Μαμά/μπαμπά, Μην ακούς τι λέω!

Στην εφηβεία, κακά τα ψέματα, τα παιδιά μας δεν μας... πολυσυμπαθούν και πολλές φορές, μας μιλάνε απότομα και επιθετικά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι ακόμα και τότε χρειάζονται την κατανόηση και την καθοδήγησή μας.

Αυτή την ανάρτηση την αλιεύσαμε από την σελίδα του Facebook του ψυχολόγου Δημήτρη Πετρούνια και, πραγματικά, συγκινηθήκαμε.

«Μαμά/μπαμπά,  Μην ακούς τι λέω!

Όταν σου λέω παράτα με, δεν το εννοώ. Μην μ’ αφήνεις μόνο. Φοβάμαι, δεν ξέρω, δεν είμαι σίγουρος… ανησυχώ. Μην ακούς τι λέω. Δεν είμαι τόσο cool, όσο θέλω να δείχνω.

Θα ήθελα πολύ να είμαι άνετος και σίγουρος για τον εαυτό μου, θα ήθελα να μπορώ μόνος μου και να μην σε χρειάζομαι, όμως… δεν είμαι. Δεν μπορώ, όχι ακόμα.

Μην ακούς τι λέω! 

Δεν σε μισώ. Καθόλου. Το αντίθετο. Σ' αγαπώ πολύ και έχω ανάγκη την αγάπη σου, την αποδοχή σου, τον σεβασμό σου, την αναγνώριση σου. Μην ακούς τι λέω! Θέλω να είσαι υπερήφανη/ος για μένα, θέλω να με χαίρεσαι, θέλω να μ’ αγκαλιάζεις, θέλω να γελάς με τα αστεία μου, θέλω να ενθουσιάζεσαι μαζί μου, θέλω να είσαι εκεί, υπομονετικά και σταθερά.

Μην ακούς τι λέω! 

Με τον θυμό μου και την σκληρότητα, απλά κρύβω τον πόνο μου και την στεναχώρια μου. Φοβάμαι πολύ, πονάω και ο μόνος τρόπος που βρίσκω για να προστατευτώ είναι η επίθεση και ο θυμός.

Μην ακούς τι λέω! 

Μερικές φορές δεν ξέρω τι μου φταίει. Δεν ξέρω καν γιατί θυμώνω τόσο μαζί σου! Δεν ξέρω τι θέλω και τι όχι, δεν ξέρω που πατώ και που βρίσκομαι, δεν ξέρω ποιος είμαι, δεν ξέρω αν μ' αρέσω ή όχι, δεν ξέρω αν αρέσω στους άλλους, δεν ξέρω αν μ’ αγαπάς, δεν ξέρω τι να αλλάξω και πώς... Μερικές φορές απλά δεν ξέρω τίποτα! Άλλες φορές πάλι που ξέρω…. μου φαίνονται όλα βουνό. Είναι όλα τόσο μπερδεμένα και τόσο απειλητικά που απλά νευριάζω. Θυμώνω γιατί πληγώνομαι, γιατί νιώθω αδικημένος, γιατί νιώθω μόνος, γιατί νιώθω ανήμπορος, μπερδεμένος, μικρός…

Μην ακούς τι λέω! 

Όλα με νοιάζουν. Το παίζω αδιάφορος και σκληρός, απρόσιτος και υπέρ άνω… αλλά στην πραγματικότητα όλα με νοιάζουν, όλα τα προσέχω και όλα με πονάνε. Κάθε ειρωνικό σου βλέμμα, κάθε προσβολή, κάθε επίθεση, κάθε σιωπή, κάθε εγκατάλειψη... όλα τα βλέπω, όλα μ’ αγγίζουν κι ας σου λέω ότι δεν με νοιάζει. Μην ακούς τι λέω!

ΜΗΝ ΑΚΟΥΣ ΤΙ ΛΕΩ! 

Μην με παρατάς. Μείνε εδώ κοντά μου, δίπλα. Κάνε υπομονή, κάνε την υπέρβαση και φέρσου καλύτερα από εμένα, δείξε μου πώς να είμαι, πώς να γίνω, δίδαξε μου όσα έχεις μάθει στην ζωή σου, πίστεψε σε μένα, υποστήριξε με ακόμη κι αν διαφωνείς, δώσε μου την ευθύνη αλλά μην με απορρίπτεις και μην μου κλείνεις την πόρτα.

Μείνε εδώ σταθερά, ήρεμα και με αγάπη. 

Κάνε υπομονή στις υπερβολές μου. Δείξε δύναμη και αντοχή στις ακρότητες μου, στα μπερδέματα μου, συνέχισε να μ’ αγαπάς με λόγια και με πράξεις ακόμα κι όταν κάνω λάθη, ακόμα κι όταν σε θυμώνω, σ’ απογοητεύω, σε στεναχωρώ. Κυρίως τότε. Τότε σε χρειάζομαι περισσότερο από κάθε άλλη φορά.

Μην ακούς τι λέω! 

Είσαι πολύ σημαντικός/η για μένα. Κάθε σου κουβέντα, κάθε σου βλέμμα, κάθε σου χάδι, κάθε σου νεύμα… μετράει για μένα. Άλλοτε μου δίνουν φτερά και άλλοτε με αλυσοδένουν με βαρίδια. Κι ας λέω ότι δεν σ’ ακούω, κι ας λέω πως δεν με νοιάζει τι πιστεύεις, κι ας σου γυρίζω την πλάτη, κι ας σου βαράω την πόρτα κατάμουτρα. Μην ακούς τι λέω!

Εσύ άκου μόνο την καρδιά σου και την αγάπη σου για μένα. Άκου μόνο το παιδί που αγάπησες. Άκου το ένστικτό σου. Άκου την ψυχή σου. Μάνα μου, γλυκιά μου μανούλα / πατέρα, γλυκέ μου μπαμπά…

Μην ακούς τι λέω. 

Άκου μόνο αυτό που βαθιά μέσα σου ξέρεις για μένα. Άκου την αγάπη σου!

Μην ακούς τι λέω!

Με πολλή αγάπη,
το παιδί σου»

πηγή

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αγοράζουμε συνέχεια παιχνίδια, αλλά κοιτάξτε με τι τους αρέσει να παίζουν!

Μπορεί να έχεις ξοδέψει όλη σου την περιουσία σε ακριβά, καλαίσθητα παιχνίδια που προάγουν τη σκέψη, βελτιώνουν τις κινητικές δεξιότητες. 

Μπορεί να έχεις σπαταλήσει χρόνο και φαιά ουσία μελετώντας άρθρα επί άρθρων για το ποια παιχνίδια είναι τα κατάλληλα για ένα παιδί της ηλικίας του δικού σας.

Μπορεί να παραγγέλνεις τα πιο εξεζητημένα παιχνίδια από θείες και νονές και να απαγορεύεις να μπουν στο σπίτι σου όπλα, ηλεκτρονικά ή άλλα αντίστοιχα παιχνίδια. Όσο κόπο κι αν έχει βάλει ένας γονιός στο ποια παιχνίδια θα αγοράσει για το μικρό του, ένα είναι βέβαιο: όσο είναι ακόμη μωρό -άντε, νήπιο!- θα τα αγνοήσει. 

Θα γυρίσει με περιφρόνηση την πλάτη του στο ειδικό για την ηλικία του παζλ με ζωάκια και θα παίξει με το χαρτί υγείας σαν να είναι το σπανιότερο παιχνίδι στην ιστορία των παιχνιδιών! Αν έχετε παιδιά, το ξέρετε καλά. Αντί για τα παιχνίδια τους προτιμούν να ασχοληθούν με...

1. Το χαρτί υγείας / τη λεκάνη / το νερό της λεκάνης
Τι να τα κάνεις τα παιχνίδια όταν μπορείς να ζήσεις τη ζωή σου στο ονειρεμένο περιβάλλον της τουαλέτας; 

Το χαρτί υγείας είναι η καλύτερη γιρλάντα και η λεκάνη ένα μικρό, ελκυστικό συντριβανάκι που σε περιμένει να διασκεδάσετε παρέα. Διορθώστε μας αν κάνουμε λάθος, αλλά έχουμε την αίσθηση ότι όλα τα πιτσιρίκια αγαπούν να περνούν χρόνο στην τουαλέτα -και, όχι για τους προφανείς λόγους.

2. Κλειδιά: Η πιο αγαπημένη κουδουνίστρα

Πήρατε στο μωρό σας κουδουνίστρες πολύχρωμες, ευφάνταστες; Κουδουνίστρες που κάνουν θόρυβο ή βγάζουν γλυκιές μελωδίες; Εύγε! Μπορείτε να τις βάλετε στο συρτάρι, τώρα -δεν θα χρειαστούν. Σύμφωνα με έγκυρες έρευνες το 99,9% των παιδιών βρίσκει τα κλειδιά της μαμάς και του μπαμπά πολύ πιο ελκυστικά από ένα παιχνίδι που κατασκευάστηκε ειδικά για την ηλικία του! Και, εξυπακούεται, ότι τα κλειδιά θα βρουν σύντομα τον δρόμο για το στόμα του!

3. Όσο πιο βρώμικο, τόσο το καλύτερο

Όσο οι μαμάδες πασχίζουν να αποστειρώσουν ό,τι μπορεί να αποστειρωθεί τα μικρά τους αγγελούδια, μόλις ξεκινήσουν να μπουσουλάνε είναι βέβαιο ότι θα βρουν το μονοπάτι που οδηγεί στο κρυμμένο σκουπιδάκι κάτω απ' τον καναπέ, στην πατημένη τσίχλα στο πεζοδρόμια, στα σκουπίδια της κουζίνας, στα σκουπίδια του μπάνιου, στα σκουπίδια της γειτονιάς. 

Βάζουμε στοίχημα ότι αν μπορούσαν να βρουν τη διεύθυνση του κοντινότερου βοθρατζή θα πέρναγαν ευχαρίστως μια βολτίτσα...

4. Καλώδια - Πρίζες και ό,τι είναι επικίνδυνο

Πώς γίνεται να έχεις πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να κάνεις το σπίτι σου ένα όμορφο καταφύγιο στο οποίο θα μεγαλώσει το παιδάκι σου με ασφάλεια και παρ' όλ' αυτά εκείνο να βρίσκει τον τρόπο να ξετρυπώσει καλώδια, πολύπριζα και άλλες τρομακτικά αντικείμενα; 

Είναι λες και τα νήπια έχουν συνωμοτήσει για να μας κοψοχολιάζουν παίζοντας στα πιο επικίνδυνα μέρη και με τα πιο ακατάλληλα αντικείμενα!

5. Νερό: Το αγαπημένο τους παιχνίδι χειμώνα-καλοκαίρι

Θες επειδή το ανθρώπινο είδος προήλθε από αμφίβιους οργανισμούς, θες επειδή οι άνθρωποι περνάμε τους πρώτους εννέα μήνες της δημιουργίας μας στο νερό, τα παιδιά λατρεύουν το νερό και φροντίζουν να γίνουν μούσκεμα ακόμα και όταν έξω έχει -2!

6. Το φαγητό και το νερό του κατοικιδίου

Δεν έχουμε δοκιμάσει τροφή για σκύλους ή κονσέρβα για γάτες, αλλά θα μπορούσε να ορκιστούμε ενώπιον δικαστηρίου ότι αποκλείεται να είναι νοστιμότερα από τη φρουτόκρεμα ή την κρεμούλα που με αγάπη ετοιμάζουμε για τα παιδιά! 

Για λόγους μυστηριώδεις, τα νήπια μοιάζουν να έχουν τις ίδιες διατροφικές προτιμήσεις με τα κατοικίδιά μας, αφού πού τα χάνεις πού τα βρίσκεις όλο γύρω απ' τα πιατάκια τους περιφέρονται και... τσιμπολογούν!

7. Το πλυντήριο / τον φούρνο / τις κατσαρόλες
Μήπως φταίει που οι μαμάδες ασχολούνται κάθε τρεις και λίγο με τα της φασίνας και του νοικοκυριού; Δεν μπορούμε να συλλάβουμε για ποιον παρανοϊκό λόγο τα μωρά τρέφουν τέτοιο άσβεστο πάθος για τις ηλεκτρικές συσκευές και τα οικιακά σκεύη.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, με την πρώτη ευκαιρία θα τσακώσουν με τα παχουλά χεράκια τους την πρώτη κατσαρόλα που θα βρεθεί στο δρόμο τους και θα παίξουν λίγα κρουστά για να περάσετε όλοι όμορφα (και ήσυχα!).

8. Κάθε τι ακριβό!
Πήρατε ένα -και μοναδικό για φέτος- ακριβό φόρεμα; Ο νόμος του Μέρφι για τις μαμάδες το λέει καθαρά: το μωράκι σας θα το λερώσει παίζοντας.
Ο καλός σας πήρε καινούριο tablet μετά από οικονομίες; Όλο και κάποιο ραγισματάκι θα αποκτήσει στην οθόνη. Αγαπάτε όσο τίποτα το βάζο-κειμήλιο της προγιαγιάς σας της Μικρασιατισσας; Το ίδιο και ο μπέμπης σας!
Γενικά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ο μικρός καταστροφέας θα τα καταφέρει να τα κάνει άνω-κάτω. Όμως, χαλάλι του! Τουλάχιστον έτσι, φτιάχνει όμορφες αναμνήσεις!
mama365

26 Νοεμβρίου του 1865: Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων

    Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, ένα από τα πλέον αγαπημένα παραμύθια μικρών και μεγάλων σ' όλο τον κόσμο, γράφτηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Άγγλο Λιούις Κάρολ, κατά κόσμον Τσαρλς Λούντβιντζ Ντόντγκσον. Στο κλασσικό αυτό βιβλίο, ο συγγραφέας σατιρίσει και καυτηριάσει τον τρόπο ζωής της εποχής του, ενώ μεταφέρει και την αγωνία των παιδιών για τον κόσμο που τους φτιάχνουν οι μεγάλοι. Η Αλίκη, εκπρόσωπος της παιδικής αφέλειας και ανησυχίας, κουβαλά όλα τα ερωτήματα, τις αγωνίες και τα μυστήρια της εποχής της, ταξιδεύοντας σε μια χώρα της φαντασίας της, γεμάτη απορίες, αγωνία και περιέργεια.

    Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μία αυτοσχέδια ιστορία, που έπλασε ο Ντόντγκσον το 1862, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με πλοίο στον Τάμεση. Συνταξίδευε με τρία αδερφάκια, τη 13χρονη Λορίνα Σαρλότ Λίντελ, τη 10χρονη Άλις (Αλίκη) Πλέζανς Λίντελ και την 8χρονη Εντίθ Μέρι Λίντελ, που έδειχναν να πλήττουν. Θέλοντας, λοιπόν, να διασκεδάσει την ανία τους, προθυμοποιήθηκε να τους πει μία ιστορία. Κεντρικό πρόσωπο ήταν ένα κοριτσάκι, ονόματι Αλίκη, που βαριόταν κι έψαχνε για μια περιπέτεια. Ονειροπολώντας, ταξίδεψε σ' έναν τόπο, όπου κουνέλια έτρεχαν πιεσμένα από το χρόνο, αόρατοι γάτοι έκαναν μαγικά, μπισκότα και μανιτάρια άλλαζαν τις διαστάσεις του ανθρώπου και η Ντάμα Κούπα της τράπουλας έκοβε τα κεφάλια των υπηκόων της.

    Τα κορίτσια ξετρελάθηκαν από την υπόθεση και η μικρή Άλις ζήτησε από τον Ντόγκσον να της γράψει την ιστορία. Της έδωσε το χειρόγραφο το Φεβρουάριο του 1863, με τίτλο Οι περιπέτειες της Αλίκης κάτω από τη Γη. Αυτό το πρωτότυπο καταστράφηκε, πιθανότατα, από τον ίδιο τον Ντόγκσον, όταν ετοίμασε ένα πιο επιμελημένο αντίγραφο και το χάρισε στην Άλις ως χριστουγεννιάτικο δώρο, στις 26 Νοεμβρίου 1864.

Ένα αντίγραφο του βιβλίου έδωσε και στον φίλο και μέντορά του Τζορτζ ΜακΝτόναλντ, ο οποίος τον συμβούλευσε να το εκδώσει, όπως κι έκανε, αφού προηγουμένως το εμπλούτισε με μερικές ακόμα περιπέτειες. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου κυκλοφόρησε στις 26 Νοεμβρίου του 1865, με τίτλο Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων και εικονογράφηση του Τζον Τένιελ. Ο ίδιος ο Ντόγκσον υπέγραψε με το ψευδώνυμο Λιούις Κάρολ.

    Αρχικώς τυπώθηκαν 2.000 αντίγραφα, τα οποία όμως δεν βγήκαν ποτέ στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, καθώς ο Τένιελ έκρινε ότι η ποιότητα της εκτύπωσης ήταν κακή. Η νέα έκδοση κυκλοφόρησε σε λιγότερο από τέσσερις μήνες και εξαντλήθηκε σχεδόν αμέσως. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει περισσότερες από 100 επανεκδόσεις, ενώ η ιστορία έχει μεταφερθεί αμέτρητες φορές στο θέατρο και τον κινηματογράφο ως ταινία κινουμένων σχεδίων.

© SanSimera
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

2006-2023: 17 χρόνια 🌼χαμομηλάκι🌼

Σήμερα, Του Αγίου Στυλιανού, προστάτη των παιδιών,

έχουμε γενέθλια!!

🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼

Δειλά, σαν σήμερα πριν από 17 χρόνια, κάναμε την πρώτη μας ανάρτηση
Μας πήρε χρόνο μέχρι να «στήσουμε» το «χαμομηλάκι» μας τεχνικά, όμως, επειδή ήταν ολοκληρωμένο μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας, ξεπεράσαμε τις τεχνικές δυσκολίες και πολύ σύντομα πήρε τη μορφή που βλέπετε.
Μέσα στα 17 αυτά χρόνια, με τα δύσκολα, τα εύκολα, τις προσωπικές μας λύπες, τις χαρές μας, το «χαμομηλάκι» δεν έπαψε ούτε μια μέρα, ούτε μια στιγμή, να είναι στις προτεραιότητες μας
Κλάψαμε, δακρύσαμε με τα άσχημα, γελάσαμε, χαρήκαμε με τα ευχάριστα, που συμβαίνουν στα παιδιά όλου του κόσμου.
Δεν πάψαμε ούτε στιγμή να ευχόμαστε να έρθει κάποια μέρα που μόνο ευχάριστες ειδήσεις θα έχουμε να αναρτήσουμε.

Όσα περιγράψανε στο ξεκίνημά μας, στη Συντροφιά του Χαμομηλιού, μετά από 17 χρόνια και 18.251 αναρτήσεις, ΟΛΑ ισχύουν μέχρι κεραίας.
Είπαμε, να φτιάξουμε ένα ιστολόγιο, ένα blog, μια συντροφιά ΧΩΡΙΣ ΛΕΦΤΑ, για να λέμε πράγματα για τα παιδιά.
Να λέμε αυτά που αγαπάνε τα παιδιά.
Να λέμε αυτά που στενοχωρούν τα παιδιά.
Να λέμε πώς να προφυλαχτεί ένα παιδί.
Να λέμε πώς ένα παιδί θα μεγαλώσει καλύτερα, πώς θα νοιώσει καλύτερα.
Να στηλιτεύσουμε όλα τα κακά, όλα τα δυσάρεστα, όλα τα εγκλήματα που γίνονται σε βάρος των παιδιών

Το παιδί είναι ο αδύναμος κρίκος του ιστού της κοινωνίας μας
και εκεί χτυπάει το κακό.
Το παιδί είναι το πιο απροστάτευτο πλάσμα σ’ αυτό τον κόσμο.
Σ' αυτόν τον κόσμο τον «καλό».
Το παιδί, πρέπει κάποιος άλλος να το προστατεύσει.
Πρέπει να το προστατεύσει η μάνα του, ο πατέρας του, ο γονιός του, ο κηδεμόνας του, ο δάσκαλός του, η κοινότητα, η πολιτεία.
Το παιδί δεν μπορεί μόνο του. Είναι ευάλωτο παντελώς, από κάθε άποψη. Ευάλωτο σωματικά, ψυχικά, πνευματικά.

Και είπαμε, έστω και ένα παιδάκι να γλυτώσει,
αξίζει αυτή η προσπάθεια.
Έστω και ένα.

Και από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι. Όταν ξεκίνησε το Χαμομηλάκι, ήταν λίγα ιστολόγια που αναφέρονταν στο παιδί, κυρίως γονιών που ήθελαν να μοιραστούν την χαρά τους για το παιδί τους, ή να ελαφρύνουν τον πόνο τους για το παιδί τους που υπέφερε, κοινοποιώντας το πρόβλημα του παιδιού τους, για να πάρουν δύναμη από την συμπαράσταση των συνανθρώπων μας. Λίγες ιστοσελίδες οργανωμένες υπήρχαν.

Αλλά λες και φύσηξε ένας ούριος άνεμος. Από τότε έγιναν πολλές ιστοσελίδες αλληλεγγύης, πολλά ιστολόγια που αναφέρονται στο παιδί. Πώς να ντύσουμε το παιδί μας, πώς να του μαγειρέψουμε, πώς να το μεγαλώσουμε, τι να προσέχει το παιδί, τι να αποφεύγει το παιδί. Ο κόσμος ήθελε το καλό και το στήριξε, ίσως να ήταν η συγκυρία, ίσως να ήταν ότι ο κόσμος απηύδησε, αλλά μου φαίνεται ότι και το Χαμομηλάκι έβαλε το λιθαράκι του. Γέμισε ο τόπος, ο δικτυακός, με πρωτοβουλίες αλληλεγγύης.

Βλέπουμε στα διάφορα sites χαμομηλάκια-λουλουδάκια να κοσμούν την πρόσοψή τους και χαιρόμαστε, επειδή νοιώθουμε ότι οι άνθρωποι αγάπησαν το Χαμομηλάκι. Νιώθουμε, ότι αγριεύουν οι «κόσμοι», όταν ακούσουν για την κακοποίηση ενός παιδιού. Νιώθουμε ότι οι μανάδες σφίγγουν πιο πολύ το παιδάκι τους στην αγκαλιά τους, όταν έρθει η κακιά η είδηση.

Κι εμείς αυτό θέλαμε. Θέλαμε, να ευαισθητοποιηθούν οι άνθρωποι. Θέλαμε να θυμώνουν, όταν ακούνε ότι πειράζουν τα παιδιά. Θέλαμε να αρχίσουν να προσέχουν περισσότερο τα παιδιά τους αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Και θα δείτε, κάποια στιγμή, θα έρθει η ώρα, που σιωπηλά, μ’ ένα χαμομηλάκι στο πέτο θα κατεβούμε όλοι στο Σύνταγμα. Θα κατεβούμε για να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Επειδή τα έχουμε κάνει ρόιδο.

Το πρώτο θέμα στο Χαμομηλάκι εκείνη την 26η Νοεμβρίου ήταν η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού και ένα χρόνο μετά διαπιστώσαμε με έκπληξη ότι η γενέθλια ημερομηνία της ιστοσελίδας το Χαμομηλάκι, ήταν η γιορτή του Αγίου Στυλιανού, του προστάτη των Παιδιών, ίσως επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο.

Κάθε ανάρτηση ανεβαίνει με την ίδια χαρά, στολίζεται με την ίδια προσοχή, επειδή έχουμε την πεποίθηση ότι όλα τα άρθρα, οι ζωγραφιές, τα ποιήματά, οι σκέψεις, τα παραμύθια και τόσα άλλα -πρωτότυπα ή αναδημοσιευμένα- τον πρώτο μας σκοπό υπηρετούν: Να βοηθηθεί έστω και ένα, ΕΝΑ παιδάκι – χαμομηλάκι.

Το Χαμομηλάκι

Las Hermanas Mirabal: Έδωσαν τη ζωή τους για να ανατρέψουν τον μισογύνη δικτάτορα Trujillo

Πολλοί γνωρίζουν ότι η 25η Νοεμβρίου είναι η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, αλλά πολύ λιγότεροι γνωρίζουν την ιστορία πίσω από αυτήν, την ιστορία των τριών γενναίων γυναικών ακτιβιστριών, των Aδελφών Μιραμπάλ, που έδωσαν τη ζωή τους για να τερματίσουν μια δικτατορία. 

Στις 25 Νοεμβρίου 1960, τρεις από τις τέσσερις αδελφές Μιραμπάλ, 

η Minerva, η Maria Teresa και η Patria, σκοτώθηκαν από τη δικτατορία του Rafael Leonidas Trujillo στη Δομινικανή Δημοκρατία, προκαλώντας διαμαρτυρίες που τελικά οδήγησαν στη δολοφονία του δικτάτορα στις 30 Μαΐου, 1961.

Ο Trujillo εξελέγη Πρόεδρος της Δομινικανής Δημοκρατίας το 1931 με δημόσια ψηφοφορία μετά από στρατιωτικό πραξικόπημα.

Σύντομα μετατράπηκε σε έναν από τους πιο σκληρούς δικτάτορες στην ιστορίας της Λατινικής Αμερικής και κυβέρνησε τη χώρα κάτω από ένα τυραννικό καθεστώς για τρεις δεκαετίες. 

Για πολλά χρόνια ο Trujillo υποστηρίχθηκε από την αστική τάξη, η οποία εκτίμησε τις πολιτικές οικονομικής ανάπτυξης που εφάρμοσε και έκανε τα στραβά μάτια στις αυξανόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Καθώς η διαφθορά αυξήθηκε σημαντικά, εκείνοι που επωφελήθηκαν περισσότερο από την οικονομική πρόοδο ήταν οι επιχειρηματίες του πελατειακού και διεφθαρμένου κύκλου του Trujillo και οι στρατιωτικοί που στήριζαν την τυραννία του.

Καθ΄ όλη τη διάρκεια της εξουσίας του, ο Trujillo έλεγχε το ραδιόφωνο, τον Τύπο και τις υπηρεσίες μεταφοράς και τηλεπικοινωνιών και χρησιμοποιούσε ένα εκτεταμένο δίκτυο μυστικής αστυνομίας και κατασκόπων για να καταστείλει κάθε αντιπολίτευση εναντίον του. 

Όποιος τολμούσε να μιλήσει εναντίον του φυλακιζόταν, βασανιζόταν ή δολοφονούνταν από αγνώστους. Ο Trujillo ήταν προσωπικά υπεύθυνος για τη δολοφονία τουλάχιστον 50 χιλιάδων ανθρώπων. 

Είχε δώσει απευθείας εντολή για τη γενοκτονία του Πάρσλεϊ, που διεξήχθη από το Δομινικανό Στρατό το 1937 ενάντια στους Αϊτινούς που ζούσαν στη χώρα, με αποτέλεσμα το θάνατο περίπου 20 χιλιάδων ανθρώπων.

Ως σκληρός και μισογύνης δικτάτορας, ο Trujillo χρησιμοποιούσε την εξουσία του για τη συστηματική κακοποίηση γυναικών και κοριτσιών. 

Προσλάμβανε άντρες για να διατρέχουν την ύπαιθρο για νεαρά κορίτσια, τα οποία απήγαγε και βίαζε, καθώς και «επιλεγμένα» κορίτσια που προσκαλούνταν στα πάρτι που οργάνωνε ο ίδιος για να ασελγήσει πάνω τους. 

Μετά από μια τέτοια αποστολή οι αδελφές Μιραμπάλ, οι οποίες ήταν από αγροτική οικογένεια της μεσαίας τάξης, αναγκάστηκαν να συμμετάσχουν σε ένα από τα πάρτι του. 

Εκεί o Trujillo στόχευσε τη Minerva. Η Minerva απέρριψε τις σεξουαλικές προτάσεις του Trujillo, τον χαστούκισε στο πρόσωπο και έφυγε από το πάρτι με την οικογένειά της.

Ο Trujillo, εξοργισμένος από την συμπεριφορά της, προσπάθησε να κάνει τη ζωή της Minerva μια σκέτη κόλαση. Σύντομα, ο πατέρας της Minerva φυλακίστηκε και βασανίστηκε, με αποτέλεσμα να πεθάνει λίγο μετά την αποφυλάκιση του. 

Στο δεύτερο έτος της νομικής σχολής η Minerva αποκλείστηκε από τα μαθήματα έως ότου έδωσε μια δημόσια ομιλία που εκθείαζε τις αρετές του Trujillo. Ακόμα και όταν αποφοίτησε χρόνια αργότερα, της αρνούνταν να ασκήσει το επάγγελμα.

......

η συνέχεια στην αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

 

Las Hermanas Mirabal