Αριστοτέλης: Τρία τα είδη της φιλίας, μόνο το ένα αξίζει πραγματικά

Κάποιες από τις πιο εύστοχες παρατηρήσεις του Αριστοτέλη σχετίζονται με τη φιλία. Έβλεπε τη φιλία ως μία από τις πραγματικές χαρές της ζωής και θεωρούσε πως για να ζήσει κάποιος μια ευτυχισμένη ζωή, χρειάζεται μια πραγματική φιλία. 

Με δικά του λόγια:
«Η φιλία είναι ένα είδος αρετής ή τουλάχιστον συνυφασμένη με την αρετή. Εκτός όμως απ' αυτό, η φιλία είναι και πράγμα πάρα πολύ αναγκαίο στη ζωή του ανθρώπου, γιατί κανείς δεν θα προτιμούσε να ζει χωρίς φίλους, έστω κι αν έχει στην κατοχή του όλα τα άλλα αγαθά. Γι' αυτό ακόμα και οι πλούσιοι και εκείνοι που κατέχουν αξιώματα και πολιτική εξουσία, πιστεύουν ότι η παρουσία φίλων είναι πολύ μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου οι άνθρωποι στη φτώχεια και στις άλλες δυστυχίες τους, πιστεύουν ότι το μόνο καταφύγιο είναι οι φίλοι. Επιπλέον, οι φίλοι συνδράμουν τους νέους, ώστε να τους αποτρέψουν από τα λάθη, και, προκειμένου, για τους μεγάλους στην ηλικία, τους φροντίζουν και αναπληρώνουν τις δυνάμεις που τους λείπουν. Δύο πηγαίνουν μαζί, διότι και οι δυο είναι πιο ικανοί να κατανοήσουν από κοινού και να ενεργήσουν».

Οι συμπτωματικές φιλίες
Ο Αριστοτέλης υπογράμμισε δύο συνηθισμένα είδη φιλίας που βασίζονται περισσότερο στη σύμπτωση, παρά στην πρόθεση.

1) Φιλία ωφελιμότητας
Η πρώτη είναι η φιλία που βασίζεται στην ωφελιμότητα. Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη.

Αυτή η φιλία, δεν είναι μόνιμη. Όταν τελειώνουν τα οφέλη, συνήθως τελειώνει και η φιλία. Ο Αριστοτέλης παρατήρησε πως αυτή η σχέση είναι πιο συνηθισμένα ανάμεσα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Ένα σωστό παράδειγμα τέτοιας φιλίας, είναι οι σχέσεις που φτιάχνουμε με συνάδελφους στη δουλειά. Μπορεί όντως να περνάμε καλά μαζί, αλλά μόλις η κατάσταση αλλάξει, συνήθως αλλάζει και η φύση της σχέσης μας.

2) Φιλία απόλαυσης
Αντίστοιχα, το δεύτερο είδος συμπτωματικής φιλίας βασίζεται στην απόλαυση. Αυτό, όμως, είναι πιο συνηθισμένο σε νεαρούς ανθρώπους. Είναι το είδος φιλίας που παρατηρείται ανάμεσα σε συμμαθητές, συμφοιτητές και άτομα που ανήκουν στην ίδια αθλητική ομάδα.

Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει και η απόλαυση και κατά επέκταση, η φιλία. Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε.

Οι περισσότερες φιλίες, ανήκουν σε αυτές τις δύο κατηγορίες και ενώ ο Αριστοτέλης ποτέ δεν τις χαρακτήρισε με αρνητικό τρόπο, πίστευε πως το μικρό βάθος τους περιόριζε την ποιότητά τους.
Είναι καλό, για την ακρίβεια, είναι απαραίτητο, να έχουμε συμπτωματικές φιλίες, αλλά μπορούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα.

3) Η φιλία της αρετής και του αγαθού
Η τελευταία μορφή φιλίας που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες. Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, ανάμεσα στα δύο μέρη. Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι και οι αξίες, τις οποίες αντιπροσωπεύουν που αποτελούν το κίνητρο διατήρησης των φιλικών δεσμών.

Συνήθως, αυτή η φιλία κρατάει μέχρι τέλους, αλλά για τη δημιουργία της απαιτείται η ύπαρξη ενός βασικού επίπεδου καλοσύνης στο καθένα από τα δύο άτομα. Σαν να μην έφτανε αυτό, απαιτούν χρόνο και εμπιστοσύνη για να σφυρηλατηθούν σωστά.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν ενσυναίσθηση και δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπό τους συχνά αποτυγχάνουν να αναπτύξουν τέτοιες σχέσεις και καταλήγουν στα πρώτα δύο είδη φιλιών. Ο κάθε άνθρωπος έχει περισσότερες πιθανότητες να πετύχει αυτό το επίπεδο φιλίας με κάποιον που ξέρει πολύ καλά, τον έχει δει στη χειρότερη φάση της ζωής του και έπειτα τον είδε να την ξεπερνάει. Το ίδιο πράγμα ισχύει και για φίλους που αντιμετώπισαν και ξεπέρασαν μαζί τις ίδιες δυσκολίες.

Πέρα από το βάθος και την οικειότητα που προκύπτει σε αυτές τις σχέσεις, η ομορφιά τους κρύβεται και στο γεγονός πως συμπεριλαμβάνουν τα πλεονεκτήματα και από τα δύο προηγούμενα είδη φιλίας. Είναι ωφέλιμες και απολαυστικές.

Όταν σέβεσαι τον άλλον και νοιάζεσαι για το καλό του, χαίρεσαι και μόνο που είσαι μαζί του, μπορείτε να βρείτε πράγματα που θα διασκεδάσουν και τους δύο σας, αλλά και να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον.
Αυτές οι σχέσεις απαιτούν χρόνο και προσπάθεια, αλλά όταν ανθίσουν, οι καρποί τους είναι η εμπιστοσύνη, ο θαυμασμός και το δέος, δηλαδή οι πιο γλυκοί καρποί που έχει να μας προσφέρει η ζωή.

Δείξε μου τον φίλο σου…
Αν σε διαβάζουν για πάνω από 2.000 χρόνια, τότε κάτι πρέπει να έχεις κάνει σωστά.

Ο Αριστοτέλης μάς έμαθε να εξετάζουμε τον κόσμο εμπειρικά και ενέπνευσε γενιές στοχαστών και φιλοσόφων να αναθεωρήσουν τον ρόλο και την αξία της ηθικής στην καθημερινότητά μας.

Για τον μέσο άνθρωπο, όμως, τα πιο χρήσιμα διδάγματα του Αριστοτέλη, με αξία και στη σημερινή εποχή, είναι αυτά που σχετίζονται με τις καλές σχέσεις. 

Ο Αριστοτέλης είδε την αξία των συμπτωματικών φιλιών, αλλά η προσωρινή τους φύση, τον έσπρωξε να τις απορρίψει. Στα μάτια του, δεν είχαν γερά θεμέλια.
Για αυτό τον λόγο, επιχειρηματολόγησε υπέρ της καλλιέργειας ενάρετων σχέσεων, οικοδομημένες σε καλές προθέσεις, προσπάθεια και αμοιβαία εκτίμηση του χαρακτήρα και της καλοσύνης που έχει η κάθε πλευρά. Ήξερε πως το πέρασμα του χρόνου δεν θα μπορούσε να φθείρει μια τέτοια φιλία. Αντίθετα, πιθανώς θα την ενίσχυε. Για τον Αριστοτέλη, λίγα πράγματα πλησίαζαν την αξία μιας τέτοιας φιλίας.
Και η σκέψη του έχει βάση. Σε τελική ανάλυση, οι δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους, διαμορφώνουν την ποιότητα ζωής μας. Είμαστε και γινόμαστε, τα άτομα με τα οποία συναναστρεφόμαστε.
***
Επιμέλεια Κειμένου: Χρήστος Κανελλόπουλος
Το είδαμε: kathimerini
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αναγνωρίστε το Καλό στη Ζωή σας και Καλωσορίστε το!

Του ψυχολόγου Γιάννη Ξηντάρα

Η ευτυχία είναι ένα υπέρτατο ζητούμενο στη ζωή όλων μας. Μια συνθήκη που μοιάζει απαραίτητη για να αποκτήσει ένα ξεχωριστό νόημα η καθημερινότητά μας, οι σχέσεις μας με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό. 

Από την άλλη μεριά, η δυστυχία μοιάζει με κατάρα. Κανείς δεν το εύχεται για κανέναν και όλοι θέλουμε, ιδίως όσους αγαπάμε να είναι ευτυχισμένοι, προκειμένου να έχουν «μια καλή ζωή».

Bouqet Of Happiness

Υπάρχουν μυστικά για την ευτυχία; 

Τι κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους; 

Πώς καταφέρνουν κάποιοι να είναι και άλλοι όχι; 

Τι τους διαφοροποιεί; 

Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να σταθούμε και να αναλύσουμε όσες θεωρούμε βασικές παραμέτρους για την ευτυχία με κριτήριο την προσβασιμότητα τους από κάθε άνθρωπο σε κάθε στιγμή της ζωής τους. 

Κατά συνέπεια θα αναφερθούμε σε άυλα αγαθά και αξίες οι οποίες δεν αγοράζονται ούτε δεν εξαγοράζονται ενώ αντιθέτως υπάρχουν ελεύθερα και αρκεί να τα συνειδητοποιήσουμε και να τα διεκδικήσουμε για τις ζωές μας: 

Αυτό και μόνο αρκεί για να τα αποκτήσουμε και να τα διεκδικήσουμε για τις ζωές μας: αυτό και μόνο αρκεί για να τα αποκτήσουμε! 

Ποιες είναι αυτές οι αξίες;

• Καλοσύνη

Δείξτε καλοσύνη. Αφήστε στην άκρη τις κακίες, την εκδικητικότητα, το μίσος, τον πόλεμο των διαπροσωπικών σχέσεων. 

Όπως ακριβώς και οι πόλεμοι μεταξύ των κρατών έτσι και η ανθρώπινη κακία φθείρει, «στενεύει», χωρίς να προσφέρει ανάπτυξη και ανθοφορία. Αντιθέτως η καλοσύνη θα σας ανοίξει ψυχικά και αυτός ο χώρος θα γεμίσει ευχαρίστηση…

• Φιλία

Οι φίλοι είναι βάλσαμο. Είναι συντροφιά, είναι παρηγοριά, είναι γνώση. Οι φίλοι θα μας σταθούν στα δύσκολα, θα μας συντροφεύσουν στα εύκολα και στα ωραία, θα μοιραστούμε μαζί τις χαρές και τις λύπες. 

Οι φίλοι είναι χρυσάφι, μία σταθερή αξία στο χρηματιστήριο των ανθρώπινων αξιών.

• Συγχώρεση

Αν μπορούμε να συγχωρούμε, αν μπορούμε να δείχνουμε κατανόηση στην ανθρώπινη αδυναμία (συχνά και μικρότητα) τότε μπορούμε να διαφυλάξουμε την ψυχή μας απ’ το σκοτάδι της κακίας και του πόνου. 

Αντίθετα, όταν δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε, ο θυμός, το πείσμα και ο πόνος διογκώνονται και δεν αφήνουν χώρο για θετικά συναισθήματα.

• Ζήστε στο Παρόν

Ο ενεστώτας είναι ο μόνος χρόνος που υπάρχει. Το παρελθόν πέρασε ενώ το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμη. Ό,τι ζούμε είναι τώρα. 

Μην μένετε αγκυλωμένοι σε ό,τι έγινε, ούτε προσκολλημένοι σε κάτι που ακόμη δεν έχει γίνει. 

Σε κάθε άλλη περίπτωση πέραν του ενεστώτα χρόνου η ζωή δεν υπάρχει, δεν ζούμε τη ζωή μας, τη μια και μοναδική.

• Ευχαριστώ

Ο προάγγελος της ευτυχίας είναι η ευχαρίστηση. Αναγνωρίστε το καλό στη ζωή σας και καλωσορίστε το. Αποδεχτείτε τα δώρα που σας δίνει η ζωή στην καθημερινότητά σας. 

Ένα ωραίο πρωινό, η λιακάδα ή η βροχή, λίγος ελεύθερος χρόνος, ο σύντροφός σας ή τα παιδιά σας, ένα ωραίο γεύμα, μία έξοδος, λίγη ξεκούραση… 

Άπειρα μικρά στιγμιότυπα στην καθημερινότητα που αν τα αναγνωρίσουμε και τα απολαύσουμε αρκούν για να αποτελέσουν ένα μεγάλο άθροισμα που θα μας κάνει ευτυχισμένους.

Η ευτυχία κρύβεται στα απλά, τα καθημερινά, τα μικρά, τα προσωπικά. Η ευτυχία – ίσως τελικά είναι στο χέρι μας και είναι πιο εύκολη η κατάκτησή της απ’ ότι νομίζουμε.

Γιάννης Ξηντάρας*
Ψυχολόγος, Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή»

schooltime

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

 

Η Θάλασσα κάνει Καλό στα Παιδιά!!

Καλοκαίρι σημαίνει για τα παιδιά ξένοιαστες στιγμές στη θάλασσα και, όσο κι αν ακούγεται στερεότυπο, η θάλασσα κάνει καλό στα παιδιά.
Η θάλασσα τους προσφέρει ένα περιβάλλον γεμάτο ερεθίσματα, τα οποία συμβάλλουν στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους και τους παρέχουν πολλά ψυχικά οφέλη.

Οι διαφορετικές εικόνες και η εξερεύνηση νέων «κόσμων» συναρπάζουν τα παιδιά, ειδικά όσα ζουν κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου στην πόλη και σε ένα διαμέρισμα.

Είτε φτιάχνουν τις δικές τους δημιουργίες στην άμμο, είτε μαζεύουν πετρούλες και κοχύλια, είτε κάνουν βουτιές παρατηρώντας τα ψαράκια, τα παιδιά απολαμβάνουν στο μέγιστο τις στιγμές αυτές. 

Αλλά ας δούμε πιο συγκεκριμένα γιατί η θάλασσα κάνει καλό στα παιδιά.

Η κολύμβηση ένα από τα ιδανικότερα αθλήματα. 

Η κολύμβηση μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο σε μεγάλο βαθμό στην ψυχική και σωματική υγεία και τη σωματική ανάπτυξη των παιδιών. 

Έχει ελάχιστους τραυματισμούς, δεν επιβαρύνει το μυοσκελετικό σύστημα κατά την αναπτυξιακή ηλικία του παιδιού και γυμνάζει όλο το σώμα. 

Επιπλέον, η επαφή με το νερό είναι πολύ ευεργετική και βοηθά να χαλαρώσει το σώμα και το μυαλό. 

Επίσης, ενισχύει την αυτοπεποίθηση, την αυτοεκτίμηση και το θάρρος των παιδιών, ισχυροποιεί τη θέλησή τους και προάγει την ανεξαρτησία τους. 

Τέλος, Το κολύμπι στη θάλασσα διευκολύνει και ενισχύει την κυκλοφορία του αίματος στο σώμα.

Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. 

Τα στοιχεία που περιέχει το θαλασσινό νερό, απορροφώνται εύκολα από το σώμα μας ενώ κολυμπάμε ή εισπνέονται με το θαλασσινό αέρα, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα. Διευκολύνει τον ύπνο. 

Ο αέρας της θάλασσας περιέχει υγιή αρνητικά ιόντα που επιταχύνουν την ικανότητα απορρόφησης του οξυγόνου. Τα αρνητικά ιόντα εξισορροπούν τα επίπεδα της σεροτονίνης, της χημικής ουσίας που συνδέεται με τη ρύθμιση του ύπνου. 

Η έλλειψη σεροτονίνης, μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα, όπως η αϋπνία.

Δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να εξερευνήσουν. 

Η παραλία μπορεί να παρομοιαστεί με ένα τέλειο εργαστήριο, καθώς τους προσφέρει πληθώρα υφών και αισθήσεων: στεγνή άμμος, υγρή άμμος, βράχια, θαλάσσιοι οργανισμοί και ζώα, φύκια, ζεστή άμμος, κρύα άμμος, άνεμος κ.λπ. 

Η έκθεση των παιδιών στις διάφορες αυτές αισθητηριακές εμπειρίες μπορεί να είναι θεραπευτική, να βελτιώσει τις κινητικές τους δεξιότητες και να τα βοηθήσει στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους.

Μαθαίνουν να αγαπούν τη φύση. 

H έκθεση των παιδιών σε μη δομημένα, εξωτερικά περιβάλλοντα όπως η παραλία, τα βοηθά να αναπτύξουν μια δια βίου εκτίμηση για τη φύση, η οποία με τη σειρά της οδηγεί σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής.

Η παραμονή στη θάλασσα συμβάλλει στην δημιουργία της απαραίτητης βιταμίνης D. 

Είναι σημαντικό για τα παιδιά να παράγουν επαρκή αποθέματα βιταμίνης D και το ηλιακό φως, που είναι άπλετο στη θάλασσα, παρέχει το μεγαλύτερο μέρος της βιταμίνης D που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός. 

Η χρόνια έλλειψη βιταμίνης D στα παιδιά έχει ως αποτέλεσμα σκελετικές ανωμαλίες και κοντό ανάστημα.Στη χώρα μας, που η ηλιοφάνεια είναι αυξημένη και σε παιδιά με ανοικτό χρώμα δέρματος, η έκθεση στον ήλιο για 10-15 λεπτά ημερησίως είναι αρκετή για την παραγωγή της απαραίτητης ποσότητας βιταμίνης D. 

Δεν ξεχνάμε βέβαια όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να λαμβάνουμε για την ασφαλή έκθεση των παιδιών στον ήλιο και την αποφυγή των βλαβερών συνέπειών του.

Η θάλασσα τους χαρίζει αίσθηση ελευθερίας και ηρεμία. 

Όλη μέρα με μαγιό, βουτιές, παιχνίδια, γέλια, φίλους, οι στιγμές κοντά στη θάλασσα τους προσφέρουν μοναδικές αναμνήσεις σε κάθε παιδί!

citykidsguide

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αγκαλιάστε ό,τι Καλό και κρατήστε το κοντά σας

Αγκαλιάστε ό,τι Καλό μπορείτε να βρείτε. 

    Το να εύχεται κανείς καλά πράγματα και να αγκαλιάζει οτιδήποτε καλό γύρω του, μπορεί να μην είναι κάτι που κάνουμε καθημερινά.

    Πρώτα από όλα, αυτό συμβαίνει επειδή συνήθως προτιμούμε “να τα πηγαίνουν όλοι καλά αλλά όχι τόσο καλά όσο εγώ”.

    Οι ευγενείς, αγνές και ανιδιοτελείς επιθυμίες δεν είναι καθημερινό φαινόμενο. Οι άνθρωποι συνηθίζουν να εύχονται το καλύτερο για τον εαυτό τους και όχι για τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά τους.
...............
    Κάτι που πρέπει να λάβετε υπόψη σας είναι ότι πολλές από τις πράξεις, τα λόγια και τις συμπεριφορές σας έχουν συνέπειες.

Το ίδιο ισχύει και για τις επιθυμίες. 

Αγκαλιάστε ό,τι καλό μπορείτε να βρείτε!

    Η επιθυμία είναι η οπτικοποίηση των κινήτρων σας και της λαχτάρας να δράσετε. 

Όταν θέλετε να συμβούν καλά πράγματα σε κάποιον άνθρωπο, κάνετε ό,τι καλύτερο μπορείτε για να συμβεί αυτό και το κάνετε με αφοσίωση επειδή το αισθάνεστε πραγματικά.

    Επιπλέον, οι καλές ευχές σάς εμπλουτίζουν σαν άτομο. 

Δεν κοστίζουν τίποτα και προσφέρουν πολλά καθώς μεταμορφώνουν τις σκέψεις και το μυαλό σας, εξαλείφοντας πολλά βάρη και την αρνητική εστίαση.
Αγκαλιάστε ό,τι Καλό μπορείτε να βρείτε!

meygeia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η Ευγνωμοσύνη κάνει Καλό και στην Υγεία μας!!

Ευγνωμοσύνη – Το συναίσθημα που οδηγεί στην ευτυχία

H ευγνωμοσύνη έχει ισχυρή θετική επιρροή στην ψυχολογική ευημερία, αυξάνοντας την αυτοεκτίμηση, ενισχύοντας τα θετικά συναισθήματα και χαρίζοντας αισιοδοξία

Πολλά επιστημονικά στοιχεία έχουν δείξει ότι η ευγνωμοσύνη δρα θετικά στην υγεία μας. 

Όταν οι άνθρωποι είναι ευγνώμονες και ευχαριστημένοι με τα πράγματα όπως είναι, η σωματική τους υγεία το αντικατοπτρίζει αυτό. Είναι πιο πιθανό να γυμνάζονται, να τρέφονται σωστά και να ενδιαφέρονται για την υγεία τους.

Μάλιστα, ορισμένοι ερευνητές επισημαίνουν τη μείωση του άγχους και του πόνου, αλλά και τη βελτίωση του ανοσοποιητικού συστήματος ως αποτέλεσμα της ευγνωμοσύνης. 

Ακόμα, η καλύτερη αρτηριακή πίεση και γενικότερα η καλύτερη υγεία της καρδιάς έχουν συνδεθεί με την ευγνωμοσύνη.

Φυσικά, η ευγνωμοσύνη έχει ισχυρή θετική επιρροή και στην ψυχολογική ευημερία, αυξάνοντας την αυτοεκτίμηση, ενισχύοντας τα θετικά συναισθήματα και χαρίζοντας αισιοδοξία.

Όταν νιώθουμε βαθιά ευτυχία, το σώμα μας παράγει κάθε είδους υπέροχες χημικές ουσίες. 

Η ευγνωμοσύνη ενεργοποιεί τους νευροδιαβιβαστές, όπως η ντοπαμίνη, η οποία συνδέεται με την ευχαρίστηση, και τη σεροτονίνη, η οποία ρυθμίζει τη διάθεσή μας. 

Κάνει επίσης στον εγκέφαλο να απελευθερώσει ωκυτοκίνη, μια ορμόνη που προκαλεί συναισθήματα όπως εμπιστοσύνη και γενναιοδωρία και προάγει τις κοινωνικές σχέσεις και το αίσθημα σύνδεσης.

Ασκήσεις… ευγνωμοσύνης
Ακριβώς όπως συμβαίνει με τους μυς, όταν εξασκείτε την ευγνωμοσύνη σας συχνά, είναι πιο πιθανό να δείτε ευεργετικά αποτελέσματα.

Ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης, μπορεί να σας βοηθήσει να κρατήσετε το άγχος και το στρες μακριά, ωστόσο αν δεν είστε έτοιμοι για μια τέτοιου είδους δέσμευση, υπάρχει ένας εύκολος τρόπος να ξεκινήσετε στο δρόμο σας προς την ευγνωμοσύνη.

Απλά δώστε προσοχή. 

Ξεκινήστε να προσδιορίζετε πράγματα που μπορεί να θεωρούσατε δεδομένα. Στη συνέχεια, αφιερώστε λίγο χρόνο για να νιώσετε ευγνωμοσύνη.

Φροντίστε να λάβετε υπόψη ακόμη και μικρά, καθημερινά πράγματα που σας δίνουν ευχαρίστηση, ακόμη κι αν φαίνονται κοινά ή ασήμαντα. 

Ορίστε μερικά παραδείγματα:
😀 Εκτιμήστε το ζεστό φαγητό που απολαμβάνετε.
😀 Κοιτάξτε ψηλά και εκτιμήστε τη στέγη πάνω από το κεφάλι σας.
😀 Παρατηρήστε τις μικρές πράξεις καλοσύνης στις οποίες συνήθως ξεχνάτε να δώσετε προσοχή.
😀 Αφιερώστε μια στιγμή για να εκτιμήσετε το γεγονός ότι κάποιος σας παραχώρησε τη σειρά του στο σουπερμάρκετ.
😀 Να είστε ευγνώμονες που η φίλη σας σάς έστειλε μήνυμα για να ρωτήσει πώς πάει ο πονοκέφαλός σας.
😀 Εκτιμήστε το γεγονός ότι η μητέρα σας σάς έστειλε μήνυμα για να σας πει «καληνύχτα»

Αυτός, φυσικά, δεν είναι εξαντλητικός κατάλογος, καθώς υπάρχουν διάφοροι τρόποι εξάσκησης της ευγνωμοσύνης. Επομένως, γίνετε δημιουργικοί και προσαρμόστε τους στη δική σας ζωή!

imommy
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η δικαίωση του Καλού!

Η Αθηνά μου, 19 χρονών τώρα, ζει στην Αγγλία 

Τη γνώρισα  στη Β' Δημοτικού! 

Πανέξυπνο πλάσμα και φιλότιμο! 

Διαβάζαμε και ήταν από τις καλές μαθήτριες. 

Στην Ε' Δημοτικού, κάποιοι εθελοντές  πλήρωναν  για να μάθει Αγγλικά!  

Μαζί στο διάβασμα, πρώτη η Αθηνούλα στα Αγγλικά!

Όταν η Αθηνούλα, θα πήγαινε πρώτη Λυκείου,  έφυγαν για την Αγγλία! 

Εκεί τα κατάφερε να παρακολουθήσει, χωρίς να χάσει χρονιά, και τώρα είναι φοιτήτρια  Οδοντιατρικής.

Γνώρισε ένα συμφοιτητή της από το Κονγκό και ονειρεύονται να πάνε εκεί και να δώσουν στα εκεί παιδιά, ό,τι πήραν  από εμάς!  

Αυτή είναι η δικαίωση του Καλού!! 

Μακάρι να τα καταφέρουν! (🌼θα τα καταφέρουν!!🌼)

Αυτός είναι ο στόχος.

Να μάθουμε να υπάρχουμε στη Γη ως αγαπητικά Όντα! 

 

Μιλήσαμε σήμερα! 

Την περιμένω το Καλοκαίρι!!
 

Ευαγγελία

 

Το Χαμομηλάκι

«Αν είσαι καλό παιδί»

Ένα κείμενο-γροθιά στη σιωπή και την ανοχή 

απέναντι σε κάθε μορφή βίας

Τις τελευταίες μέρες, με όλες αυτές τις καταγγελίες που έρχονται στο φως για κάθε μορφή βίας και παρενόχλησης στους εργασιακούς χώρους, σκέφτομαι πόσο πολύ συντηρούμε με την σιωπή και την ανοχή μας, τον ρόλο του καλού παιδιού που μας μάθανε να είμαστε από τα γεννοφάσκια μας, όταν δεν πάμε κόντρα σε αυτή τη φωνή που μας λέει πως:

Αν είσαι καλό παιδί, θα σου πάρω σοκολάτα...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σου φέρει δώρο ο Άγιος Βασίλης...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε αγαπάει η δασκάλα σου...
Αν είσαι καλό παιδί, θα κοιμηθούμε το βράδυ αγκαλίτσα...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σου πάρουμε το ποδήλατο που θέλεις...
Αν είσαι καλό παιδί, θα πάμε έξω για φαγητό...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σου δώσω το κινητό μου να παίξεις...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε αγαπάμε...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε αγαπάει κι ο Θεός...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σου μιλάω με λιγότερη αγένεια...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε χτυπάω λιγότερο...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε βιάζω λιγότερο...
Αν είσαι καλό παιδί, δεν θα σε μαρτυρήσουμε...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε εξυπηρετήσουμε...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σου δώσουμε τη δουλειά που έτσι κι αλλιώς δικαιούσαι...
Αν είσαι καλό παιδί, δεν θα σε απολύσουμε...
Αν είσαι καλό παιδί, θα σε έχουμε φίλη μας...
Αν είσαι καλό παιδί, δεν θα φωνάζουμε μέσα στα μούτρα σου "πόσο άχρηστη είσαι"...
Αν είσαι καλό παιδί, θα έχεις μέλλον...
Αν είσαι καλό παιδί θα ζήσεις μια ζωή που θα νομίζεις φαντάζει υπέροχη...

Αφιερωμένο σε όλα εκείνα τα παιδιά.

jenny

Το παιχνίδι με κούκλες κάνει καλό στα παιδιά

Η συγκεκριμένη μελέτη από νευροεπιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ δείχνει στους γονείς έναν ενδιαφέροντα τρόπο για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών τους. Τα ενθαρρύνει να δημιουργήσουν τους δικούς τους φανταστικούς μικρόκοσμους, σε αντίθεση, λόγου χάρη, με τα παιχνίδια που απαιτούν την επίλυση προβλημάτων ή με τις κατασκευές παιχνιδιών

Η εταιρεία παιχνιδιών Mattel και νευροεπιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κάρντιφ συνεργάστηκαν σε μια νέα επιστημονική μελέτη, η οποία για πρώτη φορά χρησιμοποιεί τη νευροαπεικόνιση ως βάση για την εξερεύνηση των επιδράσεων του παιχνιδιού με κούκλες.

 

Τα στοιχεία της μελέτης δείχνουν ότι το παιχνίδι με κούκλες ενεργοποιεί περιοχές του εγκεφάλου οι οποίες σχετίζονται με την επεξεργασία των κοινωνικών πληροφοριών και την ενσυναίσθηση, εύρημα που υποδηλώνει ότι το παιχνίδι με κούκλες οδηγεί τα παιδιά να εξασκούν, να χρησιμοποιούν και να εκτελούν αυτές τις δεξιότητες ακόμα και όταν παίζουν μόνα τους. 

Η νευροεπιστήμονας δρ Σάρα Γκέρσον και οι συνεργάτες της στο Κέντρο Επιστήμης της Ανθρώπινης Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ παρακολούθησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα 33 παιδιών ηλικίας 4-8 ετών την ώρα που έπαιζαν με μια σειρά από κούκλες Barbie.

 

Η μελέτη είχε διάρκεια 18 μηνών και διαπιστώθηκε ότι τόσο στα αγόρια όσο και στα κορίτσια, η περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται pSTS και σχετίζεται με την επεξεργασία κοινωνικών πληροφοριών, όπως είναι η ενσυναίσθηση, ενεργοποιήθηκε είτε τα παιδιά έπαιζαν με παρέα είτε έπαιζαν μόνα τους. 

 Στον αντίποδα, διαπιστώθηκε ότι στα παιδιά που έπαιζαν με tablet ενεργοποιήθηκε το pSTS όταν έπαιζαν με παρέα, αλλά όχι όταν έπαιζαν μόνα τους.

 

Η δρ Γκέρσον εξηγεί ότι «πρόκειται για ένα εντελώς νέο εύρημα. Χρησιμοποιούμε αυτήν την περιοχή του εγκεφάλου όταν σκεφτόμαστε άλλους ανθρώπους, ειδικά όταν σκεφτόμαστε για τις σκέψεις ή τα συναισθήματα ενός άλλου ατόμου. Το παιχνίδι με κούκλες ενθαρρύνει τα παιδιά να δημιουργήσουν τους δικούς τους φανταστικούς μικρόκοσμους, σε αντίθεση, λόγου χάρη, με τα παιχνίδια που απαιτούν την επίλυση προβλημάτων ή τις κατασκευές παιχνιδιών. Ενθαρρύνει τα παιδιά να σκέφτονται για άλλους ανθρώπους και πώς μπορούν να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Το γεγονός ότι είδαμε την pSTS να είναι ενεργή στην επιστημονική μελέτη, μας δείχνει ότι το παιχνίδι με τις κούκλες τα βοηθάει να εξασκήσουν μερικές από τις κοινωνικές δεξιότητες που θα χρειαστούν στη μετέπειτα ζωή. Επειδή αυτή η περιοχή του εγκεφάλου έχει αποδειχθεί ότι παίζει παρόμοιο ρόλο στην υποστήριξη της ενσυναίσθησης και της επεξεργασίας κοινωνικών πληροφοριών σε έξι ηπείρους, τα ευρήματα αυτά είναι πιθανό να ισχύουν ανεξαρτήτως χώρας».

 

Η ενσυναίσθηση αποτελεί δείκτη της μελλοντικής επιτυχίας των παιδιών και σύμφωνα με την παγκοσμίως αναγνωρισμένη εκπαιδευτική ψυχολόγο δρα Μισέλ Μπορμπά, επιτρέπει στα παιδιά να κατανοούν απόψεις άλλων ανθρώπων, βοηθώντας τα να είναι καλύτεροι συνεργάτες, ηγέτες και γονείς, να αναπτύσσουν επιτυχημένες σχέσεις και δεξιότητες επίλυσης συγκρούσεων και να αποκτούν σθένος και αντοχή που βοηθά την ικανότητά τους να ανακάμπτουν από τις αντιξοότητες. 

 

«Έχει αποδειχθεί ότι τα παιδιά που έχουν αναπτύξει την ενσυναίσθηση και άλλες κοινωνικές δεξιότητες νωρίς στη ζωή τους παίρνουν καλύτερους βαθμούς, δεν εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο και κάνουν πιο υγιείς επιλογές συνολικά. Επιπλέον, είναι πιο πιθανό τα συμπονετικά παιδιά να υπερασπιστούν ένα παιδί που δέχεται εκφοβισμό και να προσπαθήσουν να εμπλακούν και να διευθετήσουν τη σύγκρουση. Είναι αξιοσημείωτο και χρήσιμο για τους γονείς να κατανοήσουν ότι τα παιδιά μπορούν να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες μέσω του παιχνιδιού με κούκλες, όπως η Barbie», αναφέρει η Μπορμπά.

 

Η έρευνα σε γονείς από όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους και Έλληνες

Για να κατανοήσει τα ευρήματα της μελέτης, η Mattel απευθύνθηκε στην OnePoll, μια εταιρεία δημοσκοπήσεων με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. 

Η έρευνα, που διενεργήθηκε τον Ιούλιο του 2020, απευθύνθηκε σε 15.000 γονείς με παιδιά ηλικίας 3 έως 10 ετών από 22 χώρες (Ελλάδα, Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ιταλία, Μεξικό, Ολλανδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρωσία, Νότια Αφρική, Ισπανία, Τσεχική Δημοκρατία, Τουρκία, Ουκρανία, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ).

 

Τα αποτελέσματα της έρευνας 

1. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι 3 πιο σημαντικές δεξιότητες παγκοσμίως που θέλουν οι γονείς να αναπτύξει το παιδί τους καθώς μεγαλώνει είναι (κατά σειρά προτίμησης): -η οικοδόμηση της αυτοεκτίμησης -η κατανόηση της συμπεριφοράς τους και των συνεπειών που επιφέρει -η ανάπτυξη δεξιοτήτων κοινωνικής αλληλεπίδρασης 
2. Αν και το 91% των γονέων κατατάσσουν την ενσυναίσθηση ως βασική κοινωνική δεξιότητα που θα ήθελαν να αναπτύξει το παιδί τους, μόνο το 26% γνωρίζει ότι το παιχνίδι με κούκλες μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξή της. 
3. Η έρευνα έλαβε χώρα τον περασμένο Ιούλιο, όταν όλος ο πλανήτης είχε λάβει μέτρα κατά του συνωστισμού και όπως είναι λογικό, η κοινωνική αλληλεπίδραση των παιδιών ήταν μειωμένη. Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη ότι το 71% των γονέων συμφώνησε ότι είναι πια σημαντικότερο για αυτούς να επικεντρωθούν στις δεξιότητες κοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού τους, όπως είναι η ενσυναίσθηση, λόγω της κατάστασης αυτής. 
4. Σχεδόν οι μισοί (40%) από τους γονείς που συμμετείχαν δεν πιστεύουν ότι είναι δυνατό για το παιδί τους να αναπτύξει την ενσυναίσθηση και κοινωνικές δεξιότητες μέσω του ατομικού παιχνιδιού, ενώ μόνο το ένα τέταρτο (26%) πιστεύει ότι το παιχνίδι με κούκλες θα βοηθήσει το παιδί τους να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες και την ενσυναίσθηση. 
5. Το 93% των γονέων συμφώνησαν ότι οι δεξιότητες κοινωνικής ανάπτυξης έχουν μεγάλη σημασία για τα παιδιά τους, όπως ενδεικτικά η κατανόηση και η διαχείριση των συναισθημάτων, η στοχοθεσία, η επίτευξη και η διατήρηση θετικών στόχων και η ενσυναίσθηση. 
6. Παράλληλα, διαπιστώνεται επίσης ότι τα τρία τέταρτα (74%) των γονέων είναι πιο πιθανό να ενθάρρυναν το παιδί τους να παίξει με ένα παιχνίδι, εάν γνώριζαν πως έχει αποδειχθεί ότι θα μπορούσε να βοηθήσει το παιδί τους να αναπτύξει κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες, όπως η ενσυναίσθηση. 

protagon.gr

Όσα είναι καλό να μάθεις στο παιδί σου

Αν για κάτι ενδιαφέρεται μια μητέρα, είναι να δώσει τα εφόδια στο παιδί της για να γίνει ευτυχισμένο, όταν εκείνη θα είναι πια μακριά… 

Έτσι για να συμβεί αυτό πρέπει να δουλέψει από τα πρώτα βήματα του παιδιού, μέχρι εκείνο να φθάσει στην εφηβεία.

Μάθε λοιπόν στο παιδί σου

Να γίνει αυτόνομο

Να του μάθει τρόπους για να μπορεί ν΄ αντιμετωπίζει τη ζωή χωρίς εκείνη.... 

Λίγο λίγο, σιγά σιγά ανάλογα με την ηλικία του. 

Ως πότε θα κάνετε εσείς μπάνιο το παιδί σας; 

Οι ειδικοί λένε πως μετά τα 5 πρέπει το παιδί να τα καταφέρνει μόνο του. 

Φοβάστε πως θα μείνει με σαπουνάδες; 

Ε, λίγο πριν βγει από το μπάνιο, ρίξτε μια ματιά, αλλά όχι μέχρι να γίνει 9 ετών. 

Επίσης, ως πότε θα του μαζεύετε το πιάτο από το τραπέζι και τα ρούχα από την πολυθρόνα; 

Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες θα το βοηθήσουν στο μέλλον να γίνει ανεξάρτητο κι αυτόνομο. Μεγαλώνοντας φυσικά, θα το αφήνετε να είναι υπεύθυνο εκείνο και μόνο εκείνο για τη μελέτη του, τα βιβλία και τα πράγματά του. 

Δεν θα του φτιάχνετε εσείς την τσάντα του σχολείου, ούτε θα τηλεφωνείτε εσείς στις άλλες μαμάδες για να διασταυρώσετε αν έχουν 3 ή 5 κεφάλαια να μάθουν για το επαναληπτικό τεστ της ιστορίας. 

Όσο δύσκολο κι αν είναι να αφήσουμε το παιδί μας να πάει αδιάβαστο στο σχολείο ή να φανεί πως δεν τα κατάφερε, πρέπει να γίνει για να μάθει να το κάνει.

Να κάνει λάθη

Κανείς δεν είναι τέλειος κι όσο κι αν μια μητέρα δεν μπορεί να βλέπει το παιδί της να πονάει και να υποφέρει από τα λάθη του, πρέπει να το αντέξει μένοντας απλώς δίπλα του (διακριτικά ανάλογα με την ηλικία) για να μπορεί ν΄αντιμετωπίσει αργότερα την ίδια τη ζωή, χωρίς να φοβάται να δράσει επειδή μπορεί ν΄αποτύχει. 

Μια μητέρα πρέπει να μάθει στο παιδί της ποιο είναι το σωστό. Αλλά όχι με τρόπο απόλυτο και με κριτικό βλέμμα σε ένα ενδεχόμενο λάθος του. 

Μια μητέρα πρέπει να είναι δίπλα στο παιδί της, όταν εκείνο έχει πρόβλημα με έναν κολλητό του. 

Όχι όμως να πάρει εκείνη την κατάσταση στα χέρια της, πρέπει ν΄αφήσουμε τα παιδιά μας μόνα τους να διαχειριστούν τις κοινωνικές τους σχέσεις, γιατί στο σχολείο για παράδειγμα δεν είμαστε κοντά τους. 

Άρα επιτρέπουμε τα λάθη, αν θέλει εκείνο να συζητήσει μαζί μας, του λέμε την άποψή μας κι εκείνο ανάλογα με αυτό που θέλει πράττει.

Να είναι ο εαυτός του

Μια μητέρα πρέπει αληθινά να αποδεχθεί το παιδί της. Με τα ταλέντα και τα μειονεκτήματά του. 

Ξέρετε, πολλές φορές βλέπουμε στα παιδιά χαρακτηριστικά που μας θυμίζουν τον εαυτό μας και άλλα που μας είναι εντελώς άγνωστα. 

Έτσι έχουμε απαιτήσεις, κάποιες φορές δεν αντέχουμε να βλέπουμε να συμπεριφέρεται όπως συμπεριφερόμασταν εμείς, όταν είμασταν παιδιά, και δημιουργούμε εντάσεις. 

Επίσης οδηγούμε το παιδί στο να λέει ψέματα για να έχει την αποδοχή μας.

Το παιδί πρέπει πάντα να θυμόμαστε είναι μια αυτόνομη προσωπικότητα, ένας άλλος άνθρωπος και πρέπει κάθε μητέρα να το ενθαρρύνει να είναι ο εαυτός του. Χωρίς κριτική ή βλέμματα αποδοκιμασίας. 

Να ξέρει το παιδί, πως η μητέρα το αγαπάει, ό,τι κι αν κάνει, όπως κι αν είναι. Γιατί η ανάγκη γι αγάπη των ανθρώπων, τους κάνει να χάνουν τον αληθινό τους εαυτό, κι αυτό σίγουρα δεν το θέλουμε για το παιδί μας.

Να σέβεται

Σεβασμό για τους ανθρώπους γύρω του, σεβασμό για τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων, σεβασμό για πράγματα που απέκτησε. Φυσικά όταν είναι πολύ μικρό στην ηλικία των 3, 4 ετών νιώθει πως είναι το κέντρο του κόσμου. Το ίδιο και οι ανάγκες του. 

Ακόμη και τότε όμως οφείλουμε να του μαθαίνουμε τον σεβασμό. Οφείλουμε να του μαθαίνουμε πως όταν ζητάει ένα παιχνίδι, μπορεί να το πάρει αλλά μπορεί και όχι. Είναι στη διακριτική ευχέρεια του άλλου παιδιού αν θα του το δώσει. 

Κι αυτό πρέπει να το σεβαστεί. Όπως και το ίδιο έχει το δικαίωμα να κάνει με το δικό του παιχνίδι. Μεγαλώνοντας πρέπει να του μάθουμε πως ο σεβασμός για τους άλλους άνθρώπους, για τα ζώα, για το περιβάλλον, δείχνει ανθρωπιά και να θέλει να πράττει έτσι, από επιλογή πιά…

Να είναι ελεύθερο

Όταν ένας άνθρωπος δεν έχει εξαρτήσεις, όταν ένας άνθρωπος μαθαίνει, διαβάζει, ανοίγει τους ορίζοντές του, έχει επιλογές. Στη σκέψη και στο πώς λειτουργεί. 

Όταν ένας άνθρωπος από μικρή ηλικία μπορεί να πει τη γνώμη του, χωρίς να φοβάται, και στη συνέχεια της ζωής να κάνει αυτά που εκείνος θέλει, έχοντας όμως επιλογές, μόνο έτσι μπορεί να είναι ελεύθερος. 

Η καλλιέργεια είναι το πρώτο σκαλοπάτι προς την ελευθερία.

Να βάζει στόχους και να κυνηγάει τα όνειρά του

Επειδή εμείς δεν τολμήσαμε, επειδή εμείς δεν καταφέραμε να αγγίξουμε τους στόχους και να κάνουμε αληθινά κάποια από τα όνειρά μας, γιατί στην πορεία απογοητευτήκαμε κι αφεθήκαμε, δεν σημαίνει πως πρέπει να “περάσουμε” αυτή τη γραμμή στα παιδιά μας. Ούτε φυσικά να τα ωθήσουμε να κάνουν τα δικά μας όνειρα αληθινά. 

Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τα μάθουμε να θέτουν στην αρχή μικρούς στόχους, να “δουλέψουν” γι αυτούς, ώστε στην πορεία να μπορούν να παλέψουν για ό,τι ονειρεύονται. 

Γνωρίζοντας φυσικά πως η διαδρομή μπορεί να είναι δύσκολη (μπορεί όμως κι εύκολη). Εμείς θα είμαστε εκεί, κοντά να τονώνουμε το ηθικό τους, να τους μαθαίνουμε ν΄αντλούν δύναμη από τον εαυτό τους, να πέφτουν αλλά να συνεχίζουν. Γιατί το όριο… είναι ο ουρανός!

Να αγαπάει

Στην αγάπη δεν υπάρχουν ανταλλάγματα. 

“Σε αγαπώ και δεν περιμένω τίποτε από σένα. Σε αγαπώ γι αυτό που είσαι και στο δείχνω με κάθε τρόπο”. 

Με τα λόγια, τις πράξεις, το ενδιαφέρον, τα χάδια. Όταν αγαπάς έτσι το παιδί σου, θα μάθει κι αυτό ν΄αγαπάει αληθινά. 

Αν εσείς ως μητέρα, νιώθετε πως δεν έχετε πάρει την αγάπη που χρειάζεστε, ώστε ν΄αγαπήσετε τον εαυτό σας, πρέπει να κάνετε τη δική σας ενδοσκόπηση. 

Να γράψετε, να διαβάσετε, να μιλήσετε με έναν ειδικό, για ν΄ανοίξει η καρδιά σας και να μπορέσετε να μάθετε την αληθινή αγάπη στο παιδί σας.

Να μην του πει ποτέ “Μόνο εγώ σ΄ αγαπώ τόσο πολύ στον κόσμο”

Εννοείται μια μητέρα αγαπάει πάρα μα πάρα πολύ το παιδί της, αλλά δεν είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που θα το αγαπήσει και στο δρόμο του, θα συναντήσει κι άλλους ανθρώπους που θα το αγαπήσουν εξίσου. Θα είναι οι φίλοι του, οι σύντροφοί του, η νέα οικογένεια που κάποτε θα δημιουργήσει.

Να του μάθει πως δεν είναι όλη της η ζωή μόνο αυτό το παιδί, αλλά και ο ίδιος της ο εαυτός

Φυσικά μια μητέρα θα είναι πάντα εκεί για το παιδί της. Δίπλα του, σε κάθε μικρό ή μεγάλο βήμα του όμως, όταν μια μητέρα θέλει να ξεκουραστεί για μια ώρα, δεν γίνεται το παιδί να την ενοχλεί κάθε 5 λεπτά. 

Όταν μια μητέρα θέλει να πάει στο γυμναστήριο ή σε ένα καφέ με μια φίλη της, δεν γίνεται να μην το κάνει επειδή θέλει να μη λείψει στο παιδί της, γιατί εκείνο γκρινιάζει. 

Πρέπει κι εκείνη να μάθει πως όλη της η ζωή δεν είναι ΜΟΝΟ το παιδί της. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο που κάνει, όχι μόνο στον εαυτό της, αλλά και στο ίδιο της το παιδί. 

Γιατί τα παιδιά, το ξέρουμε αυτό, αντιγράφουν συμπεριφορές. Όταν μεγαλώσει λοιπόν αυτό το παιδί, θα ξέρει να βάζει τον εαυτό του και τις ανάγκες του σε προτεραιότητα κι όχι να σκέφτεται μόνο τους άλλους. 

Μόνο έτσι ένα παιδί θα μάθει να εκτιμά τον ίδιο του τον εαυτό και να κάνει πράξη όσα ονειρεύεται. Αν δεν το έκανε η μητέρα του γιατί να το κάνει κι εκείνο;

mylife

Το έχουμε το καλό μέσα μας... όλοι. Οι πολλοί, όμως, φοβούνται να το βγάλουν

Ο συγγραφέας των best-sellers «Το Δώρο» και «Κάπταιν», Στέφανος Ξενάκης επιστρέφει αυτό το καλοκαίρι με το καινούργιο του βιβλίο, «Το Δώρο 2». 

Στο απόσπασμα που ακολουθεί, ο συγγραφέας εστιάζει στα ευεργετικά αποτελέσματα της θετικής σκέψης στην καθημερινότητά μας:

Κάπου το είχα διαβάσει. Οι ράγες του τρένου, λέει, παντού σε όλον τον κόσμο έχουν συγκεκριμένη απόσταση μεταξύ τους. Κι αυτό επειδή οι πρώτες γραμμές χαράχτηκαν πάνω στα ίχνη που άφηναν παλιά οι ρόδες από τις άμαξες. Έτσι και στη ζωή. Κάποια πράγματα τα λέμε από συνήθεια. Τα έλεγαν οι παλιοί, τα λέμε κι εμείς. Άσχετα αν τα πιστεύουμε ή όχι. Λέγε-λέγε, όμως, κάποια στιγμή τα πιστεύεις. Γράφονται στον σκληρό σου. Αν ήσουν βινύλιο, θα έσκαβαν το αυλάκι σου.

Θυμάμαι παλιά, όταν άκουγα για κάτι «κακό», καπάκι έπεφτε η ατάκα: «Ο κόσμος είναι κακός». Αυτόματα. Όπως βάζεις την τελεία στο τέλος της πρότασης. Χωρίς να το πολυσκέφτεσαι. Κι έτσι γίνεται η νέα σου πραγματικότητα. Και χαράζει το αυλάκι σου. Κι η βελόνα σου απλώς το ακολουθεί.

Τον τελευταίο χρόνο είχα την τύχη να βοηθήσω κάποιους συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη. Δεν έκανα πολλά. Αφιέρωσα λίγο απ’ τον χρόνο μου κι ανέβασα μια φωτογραφία κι ένα κείμενο. Είχα όμως την ευλογία να λάβω αμέτρητα μηνύματα από συμπολίτες μας που ήθελαν να βοηθήσουν. Ένας πήγε με τα χίλια να πάρει τον άστεγο απ’ το παγκάκι γιατί ήθελε να είναι αυτός που θα του χαρίσει το πρώτο του ζεστό μπάνιο μετά από καιρό. Ένας άλλος, που ζούσε με άλλους πέντε σ’ ένα διαμέρισμα πενήντα τετραγωνικών, μου έστειλε μήνυμα: «Στείλ’ τον εδώ. Τι 5, τι 6, θα τα βολέψουμε». Ένας τρίτος, πρώην άνεργος, μου ζήτησε λογαριασμό για να βάλει δέκα ευρώ απ’ το επίδομα ανεργίας του για να βοηθήσει.

Το ’χουμε το καλό μέσα μας. Όλοι. Οι πολλοί, όμως, φοβούνται να το βγάλουν. Για τους δικούς του λόγους ο καθένας. Πώς είναι στη χορωδία που δεν ανεβάζεις νότες μήπως και φαλτσάρεις; Έτσι και στη ζωή. Το καλό το κρύβουμε και προτιμάμε να ακολουθούμε το άλλο το τραγούδι, το φάλτσο, κι ας μην ξέρουμε τα λόγια. Όπως εκεί κάπου στην εφηβεία, που ντρεπόμασταν να βγάλουμε τη δική μας ομορφιά και προτιμούσαμε να πουλήσουμε μαγκιά γυμνασίου και τσιγάρο. Θεωρούμε ότι το cool είναι να το παίζουμε κακοί. Το ξεκινάμε παρότι δεν μας αρέσει, για να μην ξεχωρίσουμε. Κάποια στιγμή όμως μπαίνουμε τόσο βαθιά μέσα στον λαβύρινθο και μετά ξεχνάμε από πού μπήκαμε.

Μιλάω με κόσμο. Σχεδόν όλων το παράπονο, όταν βρεθούμε μόνοι κι ασφαλείς, είναι ότι θέλουν να το βγάλουν το καλό αλλά νιώθουν μόνοι. Φοβούνται ότι θα τους εκμεταλλευτούν οι άλλοι. Ότι θα πάει στράφι.

Κι όμως, το καλό είναι στη φύση του ανθρώπου. Δεν πάει ποτέ στράφι. Είναι το οξυγόνο σου. Αυτό που ομορφαίνει τη ζωή σου. Ο λόγος που είσαι εδώ. 

Για τόλμα τώρα να πεις όταν είναι μπόλικοι ότι «Ο κόσμος είναι καλός». Θα πέσουν να σε φάνε. Τώρα, καπάκι, τράβα πες το σ’ έναν έναν. Θα σου απαντήσουν χαμηλόφωνα, μην τους ακούσει και κανείς: «Ναι, ρε πού@τη μου. Έχεις δίκιο. Αλλά ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη, ρε φίλε…»

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΣ, αδερφέ. Αν θες όμως να το παίζεις κακός, είναι δικαίωμά σου. Στο φινάλε, η ζωή σου είναι δική σου. Ξέρεις, όμως, κάτι: Το κακό δεν είναι στη μόδα πια.

Για την ακρίβεια, ποτέ δεν ήταν.
Το καλό είναι.
Και πάντα θα είναι.

enallaktikidrasi.com
Χαμομιλάκι: Επειδή το Καλό είναι της μόδας πια.

Οι αγκαλιές (δέρμα με δέρμα) στα νεογέννητα μόνο καλό κάνουν! - the benefits of regularly practicing skin-to-skin contact with your infant.

Και ενισχύουν τις θετικές προδιαθέσεις του DNA τους

Η μόνη επαφή που έμεινε αλώβητη το διάστημα της καραντίνας ήταν και παραμένει αυτή με το μωρό μας. 

the benefits of regularly practicing skin-to-skin (S2S) contact with your infant.
Τηρώντας σχολαστικά και ευλαβικά όλους τους νέους κανόνες υγιεινής – που έτσι κι αλλιώς ίσχυαν για τα νεογέννητα και τον τρόπο που πρέπει να τα προσεγγίζουμε– η αγκαλιά με το μωρό αναδεικνύεται και σε αυτές τις δύσκολες για όλο τον κόσμο συνθήκες πρωταρχική ανάγκη που επηρεάζει όχι μόνο τον δεσμό ανάμεσα στο μωρό και τους γονείς του αλλά παίζει καθοριστικό ρόλο και στη μετέπειτα εξέλιξη και καλή υγεία του παιδιού.

Γνωρίζουμε ότι οι αγκαλιές είναι καλές για τα νεογέννητα, γι αυτό κι οι γονείς εξασκούν την επαφή δέρμα με δέρμα ήδη από πρώτες μέρες (η μαμά ήδη από τα πρώτα λεπτά), επιπλέον όμως μια πανεπιστημιακή έρευνα δείχνει ότι οι αγκαλιές επηρεάζουν τα μωρά σε ακόμη βαθύτερο επίπεδο από ό,τι πιστεύαμε.

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε σε περιοδικό Ανάπτυξης και Ψυχοπαθολογίας, οι αγκαλιές και η επαφή σώμα με σώμα που δίνουμε στα μωρά μας έχουν διαρκή επίδραση ακόμα στο μοριακό επίπεδο, για χρόνια. Βασικά, αγκαλιάζοντας συχνά το μωρό σας αλλάζετε προς το καλύτερο τα γονίδιά του.

Οι ερευνητές ακολούθησαν 94 υγιή μωρά ηλικίας 5 εβδομάδων, ζητώντας από τους γονείς να κρατούν ημερολόγια για το πότε τα μωρά έτρωγαν, κοιμόντουσαν, τρέφονταν και έκλαιγαν, καθώς και πόση σωματική επαφή υπήρχε κατά τη διάρκεια της φροντίδας. Τεσσεράμισι χρόνια αργότερα, πάρθηκε γενετικό δείγμα από τα παιδιά έτσι ώστε οι επιστήμονες να μπορούν να εξετάσουν το DNA τους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα παιδιά τα οποία είχαν αγκαλιάσει και κράτησαν λιγότερο στη βρεφική τους ηλικία, και ήταν πιο στενοχωρημένα όταν ήταν μωρά, είχαν μοριακό προφίλ που φανέρωναν ότι τα κύτταρά τους ήταν υπανάπτυκτα για την ηλικία τους.

«Στα παιδιά, πιστεύουμε ότι η βραδύτερη επιγενετική γήρανση θα μπορούσε να αντικατοπτρίζει λιγότερο ευνοϊκή αναπτυξιακή πρόοδο», δηλώνει επιπρόσθετα ένας από τους ερευνητές της μελέτης και καθηγητής Ιατρικής Γενετικής. 
Οι ερευνητές το κατάλαβαν εξετάζοντας τη μεθυλίωση του DNA, μια διαδικασία που αλλάζει τον τρόπο λειτουργίας των γονιδίων, επηρεάζοντας την έκφρασή τους. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μεθυλίωση του DNA περιλαμβάνει μόρια που δρουν σαν «διακόπτες dimmer», ελέγχοντας πόσο ενεργό είναι κάθε γονίδιο.

Υπήρχαν σταθερές διαφορές στη μεθυλίωση DNA των παιδιών που τα είχαν αγκαλιάσει πολύ και εκείνων που δεν τα είχαν. Τα παιδιά που είχαν λιγότερες αγκαλιές και ήταν πιο ταλαιπωρημένα στη βρεφική και παιδική ηλικία είχαν χαμηλότερη από την αναμενόμενη «επιγενετική ηλικία» στα τεσσεράμισι χρόνια που μεσολάβησαν.

«Σκοπεύουμε να παρακολουθήσουμε εάν η« βιολογική ανωριμότητα »που είδαμε σε αυτά τα παιδιά έχει ευρείες επιπτώσεις στην υγεία τους, ειδικά στην ψυχολογική τους ανάπτυξη», δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης τονίζοντας ότι «σε περίπτωση που περαιτέρω έρευνα επιβεβαιώσει αυτό το αρχικό εύρημα, θα υπογραμμίσει για άλλη μια φορά τη σημασία της παροχής σωματικής επαφής, ειδικά για βρέφη που μοιάζουν υποφέρουν συναισθηματικά».

Εν τω μεταξύ, οι γονείς δεν πρέπει ποτέ να ανησυχούν ότι αγκαλιάζουν ένα μωρό πάρα πολύ, γιατί δεν ωφελούν μόνο τα κύτταρα τους, αλλά και τον εγκέφαλό τους. Άλλη μία μελέτη διαπίστωσε ότι από νωρίς, οι τρυφερές εκδηλώσεις αγάπης από γονείς και φροντιστές έχουν διαρκή επίδραση στον τρόπο με τον οποίο οι εγκέφαλοι του μωρού αντιδρούν στην απαλή αφή.

Αγκαλιάστε τα, λοιπόν, άφοβα – ακόμα και σε περιόδους καραντίνας, αλλά με προσοχή!

childit
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Κάνοντας καλό, η αγάπη επιστρέφει σε εμάς

Τι παρακινεί τους ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντική εργασία;

Στον απολογισμό των καταστροφικών πυρκαγιών στην Δυτική Αυστραλία εντύπωση δημιουργεί η κινητοποίηση ενός μεγάλου δικτύου 26.000, περίπου, εθελοντών των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης της Δυτικής Αυστραλίας όπως κι ένας εξίσου μεγάλος αριθμός εθελοντών φιλοζωικών οργανώσεων που φροντίζουν άγρια ζώα θύματα των πυρκαγιών, πλέκοντας ή έχοντας ράψει μια σειρά αντικειμένων, όπως γάντια για κοάλα που έχουν κάψει τις πατούσες τους, αλλά και μάρσιππους για μωρά καγκουρό που έχουν χάσει τις μητέρες τους.

Χωρίς εθελοντές, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης της Αυστραλίας θα ήταν τελείως αναποτελεσματικές. Αυτοί οι εθελοντές προσφέρουν απίστευτο χρόνο και προσπάθεια κάθε χρόνο χωρίς να περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης δεν είναι ο μόνος τομέας που επωφελείται από τους εθελοντές.

Περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού σε Αμερική, Αυστραλία και Ευρώπη, προσφέρουν εθελοντική εργασία κάθε χρόνο σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο αθλητισμός, η υγεία, η θρησκεία και οι κοινωνικές υπηρεσίες. Πολλοί άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο από τη ζωή τους στην εθελοντική εργασία!

Τι παίρνουν ως αντάλλαγμα; Τι παρακινεί τους ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντική εργασία;

Στην πραγματικότητα, η ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων, η αίσθηση ότι κάνουν την διαφορά και η συμμετοχή σε μια κοινότητα αποτελούν βασικούς λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι γίνονται εθελοντές. Προσφέροντας εθελοντική εργασία, ενισχύεται η εικόνα του εαυτού σου, το αίσθημα αυταξίας και προσωπικής ικανοποίησης. Αποκτά νόημα η ζωή σου κι έχεις κίνητρο να παρουσιάσεις μια βελτιωμένη έκδοση του εαυτού σου.

Όταν μάλιστα μέσω του εθελοντισμού έχεις την ευκαιρία να αναπτύξεις και να χρησιμοποιήσεις δεξιότητες, να συμμετέχεις στις αποφάσεις και να οικοδομήσεις σχέσεις με άλλους ανθρώπους, έχεις περισσότερες πιθανότητες να συνεχίσεις τον εθελοντισμό.

Κι ενώ τεράστιος όγκος της βιβλιογραφίας αφορά τα οφέλη του εθελοντισμού για το κοινωνικό σύνολο που γίνεται αποδέκτης αυτής της προσφοράς, οι πιο πρόσφατες έρευνες συνδέουν την εθελοντική εργασία με μείωση προβλημάτων υγείας και αύξηση του προσδόκιμου ζωής στους ίδιους τους εθελοντές.

Σε έρευνα (2013) του Πανεπιστήμιου Carnegie Mellon διαφαίνεται ότι ο εθελοντισμός για τουλάχιστον 200 ώρες το χρόνο (4 ώρες την εβδομάδα) μειώνει δραματικά, κατά 40%, την αρτηριακή πίεση σε ηλικιωμένους. Η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση) ενεργοποιεί μια αλυσιδωτή αντίδραση σε ενήλικες που συχνά οδηγεί σε νοσηρότητα λόγω καρδιαγγειακών παθήσεων.

Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εθελοντική εργασία μπορεί να είναι μια αποτελεσματική μη φαρμακευτική επιλογή που θα βοηθήσει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και θα μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

«Καθημερινά μαθαίνουμε περισσότερα για το πώς οι αρνητικοί παράγοντες του τρόπου ζωής όπως η κακή διατροφή και η έλλειψη άσκησης αυξάνουν τον κίνδυνο υπέρτασης», δήλωσε ο Rodlescia S. Sneed.

«Εδώ, θέλαμε να καθορίσουμε εάν ένας θετικός παράγοντας του τρόπου ζωής, όπως η εθελοντική εργασία, θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο της ασθένειας. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, οι κοινωνικές μεταβάσεις όπως η συνταξιοδότηση, το πένθος και η αναχώρηση των παιδιών από το σπίτι συχνά αφήνουν τους ηλικιωμένους με λιγότερες φυσικές ευκαιρίες για κοινωνική αλληλεπίδραση. Η συμμετοχή σε εθελοντικές δραστηριότητες μπορεί να προσφέρει στους ηλικιωμένους κοινωνικές σχέσεις που μπορεί να μην είχαν διαφορετικά. Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η ύπαρξη καλών κοινωνικών συνδέσεων προωθεί την υγιή γήρανση και μειώνει τον κίνδυνο για μια σειρά αρνητικών αποτελεσμάτων στην υγεία».

Μια άλλη μελέτη του 2013 από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας διαπίστωσε ότι οι έφηβοι που προσφέρουν εθελοντισμό μόνο για μία ώρα την εβδομάδα έχουν πιο υγιείς καρδιές λόγω της μείωσης του Δείκτη Μάζας Σώματος και της χοληστερόλης και μάλιστα, οι εθελοντές που ανέφεραν τις μεγαλύτερες αυξήσεις στην ενσυναίσθηση και την αλτρουιστική συμπεριφορά ήταν εκείνοι που είδαν επίσης τις μεγαλύτερες βελτιώσεις στην καρδιαγγειακή υγεία τους.

Επιπλέον έρευνες αναφέρουν μείωση επιπέδου άγχους στους εθελοντές και καλύτερη ποιότητα ύπνου.

Έτσι λοιπόν, ανεξάρτητα από το είδος του εθελοντισμού, κάνοντας καλό… κάνεις καλό στον ίδιο σου τον εαυτό!

_______________________

* H Ειρήνη Κρυσταλλίδου είναι Ψυχολόγος, MSc Συμβουλευτική Ψυχ.MSc Δίγλωσση ειδική αγωγή

    Πηγή: in.gr
by Αντικλείδι , https://antikleidi.com 

Γιατί τα φιλιά των γονέων κάνουν καλό στα παιδιά

Οι στοργικοί γονείς φωνάζουν λιγότερο και επαινούν πιο συχνά τα παιδιά τους

Οι γονείς που φιλιούνται τακτικά και έχουν κοινά ενδιαφέρονται, είναι πιο πιθανό να επαινούν τα παιδιά τους, αναφέρει μια νέα έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 5.000 οικογένειες.

Η έρευνα έδειξε, ότι τα ζευγάρια που αισθάνονται «τυχερά» που είναι μαζί και φιλιούνται συχνά είναι πιο πιθανό να είναι καλύτεροι γονείς.

Οι ερευνητές αναφέρουν, ότι η μελέτη τους επιβεβαιώνει την άποψη ότι μια «γεμάτη και ολοκληρωμένη ερωτική σχέση οδηγεί σε πιο επιτυχημένη ανατροφή παιδιών».

Όταν τόσο οι άντρες, όσο και οι γυναίκες πιστεύουν ότι έχουν μια πολύ καλή σχέση, μεταδίδουν τα θετικά τους συναισθήματα και στα παιδιά τους, επαινώντας τα συχνά, αντί να τους φωνάζουν.

Τα τακτικά φιλιά και ο κοινός χρόνος για την απόλαυση κοινών ενδιαφερόντων, αλλά και η γενικότερη αίσθηση ικανοποίησης που απολαμβάνει ένα ζευγάρι, συμβάλλει στην ευτυχία της οικογένειας.

Αντίθετα, στα ζευγάρια που έχει τεθεί θέμα διαζυγίου, που ο ένας «σπάει τα νεύρα» στον άλλον, που μαλώνουν συχνά και μετανιώνουν για τη δημιουργία της σχέσης τους είναι πιο πιθανό να… βγάλουν τα αρνητικά τους συναισθήματα επάνω στα παιδιά τους, μέσα από φωνές και καυγάδες.

Η συγκεκριμένη έρευνα αποκάλυψε ακόμη, ότι οι άντρες είναι πιο αισιόδοξοι από τις γυναίκες αναφορικά με την κατάσταση της σχέσης τους, συγκριτικά με τις γυναίκες.

Οι άντρες ήταν πιο πιθανό να δηλώσουν «πολύ ευτυχισμένοι» μέσα στη σχέση τους (ποσοστό 69%). Το αντίστοιχο ποσοστό στις γυναίκες ήταν 65%.

Όπως αναφέρει η Daily Telegraph, το 37% των γυναικών ανέφεραν ότι ο σύντροφός τους «τους τη δίνει στα νεύρα σπάνια ή ποτέ», ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άντρες ήταν 43%.

«Οι χαρούμενες μαμάδες και οι χαρούμενοι μπαμπάδες είναι καλύτεροι γονείς. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε, τι είναι αυτό που κάνει έναν άντρα “καλό πατέρα” και τι μια γυναίκα “καλή μαμά”. Η ανάλυσή μας δείχνει ότι μια “ολοκληρωμένη, υγιής σχέση” παίζει πολύ σημαντικό ρόλο ως προς αυτό» δήλωσε η Dr Svetlana Speight.

Newsbeast.gr

akappatou.gr

Ο Κύκλος του Καλού

Κάποια μέρα ένας άνδρας είδε μια γριά γυναίκα που καθόταν στην άκρη του δρόμου, αλλά ακόμη και στο λιγοστό φως της ημέρας, μπορούσε να διακρίνει ότι χρειαζόταν βοήθεια…

Έτσι παρκάρισε το παλιό του αυτοκίνητο μπροστά στην Μερσεντές της και βγήκε από το αμάξι. Εδώ και αρκετές ώρες κανείς δεν είχε σταματήσει να την βοηθήσει. Θα της έκανε κακό; Δεν φαινόταν από τους καλούς τύπους, φαινόταν πεινασμένος και φτωχός. Εκείνος διέκρινε ότι ήταν φοβισμένη, καθώς καθόταν εκεί έξω μέσα στο κρύο.
Κατάλαβε αμέσως πως αισθανόταν η γυναίκα. Εκείνος είπε:

«Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω. Γιατί δεν κάθεσαι να περιμένεις μέσα στο αυτοκίνητο που είναι πιο ζεστά; Ονομάζομαι Κώστας Ιωάννου.»

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι είχε ένα σκασμένο λάστιχο, αλλά για την ηλικιωμένη, αυτό ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα. Ο Κώστας έσκυψε κάτω από το αμάξι και έβαλε τον γρύλο τραυματίζοντας τους αγκώνες του. Σύντομα άλλαξε το λάστιχο. Αλλά είχε λερωθεί και τραυματιστεί.

Καθώς έσφιγγε τα μπουλόνια, η γυναίκα κατέβασε το παράθυρο και άρχισε να του μιλά.

Του είπε ότι είναι από τον Άγιο Στέφανο και απλά περνούσε από την περιοχή. Δεν ήξερε πώς να τον ευχαριστήσει για την βοήθεια του.

Ο Γιάννης απλά χαμογέλασε κλείνοντας το πόρτ μπαγκάζ. Η γυναίκα τον ρώτησε τι του οφείλει. «Δώστε μου ό,τι θέλετε» απάντησε ο Κώστας. Η γυναίκα είχε σκεφθεί τι θα μπορούσε να της είχε συμβεί αν δεν σταματούσε ο περαστικός. Ο Κώστας το ξανασκέφτηκε για το αν θα έπρεπε να πληρωθεί. Αυτή δεν ήταν η δουλειά του. Αυτή ήταν μια βοήθεια σε κάποιον που είχε ανάγκη και θυμήθηκε πόσοι τον είχαν βοηθήσει κατά το παρελθόν. Είχε περάσει όλα του τα χρόνια έτσι και του φαινόταν παράξενο να κάνει κάτι διαφορετικό.

Της είπε ότι αν ήθελε να τον ξεπληρώσει, την επόμενη φορά που θα έβλεπε κάποιον που χρειαζόταν βοήθεια θα μπορούσε να τον βοηθήσει σε ό,τι χρειαζόταν συμπληρώνοντας, «Να θυμάστε εμένα.»

Περίμενε μέχρι να βάλει μπρος την μηχανή και να φύγει. Ήταν μια κρύα και καταθλιπτική μέρα, αλλά αισθανόταν πολύ καλά καθώς οδηγούσε προς το σπίτι.
Μερικά χιλιόμετρα παρακάτω η γυναίκα είδε μια μικρή καφετέρια. Σταμάτησε για να πάρει κάτι να φάει αλλά και να ξεμουδιάσει τα πόδια της. Ήταν ένα πολύ φιλόξενο στέκι. Εξωτερικά υπήρχαν δύο παλιές αντλίες βενζίνης. Το όλο σκηνικό ήταν πολύ διαφορετικό.

Η γκαρσόνα την πλησίασε με μια καθαρή πετσέτα για να σκουπίσει τα βρεγμένα της μαλλιά. Είχε ένα πολύ γλυκό χαμόγελο, παρά την κούραση που είχε από την ολοήμερη εργασία. Η γυναίκα διαπίστωσε ότι η γκαρσόνα ήταν οκτώ μηνών έγκυος αλλά δεν επέτρεπε να φανούν οι δυσκολίες της κατάστασής της.

Η γριά γυναίκα αναρωτήθηκε πως κάποιος που έχει τόσο λίγα δίνει τόσο πολλά σε ένα άγνωστο. Τότε θυμήθηκε τον Κώστα.

Μόλις ολοκλήρωσε το γεύμα πλήρωσε με εκατό ευρώ. Η γκαρσόνα πήγε να φέρει τα ρέστα, αλλά η ηλικιωμένη είχε ήδη βγει από την πόρτα. Είχε απομακρυνθεί αρκετά. Η γκαρσόνα αναρωτήθηκε που μπορεί να έχει πάει. Μετά είδε κάτι γραμμένο επάνω σε μια χαρτοπετσέτα:

«Δεν μου οφείλεις τίποτα. Έχω βρεθεί και εγώ σε αυτή την κατάσταση. Κάποιος κάποτε με βοήθησε, με τον τρόπο που σε βοηθώ τώρα και εγώ. Αν πραγματικά θέλεις να μου επιστρέψεις τα ρέστα, να τι θα κάνεις, μην επιτρέψεις την αλυσίδα της αγάπης να κλείσει.» Κάτω από την χαρτοπετσέτα βρήκε άλλα 500 Ευρώ.

Δάκρυα κύλισαν από τα μάτια της καθώς το διάβασε.

Υπήρχαν τραπέζια που ήθελαν καθάρισμα, βαζάκια ζάχαρης να γεμίσει και άλλοι πελάτες να εξυπηρετήσει, αλλά η γκαρσόνα τα κατάφερε μια χαρά μέχρι το τέλος της ημέρας. Το βράδυ που έπεσε να ξαπλώσει, σκεφτόταν τα χρήματα που της είχε δώσει η γυναίκα αλλά και αυτά που της είχε γράψει. Πώς να γνώριζε άραγε η ηλικιωμένη γυναίκα πόσο πολύ αυτή και ο άνδρας της χρειαζόταν τόσο πολύ τα χρήματα; Με το μωρό να έρχεται τον επόμενο μήνα, θα ήταν δύσκολα…

Ήξερε πόσο προβληματισμένος ήταν ο άντρας της, καθώς κοιμόταν δίπλα της. Έσκυψε και του έδωσε ένα τρυφερό φιλί και του ψιθύρισε, «Όλα θα πάνε καλά. Σ’αγαπώ Κώστα Ιωάννου».

Υπάρχει μια παλιά φράση που λέει « Ό,τι κάνεις, γυρίζει.»

enallaktikidrasi

Πώς μαθαίνουν το σωστό τα παιδιά;

Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, στοργή, άνευ όρων αποδοχή, αλλά όλα αυτά τα ωραία πράγματα δεν του διδάσκουν αυτομάτως πώς να διαλέγουν και να πράττουν το σωστό στη ζωή τους.

How Kids Learn To Do the Right Thing

Πώς λοιπόν μαθαίνουν τα παιδιά να πράττουν το σωστό;

Μοντέλο Καλής Γονεϊκής Συμπεριφοράς. 
Τα παιδιά παρατηρούν τους γονείς και αντιγράφουν αυτά που κάνουν. Όταν οι γονείς είναι ευγενικοί, λένε ευχαριστώ/παρακαλώ, ζητούν συγγνώμη, αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, δείχνουν σεβασμό στους άλλους και στο περιβάλλον, ξέρουν να ελέγχουν τα συναισθήματά τους και τα ξεσπάσματά τους και δεν ουρλιάζουν όλη την ώρα στα παιδιά τους, τότε τα παιδιά αυτά μαθαίνουν αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές!

Οικογενειακές Συνήθειες. 
«Εμείς στην οικογένειά μας το κάνουμε έτσι» και λέμε/δείχνουμε στο παιδί ποια είναι η συμπεριφορά που υποστηρίζουμε ως οικογένεια.
Ένα μάθημα ζωής είναι, πχ, να διδάξουμε στο παιδί ότι το σημαντικό είναι να διορθώνουμε καταστάσεις αντί να σπεύδουμε να τιμωρήσουμε. Έτσι, διδάσκουμε στο παιδί ότι όταν μαλώνει με τα αδέρφια του το σημαντικό είναι να κάνει κάποια βήματα στη συνέχεια για να διορθώσει την κατάσταση αντί να μοιράσουμε τιμωρίες. Επίσης σημαντικό είναι να διδάξουμε ότι όλοι έχουμε έντονα συναισθήματα αλλά μπορούμε να περιμένουμε και να τα εκφράσουμε με λόγια αντί με ξεσπάσματα κακής συμπεριφοράς.

Καθοδήγηση από τους Γονείς.
Οι γονείς από μικρή ηλικία διδάσκουν στο παιδί το σωστό/λάθος και το βοηθάνε να πάρει σωστές, ηθικές αποφάσεις, ακόμα και αν αυτό έχει κάποιο κόστος. Για παράδειγμα, αν το παιδί έχει δεχτεί μια πρόσκληση σε πάρτι, είναι σωστό να την απορρίψει επειδή του έγινε μια καλύτερη πρόσκληση; είναι σωστό να πει ψέματα για την ηλικία του για να πάρει φθηνό εισιτήριο στο ζωολογικό πάρκο; Πρέπει να αντικαταστήσει το παιχνίδι του φίλου του που του το έσπασε;
Τα παιδιά μαθαίνουν από την εμπειρία και αυτό που εμείς τους δίνουμε. Διδάσκοντας οι μεγάλοι το σωστό και οι ίδιοι πράττοντας το σωστό δίνουμε στο παιδί τα εργαλεία να μάθει να παίρνει σωστές αποφάσεις. Αυτά όσον αφορά τη μάθηση του σωστού. 
Πώς ωθούμε τα παιδιά να κάνουν σωστές επιλογές;

Πώς να βοηθήσουμε τα παιδιά να επιλέξουν το σωστό

1. Μείνετε κοντά συναισθηματικά. 
Τις περισσότερες φορές που τα παιδιά επιλέγουν να μην ακολουθήσουν τους κανόνες αυτό συμβαίνει επειδή νιώθουν συναισθηματικά αποκομμένα και απομακρυσμένα από τους γονείς και είναι ο τρόπος τους για να τραβήξουν την προσοχή του γονιού. Αφήστε κατά μέρος τις ηλεκτρονικές συσκευές και τις υποχρεώσεις και δώστε 15 ολόκληρα λεπτά αμέριστης προσοχής στο παιδί σας: παίξτε, συζητήστε, αγκαλιαστείτε, κάντε ό,τι χρειάζεται το παιδί σας με το να είστε αποκλειστικά εκεί για το παιδί, παρόντες με την προσοχή στραμμένη στο παιδί και δείχνοντάς του την αγάπη σας. Ακολουθήστε τη συνταγή αυτή για μερικές μέρες και θα δείτε τεράστιες θετικές αλλαγές στο παιδί σας.

2. Βάλτε όρια με αγάπη και κατανόηση. 
Αυτό σημαίνει ότι έχετε μερικές ξεκάθαρες και λογικές προσδοκίες συμπεριφοράς του παιδιού και παράλληλα έχετε κατανόηση ότι αυτά τα όρια μπορεί να μην αρέσουν στο παιδί. Όμως αυτά ακριβώς τα όρια είναι που διδάσκουν στα παιδιά το σωστό, ενώ κατανόησή σας ότι μπορεί να μην αρέσουν τα όρια στο παιδί χρυσώνει το χάπι ότι πρέπει να τα αποδεχτεί.

3. Δώστε Στήριξη και Ενθάρρυνση. 
Αν το παιδί σας δεν έχει μάθει τα στάνταρντ συμπεριφοράς που θέσατε, θα πρέπει να του δώσετε στήριξη και ενθάρρυνση για να φτάσει στο στόχο. Συνδεθείτε συναισθηματικά (γιατί με φωνές και απειλές δε θα πετύχετε και πολλά μακροπρόθεσμα) και αξιολογήστε τι χρειάζεται το παιδί από εσάς για να μάθει να βάζει τα ρούχα του στα άπλυτα, το πιάτο του στο νεροχύτη, να μην τραβάει παιχνίδια από τα χέρια του αδερφού του, κλπ. Σταδιακά θα βοηθήσετε το παιδί να αποκτήσει τις σωστές συμπεριφορές και να τις κάνει ‘κτήμα’ του και όχι απλώς να αντιδρά σε μια δική σας απειλή.

4. Διδάξτε στο παιδί να επανορθώνει.
Πρώτα βοηθήστε το παιδί να κατανοήσει τα έντονα συναισθήματά του (θυμό, απογοήτευση, ζήλεια) και στη συνέχεια βοηθήστε το να τα ‘συμμαζέψει’, να εκτιμήσει αν με τη συμπεριφορά του στεναχώρησε κάποιον άλλον και διδάξτε του τι να κάνει για να επανορθώσει τη σχέση με το άλλο άτομο. Αυτό γίνεται χωρίς τιμωρία. Πρόκειται όμως για μια ‘δυνατή’ εμπειρία, μια ευκαιρία να δώσετε στο παιδί σας δύναμη να βελτιώσει τα πράγματα.

5. Βοηθήστε στη συναισθηματική διαχείριση. 
Όταν τα παιδιά ξέρουν τι είναι το σωστό αλλά δεν το κάνουν, αυτό σημαίνει ότι έχουν κυριευτεί από έντονα συναισθήματα. Αν και ένας καλός τρόπος να ξεφορτωθεί κανείς τα έντονα συναισθήματα είναι να τα νιώσει στο φουλ, ωστόσο δε χρειάζεται αυτό να γίνει ξεσπώντας. 
Κατανοήστε το συναίσθημα του παιδιού, κουβεντιάστε, ενθαρρύνετε το παιδί να περιγράψει το συναίσθημα με λόγια ή ζωγραφιές και σιγά-σιγά το αρνητικό του συναίσθημα θα εξανεμιστεί. Το παιδί έτσι μαθαίνει ότι τα συναισθήματα δεν είναι κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που πρέπει κανείς να δράσει άμεσα και να ξεσπάσει, οπότε σταδιακά μαθαίνει να τα ελέγχει. Βλέποντας τα οφέλη που έχει η συναισθηματική διαχείριση (δε δημιουργούνται προβλήματα, φωνές, τιμωρίες) είναι όλο και πιο πιθανό να διαλέγει στο μέλλον τη σωστή διαχείρισή τους και να κάνει σωστές επιλογές συμπεριφοράς. Φυσικά μια τέτοια διδασκαλία απαιτεί χρόνο και προσπάθεια από την πλευρά του γονιού, αλλά αξίζει τον κόπο, αφού το παιδί μαθαίνει αυτοέλεγχο. Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς το παιδί μεγαλώνει και η τιμωρία δεν λειτουργεί πια. 
Η τιμωρία μπορεί να επιβληθεί στις μικρές ηλικίες, ως αναστολή της κακής συμπεριφοράς, αλλά και έτσι δε διδάσκει τι είναι το θετικό και το σωστό. Το ζητούμενο είναι τελικά να μάθουν τα παιδιά να κυριαρχούν στις παρορμήσεις και τα έντονα αρνητικά τους συναισθήματα, να έχουν αυτοέλεγχο και να μπορούν να διαλέγουν το σωστό.

Μην ξεχνάτε όμως τις αγκαλίτσες και τα φιλάκια! Αυτά είναι που καθορίζουν τη ζεστασιά και τη συναισθηματική εγγύτητα της σχέσης με το παιδί σας!

Διαλέξτε αγάπη, ηρεμία και χαρά!
Δρ. Λίζα

greekpsychologypages