στο σκοτάδι και την απόλυτη απελπισία.

Ωστόσο πρέπει να ζήσω, γιατί έχω ακόμα δύο παιδιά, δύο κόρες που ο γιος μου λάτρευε όσο ζούσε. Ο πόνος που περνάμε είναι αδιανόητος, αλλά κάθε δευτερόλεπτο είναι μία επιλογή. Επιλέγω να αναπνέω και επιλέγω να αντέξω. Δεν θα αφήσω ούτε τον πόνο ούτε το σκοτάδι να με πνίξουν.

Επιλέγω να ζήσω, γιατί θέλω να αλλάξω το μέλλον και να σώσω άλλα παιδιά. Αν δεν πάθαινα ό, τι πάθαινα, δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να αναλάβω το ρόλο του «συνηγόρου». Αρκετά πια με τους πνιγμούς. Πρέπει να πάψουν να είναι η κύρια αιτία θανάτου παιδιών. Σίγουρα μπορούμε και καλύτερα.

Πηγή: scarymommy.com

Από το Singleparent.gr

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πνιγμός 9χρονου σε πισίνα παρά την παρουσία ναυαγοσωστών

Σε τραγωδία κατέληξε ένα παιδικό πάρτι σε πισίνα καφετέριας στον Άλιμο, όπου ένα 9χρονο αγοράκι που ξέφυγε της προσοχής των γονιών του, έπεσε στη μία από τις δύο πισίνες χωρίς να το αντιληφθεί κανείς, ούτε οι δύο ναυαγοσώστες του καταστήματος και πνίγηκε. 

Κάποιος από τους γονείς είδε το κορμάκι του να επιπλέει χωρίς να κινείται και επικράτησε πανικός. Επί τόπου βρέθηκαν και άνδρες του Αστυνομικού Τμήματος Αλίμου, που συνέλαβαν τους ιδιοκτήτες και τους δύο ναυαγοσώστες του καταστήματος, οι οποίοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια.

Το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ έφθασε στο σημείο σε 12 λεπτά από την στιγμή που εκλήθη, όμως ήταν ήδη αργά. Στο Αστυνομικό Τμήμα Αλίμου κλήθηκαν και κατέθεσαν οι γονείς και η 15χρονη αδελφή του θύματος.

Οι χώροι που διαθέτουν πισίνες, απασχολούν ιδιαίτερα τις αρμόδιες Αρχές, καθώς πολλές είναι οι καταγγελίες για έλλειψη ναυαγοσωστών. Όπως λένε οι ναυαγοσώστες, αυτά τα φαινόμενα είναι που πρέπει να καταπολεμηθούν και οι έλεγχοι κατά την διάρκεια του καλοκαιριού να ενταθούν.

πηγή:  andronianoi