«Που παίρνεις, κυρά μου, τα παιδιά σου και τα πας για πνίξιμο στο Αιγαίο;»

    Λένε πολλοί ανίεροι, ανάμεσά τους και γυναίκες, χωρίς να φοβούνται την οργή του Θεού των «ξένων», στον οποίο υποκρίνονται πως πιστεύουν. «Που παίρνεις κυρά μου τα παιδιά σου και τα πας για πνίξιμο στο Αιγαίο;». Δεν ξέρουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με άλλο τρόπο από το μίσος. 

    Άλλωστε οι όμοιοί τους, έτσι αντιμετώπισαν και τους «Τουρκόσπορους» Ορθόδοξους Ρωμιούς, ελληνόφωνους και τουρκόφωνους, αδιάκριτα, που ήλθαν εδώ ικέτες στα 1922. 

    Έτσι αντιμετώπισαν και με την ίδρυση του ελληνικού Κράτους τους «ετερόχθονες» Έλληνες. Ο ρατσισμός τους είναι απέναντι στους δυστυχισμένους. Θα σέρνονταν στη γη για να κολακέψουν τον πιο άξεστο Αφγανό ή Πακιστανό ή Τούρκο εκατομμυριούχο, αν προσδοκούσαν από αυτόν οικονομικό όφελος. 

Το τι κάνει μια μάνα, Χριστιανή, Μουσουλμάνα, Ελληνίδα ή Σύρια, για το παιδί της όταν βρεθεί στη μαύρη ανάγκη, όλοι το ξέρουμε.

    Όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι μπροστά στη συμφορά, φέρονται το ίδιο. Οι λίγοι Έλληνες που μπορούσαν έφευγαν στα δυτικοκρατούμενα Επτάνησα και στη σφαγή της Χίου, στο τοπικό προξενείο της Γαλλίας. 

    Καταφεύγω σε όχι πολύ γνωστές σελίδες της Επανάστασης του 1821, στην περίοδο της εισβολής των αιγυπτιακών ορδών του Ιμπραήμ στο Μωριά, όπως έχουν καταγραφεί αξιόπιστα εγγράφως αλλά και στην τοπική παράδοση: Στις 3 Ιουλίου του 1825: 

   «Παρά τω ποταμώ Λάδωνι ευρεθείσα η εκ Δημητσάνης (σημ.Λασκ.: άλλοι λένε από τα Λαγκάδια) ωραία Τρισεύγενη, θυγάτηρ μεν Π. Καζή, ανεψιά δε εξ αδερφής του Τριπόλεως Δανιήλ και σύζυγος Π. Ντελή Βοριά, μήτηρ τριών τέκνων μικρών, ων το μεν έφερεν εν αγκάλαις, το δ’ εκράτει εκ της χειρός, και κινδυνεύουσα να αιχμαλωτισθεί, εις τον ποταμόν ρίψασα τα δύο της μικρά, ερρίφθη και αυτή κατόπιν εν αυτώ. Το δε μεγαλύτερον κοράσιον φυγός προς το δάσος και κρυβέν εσώθη» (Μιχαήλ Οικονόμου Καζής-γραμματέας Κολοκοτρώνη: «Ιστορικά Ελληνικής Παλιγγενεσίας»-1873).
    Στο κοντινό Βυζίκι, ένας χωρικός Καραπανάγος, κρυβόταν στη Βάναινα μαζί με συγχωριανούς του, η εγγονούλα του όμως η Βγενισούλα έκλαιγε και κινδυνεύανε να γίνουν αντιληπτοί. Με κατάμαυρη την καρδιά του από πόνο αναγκάστηκε να την φουντάρει στο ποτάμι θυσιάζοντάς την για να σωθούν οι πολλοί. Ο Κανέλλος Δεληγιάννης, διηγείται δυο τραγωδίες. 

    Μια ανιψιά του έριξε έξι παιδιά της στον ποταμό και στη συνέχεια έπεσε κι αυτή κρατώντας στην αγκαλιά της το μικρότερο. Τα παιδιά της πνίγηκαν αλλά αυτή και το μωρό σώθηκαν, επειδή τους συγκράτησε ένας πλάτανος καταμεσής του ρέματος. Άλλος χωρικός κρατώντας τη γυναίκα του ρίχτηκε στο Λάδωνα. Ένας Oθωμανός πρόλαβε και τη βούτηξε από τα μαλλιά, αλλά ο άντρας της τα έκοψε με το γιαταγάνι του. “Συρόμενοι από την ροήν των υδάτων αρκετόν διάστημα, διεσώθησαν…”. Τέλος η Ελένη Λιαροπούλου από τη Βυτίνα έπεσε μαζί με το παιδί της στον ποταμό Λούσιο και πνίγηκαν για να γλυτώσουν την ατίμωση ή τη σφαγή.

Να μη λένε λοιπόν μεγάλες κουβέντες οι μαυρόψυχοι και δειλοί κρυφοί Χρυσαυγίτες χιτλερικοί και Ελληναράδες του γλυκού νερού, ας θυμούνται το ισοκρατικό: «Μηδενί συμφοράν ονειδίσης, κοινή γάρ ή τύχη και το μέλλον αόρατον».

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μάριος Φραγκούλης: Όταν ήμουν παιδί... / Καλημέρα σας...

Τον εαυτό του παιδί απ' το χέρι κρατάει
στα ίδια μέρη κι απόψε η ζωή θα τους πάει.
θα περάσουν ξανά απ' της μνήμης τα σπίτια
από θάλασσες άδειες, απ' του φόβου τα δίχτυα

Θα σταθούνε μαζί και θα δουν να περνάνε
σαν ποτάμια οι στιγμές που ποτέ δε γυρνάνε
και τα πρόσωπα που έγιναν δρόμοι κι αιώνες
και τα όνειρα που έσκαψαν μες στα χρόνια κρυψώνες

Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπο
για να κρύβομαι εκεί απ' τη ζωή όταν λείπω
όταν ήμουν παιδί είχα κρύψει έναν ήλιο
να 'χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο

Τον εαυτό του παιδί απ' το χέρι θα πιάσει
σαν γυαλί μια στιγμή θα ραγίσει, θα σπάσει
θα χωρίσουν μετά κι ο καθένας θα πάει
σ' έναν κόσμο μισό που τους δυο δεν χωράει.

Όταν ήμουν παιδί είχα βρει έναν κήπο
για να κρύβομαι εκεί απ' τη ζωή όταν λείπω
όταν ήμουν παιδί είχα κρύψει έναν ήλιο
να 'χει ο δρόμος μου φως κι η σιωπή μου έναν φίλο

https://lyricstranslate.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Λύπη και Ντροπή...

    Ολονύχτια αγωνία σε Λέσβο και Κύθηρα, μετά από δύο ναυάγια με πρόσφυγες - μετανάστες. Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται δύο μεγάλες επιχειρήσεις διάσωσης, υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, ενώ με το πρώτο φως της ημέρας θα συμμετάσχουν και εναέριες δυνάμεις.

    Τουλάχιστον 16 νεαρές γυναίκες αφρικανικής καταγωγής κι ένα ανήλικο αγόρι ανασύρθηκαν νεκροί στη θαλάσσια περιοχή Πεταλίδι της Θερμής στην ανατολική Λέσβο, μετά τη βύθιση λέμβου στην οποία, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, επέβαιναν περίπου 40 άτομα.
........

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Από τις πρώτες «μουτζούρες» στις πραγματικές ζωγραφιές

Πρόσωπα, σπίτια, δέντρα… Οι πρώτες πραγματικές ζωγραφιές.

Γραμμές, σχήματα, χρώματα… από τις πρώτες “μουτζούρες” στη ζωγραφιά της μαμάς και του μπαμπά, τα παιδιά επικοινωνούν πολύ μέσα από τη ζωγραφική. 

Πρόσωπα, σπίτια, δέντρα έχουν αξία και μια σημασία που μπορεί να είναι χρήσιμο να ανακαλύψεις! 

Από τις πρώτες μουτζούρες του μικρού σου ως τα πρώτα σχήματα που έχουν νόημα. 

Γραμμές, σχήματα, χρώματα… από τις πρώτες “μουτζούρες” στη ζωγραφιά της μαμάς και του μπαμπά, τα παιδιά επικοινωνούν πολύ μέσα από τη ζωγραφική. 

Πρόσωπα, σπίτια, δέντρα έχουν aξία και μια σημασία που μπορεί να είναι χρήσιμο να ανακαλύψεις!

Από τις πρώτες μουτζούρες του μικρού σου ως τα πρώτα σχήματα που έχουν νόημα τα χεράκια του μικρού σου σε συνόδευσαν σε ένα συναρπαστικό ταξίδι τέχνης και, τώρα, οι ζωγραφιές του αρχίζουν να “παίρνουν σχήμα”!

Γύρω στα τρία ή στα τέσσερα χρόνια το παιδί σου αρχίζει να ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες και συχνά αυτή η ζωγραφιά απεικονίζει την εντύπωση που έχουν για τον εαυτό τους και για το συναισθηματικό τους κόσμο… για το λόγο αυτό τα πρόσωπα που αγαπούν περισσότερο μπορεί στο χαρτί να είναι πολύ μεγαλύτερα, όπως για παράδειγμα η μαμά!

Πιθανώς το παιδί σου στην αρχή να σε ζωγραφίζει σαν ένα μεγάλο κύκλο, από όπου ξεκινούν γραμμές (χέρια και πόδια) και μόνο μετά θα εμφανιστούν τα μάτια η μύτη, το στόμα… 

Δεν έχει ακόμα πολύ αναπτυγμένη την ικανότητα συντονισμού των χεριών που πιάνουν τα χρώματα για να αναπαράγει αυτό που βλέπει στο χαρτί…. έτσι η μαμά του θα είναι ένα “τεράστιο κεφάλι”! 

Αλλά πόσο συγκινητικό θα είναι όταν θα τρέχει πίσω σου για να σου δείξει περήφανο το πρώτο σου πορτρέτο! 

Θα δεις τον εαυτό σου υπέροχο σε αυτό το χαρτί!

Μετά το κεφάλι, ο επόμενος μεγάλος σταθμός του μικρού σου, από 4 ετών και μετά, θα είναι να ζωγραφίσει τον κορμό! 

Και δεν τελειώνει εδώ: από 5 ετών τα χέρια και τα πόδια θα ξεκινούν από τον κορμό και το κεφάλι και τα μάτια θα βρίσκονται στη σωστή θέση. 

Μόνο μετά τα 6 χρόνια οι πρωταγωνιστές των σχεδίων του θα αποκτήσουν προσωπικά στοιχεία και θα ανήκουν σε ένα περιβάλλον όπου το παιδί σου θα διηγείται ιστορίες: άκουσέ το καθώς θα σου διηγείται μια ιστορία, θα νιώσεις πολύ περήφανη!

Η ζωγραφιά είναι πάντα μια στιγμιαία αναπαράσταση και για το λόγο αυτό μπορεί να επηρεαστεί από πολλούς παράγοντες, ακόμα και από μια άσχημη μέρα στο σχολείο! Αλλά θα είναι πάντα πολύ συναρπαστικό να καθίσεις με το παιδί σου καθώς θα σου διηγείται την ιστορία της ζωγραφιάς του. Θα χαμογελάσεις και θα ονειρευτείς μαζί του.

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί η υπογονιμότητα αυξάνεται;

Έχει παρατηρηθεί την τελευταία δεκαετία μια συνεχής αύξηση των ποσοστών των ζευγαριών που παρουσιάζουν προβλήματα υπογονιμότητας. Σήμερα στο δυτικό κόσμο ένα στα 6 ζευγάρια παρουσιάζει προβλήματα υπογονιμότητας.

Γιατί όμως τα επίπεδα γονιμότητας στη σύγχρονη κοινωνία μειώνονται; Παίζουν ρόλο παράγοντες ιατρικοί, κοινωνικοί ή ένας συνδυασμός και των δύο;

Είναι πλέον βέβαιο ότι τα επίπεδα γονιμότητας από γενιά σε γενιά μειώνονται και ότι οι παράγοντες που συνηγορούν σε αυτή τη μείωση είναι ένας συνδυασμός τόσο ιατρικών όσο και κοινωνικών παραγόντων.

Ο πρωταρχικός παράγοντας είναι ότι το μέσο όρο ηλικίας των γυναικών που γίνονται μητέρες είναι διαρκώς σε μια αύξηση.

Αυτό αποτελεί μια σύγχρονη κοινωνική τάση και δεν είναι ακριβώς μια γυναικεία υπόθεση. Τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες αποφασίζουν να κάνουν οικογένειες σε μεγαλύτερη ηλικία. Όμως όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία τόσο μικρότερη είναι η πιθανότητα σύλληψης. Η ικανότητα σύλληψης των γυναικών αρχίζει να πέφτει γρήγορα μετά την ηλικία των 35. Αντίστοιχο είναι το πρόβλημα και στους άντρες. Στην ηλικία των 43 μια γυναίκα έχει περίπου 5% πιθανότητα να συλλάβει ενώ στην ηλικία των 45 έχει μια πιθανότητα 1%. Αντίστοιχη πτώση σε παραμέτρους ποιότητας και ποσότητας του σπέρματος βλέπουμε και στους άντρες.

Ο παράγοντας περιβάλλον

Έρευνες έχουν δείξει ότι από το 1970 και μετά έχει παρατηρηθεί μια σημαντική μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων  αλλά και στην ποιότητα του σπέρματος. Αυτό συνηγορεί στην ύπαρξη αρνητικών περιβαλλοντικών παραγόντων.

Η έκθεση σε χημικά μπορεί να βλάψει τη ζωή μέσα στη μήτρα. Η έκθεση της μητέρας σε χημικά που αναπνέει, που πίνει, που τρώει ή που απορροφούνται από το δέρμα της από προϊόντα καλλυντικών, μπορούν τουλάχιστον να βλάψουν το αναπαραγωγικό σύστημα του εμβρύου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι γενιές που ακολουθούν να παρουσιάζουν όλο και πιο έντονο το πρόβλημα της υπογονιμότητας.

Βλαβερά χημικά

Το νούμερο ένα χημικό που προκαλεί σημαντικό πρόβλημα στη γονιμότητα στο σύγχρονο κόσμο είναι οι φθαλικές ενώσεις.

Οι φθαλικές ενώσεις (phthalates) είναι  χημικές ουσίες που διαταράσσουν τις ορμόνες. Μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή, την αποβολή ή τη δέσμευση των ορμονών και ιδιαίτερα  αυτών του αναπαραγωγικού συστήματος.

Οι φθαλικές ενώσεις προστίθενται στα πλαστικά είδη οικιακής χρήσης, φάρμακα, καθαριστικά και προϊόντα προσωπικής φροντίδας για να τα κάνουν εύκαμπτα, ανθεκτικά και αρωματικά. Διαφεύγουν εύκολα από αυτά τα προϊόντα ως ατμοί ή σωματίδια και γι’ αυτό τα βρίσκουμε στα ούρα, στο σπέρμα, στο αίμα, στον ιδρώτα, στο μητρικό γάλα  και στα υγρά των ωοθηκών.

Το δέρμα μας απορροφά τις ενώσεις αυτές μέσω λοσιόν, μακιγιάζ και σαμπουάν.Επίσης, εισπνέουμε τα σωματίδια αυτά από τις πλαστικές περσίδες, τις συνθετικές κουρτίνες,  ακόμη και από τα συνθετικά δάπεδα.

Ο τρόπος ζωής

Τα αυξανόμενα επίπεδα παχυσαρκίας σε συνδυασμό με την έντονη καθιστική ζωή πέρα από τα σοβαρά προβλήματα υγείας που εκκολάπτουν συνηγορούν αρνητικά στη γονιμότητα των ζευγαριών.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κοινωνικοί παράγοντες και η προσωπική επιλογή συμβάλλουν στην καθυστέρηση του οικογενειακού προγραμματισμού παίζουν σημαντικό ρόλο. Επίσης, επιστημονικά δεδομένα δεν αφήνουν πια καμία αμφιβολία ότι βλαβερές χημικές ουσίες παίζουν σημαντικό ρόλο. Ένα από τα χαρακτηριστικά είναι ότι δεν είναι μόνο οι γυναίκες σε αυξημένη αναπαραγωγική ηλικία που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Οι νέες γυναίκες σήμερα στα 25 τους είναι λιγότερο γόνιμες από τις γιαγιάδες τους όταν ήταν 45 ετών. Και το βλέπουμε και με τους άνδρες. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων τους είναι χαμηλότερος από τον αριθμό των παππούδων τους επισημαίνει ο Dr Μαρινάκης.

Είμαστε ζευγάρι που αντιμετωπίζουμε προβλήματα υπογονιμότητας. Τι πρέπει να κάνουμε;

Το πρόβλημα υπογονιμότητας μπορεί να είναι απλό αλλά και σύνθετο. Χρήζει διερεύνησης από ειδικό γιατρό. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι πέρα από ανατομικά (μήτρας, σαλπίγγων) προβλήματα που μπορεί να συμβάλλουν στην υπογονιμότητα , η λειτουργικότητα των ωοθηκών και η δυναμική του σπέρματος μπορεί να επηρεάζονται τόσο από τον παράγοντα ηλικία όσο και από περιβαλλοντικούς παράγοντες. Για το λόγο αυτό η αντιμετώπιση θα πρέπει να είναι ολιστική και όχι σε τετριμμένα στενά πλαίσια.

newsit.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι