Λίγα λόγια για το Xeblogarisma «Βγαίνω στη ζητιανιά της Αγάπης, χωρίς ντροπή.»

Για την ιστορία...

Το 2007 μια χούφτα bloggers παίρνει την πρωτοβουλία να στηρίξει τα παιδιά που ζουν στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας και τις μητέρες τους.
Στην αρχή με τη συγκέντρωση ειδών καθημερινής φροντίδας, που έχουν ανάγκη τα παδιά και οι μητέρες, καθώς πολλές απ’ αυτές είναι άπορες -και την αποστολή τους στο κατάστημα κράτησης του Ελαιώνα (πρώην Κορυδαλλού). Σε χώρους όπως ο «Ορίζοντας» στην Κατεχάκη στήνεται ο πρώτος κουμπαράς κι ένα μικρό παζάρι με κόμικς, φωτογραφίες και αντικείμενα τέχνης. Ακολουθεί πάρτυ!
Μέσα σε διάστημα ενός έτους η ομάδα των bloggers οργανώνεται σε ειδικό blog που ονομάζεται «Xeblogarisma», συγκεντρώνει ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια -αλλά και πολλά βιβλία σε ειδική εκστρατεία. Η κρίση βαθαίνει και τον Δεκέμβριο του 2008 η Ομάδα συνειδητοποιεί ότι στηρίζοντας τη ζωή όσων «την πληρώνουν τελικά» -σε μια Ελλάδα που όσοι διαπράττουν εγκλήματα εναντίον μας καταφέρνουν να τη γλυτώνουν- συμμετέχει ενεργά σε ό,τι συμβαίνει κάνοντας μια πράξη συλλογική, δημοκρατική και πολιτική.

Το 2009, ‘10 και ‘11 το Xeblogarisma ανοίγεται σε χώρους όπως η Δημοτική Αγορά Κυψέλης και το «Cabaret Voltaire» στο Μεταξουργείο. Στο «Cabaret» φιλοξενούμαστε αφιλοκερδώς και μάς τιμά με τη συνεργασία του ο καλλιτέχνης του Θεάτρου Σκιών Ιάσονας Μελισσηνός!

Οι εκστρατείες συλλογής ειδών συνεχίζονται και φτάνουν τις εννέα μέσα στο 2009 μόνο! Τα παζάρια συνεχίζονται επίσης, Χριστούγεννα και Πάσχα, κι οι αποστολές στη φυλακή πολλαπλασιάζονται. Το ίδιο και οι ευχαριστήριες επιστολές της Κοινωνικής Υπηρεσίας των φυλακών με τις υπογραφές των Κυριών Ψαράκη και Μουσχή. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στη συγγραφέα Μάρω Βαμβουνάκη, που τον Ιανουάριο του 2009 στηρίζει αυθόρμητα, με μεγάλο αριθμό βιβλίων, την προσπάθεια της Ομάδας.

Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς οι κρατούμενες στις φυλακές Θήβας εξεγείρονται αντιδρώντας στη δολοφονία της Κατερίνας Γκουλιώνη, ενώ κρατούμενοι σε άλλες φυλακές κάνουν στάσεις διαμαρτυρίας και πολίτες συγκεντρώνονται έξω από τις φυλακές Ελαιώνα. Το Xeblogarisma καλεί σε συνάντηση για τη συγκέντρωση ειδών αλλά και τη συζήτηση τρόπων στήριξης των γυναικών. Η Ομάδα συνειδητοποιεί ότι τα παιδιά χρειάζονται πολύ μεγαλύτερη προστασία από είδη πρώτης ανάγκης... Το ίδιο και οι κρατούμενες.
Όσο πιο κοντά πλησιάζουμε, τόσο μεγαλώνει ο τρόμος από την έλλειψη αυτών που ονομάζουμε «στοιχειώδη» και θεωρούμε «αυτονόητα»: το μηχάνημα που είναι απαραίτητο για την κολπική εξέταση των τοξικοεξαρτημέων γυναικών που εισάγονται στη φυλακή ...εκκρεμεί. Ενώ με παρέμβαση του Συνήγορου του Πολίτη η κολπική έρευνα απαγορεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2009, μαρτυρίες αποκαλύπτουν ότι συνεχίζεται. 
Οι κρατούμενες υποβάλλονται σε έλεγχο κατά τρόπο πρωτογονο και προσβλητικό της αξιοπρέπειάς τους. Ελλείψει της απαραίτητης υποδομής για την επανένταξη των φυλακισμένων, φαινόμενα όπως η «ιδρυματοποιημένη» Χριστίνα Κυριμοπούλου, που έχει ζήσει όλη της τη ζωή πίσω από κάγκελα και αδυνατεί να επιβιώσει έξω απ’ αυτά, δεν αντιμετωπίζονται. 
Η μόνη λύση είναι η κατά περίπτωση φροντίδα των κρατουμένων. Η μόνη λύση είναι να συνδυαστεί ο σωφρονισμός με την εκπαίδευση, ψυχική υποστήριξη και μέριμνα επανένταξης των γυναικών. 
Χωρίς την υποστήριξη κρατικών φορέων δεν υπάρχει επιβίωση έξω από τα καταστήματα κράτησης.
Οι φυλακές δεν είναι χώρος εγκλεισμού μόνο, η αποφυλάκιση δεν είναι πανάκεια. Έτσι, η δημιουργία του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας το 2008, με διευθυντή τον Κλήμη Πηρουνάκη, ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας ρίχνοντας μια γέφυρα προς τον έξω κόσμο. Ούτε μία απόφοιτη του Σχολείου δεν υποτροπίασε και δεν επέστρεψε στη φυλακή μέχρι τώρα –αυτό από μόνο του μάς λέει πολλά...

Η συνειδητοποίηση της ευρύτητας του θέματος οδηγεί το Xeblogarisma στη συμμετοχή στην Ημερίδα «Κοινωνία – Έγκλημα – Εθελοντισμός / Η συμβολή δικτύων εθελοντικής δράσης στην πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας», που οργανώνει το Εργαστήριο Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών της Νομικής Σχολής τον Ιούνιο του 2010.

Και όχι μόνο: Μέσα σε τρία περίπου χρόνια δράσης το Xeblogarisma έγινε, από μια παρέα 10 bloggers, Ομάδα 125 υποστηρικτών που αναζητά αποθηκευτικό χώρο για τον εξοπλισμό των παζαριών της. Προσφέρει χρηματικά ποσά σε αποφυλακίσεις και, σε συνεργασία με τις κοινωνικές λειτουργούς των φυλακών, παρέχει ηθική και υλική συμπαράσταση σε οικογένειες κρατούμενων γυναικών. Όλ’ αυτά σε πείσμα της κρίσης, που έριξε κατακόρυφα την προσφορά των ιδιωτών, αλλά και την κρατική χρηματοδότηση των φυλακών.

Το 2011 συνεχίζουμε με αποστολές που πλαισιώνουν τα παζάρια μας. Στη φυλακή υπάρχουν πια εργαστήρια σε μόνιμη βάση, όπως το Μουσικό Τμήμα και το Καλλιτεχνικό Εργαστήρι. Υπάρχει επίσης κάτι που έλειπε από καιρό: τηλεψυχιατρική σε συνεργασία με την Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Κλίμακα». Υπάρχουν βιβλιοθήκες και ιατρείο.
Το Xeblogarisma καταφέρνει, χάρις στην οικονομική συμβολή του κόσμου, να αγοράσει και να εγκαταστήσει αξιόλογη ηχητική εγκατάσταση και κονσόλα φωτισμού στην αίθουσα ψυχαγωγίας της φυλακής. Με προσφορές καλλιτεχνών από διάφορους χώρους υπάρχει πλέον η δυνατότητα για ομάδες μουσικής, κινηματογραφικών προβολών, χορού, θεατρικής έκφρασης, κλπ.

Στις αρχές Ιουνίου του 2012 το Xeblogarisma αγοράζει και οργανώνει την κατεπείγουσα αποστολή βασικών ειδών διατροφής στις φυλακές Κορίνθου. Συνολικά 223 κιλά από όσπρια, ρύζι, αλεύρι, λάδι, κ.α. αγοράζονται από τη Βαρβάκειο Αγορά και μεταφέρονται στην Κόρινθο με τη βοήθεια της Ομάδας Συμπαράστασης Κρατουμένων εκεί. 
Στο τέλος του ίδιου μήνα (21/6/2012) το Xeblogarisma παραδίδει στην «Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Διωκόμενων Οροθετικών» είδη πρώτης ανάγκης -όπως τηλεκάρτες, καφέ και τσιγάρα- για τις 24 οροθετικές κοπέλλες που βρίσκονται προφυλακισμένες στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο στιγματισμός και η διαπόμπευσή τους μάς σοκάρει. Αντιδρούμε με τον τρόπο που ξέρουμε: την αλληλεγγύη. Τον Οκτώβριο του 2013 εξασφαλίζουμε την πλήρη ιατροφαρμακευτική τους κάλυψη και φροντίζουμε το πρόβλημα της έλλειψης ζεστού νερού κατά την κράτησή τους.

Το 2012 και ’13 τα παζάρια της Ομάδας φιλοξενούνται στο Πνευματικό Κέντρο του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά στην Πλάκα και στον Πολυχώρο «Άρδην» στο Σύνταγμα. Με έργα κρατουμένων από το σπουδαίο Εργαστήρι Ζωγραφικής και χειροτεχνίες αποφυλακισμένων που έχουν ενταχθεί σε εκπαιδευτικά προγράμματα της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Επάνοδος» να στολίζουν, κυριολεκτικά, τα χειροποίητα τρόφιμα και ποτά μας, τα ρούχα και τα είδη διακόσμησης. 
Έτσι, τον Μάρτιο του 2013 η Ομάδα πραγματοποιεί το δεύτερο σημαντικό έργο της στη φυλακή: εμπλουτίζει την παιδική χαρά με καινούργια παιχνίδια. Οι κούνιες, η τραμπάλα, ο μύλος και τα κουνιστά ζωάκια συμπληρώνονται τον Οκτώβριο του 2014 με την κάλυψη του χώρου από πλάκες καουτσούκ, για την ασφάλεια των παιδιών την ώρα του παιχνιδιού.

Καθώς η κρίση βαθαίνει, ο αντίκτυπός της φτάνει όλο και πιο έντονα στη φυλακή: το 2013, για πρώτη φορά, δεν λειτουργούν καλλιτεχνικά εργαστήρια. Το κόστος μετακίνησης είναι αποτρεπτικό για τους περισσότερους εθελοντές... Η δημιουργική διέξοδος των έγκλειστων γυναικών περιορίζεται σημαντικά και με την υπολειτουργία, για εσωτερικούς λόγους, του εργαστηρίου ζωγραφικής. Το Xeblogarisma καλεί εθελοντές σε δράσεις επιμόρφωσης μέσα στις φυλακές, ενώ αναλαμβάνει τη στήριξη της Ομάδας Θεατρικής Δημιουργίας και Ανάπτυξης της Συναισθηματικής Νοημοσύνης.

Το Φεβρουάριο του 2014 προτείνουμε στη διοίκηση των φυλακών 5 δράσεις για τη διευκόλυνση της ζωής των κρατουμένων: την ψυχολογική υποστήριξη των μητέρων, την δημιουργική απασχόληση των παιδιών 2-4 ετών, το θεατρικό παιχνίδι, την εκμάθηση παρασκευής σαπουνιών και μια παράσταση- συναυλία. Λειτουργεί θεατρικό εργαστήρι, ενώ εγκρίνεται και πρόγραμμα κατασκευής κοσμημάτων με την υποστήριξη μας.
Το Μάρτιο του 2014 εφοδιάζουμε την πτέρυγα των μωρομάνων με 10 καλοριφέρ λαδιού, για την κάλυψη θέρμανσης των γυναικών και των φιλοξενούμενων παιδιών, ενώ το Μάϊο οι θεατρικές ομάδες Minus(two) και PocketFlat παρουσιάζουν το έργο «Post Hamlet» με τη μεσολάβηση της Ομάδας μας.

Το πασχαλινό παζάρι του 2014 γίνεται στο χώρο του αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου «Εμπρός» στου Ψυρρή και το χριστουγεννιάτικο στο χώρο του Θεάτρου «Χυτήριο» στο Γκάζι. Καθιερώνουμε λαχειοφόρο αγορά και συνεργαζόμαστε για πρώτη φορά με κλόουν και με την ομάδα αφήγησης λαϊκών παραμυθιών «Οι Υφάντρες των Παραμυθιών» για την ψυχαγωγία των μικρών παιδιών στο παζάρι.

Από το Σεπτέμβριο του 2015 –έχοντας πάντα ως προτεραιότητα την αλληλεγγύη στις φυλακές- το Xeblogarisma αποφασίζει να συμμετέχει στην υποστήριξη των προσφύγων. Ξεκινώντας από τις 19/9/2015, με διανομή ειδών πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες που διαμένουν στην Πλατεία Βικτωρίας. Αποφασίζεται και πραγματοποιείται μία σειρά από αγορές και μεταφορές ειδών για τους πρόσφυγες, σε χώρους όπως η Νοταρά 26, ο Ελαιώνας και το Στέγαστρο στο Γαλάτσι (για το Παλαί Γαλατσίου).
Τον Απρίλιο του 2016 παραδίδονται στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας τα έπιπλα για το ελεύθερο επισκεπτήριο των γονιών με τα παιδιά τους. Υλοποιείται έτσι το δικαίωμα των μητέρων-κρατούμενων να δέχονται σε ελεύθερο χώρο το επισκεπτήριο των παιδιών τους, αλλά και των παιδιών που ζουν στη φυλακή με τις μητέρες τους να δέχονται τους συγγενείς τους σε χώρο που να εμπνέει ηρεμία και θαλπωρή. Η Ομάδα μας έχει τη χαρά να συμβάλλει σ’ αυτό...
Τα τελευταία δύο χρόνια τα παζάρια της Ομάδας γίνονται στο Κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στο Θησείο.

Σήμερα, το πλαίσιο στήριξης καλύπτει περίπου 150 άπορες φυλακισμένες και 10 παιδιά έως 3 ετών με τις μητέρες τους. 
Η προσπάθεια παραμένει συλλογική και η Ομάδα αλληλέγγυα, παρά την κρίση που μαστίζει όλους μας. Παραμένει χαρούμενη που μπορεί να σπάει το άβατο των φυλακών αλλά και να ανακουφίζει, όσο μπορεί, τους πρόσφυγες και άλλους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους.

Συνεχίζουμε να στηρίζουμε τα παιδιά, τις μητέρες και τις άπορες κρατούμενες των φυλακών Ελαιώνα Θήβας, σαν πράξη αλληλεγγύης και σαν δράση που καταδεικνύει την ανημπόρια του σωφρονιστικού συστήματος. Φυτεύοντας ένα σπόρο στις συνειδήσεις των ανθρώπων γύρω μας για το τί μπορεί να κάνει μια ομάδα -ακόμα και μια μικρή παρέα- ελεύθερων πολιτών.

Δελτίο Ταυτότητος

Οι εθελοντές του ΞΕBLOGΑΡΙΣΜΑΤΟΣ
· διοργανώνουν (ή συμμετέχουν σε) παζάρια και άλλες εκδηλώσεις για την οικονομική στήριξη και κάλυψη καθημερινών αναγκών των παιδιών και των άπορων φυλακισμένων,
· οργανώνουν τακτικά αποστολές ειδών πρώτης ανάγκης,
· υλοποιούν έργα για την καλυτέρευση της ζωής στις φυλακές, όπως ο εξοπλισμός της αίθουσας εκδηλώσεων το 2011, ο εμπλουτισμός της παιδικής χαράς στον προαύλιο χώρο το 2012 και η επίπλωση του παιδικού επισκεπτηρίου το 2016,
· οργανώνουν εθελοντικές δράσεις μέσα στις φυλακές, όπως θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, καλύπτοντας τα οδοιπορικά των καλλιτεχνών
· φροντίζουν για την οργάνωση δημιουργικής απασχόλησης μέσα στη φυλακή, όπως η ζωγραφική, το θέατρο, κλπ., καλύπτοντας τα έξοδα μεταφοράς και υλικών,
· συμμετέχουν οικονομικά σε αποφυλακίσεις,
· στηρίζουν το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Ελαιώνα,
· συμβάλλουν στη στήριξη προσφύγων και άλλων δοκιμαζόμενων συνανθρώπων μας,
· ευαισθητοποιούν τον κόσμο από το blog τους.

Γιατί ασχολείστε;
«Kάνανε παρανομίες και τους αξίζει να είναι μέσα. Γιατί ασχολείστε;»
Ασχολούμαστε γιατί πιστεύουμε πως όλοι αξίζουν μια δεύτερη και τρίτη ευκαιρία στη ζωή. 
Ασχολούμαστε γιατί τα παιδιά δεν έφταιξαν σε τίποτα, για να περνάνε τα πιο τρυφερά τους χρόνια πίσω από τα κάγκελα. 
Ασχολούμαστε γιατί είναι άδικο αηθέστατοι άνθρωποι, που λεηλάτησαν οικονομικά και ηθικά αυτή τη χώρα, να κυκλοφορούν ανενόχλητοι, ενώ φυλακίζονται μαμάδες με μωρά λόγω εξοντωτικών προστίμων που αδυνατούν να πληρώσουν, κάποιες φορές μόνο για την παράνομη είσοδό τους στη χώρα. 
Ασχολούμαστε γιατί σε όποιον διαπράττει αδίκημα επιβάλλεται ποινή στέρησης της ελευθερίας του –όχι της αξιοπρέπειας ή των υπόλοιπων δικαιωμάτων του. Κι όσο περισσότερο προστατεύεται η ανθρώπινη αξία στη διάρκεια του εγκλεισμού, τόσο ευκολότερη είναι η επάνοδος στην κοινωνία. 
Ασχολούμαστε γιατί σκοπός της ποινής δεν είναι η αποξένωση του ατόμου από την κοινωνία και η καταστροφή του, αλλά ο σωφρονισμός και η επανένταξή του σ’ αυτήν, όταν εκτίσει την ποινή του. 
Ασχολούμαστε γιατί ως κίνημα πόλης πιστεύουμε στην έμπρακτη αλληλεγγύη ως μόνη απάντηση στους γκρίζους καιρούς της απομόνωσης και της απελπισίας...

Διεύθυνση φυλακής
Για όσους επιθυμούν να στείλουν ταχυδρομικά τις προσφορές τους στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας.

Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελαιώνα Θήβας

32200 Ελαιώνας Θήβας

Υπόψη Κοινωνικής Υπηρεσίας

Tί μπορώ να προσφέρω;
ü Τηλεκάρτες
ü Είδη ατομικής υγιεινής για τις κρατούμενες (χαρτιά υγείας, σερβιέτες, αφρόλουτρα, σαπούνια, σαμπουάν, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες)
ü Άνετα ρούχα (όπως φόρμες, πυτζάμες, τζην, μάλλινα, εσώρουχα σε άριστη κατάσταση)
ü Παντόφλες και αθλητικά παπούτσια
ü Είδη καθαριότητας (υγρό για τα πιάτα/τζάμια/γενικής καθαριότητας, σκόνη πλυσίματος ρούχων, χλωρίνη)
ü Είδη ιματισμού (πετσέτες, κουβέρτες, σεντόνια, μαξιλαροθήκες)
ü Είδη κουζίνας (πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπήρουνα, κατσαρόλες, τηγάνια, ταψιά)
ü Γραφική ύλη (χαρτί Α4, τετράδια, μπλοκ, στυλό, μολύβια, διορθωτικό υγρό, φάκελλοι, κόλλες, ντοσιέ)
ü Παιδικές πάνες Νο 4, 5, 6
ü Είδη βρεφικής περιποίησης (όπως σαπούνια, σαμπουάν, κρέμες, λαδάκια, κλπ.)
ü Ρούχα και παπούτσια για παιδιά έως 3,5 χρόνων (άριστη κατάσταση)
ü Μωρομάντηλα
ü Θερμός, βραστήρες, μπιμπερό, αποστειρωτήρες
ü Παιδικά παιχνίδια, επιτραπέζια, μπάλλες
ü Τσιγάρα
ü Ηλεκτρικά σώματα λαδιού
ü Υπολογιστές, τηλεοράσεις, DVD’s.

Writings on the Wall…
'Ελα από δώ... Εδώ, που δεν υπάρχουν εξώστες στον ήλιο. Εδώ, που φτάνει η μυρωδιά της ζωής απέξω -αχνά- και μας σπάει τα ρουθούνια Εδώ, που μικρά-αναμάρτητα παιδάκια, κίτρινα αμπελόφυλλα, έχουν μαγκωθεί στο μαυρισμένο νυχάκι της νύχτας, Εδώ, που η ελπίδα του αύριο, φλούδα ζαρωμένου
μανταρινιού, κολυμπά σε λασπόνερα, Εδώ, που ψυχούλες-νήπια, ξεφυλλίζουν μες τα κελιά
όνειρα...

Γωγώ Παπαργυρίου, κρατούμενη

Μόνο την τελευταία φορά μπορέσαμε να δούμε τα παιδάκια μαζί με τις μητέρες τους. Δεν θα ξεχάσω το βλέμμα ενός αγοριού 1,5-2 ετών. Με κοιτούσε και ένιωσα ότι στο πρόσωπό μου αναζητούσε τον πατέρα του. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια το πώς ένιωσα εκείνη τη στιγμή. Πάγωσα, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω. Η λέξη «συγκίνηση» δε φτάνει.

Αποστόλης, εθελοντής (7η εκστρατεία)

Σαν έτρεξα στους διαδρόμους της φυλακής σήμερα, είδα από κλειδωμένες ψυχούλες να ξεφεύγει η χαρά. Μύρισα γύρω μου τόση Αγάπη, αγάπη φορεμένη κατάσαρκα σαν τη φανέλα της μάνας. Είδα πανό ευγνωμοσύνης να το κρατούν αδύναμα χεράκια. Είδα χείλη να φιλούν στο στόμα τον ήλιο. Τι έγινε; ρώτησα. Μοσχοβολάει Παράδεισος ή κάνω λάθος;
Βγαίνω στη ζητιανιά της Αγάπης, χωρίς ντροπή. Μη με αναγκάζεις να σηκώσω το ρούχο μου και να σου μοστράρω τις πληγές μου. Δεν θα το κάνω. Εδώ που η ελπίδα του αύριο κολυμπά σε λασπόνερα, ψυχούλες-νήπια μες τα κελιά. Μπορείς να σταματήσεις την αιμορραγία της σιωπής. Έλα, μπορείς.

(απόσπασμα από γράμμα κρατούμενης στο Xeblogarisma)

--
Ηλεκτρονική διεύθυνση xeblogarisma@googlegroups.com.
Επισκεφτείτε αυτή την ομάδα στη διεύθυνση https://groups.google.com/group/xeblogarisma.

Αμπελόκηποι: Πασχαλινό Παζάρι του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων

Ενισχύουμε το Πασχαλινό Παζάρι του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων (Ε.Κ.Κ.Ν.) Αυλώνα την Κυριακή 2 Απριλίου από 12.00 το μεσημέρι έως 8.00 μ.μ., στον νέο πολυχώρο της ΚοινΣΕπ Myrtillo café, στο Πάρκο για το Παιδί και τον Πολιτισμό- πρώην ΚΑΠΑΨ, Τριφυλίας και Λάμψα, Αμπελόκηποι, κοντά στο μετρό Πανόρμου τηλ 211 0123176.

Εκεί θα εκτεθούν και θα πωλούνται δημιουργίες νεαρών κρατουμένων οι οποίοι συμμετέχουν στο ΙΕΚ Μαγειρικής αλλά και στο εργαστήριο κατασκευών του Καταστήματος την επιμέλεια του οποίου είχε η ομάδα εθελοντών από την Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοπηγής που δημιούργησε λαμπάδες και Πασχαλινά δώρα μαζί με τα παιδιά.

Τα έσοδα των πωλήσεων κάθε είδους θα κατατεθούν στους νεαρούς κρατουμένους που το δημιούργησαν.
Tο bazaar πραγματοποιείται με έγκριση του Υπουργείου Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Σας περιμένουμε!

Μπορεί η μάνα να έχει παραβιάσει όλο τον Ποινικό Κώδικα. Το εξάχρονο παιδάκι δε φταίει σε τίποτα...

Τι θα πει συνελήφθη μαζί με το παιδί της και με μια 25χρονη;
Από πότε συλλαμβάνονται εξάχρονα;

😡😡😡

Μανώλης Γλέζος: «να παραδοθεί άμεσα το εξάχρονο παιδί στη γιαγιά του και τη θεία του. Ήδη η πολύωρη κράτησή του αποτελεί ντροπή για όλους μας».

😡😡😡

Πάρτε θέση, πρόκειται για ένα παιδί...

.......

Αυτή η ανάρτηση αφορά ένα παιδί που κρατείται σε κάποιο μέρος της ασφάλειας (ασφαλές μέρος;) και υπάρχει η απειλή να δοθεί σε ίδρυμα. 

Αυτά καταγγέλει η γνωστή, μέχρι χθες φυγόδικος, Πόλα Ρούπα.

Ανεξάρτητα απ' το αν συμφωνεί ή όχι κάποιος με τα όσα

"επαναστατικά" δηλώνει η Ρούπα, το πρόβλημα με το παιδί είναι πρωτεύον.
Δεν έχει δικαίωμα ο κρατικός μηχανισμός να απαγάγει ένα παιδί και να αρνείται να το παραδώσει στους στενούς συγγενείς της Ρούπα.

Φοβάμαι ότι το παιδί ανακρίνεται στην ασφάλεια, ελπίζω να είναι παρών κάποιος παιδοψυχολόγος, αν και δεν το πολυπιστεύω.
Καταθέτω κι εγώ, και όπως πιστεύω και πολλοί άλλοι, την αγανάκτησή μου για την συμπεριφορά των αρχών σε ένα παιδί, έστω και αν το παιδί αυτό είναι της Ρούπα.
...........
περισσότερα εδώ: Ιδεοπηγή

Παιδιά φυλακισμένων γονέων: το πριν και το μετά…

Κάποιες οικογένειες καταφέρνουν να κρύψουν το μυστικό: «ο μπαμπάς μπάρκαρε στα καράβια και θα λείψει καιρό» ή «η μαμά έχει πάει να βοηθήσει τη θεία Μαρία που ζει σε άλλη πόλη και είναι βαριά άρρωστη – θα λείψει μήνες»… 

Κάποιες άλλες όμως οικογένειες δεν τα καταφέρνουν… 

Η παραβατικότητα των γονιών έχει γίνει «ιστορία» για τα μίντια και όλοι πια γνωρίζουν: αυτό το αγόρι ή εκείνο το κορίτσι είναι παιδί φυλακισμένου. 

Πρόκειται για ένα στίγμα που θα το ακολουθήσει σε όλη του τη ζωή…

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο των Christopher Uggen και Suzy Mcelrath, το οποίο δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Criminal Law and Criminology, vol.104, issue 3, το φθινόπωρο του 2014, με τίτλο Parental Incarceration: What we know and where we need to go (Φυλάκιση Γονέων: Τι γνωρίζουμε και πού πρέπει να οδηγηθούμε) μας δίνει τη δυνατότητα να εξαγάγουμε σημαντικά συμπεράσματα αναφορικά με τις οδυνηρές επιπτώσεις της φυλάκισης των γονέων στην ψυχοσύνθεση και σωματική υγεία των παιδιών τους.

Η πρώτη θλιβερή διαπίστωση αφορά στην σημαντική αύξηση του αριθμού των έγκλειστων γονέων στα καταστήματα κράτησης των ΗΠΑ, γεγονός που σχετίζεται περισσότερο με το σύστημα απονομής δικαιοσύνης και την επιλογή των ποινών που τους επιβάλλονται, παρά με την αύξηση των ποσοστών εγκληματικότητας.

Ένα δεύτερο συμπέρασμα σχετίζεται με την κατάρριψη ενός μύθου, σύμφωνα με τον οποίο οι φυλακισμένοι γονείς είναι αμέτοχοι στις ζωές των παιδιών τους, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού τους. 

Αντίθετα, η έρευνα δείχνει ότι οι φυλακισμένοι γονείς βρίσκονται στη ζωή των παιδιών τους, λειτουργώντας ως «αληθινοί γονείς»/ real parents. 

Πιο συγκεκριμένα, εκτιμάται ότι το 40% των έγκλειστων πατεράδων και το 60% των μητέρων ζούσαν με τα παιδιά τους πριν τον εγκλεισμό τους. Μάλιστα το 40% των έγκλειστων πατεράδων που δεν ζούσαν με τα παιδιά τους πριν τον εγκλεισμό τους, είχαν τακτικό επισκεπτήριο από εκείνα στη φυλακή.

Σε ένα μεγάλο βαθμό, συνεπώς, οι έγκλειστοι γονείς πριν τη φυλάκισή τους είχαν αναλάβει οι ίδιοι τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών τους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η οικογενειακή τους ζωή εκτός φυλακής ήταν πάντοτε καλή ή έστω κοινωνικά αποδεκτή. Σύμφωνα με την έρευνα, υπάρχουν στοργικές οικογένειες φυλακισμένων αλλά και οικογένειες που παραμελούσαν ή/και κακοποιούσαν τα παιδιά τους.

Τα παιδιά των φυλακισμένων αντιμετωπίζουν ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα, που συνήθως εμποδίζουν την ομαλή σωματική και ψυχολογική ανάπτυξή τους. Το σημαντικότερο από όλα είναι το στίγμα, που τα περιθωριοποιεί από το στενό και το ευρύτερο κοινωνικό τους περιβάλλον.

Ειδικότερα, η έρευνα διαπιστώνει ότι τα παιδιά συχνά εσωτερικεύουν τα προβλήματά τους, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουν κατάθλιψη και άλλες παθογόνες καταστάσεις ή, αντίθετα, εξωτερικεύουν τα έντονα συναισθήματά τους, υιοθετώντας επιθετικές αλλά και παραβατικές συμπεριφορές.

Ως προς τα προβλήματα υγείας, αντιμετωπίζουν χρόνιες παθήσεις, όπως ημικρανίες, άσθμα και υψηλή χοληστερίνη. Παράλληλα, αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα στο σχολικό τους περιβάλλον που τα οδηγούν σε συνεχείς αδικαιολόγητες απουσίες, ή ακόμα και στην εγκατάλειψη του σχολείου. Ακόμα όμως και ως ενήλικες, όπως εμφατικά σημειώνεται στο εν λόγω άρθρο, δυσκολεύονται σε πολύ μεγάλο βαθμό να υιοθετήσουν τους βασικούς ρόλους που η κοινωνία αναμένει από έναν «μεγάλο».

Τα παραπάνω στοιχεία είναι πολύ σημαντικά και οφείλουν να διερευνηθούν συστηματικά και στην ελληνική πραγματικότητα, όπου αναμφίβολα ο εγκλεισμός του γονιού στη φυλακή δημιουργεί ένα τεράστιο κοινωνικό στίγμα, το οποίο ακολουθεί το παιδί σε όλη του τη ζωή.

Η νηφάλια και ολοκληρωμένη ενημέρωση του κοινού από τα ΜΜΕ μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξάλειψη του «στίγματος του εγκλεισμού» τόσο για τον ίδιο τον αποφυλακισθέντα όσο και για τα παιδιά του.

Δυστυχώς, τα ΜΜΕ στη χώρα μας δεν έχουν δώσει πολλά θετικά δείγματα γραφής σε αυτό τον τομέα –της προστασίας των παιδιών φυλακισμένων- προχωρώντας ακόμα και σε δημόσια διαπόμπευση ανηλίκων, των οποίων οι γονείς βρίσκονται στη φυλακή. Στο βιβλίο μου Τρομοκρατία και ΜΜΕ, (εκδ. Αντ.Ν.Σάκκουλα), αναλύω συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπου καθίσταται εμφανές ότι ο τρόπος προσέγγισης από τα ΜΜΕ ανάλογων περιπτώσεων παρουσιάζει πολλά προβλήματα.

Η δική μου πρόταση, καθώς διδάσκω δημοσιογραφία σε νέους, είναι η ένταξη θεματικών ενοτήτων σε ενημερωτικές εκπομπές, sites, εφημερίδες κλπ., οι οποίες θα πραγματεύονται τα πολυσύνθετα και πολυδιάστατα ζητήματα των φυλακών, με πολύ διαφορετικό τρόπο από τις σημερινές μάλλον ελλιπείς και αποσπασματικές αναφορές, οι οποίες συνήθως στοχεύουν στην τρομολαγνεία του κοινού ή, αντίθετα, στην ηρωοποίηση συγκεκριμένων εγκλείστων.

Η φυλακή δεν είναι αποκομμένη από την κοινωνία. Τα τείχη που χωρίζουν τους εγκλείστους από τους ελεύθερους πολίτες είναι τεχνητά και με καθορισμένη διάρκεια. Γρηγορότερα ή αργότερα, οι φυλακισμένοι θα ξανασυνδεθούν με το σύνολο και τότε πρέπει και οι δύο πλευρές να βρουν κοινούς κώδικες, ώστε οι πρώτοι να μπορέσουν να ενσωματωθούν ομαλά και οι δεύτεροι να μην τους ωθήσουν στο περιθώριο και πιθανόν ξανά στην παραβατικότητα.

Συνοψίζοντας, ο δημοσιογραφικός κόσμος οφείλει να προσεγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία αλλά κυρίως με ολοκληρωμένη γνώση το ζήτημα του εγκλεισμού στα καταστήματα κράτησης, της υποτροπής (δηλαδή επιστροφής στη φυλακή, μετά τη διάπραξη νέων εγκληματικών ενεργειών), καθώς και των σχέσεων του έγκλειστου πληθυσμού με τις οικογένειές του και τα μέλη της ευρύτερης κοινωνίας. 

Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να σπάσει ο φαύλος κύκλος ανατροφοδότησης της παραβατικής ή και εγκληματικής συμπεριφοράς.

Αγγελική Καρδαρά.

postmodern.gr 

Κρατούμενοι από κούνια; Ε, ΟΧΙ! «Κανένα μωρό σε κελί»

Η «Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων» πραγματοποίησε επίσκεψη στις Γυναικείες Φυλακές Ελεώνα Θηβών. 

Σήμερα στις εν λόγω φυλακές κρατούνται 341 γυναίκες. Από αυτές οι 109 είναι αλλοδαπές, οι 4 είναι ανήλικες (18-21 ετών), οι 32 υπόδικες και οι 38 ισοβίτισσες. 

Από το σύνολο των παραπάνω κρατούμενων οι 10 είναι μωρομάνες και κρατούνται στο Παράρτημα με τα παιδιά τους, τα οποία βάσει νόμου μπορούν να παραμείνουν μαζί τους έως την ηλικία των 3 ετών. 

Σήμερα υπάρχουν 11 παιδιά κρατούμενα από 0-3 ετών.

Αυτές είναι και οι γυναίκες που τα μέλη της Πρωτοβουλίας κατ’ αρχάς επιδίωξαν να επισκεφτούν, στο πλαίσιο της τρέχουσας καμπάνιας της Πρωτοβουλίας «Κανένα μωρό σε κελί».

Από τη σύντομη συζήτηση με τις γυναίκες του Παραρτήματος αλλά και από τη συζήτηση με τη διεύθυνση της φυλακής διαπιστώθηκαν προβλήματα που καταδεικνύουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την πλήρη ανικανότητα της Πολιτείας να ανταποκριθεί στις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις της. 

Η περίθαλψη των βρεφών και νηπίων έχει «ανατεθεί» πλήρως σε εθελοντή παιδίατρο, ενώ γυναικολόγος και οφθαλμίατρος ούτε καν σε εβδομαδιαία βάση δεν επισκέπτεται τις φυλακές, όπως συμβαίνει με κάποιες άλλες ειδικότητες.

Επιπλέον, παντελής είναι η απουσία παιδαγωγού και παιδοψυχολόγου καθώς δεν προβλέπεται ανάλογη θέση από το οργανόγραμμα της φυλακής (!!) σύμφωνα με τον διευθυντή. 

Όμως η ύπαρξη των εν λόγω επαγγελματιών είναι απολύτως απαραίτητη όχι μόνο για τη γνωστική και ψυχο-κοινωνική ωρίμανση των παιδιών κρατουμένων τα οποία επί 24 ώρες παραμένουν εντός της φυλακής, χωρίς καμία δημιουργική απασχόληση και χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο καθώς 

η μεταφορά τους σε κάποιο βρεφονηπιακό σταθμό προσκρούει σε «τεχνικά» προσκόμματα εκ μέρους της διεύθυνσης, αλλά και για να καταστήσει εφικτή τη συμμετοχή των μητέρων τους στα ελάχιστα έστω εκπαιδευτικά προγράμματα που χάρη στον ανθρωπισμό κάποιων εθελοντών πραγματοποιούνται, όταν και όποτε καθίσταται εφικτό.

.............................

η συνέχεια εδώ: enallaktikos
ευχαριστούμε την αγαπημένη μας ideopigi

Ένα τραγούδι για τα παιδιά που βρίσκονται στις γυναικείες φυλακές έγκλειστα μαζί με τη μητέρα τους.

Νευρικά και φοβισμένα τα παιδιά
που βρίσκονται
στη φυλακή με τις μητέρες τους.

Μου λεγε η μάνα μου 

σαν ήμουνα μικρό παιδί

κλεισμένοι μέσ΄ στη φυλακή  βρίσκονται μόνο οι κακοί.

Πως είναι τα ψηλά βουνά 

η θάλασσα και τα ποτάμια

ενός πατέρα η αγκαλιά 

δυο τρυφερά του χάδια.

Φουρτούνες έχει η θάλασσα, 

απόκρημνα είναι τα βουνά

απάνεμη φωλιά στο ξεροβόρι 

είναι η ζεστή του αγκαλιά.

Γιατί σφαλίζει αυτή η πόρτα 

και δεν μπορώ ν΄ανοίξω;

Γιατί κλειδώνει ο μπαμπάς 

και μένει πάντα απέξω;

Είναι η ώρα που κουρνιάζουν 

όλου του κόσμου τα πουλιά

έλα εδώ στην αγκαλιά μου 

να σου χαϊδέψω τα μαλλιά.

Μου λεγε η μάνα μου 

σαν ήμουνα μικρό παιδί

κλεισμένοι μέσ΄ στη φυλακή  

βρίσκονται μόνο οι κακοί.

από το μουσικό σχήμα Τρίτη Όχθη

Graffiti στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα

380 ανήλικοι και νέοι κρατούμενοι συμμετέχουν στο Προαιρετικό Πολιτιστικό Πρόγραμμα

Στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων του Αυλώνα αριθμούνται περίπου 380 ανήλικοι και νέοι κρατούμενοι...

Είκοσι τρεις νέοι φοιτητές της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών συνέπραξαν με κρατούμενους του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων του Αυλώνα με αποτέλεσμα 1000 τ.μ. τοίχου των χώρων αυτών να καλυφθούν από γκράφιτι που εκφράζουν με χρώματα και σχέδια τις σκέψεις, τους φόβους, τις ελπίδες τους και τα συναισθήματά των νέων.

Ο λόγος για το φετινό Προαιρετικό Πολιτιστικό Πρόγραμμα που είχε θέμα «Ζωγραφική Τοίχου» που έγινε δεκτό με χαρά από τους μαθητές-κρατούμενους και προσέλκυσε το ενδιαφέρον τους, δεδομένου του ότι ήταν μια ευκαιρία για αυτούς να... 

«Έφηβοι γαντζώνονται στα παράθυρα αναζητώντας φως και οξυγόνο»

Έβρος: Οι ΓΧΣ ζητούν την παρέμβαση του Πρωθυπουργού για βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης  

«Σ’ αυτούς τους χώρους συντελείται καθημερινά μια ανθρωπιστική κρίση, με χιλιάδες ανθρώπους να βιώνουν μια απάνθρωπη και εξευτελιστική πραγματικότητα».

Το κείμενο της επιστολής:

Έφηβοι κρατούμενοι στις φυλακές του Έβρου «γαντζώνονται στα παράθυρα αναζητώντας φως και οξυγόνο», αναφέρουν με επιστολή τους στον Πρωθυπουργό οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, που ζητούν άμεση επέμβαση για βελτίωση των άθλιων συνθηκών κράτησης . 

Η επιστολή, που απέστειλε η οργάνωση στον πρωθυπουργό στις 14 Ιανουαρίου, αναφέρεται: «Άντρες, γυναίκες, μωρά, εγκυμονούσες... κρατούνται κάτω από πρωτοφανείς συνθήκες αθλιότητας. Έφηβοι γαντζώνονται στις σιδεριές των παραθύρων για να βρουν φως και οξυγόνο. Μικρά, ασυνόδευτα παιδιά κοιμούνται πλάι σε ενήλικους συγκρατούμενούς τους. Οι χώροι δεν καθαρίζονται σχεδόν ποτέ.... Η μυρωδιά είναι αφόρητη.... Η θέρμανση λειτουργεί σπάνια ενώ η θερμοκρασία τον περισσότερο καιρό βρίσκεται πολλούς βαθμούς κάτω από το μηδέν».
Πέρα από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, στην επιστολή γίνεται λόγος και την απουσία βασικών διαδικασιών που πρέπει να διαθέτουν οι χώρες υποδοχής παράτυπων αλλοδαπών.
«Δεν διαθέτουν διερμηνέα, δεν γνωρίζουν ποιες είναι οι νομικές υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους, "ζωές κρατούμενες" επειδή προσπάθησαν να ξεφύγουν από τη μιζέρια, τον πόλεμο, το θάνατο», υπογραμμίζεται.
«Η κατάσταση στον Έβρο είναι ένα τραγικό επείγον. Γι αυτό σας ζητάμε να επέμβετε άμεσα. Η όποια απόφασή σας δεν μπορεί να αγνοεί τις κραυγές αγωνίας αυτών των ανθρώπων....Ας μην μετατραπεί ο Έβρος σε μεσαιωνικό κολαστήριο της Ευρώπης».

Στις 5/12 το BAZAAR για τα παιδιά των φυλακών

ήρθε η ώρα για το 3ο Χριστουγεννιάτικο bazaar του ξεblogαρίσματος

για τα παιδιά κάτω των τριών ετών που ζουν με τις φυλακισμένες μητέρες τους και για τις άπορες των γυναικείων φυλακών Ελαιώνα Θήβας

την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου ας μην λείψουμε από αυτή την προσπάθεια
όπως μας πληροφόρησαν οι κοινωνικοί λειτουργοί των φυλακών η κρίση έχει χτυπήσει και τις φυλακές. όλο και λιγότερη φτάνει εκεί η βοήθεια...
είναι σημαντική λοιπόν η παρουσία και η συμμετοχή όλων μας
ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να βοηθήσει... οι ανάγκες είναι πολλές πχ.:
- Μπορείτε να φέρετε στον χώρο του bazaar, βιβλία, ρούχα, αντικείμενα διακόσμησης ή ότι άλλο πιστεύεται ότι είναι άξιο προς πώληση...

- Μπορείτε να μαζέψετε ζεστά και άνετα ρούχα, σεντόνια, πετσέτες, κουβέρτες για τις φυλακισμένες γυναίκες καθώς και ρούχα και παιχνίδια για τα μωρά παιδιά έως 3 ετών που ζουν στις φυλακές.

- Μπορείτε να αγοράσετε και να προσφέρετε πάνες, είδη καθαριότητας για παιδιά, σαμπουάν, σαπούνια, αφρόλουτρα, σερβιέτες, τηλεκάρτες για τις άπορες γυναίκες...

- Μπορείτε να έρθετε να γνωρίσετε την παρέα του ξεblogαρίσματος και να βοηθήσετε την ημέρα του bazaar...

επικοινωνήστε μαζί μας στο xeblogarisma@gmail.com για πληροφορίες σχετικά ή γίνεται μέλη του γκρουπ για να ενημερώνεστε για τις ανάγκες...

...........................

Ελάτε λοιπόν, την Κυριακή 5/12 στο Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30 στο Μεταξουργείο από τις 11.00 το πρωί έως τις 10.00 το βράδυ.

Είδη δώρων, χειροποίητα αντικείμενα τέχνης, παραδοσιακά προϊόντα, βιβλία, cd και δίσκοι, παιχνίδια, κοσμήματα, ρούχα και πολλά άλλα, θα διατίθενται προς πώληση σε συμβολικές τιμές.

............................

και κάποια πράγματα για την ιστορία...

η προσπάθεια είναι συλλογική και ξεκίνησε από την ευαισθητοποίηση κάποιων blogger για τον εγκλεισμό μικρών παιδιών στις τότε γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.

άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους συναντήθηκαν και αποφάσισαν να βοηθήσουν

να φύγουν από τα pc τους και να διαθέσουν λίγο από τον χρόνο τους σε αυτά τα μωρά παιδιά.

έτσι οργανώθηκε η 1η αποστολή/εκστρατεία βοήθειας...

για τις ανάγκες ενημέρωσης του κόσμου φτιάχτηκε ένα ομαδικό blog που όλοι μαζί αποφασίσαμε να το ονομάσουμε xeblogarisma ακριβώς για να τονίσουμε την ανάγκη δράσης μακρυά από τις οθόνες του υπολογιστή και τα blogs μας...

ακολούθησε το 1ο πάρτυ μαζί με το 1ο mini bazaar

πολύς κόσμος βοήθησε με κάθε τρόπο... με πολύ ευαισθησία αλλά και πολύ κέφι !

Ακολούθησαν κι άλλες αποστολές/εκστρατείες, συναντήσεις, νέοι φίλοι ήρθαν και ενώθηκαν μαζί μας -bloggers και μη- ... άλλοι έφυγαν... νέες ανάγκες από τις φυλακές μας χτύπησαν την πόρτα πχ. η ανάγκη συλλογής βιβλίων για την βιβλιοθήκη των φυλακών που τώρα μεταστεγάστηκαν στον Ελαιώνα της Θήβας και οι ανάγκες των άπορων φυλακισμένων γυναικών...

Για την οικονομική υποστήριξη οργανώθηκε το επόμενο bazaar/party αυτή την φορά Χριστουγεννιάτικο και στην αγορά της Κυψέλης, όπου συγκεντρώθηκε πολύς κόσμος, μέσα σε μια Αθήνα που καιγόταν μετά την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου

μετά ήρθαν οι απόκριες

και ξανά ... (μετά από διαρκείς αποστολές ειδών 1ης ανάγκης ακόμα και σε περιόδους που όλοι ξεχνάμε αυτούς που έχουν ανάγκη πχ. καλοκαίρι).... αυτή την φορά στο Cabaret Voltaire μαζί με μια σειρά εκδηλώσεων.....

το Πασχαλινό μας bazaar........

το πάρτυ για να ξεφύγουμε από την μίζερη καθημερινότητα και να έρθουν κοντά μας και νέοι φίλοι, άνθρωποι με διάθεση να προσφέρουν ........

και συνεχίζουμε με πολύ χαρά και αισιοδοξία μέσα στους απαισιόδοξους καιρούς μας
να βάζουμε ένα λιθαράκι (όσο το κράτος αδιαφορεί) ώστε να αποκτήσουν οι φυλακισμένες
γυναίκες αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και τα μωρά παιδιά ένα πιο άνετο και "ζεστό" περιβάλλον... με την ευχή να βρεθεί λύση και να σταματήσει ο εγκλεισμός τους στις φυλακές.

Αναρτήθηκε από desapoin3ison4