Μπορεί η μάνα να έχει παραβιάσει όλο τον Ποινικό Κώδικα. Το εξάχρονο παιδάκι δε φταίει σε τίποτα...

Τι θα πει συνελήφθη μαζί με το παιδί της και με μια 25χρονη;
Από πότε συλλαμβάνονται εξάχρονα;

😡😡😡

Μανώλης Γλέζος: «να παραδοθεί άμεσα το εξάχρονο παιδί στη γιαγιά του και τη θεία του. Ήδη η πολύωρη κράτησή του αποτελεί ντροπή για όλους μας».

😡😡😡

Πάρτε θέση, πρόκειται για ένα παιδί...

.......

Αυτή η ανάρτηση αφορά ένα παιδί που κρατείται σε κάποιο μέρος της ασφάλειας (ασφαλές μέρος;) και υπάρχει η απειλή να δοθεί σε ίδρυμα. 

Αυτά καταγγέλει η γνωστή, μέχρι χθες φυγόδικος, Πόλα Ρούπα.

Ανεξάρτητα απ' το αν συμφωνεί ή όχι κάποιος με τα όσα

"επαναστατικά" δηλώνει η Ρούπα, το πρόβλημα με το παιδί είναι πρωτεύον.
Δεν έχει δικαίωμα ο κρατικός μηχανισμός να απαγάγει ένα παιδί και να αρνείται να το παραδώσει στους στενούς συγγενείς της Ρούπα.

Φοβάμαι ότι το παιδί ανακρίνεται στην ασφάλεια, ελπίζω να είναι παρών κάποιος παιδοψυχολόγος, αν και δεν το πολυπιστεύω.
Καταθέτω κι εγώ, και όπως πιστεύω και πολλοί άλλοι, την αγανάκτησή μου για την συμπεριφορά των αρχών σε ένα παιδί, έστω και αν το παιδί αυτό είναι της Ρούπα.
...........
περισσότερα εδώ: Ιδεοπηγή

Κρατούμενοι από κούνια; Ε, ΟΧΙ! «Κανένα μωρό σε κελί»

Η «Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων» πραγματοποίησε επίσκεψη στις Γυναικείες Φυλακές Ελεώνα Θηβών. 

Σήμερα στις εν λόγω φυλακές κρατούνται 341 γυναίκες. Από αυτές οι 109 είναι αλλοδαπές, οι 4 είναι ανήλικες (18-21 ετών), οι 32 υπόδικες και οι 38 ισοβίτισσες. 

Από το σύνολο των παραπάνω κρατούμενων οι 10 είναι μωρομάνες και κρατούνται στο Παράρτημα με τα παιδιά τους, τα οποία βάσει νόμου μπορούν να παραμείνουν μαζί τους έως την ηλικία των 3 ετών. 

Σήμερα υπάρχουν 11 παιδιά κρατούμενα από 0-3 ετών.

Αυτές είναι και οι γυναίκες που τα μέλη της Πρωτοβουλίας κατ’ αρχάς επιδίωξαν να επισκεφτούν, στο πλαίσιο της τρέχουσας καμπάνιας της Πρωτοβουλίας «Κανένα μωρό σε κελί».

Από τη σύντομη συζήτηση με τις γυναίκες του Παραρτήματος αλλά και από τη συζήτηση με τη διεύθυνση της φυλακής διαπιστώθηκαν προβλήματα που καταδεικνύουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την πλήρη ανικανότητα της Πολιτείας να ανταποκριθεί στις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις της. 

Η περίθαλψη των βρεφών και νηπίων έχει «ανατεθεί» πλήρως σε εθελοντή παιδίατρο, ενώ γυναικολόγος και οφθαλμίατρος ούτε καν σε εβδομαδιαία βάση δεν επισκέπτεται τις φυλακές, όπως συμβαίνει με κάποιες άλλες ειδικότητες.

Επιπλέον, παντελής είναι η απουσία παιδαγωγού και παιδοψυχολόγου καθώς δεν προβλέπεται ανάλογη θέση από το οργανόγραμμα της φυλακής (!!) σύμφωνα με τον διευθυντή. 

Όμως η ύπαρξη των εν λόγω επαγγελματιών είναι απολύτως απαραίτητη όχι μόνο για τη γνωστική και ψυχο-κοινωνική ωρίμανση των παιδιών κρατουμένων τα οποία επί 24 ώρες παραμένουν εντός της φυλακής, χωρίς καμία δημιουργική απασχόληση και χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο καθώς 

η μεταφορά τους σε κάποιο βρεφονηπιακό σταθμό προσκρούει σε «τεχνικά» προσκόμματα εκ μέρους της διεύθυνσης, αλλά και για να καταστήσει εφικτή τη συμμετοχή των μητέρων τους στα ελάχιστα έστω εκπαιδευτικά προγράμματα που χάρη στον ανθρωπισμό κάποιων εθελοντών πραγματοποιούνται, όταν και όποτε καθίσταται εφικτό.

.............................

η συνέχεια εδώ: enallaktikos
ευχαριστούμε την αγαπημένη μας ideopigi

Φιλιππίνες: Φυλάκισαν παιδιά του δρόμου για να μην τα δει ο Πάπας!! - Κολομβία: Βάζουν 8χρονα κορίτσια να διαγωνίζονται με τάνγκα

Ιδιαίτερα σκληρές και απάνθρωπες εικόνες ήρθαν στο φως της δημοσιότητας από τη Μανίλα, την πόλη την οποία επισκέπτεται σήμερα ο Πάπας Φραγκίσκος.

Οι Αρχές της πρωτεύουσας των Φιλιππίνων μάζεψαν από τους δρόμους όλα τα ορφανά παιδιά και τα έκλεισαν  σε κελιά με ενήλικες κρατούμενους προκειμένου να «καθαρίσουν» την πόλη ενόψει της επίσκεψης του Ποντίφικα.
Εκατοντάδες αγόρια και κορίτσια, τα οποία ζουν στους δρόμους της πόλης και δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε το φαγητό τους, φυλακίστηκαν από τις Αρχές στη Μανίλα σε κέντρα κράτησης ενήλικων εγκληματιών με πολλά από αυτά μάλιστα να δέχονται καθημερινή κακοποίηση.

περισσότερα στην Πηγή

Σάλος στην Κολομβία για τα καλλιστεία «Μις Στρινγκ»: Βάζουν 8χρονα κορίτσια να διαγωνίζονται με τάνγκα.

Μεγάλη πολεμική έχει ξεσηκώσει στην Κολομβία ένας διαγωνισμός ομορφιάς με τίτλο «Μις Στρινγκ», στον οποίο δεν έλαβαν μέρος ενήλικες γυναίκες αλλά οκτάχρονα κορίτσια με προκλητικά μαγιό.
Ο διαγωνισμός αυτός, που στα ισπανικά αποκαλείται Μις Τανγκίτα (που αυτολεξί σημαίνει τάνγκα -Mis Tanguita), προκάλεσε σάλο στην Κολομβία, σε μια χώρα στην οποία σημειώνονται διαδοχικά κρούσματα παιδικής πορνείας.
Το κύμα αγανάκτησης σάρωσε τα κοινωνικά δίκτυα δύο ημέρες μετά τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, στο πλαίσιο ενός ετήσιου φεστιβάλ στην πόλη Μπαρμπόσα στα βορειοανατολικά της Κολομβίας.

περισσότερα στην Πηγή

Εφαρμόστε και για τον Νίκο Ρωμανό τον νόμο που ...

... έχει εφαρμοστεί ακόμη και για καταδικασμένο δολοφόνο, ο οποίος είχε τεμαχίσει τη γυναίκα του.

Ποιος αντέχει (άλλο) ένα παιδί νεκρό και μία επανάληψη των «Δεκεμβριανών»;

Ο Νίκος Ρωμανός βρίσκεται στην 25η ημέρα απεργίας πείνας.

Διεκδικεί το αυτονόητο: να εφαρμοστεί ο νόμος και να του δοθεί άδεια προκειμένου να παρακολουθεί τα εργαστήρια και να δίνει εξετάσεις στη Σχολή που πέρασε. Ένας νόμος που έχει εφαρμοστεί ακόμη και για καταδικασμένο δολοφόνο, ο οποίος είχε τεμαχίσει τη γυναίκα του.
Ο Νίκος Ρωμανός είναι 21 ετών. Ήταν κολλητός του Αλέξη Γρηγορόπουλου, ενηλικιώθηκε βίαια πριν 6 χρόνια, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, όταν ο φίλος του Αλέξης πέθανε στα χέρια του, δολοφονημένος από τη σφαίρα ενός αστυνομικού στα Εξάρχεια. Ήδη αθωώθηκε για την κατηγορία της τρομοκρατίας και εκκρεμεί σε βάρος του η κατηγορία για την ληστεία τράπεζας στον Βελβεντό.

περισσότερα εδώ: matrix24

Ruth Kluger: Το... «παιδικό βιβλίο» στα στρατόπεδα συγκέντρωσης

Η Ruth Kluger είναι συνάδελφός μου, βιβλιοθηκάριος. Γεννήθηκε στη Βιέννη το 1931. 12 χρόνων μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τεριέζενστατ, ύστερα στο Άουσβιτς-Μπιρκενάου και τέλος στο Κρίστιανστατ.  

Still Alive: A Holocaust Girlhood Remembered

 

Επιβίωσε -ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό το ρήμα για όσους δεν πέθαναν στα στρατόπεδα των ναζί, αλλά από τύχη βγήκαν από αυτά- κουβαλώντας στο σώμα της ένα νούμερο και στην ψυχή της τις μνήμες και τις τύψεις της τύχης της.

Η Ruth Kluger έχει γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή της. Κυκλοφορεί και στα ελληνικά: Άρνηση μαρτυρίας: Βιέννη - Άουσβιτς - Νέα Υόρκη (μετ. Σοφία Γεωργοπούλου, Θεμέλιο, 2008).

Η Ruth ήταν ένα παιδί, ένα από τα παιδιά που ρίχτηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης.

Σχολείο της γίνεται ο εγκλεισμός και τα βασανιστήρια, όμως κι εκεί, μέσα στην απόλυτη φρίκη, υπάρχουν εστίες αντίστασης.
 

 

Στη Τεριέζενστατ έρχεται σε επαφή «με πληθώρα έξυπνων μορφωμένων ανθρώπων, που έφεραν μαζί τους όλες τις ιδέες και ιδεολογίες της Ευρώπης και συνέχισαν να ερίζουν γι' αυτές με δριμύτητα. Δάσκαλοι και πανεπιστημιακοί καθηγητές ήταν πανευτυχείς με κάθε ευκαιρία που τους δινόταν να αφηγηθούν κάτι όμορφο από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό όταν μαζεύονταν ένα σμάρι παιδιά γύρω τους».
Δεν είναι μοναδική αυτή η αναφορά. Τα ίδια αναφέρει και ο Σεμπρούν στο «Τι ωραία Κυριακή» και στο «Ο νεκρός που μας χρειάζεται», τα ίδια και ο Μασπερό στο «Οι μέλισσες και η σφήκα».

Στην Τεριέζενστατ, αναφέρει η Kluger, υπήρχαν λίγα βιβλία, που ήταν περιζήτητα και περνούσαν από χέρι σε χέρι μεταξύ των εγκλείστων, ένας ιστορικός τέχνης είχε ένα βιβλίο με έργα του Ντίρερ, ένας δάσκαλος τους δίδασκε Ιστορία της Λογοτεχνίας, μια γηραιά κυρία μάθαινε τα παιδιά να απαγγέλλουν ποιήματα του Eichendorff.

Η τύχη, ένα χέρι, μια ζαβολιά τη βγάζει από το θανατηφόρο Άουσβιτς και τη ρίχνει στο Κρίστιανστατ μαζί με τη μητέρα της. Η μητέρα της δουλεύει σε ένα εργοστάσιο που φτιάχνει πολεμοφόδια - πολλοί έγκλειστοι χρησιμοποιήθηκαν ως εργατικό δυναμικό για την πολεμική βιομηχανία της Γερμανίας.

Μια μέρα παρακαλεί έναν ντόπιο επιστάτη να βρει ένα βιβλίο για τη μικρή της κόρη «που αγαπάει το διάβασμα». Κι εκείνος ανταποκρίνεται, φέρνοντάς της ένα παλιό μισοσχισμένο αναγνωστικό. «Έπλεα σε πελάγη ευτυχίας. Το δώρο είχε ξεπεράσει τις προσδοκίες μου. Για μένα είχε ανοίξει πάλι μια παλιά αλησμόνητη πόρτα, είχα βρει πάλι τη μόνη σε μένα οικεία πρόσβαση στον κόσμο».

Πριν από 69 χρόνια, στις 27 Ιανουαρίου 1945, τα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το Άουσβιτς - Μπίρκενaου. Η 27η Ιανουαρίου ορίστηκε ως Παγκόσμια Μέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος.

 

Ο βιβλιοθηκάριος

Ο μπαμπάς στο κέντρο κράτησης, το 5χρονο παιδί «μόνο στο σπίτι» για 2,5 μήνες

«Υπόθεση που μου ήρθε σήμερα: Συνελήφθη "για χαρτιά" πριν δυόμισι μήνες στην Αθήνα, Σουδανός που είναι σχεδόν 20 χρόνια στη χώρα, την ώρα που είχε πεταχτεί στο σούπερ μάρκετ για ψώνια. Σπίτι είχε μείνει η πεντάχρονη κόρη του, γεννημένη στην Ελλάδα, με την οποία κατοικούσε (η μητέρα τους είχε αφήσει όταν η κόρη ήταν 6 μηνών). 
.
Ο Σουδανός κατά τη σύλληψή του, αλλά και αργότερα, εκλιπαρούσε να πάει κάποιος στο σπίτι και να φροντίσει το κορίτσι, πλην όμως κανείς δεν ενδιαφέρθηκε... Η τύχη του παιδιού αγνοείται δυόμισι μήνες μετά. Εκείνος είναι υπό κράτηση, προς απέλαση».  
.
Ρεπορτάζ της Φωτεινής Λαμπρίδη
.

Η παραπάνω είδηση κυκλοφόρησε, μέσω Facebook, από τη δικηγόρο και πρόεδρο της Ελληνικής δράσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα Ηλέκτρα Κούτρα. Είναι μία από τις περιπτώσεις απάνθρωπης μεταχείρισης μεταναστών. Οι δικηγόροι που ασχολούνται με ανάλογες υποθέσεις έχουν πληθώρα τέτοιων στη διάθεσή τους, όπως τονίζει στο tvxs.gr η ίδια η δικηγόρος.
Ωστόσο η περίπτωση αυτή φέρνει στο φως μια ακόμα σοκαριστική πλευρά της πραγματικότητας που έχει σχέση με την σχεδόν μηδενική μέριμνα για τα παιδιά των κρατουμένων μεταναστών και μεταναστριών ή των μεταναστών που βρίσκονται υπό απέλαση. Αν για τις αρχές αυτά είναι ψιλά γράμματα, τότε μέσα σε μία κοινωνία που βρίσκεται σε ανθρωπιστική κρίση η αποκτήνωση έχει δείξει ήδη τα δόντια της.
«Στο Σουδανό πατέρα με οδήγησε ένας άλλος μετανάστης πελάτης μου», εξηγεί η κα Κούτρα. «Πρόκειται για ένα παιδί δεύτερης γενιάς μεταναστών που κρατείται, ενώ θα έπρεπε κανονικά να είναι έξω. Ενώ είχαμε συμφωνήσει να του βγάλουν χαρτιά, ξαφνικά τον έστειλαν ένα πρωί στο κέντρο κράτησης μεταναστών στην Κομοτηνή».
... Όπως είναι γνωστό εκεί επικρατεί μια απελπιστική κατάσταση, περίπου εξακόσια άτομα στοιβαγμένα σε έναν χώρο χωρίς ρεύμα χωρίς παράθυρα. Άνθρωποι σε κίνδυνο τόσο οι ίδιοι οι μετανάστες όσο και οι εργαζόμενοι εκεί. Δεν έχουν τηλέφωνα και δυνατότητα να απευθυνθούν σε δικηγόρο. Ανάμεσά τους ήταν και ο Σουδανός πατέρας του οποίου η περίπτωση μας συγκίνησε ιδιαίτερα, να φανταστείτε μου είπε ο πελάτης μου «είναι εδώ ένας που δεν ξέρει αν ζει το παιδί του».
... Ψάξαμε το παιδί, μεταξύ άλλων και για να εξακριβώσουμε την πληροφορία. Από μαρτυρίες γειτόνων μάθαμε ότι φιλοξενείται σε συγγενή του πατέρα του. Πήραμε τα στοιχεία του συγγενή και ενημερώσαμε τον πατέρα ότι το παιδί του ζει και είναι καλά. Ήταν συγκινητική η στιγμή.

Η δικηγόρος διευκρινίζει ότι δεν έχει ακόμα πληροφορία από την αστυνομία για το εάν την επόμενη της σύλληψης πήγε κάποιος αστυνομικός να ψάξει το παιδί στο διαμέρισμα αλλά ακόμα κι αν  συνέβη αυτό, ουδέποτε ενημερώθηκε ο πατέρας.

Τι συμβαίνει τελικά με τα παιδιά των μεταναστών οι οποίοι συλλαμβάνονται χωρίς χαρτιά και κρατούνται σε τμήματα ή κέντρα κράτησης; Τι γίνονται τα παιδιά των οποίων οι γονείς συλλαμβάνονται ή οδηγούνται σε απέλαση;
«Δεν υπάρχει οργανωμένο σύστημα μέριμνας για αυτά τα παιδιά» απαντάει ο δικηγόρος Σπύρος Ριζάκος από την ΜΚΟ «Αίτημα», ο οποίος έχει ασχοληθεί εκτενώς με το θέμα. «Αν την ώρα της σύλληψης είναι μαζί τα παιδιά, τα μεταφέρουν συνήθως στο Παίδων. Αν το παιδί βρίσκεται αλλού, συνήθως δεν το αναζητάει κανείς. Δημιουργούνται καθημερινά ανθρώπινα δράματα. Η δική μας άποψη είναι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις, εκεί που υπάρχει ανήλικο παιδί δεν πρέπει να κρατούνται οι γονείς. Κάθε φορά που προκύπτει τέτοιο θέμα προσπαθούμε να το λύσουμε με την αστυνομία, παρεμβαίνουμε ώστε να αφεθεί ο πατέρας ή η μητέρα. Κάποιες φορές το καταφέρνουμε ενώ έχει μεσολαβήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα βέβαια».
  Τι  γίνεται στις περιπτώσεις όμως που οι μετανάστες δεν έχουν δυνατότητα να εκπροσωπηθούν από δικηγόρο; 
«Εκεί δυστυχώς είναι τραγικά τα πράγματα. Είναι δύσκολο να ακουστεί ο άνθρωπος. Εδώ δεν ακουγόμαστε εμείς» απαντά ο κ. Ριζάκος.
Η Ηλέκτρα Κούτρα σημειώνει σχετικά με το κέντρο κράτησης μεταναστών στην Κομοτηνή: «Αν δεν μπορεί η Ελληνική πολιτεία να θέσει υπό κράτηση ανθρώπους σε συνθήκες που σέβονται το μίνιμουμ της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αν δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η ζωή των κρατουμένων αλλά και των ίδιων των αστυνομικών δεν κινδυνεύει, τότε πρέπει να απελευθερώσει τους ανθρώπους και να βάλει λουκέτο σε κρατητήρια που δεν έχουν ούτε μία από τις απαιτούμενες προδιαγραφές».

από tvxs

Μια τεράστια «αγκαλιά» προσφέρει το “Give the Kids” στις περιθωριοποιημένες μητέρες της Ελλάδας,

μέσα από ένα έρανο συλλογής ειδών ρουχισμού και πρώτης ανάγκης! Με τον εθελοντισμό να κρατά τα ινία της δράσης, το «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων φιλοξενεί την Κυριακή 1 Ιουλίου την πρώτη παγκόσμια συνάντηση “Give the Moms”!

 «Ανοίξτε» τις ντουλάπες σας και χαρίστε ό,τι σας περισσεύει…

Κατά τις 12.00-15.00 το μεσημέρι, το καφέ “Gaz a l’ eau” του χώρου αναμένεται να γεμίσει από κόσμο, που επιθυμεί πραγματικά να δώσει μια «χείρα» βοηθείας σε γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους… είτε στις φυλακές Θεσσαλονίκης, είτε στους ξενώνες αλληλεγγύης.

«Οι γυναίκες στις φυλακές αποτελούν μια ιδιαίτερη περίπτωση. Ακόμα και μια τηλεκάρτα ή ένα ζευγάρι παντόφλες μπορούν να προσφέρουν μερικά χαμόγελα, ενώ λίγες συσκευασίες γάλα ή κάποια ρουχαλάκια μπορούν να σώσουν το παιδάκι τους. Σας καλούμε να έρθετε στο «Τεχνόπολις», να γνωριστούμε και εθελοντικά όλοι να προσφέρουμε ο,τι μπορούμε», αναφέρει η Χριστίνα Κοπανά, η δημιουργός της κίνησης.

Το “Give the Kids” πρωτοπορεί και επιστρέφει την αγάπη του… αυτή τη φορά όχι μόνο στα παιδιά αλλά και στις μαμάδες τους. Σκοπός δεν είναι άλλος από μια ανάσα ανακούφισης! Ρούχα, γάλατα και πάνες για παιδιά, παπούτσια, τηλεκάρτες και σαμπουάν είναι λίγα από αυτά που εκλείπουν από πολλές οικογένειες. 

Τα αγαθά που θα μαζευτούν, θα προσφερθούν:

* στο γυναικείο τμήμα των Φυλακών στα Διαβατά Θεσσαλονίκης,
* τον Σύλλογο Συμπαράστασης Κρατουμένων «Ο Ονήσιμος»,  
* τον εκκλησιαστικό Ξενώνα μητέρας και βρέφους  
* «Το Σπίτι της Μαρίας» στη Θεσσαλονίκη και  
* τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού - Η Αγκαλιά.

«Υπάρχουν κορίτσια που αποφάσισαν χωρίς καμία στήριξη να γεννήσουν και αυτή τη στιγμή έχουν βρεθεί σε αδιέξοδο. Πολλές φορές ξεχνάμε τις μαμάδες και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν… με το “Give the Moms” δείχνουμε ότι δεν τις έχουμε ξεχάσει», συνεχίζει. «Ανοίξτε» τις ντουλάπες σας και χαρίστε ό,τι σας περισσεύει… μπορεί να σώσει μια ζωή! Για περαιτέρω επικοινωνία, στείλτε email στο  

info@givethekids.gr

 

Η λίστα με τα απαραίτητα αντικείμενα είναι αυστηρή:

Για Διαβατά Θεσσαλονίκης:
- Τηλεκάρτες
- Απλές παντόφλες και απλά φλατ παπούτσια (νο 36-40)
- Ρουχισμός και εσώρουχα σε απλά σχέδια
- Πετσέτες μπάνιου
- Σερβιέτες
- Χαρτιά υγείας

Για τον «Ονήσιμο»:
- Σαμπουάν
- Οδοντόβουρτσες-οδοντόπαστες
- Σαπούνια
- Χαρτιά υγείας
- Είδη καθαρισμού
- Ρούχα, παπούτσια
- Βιβλία

Για «Το Σπίτι της Μαρίας»:
- Σερβιέτες
- Σαμπουάν
- Οδοντόβουρτσες-οδοντόπαστες
- Σαπούνια
- Χαρτιά υγείας
- Παιδικά σαμπουάν
- Πάνες νο 1-3-4-5
- Βρεφικές κρέμες
- Γάλατα εβαπορέ
- Βρεφικά μπισκότα

Για τον Σύλλογο Προστασίας Αγέννητου Παιδιού - Η Αγκαλιά:
- Σερβιέτες
- Σαμπουάν
- Οδοντόβουρτσες-οδοντόπαστες
- Σαπούνια
- Χαρτιά υγείας
- Επιθέματα στήθους
- Πάνες όλων των μεγεθών
- Γάλατα εβαπορέ
- Γάλατα σκόνης 1ης βρεφικής ηλικίας
- Γάλατα σκόνης 2ης βρεφικής ηλικίας
- Γάλατα σκόνης 2ης βρεφικής ηλικίας
- Κρέμες συγκάματος
- Φυσιολογικοί οροί

http://www.flowmagazine.gr

Πηγή: Καλά Νέα

schizas

Εκδήλωση για τους πρόσφυγες με θέμα: Κανένα Παιδί Πίσω από τα Κάγκελα

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Πρόσφυγα το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες διοργανώνει ολοήμερη εκδήλωση για την παρουσίαση της εκστρατείας Κανένα Παιδί Πίσω από τα Κάγκελα – End Immigration Detention of Children αλλά και για την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την κατάσταση του ασύλου στη χώρα μας την Παρασκευή 22 Ιουνίου, από τις 2.00 μ.μ. στο χώρο του HUB (οδός Αλκμήνης 5, Πετράλωνα)

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί με στόχο την προώθηση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο, των προσφύγων και γενικότερα των ανθρώπων που δικαιούνται διεθνή προστασία, ενώ θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην ευάλωτη ομάδα των ασυνόδευτων ανηλίκων και στις καταστροφικές για τη ψυχική και σωματική τους υγείας συνέπειες της κράτησής τους.

Ενημερωθείτε για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων εδώ http://www.gcr.gr

πηγή: koutipandoras

Ψυχικά τραύματα αποκτούν τα παιδιά της Δυτικής Όχθης που φυλακίζονται στο Ισραήλ

Η ευρεία πλειοψηφία από τα εκατοντάδες παιδιά στα Παλαιστινιακά Εδάφη που φυλακίζονται σε ισραηλινές φυλακές κάθε χρόνο υποφέρει από εφιάλτες, νυχτερινή ακράτεια και άγχος μετά την απελευθέρωση, αναφέρεται σε έκθεση που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η οργάνωση Save the Children (Σώστε τα Παιδιά).

«Καλά αυτό δεν είναι ένας "εν δυνάμει" τρομοκράτης;»

Post-trauma Rehabilitation of Palestinian
Ex-detainee Children in the West Bank

Από το 2000 ο ισραηλινός στρατός έχει φυλακίσει περισσότερα από 8.000 παιδιά στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και έχει δικάσει παιδιά ηλικίας ακόμη και 12 ετών σε στρατοδικεία, τα περισσότερα από τα οποία ήταν ύποπτα ότι έριξαν πέτρες.

Το 98% των παιδιών που κρατήθηκαν υπέστησαν βία, είτε σωματική είτε λεκτική, από Ισραηλινούς στρατιώτες, δήλωσε ο σύμβουλος προγράμματος της οργάνωσης Εγιάντ αλ Αράτζ σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Δυτική Όχθη, σημειώνοντας ότι η δοκιμασία αυτή άφησε ψυχολογικά τραύματα σε σχεδόν όλα αυτά τα παιδιά. «Ποσοστό πάνω από το 90% των παιδιών αυτών υπέφερε από μετατραυματική διαταραχή άγχους», τόνισε.

Η έκθεση αυτή για την κράτηση Παλαιστινίων κάτω των 18 ετών από το Ισραήλ στηρίχθηκε σε έρευνα που έγινε σε δείγμα 292 παιδιών που είχαν κρατηθεί και στη συνέχεια απελευθερωθεί από το Ισραήλ.

Πέρυσι συνελήφθησαν 2.301 παιδιά, λιγότερα από τα 3.470 που είχαν συλληφθεί το 2010, σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε η παλαιστινιακή οργάνωση Defence for Children International (DCI). Σήμερα βρίσκονται 170 ανήλικοι Παλαιστίνιοι σε φυλακές του Ισραήλ, προσέθεσε το DCI.

«Η κράτησή τους έχει καταστροφικό αντίκτυπο στα παιδιά, τις οικογένειές τους και τις κοινωνίες τους», επισημαίνεται στην έκθεση του Save the Children.

«Τα παιδιά υποφέρουν από επιπτώσεις, μεταξύ των οποίων μετατραυματική διαταραχή άγχους, φόβος να βγουν από το σπίτι, επιπροσθέτως των ψυχολογικών συμπτωμάτων, που έχουν όπως οι κρίσεις άγχους και οι εφιάλτες. Οι οικογένειες γίνονται υπερπροστατευτικές και αρνούνται να αφήσουν τα παιδιά να βγουν από το σπίτι», καταλήγει η έκθεση.

Ο ισραηλινός στρατός δηλώνει ότι η ρίψη πετρών είναι ένα σοβαρό αδίκημα, που μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς ή ακόμη και το θάνατο ανθρώπων.

«Αγόρια στα Παλαιστινιακά Εδάφη, μερικές φορές 13 ή 14 ετών, ρίχνουν πέτρες με τα χέρια ή με σφεντόνες σε ισραηλινά αυτοκίνητα ή οχήματα του στρατού», δήλωσε εκπρόσωπος του ισραλινού στρατού και πρόσθεσε: «Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι αυτά τα παιδιά είναι πολύ βίαια. Αντί να παίζουν ποδόσφαιρο θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή Ισραηλινών».

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένα τραγούδι για τα παιδιά που βρίσκονται στις γυναικείες φυλακές έγκλειστα μαζί με τη μητέρα τους.

Νευρικά και φοβισμένα τα παιδιά
που βρίσκονται
στη φυλακή με τις μητέρες τους.

Μου λεγε η μάνα μου 

σαν ήμουνα μικρό παιδί

κλεισμένοι μέσ΄ στη φυλακή  βρίσκονται μόνο οι κακοί.

Πως είναι τα ψηλά βουνά 

η θάλασσα και τα ποτάμια

ενός πατέρα η αγκαλιά 

δυο τρυφερά του χάδια.

Φουρτούνες έχει η θάλασσα, 

απόκρημνα είναι τα βουνά

απάνεμη φωλιά στο ξεροβόρι 

είναι η ζεστή του αγκαλιά.

Γιατί σφαλίζει αυτή η πόρτα 

και δεν μπορώ ν΄ανοίξω;

Γιατί κλειδώνει ο μπαμπάς 

και μένει πάντα απέξω;

Είναι η ώρα που κουρνιάζουν 

όλου του κόσμου τα πουλιά

έλα εδώ στην αγκαλιά μου 

να σου χαϊδέψω τα μαλλιά.

Μου λεγε η μάνα μου 

σαν ήμουνα μικρό παιδί

κλεισμένοι μέσ΄ στη φυλακή  

βρίσκονται μόνο οι κακοί.

από το μουσικό σχήμα Τρίτη Όχθη