Αγια Μαρίνα τζιαι κυρά που ποκοιμίζεις τα μωρά ποτζοίμησ' το κορούδιν μου το πκιο γλυτζύν τραούδιν μου
τζ ύπνε που παίρνεις τα μωρά
πάρε τζι' εμέναν τούτο
Μικρόν-μικρόν σου το 'δωκα
μεάλον φέρε μου το
Επάρ' το πέρα, γύρισ' το τζαι στράφου πίσω φέρ' μου το Να δει τα δέντρη πως αθθούν
τζιαι τα πουλιά πως τζοιλαδούν Πως σχαίρουνται, πως πέτουνται τζιαι πάσιν πέρα τζι' έρκουνται Να δει του Μάη τραντάφυλλα τ' Αούστου μήλα κότζινα τζι α Παναγία Δέσποινα που ποτζοιμίζεις τα μωρά νάννι ναννά ναννούδκια του τζι' ύπνον εις τα μματούδκια του
«Θα μπορούσα να σου πω ένα παραμύθι για να κοιμηθείς, μικρέ μου άντρα. Θα μπορούσα να σου πω ένα τραγούδι, ένα ωραίο τραγούδι μελωδικό.
Δικό μου θα είναι το τραγούδι, οι στίχοι και η μελωδία.
Έλα μαζί μου, δώσε μου το χέρι σου.
Δεν θα σου πω ψέματα.
Δεν θα σου πω για βασιλιάδες και βασίλισσες, ούτε για κάστρα.
Θα σου πω όμως για ένα όνειρο, που ξεκίνησε όνειρο και έγινε πραγματικότητα. Θα σου πω να βάζεις στόχους και να προσπαθείς. Θα σου πω για την ήττα.
Να την κοροϊδεύεις την ήττα, να την κάνεις φίλη σου όποτε χρειάζεται και όποτε είναι περιττή να την γελάς.
Θα σου πω για την νίκη. Να την τιμάς την νίκη και να την σέβεσαι.
Δεν θα σου πω για χαμένους έρωτες, είναι πολλοί μικροί μπροστά σε εσένα, μικρέ μου άντρα. Θα σε μάθω να αφήνεις ό,τι χάθηκε, αλλά να το έχεις πάντα στη ψυχή σου, χωρίς να το λησμονείς.
Δεν θα σου πω για χαμένες πατρίδες. Αλλά θα σου μάθω να τιμάς την δικιά σου πατρίδα και όσες άλλες γνωρίζεις. Δεν σου πω για τους φίλους, ποιους θα διαλέξεις, αλλά θα σε μάθω πώς να διαλέξεις. Θα σε μάθω να έχεις πάντα σημαία τον σεβασμό και την ευγένεια.
Έλα πιο κοντά, πάρε με αγκαλιά. Θέλω να σε μάθω πως οι αγκαλιές είναι βάλσαμο. Κοίτα με στα μάτια. Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Μάθε, καλέ μου άντρα, να κοιτάς στα μάτια τους άλλους.
Μη ρίχνεις το βλέμμα σου και μη το χαραμίζεις για καμία Ιθάκη.
Έτσι θα σε κοιμίσω σήμερα. Χωρίς παραμύθι, χωρίς τραγούδι. Θα σε κοιμίσω με ωραία λόγια, με αξίες ζωής που πρέπει να έχεις, παιδί μου, στη ζωή σου. Να γίνεις άνθρωπος, αγόρι μου, όχι ανθρωπάκι. Να αγαπάς και να γελάς. Κλείσε τώρα τα μάτια σου και κοιμήσου στην αγκαλιά μου. Η ευχή μου πάντα θα σε συντροφεύει, μικρέ μου…»
Βρες μου τρόπο για να αρχίσω βλέπεις βιάζομαι πολύ από την πρώτη στιγμή να σε γνωρίσω να σου πω να μου πεις και εσύ
Έλα μάθε μου άλλες λέξεις και άλλο τρόπο να αγαπώ τον σκοπό στα τραγούδια εσύ να διαλέξεις και να δεις που θα μάθω και εγώ
Μες του κόσμου μας τη ζάλη και στους φόβους σου μπροστά θα σταθώ φρουρός μα φοβάμαι πάλι σαν μικρούλης που δεν έχει μπαμπά
Ψάχνω πίσω μου στο χρόνο προσπαθώ να θυμηθώ να σου μοιάσω θέλω αυτό είναι μόνο πες μου κάτι για να κοιμηθώ
Φύγε ύπνε, φύγε μακριά του ένας ήλιος προβάλλει δειλά δυο αστέρια πάντα κοντά του τον κρατούν αγκαλιά Μεγαλώνω και το ξέρεις όλα γύρω μου θολά τι καινούριο παιχνίδι θα μου φέρεις περιμένω από εσένα πολλά
Ένα μέλλον καρναβάλι έρχεται από παντού πώς τα φτιάξατε έτσι σε αυτό το χάλι θα μου πεις και θα φύγεις για αλλού
Φύγε ύπνε, φύγε μακριά του ένας ήλιος προβάλλει δειλά δυο αστέρια πάντα κοντά του τον κρατούν αγκαλιά
Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα να μου κάνει πα, πα, πα Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει που όλο μου κουνάει τ' αφτιά
Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς
Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ' έχουν θάψει
ή θα έχω μα ή θα έχω μαραθεί
Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ
Το «παπάκι» του Άσιμου, που ηχογραφήθηκε «μυστικά»
Ένα από τα πιο ευαίσθητα ελληνικά τραγούδια, έχει γραφτεί από έναν από τους πιο ευαίσθητους καλλιτέχνες. Για την ακρίβεια δεν είναι τραγούδι αλλά νανούρισμα. Αυτό, όμως, είναι μάλλον γνωστό για το συγκινητικό «έχω ένα παπάκι» του Νικόλα του Άσιμου.
Αυτό που δεν είναι τόσο γνωστό είναι το ότι ηχογραφήθηκε... «μυστικά»!
Το νανούρισμα, αυτό, λοιπόν, το τραγουδούσε ο Άσιμος στην κόρη του όταν την κοίμιζε στο θρυλικό υπόγειο της Αραχώβης 41 στα Εξάρχεια. Δεν είχε σκοπό να το ηχογραφήσει.
Η Χάρις Αλεξίου ήταν αυτή που τον παρακάλεσε να το κάνει πρόβα στο στούντιο.
Ο Άσιμος δέχθηκε και ο ηχολήπτης άρχισε να το γράφει... διακριτικά. Ο Άσιμος μαγεύτηκε από την ερμηνεία της Αλεξίου, άνοιξε την πόρτα, μπήκε μέσα στον χώρο της ηχογράφησης και άρχισε να περπατάει πίσω από την Αλεξίου.
Ξαφνικά άρχισε να την συνοδεύει, βουρκωμένος.
Δακρυσμένη ήταν και η Χαρούλα Αλεξίου και με τον μαγικό αυτό τρόπο η «αυθαιρεσία» του ηχολήπτη πέρασε στην ιστορία ως ένα από τα πιο συγκινητικά ελληνικά τραγούδια.
Κάποιες μαμάδες κοιμίζουν τα παιδιά με νανουρίσματα, κάποιες με δράκους και πριγκίπισσες και κάποιες άλλες με υπέροχα λόγια που κρύβουν διδάγματα κι αλήθειες. Τα λόγια της παρακάτω μαμάς, τα οποία ανακαλύψαμε στο loveletters.gr, μας συγκίνησαν πραγματικά…
«Θα μπορούσα να σου πω ένα παραμύθι για να κοιμηθείς, μικρέ μου άντρα. Θα μπορούσα να σου πω ένα τραγούδι, ένα ωραίο τραγούδι μελωδικό. Δικό μου θα είναι το τραγούδι, οι στίχοι και η μελωδία.
Έλα μαζί μου, δώσε μου το χέρι σου. Δεν θα σου πω ψέμματα. Δεν θα σου πω για βασιλιάδες και βασίλισσες, ούτε για κάστρα.
Θα σου πω όμως για ένα όνειρο, που ξεκίνησε όνειρο και έγινε πραγματικότητα. Θα σου πω να βάζεις στόχους και να προσπαθείς. Θα σου πω για την ήττα.
Να την κοροϊδεύεις την ήττα, να την κάνεις φίλη σου όποτε χρειάζεται και όποτε είναι περιττή να την γελάς. Θα σου πω για την νίκη. Να την τιμάς την νίκη και να την σέβεσαι.
Δεν θα σου πω για χαμένους έρωτες, είναι πολλοί μικροί μπροστά σε εσένα, μικρέ μου άντρα. Θα σε μάθω να πατάς ό,τι χάθηκε, αλλά να το έχεις πάντα στη ψυχή σου, χωρίς να το λησμονείς.
Δεν θα σου πω για χαμένες πατρίδες. Αλλά θα σου μάθω να τιμάς την δικιά σου πατρίδα και όσες άλλες γνωρίζεις. Δεν σου πω για τους φίλους, ποιους θα διαλέξεις, αλλά θα σε μάθω πώς να διαλέξεις. Θα σε μάθω να έχεις πάντα σημαία τον σεβασμό και την ευγένεια.
Έλα πιο κοντά, πάρε με αγκαλιά. Θέλω να σε μάθω πως οι αγκαλιές είναι βάλσαμο. Κοίτα με στα μάτια. Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Μάθε, καλέ μου άντρα, να κοιτάς στα μάτια τους άλλους.
Μη ρίχνεις το βλέμμα σου και μη το χαραμίζεις για καμία Ιθάκη.
Έτσι θα σε κοιμήσω σήμερα. Χωρίς παραμύθι, χωρίς τραγούδι. Θα σε κοιμήσω με ωραία λόγια, με αξίες ζωής που πρέπει να έχεις, παιδί μου, στη ζωή σου. Να γίνεις άνθρωπος, αγόρι μου, όχι ανθρωπάκι. Να αγαπάς και να γελάς. Κλείσε τώρα τα μάτια σου και κοιμήσου στην αγκαλιά μου.
Νάνι το παιδί μου νάνι που δεν ήθελε νερό, τ’ άλογό μας το μεγάλο. Αχ καρδούλα μου ποιος ξέρει τι να λέει το ποταμάκι στο λιβάδι το χλωρό.
Νάνι, το νερό το μαύρο μες στα πράσινα χορτάρια που ψιλό τραγούδι πιάνει. Νάνι την τριανταφυλλιά μου που τη γης δάκρυο ποτίζει, τ’ άλογό μας το καλό.
https://www.youtube.com/watch?v=GOPFagRnfSA
Έχει πόδια λαβωμένα, τραχηλιά κρουσταλλιασμένη, έχει ένα ασημένιο λάζο καρφωμένο μες στα μάτια. Μόνο μια φορά σαν είδε τ’ αντρειωμένα τα βουνά εχλιμίντρισε κι εχάθη στα νερά τα σκοτεινά.
Αχ πού πήγες άλογό μου που δεν ήθελες να πιεις, αχ μαράζι μες στο χιόνι. Νάνι το γαρούφαλό μου που τη γης δάκρυο ποτίζει, τ’ άλογό μας το καλό.
Μην έρχεσαι μη μπαίνεις, το παρεθύρι κλείστο με φυλλωσιές ονείρου, μ’ όνειρα φυλλωσιάς. Κοιμάται το παιδάκι μου, σωπαίνει το μωρό μου.
Αχ πού πήγες άλογό μου που δεν ήθελες να πιεις, άλογο της χαραυγής.
Αρετή Κετιμέ Μερικά βασικά χαρακτηριστικά της συνέντευξης, που αξίζει να δείτε στο βίντεο: Για την πορεία μετά τις παιδικές επιτυχίες της: «Για εμένα υπάρχει μια ενιαία πορεία. Δεν διέκοψα κάτι στην μουσική απ' όταν ήμουν παιδί. Συνέχισα. Έκανα διάφορες συνεργασίες, έβγαλα τέσσερις προσωπικούς δίσκους και συνεχίζω».
Για το πώς βίωνε ένα κορίτσι στα πρώτα χρόνια της εφηβείας του να παίζει υπό επαγγελματικές συνθήκες: «Το εκλάμβανα σαν ένα παιχνίδι, κι εξακολουθεί να είναι... παιχνίδι για μένα. Τότε δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι συνέβαινε. Παρόλα αυτά, ήξερα πότε είχα κάνει λάθος, ακόμη κι όταν με χειροκροτούσαν". ...................... περισσότερα εδώ: news247
Φύσ’, αγεράκι δροσερό, μες στων δενδρών τα φύλλα. Πάρ’ απ’ τα ρόδα τον ανθό απ’ τη μηλιά τα μήλα και φέρ’ τα στο παιδάκι μου. Eίναι καλό και κάνει, ήσυχο, νάνι, νάνι.
Aρχίνησε το λάλημα, αηδόνι ερωτεμένο, νανάρισέ το, το φτωχό είν’ αποκοιμημένο σαν τη γλυκιά σου συντροφιά μες στη φωλιά σαν κάνει, τη νύχτα, νάνι, νάνι.
Άνοιξε, νυχτολούλουδο, άνοιξε και μην κλείσεις, την όμορφή σου μυρωδιά ωσότου να τη χύσεις όλη μες στα μαλλάκια του. Tο μαύρο, ιδές πώς κάνει μαζί μου νάνι, νάνι.
Παίζει τ’ αγέρι του Mαγιού μέσα στον καλαμιώνα, γελούνε τ’ άνθη, τα νερά, λαλεί η νεροχελώνα. Eυτυχισμένη είμαι κι εγώ στα στήθια μου σαν κάνει, το μαύρο, νάνι, νάνι.
Kαι σεις με τα χρυσά φτερά, ονείρατά μου, ελάτε στο έρμο το καλύβι μας, αγάλια αγάλια εμβάτε, σιγά μην το ξυπνήσετε· κοιτάξετε πώς κάνει άγγελος νάνι, νάνι.
Oνείρατα είναι του φτωχού η συντροφιά, η ελπίδα· της χήρας η παρηγοριά, ο ήλιος, η αχτίδα. Eλάτε, μην αφήσετε τη μάνα του που κάνει μαζί του νάνι, νάνι.
(από το βιβλίο: Aριστοτέλης Bαλαωρίτης, Ποιήματα και πεζά, Ίκαρος, 1981)
Σύμφωνα με έρευνα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι εγκέφαλοι των μωρών που, όσο ήταν
στη μήτρα, είχαν ακούσει τις μελωδίες των νανουρισμάτων από την μητέρα
τους, αντιδρούσαν πολύ πιο έντονα, όταν άκουγαν τα ίδια νανουρίσματα
αμέσως μετά τη γέννησή τους, αλλά και μέχρι την ηλικία των τεσσάρων
μηνών.
Ένα έμβρυο μπορεί να ακούσει το νανούρισμα που του τραγουδάει η
έγκυος μητέρα του, αρκετούς μήνες προτού αυτό γεννηθεί, καθώς επίσης να
το θυμάται για καιρό μετά τη γέννησή του, πράγμα που βοηθά το παιδί
αργότερα να αναπτύξει τις γλωσσικές ικανότητές του, σύμφωνα με μια νέα
φινλανδική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τη δρα Μίνα
Χουοτιλάϊνεν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS ONE»,
έκαναν πειράματα με 24 γυναίκες στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης
τους και τα επανέλαβαν μετά τη γέννηση των παιδιών. Οι μισές έγκυες
γυναίκες τραγουδούσαν στα αγέννητα παιδιά τους επί πέντε μέρες την
εβδομάδα, ενώ οι υπόλοιπες όχι (για λόγους σύγκρισης).
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι εγκέφαλοι των μωρών που, όσο ήταν στη
μήτρα, είχαν ακούσει τις μελωδίες των νανουρισμάτων από την μητέρα τους,
αντιδρούσαν πολύ πιο έντονα, όταν άκουγαν τα ίδια νανουρίσματα αμέσως
μετά τη γέννησή τους, αλλά και μέχρι την ηλικία των τεσσάρων μηνών. Αυτό
σημαίνει ότι όχι μόνο τα έμβρυα ακούνε τις μελωδίες μέσα στην κοιλιά
της μητέρας τους, αλλά επίσης ότι τις θυμούνται για μήνες μετά τη
γέννησή τους. Αυτή η ικανότητα πρώιμης μνήμης και μάθησης, κατά τους
ερευνητές, μπορεί να βοηθά στην ανάπτυξη της ικανότητας ομιλίας του
παιδιού.
Από την άλλη, οι Φινλανδοί επιστήμονες επεσήμαναν πως οι δυσάρεστοι ή
πολύ δυνατοί ήχοι που γίνονται αντιληπτοί από το έμβρυο μέσα στη μήτρα
(π.χ. εξαιτίας του θορυβώδους περιβάλλοντος εργασίας της εγκύου
μητέρας), πιθανώς έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε βάθος χρόνου μετά τη
γέννησή του μωρού..
O πατέρας-ποιητής παραστέκεται στο άρρωστο παιδί του και υπαγορεύει στη μητέρα το παρακάτω ασυνήθιστο νανούρισμα. Ο
γιος μου κρυολόγησε. Καίει στον πυρετό, ύπνος δεν τον παίρνει. Τα μάτια
του βγάζουνε φωτιές. Κι η μάνα του: «Να νανουρίσω το μωρό μου», λέει.
«Τι να του τραγουδήσω; "Νάνι νάνι το παιδί μου" ή το "Ας κοιμηθεί να
μεγαλώσει κι ύστερα πασάς να γένει";» Μα ούτε το ένα ούτε το άλλο. Η μάνα του γιου μου έτσι θα 'θελα να τον νανουρίσει:
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου• νάνι... Στον ύπνο σου έρχεται μια θάλασσα απέραντη. Βουνά
τα κύματά της, φουσκώνουν αφρισμένα, λυσσομανάνε...
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου• νάνι... Στον ύπνο σου έρχεται ένα καράβι, κι εσύ στη γέφυρα
του καπετάνιου. Στα δεξιά σου, το κύμα που χτυπιέται, και στα ζερβά σου... Για δες το που σε πολεμάει...
Μα μη σε νοιάζει, γιε μου, μη φοβάσαι! Οι μηχανές δουλεύουνε
σαν την καρδιά σου. Το σκαρί γερό και το τιμόνι στα χέρια σου...
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου• νάνι...
Πελώρια αέρινη γέφυρα δένει τα περιγιάλια. Στ' αστραφτερό δοκάρι της εσύ αγναντεύεις.
Κοίτα κάτω, μη ζαλιστείς. Κοίτα πάνω,
το κεφάλι σου λες κι ακουμπάει στον ουρανό...
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου• νάνι...
Τι πολλά βιβλία είν' αυτά; Όλα τα έχεις διαβάσει;
Ρυτίδες στο μέτωπό σου, τα μαλλιά σου κατάλευκα.
Τα μάτια σου είναι τα μόνα στη γη που έχουν καταλάβει.
Το πρόσωπό σου όμορφο σαν την αιωνιότητα.
Μην αμφιβάλλεις, μη φοβάσαι μη και δεν βρήκες ό,τι έψαχνες. Διάβαζε πολεμώντας, διάβαζε αυτό που διαβάζεις
χωρίς να το ξεχωρίζεις από τη μάχη...
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσουνάνι...
Άκου• φωνές ακούς. Κοίτα τι όμορφα χρώματα που βλέπεις...
Τα χέρια σου χαϊδεύουν το μάρμαρο, και να, του δίνουν το πιο σταθερό,
το πιο ζωντανό σχήμα...
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου• νάνι...
Άφοβος σαν θαλασσινός, μάστορας δημιουργός,
φιλόσοφος γνώστης και καλλιτέχνης τολμηρός• έτσι να γίνεις...
Κοιμήσου, σπλάχνο μου, κοιμήσου• νάνι...
Ν. Χικμέτ, Το ερωτευμένο σύννεφο, μτφρ. Έρα Σαββαΐδου, Ύψιλον
Συμβουλή προς τους νέους γονείς: αν
θέλετε το παιδί σας να μιλήσει γρήγορα και σωστά, να αποκτήσει ευκολία
στην έκφραση και να γίνει πρώτος μαθητής, καλό είναι να αρχίσετε να του
τραγουδάτε από την πρώτη κιόλας μέρα της γέννησής του.
Tο
άκουσμα ενός τραγουδιού «ζωντανά» από τη φωνή της μητέρας ή του πατέρα
είναι εντελώς διαφορετικό από το ηχογραφημένο CD
Αυτό υποστηρίζει η Σάλι Γκόνταρντ Μπλάιθ, σύμβουλος
νευροαναπτυξιακής εκπαίδευσης και διευθύντρια του Ινστιτούτου
Νευροφυσιολογικής Ψυχολογίας της Βρετανίας στο καινούργιο βιβλίο της που
πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα.
Ακούγεται ίσως αυτονόητο - είναι μια από τις παραδοσιακές «συνταγές»
που θα σας δώσει οποιαδήποτε γιαγιά για να μεγαλώσετε ευτυχισμένα παιδιά - όμως η κυρία Μπλάιθ έχει διαπιστώσει από την εμπειρία της ότι τα
πράγματα τελικά δεν είναι ακριβώς έτσι.
Τραγουδάκι
Θεωρεί ότι οι σημερινοί γονείς κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της
ζωής των παιδιών τους δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην ανάγνωση, τη γραφή
και την αριθμητική παραμελώντας το τραγούδι. Και όμως, όπως τονίζει,
αυτή η μορφή επικοινωνίας είναι εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί σε όλα
τα παραπάνω «χτίζοντας» γερές βάσεις για τη σωστή νοητική και
συναισθηματική ανάπτυξή του.
Νανούρισμα
Νανουρίσματα και τραγουδάκια
«Το να τραγουδούν οι γονείς παραδοσιακά νανουρίσματα και παιδικά
τραγουδάκια στα μωρά ήδη προτού μάθουν να μιλούν αποτελεί έναν ουσιώδη
προπομπό για τη μετέπειτα εκπαιδευτική επιτυχία και τη συναισθηματική υγεία τους»γράφει.
«Το τραγούδι είναι ένας ειδικός τύπος λόγου. Τα νανουρίσματα και
τα παιδικά τραγουδάκια κάθε πολιτισμού εμπεριέχουν την «υπογραφή» της
μελωδίας και των τόνων μιας μητρικής γλώσσας, προετοιμάζοντας το αυτί,
τη φωνή και τον εγκέφαλο του παιδιού για τη γλώσσα».
Στο βιβλίο, το οποίο έχει τον τίτλο «The Genius of Natural Childhood» και θα εκδοθεί από τις εκδόσεις Hawthorn, η ειδικός τονίζει ότιτο
άκουσμα ενός τραγουδιού «ζωντανά» από τη φωνή της μητέρας ή του πατέρα
είναι εντελώς διαφορετικό από το ηχογραφημένο CD.
Υποστηρίζει ότι αρχικά ακούγοντας τον γονιό να τραγουδάει και στη
συνέχεια τραγουδώντας μαζί του το παιδί χρησιμοποιεί και αναπτύσσει και
τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου του.
«Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις
έχουν δείξει ότι η μουσική δεν ενεργοποιεί μεμονωμένα σημεία του
εγκεφάλου αλλά μεγάλα τμήματα και στις δυο πλευρές του» υπογραμμίζει.
Άλλες έρευνες έχουν επίσης δείξει ότι η μουσική και ο ρυθμός αυξάνουν
την ικανότητα της χωρικής αντίληψης των παιδιών, με αποτέλεσμα να
ενισχύουν τις μαθηματικές και επιστημονικές ικανότητές τους.
_-_Lullaby_(1875).jpg)
Posts
